Adhyaya 25

Verse 1

। सूत उवाच । तत्राश्चर्यमभूत्पूर्वं यत्तद्ब्राह्मणसत्तमाः । तद्वोऽहं संप्रवक्ष्यामि गंगामाहात्म्यसंभवम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಗಂಗಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಈಗ ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

चमत्कारपुरे विप्रः पुरासीत्संशितव्रतः । चंडशर्मेति विख्यातो रूपौदार्यगुणान्वितः

ಚಮತ್ಕಾರಪುರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ವ್ರತನಿಷ್ಠನಾದ ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನಿದ್ದನು; ಅವನು ಚಂಡಶರ್ಮನೆಂದು ಖ್ಯಾತ, ರೂಪ, ಔದಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 3

स यदा यौवनोपेतस्तदा वेश्यानुरागकृत् । श्रोत्रियोऽप्यभवद्विप्रो यौवनोद्भारपीडितः

ಅವನು ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ವೇಶ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತನಾದನು; ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದರೂ ಯೌವನಕಾಮಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು।

Verse 4

स कदाचिन्निशीथेऽथ तृषार्तश्च समुत्थितः । प्रार्थयामास तां वेश्यां पानीयं पातुमुत्सहे

ಒಮ್ಮೆ ನಿಶೀಥಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಎದ್ದು, ಆ ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ— “ನಾನು ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 5

अथ सा सलिलभ्रांत्या करकं मद्यसंभवम् । समादाय ददौ पानं तस्मै निद्राकुलाय च

ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ನೀರೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ ಮದ್ಯಭರಿತ ಕರಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಿದ್ರಾಮುಗ್ಧನಾದ ಅವನಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಕೊಟ್ಟಳು.

Verse 6

मुखमध्यगते मद्ये सोऽपि तां कोपसंयुतः । वेश्यां प्रभर्त्सयामास धिग्धिक्शब्दैर्मुहुर्मुहुः

ಮದ್ಯವು ಅವನ ಬಾಯಿನ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಆ ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು “ಧಿಕ್ ಧಿಕ್” ಎಂದು ಮರುಮರು ಗದರಿಸಿದನು.

Verse 7

किमिदंकिमिदं पापे त्वया कर्म विगर्हितम् । कृतं यन्मुखमध्ये मे प्रक्षिप्ता निंदिता सुरा

“ಇದೇನು—ಇದೇನು, ಪಾಪಿನಿ! ನೀನು ಏಕೆ ಇಂತಹ ನಿಂದ್ಯ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದೆ? ನನ್ನ ಬಾಯಿನ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ನಿಂದಿತ ಸುರೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಸುರಿದೆಯೆ?”

Verse 8

ब्राह्मण्यमद्य मे नष्टं मद्यपानादसंशयम् । प्रायश्चित्तं करिष्यामि तस्मादात्मविशुद्धये

“ಇಂದು ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ—ನನ್ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಶುದ್ಧಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ।”

Verse 9

एवमुक्त्वा विनिष्क्रम्य तद्गृहाद्दुःखसंयुतः । रुरोदाथ तदा गत्वा करुणं निर्जने वने

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ; ನಂತರ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕರುಣವಾಗಿ ಅತ್ತನು।

Verse 10

ततः प्रभातवेलायां स्नात्वा वस्त्रसमन्वितः । त्यक्त्वा गात्रस्य रोमाणि समस्तानि द्विजोत्तमाः

ನಂತರ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ರೋಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದನು।

Verse 11

संप्राप्तो विप्रमुख्यानां सभा यत्र व्यवस्थिता । पठंति सर्वशास्त्राणि वेदांतानि च कृत्स्नशः

ಅವನು ವಿಪ್ರಮುಖ್ಯರ ಸಭೆಗೆ ಬಂದನು; ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿತ್ತು—ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ವೇದಾಂತಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಠಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 12

अथासौ प्रणिपत्योच्चैः प्रोवाच द्विजसत्तमान् । जलभ्रांत्या सुरा पीता मया कुरुत निग्रहम्

ನಂತರ ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಜೋರಾಗಿ ಆ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನೀರೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ ನಾನು ಸುರೆಯನ್ನು ಕುಡಿದಿದ್ದೇನೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಥೋಚಿತ ನಿಯಮ-ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿರಿ।”

Verse 13

अथ ते धर्मशास्त्राणि प्रविचार्य पुनःपुनः । तमूचुर्ब्राह्मणाः सर्वे प्रायश्चित्तकृते स्थितम्

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಅವನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು।

Verse 14

ब्राह्मणा ऊचुः । अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि सुरां चेद्ब्राह्मणः पिबेत् । अग्निवर्णं घृतं पीत्वा तावन्मात्रंविशु ध्यति

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸುರೆಯನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಅಗ್ನಿವರ್ಣದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕುಡಿದರೆ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

स त्वं वांछसि चेच्छुद्धिमग्निवर्णं घृतं पिब । यावन्मात्रा सुरा पीता तावन्मात्रं विशुद्धये

ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಅಗ್ನಿವರ್ಣದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕುಡಿ; ನೀನು ಕುಡಿದ ಸುರೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟೋ, ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣ ಕುಡಿ।

Verse 16

स तथेति प्रतिज्ञाय घृतमादाय तत्क्षणात् । चक्रे वह्निसमं यावत्पानार्थं द्विजसत्तमाः

ಅವನು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ತಕ್ಷಣ ತುಪ್ಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಕುಡಿಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಅಗ್ನಿಸಮಾನವಾಗುವವರೆಗೆ ಬಿಸಿಮಾಡಿದನು।

Verse 17

तावत्तस्य पिता प्राप्तः श्रुत्वा वार्तां सभार्यकः । किमिदं किमिदं पुत्र ब्रुवाणो दुःख संयुतः । अश्रुपूर्णेक्षणो दीनो वाष्पगद्गदया गिरा

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಅವನ ತಂದೆ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಬಂದನು. ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ “ಇದೇನು, ಇದೇನು, ಮಗನೇ?” ಎಂದು ಮರುಮರು ಹೇಳುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೀನನಾಗಿ, ಅಳುವಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 20

संचिन्त्य धर्मशास्त्राणि विचार्य च पुनः पुनः । सर्वस्वमपि दास्यामि पुत्रहेतोरसंशयम्

ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಮರುಮರು ವಿಚಾರಿಸಿ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು—“ಮಗನಿಗಾಗಿ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ನೀಡುವೆನು।”

Verse 22

नान्यदस्ति सुरापाने प्रायश्चित्तं द्विजन्मनाम् । मौंजीहोमं विना विप्र यद्युक्तं तत्समाचर

ಸುರಾಪಾನ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ. ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಮೌಂಜೀ-ಹೋಮವಿಲ್ಲದೆ ಯುಕ್ತವಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸು।

Verse 23

ततः स स्वसुतं प्राह नैव त्वं कर्तुमर्हसि । यच्छ दानानि विप्रेभ्यस्तीर्थयात्रां समाचर

ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನೀನು ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸು।”

Verse 24

ततः शुद्धिं समाप्नोषि क्रमान्नियमसंयुतः । व्रतैश्च विविधैश्चीर्णैः सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ—ನಿಯಮ ಸಂಯಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ—ವಿವಿಧ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ನೀನು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಇದು ಸತ್ಯವೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 25

न ब्राह्मणसमादिष्टं प्रायश्चित्त विशुद्धये

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಆಚಾರ್ಯರು ವಿಧಿಸದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 26

पुत्र उवाच । एतन्मम महाभागा यद्ब्रुवंति व्रतादिकम् । तस्मात्कार्यो मया तात मौंजीहोमो न संशयः

ಮಗನು ಹೇಳಿದನು—“ಮಹಾಭಾಗರು ವ್ರತಾದಿಗಳ ಕುರಿತು ನನಗೆ ಹೇಳಿರುವುದು ನನ್ನಿಗೇ ಸೇರಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ತಂದೆ, ನಾನು ಮೌಂಜೀ-ಹೋಮವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।”

Verse 27

यन्मया तु कृतं बाल्ये तत्सर्वं क्षंतुमर्हसि

ಹೇ ಪ್ರಭು, ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಯಮಾಡಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ.

Verse 28

सूत उवाच । तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा स पिता सुतवत्सलः । सर्वस्वं प्रददौ रुष्टो मरणे कृतनिश्चयः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನ ಆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪುತ್ರವತ್ಸಲನಾದ ತಂದೆ ಕೋಪದಿಂದ, ಮರಣದ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 29

साऽपि तस्य सती भार्या कृत्वा मृत्युविनिश्चयम् । तमुवाच सुतं दृष्ट्वा सर्वं दत्त्वा गृहादिकम्

ಅವನ ಸತೀಭಾರ್ಯೆಯೂ ಮರಣದ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿ, ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

Verse 30

आवाभ्यां संप्रविष्टाभ्यां वह्नौ पुत्र ततस्तदा । मौंजीहोमस्त्वया कार्यो मां तातं यदि मन्यसे

ಹೇ ಪುತ್ರ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಆಗ ನೀನು ಮೌಂಜೀ-ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ನನ್ನನ್ನೂ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಮನಸಿದರೆ.

Verse 31

ततस्तौ दम्पती हृष्टौ यावद्वह्निसमीपगौ । संजातौ मरणार्थाय स च ताभ्यां समुद्भवः

ನಂತರ ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾದರು; ಅವರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನೂ ಅಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದನು.

Verse 32

तावत्प्राप्तो मुनिर्नाम शांडिल्यो वेदपारगः । तीर्थयात्राप्रसंगेन तत्र देशे द्विजोत्तमाः

ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಗನಾದ ಶಾಂಡಿಲ್ಯನಾಮ ಮುನಿಯು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಪ್ರಸಂಗದಿಂದ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದನು, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ.

Verse 33

स वृत्तांतं समाकर्ण्य कोपसंरक्तलोचनः । अब्रवीद्ब्राह्मणान्सर्वान्भर्त्समानो मुहुर्मुहुः

ಆ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾದವು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮರುಮರು ಗದರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 34

अहो मूढतमा यूयं यदेतद्ब्राह्मणत्रयम् । वृथा मृत्युमवाप्नोति निग्रहे सुगमे सति

‘ಅಹೋ, ನೀವು ಅತ್ಯಂತ ಮೂಢರು—ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ರಯವು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಮರಣದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ; ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಸುಲಭವಾಗಿರುವಾಗಲೇ.’

Verse 35

अत्र कात्यायनेनोक्तं यद्वचः सुमहात्मना । तच्छृण्वन्तु द्विजाः सर्वे प्रायश्चित्ती तथाप्ययम्

‘ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಕಾತ್ಯಾಯನನು ಹೇಳಿದ ವಚನವನ್ನು ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರೂ ಕೇಳಲಿ; ಆದರೂ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿದೆ.’

Verse 36

चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । प्रायश्चित्तानि दीयंते यत्र गंगा न विद्यते

‘ಗಂಗೆಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳು, ಕೃಚ್ಛ್ರ ತಪಸ್ಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಂತಪನ ಆಚರಣೆಗಳು—ಇವೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಾಗಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.’

Verse 37

अत्र विष्णुपदी गंगा तत्क्षेत्रे तु द्विजोत्तमाः । तस्यां स्नानं करोत्वेष ततः शुद्धिमवाप्स्यति

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾ! ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಪದೀ ಗಂಗೆಯು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 38

मौंजीहोमः प्रमाणं स्यान्मुनिवाक्येन चेद्भवेत् । तदेतदपि वाक्यं हि कात्यायनमुनेः स्फुटम्

ಮುನಿವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರೆ ‘ಮೌಂಜೀ-ಹೋಮ’ ಎಂಬ ವಿಧಿಯೂ ಪ್ರಮಾಣವೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಾತ್ಯಾಯನ ಮುನಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 39

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे हर्षेण महतान्विताः । साधुसाध्विति तं प्रोच्य प्रोचुः सत्यमिदं मुने

ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ‘ಸಾಧು, ಸಾಧು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ—ಹೇ ಮುನೇ! ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸತ್ಯವೆಂದರು.

Verse 40

ततः प्रबोध्य तं विप्रं निन्युस्तत्र द्विजोत्तमाः । यत्र विष्णुपदी गंगा स्वयमेव व्यवस्थिता

ನಂತರ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ಆ ವಿಪ್ರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುಪದೀ ಗಂಗೆಯು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

Verse 41

तत्र स ब्राह्मणो यावद्गंगातोयसमुद्भवम् । गंडूषं कुरुते वक्त्रे तावच्छुद्धो बभूव सः । उदरादखिलं तोयं निष्क्रांतं द्विजसत्तमाः

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಒಂದು ಗಂಡೂಷವನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಶುದ್ಧನಾದನು; ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾ, ಅವನ ಉದರದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಸ್ತ ಜಲವೂ ಹೊರಗೆ ಹರಿದುಬಂತು.

Verse 42

ततोऽवगाहते यावत्तस्यास्तोयं सुशोभनम् । तावदाकाशसंभूता गम्भीरोवाच भारती

ಅವನು ಅವಳ ಅತಿಶೋಭನವಾದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಅವಗಾಹನ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಕಾಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ಭಾರತೀ ವಾಣಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿತು।

Verse 43

शुद्धोऽयं ब्राह्मणः साक्षाद्विष्णुपद्याः समागमात् । स्नानादाचमनादेव तस्माद्यातु गृहं निजम्

‘ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಿಷ್ಣುಪದಿಯ ಸಂಗಮದಿಂದ ಸాక్షಾತ್ ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಆಚಮನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ—ಆದುದರಿಂದ ಈಗ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲಿ।’

Verse 44

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे चंडशर्मादयश्च ये । दिष्ट्यादिष्ट्येति जल्पन्तः स्वानि हर्म्याणि भेजिरे

ನಂತರ ಚಂಡಶರ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ‘ಧನ್ಯ, ಧನ್ಯ!’ ಎಂದು ಮಾತಾಡುತ್ತ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು।

Verse 45

सूत उवाच । एवं प्रभावा सा विप्रा गंगा विष्णुपदी स्थिता । तस्य क्षेत्रस्य सीमांते पश्चिमे पापनाशिनी

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—‘ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಇಂತಹ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿನಿಯಾದ ಆ ಗಂಗಾ—ವಿಷ್ಣುಪದಿ—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪಶ್ಚಿಮ ಸೀಮಾಂತದಲ್ಲಿ ಪಾಪನಾಶಿನೀ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದ್ದು, ಅದು ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.’

Verse 46

एतद्वः सर्वमाख्यातं विष्णुपद्याः समुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

‘ವಿಷ್ಣುಪದಿಯ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಕುರಿತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.’