Adhyaya 24

Verse 1

। सूत उवाच । तत्र विष्णुपदं नाम तीर्थं तीर्थे शुभे स्थितम् । अपरं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಆ ಶುಭ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ವಿಷ್ಣುಪದ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅದು ಮತ್ತೊಂದು ತೀರ್ಥ, ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು।

Verse 2

अयने दक्षिणे प्राप्ते यस्तत्पूज्य समाहितः । निवेदयेत्तथात्मानं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಆ (ವಿಷ್ಣುಪದ)ವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದೃಢ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ,

Verse 3

स मृतोऽप्ययने याम्ये तद्विष्णोः परमं पदम् । प्राप्नोति नात्र संदेहस्तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः

ಅವನು ದಕ್ಷಿಣಾಯನದಲ್ಲಿ ಮರಣಪಟ್ಟರೂ ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಅದು ಅದರ ಪ್ರಭಾವ।

Verse 4

तथा चैवोत्तरे प्राप्ते पूजयित्वा यथाविधि । सम्यङ्निवेदयेद्भक्त्या आत्मानं यः समाहितः । सोऽपि विष्णोः पदं पुण्यं प्राप्य संजायते सुखी

ಅದೇ ರೀತಿ ಉತ್ತರಾಯನ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪುಣ್ಯಪದವನ್ನು ಪಡೆದು ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । कथं तत्र पदं जातं विष्णोरव्यक्तजन्मनः । कथं निवेद्यते तत्र सम्यगात्माऽ यनद्वये

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಅವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ‘ಪಾದಚಿಹ್ನೆ’ ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಹಾಗೆಯೇ ಅಯನದ್ವಯದಲ್ಲಿ (ಉತ್ತರಾಯಣ–ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ) ಅಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನಿವೇದನವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 6

तस्मिन्दृष्टेऽथवा स्पृष्टे यत्फलं लभ्यते नरैः । तत्सर्वं सूतज ब्रूहि परं कौतृहलं हि नः

ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ ಜನರು ಪಡೆಯುವ ಫಲವೇನು, ಓ ಸೂತಪುತ್ರನೇ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳು; ನಮ್ಮ ಕುತೂಹಲ ಅಪಾರವಾಗಿದೆ.

Verse 7

सूत उवाच । बलिर्बद्धो यदा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । तदा क्रमैस्त्रिभिर्व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ವಿಷ್ಣು ಬಲಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದಾಗ, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಚರಾಚರ ಸಹಿತ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 8

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संन्यस्तः प्रथमः क्रमः । महर्लोके द्विती यस्तु तदा तेन महात्मना

ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲಾಯಿತು; ಎರಡನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆಗ ಮಹರ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 9

तृतीयस्य समुद्योगं यदा चक्रे स चक्रधृक् । तदा भिन्नं द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मांडं लघुतां गतम्

ಚಕ್ರಧಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭು ಮೂರನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡಿದಾಗ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಭೇದಿತವಾಗಿ, যেন ಲಘುವಾದಂತಾಯಿತು.

Verse 10

पादाग्रेणाथ संभिन्ने ब्रह्मांडे निर्मलं जलम् । अंगुष्ठाग्रेण संप्राप्तं क्रमेण धरणीतले

ಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದಾಗ್ರದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಭೇದಿತವಾದಾಗ ನಿರ್ಮಲ ಜಲವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಅವರ ಅಂಗುಷ್ಠಾಗ್ರದಿಂದ ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಧರಣೀತಲಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬಂತು।

Verse 11

ब्रह्मलोकं तदा कृत्स्नं प्लावयित्वा जलं हि तत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं कुन्देन्दुसदृशद्युति । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं ग्राहयूथैः समाकुलम्

ಆ ಜಲವು ಆಗ ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪ್ಲಾವಿತಮಾಡಿತು. ಅದು ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಕುಂದಪುಷ್ಪ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕాంతಿಮಯವಾಗಿತ್ತು; ಮೀನು-ಕಚ್ಛಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗ್ರಾಹಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿತ್ತು।

Verse 12

ततः प्रभृति सा लोके गंगा विष्णुपदी स्मृता । पवित्रमपि तत्क्षेत्रं नयन्ती सा पवित्रताम्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವಳು ‘ಗಂಗಾ’—‘ವಿಷ್ಣುಪದಿ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಈಗಾಗಲೇ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೂ ಅವಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪವಿತ್ರತೆಯತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 13

एवं विष्णोः पदं तत्र संजातं मुनिसत्तमाः । सर्वपापहरं पुंसां तदा विष्णुपदी स्मृता

ಹೀಗೆ, ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಅದು ಜನರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಆಗ ಅದು ‘ವಿಷ್ಣುಪದಿ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 14

यस्तस्यां श्रद्धया युक्तः स्नानं कृत्वा यथोदितम् । स्पर्शयेत्तत्पदं विष्णोः स याति परमं पदम्

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

यस्तत्रकुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स्नात्वा विष्णुपदीतोये गयाश्राद्धफलं लभेत्

ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಷ್ಣುಪದೀ ತೀರ್ಥಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಗಯಾ-ಶ್ರಾದ್ಧಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

माघमासे नरः स्नानं प्रातरुत्थाय तत्र यः । करोति सततं मर्त्यः स प्रयागफलं लभेत्

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪ್ರಯಾಗದ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

अथवा वत्सरं यावत्क्षणं कृत्वात्र भक्तितः । तत्र स्नानं च यः कुर्यात्स मुक्तिं लभते नरः

ಅಥವಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವಾಗಲಿ, ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೂ ಆಗಲಿ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

यस्यास्थीनि जले तत्र क्षिप्यंते मनुजस्य च । अपि पाप समाचारः स प्राप्नोति परां गतिम्

ಯಾರ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಜಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ತಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ಪಾಪಾಚಾರಿಯೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

अपि पक्षिपतंगा ये पशवः कृमयो मृगाः । प्रविष्टाः सलिले तस्मिंस्तृषार्ता भक्तिवर्जिताः

ಪಕ್ಷಿ-ಪತಂಗಗಳೂ—ಪಶುಗಳು, ಕೃಮಿಗಳು, ಮೃಗಗಳು—ಕೇವಲ ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆಯೂ, ಆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 20

तेऽपि पापविनिर्मुक्ता देहांते चातिदुर्लभम् । चक्रिणस्तत्पदं यांति जरामरणवर्जितम्

ಅವರೂ ಪಾಪವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ, ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಭಗವಂತನ ಅತಿದುರ್ಳಭ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಜರಾ-ಮರಣವರ್ಜಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 21

किं पुनः श्रद्धयोपेताः पर्वकाल उपस्थिते । दत्त्वा दानं द्विजेन्द्राणां नरा वेदविदां द्विजाः

ಹಾಗಾದರೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ಪರ್ವಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಜನರು ವೇದವಿದರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿದರೆ ಫಲವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 22

तत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महर्षिणा । विष्णुपद्याः समालोक्य प्रभावं पापनाशनम्

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣುಪದಿಯ ಪಾಪನಾಶಕ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದರು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು.

Verse 23

किं व्रतैर्नियमैर्वापि तपोभिर्विविधैर्मखैः । कृतैर्विष्णुपदीतोये संस्थिते धरणीतले

ಭೂಮಿತಲದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಪದಿಯ ಪವಿತ್ರ ಜಲವು ಇರುವಾಗ, ವ್ರತ-ನಿಯಮಗಳು, ವಿವಿಧ ತಪಸ್ಸುಗಳು ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳೇನು ಅಗತ್ಯ?

Verse 24

एकः सर्वेषु तीर्थेषु स्नानं मर्त्यः समाचरेत् । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಒಂದು (ಮಾಪಿನ) ಫಲ; ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುಪದಿಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳ ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 25

एको दानानि सर्वाणि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं हि तत्

ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯಫಲ ಎಷ್ಟೋ; ವಿಷ್ಣುಪದೀ ತೀರ್ಥಜಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸ್ನಾನಿಸಿದರೂ ಅದೇ ಸಮಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 26

पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशमाश्रितः । जलाश्रयश्च हेमंत एकः स्यात्पुरुषः क्षितौ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಗ್ರೀಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಗ್ನಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತೆರೆದ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ಇರಬಹುದು, ಹೇಮಂತದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಬಹುದು—ಹೀಗೆ ಋತುಗಳಂತೆ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಬಹುದು।

Verse 27

अन्यो विष्णुपदीतोये स्नात्वा विष्णुपदं स्पृशेत् । तावुभावपि निर्दिष्टौ समौ पुरुषसत्तमौ

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ವಿಷ್ಣುಪದೀ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಾನರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ—ಪುರುಷಸತ್ತಮರು।

Verse 28

एकांतरोपवासी य एकः स्याज्जीवितावधि । एकोविष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

ಜೀವಿತಾವಧಿಯವರೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಬಿಡಿಸಿ ಒಂದು ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ದೊರಕುವ ಫಲ ಎಷ್ಟೋ; ವಿಷ್ಣುಪದೀ ಜಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸ್ನಾನಿಸಿದ ಫಲವೂ ಆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 29

त्रिरात्रोपोषितस्त्वेको यावद्वर्षशतं नरः । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮರುಮರು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ದೊರಕುವ ಫಲ ಎಷ್ಟೋ; ವಿಷ್ಣುಪದೀ ಜಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸ್ನಾನಿಸಿದ ಫಲವೂ ಆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 30

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजसत्तमाः । विरराम मुनीनां स बहूनां पुरतोऽसकृत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪುನಃಪುನಃ ಉಪದೇಶಿಸಿ ಮೌನನಾದನು.

Verse 31

तस्मात्सर्व प्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत । संस्पृशेच्च पदं विष्णोर्य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ಆದುದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ತನ್ನ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

Verse 32

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तमात्मानं विनिवेदयेत् । विष्णोः पदस्य संप्राप्ते अयने दक्षिणोत्तरे

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಾಯನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನಿವೇದನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು—

Verse 33

तत्केन विधिना सूत मन्त्रैश्च वद सत्वरम् । वयं येन च तत्कुर्मः सर्वं भक्तिसमन्विताः

ಹೇ ಸೂತ, ಅದು ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಯಾವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು—ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೇಳು; ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ.

Verse 34

सूत उवाच । दक्षिणे चोत्तरे चापि संप्राप्ते चायनद्वये । पूजयित्वा पदं विष्णोरिमं मन्त्रमुदीरयेत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದಕ್ಷಿಣಾಯನವಾಗಲಿ ಉತ್ತರಾಯನವಾಗಲಿ, ಈ ಎರಡೂ ಅಯನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಬಂದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 35

षण्मासाभ्यंतरे मृत्युर्यद्यकस्माद्भवेन्मम । तत्ते पदं गतिर्मे स्यादहं ते भृत्यतां गतः

ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ನನಗೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಆ ಪವಿತ್ರ ಪಾದವೇ ನನಗೆ ಶರಣವೂ ಗತಿಯೂ ಆಗಲಿ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಭೃತ್ಯಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ।

Verse 36

एवं प्रोच्य हरिं पश्चात्पूजयेद्ब्राह्मणांस्ततः । अथ तैः सममश्नीयात्ततः प्राप्नोति सद्गतिम्

ಈ ರೀತಿ ಹರಿಯನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಬಳಿಕ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು—ಇದರಿಂದ ಸದ್ಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।