Adhyaya 232

Verse 1

ऋषय ऊचुः । प्रसुप्ते देवदेवेशे शंखचक्रगदाधरे । यच्चान्यदपि कर्तव्यं नियमो व्रतमेव वा

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಧಾರಿಯಾದ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನು ಶಯನದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಯಾವ ನಿಯಮ, ಯಾವ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು?

Verse 2

होमो वाथ जपो वाथ दानं वा तद्वदस्व नः । सूत उवाच । यः कश्चिन्नियमो विप्राः प्रसुप्ते गरुडध्वजे

ಅದು ಹೋಮವೋ ಜಪವೋ ದಾನವೋ—ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಗರುಡಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಂತನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ ಯಾವ ನಿಯಮ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ—

Verse 3

अनंतफलदः स स्यादित्युवाच पितामहः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कश्चिद्बाह्यो विजानता

ಅದು ಅನಂತ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ—ಎಂದು ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಯಾವುದಾದರೂ ಬಾಹ್ಯ (ದೃಶ್ಯ) ನಿಯಮವನ್ನು ಅವಶ್ಯ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 4

नियमो वा जपो होमः स्वाध्यायो व्रतमेव वा । कर्तव्यं ब्राह्मणश्रेष्ठास्तुष्ट्यर्थं चक्रपाणिनः

ನಿಯಮವಾಗಲಿ, ಜಪವಾಗಲಿ, ಹೋಮವಾಗಲಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವ್ರತವಾಗಲಿ—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ—ಚಕ್ರಪಾಣಿಯ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 5

चतुरो वार्षिकान्मासानेकभक्तेन यो नयेत् । वासुदेवं समुद्दिश्य स धनी जायते नरः

ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ವರ್ಷಾಕಾಲದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ‘ಏಕಭಕ್ತ’ (ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಭೋಜನ) ನಿಯಮದಿಂದ ಕಳೆಯುವವನು ಧನಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

नक्षत्रैर्भोंजनं कुर्याद्यः प्रसुप्ते जनार्दने । स धनी रूपसंपन्नः सुमतिश्च प्रजायते

ಜನಾರ್ದನನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ ನಕ್ಷತ್ರಾನುಸಾರ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವನು ಧನಿಕನಾಗಿ, ರೂಪಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಸుమತಿ (ಸದ್ಬುದ್ಧಿ) ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

एकांतरोपवासैश्च यो नयेद्द्विजसत्तमाः । चतुरो वार्षिकान्मासान्वैकुंठे स सदा वसेत्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಒಂದೊಂದು ದಿನ ಬಿಡಿಸಿ ಉಪವಾಸವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

षष्ठान्नकालभोजी स्याद्यः प्रसुप्ते जनार्दने । राजसूयाश्वमेधाभ्यां स कृत्स्नं फलमाप्नुयात्

ಜನಾರ್ದನನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ ಯಾರು ಷಷ್ಠಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ—ಎರಡರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

त्रिरात्रोपोषितो यस्तु चतुर्मासान्सदा नयेत् । न स भूयोऽपि जायेत संसारेऽत्र कथंचन

ಯಾರು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ನಂತರ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 10

सायंप्रातः परो भूत्वा चतुर्मासान्सदा नयेत् । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य स फलं लभते नरः

ಯಾರು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶುದ್ಧಿನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಿದ್ದು ನಿರಂತರ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

अयाचितं चरेद्यस्तु प्रसुप्ते मधुसूदने । न विच्छेदो भवेत्तस्य कदाचित्सह बंधुभिः

ಮಧುಸೂದನನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ ಯಾರು ಯಾಚಿಸದೆ ದೊರಕಿದುದರಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ವಿಚ್ಛೇದವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 12

तैलाभ्यंगं च यो जह्याद्घृताभ्यंगं विशेषतः । चतुरो वार्षिकान्मासान्स स्वर्गे भोगभाग्भवेत्

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ತೈಲಾಭ್ಯಂಗವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಘೃತಾಭ್ಯಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಭೋಗಗಳ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

ब्रह्मचर्येण यो मासांश्चतुरोऽपि नयेन्नरः । विमानवरमारूढः स स्वर्गे स्वेच्छया वसेत्

ಯಾವ ನರನು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನೂ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಆರೂಢನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

यः स्नानं चतुरो मासान्कुरुते तैलवर्जितम् । मधुमांसपरित्यागी स भवेन्मुक्तिभाक्सदा

ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ತೈಲವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಧು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

न स पापेन लिप्येत संवत्सरकृते पुनः । एतत्प्राह द्विजश्रेष्ठा मनुः स्वायंभुवो वचः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಅವನು ಮತ್ತೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಹೇಳಿದ ಉಪದೇಶವಚನವಾಗಿದೆ।

Verse 17

शाके संक्रमते ब्रह्मा श्रावणे मासि संस्थिते । दध्नि भाद्रपदे विष्णुः क्षीरे चाश्वयुजे हरः

ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶಾಕಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು, ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಮೊಸರಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವನು ಎಂದು, ಆಶ್ವಯುಜದಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹರ (ಶಿವ) ವಾಸಿಸುವನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

वर्जयेच्छ्रावणे शाकं दधि भाद्रपदे च यः । क्षीरमाश्वयुजे मासि कार्तिके च सदामिषम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶಾಕ (ಸೊಪ್ಪು) ವರ್ಜಿಸಬೇಕು, ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಮೊಸರು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಆಶ್ವಯುಜದಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು, ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಂಸವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 19

यः कांस्यं वर्जयेन्मर्त्यः प्रसुप्ते गरुडध्वजे । स फलं प्राप्नुयात्कृत्स्नं वाजपेयातिरात्रयोः

ಗರುಡಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿರುವಾಗ, ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಕಾಂಸ್ಯ (ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆ) ಬಳಕೆಯನ್ನು ವರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ವಾಜಪೇಯ ಮತ್ತು ಅತಿರಾತ್ರ ಯಾಗಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

अक्षारलवणाशी च यो भवेद्ब्राह्मणोत्तमः । तस्यापि सकलाः पूर्ताः प्रभवंति सदा ततः

ಕ್ಷಾರ ಮತ್ತು ಲವಣಯುಕ್ತ ಆಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬದುಕುವ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮನಿಗೆ, ಆ ನಿಯಮದ ಬಲದಿಂದ ‘ಪೂರ್ತ’ ಕರ್ಮಗಳ ಸಮಸ್ತ ಪುಣ್ಯಫಲಗಳು ಸದಾ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 21

यो होमं चतुरो मासान्प्रकरोति तिलाक्षतैः । स्वाहांतैर्वैष्णवैर्मंत्रैर्न स रोगेण युज्यते

ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಗಳಿಂದ, ‘ಸ್ವಾಹಾ’ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ವೈಷ್ಣವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 22

यो जपेत्पौरुषं सूक्तं स्नात्वा विष्णोः स्थितोऽग्रतः । मतिस्तस्य विवर्धेत शुक्लपक्षे यथोडुराट्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನ ಬುದ್ಧಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕ್ರಮೇಣ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 23

शतमष्टोत्तरं यावत्फलहस्तः प्रदक्षिणाम् । करोति विष्णोर्मौनेन न स पापेन लिप्यते

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಫಲ ಹಿಡಿದು ಮೌನ ವಹಿಸಿ ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ೧೦೮ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

मिष्टान्नं ब्राह्मणेंद्राणां यो ददाति स्वशक्तितः । विशेषात्कार्तिके मासि सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಿಷ್ಟಾನ್ನ ದಾನ ಮಾಡುವವನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ—ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

यः स्वाध्यायं चतुर्वेदैर्विष्णोरायतने चरेत् । चतुरो वार्षिकान्मासान्स विद्वान्सर्वदा भवेत्

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡುವವನು ಸದಾ ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

नृत्यगीतादिकं यश्च कुर्याद्विष्णोः सदा गृहे । अप्सरसोऽस्य कुर्वंति पुरतः स्वर्गतस्य च

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಗೃಹ/ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೃತ್ಯ-ಗೀತಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನ ಮುಂದೆ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೂ ಅಪ್ಸರಸರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 27

यस्तु रात्रिदिनं विप्रो नृत्यगीतादिकं ददेत् । चतुरो वार्षिकान्मासान्स गन्धर्वत्वमाप्नुयात्

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ರಾತ್ರಿದಿನ ನೃತ್ಯ-ಗೀತಾದಿಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ/ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗಂಧರ್ವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

एते च नियमाः सर्वे शक्यंते यदि भो द्विजाः । कर्तुं च चतुरो मासानेकस्मिन्वाऽपि कार्त्तिके

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಈ ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅವನ್ನು ಚತುರ್ಮಾಸಗಳವರೆಗೆ—ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಾದರೂ—ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 29

तथापि चैव कर्तव्यं लोकद्वयमभीप्सता । कार्तिक्यां ब्राह्मणश्रेष्ठा वैष्णवैः पुरुषैरिह

ಆದರೂ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಇಹಪರಲೋಕಗಳ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ವೈಷ್ಣವ ಪುರುಷರು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 30

कांस्यं मांसं क्षुरं क्षौद्रं पुनर्भोजनमैथुने । कार्तिके वर्जयेद्यस्तु य एतान्ब्राह्मणः सदा

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು (ಸಂಯಮಾರ್ಥ) ಬಿಡಿ, ಮಾಂಸ, ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ (ಗಡ್ಡ/ಕೇಶ ಕತ್ತರಿಸುವುದು), ಜೇನು, ಪುನರ್ಭೋಜನ (ಊಟದ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನುವುದು) ಮತ್ತು ಮೈಥುನವನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು—ಅವನೇ ನಿಯಮಾನುಗುಣ ಸಂಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

पूर्वोक्तानां तु सर्वेषां नियमानां फलं लभेत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವನು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 32

अथ यः कार्तिके मासि प्रासादस्योपरि द्विजाः । जलशाय्याख्यदेवस्य कलशे दीपकं ददेत् । पूर्वोक्तनियमानां च स षण्णां फलभाग्भवेत्

ಇದೀಗ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಜಲಶಾಯೀ ಎಂಬ ದೇವರ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲಿನ ಕಲಶದ ಮೇಲೆ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಆರು ನಿಯಮಗಳ ಫಲಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

यद्यदिष्टतमं किंचि त्सुप्राप्यं चैव यद्भवेत् । नियमस्तस्य कर्तव्यश्चातुर्मास्ये शुभार्थिभिः

ಯಾವುದು ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟವೋ, ಯಾವುದು ದುರ್ಲಭವೋ—ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಂಗಳಾರ್ಥಿಗಳು ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ನಿಯಮವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 34

नियमे च कृते दद्याद्ब्राह्मणाय तदेव हि । नियमस्तु कृतो यस्य स्वशक्त्या स्यात्फलं ततः

ನಿಯಮ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ವ್ರತದಾನವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಯಾರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ನಿಯಮ ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಫಲವೂ ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 35

यो विना नियमं मर्त्यो व्रतं वा जाप्यमेव वा । चतुर्मासान्नयेन्मूर्खो जीवन्नपि मृतो हि सः

ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ—ವ್ರತವೂ ಜಪವೂ ಇಲ್ಲದೆ—ಚಾತುರ್ಮಾಸದ ನಾಲ್ಕು ಪವಿತ್ರ ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಮೂಢನು, ಬದುಕಿದ್ದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಮೃತನ ಸಮಾನನು।

Verse 36

यथा काक यवाः प्रोक्ता यथारण्यास्तिलोद्भवाः । नाममात्रप्रसिद्धाश्च तथा ते मानवा भुवि

‘ಕಾಕಯವ’ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಳ್ಳು ಕೇವಲ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಇರುವಂತೆ—ಅದೇ ರೀತಿ ಇಂಥ ಮಾನವರು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಮಾತ್ರ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

Verse 37

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्यो यत्नेन कार्तिके । एकोऽपि नियमः कश्चित्सुसूक्ष्मोऽपि द्विजोत्तमाः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ—ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದರೂ ಒಂದೇ ನಿಯಮವನ್ನಾದರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 38

एतद्वः सर्वमाख्यातं चातुर्मासीसमुद्भवम् । व्रतानां नियमानां च माहात्म्यं विस्तराद्द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ವ್ರತಗಳೂ ನಿಯಮಗಳೂ ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ।

Verse 39

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं पठेद्वापि समाहितः । चातुर्मासी कृतात्पापात्सोऽपि मुक्तिमवाप्नुयात्

ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 232

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यव्रतनियमवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरद्विशतमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಜಲಶಾಯ್ಯು ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ “ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯವ್ರತನಿಯಮವರ್ಣನ” ಎಂಬ ದ್ವಿಶತ-ದ್ವಾತ್ರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।