Adhyaya 176

Verse 1

सूत उवाच । दृष्ट्वा प्रतिष्ठितं लिंगं याज्ञवल्क्येन धीमता । स्वमातुः शुद्धिहेतोः स तन्नाम्ना लिंगमुत्तमम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ತನ್ನ ಮಾತೃಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ಅದೇ ನಾಮದಿಂದ ಆ ಉತ್ತಮ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು।

Verse 3

स्थापयामास विप्रेंद्राः श्रद्धया परया युतः । ततश्चानीय विप्रेंद्रं मध्यगं नागरोद्भवम् । गर्तातीर्थसमुद्भूतमाहिताग्निं प्रयाजिनम् । यथैतन्नगरस्थानं तथा त्वमपि दीक्षितः

ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ! ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು (ಲಿಂಗವನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಗರ್ತಾತೀರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ನಾಗರರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥ, ಆಹಿತಾಗ್ನಿ ಹಾಗೂ ಯಜ್ಞಕರ್ತನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕರೆಸಿ—“ಇದು ನಗರಸ್ಥಾನವಾದಂತೆ, ನೀನೂ ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಅಧಿಷ್ಠಿತನಾಗು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 4

अष्टषष्टिषु गोत्राणां नायकत्वे व्यवस्थितः । तव वाक्येन सर्वाणि गोत्राणि द्विजसत्तम

ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿ ಗೋತ್ರಗಳ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದೀಯ; ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಗೋತ್ರಗಳೂ (ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ) ನಡೆಯುವವು।

Verse 5

वर्तयिष्यंति कृत्येषु यावच्चन्द्रार्कतारकाः । गोवर्धन त्वया चिंता कार्या चास्य समुद्भवा

ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ತಾರೆಗಳು ಇರುವವರೆಗೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವರು. ಮತ್ತು ಓ ಗೋವರ್ಧನ! ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಉದ್ಭವ-ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ನೀನೂ ವಹಿಸಬೇಕು।

Verse 6

लिंगस्य पूजनार्थाय प्रेरणीयाश्च नागराः । पूजया तस्य लिंगस्य वृद्धिं यास्यति तेऽन्वयः

ಲಿಂಗಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾಗರರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಲಿಂಗದ ಪೂಜೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ವಂಶವು ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು.

Verse 7

अपूजया विनाशं च यास्यत्यत्र न संशयः । तव वंशोद्भवा ये च पूजयित्वा प्रभक्तितः

ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿನಾಶವೇ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು ಗಾಢಭಕ್ತಿಯಿಂದ (ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶುಭಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

एतल्लिंगं करिष्यंति कृत्यानि विविधानिच । तानि सिद्धिं प्रयास्यंति प्रसादादस्य दीक्षित

ದೀಕ್ಷಿತರು ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಿವಿಧ ಪವಿತ್ರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವರು; ಇದರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ಕೃತ್ಯಗಳು ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವವು.

Verse 9

गोवर्धन उवाच । अहमर्चां करिष्यामि लिंगस्यास्य सदा द्विज । भक्तिं च प्रकरिष्यामि हेतोरस्य हेतोरस्य कृते द्विज । पूजार्थं चैव ये चान्ये मम वंशसमुद्रवाः

ಗೋವರ್ಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜ! ನಾನು ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸದಾ ಅರ್ಚಿಸುವೆನು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಓ ದ್ವಿಜ, ಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವೆನು. ಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ನನ್ನ ವಂಶದ ಇತರರೂ ಮುಂದಾಗುವರು.

Verse 10

पिप्पलाद उवाच । गोवर्धन द्रुतं विप्रांस्तत्र चानय नागरान् । तेषां मतेन देवस्य नाममात्रं करोम्यहम्

ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಗೋವರ್ಧನ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ನಾಗರರನ್ನೂ ಕರೆತರು. ಅವರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ನಾನು ದೇವರ ನಾಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು.

Verse 11

ततश्चानाययामास विप्रांश्चैव विचक्षणान् । श्रुताध्ययनसंपन्नान्यज्ञकर्मपरायणान्

ಅನಂತರ ಅವನು ವಿವೇಕಿಗಳಾದ, ಪಂಡಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ ತಂದನು—ಶ್ರುತಿ-ಶಾಸ್ತ್ರಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿ, ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು।

Verse 12

तानब्रवीत्प्रणम्योच्चैः पिप्पलादो महामुनिः । मम माता मृता पूर्वं कंसारीति च नामतः

ಮಹಾಮುನಿ ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ಅವರಿಗೆ ಉಚ್ಚಸ್ವರದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ನನ್ನ ತಾಯಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ದೇಹತ್ಯಾಗಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳ ಹೆಸರು ಕಂಸಾರೀ.”

Verse 13

तस्या उद्देशतो लिंगं मयैतत्संप्रतिष्ठितम् । युष्मद्वाक्यात्प्रसिद्धिं च प्रयातु द्विजसत्तमाः

“ಅವಳ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಇದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆಯಲಿ।”

Verse 14

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां यश्चैतत्स्नापयिष्यति । याज्ञवल्क्येश्वरोत्थं च स वै श्रेयो ह्यवाप्स्यति

ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಈ (ಲಿಂಗಕ್ಕೆ) ಸ್ನಾನಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೇಶ್ವರ ಸಂಬಂಧಿತ ಪೂಜೆಯನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 15

सूत उवाच । अथ तैर्ब्राह्मणैः सर्वैस्तस्य नाम प्रतिष्ठितम् । कंसारीश्वर इत्येवं गौरवात्तस्य सन्मु नेः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ಸನ್ಮುನಿಯ ಗೌರವದಿಂದ ದೇವತೆಯ ನಾಮವನ್ನು ‘ಕಂಸಾರೀಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು।

Verse 16

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्ठोऽस्मि द्विजोत्तमाः । कंसारीश्वरसंज्ञस्तु यथा जातस्तु पापहा । स्थापितः पिप्पलादेन स्वयं चैव महात्मना

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ನೀವು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿಸಿದೆನು—ಪಾಪಹರನಾದ ಪ್ರಭು ‘ಕಂಸಾರೀಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಹೇಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ಸ್ವಯಂ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 17

यश्चैतत्पुण्यमाख्यानं तस्य देवस्य संनिधौ । संपठेच्छृणुयाद्वापि सम्यक्छक्तिसमन्वितः

ಆ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಸಾಧನಾಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಈ ಪುಣ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಕೇಳುವವನು ಸಹ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

मनसा चिंतितं पापं परदारकृतं च यत् । तस्य तन्नाशमायाति पिप्पलाद वचो यथा

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದ ಪಾಪವೂ, ಪರಸ್ತ್ರೀ/ಪರಪುರುಷಗಮನದ ಪಾಪವೂ—ಅವನಿಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಪಿಪ್ಪಲಾದನ ವಚನ.

Verse 19

यस्तस्य पुरतो भक्त्या नीलरुद्रा न्सदा जपेत् । प्राणरुद्रान्विशेषेण भवरुद्रसमन्वितान्

ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದಾ ನೀಲರುದ್ರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭವರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಣರುದ್ರಗಳನ್ನು—ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

ब्रह्महत्योद्भवं चैव अपि तस्य प्रणश्यति । परचक्रभये जाते ह्यना वृष्टिभये तथा

ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕಲ್ಮಷವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯದ ಭಯ ಬಂದಾಗಲೂ, ಅನಾವೃಷ್ಟಿ (ಮಳೆಯ ಕೊರತೆ) ಭಯ ಬಂದಾಗಲೂ, ಪರಿಹಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 21

अथर्ववेदे साद्यंते पठिते तस्य चाग्रतः । शत्रुर्विलयमभ्येति वृष्टिः सञ्जायते द्रुतम्

ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಥರ್ವವೇದದ ರಕ್ಷಾಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಠಿಸಿದಾಗ ಶತ್ರು ಲಯವಾಗುತ್ತಾನೆ; ತಕ್ಷಣವೇ ವೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

राजदौःस्थ्ये समुत्पन्ने राजा भवति धार्मिकः । सर्वरोगविनिर्मुक्तः प्रजापालनतत्परः

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ದುಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾದಾಗ ರಾಜನು ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

उपसर्गभये जाते तस्य दोषः प्रशाम्यति । शनैः शनैरसंदिग्धं पिप्पलादवचो यथा

ಉಪಸರ್ಗ ಅಥವಾ ಮಹಾಮಾರಿಯ ಭಯ ಉಂಟಾದಾಗ ಅವನ ದೋಷ ಶಮನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ—ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ—ಇದು ಪಿಪ್ಪಲಾದನ ವಚನ।

Verse 24

किं वा ते बहुनोक्तेन यत्किंचिद्व्यसनं महत् । तत्तस्य व्यसनं किंचिदथर्वणः प्रकी र्तनात्

ಇನ್ನೇನು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲಿ? ಯಾವ ಮಹಾ ವಿಪತ್ತಾದರೂ ಅಥರ್ವಣಶಕ್ತಿಯ ಕೀರ್ತನ/ಪಠಣದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಪವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ।

Verse 25

अस्य देवस्य पुरतो याति नाशं च वै द्रुतम्

ಈ ದೇವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 176

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कंसारेश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯೊಳಗಿನ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಕಂಸಾರೇಶ್ವರೋತ್ಪತ್ತಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।