Adhyaya 170

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि संजातमाश्चर्यं यदभूद्द्विजाः । विश्वामित्रेण सा शक्तिर्वसिष्ठाय विसर्जिता

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಮತ್ತೊಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಸಂಭವಿಸಿತು: ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು) ವಸಿಷ್ಠನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

Verse 2

वधार्थं तस्य विप्रर्षेर्वसिष्ठेन च धीमता । स्तंभिताऽथर्वणैर्मन्त्रैः प्रस्वेदः समजायत

ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯನ್ನು ವಧಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಆಯುಧವನ್ನು ಧೀಮಂತ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಥರ್ವಣಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ಥಂಭಿತಗೊಳಿಸಿದನು; ಆಗ ಅವನಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 3

स्वेदात्समभवत्तोयं शीतलं तदजायत । पादाभ्यां निर्गतं तोयमत्र दृश्यमजायत

ಆ ಬೆವರಿನಿಂದ ಜಲವು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ ಅದು ಶೀತಲವಾಯಿತು; ಪಾದಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆ ಜಲವು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು।

Verse 4

विदार्य भूमिं संजाता जलधारा सुशीतला । निर्मलं पावनं स्वच्छं गंगांभ इव निःसृतम्

ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚೀರಿ ಅತ್ಯಂತ ಶೀತಲ ಜಲಧಾರೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು—ನಿರ್ಮಲ, ಪಾವನ, ಸ್ವಚ್ಛ—ಗಂಗಾಜಲದಂತೆ ನಿಃಸೃತವಾಯಿತು।

Verse 6

तस्यां या कुरुते स्नानं नारी वंध्या द्विजोत्तमाः । सद्यः पुत्रवती सा स्याद्रौद्रे कलियुगे द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಂಧ್ಯ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಪುತ್ರವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ—ಈ ರೌದ್ರ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ!

Verse 7

अन्योऽपि कुरुते स्नानं सर्वतीर्थफलं लभेत्

ಇನ್ನಾರಾದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

स्नात्वा तत्र तु यो देवीं पश्येच्च विधिना नरः । धनं धान्यं तथा पुत्रान्राज्योत्थं च सुखं लभेत्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ನರನು ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ಪುತ್ರರು ಹಾಗೂ ರಾಜಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

या नारी दुर्भगा वन्ध्या साऽपि पुत्रवती भवेत् । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां भक्तियोगसमन्विता । महानिशायां तत्रैव नैवेद्यबलिपिंडिकाम्

ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿ ಹಾಗೂ ವಂಧ್ಯೆಯಾದ ನಾರಿಯೂ ಭಕ್ತಿಯೋಗಸಹಿತಳಾಗಿ ಚೈತ್ರಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಾಷ್ಟಮಿಯ ಮಹಾನಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲಿಯೊಡನೆ ಪಿಂಡಿಕೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದರೆ ಪುತ್ರವತಿಯಾಗಬಹುದು।

Verse 10

प्रसन्नया कुमार्या तु स्वयं चाऽथ करोति या । गृह्णाति या च वै नारी पिंडिकां बलिसंयुताम्

ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಕನ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾರಿ ಸ್ವತಃ ಪಿಂಡಿಕೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ನಂತರ ಬಲಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಆ ಪಿಂಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 11

शतवर्षा तु या नारी पिंडिकां भक्षयेद्द्विजाः । साऽपि पुत्रवती च स्याद्यदि वृद्धतमा भवेत्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ನಾರಿ ನೂರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವಳಾದರೂ, ಅವಳು ಪಿಂಡಿಕೆಯನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಅತಿವೃದ್ಧೆಯಾದರೂ ಪುತ್ರವತಿಯಾಗಬಹುದು।

Verse 12

किं पुनर्यौवनोपेता सौभाग्येन समन्विता । पुत्रसौख्यवती नारी देव्या वै दर्शनेन च

ಹಾಗಾದರೆ ಯೌವನಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಯುತಳಾದ ನಾರಿ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪುತ್ರಸೌಖ್ಯವನ್ನೂ ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 13

सर्वेषां नागराणां तु भावजा देवता स्मृता । सा सार्धाष्टद्विपंचाशद्गोत्राणां कुलदेवता

ಎಲ್ಲ ನಾಗರರಿಗೂ ಭಾವಜಾ ದೇವಿ ಅಧಿದೇವತೆಯೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳೇ ಸಾರ್ಥಾಷ್ಟಪಂಚಾಶದ್ಗೋತ್ರಗಳ ಕುಲದೇವತೆ.

Verse 14

एतस्मात्कारणाद्यात्रा नागरैः सुकृता भवेत् । न विना नागरैर्यात्रां तुष्टिं याति सुरेश्वरी

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾಗರರು ಮಾಡಿದ ಯಾತ್ರೆ ಸುಕೃತವಾಗಿ ಸುವಿಧವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ನಾಗರರಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಸುರೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ ತೃಪ್ತಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 170

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटके श्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धारातीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಧಾರಾತೀರ್ಥೋತ್ಪತ್ತಿಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.