Adhyaya 152

Verse 1

ऋषय ऊचुः । असंख्यातानि तीर्थानि त्वयोक्ता न्यत्र सूतज । देवमानुषजातानि देवतायतनानि च । तथा वानरजातानि राक्षसस्थापितानि च

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತಪುತ್ರಾ! ನೀನು ಇತರತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೀ—ದೇವ ಮತ್ತು ಮಾನವಜಾತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು, ದೇವತಾಲಯಗಳೂ; ಹಾಗೆಯೇ ವಾನರವಂಶಸಂಬಂಧಿತವು, ರಾಕ್ಷಸರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವುಗಳೂ।

Verse 2

सूतपुत्र वदास्माकं यैर्दृष्टैः स्पर्शितैरपि । सर्वेषां लभ्यते पूर्णं फलं चेप्सितमत्र च

ಹೇ ಸೂತಪುತ್ರಾ! ನಮಗೆ ಹೇಳು—ಯಾವ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೋ ಸಹ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವರವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ?

Verse 3

सूत उवाच । सत्यमेतन्महाभागास्तत्र संख्या न विद्यते । तीर्थानां चैव लिंगानामाश्र माणां तथैव च

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಋಷಿಗಳೇ! ಇದು ಸತ್ಯ; ಅಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಲ್ಲ—ತೀರ್ಥಗಳಿಗೂ, ಶಿವಲಿಂಗಗಳಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೂ।

Verse 4

तत्र यः कुरुते स्नानं शंखतीर्थे समाहितः । एकादश्यां विशेषेण सर्वेषां लभते फलम्

ಅಲ್ಲಿ ಶಂಖತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏಕಾದಶಿಯಂದು, ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

यः पश्यति नरो भक्त्या तत्रैकादशरुद्रकम् । सिद्धेश्वरसमं तेन दृष्टाः सर्वे महेश्वराः

ಯಾವ ನರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಸಮಾನವಾದ ಆ ಏಕಾದಶ-ರುದ್ರಕವನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ದರ್ಶನದಿಂದ ಅವನು ಸರ್ವ ಮಹೇಶ್ವರರೂಪಗಳನ್ನು ಕಂಡಂತಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

यः पश्यति वटादित्यं षष्ठ्यां चैत्रे विशेषतः । भास्कराकृत्स्नशो दृष्टास्तेन तत्रहि संस्थिताः

ಚೈತ್ರಮಾಸದ ಷಷ್ಠೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಟಾದಿತ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವವನು, ಸಮಗ್ರ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನೇ ಕಂಡವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳು ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ।

Verse 7

माहित्थां पश्यति तथा ये देवीं श्रद्धयाविताः । तेन दुर्गाः समस्तास्ता वीक्षिता नात्र संशयः

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ಮಾಹಿತ್ಥಾದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡುವವರು, ಆ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ದುರ್ಗೆಯ ಸಮಸ್ತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಕಂಡವರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 8

यः पश्यति गणेशं च स्वर्गद्वारप्रदं नृणाम् । सर्वे विनायकास्तेन दृष्टाः स्युर्नात्र संशयः

ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರವನ್ನು ನೀಡುವ ಗಣೇಶನನ್ನು ನೋಡುವವನು, ಅವನಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿನಾಯಕರೂ ಕಂಡವರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 9

शर्मिष्ठास्थापितां गौरीं यो ज्येष्ठां तत्र पश्यति । तेन गौर्यः समस्तास्ता वीक्षिता द्विजसत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ಅಲ್ಲಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಗೌರಿಯನ್ನು ನೋಡುವವನು, ಅವನಿಂದ ಗೌರಿಯ ಸಮಸ್ತ ರೂಪಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದರ್ಶನಗೊಂಡಂತಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 10

चक्रपाणिं च यः पश्येत्प्रातरुत्थाय मानवः । वासुदेवा समस्ताश्च तेन तत्र निरीक्षिताः

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಚಕ್ರಪಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಮಾನವನು, ಅಲ್ಲೀಯೇ ವಾಸುದೇವನ ಸಮಸ್ತ ರೂಪಗಳನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 11

ऋषय ऊचुः । त्वयासूत तथाऽस्माकं चक्रपाणिश्च यः स्थितः । नाख्यातः स कथं तत्र विस्मृतः किं वदस्व नः । कस्मिन्काले विशेषेण स द्रष्टव्यो मनीषिभिः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತ! ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆಯಾದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಚಕ್ರಪಾಣಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹೇಗೆ ಅನುಕ್ತನಾಗಿ ಉಳಿದನು—ನಮಗೆ ಹೇಳು. ಯಾವ ವಿಶೇಷ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 12

सूत उवाच । अर्जुनेनैष विप्रेन्द्राः क्षेत्रेऽत्रैव प्रतिष्ठितः । शयने बोधने चैव प्रातरुत्थाय मानवः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ! ಈ ಚಕ್ರಪಾಣಿ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಶಯನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜಾಗರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಮಾನವನು ಅವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

स्नानं कृत्वा सुभक्त्या च यः पश्येच्चक्रपाणिनम् । ब्रह्महत्यादिपापानि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರು ಚಕ್ರಪಾಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುವರೋ, ಅವರ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 14

भूभारोत्तारणार्थाय धर्मसंस्थापनाय च । ब्रह्मणावतारितौ विप्रा नरनारायणावुभौ

ಭೂಭಾರವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಬ್ರಹ್ಮನು ನರ-ನಾರಾಯಣರೆಂಬ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಅವತಾರಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 15

कृष्णार्जुनौ तदा मर्त्ये द्वापरांते द्विजोत्तमाः । अवतीर्णो धरापृष्ठे मिथः स्नेहानुगौ तदा । नरनारायणावेतौ स्वयमेव व्यवस्थितौ

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ದ್ವಾಪರಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಧರೆಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರು; ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹಬಂಧದಿಂದ ಅನುಗತರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಇಬ್ಬರೇ ನರ-ನಾರಾಯಣರು, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದರು.

Verse 16

यथा रक्षोविनाशाय रामो दशरथात्मजः । अवतीर्णो धरापृष्ठे तद्वत्कृष्णोऽपि चापरः

ದಶರಥನಂದನ ಶ್ರೀರಾಮನು ರಾಕ್ಷಸವಿನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವತಾರಗೊಂಡಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದಿವ್ಯಾವತಾರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೂ ಅವತಾರಗೊಂಡನು।

Verse 17

यदा पार्थः समायातस्तीर्थयात्रां प्रति द्विजाः । युधिष्ठिरसमादेशाच्छक्रप्रस्थात्पुरोत्तमात्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಆದೇಶದಿಂದ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಕ್ರಪ್ರಸ್ಥ (ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ)ದಿಂದ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 19

द्रौपद्या सहितं दृष्ट्वा रहसि भ्रातरं द्विजम् । प्रोवाच प्रणतो भूत्वा विनयावनतोऽर्जुनः

ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕಂಡು, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಅರ್ಜುನನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । गच्छार्जुन द्रुतं तत्र नीयन्ते यत्र तस्करैः । धेनवो द्विजवर्यस्य ता मोक्षय धनंजय

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು— ಅರ್ಜುನ, ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗು; ಕಳ್ಳರು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಸುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ. ಹೇ ಧನಂಜಯ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡು।

Verse 21

तीर्थयात्रां ततो गच्छ यावद्द्वादशवत्सरान् । ततः पापविनिर्मुक्तः समेष्यसि ममांतिकम्

ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡು; ಆಮೇಲೆ ಪಾಪವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ನೀನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬರುವೆ।

Verse 22

यः सदारं नरं पश्येदेकांतस्थं तु बुद्धिमान् । अपि चात्यंतपापः स्यात्किं पुनर्निजबांधवम्

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಸ್ತ್ರೀಯೊಡನೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರುವ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅವನು ಘೋರಪಾಪಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೂ ಅದು ಸ್ವಬಂಧುವಾದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ!

Verse 23

तस्मान्न वीक्षयेत्कञ्चिदेकांतस्थं सभार्यकम् । बांधवं च विशेषेण य इच्छेच्छुभमात्मनः

ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾರನ್ನೂ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರುವವನಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಬಂಧುವನ್ನು.

Verse 24

स तथेति प्रतिज्ञाय रथमारुह्य सत्वरम् । धनुरादाय बाणांश्च जगाम तदनन्तरम्

ಅವನು ‘ತಥೇತಿ’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಥವೇರಿದನು; ಧನುಸ್ಸು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟನು.

Verse 25

येन मार्गेण ता गावो नीयन्ते तस्करैर्बलात् । तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वाञ्छितशस्त्रधरैर्द्विजाः

ಕಳ್ಳರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಾರ್ಗವೇ—ಅಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದ್ದ ನಂತರ—ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅವನು ಹೋದನು.

Verse 26

अथ हत्वा क्षणाच्चौरान्गाः सर्वाः स्वयमाहृताः । स्वाः स्वा निवेदयामास ब्राह्मणानां महात्मनाम्

ನಂತರ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಕಳ್ಳರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಮರಳಿ ತಂದು, ಅವುಗಳ ಅವುಗಳ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 27

ततस्तीर्थान्यनेकानि स दृष्ट्वायतनानि च । क्षेत्रेऽत्रैव समायातः स्नानार्थं पांडुनन्दनः

ಅನಂತರ ಪಾಂಡುನಂದನನು ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಇದೇ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 28

तेन पूर्वमपि प्रायस्तत्क्षेत्रमवलोकितम् । दुर्योधनसमायुक्तो यदा तत्र समागतः

ಅವನು ಹಿಂದೆಯೂ ಬಹುಪಾಲು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದ್ದನು; ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಪುನಃ ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 29

अथ संपूजयामास यल्लिंगं स्थापितं पुरा । अर्जुनेश्वर संज्ञं तु पुष्पधूपानुलेपनैः

ನಂತರ ಅವನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ‘ಅರ್ಜುನೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಅನಲೇಪನಗಳಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 30

अन्येषां कौरवेन्द्राणां पांडवानां विशेषतः

ಮತ್ತೆ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅವನು ಇತರ ಕೌರವೇಂದ್ರರ ನಿಮಿತ್ತವೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಂಡವರ ಹಿತಾರ್ಥವೂ ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 31

अथ संचिंतयामास मनसा पांडुनंदनः । अहं नरः स्वयं साक्षात्कृष्णो नारायणः स्वयम्

ಅನಂತರ ಪಾಂಡುನಂದನನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು—“ನಾನು ಸాక్షಾತ್ ನರವನೇ; ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣನೇ।”

Verse 32

तस्मादत्र करिष्यामि चक्रपाणिं सुरेश्वरम् । प्रासादो मानवश्चैव यादृङ्नास्ति धरातले

ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ದೇವಾಧಿಪತಿ ಚಕ್ರಪಾಣಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ನಾನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವೆನು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಮಹಾ ಪ್ರಾಸಾದ-ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸುವೆನು।

Verse 33

कल्पांतेऽपि न नाशः स्यादस्य क्षेत्रस्य कर्हिचित् । प्रासादोऽपि तथाप्येवमत्र क्षेत्रे भविष्यति

ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು; ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಪ್ರಾಸಾದ-ದೇವಾಲಯವೂ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 34

एवं स निश्चयं कृत्वा स्वचित्ते पांडवानुजः । प्रासादं निर्ममे पश्चाद्वैष्णवं द्विजसत्तमाः

ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಪಾಂಡವರ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನು, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ, ನಂತರ ವೈಷ್ಣವ ಪ್ರಾಸಾದ-ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 35

ततो विप्रान्समाहूय चमत्कारपुरोद्भवान् । प्रतिष्ठां कारयामास मतं तेषां समाश्रितः

ನಂತರ ಚಮತ್ಕಾರಪುರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಅವರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 36

दत्त्वा दानान्यनेकानि शासनानि बहूनि च । अन्यच्च प्रददौ पश्चात्स तेषां तुष्टिदायकम्

ಅವನು ಅನೇಕ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಬಹಳಷ್ಟು ಶಾಸನಗಳು ಹಾಗೂ ಅನುದಾನಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದನು; ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕವಾದ ಇನ್ನಿತರ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು।

Verse 37

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्कृतांजलिपुटः स्थितः । नरोऽहं ब्राह्मणाज्जातः पाण्डोर्भूमिं प्रपेदिवान्

ಆಗ ಅವನು ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದನು— “ನಾನು ನರನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು; ಪಾಂಡುವಿನ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 38

मानुषेणैव रूपेण त्यक्त्वा तां बदरीं शुभाम् । प्रसिद्ध्यर्थं मया चात्र प्रासादोऽयं विनि र्मितः । मन्नाम्ना नरसंज्ञश्च श्रद्धापूतेन चेतसा

“ಶುಭವಾದ ಆ ಬದರೀಧಾಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮಾನವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಈ ಸ್ಥಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲೆಂದು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಾಸಾದವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದು ನನ್ನ ನಾಮದಿಂದ ‘ನರ’ ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.”

Verse 39

तस्मादेष भवद्भिश्च चक्रपाणिरिति द्विजाः । कीर्तनीयः सदा येन मम नाम प्रकाश्य ताम्

“ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ನೀವು ಸಹ ಸದಾ ಅವನನ್ನು ‘ಚಕ್ರಪಾಣಿ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ನಾಮವು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.”

Verse 40

विष्णुलोके ध्वनिर्याति यावच्चंद्रदिवाकरौ

“ಅದರ ಕೀರ್ತಿಧ್ವನಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡುತ್ತದೆ; ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರು ಇರುವವರೆಗೂ.”

Verse 41

तथा महोत्सवः कार्यः शयने बोधने हरेः । चैत्रमासे विशेषेण संप्राप्ते विष्णुवासरे

“ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯ ಶಯನ ಮತ್ತು ಬೋಧನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚೈತ್ರಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಾರ (ಗುರುವಾರ) ಬಂದಾಗ.”

Verse 42

एतेषु त्रिषु लोकेषु त्यक्त्वेमां बदरीमहम् । पूजामस्य करिष्यामि स्वयं विष्णोर्द्विजोत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಈ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಬದರಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾನು ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಈ ರೂಪಕ್ಕೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವೆನು.

Verse 43

यस्तत्र दिवसे मर्त्यः पूजामस्य विधा स्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स यास्यति

ಆ ದಿನ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ದೇವರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವನು.

Verse 44

तथा ये वासुदेवस्य क्षेत्रे केचिद्व्यवस्थिताः । तेषां प्रदर्शनं श्रेयो नित्यं दृष्ट्वा च लप्स्यते

ಅದೇ ರೀತಿ ವಾಸುದೇವನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರ ದರ್ಶನ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ; ಅವರನ್ನು ನಿತ್ಯ ನೋಡಿದರೆ ನಿರಂತರ ಮಂಗಳವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 45

सूत उवाच । बाढमित्येव तैरुक्तो दाशार्हः पांडुनंदनः । तेषां तद्भारमावेश्य प्रशांतेनांतरात्मना । ययौ तीर्थानि चान्यानि कृतकृत्यस्ततः परम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅವರು ‘ಬಾಢಮ್’ ಎಂದಾಗ ದಾಶಾರ್ಹನಾದ ಪಾಂಡುನಂದನನು ಅವರ ಆ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಅಂತರಾತ್ಮ ಶಾಂತಗೊಂಡು, ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ, ನಂತರ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 46

एवं तत्र स्थितो देवश्चक्रपाणिवपुर्द्धरः । स्वयमेव हृषीकेशो जंतूनां पापनाशनः

ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಪಾಣಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು—ಅವನೇ ಸ್ವಯಂ ಹೃಷೀಕೇಶ, ಜೀವಿಗಳ ಪಾಪನಾಶಕನು.

Verse 47

अद्याऽपि च कला विष्णोः प्राप्ते चैकादशीत्रये । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्माच्छ्रद्धासमन्वितैः । सदैव पूजनीयश्च वन्दनीयो विशेषतः

ಇಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಿವ್ಯಕಲೆ ವಿರಾಜಮಾನವಾಗಿದೆ; ಏಕಾದಶೀತ್ರಯ ಬಂದಾಗ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಶ್ರದ್ಧಾಸಹಿತರು ಸದಾ ಪೂಜಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು।

Verse 152

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये चक्रपाणिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರದ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಚಕ್ರಪಾಣಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ 152ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।