Adhyaya 126

Verse 1

सूत उवाच । एवं तस्य तपस्थस्य पुत्र्या सह द्विजोत्तमाः । आजग्मुर्ब्राह्मणाः सर्वे चमत्कारपुरोद्भवाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಪುತ್ರಿಯೊಡನೆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರಾದ ಚಮತ್ಕಾರಪುರದಿಂದ ಬಂದ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು।

Verse 2

ब्राह्मणा ऊचुः । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः । अभावात्पार्थिवेन्द्रस्य संजातश्च पराभवः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಪಾರ್ಥಿವೇಂದ್ರನ ಅಭಾವದಿಂದ ಪರಾಭವ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ।

Verse 3

ततश्च द्विजवर्यैः स संन्यस्तः पृथिवीपतिः । पृष्टश्च प्रार्थितश्चैव निजराज्यस्य रक्षणे । अन्यस्मिन्दिवसे प्राह कृतांजलिपुटः स्थितः

ನಂತರ ಸಂನ್ಯಾಸಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದ ಆ ಪೃಥಿವೀಪತಿಯನ್ನು ದ್ವಿಜವರ್ಯರು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ವಿನಯದಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು। ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಅವನು ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಹೇಳಿದನು।

Verse 4

राजोवाच । अनर्होऽहं द्विजश्रेष्ठाः संदेहं हर्तुमेव वः । रक्षां कर्तुं विशेषेण त्यक्तशस्त्रोऽस्मि चाधुना

ರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನಿಮ್ಮ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ನಾನು ಅರ್ಹನಲ್ಲ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲು ಈಗ ನಾನು ಅನರ್ಹನು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 5

ब्राह्मणा ऊचुः । सर्वे वयं महाराज भूपस्याप्यधिका यतः । अहंकारेण दर्पेण निजं स्थानं समाश्रिताः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾರಾಜ! ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜನಿಗಿಂತಲೂ ತಾವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದೆವು; ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ದರ್ಪದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡೆವು।

Verse 6

न कस्यचिन्महाराज कदापि च कथंचन । वर्तनायाश्च सन्देहः स्थानकृत्येऽपि संस्थितः

ಓ ಮಹಾರಾಜ! ಯಾರಿಗೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಜೀವನೋಪಾಯ-ಪೋಷಣೆ ಕುರಿತು ಸಂಶಯ ಉಳಿಯಬಾರದು; ತನ್ನ ನಿಯತ ಕರ್ತವ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 7

असंख्याता कृता वृत्तिः पुराऽस्माकं महात्मना । ततः सा वृद्धिमानीता तत्परैः पार्थिवोत्तमैः

ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮಹಾತ್ಮ ದಾತನು ನಮ್ಮ ಪೋಷಣಾರ್ಥ ಅಪಾರ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರು ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು।

Verse 8

त्वया चैव विशेषेण यावद्राजा बृहद्बलः । आनर्तविषये राजा यो यः स्यात्स प्रयच्छति

ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಮ್ಮಿಂದ—ನೀವು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನಾಗಿ ಆಳುವವರೆಗೆ—ಆನರ್ತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ರಾಜನಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ದಾನ-ಸಹಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

सर्वां वृत्तिं गृहस्थानां यथायोग्यं प्रयत्नतः । तवाग्रे किं वयं ब्रूमस्त्वं वेत्सि सकलं यतः

ನೀವು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಅವರ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಮಸ್ತ ಯುಕ್ತ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಾವು ಏನು ಹೇಳಲಿ? ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ।

Verse 10

यथा वृत्तिः पुरा दत्ता यथा संरक्षिता त्वया । तस्माच्चिन्तय राजेन्द्र स्थानं वर्तनसंभवम् । उपायं येन मर्यादा वृत्तिस्तस्मात्सुखेन तु

ಹಿಂದೆ ಹೇಗೆ ವೃತ್ತಿ (ನಿರ್ವಹಣಾ ದಾನ) ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತೋ ಮತ್ತು ನೀನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯೋ—ಅದರಿಂದ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಜೀವನೋಪಾಯ ನಿರಂತರವಾಗಿರಲು ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕ್ರಮವನ್ನು ಚಿಂತಿಸು. ಆ ಮೂಲದಿಂದಲೇ ಮರ್ಯಾದಾ-ಧರ್ಮವೂ ವೃತ್ತಿಯೂ ಸುಲಭವಾಗಿ, ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸು।

Verse 11

ततः स सुचिरं ध्यात्वा गर्तातीर्थसमुद्भवान् । आकार्योपमन्युवंशस्य संभवान्वेदपारगान्

ನಂತರ ಅವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಗರ್ತಾ-ತೀರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಉಪಮನ್ಯು ವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ, ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡನು।

Verse 12

प्रणिपातं प्रकृत्वाथ ततः प्रोवाच सादरम् । मदीयस्थान संस्थानां ब्राह्मणानां विशेषतः

ಅವನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಆದರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿ ಸೇವಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ।

Verse 13

सर्वकृत्यानि कार्याणि भृत्यवद्विनयान्वितैः । नित्यं रक्षा विधातव्या युष्मदीयं वचोखिलम्

ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿನಯದಿಂದ, ಸೇವಕನಂತೆ, ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಚನ ಮತ್ತು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ರಕ್ಷಿಸಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು।

Verse 14

एते संपालयिष्यन्ति मर्यादाकारमुत्तमम् । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः

ಇವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮರ್ಯಾದಾ-ನಿರ್ಮಾತೃ ಹಾಗೂ ಮರ್ಯಾದಾ-ಪಾಲಕ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವರು—ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ।

Verse 15

राजकार्येषु चान्येषु एते दास्यन्ति निर्णयम् । युष्मदीयं वचः श्रुत्वा शुभं वा यदि वाऽशुभम्

ರಾಜಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇತರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇವರು ನಿಮ್ಮ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಶುಭವೋ ಅಶುಭವೋ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವರು.

Verse 16

एते पाल्याः प्रसादेन पुष्टिं नेयाश्च शक्तितः । ईर्ष्यां सर्वां परित्यज्य मदीयस्थानवृद्धये

ಪ್ರಸಾದಭಾವದಿಂದ ಇವರನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ; ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಇವರನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ; ಸರ್ವ ಈರ್ಷೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿರಿ.

Verse 17

बाढमित्येव तैः प्रोक्तः स राजा ब्राह्मणोत्तमान् । चमत्कापुरोद्भूतान्भूयः प्रोवाच सादरम्

ಅವರು ‘ಬಾಢಮ್’ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ಚಮತ್ಕಾರಪುರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಾದರವಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 18

युष्माकं वर्तनार्थाय सर्वकृत्येषु सर्वदा । एते विप्रा मया दत्ता गर्तातीर्थसमुद्भवाः

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯ ಹಾಗೂ ಸಮ್ಯಕ್ ನಿರ್ವಹಣಾರ್ಥವಾಗಿ, ಸದಾ ಸರ್ವ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಗರ್ತಾತೀರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ವಿಪ್ರರನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 19

एतेषां वचनात्सर्वं युष्मदीयं प्रजायताम् । प्रतिष्ठा जायते नूनं चातुश्चरणसूचिता

ಇವರ ವಚನೋಪದೇಶದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲಿ; ಆಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಚತುಶ್ಚರಣದಿಂದ ಸೂಚಿತವಾದ ದೃಢ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ ಉದಯಿಸುವುದು.

Verse 20

नान्यथा ब्राह्मणश्रेष्ठाः स्वल्पं वा यदि वा बहु । प्रोक्तं लक्षमितैरन्यैर्युष्मदीयपुरोद्भवैः

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಇದು ಅನ್ಯಥಾ ಅಲ್ಲ—ವಿಷಯ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಲಿ ಬಹುವಾಗಲಿ. ನಿಮ್ಮದೇ ನಗರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅನೇಕರು ಸಹ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

Verse 21

सूत उवाच । ततस्ते ब्राह्मणा हृष्टास्तानादाय द्विजोत्तमान् । तेषां मतेन चक्रुश्च सर्वकृत्यानि सर्वदा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; ನಂತರ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಸದಾ ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 22

ततस्तत्र पुरे जाता मर्यादा धर्मवर्द्धिनी । सर्वकृत्येषु सर्वेषां तथा वृद्धिः पुरस्य च

ಆಮೇಲೆ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವರ್ಧಕವಾದ ಯೋಗ್ಯ ಮર્યಾದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉದಯವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಿ, ನಗರವೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.

Verse 23

तेऽपि तेषां प्रसादेन गर्त्तातीर्थभवा द्विजाः । परां विभूतिमास्थाय मोदन्ते सुखसंयुताः

ಅವರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಗರ್ತ್ತಾತೀರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ದ್ವಿಜರೂ ಪರಮ ವೈಭವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಖಸಂಯುಕ್ತರಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು.

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्पुरोत्तमम् । समभ्येत्य द्विजान्सर्वांस्ततः प्रोवाच सादरम्

ಕೆಲವು ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ರಾಜನು ಆ ನಗರದ ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆದರದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 25

युष्मदीयप्रसादेन क्षेत्रेऽत्र सुमहत्तपः । कृतं स्वर्गं प्रयास्यामि सांप्रतं तु द्विजोत्तमाः

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಹತ್ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 26

नास्माकमन्वये कश्चित्सांप्रतं वर्तते नृपः । तस्याहं लिंगमेतद्वै दर्शयामि द्विजोत्तमाः

ನಮ್ಮ ರಾಜವಂಶದಲ್ಲಿ ಈಗ ಯಾವುದೇ ರಾಜನು ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅವನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನೇ ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 27

पूजार्थं चापि वृत्त्यर्थं भोगार्थं च विशेषतः । तस्माद्युष्माभिरेवास्य पूजा कार्या प्रयत्नतः । रथयात्रा विशेषेण दयां कृत्वा ममोपरि

ಪೂಜಾರ್ಥವೂ, ಜೀವನೋಪಾಯಾರ್ಥವೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭೋಗ-ಸಮೃದ್ಧ್ಯರ್ಥವೂ—ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವೇ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿರಿ.

Verse 28

ब्राह्मणा ऊचुः । सप्त विंशतिलिंगानि यथेष्टानि महीतले । चमत्कारसुतानां च पूज्यंते सर्वदैव तु

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಲಿಂಗಗಳು ಇವೆ; ಚಮತ್ಕಾರದ ಪುತ್ರರ ಲಿಂಗಗಳೂ ಸಹ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

Verse 29

अष्टाविंशतिमं तद्वदेतल्लिंगं तवोद्भवम् । सर्वदा पूजयिष्यामो निश्चिन्तो भव पार्थिव

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಲಿಂಗವು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯದು. ನಾವು ಇದನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿರು, ಹೇ ರಾಜನೇ.

Verse 30

अस्य यात्रां करिष्यामः कार्तिके मासि सर्वदा । बलिपूजोपहारांश्च गीतवाद्यानि शक्तितः

ನಾವು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಈ ದೇವರ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆವು. ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಬಲಿ, ಪೂಜೆ, ಉಪಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವೆವು.

Verse 31

एवमुक्तः स तैर्हृष्टो गत्वात्मीयं तदाश्रमम् । स्नापयित्वाथ तल्लिंगं पूजां चक्रे प्रभक्तितः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಹರ್ಷಗೊಂಡನು. ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 32

सूत उवाच । एवं समर्पितं लिंगं तेन तद्धरसंभवम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां वंशोच्छेदे स्थिते द्विजाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಅವನು ಆ ಧಾರಕನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು. ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರ ವಂಶಗಳು ಛೇದವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಾಗ…

Verse 33

सकलं कार्तिकं मर्त्यो यस्तच्छ्रद्धासमन्वितः । स्नापयेत्पूजयेच्चापि स नूनं मुक्तिमाप्नुयात्

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

सोमस्य दिवसे प्राप्ते वर्षं यावत्कृतक्षणः । तस्य पूजां करोत्येवं स्नापयित्वा विधानतः । सोऽपि मुक्तिं व्रजेन्मर्त्य एतत्तातान्मया श्रुतम्

ಸೋಮವಾರ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಒಂದು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ—ವಿಧಿಯಂತೆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಹೀಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಆ ಮನುಷ್ಯನೂ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ತಾತರೇ, ಇದನ್ನು ನಾನು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.