Adhyaya 51

Verse 1

अतिथिरुवाच । यदेतत्परलोकस्य स्वरूपं व्याहृतं त्वया । आगमं समुपाश्रित्य तत्तथैव न संशयः

ಅತಿಥಿ ಹೇಳಿದರು—ಆಗಮಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೀನು ಪರಲೋಕದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದುದು ಯಥಾರ್ಥವೇ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 2

किंत्वत्र नास्तिकाः पापाः सन्दिह्यन्तेऽल्पचेतनाः । तेषां निःसंशयकृते वद कर्मफलं हि यत्

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಪಾಪಿ ನಾಸ್ತಿಕರು ಸಂಶಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸಂಶಯ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಕರ್ಮಫಲದ ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 3

इहैव कस्य कस्यैव कर्मणः पापकस्य च । प्रभावात्कीदृशो जायेत्कमठैतद्वदास्ति चेत्

ಇಲ್ಲಿಯೇ—ಯಾವ ಯಾವ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ವಿಧದ ದೇಹಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ? ಹೇ ಕಮಠ, ತಿಳಿಯಬಹುದಾದರೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 4

कमठ उवाच । सर्वमेतत्प्रवक्ष्यामि स्थिरो भूत्वा शृणुष्व तत् । यथा मम गुरुः प्राह यन्मे चेतसि संस्थितम्

ಕಮಠನು ಹೇಳಿದನು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಕೇಳು. ನನ್ನ ಗುರುವು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದರೋ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದನ್ನೇ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 5

ब्रह्महा क्षयरोगी स्यात्सुरापः श्यावदंतकः । सुवर्णचौरः कुनखी दुश्चर्मा गुरुतल्पगः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನು ಕ್ಷಯರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮದ್ಯಪಾನಿ ಕಪ್ಪು ಹಲ್ಲಿನವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವರ್ಣಚೋರನಿಗೆ ವಿಕೃತ ನಖಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಗುರುಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ಲಂಘಿಸಿದವನು ಚರ್ಮರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

संसर्गी सर्वरोगी स्यात्पंचपातकिनस्त्वमी । निंदामाकर्ण्य साधूनां बधिरः संप्रजायते

ಅಂತಹ ಪಾಪಿಗಳ ಸಂಗ ಮಾಡುವವನು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇವರೇ ಪಂಚಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು. ಸಾಧುಗಳ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಕಿವಿಮುಕ್ಕನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

स्वयं प्रकीर्तयेच्चापि मूकः पापोऽभिजायते । आज्ञालोपी गुरूणां च अपस्मारी भवेन्नरः

ತನ್ನನ್ನೇ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಪಾಪಿ ಮೂಕನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗುರುಗಳ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವವನು ಅಪಸ್ಮಾರ (ಮೂರ್ಚೆ/ಮಿರಗಿ) ರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

अवज्ञाकारकस्तेषां कृमिरेवाभिजायते । उपेक्षतः पूज्यकार्यं दुष्प्रज्ञत्वं च जायते

ಅವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು ಕೃಮಿ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೂಜ್ಯರ ಕುರಿತು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಮಂದಬುದ್ಧಿತ್ವ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 9

चौर्याय साधुद्रव्याणां दद्याद्यावत्पदानि च । तावद्वर्षाणि पंगुत्वं स प्राप्नोति नराधमः

ಸಾಧುಜನರ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕದ್ದವನು—ಎಷ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾನೋ ಅಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಆ ಅಧಮನು ಕುಂಟಿತನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

दत्त्वा हरति तद्भूयो जायते कृकलासकः । कुपितानप्रसाद्यैव पूज्यान्स्याच्छीर्षरोगवान्

ಕೊಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಹಲ್ಲಿ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೋಪಗೊಂಡ ಪೂಜ್ಯರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟವನು ಶಿರೋರೋಗಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

रजस्वलामभिगच्छंश्च चंडालः संप्रजायते । वस्त्रापहारी चित्री स्यात्कृष्णकुष्ठी तथाग्निदः

ರಜಸ್ವಲೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವವನು ಚಾಂಡಾಲ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಸ್ತ್ರ ಕದ್ದವನು ಚಿತ್ರೀ (ಚರ್ಮರೋಗಿ) ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿ ಹಚ್ಚುವವನು ಕೃಷ್ಣಕುಷ್ಠದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

दर्दुरो रूप्यहारी स्यात्कूटसाक्षी मुखारुजः । परदारांश्च कामेन द्रष्टा स्यादक्षिरोगवान्

ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕದ್ದವನು ಕಪ್ಪೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವವನು ಮುಖರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕಾಮದಿಂದ ನೋಡುವವನು ನೇತ್ರರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

प्रतिज्ञायाप्रयच्छन्यो ह्यल्पायुर्जायते नरः । विप्रवृत्त्यपहारी स्यादजीर्णी सर्वदाऽधमः

ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಶ್ರುತ ದಾನವನ್ನು ನೀಡದವನು ಅಲ್ಪಾಯುವಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಸದಾ ಅಜೀರ್ಣಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅಧಮನೆಂದು ಗಣ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

नैष्ठिकान्नाशनाद्भूयो निवृत्तो रोगवान्सदा । पत्नीबहुत्वे त्वेकस्यां रेतोमोक्षः क्षयी भवेत्

ನೈಷ್ಠಿಕ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವವನು ಸದಾ ರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅನೇಕ ಪತ್ನಿಯರು ಇದ್ದರೂ ಒಂದರಲ್ಲೇ ರೇತೋಮೋಕ್ಷ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಕ್ಷಯದಿಂದ ಕ್ಷೀಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

स्वामिना धर्मयुक्तो यस्त्वन्यायेन समाचरेत् । स्वयं वा भक्षयेद्द्रव्यं स मूढः स्याज्जलोदरी

ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಸ್ವಾಮಿಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು, ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಿಸಲಾದ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತಾನೇ ಭಕ್ಷಿಸುವವನು, ಮೂಢನಾಗಿ ಜಲೋದರರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

दुर्बलं पीड्यमानं यो बलवान्समुपेक्षते । अंगहीनः स च भवेदन्नहृत्क्षुधितो भवेत्

ದುರ್ಬಲನನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರೂ ಬಲವಂತನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಅವನು ಅಂಗಹೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅನ್ನವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಸದಾ ಹಸಿದವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

व्यवहारे पक्षपाती जिह्वारोगी भवेन्नरः । धर्मप्रवृत्तिं सञ्चार्य पत्न्यादीष्टवियोगकृत्

ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತ ಮಾಡುವವನು ಜಿಹ್ವಾರೋಗಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವವನು ಪತ್ನಿ ಮೊದಲಾದ ಇಷ್ಟಜನರಿಂದ ವಿಯೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

स्वयं पाकाग्रभोजी यो गलरोगमवाप्नुयात् । पंचयज्ञानकृत्वैव भुञ्जानो ग्रामशूकरः

ಯಾವನು ತಾನೇ ಅಡುಗೆಯ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಕಂಠರೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪಂಚಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ ಭುಂಜಿಸುವವನು ಗ್ರಾಮಶೂಕರನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

पर्वमैथुन कृन्मेही परित्यज्य स्वगेहिनीम् । वेश्यादिरक्तो मूढात्मा खल्वाटो जायते नरः

ನಿಷಿದ್ಧ ಪರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈಥುನ ಮಾಡುವವನು ಮೇಹಾದಿ ರೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವೇಶ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದ ಮೋಹಾತ್ಮನು ಗಂಜನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

परिक्षीणान्मित्रबन्धून्स्वामिनं दयितानुगान् । अवमन्य निवृत्तात्मा क्लिष्टवृत्तिः सदा भवेत्

ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗಿ ದುರ್ಬಲ ಮಿತ್ರಬಂಧುಗಳು, ಸ್ವಾಮಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಿಯ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು ಸದಾ ಕಷ್ಟಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನೇ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

छद्मनोपचरेद्यस्तु पितरौ स्वामिनं गुरून् । प्राप्तव्यार्थस्यातिकष्टात्परिभ्रंशोर्थजो भवेत्

ತಂದೆತಾಯಿ, ಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ವಂಚನೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುವವನು, ಬಹು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಡೆದ ಧನವನ್ನೂ ತನ್ನ ದೋಷದಿಂದಲೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

विश्रब्धस्यापहारी तु दुःखानां भाजनं भवेत् । धार्मिके क्षुद्रकारी यो नरः स वामनो भवेत्

ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟವನಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು ದುಃಖಗಳ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಧಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಕ್ಷುದ್ರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವವನು ವಾಮನನಾಗಿ (ಕುಳ್ಳನಾಗಿ) ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

दुर्बलवृषवाही यः कटिलूती भवेत्स च

ದುರ್ಬಲ ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿಭಾರ ಹೇರಿಸಿ ಓಡಿಸುವವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಟಿಲೂತೀ (ನೀಚವಾಗಿ ಸರಿಯುವ ಜೀವ) ಆಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

जात्यंधश्चापि यो गोघ्नो निःपशुर्दुःखकृद्गवाम् । निर्दयो गोषु घाताद्यैः सदा सोध्वसु कष्टगः

ಗೋಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವನು, ಇತರರನ್ನು ಪಶುಧನವಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವವನು, ಗೋಮಾತೆಯನ್ನು ವಿಧವಿಧವಾಗಿ ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸುವವನು ಜನ್ಮಾಂಧನಾಗಿ, ಜೀವನಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

निस्तेजकः सभायां यो गलगण्डी स जायते । सदा क्रोधी च चंडालः पूतिवक्त्रश्च सूचकः

ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವವನು ಗಲಗಂಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಸದಾ ಕ್ರೋಧಿಯಾಗಿರುವವನು ಚಂಡಾಲನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಚಾಡಿ ಹೇಳುವವನು ದುರ್ವಾಸನೆಯ ಬಾಯಿನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

अजविक्रयकृद्व्याधः कुण्डाशी भृतको भवेत् । नास्तिकस्तिल पिंडी स्यादश्रद्धो गीतजीवनः

ಮೇಕೆಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ವ್ಯಾಧವೃತ್ತಿ ಮಾಡುವವನು ಕುಂಡಾಶಿಯಾಗಿಯೂ ಭೃತಕನಾಗಿಯೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ನಾಸ್ತಿಕನು ತಿಲಪಿಂಡಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಶ್ರದ್ದನು ಹಾಡಿ ಬದುಕುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

अभक्ष्यादो गण्डमाली स्त्रीखादी चाऽसुतस्य कृत् । अन्यायतो ज्ञानग्राही मूर्खो भवति मानवः

ಅಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವನು ಗಂಡಮಾಲಿ (ಗಡ್ಡೆ/ಊತಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತ) ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ದೂಷಿಸುವವನು ಸಂತಾನಹೀನತೆಗೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಮೂರ್ಖನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

शास्त्रचौरः केकराक्षः कथां पुण्यां च द्वेष्टि यः । कृमिवक्त्रः स च भवेद्विभ्रष्टो नरकात्कुधीः

ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡುವವನು ಕೇಕರಾಕ್ಷ (ವಕ್ರ/ಕಾಣಿಕೆ ದೋಷದ ಕಣ್ಣು) ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಪುಣ್ಯಕರ ಧರ್ಮಕಥೆಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನು ಕೃಮಿದೂಷಿತ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ನರಕದಿಂದ ಪತಿತನಾದ ಆ ಕುಬುದ್ಧಿ ಪಾಪಿ ಹೀಗೆ ದುಃಖಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

देवद्विजगवां वृत्तिहारको वांतभक्षकृत् । तडागारामभेत्ता यो भवेद्विकलपाणिकः

ದೇವರು, ದ್ವಿಜರು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ಅಥವಾ ಗೋವುಗಳ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ವಾಂತವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಕೆರೆ‑ತೋಟಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು—ವಿಕಲ/ಅಂಗವೈಕಲ್ಯ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

व्यवहारे च्छलग्राही भृत्यग्रस्तो भवेन्नरः । सदा पुरुषरोगी स्यात्परदाररतो नरः

ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಮೋಸ‑ಕಪಟವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವನು ಸೇವಕರು/ಆಶ್ರಿತರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ರತನು ಸದಾ ಭಯಂಕರ ರೋಗಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

वात रोगी कुवैद्यः स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः । मधुमेही खरीगामी गोत्रस्त्रीमैथुनोऽप्रसूः

ವಾತರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುವವನು ಕುವೈದ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಗುರುಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ಲಂಘಿಸಿದವನು ದುಶ್ಚರ್ಮ/ಚರ್ಮರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕತ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೈಥುನ ಮಾಡಿದವನು ಮಧುಮೇಹಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನದೇ ಗೋತ್ರಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗ ಮಾಡಿದವನು ಸಂತಾನಹೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

स्वसारं मातरं पुत्रवधूं गच्छन्नबीजवान् । कृतघ्नः सर्व कार्याणां वैफल्यं समुपाश्नुते

ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ, ತನ್ನ ತಾಯಿ ಅಥವಾ ಪುತ್ರವಧುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವವನು ಅಬೀಜ (ವೀರ್ಯಹೀನ/ಸಂತಾನಹೀನ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೃತಘ್ನನು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನೇ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

इत्येष लक्षणोद्देशः पापिनां परिकीर्तितः । चित्रगुप्तोऽपि मुह्येत सकलस्यानुवर्णने

ಇಂತೆ ಪಾಪಿಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸೂಚನೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೂ ಸಹ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುವನು.

Verse 34

एते नरक विभ्रष्टा भुक्त्वा योनीः सहस्रशः । एवंविधैश्चिह्निताश्च जायंते लक्षणैर्नराः

ಇವರು ನರಕದಿಂದ ಪತನಗೊಂಡು, ಸಾವಿರಾರು ಯೋನಿಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಇಂತಹ ಚಿಹ್ನಾ-ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 35

ये हि धर्मं न मन्यंते तथा ये व्यसनैर्जिताः । अनुमानेन बोद्धव्यं यदेते शेषपापिनः

ಧರ್ಮವನ್ನು ಗೌರವಿಸದವರು ಹಾಗೂ ವ್ಯಸನಗಳಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು—ಅನುಮಾನದಿಂದ ಇವರೇ ಶೇಷಪಾಪಿಗಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 36

येषां त्वंतगतं पापं स्वर्गाद्वा ये समागताः । सर्वव्यसननिर्मुक्ता धर्ममेकं भजन्ति ते

ಆದರೆ ಯಾರ ಪಾಪವು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಮರಳಿದವರೋ—ಅವರು ಎಲ್ಲ ವ್ಯಸನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಧರ್ಮವೊಂದನ್ನೇ ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

भवंति चात्र श्लोकाः । धर्मादनवमं सौख्यमधर्माद्दुःखसम्भवः । तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विवर्जयेत्

ಇಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕಗಳು—ಧರ್ಮದಿಂದ ಅಕ್ಷಯ ಸುಖ, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ದುಃಖದ ಉದ್ಭವ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಖಾರ್ಥವಾಗಿ ಧರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು, ಪಾಪವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 38

लोकद्वयेऽपि यत्सौख्यं तद्धर्मात्प्रोच्यते यतः । धर्ममेकमतः कुर्यात्सर्वकार्यार्थसिद्धये

ಎರಡು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಸುಖವೆಲ್ಲ ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಉದ್ದೇಶಗಳೂ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಏಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 39

मुहूर्तमपि जीवेत नरः शुक्लेन कर्मणा । न कल्पमपि जीवेत लोकद्वयविरोधिना

ಮನುಷ್ಯನು ಶುದ್ಧ (ಉಜ್ವಲ) ಕರ್ಮದಿಂದ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತವಾದರೂ ಬದುಕಲಿ; ಆದರೆ ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾದ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಲ್ಪವೂ ಬದುಕಬಾರದು.

Verse 40

इति पृष्टं त्वया विप्र यथाशक्त्या मयेरितम् । असूक्तं सूक्तमथवा क्षंतव्यं किं वदामि च

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ನೀನು ಕೇಳಿದುದನ್ನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಮಟ್ಟಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ. ಅದು ಸುಕ್ತವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಸುಕ್ತವಾಗಿರಲಿ—ಕ್ಷಮಿಸು; ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ?

Verse 41

नारद उवाच । कमठस्यैतदाकर्ण्य अष्टवर्षस्य भाषितम् । भगवान्भास्करः प्रीतो बभूवातीव विस्मितः

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಕಮಠನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಭಾಸ್ಕರನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಬಹಳವೇ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

Verse 42

प्रशशंस च तान्विप्रान्हारीतप्रमुखांस्तदा । अहो वसुमती धन्या द्विजैरेवंविधोत्तमैः

ಆಗ ಅವರು ಹಾರೀತನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟ ಆ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು—“ಅಹೋ! ಇಂತಹ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದ ಈ ವಸುಮತಿ ಧನ್ಯಳು.”

Verse 43

अथ प्रजापतिर्धन्यो यन्मर्यादाभिपाल्यते । अमीभिर्ब्राह्मणवरैर्धन्या वेदाश्च संप्रति

ಆಗ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಧನ್ಯನು; ಏಕೆಂದರೆ ಧರ್ಮಮರ್ಯಾದೆಗಳು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ. ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಇಂದು ವೇದಗಳೂ ಧನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 44

येषां मध्ये बालबुद्धिरियमेतादृशी स्फुटा । हारीतप्रमुखानां हि का वै बुद्धिर्भविष्यति

ಅವರ ನಡುವೆ ಬಾಲಕನ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಇಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಾರೀತಪ್ರಮುಖರಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಬುದ್ಧಿ ಎಂಥದ್ದಾಗಿರಬಹುದು—ಅವರ ವಿವೇಕವೇ ಎಷ್ಟು ಮಹಾನ್!

Verse 45

असंशयं त्रिलोकस्थमेषामविदितं न हि । यथैतान्नारदः प्राह भूयस्तस्मादमी बहु

ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೂ ಇವರಿಗೆ ಅಜ್ಞಾತವಲ್ಲ. ನಾರದನು ಇವರ ಕುರಿತು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಋಷಿಗಳು ಜ್ಞಾನ-ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಸಮೃದ್ಧರು.

Verse 46

इति प्रशस्य तान्विप्रान्प्रहृष्टो रविरव्रवीत् । अहं सूर्यो विप्रमुख्या युष्माकं दर्शनात्कृते

ಹೀಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ರವಿ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾನು ಸೂರ್ಯನು; ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ।”

Verse 47

समागतः सूर्यलोकात्प्राप्तं नेत्रफलं च मे । भवद्विधैर्विप्रमुख्यैः संजल्पनसहासनात्

“ನಾನು ಸೂರ್ಯಲೋಕದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ನನಗೆ ನೇತ್ರಫಲವೂ ಲಭಿಸಿದೆ. ನಿಮ್ಮಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಿ ಸಹಾಸನ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಈ ಪುಣ್ಯ ದೊರಕಿತು।”

Verse 48

अंत्यजा अपि पूयन्ते किं पुनर्मादृशा द्विजाः । सर्वथा नारदो धन्यो योऽसौ त्रैलोक्यतत्त्ववित्

ಪವಿತ್ರರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಅಂತ್ಯಜರೂ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮಂತಹ ದ್ವಿಜರು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು! ತ್ರಿಲೋಕತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ನಾರದನು ಸರ್ವಥಾ ಧನ್ಯನು.

Verse 49

युष्माभिर्बध्यते श्रेयो यस्य वै धूतकिल्विषैः । प्रणमामि च वः सर्वान्मनोबुद्धिसमाधिभिः । तपो विद्या च वृत्तं च यतो वार्द्धक्यकारणम्

ನೀವು—ಪಾಪಗಳು ತೊಲಗಿದವರು—ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಾನು ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಭಾವದಿಂದ ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ತಪಸ್ಸು, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸದ್ವೃತ್ತವೇ ನಿಜವಾದ ಪರಿಪಕ್ವ ವೃದ್ಧತ್ವಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.

Verse 50

वरं मत्तो वृणीध्वं च दुर्लभं यं हृदीच्छत । यूयं स्वयं हि वरदा मत्संगो मास्तु निष्फलः

ನನ್ನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಯಸುವ ಆ ದುರ್ಲಭ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿರಿ. ನೀವು ಸ್ವಯಂ ವರದಾತರು; ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ನನ್ನ ಸಂಗ ನಿಷ್ಫಲವಾಗಬಾರದು.

Verse 51

देवतानां हि संसर्गो निष्फलो नोपजायते । तस्मान्मत्तो वरं किंचिद्वृणुध्वं प्रददामि वः

ದೇವತೆಗಳ ಸಂಗವು ಎಂದಿಗೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಯಾವುದಾದರೂ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿರಿ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 52

श्रीनारद उवाच । इति सूर्यवचः श्रुत्वा प्रहृष्टास्ते द्विजोत्तमाः

ಶ್ರೀ ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಸೂರ್ಯನ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ಪರಮ ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.

Verse 53

संपूज्य परया भक्त्या पाद्यार्घ्यस्तुतिवंदनैः । मंडलादीन्महाजप्यान्गृणंतः प्रोचिरे रविम्

ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾದ್ಯ-ಅರ್ಘ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ತುತಿ-ವಂದನೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಮಂಡಲಾದಿ ಮಹಾಜಪ್ಯ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಅವರು ನಂತರ ರವಿ (ಸೂರ್ಯದೇವ)ನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು।

Verse 54

जयादित्य जय स्वामिञ्जय भानो जयामल । जय वेदपते शश्वत्तारयास्मानहर्पते

ಜಯ ಜಯಾದಿತ್ಯ! ಜಯ ಸ್ವಾಮಿ! ಜಯ ಭಾನು! ಜಯ ಅಮಲ! ಜಯ ವೇದಪತೇ—ಹೇ ಅಹರ್ಪತೇ, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ತಾರಿಸು।

Verse 55

विप्राणां त्वं परो देवो विप्रसर्गोऽपि त्वन्मयः । नितरां पूतमेतन्नः स्थानं देव त्वयेक्षितम्

ವಿಪ್ರರಿಗೆ ನೀವೇ ಪರಮ ದೇವರು; ವಿಪ್ರಸಮುದಾಯವೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ. ಹೇ ದೇವಾ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ-ದರ್ಶನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಈ ಸ್ಥಳ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ।

Verse 56

अद्य नः सफला वेदा अद्य नः सफलाः क्रियाः । अद्य नः सफलं गेहं त्वया संगम्य गोपते

ಇಂದು ನಮ್ಮ ವೇದಗಳು ಸಫಲವಾದವು, ಇಂದು ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸಫಲವಾದವು. ಹೇ ಗೋಪತೇ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಮದಿಂದ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೂ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಬಂದಿದೆ।

Verse 57

वरं यदि प्रदातासि तदेनं प्रवृणीमहे । आस्माकीनमिदं स्थानं न हि त्याज्यं कथंचन

ನೀವು ವರವನ್ನು ನೀಡುವವರಾದರೆ, ನಾವು ಈ ವರವನ್ನೇ ವರಣಿಸುತ್ತೇವೆ—ನಮ್ಮದಾದ ಈ ಸ್ಥಳವು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡಬಾರದು।

Verse 58

श्रीसूर्य उवाच । यस्माद्भवद्भिः पूर्वं हि जयादित्येति चोदितम् । जयादित्य इति ख्यातस्तस्मात्स्थास्येऽत्र सर्वदा

ಶ್ರೀಸೂರ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಹಿಂದೆ ನನಗೆ ‘ಜಯಾದಿತ್ಯ’ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ‘ಜಯಾದಿತ್ಯ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುವೆನು।

Verse 59

यावन्मही समुद्राश्च पर्वता नगराणि च । तावत्स्थानमिदं विप्रा न हि त्यक्ष्यामि कर्हिचित्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ನಗರಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಈ ಸ್ಥಳವೂ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ; ನಾನು ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 60

दारिद्र्यरोगसंघातान्दद्रवो मंडलानि च । कुष्ठादीन्नाशयिष्यामि भजतामत्र संस्थितः

ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನೂ ರೋಗಸಮೂಹವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವೆನು; ದದ್ದರು ವಲಯಗಳು, ಕುಷ್ಠಾದಿ ರೋಗಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುವೆನು।

Verse 61

यो मामत्र स्थितं चापि पूजयिष्यति मानवः । सूर्यलोकमिवागम्य पूजां तस्य भजाम्यहम्

ಯಾವ ಮಾನವನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನೋ, ಅವನು ಸೂರ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪೂಜಿಸಿದಂತೆಯೇ; ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವೆನು।

Verse 62

श्रीनारद उवाच । एवमुक्ते भगवता हारीताद्या द्विजोत्तमाः । मूर्तिं संस्थापयामासुर्वेदोदितविधानतः

ಶ್ರೀನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಹಾರೀತಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ವೇದೋಕ್ತ ವಿಧಾನಾನುಸಾರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು।

Verse 63

ततो द्विजाः प्राहुरेवं कमठं त्वत्कृते रविः । अत्र स्वामी स्थितस्तस्मात्प्रथमं स्तुहि त्वं रविम्

ಆಗ ದ್ವಿಜರು ಕಮಠನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ನಿನ್ನ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ರವಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲು ನೀನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು।”

Verse 64

इत्युक्तो ब्राह्मणैः सर्वैः कमठो वाग्ग्मिनां वरः । प्रणिपत्य जयादित्यं महास्तोत्रमिदं जगौ

ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ವಾಗ್ಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕಮಠನು ಜಯಾದಿತ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಈ ಮಹಾಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿದನು।

Verse 65

न त्वं कृतः केवलसंश्रुतश्च यजुष्येवं व्याहरत्यादिदेव । चतुर्विधा भारती दूरदूरं धृष्टः स्तौमि स्वार्थकामः क्षमैतत्

ಹೇ ಆದಿದೇವ! ನೀನು ನಿರ್ಮಿತನಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಶ್ರುತಿಮಾತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ; ಆದರೂ ಯಜುರ್ವೇದವು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ. ವಾಣಿ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳು ದೂರವರೆಗೂ ಮಾತ್ರ ತಲುಪುತ್ತವೆ; ಆದರೂ ನನ್ನ ಅಗತ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ—ಇದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು।

Verse 66

मार्तंडसूर्यांशुरविस्तथेन्द्रो भानुर्भगश्चार्यमा स्वर्णरेताः

ನೀನೇ ಮಾರ್ತಂಡ, ಸೂರ್ಯ, ಅಂಶು, ರವಿ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರ; ನೀನೇ ಭಾನು, ಭಗ, ಆರ್ಯಮಾ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಣರೇತಸ್ಸು (ಪ್ರಕಾಶಮಯ) ಕೂಡ।

Verse 67

दिवाकरो मित्रविष्णुश्च देव ख्यातस्त्वं वै द्वादशात्मा नमस्ते । लोकत्रयं वै तव गर्भगेहं जलाधारः प्रोच्यसे खं समग्रम्

ಹೇ ದೇವ! ನೀನು ದಿವಾಕರ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದೀ; ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ದ್ವಾದಶಾತ್ಮ—ನಮಸ್ಕಾರ. ತ್ರಿಲೋಕವು ನಿನ್ನ ಗರ್ಭಗೃಹ; ನೀನು ಜಲಾಧಾರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆ, ಸಮಗ್ರ ಆಕಾಶವು ನಿನ್ನ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ವಿಸ್ತಾರವೇ।

Verse 68

नक्षत्रमाला कुसुमाभिमाला तस्मै नमो व्योमलिंगाय तुभ्यम्

ನಕ್ಷತ್ರಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಯಿಂದ ವೃತನಾದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ—ಹೇ ವ್ಯೋಮಲಿಂಗ, ನಿನಗೆ ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 69

त्वं देवदेवस्त्वमनाथनाथस्त्वं प्राप्यपालः कृपणे कृपालुः । त्वं नेत्रनेत्रं जनबुद्धिबुद्धिराकाशकाशो जय जीवजीवः

ನೀನು ದೇವದೇವನು; ನೀನು ಅನಾಥರ ನಾಥನು. ನೀನು ಶರಣಾಗತರ ಪಾಲಕ, ದೀನರ ಮೇಲೆ ಕೃಪಾಳು. ನೀನು ನೇತ್ರದ ನೇತ್ರ, ಜನಬುದ್ಧಿಯೊಳಗಿನ ಬುದ್ಧಿ; ನೀನು ಆಕಾಶಕಾಂತಿ—ಜಯ ಜಯ, ಜೀವಜೀವಾ!

Verse 70

दारिद्र्यदारिद्र्य निधे निधीनाममंगलामंगल शर्मशर्म । रोगप्ररोगः प्रथितः पृथिव्यां चिरं जयादित्य जयाप्रमेय

ನಿಧಿಗಳ ನಿಧಿಯೇ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಹರಿಸುವವನೇ! ಮಂಗಳಗಳ ಮಂಗಳ, ಶಾಂತಿಯ ಶಾಂತಿ! ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರೋಗನಾಶಕ—ಹೇ ಆದಿತ್ಯ, ಚಿರಕಾಲ ಜಯ; ಹೇ ಅಪ್ರಮೇಯ, ಜಯ.

Verse 71

व्याधिग्रस्तं कुष्ठरोगाभिभूतं भग्न प्राणं शीर्णदेहं विसंज्ञम् । माता पिता बांधवाः संत्यजंति सर्वैस्त्यक्तं पासि कोस्ति त्वदन्यः

ವ್ಯಾಧಿಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ, ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಭಂಗಗೊಂಡು, ದೇಹ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ಅಚೇತನನಾದವನನ್ನು—ತಾಯಿ ತಂದೆ ಬಂಧುಗಳೂ ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ತ್ಯಕ್ತನಾದವನನ್ನು ನೀನೇ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀ; ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇನ್ನಾರು?

Verse 72

त्वं मे पिता त्वं जननी त्वमेव त्वं मे गुरुर्बान्धवाश्च त्वमेव । त्वं मे धर्मस्त्वं च मे मोक्षमार्गो दासस्तुभ्यं त्यज वा रक्ष देव

ನೀನೇ ನನ್ನ ತಂದೆ, ನೀನೇ ನನ್ನ ತಾಯಿ. ನೀನೇ ನನ್ನ ಗುರು, ನೀನೇ ನನ್ನ ಬಂಧು. ನೀನೇ ನನ್ನ ಧರ್ಮ, ನೀನೇ ನನ್ನ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗ. ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು—ಹೇ ದೇವ, ತ್ಯಜಿಸೋ ಅಥವಾ ರಕ್ಷಿಸೋ, ನಿನ್ನಿಚ್ಛೆ.

Verse 73

पापोऽस्मि मूढोऽस्मि महोग्रकर्मा रौद्रोऽस्मि नाचारनिधानमस्मि । तथापि तुभ्यं प्रणिपत्य पादयोर्जयं भक्तानामर्पय श्रीजयार्क

ನಾನು ಪಾಪಿ, ನಾನು ಮೋಹಗ್ರಸ್ತ, ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ; ನಾನು ರೌದ್ರನು, ಸದಾಚಾರದ ನಿಧಿಯಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಹೇ ಶ್ರೀಜಯಾರ್ಕ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಜಯವೂ ಮಂಗಳವೂ ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 74

नारद उवाच । एवं स्तुतो जयादित्यः कमठेन महात्मना । स्निग्धगंभीरया वाचा प्राह तं प्रहसन्निव

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಮಹಾತ್ಮ ಕಮಠನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಜಯಾದಿತ್ಯನು ಸ್ನಿಗ್ಧವೂ ಗಂಭೀರವೂ ಆದ ವಾಣಿಯಿಂದ, ನಗುವಂತೆ ತೋರಿ, ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 75

जयादित्याष्टकमिदं यत्त्वया परिकीर्तितम् । अनेन स्तोष्यते यो मां भुवि तस्य न दुर्लभम्

ನೀನು ಪರಿಕೀರ್ತಿಸಿದ ಈ ‘ಜಯಾದಿತ್ಯಾಷ್ಟಕ’—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೂ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ।

Verse 76

रविवारे विशेषेण मां समभ्यर्च्य यः पठेत् । तस्य रोगा न शिष्यंति दारिद्र्यं च न संशयः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ರೋಗಗಳು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ದಾರಿದ್ರ್ಯವೂ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 77

त्वया च तोषितो वत्स तव दद्मि वरंत्वमुम् । सर्वज्ञो भुवि भूत्वा त्वं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि

ವತ್ಸ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದ್ದೀ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನಾಗಿ, ನಂತರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 78

त्वत्पिता स्मृतिकारश्च भविष्यति द्विजार्चितः । स्थानस्यास्य न नाशश्च कदाचित्प्रभविष्यति

ನಿನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಸ್ಮೃತಿಗ್ರಂಥಕರ್ತನಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗುವನು; ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದ ನಾಶವು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 79

न चैतत्स्थानकं वत्स परित्यक्ष्यामि कर्हिचित् । एवमुक्ता स भगवान्ब्राह्मणैरर्चितः स्तुतः

ವತ್ಸ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಆ ಭಗವಂತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 80

अनुज्ञाप्य द्विजेद्रांस्तांस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः । एवं पार्थ समुत्पन्नो जयादित्योऽत्र भूतले

ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಪ್ರಭು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ಹೀಗೆ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಜಯಾದಿತ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಕಟ್ಯವಾಯಿತು.

Verse 81

आश्विने मासि संप्राप्ते रविवारे च सुव्रत । आश्विने भानुवारेण यो जयादित्यमर्चयेत्

ಹೇ ಸುವ್ರತ, ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸವು ಬಂದಾಗ ಮತ್ತು ರವಿವಾರವಾದಾಗ—ಆಶ್ವಿನದ ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜಯಾದಿತ್ಯನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೋ…

Verse 82

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति । पूजनाद्रक्तमाल्यैश्च रक्तचंदनकुंकुमैः

ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನೂ ದೂರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಮಾಲೆಗಳು, ಕೆಂಪು ಚಂದನ, ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ…

Verse 83

लेपनाद्गंधधूपाद्यै नैवेद्येर्घृतपायसैः । ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः

ದೇವರಿಗೆ ಲೇಪನ ಮಾಡಿ, ಗಂಧ‑ಧೂಪಾದಿಗಳಿಂದಲೂ, ತುಪ್ಪ‑ಪಾಯಸ ಮೊದಲಾದ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಿದರೆ—ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕ, ಸುರಾಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ ಮತ್ತು ಗುರುಶಯ್ಯಾ ಲಂಘಕನೂ…

Verse 84

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं च गच्छति । पुत्रदारधनान्यायुः प्राप्य सां सारिकं सुखम्

…ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸೂರ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಪುತ್ರ, ಪತ್ನಿ, ಧನ ಹಾಗೂ ಆಯುಷ್ಯ ಪಡೆದು, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 85

इष्टकामैः समायुक्तः सूर्यलोके चिरं वसेत्

ಇಷ್ಟಕಾಮಗಳಿಂದ ಸಮಾಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 86

सर्वेषु रविवारेषु जयादित्यस्य दर्शनम् । कीर्तनं स्मरणं वापि सर्व रोगोपशांतिदम्

ಪ್ರತಿ ರವಿವಾರ ಜಯಾದಿತ್ಯನ ದರ್ಶನ—ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಕೀರ್ತನೆ ಅಥವಾ ಸ್ಮರಣೆಯೂ—ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳ ಶಮನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 87

अनादिनिधनं देवमव्यक्तं तेजसां निधिम् । ये भक्तास्ते च लीयंते सौरस्थाने निरामये

ಆ ದೇವನು ಅನಾದಿ‑ನಿಧನ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ತೇಜಸ್ಸಿನ ನಿಧಿ. ಭಕ್ತರೂ ಸಹ ನಿರಾಮಯ ಸೌರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 88

सूर्योपरागे संप्राप्ते रविकूपे समाहितः । स्नानं यः कुरुते पार्थ होमं कुर्यात्प्रयत्नतः

ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ರವಿಕೂಪದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 89

दानं चैव यथाशक्त्या जयादित्याग्रतः स्थितः । तस्य पुण्यस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना जय

ಜಯಾದಿತ್ಯನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೇ ಜಯ, ಏಕಾಗ್ರಮನದಿಂದ ಆ ಪುಣ್ಯದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 90

कुरुक्षेत्रेषु यत्पुण्यं प्रभासे पुष्करेषु च । वाराणस्यां च यत्पुण्यं प्रयागे नैमिषेऽपि वा । तत्पुण्यं लभते मर्त्यो जयादित्यप्रसादतः

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಪ್ರಭಾಸ, ಪುಷ್ಕರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾರಾಣಸಿ, ಪ್ರಯಾಗ, ನೈಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯವೂ—ಅದೇ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಜಯಾದಿತ್ಯನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.