तस्माज्जयायामरपुंगवानां त्रैलोक्यलक्ष्मीहरणाय शीघ्रम् । संयोज्यतां मे रथमष्टचक्रं बलं च मे दुर्जयदैत्यचक्रम्
tasmājjayāyāmarapuṃgavānāṃ trailokyalakṣmīharaṇāya śīghram | saṃyojyatāṃ me rathamaṣṭacakraṃ balaṃ ca me durjayadaityacakram
ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರ ಮೇಲೆ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹರಣ ಮಾಡಲು ನನ್ನ ಅಷ್ಟಚಕ್ರ ರಥವನ್ನು ಜೂಡಿಸಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಸೇನೆ—ದುರ್ಜಯ ದೈತ್ಯಚಕ್ರ—ಸಮಾವೇಶಗೊಳ್ಳಲಿ.
Tāraka
Scene: Tāraka (or a daitya king) issuing orders: an eight-wheeled chariot being yoked, armourers and standard-bearers bustling, daitya army assembling like a ‘wheel’.
Unchecked ambition seeks to dominate even the divine order; the Purāṇic narrative frames such conquest-lust as adharma inviting divine response.
None; this verse is martial command within the mythic conflict.
None; it is an instruction to prepare chariot and army.