Adhyaya 49

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु सूत यथा प्रोक्तं कुंभजे शरजन्मना । देवदेवस्य चरितं विश्वेशस्य परात्मनः

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತ! ಕುಂಭಜನೂ ಶರಜನ್ಮನೂ (ಅಗಸ್ತ್ಯ) ಹೇಳಿದಂತೆ, ದೇವದೇವನಾದ ವಿಶ್ವೇಶ ಪರಮಾತ್ಮನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 2

अगस्त्य उवाच । सेनानीः कथय त्वं मे ततो निर्वाणमंडपात् । निर्गत्य देवो देवेंद्रैः सहितः किं चकार ह

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೇನಾನಿ (ಸ್ಕಂದ)! ನಿರ್ವಾಣಮಂಡಪದಿಂದ ಹೊರಟ ದೇವನು ದೇವೇಂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಂತರ ಏನು ಮಾಡಿದನು? ನನಗೆ ಹೇಳು.

Verse 3

स्कंद उवाच । मुक्तिमंडपतः शंभुर्ब्रह्मविष्णुपुरोगमः । शृंगारमंडपं प्राप्य यच्चकार वदामि तत्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಮುಕ್ತಿ-ಮಂಡಪದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವರನ್ನು ಮುಂಚೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶಂಭು ಶೃಂಗಾರ-ಮಂಡಪವನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಡಿದುದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 4

प्राङ्मुखस्तूपविश्येशः सहास्माभिः सहेशया । ब्रह्मणाधिष्ठितः सव्ये वामपार्श्वेथ शार्ङ्गिणा

ಪೂರ್ವಮುಖನಾಗಿ ಪ್ರಭು ಎತ್ತರದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯೊಡನೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕುಳಿತನು. ಅವನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಙ್ಗಧಾರಿ ವಿಷ್ಣು ಇದ್ದನು.

Verse 5

वीज्यमानो महेंद्रेण ऋषिभिः परितो वृतः । गणैः पृष्ठप्रदेशस्थैर्जोषं तिष्ठद्भिरादरात्

ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಅವನಿಗೆ ಚಾಮರ ವೀಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಋಷಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು; ಹಿಂದೆ ಗಣಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೌನವಾಗಿ ಸೇವೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.

Verse 6

उदायुधैः सेव्यमानश्चावसन्मानभूरिभिः । ब्रह्मणे विष्णवे शंभुः पाणिमुत्क्षिप्य दक्षिणम्

ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಂಭು ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

Verse 7

दर्शयामास देवेशो लिंगं पश्यत पश्यत । इदमेव परं ज्योतिरिदमेव परात्परम्

ದೇವೇಶನು ಲಿಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ನೋಡಿ, ನೋಡಿ! ಇದೇ ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ; ಇದೇ ಪರಾತ್ಪರ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ತತ್ತ್ವ.”

Verse 8

इदमेव हि मे रूपं स्थावरं चाति सिद्धिदम् । एते पाशुपता सिद्धा आबाल ब्रह्मचारिणः

ಇದೇ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪ—ಸ್ಥಿರವೂ ಅಚಲವೂ—ಆದರೂ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಇವರು ಪಾಶುಪತ ಸಿದ್ಧರು; ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು.

Verse 9

जितेंद्रियास्तपोनिष्ठाः पंचार्थज्ञाननिर्मलाः । भस्मकूटशया दाताः सुशीला ऊर्ध्वरेतसः

ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರು, ಪಂಚಾರ್ಥಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿರ್ಮಲರು. ಭಸ್ಮರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸುವವರು, ದಾನಿಗಳು, ಸುಶೀಲರು, ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರು (ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು).

Verse 10

लिंगार्चनरता नित्यमनन्येंद्रियमानसाः । सदैव वारुणाग्नेय स्नानद्वय सुनिर्मलाः

ಅವರು ನಿತ್ಯ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ರತರು; ಇಂದ್ರಿಯ-ಮನಸ್ಸು ಅನನ್ಯವಾಗಿ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ. ಜಲಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಸ್ನಾನ ಎಂಬ ದ್ವಿಸ್ನಾನದಿಂದ ಅವರು ಸದಾ ಸುನಿರ್ಮಲರು.

Verse 11

कंदमूलफलाहाराः परतत्त्वार्पितेक्षणाः । सत्यवंतो जितक्रोधा निर्मोहा निष्परिग्रहाः

ಅವರು ಕಂದ-ಮೂಲ-ಫಲಾಹಾರಿಗಳು; ಪರತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿತ ದೃಷ್ಟಿಯವರು. ಸತ್ಯವಂತರು, ಕ್ರೋಧಜಯಿಗಳು, ಮೋಹರಹಿತರು, ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹಿಗಳು (ಅಪರಿಗ್ರಹಿಗಳು).

Verse 12

निरीहा निष्प्रपंचाश्च निरातंका निरामयाः । निर्भगा निरुपायाश्च निःसंगा निर्मलाशयाः

ಅವರು ನಿರೀಹರು, ನಿಷ್ಪ್ರಪಂಚರು; ಭಯರಹಿತರು, ನಿರಾಮಯರು. ಭಾಗ್ಯದ ಹಕ್ಕು ಹೇಳದವರು, ಲೋಕೋಪಾಯರಹಿತರು, ನಿಃಸಂಗರು, ನಿರ್ಮಲಾಶಯರು.

Verse 13

निस्तीर्णोदग्रसंसारा निर्विकल्पा निरेनसः । निर्द्वंद्वा निश्चितार्थाश्च निरहंकारवृत्तयः

ಅವರು ಉಕ್ಕುವ ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಸಂಶಯರಹಿತರು, ಪಾಪರಹಿತರು. ದ್ವಂದ್ವಾತೀತರು, ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢರು, ಅಹಂಕಾರರಹಿತ ವೃತ್ತಿಯವರು।

Verse 14

सदैव मे महाप्रीता मत्पुत्रा मत्स्वरूपिणः । एते पूज्या नमस्याश्च मद्बुद्ध्यामत्परायणैः

ಅವರು ಸದಾ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು—ನನ್ನದೇ ಪುತ್ರರು, ನನ್ನದೇ ಸ್ವರೂಪಧಾರಿಗಳು. ಮನ-ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಶರಣಾಗುವವರು ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 15

अर्चितेष्वेष्वहं प्रीतो भविष्यामि न संशयः । अस्मिन्वैश्वेश्वरे क्षेत्रे संभोज्याः शिवयोगिनः

ಇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುವೆನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈ ವೈಶ್ವೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಿವಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಿ ಆತಿಥ್ಯ-ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 16

कोटिभोज्यफलं सम्यगेकैक परिसंख्यया । अयं विश्वेश्वरः साक्षात्स्थावरात्मा जगत्प्रभुः

ಯಥಾರ್ಥ ಪರಿಗಣನೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಏಕೈಕ ಕರ್ಮದ ಫಲ ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಈ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನು ಸాక్షಾತ್ ಜಗತ್ಪ್ರಭು; ಸ್ಥಾವರ (ಲಿಂಗ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವನು।

Verse 17

सर्वेषां सर्वसिद्धीनां कर्ता भक्तिजुषामिह । अहं कदाचिद्दृश्यः स्यामदृश्यः स्यां कदाचन

ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರಿಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳೂ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಳೂ ನೀಡುವವನು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾನು ದೃಶ್ಯನಾಗುತ್ತೇನೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದೃಶ್ಯನಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 18

आनंदकानने चात्र स्वैरं तिष्ठामि देवताः । अनुग्रहाय सर्वेषां भक्तानामिह सर्वदा

ಓ ದೇವತೆಗಳೇ! ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಆನಂದಕಾನನದಲ್ಲಿ ಸ್ವೈರವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೂ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಲು.

Verse 19

स्थास्यामि लिंगरूपेण चिंतितार्थफलप्रदः । स्वयंभून्यस्वयंभूनि यानि लिंगानि सर्वतः । तानि सर्वाणि चायांति द्रष्टुं लिंगमिदं सदा

ನಾನು ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವೆನು, ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಫಲ ನೀಡುವವನು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಸ್ವಯಂಭೂ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಲಿಂಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸದಾ ಈ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದಂತಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 20

अहं सर्वेषु लिंगेषु तिष्ठा्म्येव न संशयः । परं त्वियं परामूर्तिर्मम लिंगस्वरूपिणी

ನಾನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಇದು ನನ್ನ ಪರಮಮೂರ್ತಿ, ನನ್ನ ಲಿಂಗಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಧರಿಸಿದದ್ದು.

Verse 21

येन लिंगमिदं दृष्टं श्रद्धया शुद्धचक्षुषा । साक्षात्कारेण तेनाहं दृष्ट एव दिवौकसः

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಅವನು ನನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡವನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಓ ದಿವೌಕಸರೆ!

Verse 22

श्रवणादस्य लिंगस्य पातकं जन्मसंचितम् । क्षणात्क्षयति शृण्वंतु देवा ऋषिगणैः सह

ಈ ಲಿಂಗದ ಕುರಿತು ಕೇವಲ ಶ್ರವಣದಿಂದಲೇ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳೇ, ಋಷಿಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 23

स्मरणादस्य लिंगस्य पापं जन्मद्वयार्जितम् । अवश्यं नश्यति क्षिप्रं मम वाक्यान्न संशयः

ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಮರಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎರಡು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದು ನನ್ನ ವಾಕ್ಯ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 24

एतल्लिंगं समुद्दिश्य गृहान्निष्क्रमणक्षणात् । विलीयते महापापमपि जन्मत्रयार्जितम्

ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತ ಮಹಾಪಾಪವೂ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ।

Verse 25

दर्शनादस्य लिंगस्य हयमेधशतोद्भवम् । पुण्यं लभेत नियतं ममानुग्रहतोमराः

ಹೇ ಅಮರರೇ! ಈ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯವು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 26

स्वयंभुवोस्य लिंगस्य मम विश्वेशितुः सुराः । राजसूयसहस्रस्य फलं स्यात्स्पर्शमात्रतः

ಹೇ ದೇವರೇ! ನನ್ನ—ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ—ಈ ಸ್ವಯಂಭೂ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಾವಿರ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 27

पुष्पमात्र प्रदानाच्च चुलुकोदकपूवर्कम् । शतसौवर्णिकं पुण्यं लभते भक्तियोगतः

ಮೊದಲು ಚುಲುಕ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೂವನ್ನೇ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರೂ ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ನೂರು ಸ್ವರ್ಣದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 28

पूजामात्रं विधायास्य लिंगराजस्य भक्तितः । सहस्रहेमकमलपूजाफलमवाप्यते

ಈ ಲಿಂಗರಾಜನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇವಲ ಪೂಜಾಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹಸ್ರ ಸ್ವರ್ಣಕಮಲಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ಫಲವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 29

विधाय महती पूजां पंचामृतपुरःसराम् । अस्य लिंगस्य लभते पुरुषार्थचतुष्टयम्

ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಪಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಈ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಮಹಾಪೂಜೆ ಮಾಡಿದವನು ಪುರುಷಾರ್ಥಚತುಷ್ಟಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 30

वस्त्रपूतजलैर्लिंगं स्नापयित्वा ममामराः । लक्षाश्वमेधजनितं पुण्यमाप्नोति सत्तमः

ಓ ನನ್ನ ಅಮರರೇ! ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿದ ಸತ್ತಮನು ಲಕ್ಷ ಅಶ್ವಮೇಧಜನಿತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

सुगंधचंदनरसैर्लिंगमालिप्य भक्तितः । आलिप्यते सुरस्त्रीभिः सुगंधैर्यक्षकर्दमैः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸುಗಂಧ ಚಂದನರಸದಿಂದ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಲೇಪನ ಮಾಡಿದರೆ, ದೇವಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುಗಂಧ ಯಕ್ಷಕರ್ಧಮಗಳಿಂದ ಲೇಪಿಸುವಂತೆಯೇ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 32

सामोद धूपदानैश्च दिव्यगंधाश्रयो भवेत् । घृतदीपप्रबोधैश्च ज्योतीरूप विमानगः

ಸುವಾಸನೆಯ ಧೂಪದಾನದಿಂದ ದಿವ್ಯಗಂಧಾಶ್ರಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಘೃತದೀಪಗಳನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವುದರಿಂದ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ರೂಪ ಪಡೆದು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

कर्पूरवर्तिदीपेन सकृद्दत्तेन भक्तितः । कर्पूरदेहगौरश्रीर्भवेद्भालविलोचनः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾಶಿಯ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಕರ್ಪೂರವತ್ತಿಯ ದೀಪವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ಕರ್ಪೂರದಂತೆ ಗೌರ ದೇಹಕಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಭಾಲದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯನೇತ್ರವಿರುವಂತೆ ಶುಭಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 34

दत्त्वा नैवेद्यमात्रं तु सिक्थेसिक्थे युगंयुगम् । कैलासाद्रौ वसेद्धीमान्महाभोगसमन्वितः

ಯಾರು ಕೇವಲ ಸ್ವಲ್ಪ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ಮಹಾಭೋಗಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಕೈಲಾಸಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

विश्वेशे परमान्नं यो दद्यात्साज्य सशर्करम् । त्रैलोक्यं तर्पितं तेन सदेवपितृमानवम्

ಯಾರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯೊಡನೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಮಾನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕ—ದೇವರು, ಪಿತೃಗಳು, ಮಾನವರು—ಎಲ್ಲರೂ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 36

मुखवासं तु यो दद्याद्दर्पणं चारुचामरम् । उल्लोचं सुखपर्यंकं तस्य पुण्यफलं महत्

ಯಾರು ತಾಂಬೂಲಾದಿ ಮುಖವಾಸ, ದರ್ಪಣ, ಸುಂದರ ಚಾಮರ, ಪಾದಪೀಠ (ಉಲ್ಲೋಚ), ಹಾಗೂ ಸುಖಕರ ಪರ್ಯಂಕವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲ ಮಹತ್ತರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 37

संख्या सागररत्नानां कथंचित्कर्तुमिष्यते । मुखवासादिदानस्य कः संख्यामत्र कारयेत्

ಸಾಗರದ ರತ್ನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೋ ಎಣಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಮುಖವಾಸಾದಿ ದಾನಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ?

Verse 38

पूजोपकरणद्रव्यं यो घंटा गडुकादिकम् । भक्त्या मे भवने दद्यात्स वसेदत्र मेंतिके

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಪೂಜೋಪಕರಣ ದ್ರವ್ಯಗಳು—ಘಂಟೆ, ಗಡೂಕ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು—ದಾನಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುವನು.

Verse 39

यो गीतवाद्यनृत्यानामेकं मत्प्रीतये व्यधात् । तस्याग्रतो दिवारात्रं भवेत्तौर्यत्रिकं महत्

ಯಾರು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಗಾನ, ವಾದ್ಯ ಅಥವಾ ನೃತ್ಯ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುವನೋ, ಅವನ ಮುಂದೇ ದಿನರಾತ್ರಿ ಮಹತ್ತಾದ ತ್ರಿವಿಧ ತೌರ್ಯೋತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 40

चित्रलेखनकर्मादि प्रासादे मेऽत्र कारयेत् । यः सचित्रान्महाभोगान्भुंक्ते मत्पुरतः स्थितः

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಲೇಖನ, ಅಲಂಕಾರ-ಲೇಖನ ಮೊದಲಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವನೋ, ಅವನು ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಶೋಭಾಯುತ ಮಹಾಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವನು.

Verse 41

सकृद्विश्वेश्वरं नत्वा मध्ये जन्मसुधीर्नरः । त्रैलोक्यवंदितपदो जायते वसुधापतिः

ಜೀವನಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಿಯಾದ ನರನು ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಂದಿತ ಪಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಪತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುವನು.

Verse 42

यस्तु विश्वेवरं दृष्ट्वा ह्यन्यत्रापि विपद्यते । तस्य जन्मांतरे मोक्षो भवत्येव न संशयः

ಆದರೆ ಯಾರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು, ನಂತರ ಬೇರೆಡೆ ವಿಪತ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 43

विश्वेशाख्या तु जिह्वाग्रे विश्वनाथकथाश्रुतौ । विश्वेशशीलनं चित्ते यस्य तस्य जनिः कुतः

ಯಾರ ಜಿಹ್ವಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಸದಾ “ವಿಶ್ವೇಶ” ಎಂಬ ನಾಮವಿರುತ್ತದೋ, ಯಾರ ಕಿವಿಗಳು ವಿಶ್ವನಾಥನ ಕಥಾಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುತ್ತವೋ, ಮತ್ತು ಯಾರ ಚಿತ್ತವು ನಿರಂತರ ವಿಶ್ವೇಶನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತದೋ—ಅವನಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿ?

Verse 44

लिंगं मे विश्वनाथस्य दृष्ट्वा यश्चानुमोदते । स मे गणेषु गण्येत महापुण्यबलाश्रितः

ಯಾರು ನನ್ನ ವಿಶ್ವನಾಥನ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನನ್ನ ಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಗಣ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 46

ममापीदं महालिंगं सदा पूज्यतमं सुराः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यं देवर्षि मानवैः

ಇದು ನನ್ನ ಮಹಾಲಿಂಗ; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸದಾ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು—ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 47

यैर्न विश्वेश्वरो दृष्टो यैर्न विश्वेश्वरः स्मृतः । कृतांतदूतैस्ते दृष्टास्तैः स्मृता गर्भवेदना

ಯಾರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಯಾರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಲ್ಲ—ಅವರನ್ನು ಕೃತಾಂತದೂತರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೋ ಗರ್ಭವೇದನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 48

यैरिदं प्रणतं लिंगं प्रणतास्ते सुरासुरैः । यस्यै केन प्रणामेन दिक्पालपदमल्पकम् । दिक्पालपदतः पातः पातः शिवनतेर्नहि

ಯಾರು ಈ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೇವರೂ ಅಸುರರೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಣಾಮದಿಂದ ದಿಕ್ಪಾಲನಂತಹ ಅಲ್ಪ ಪದವಿ ಸಿಗಬಹುದು; ಆ ಪದವಿಯಿಂದ ಪತನ ಸಾಧ್ಯ, ಆದರೆ ಶಿವನಿಗೆ ನಮನ ಮಾಡಿದರೆ ಪತನವಿಲ್ಲ.

Verse 49

शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्तास्तथ्यं ब्रुवे तच्च परोपकृत्यै । न भूर्भुवः स्वर्गमहर्जनांतर्विश्वेशतुल्यं क्वचिदस्ति लिंगम्

ಸಮಸ್ತ ದೇವರ್ಷಿಗಣಗಳೇ, ಕೇಳಿರಿ—ಪರೋಪಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಭೂಃ, ಭುವಃ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮಹರ್, ಜನಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇಶನ ಸಮಾನ ಲಿಂಗವು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 50

न सत्यलोके न तपस्यहो सुरा वैकुंठकैलासरसातलेषु । तीर्थं क्वचिद्वै मणिकर्णिकासमं लिंगं च विश्वेश्वरतुल्यमन्यतः

ಹೇ ದೇವರೆ! ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ, ತಪೋಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ, ವೈಕುಂಠ, ಕೈಲಾಸ ಅಥವಾ ರಸಾತಲದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಗೆ ಸಮಾನ ತೀರ್ಥ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಸಮಾನ ಲಿಂಗವೂ ಬೇರೆಡೆ ಇಲ್ಲ.

Verse 51

न विश्वनाथस्य समं हि लिंगं न तीर्थमन्यन्मणिकर्णिकातः । तपोवनं कुत्रचिदस्ति नान्यच्छुभं ममानंदवनेन तुल्यम्

ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಲಿಂಗವಿಲ್ಲ; ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಸಮಾನ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ತಪೋವನವಿಲ್ಲ—ನನ್ನ ಆನಂದವನ (ಕಾಶಿ)ಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಶುಭಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ.

Verse 52

वाराणसी तीर्थमयी समस्ता यस्यास्तुनामापि हि तीर्थतीर्थम् । तत्रापि काचिन्मम सौख्यभूमिर्महापवित्रा मणिकर्णिकासौ

ವಾರಾಣಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೀರ್ಥಮಯ; ಅದರ ನಾಮಮಾತ್ರವೂ ‘ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥ’. ಅದರೊಳಗೂ ನನ್ನ ಸುಖಭೂಮಿ ಎಂಬ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಳವಿದೆ—ಅದೇ ಮಹಾಪವಿತ್ರ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ.

Verse 53

स्थानादमुष्मान्ममराजसौधात्प्राच्यां मनागीशसमाश्रितायाम् । सव्येपसव्ये च कराः क्रमेण शतत्रयी यापि शतद्वयी च

ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ—ನನ್ನ ರಾಜಸೌಧದಿಂದ—ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ, ಈಶ್ವರನ ಸಮೀಪ ಆಶ್ರಯಗೊಂಡ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಳಿಜಾರಿನ ನೆಲದಲ್ಲಿ; ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ‘ಕರಗಳು’ (ವಿಸ್ತಾರ/ಘಾಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು) ಇವೆ—ಒಂದು ಕಡೆ ಮೂರು ನೂರು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಎರಡು ನೂರು.

Verse 54

हस्ताः शतं पंच सुरापगायामुदीच्यवाच्योर्मणिकर्णिकेयम् । सारस्त्रिलोक्याः परकोशभूमिर्यैः सेविता ते मम हृच्छया हि

ಸುರಾಪಗಾ ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ಥಿತವಾದ ಈ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ ನೂರು ಐದು ಹಸ್ತ ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ. ಇದು ತ್ರಿಲೋಕಸಾರ, ಪರಮ ನಿಧಿಭೂಮಿ; ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದವರು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅತಿ ಪ್ರಿಯರು.

Verse 55

अस्मिन्ममानंदवने यदेतल्लिंगं सुधाधाम सुधामधाम । आसप्त पातालतलात्स्वयंभु समुत्थितं भक्तकृपावशेन

ನನ್ನ ಈ ಆನಂದವನದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಲಿಂಗವು ಅಮೃತಧಾಮ, ಅಮರತ್ವನಿವಾಸ. ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ಕರುಣಾವಶದಿಂದ ಇದು ಸ್ವಯಂಭುವಾಗಿ, ಏಳು ಪಾತಾಳತಲಗಳ ಆಳದಿಂದಲೂ ತಾನೇ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

Verse 56

येस्मिञ्जनाः कृत्रिमभावबुद्ध्या लिंगं भजिष्यंति च हेतुवादैः । तेषां हि दंडः पर एष एव नगर्भवासाद्विरमंति ते ध्रुवम्

ಕೃತಕ ಭಾವಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ ವಾದತರ್ಕಗಳಿಂದಲೂ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ಇದೇ ಪರಮ ದಂಡ—ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗರ್ಭವಾಸದಿಂದ, ಅಂದರೆ ಜನನಮರಣಚಕ್ರದಿಂದ, ವಿರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 57

यद्यद्धितं स्वस्य सदैव तत्तल्लिंगेत्र देयं मम भक्तिमद्भिः । इहाप्यमुत्रापि न तस्य संक्षयो यथेह पापस्य कृतस्य पापिभिः

ಯಾವುದನ್ನು ತಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಹಿತಕರವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸದಾ ಈ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಪುಣ್ಯ ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು—ಪಾಪಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾಶವಾಗದಂತೆ.

Verse 58

दूरस्थितैरप्यधिबुद्धिभिर्यैर्लिंगं समाराधि ममेदमत्र । मयैव दत्तैः शुभवस्तुजातैर्निःश्रेयसः श्रीर्वसं येत्सतस्तान्

ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಉನ್ನತ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರ ಮೇಲೆ, ನನ್ನಿಂದಲೇ ದತ್ತವಾದ ಶುಭ ವಸ್ತುಗಳ ಅರ್ಪಣದ ಮೂಲಕ, ನಿಃಶ್ರೇಯಸ (ಮೋಕ್ಷ)ದ ಶ್ರೀ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ.

Verse 59

शृणुष्व विष्णो शृणु सृष्टिकर्तः शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्ताः । इदं हि लिंगं परसिद्धिदं सतां भेदो मनागत्र न मत्सकाशतः

ಓ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಕೇಳು; ಓ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ಕೇಳು; ಸಮಸ್ತ ದೇವರ್ಷಿಗಣರೂ ಕೇಳಲಿ. ಈ ಲಿಂಗವು ಸತ್ಪುರುಷರಿಗೆ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ನನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಲೇಶಮಾತ್ರವೂ ಭೇದವಿಲ್ಲ.

Verse 60

अस्मिन्हि लिंगेऽखिलसिद्धिसाधने समर्पितं यैः सुकृतार्जितं वसु । तेभ्योतिमात्राखिलसौख्यसाधनं ददामि निर्वाणपदं सुनिर्भयम्

ಈ ಅಖಿಲಸಿದ್ಧಿಸಾಧಕ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವವರಿಗೆ, ನಾನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಸುಖಗಳ ಮೂಲವಾದ ನಿರ್ಭಯ ನಿರ್ವಾಣಪದವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 61

उत्क्षिप्य बाहुं त्वसकृद्ब्रवीमि त्रयीमयेऽस्मिंस्त्रयमेव सारम् । विश्वेश लिंगं मणिकर्णिकांबु काशीपुरी सत्यमिदं त्रिसत्यम्

ಬಾಹುವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಾನು ಮರುಮರು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ: ತ್ರಯೀವೇದಮಯ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರೇ ಸಾರ—ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ, ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ ಜಲ, ಮತ್ತು ಕಾಶೀಪುರಿ. ಇದು ಸತ್ಯ—ತ್ರಿಸತ್ಯ.

Verse 62

उत्थाय देवोथ स शक्तिरीशस्तस्मिन्हि लिंगे कृतचारुपूजः । ययौ लयं ते च सुरा जयेति जयेति चोक्त्वा नुनुवुस्तमीशम्

ನಂತರ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಎದ್ದು, ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಅವರು ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು; ದೇವತೆಗಳು “ಜಯ! ಜಯ!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 63

स्कंद उवाच । क्षेत्रस्य मैत्रावरुणे विमुक्तस्य महामते । प्रभावस्यैकदेशोयं कथितः कल्मषापहः

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು: ಓ ಮಹಾಮತೇ, ವಿಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ಮೈತ್ರಾವರುಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಂಶ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇದು ಪಾಪಕಲ್ಮಷಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವುದು.

Verse 64

तवाग्रे तु यथाबुद्धि काशीविश्लेषतापि नः । अचिरेणैव कालेन काशीं प्राप्स्यस्यनुत्तमाम्

ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಂತೆ ಕೆಲಕಾಲ ಕಾಶೀ-ವಿಯೋಗವನ್ನು ನಾವು ಸಹಿಸಬೇಕಾದರೂ, ಅಚಿರಕಾಲದಲ್ಲೇ ನೀನು ಆ ಅನುತ್ತಮ ಕಾಶಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 65

अस्ताचलस्य शिखरं प्राप्तवानेष भानुमान् । तवापि हि ममाप्येष मौनस्य समयोऽभवत्

ಈ ಭಾನುಮಾನನು ಅಸ್ತಾಚಲದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ; ನಿನಗೂ ನನಗೂ ಈಗ ಮೌನದ ಸಮಯವಾಗಿದೆ।

Verse 66

व्यास उवाच । श्रुत्वेति स मुनिः सूत संध्योपास्त्यै विनिर्गतः । प्रणम्यौ मेयमसकृल्लोपामुद्रा समन्वितः

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ಸೂತ, ಆ ಮುನಿ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆಗಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು।

Verse 67

रहस्यं परिविज्ञाय क्षेत्रस्य शशिमौलिनः । अगस्त्यो निश्चितमनाः शिवध्यानपरोभवत्

ಶಶಿಮೌಲಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಅಗಸ್ತ್ಯನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಶಿವಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಾಯಣನಾದನು।

Verse 68

आनंदकाननस्येह महिमानं महत्तरम् । कोत्र वर्णयितुं शक्तः सूत वर्षशतैरपि

ಇಲ್ಲಿ ಆನಂದಕಾನನದ ಮಹಿಮೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರವಾಗಿದೆ; ಓ ಸೂತ, ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಅದನ್ನು ಯಾರು ವರ್ಣಿಸಬಲ್ಲರು?

Verse 69

यथा देव्यै समाख्यायि शिवेन परमात्मना । तथा स्कंदेन कथितं माहात्म्यं कुंभसंभवे

ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಶಿವನು ದೇವಿಗೆ ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಿದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕುಂಭಸಂಭವ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೆ ಸ್ಕಂದನೂ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 70

तवाग्रे च समाख्यातं शुकादीनां च सत्तम । इदानीं प्रष्टुकामोसि किं तत्पृच्छ वदामि ते

ನಿನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ—ಶುಕಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲಿಯೂ—ಇದು ಮೊದಲೇ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈಗ ನೀನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀ; ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 71

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं सर्वकल्मषनाशनम् । समस्तचिंतितफलप्रदं मर्त्यो भवेत्कृती

ಸರ್ವ ಕಲ್ಮಷಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಈ ಪುಣ್ಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಕೃತಾರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 99

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे विश्वेश्वरलिंगमहिमाख्यो नाम नवनवतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಚತುರ್ಥ ಸಂಹಿತೆಯ ಕಾಶೀಖಂಡ (ಉತ್ತರಾರ್ಧ)ದಲ್ಲಿ ‘ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ ಮಹಿಮೆ’ ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।