Adhyaya 22

Verse 1

अगस्त्य उवाच । पार्वतीहृदयानंद स्कंद सर्वज्ञनंदन । काः कास्तु शक्तयस्ता वै तासां नामानि मे वद

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾರ್ವತೀಹೃದಯಾನಂದ, ಹೇ ಸ್ಕಂದ, ಸರ್ವಜ್ಞನ ನಂದನ! ಆ ಶಕ್ತಿಗಳು ಯಾವುವು? ಅವುಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು।

Verse 2

स्कंद उवाच । तासां परमशक्तीनामुमावयवसंभुवाम् । आख्याम्याख्यां शृणु मुने कुंभसंभव तत्त्वतः

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಉಮಾದೇವಿಯ ಅವಯವಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಪರಮಶಕ್ತಿಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ಹೇ ಕುಂಭಸಂಭವ ಮುನಿಯೇ, ತತ್ತ್ವತಃ ಕೇಳು।

Verse 3

त्रैलोक्यविजया तारा क्षमा त्रैलोक्यसुंदरी । त्रिपुरा त्रिजगन्माता भीमा त्रिपुरभैरवी

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಾ, ತಾರಾ, ಕ್ಷಮಾ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸುಂದರೀ; ತ್ರಿಪುರಾ, ತ್ರಿಜಗನ್ಮಾತೆ, ಭೀಮಾ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪುರಭೈರವೀ।

Verse 4

कामाख्या कमलाक्षी च धृतिस्त्रिपुरतापनी । जया जयंती विजया जलेशी चापराजिता

ಕಾಮಾಖ್ಯಾ, ಕಮಲಾಕ್ಷೀ, ಧೃತಿ, ತ್ರಿಪುರತಾಪಿನೀ; ಜಯಾ, ಜಯಂತೀ, ವಿಜಯಾ, ಜಲೇಶೀ ಮತ್ತು ಅಪರಾಜಿತಾ।

Verse 5

शंखिनी गजवक्त्रा च महिषघ्नी रणप्रिया । शुभानंदा कोटराक्षी विद्युज्जिह्वा शिवारवा

ಶಂಖಿನೀ, ಗಜವಕ್ತ್ರಾ, ಮಹಿಷಘ್ನೀ, ರಣಪ್ರಿಯಾ; ಶುಭಾನಂದಾ, ಕೋಟರಾಕ್ಷೀ, ವಿದ್ಯುಜ್ಜಿಹ್ವಾ ಮತ್ತು ಶಿವಾರವಾ।

Verse 6

त्रिनेत्रा च त्रिवक्त्रा च त्रिपदा सर्वमंगला । हुंकारहेतिस्तालेशी सर्पास्या सर्वसुंदरी

ತ್ರಿನೇತ್ರಾ, ತ್ರಿವಕ್ತ್ರಾ, ತ್ರಿಪದಾ, ಸರ್ವಮಂಗಳಾ; ಹುಂಕಾರಹೇತಿ, ತಾಲೇಶೀ, ಸರ್ಪಾಸ್ಯಾ ಮತ್ತು ಸರ್ವಸುಂದರೀ।

Verse 7

सिद्धिर्बुद्धिः स्वधा स्वाहा महानिद्रा शराशना । पाशपाणिः खरमुखी वज्रतारा षडानना

ಸಿದ್ಧಿ, ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ವಧಾ, ಸ್ವಾಹಾ, ಮಹಾನಿದ್ರಾ, ಶರಾಶನಾ; ಪಾಶಪಾಣಿ, ಖರಮುಖೀ, ವಜ್ರತಾರಾ ಮತ್ತು ಷಡಾನನಾ।

Verse 8

मयूरवदना काकी शुकी भासी गरुत्मती । पद्मावती पद्मकेशी पद्मास्या पद्मवासिनी

ಮಯೂರವದನಾ, ಕಾಕೀ, ಶುಕೀ, ಭಾಸೀ, ಗರುತ್ಮತೀ; ಪದ್ಮಾವತೀ, ಪದ್ಮಕೇಶೀ, ಪದ್ಮಾಸ್ಯಾ ಮತ್ತು ಪದ್ಮವಾಸಿನೀ।

Verse 9

अक्षरा त्र्यक्षरा तंतुः प्रणवेशी स्वरात्मिका । त्रिवर्गा गर्वरहिता अजपा जपहारिणी

ಅಕ್ಷರಾ, ತ್ರ್ಯಕ್ಷರಾ, ತಂತು, ಪ್ರಣವೇಶೀ, ಸ್ವರಾತ್ಮಿಕಾ; ತ್ರಿವರ್ಗಾ, ಗರ್ವರಹಿತಾ, ಅಜಪಾ ಮತ್ತು ಜಪಹಾರಿಣೀ।

Verse 10

जपसिद्धिस्तपःसिद्धिर्योगसिद्धिः परामृता । मैत्रीकृन्मित्रनेत्रा च रक्षोघ्नी दैत्यतापनी

ಜಪಸಿದ್ಧಿ, ತಪಃಸಿದ್ಧಿ, ಯೋಗಸಿದ್ಧಿ, ಪರಾಮೃತಾ; ಮೈತ್ರೀಕೃತ್, ಮಿತ್ರನೇತ್ರಾ, ರಕ್ಷೋಘ್ನೀ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯತಾಪನೀ।

Verse 11

स्तंभनी मोहनीमाया बहुमाया बलोत्कटा । उच्चाटनी महोल्कास्या दनुजेंद्रक्षयंकरी

ಅವಳು ಸ್ಥಂಭಿನಿ, ಮೋಹಿನಿ ಮಾಯೆ, ಬಹುಮಾಯೆಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ಹಾಗೂ ಪ್ರಚಂಡ ಬಲವತಿ. ಅವಳು ಉಚ್ಚಾಟಿನಿ, ಮಹಾಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ, ದಾನವೇಂದ್ರರ ಕ್ಷಯಕಾರಿಣಿ.

Verse 12

क्षेमकरी सिद्धिकरी छिन्नमस्ता शुभानना । शाकंभरी मोक्षलक्ष्मीस्त्रिवर्गफलदायिनी

ಅವಳು ಕ್ಷೇಮಕರಿ, ಸಿದ್ಧಿದಾಯಿನಿ, ಶುಭಮುಖಿಯಾದ ಛಿನ್ನಮಸ್ತಾ. ಅವಳು ಶಾಕಂಭರಿ; ಅವಳು ಮೋಕ್ಷಲಕ್ಷ್ಮಿ—ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮ ತ್ರಿವರ್ಗಫಲದಾಯಿನಿ.

Verse 13

वार्ताली जंभली क्लिन्ना अश्वारूढा सुरेश्वरी । ज्वालामुखी प्रभृतयो नवकोट्यौ महाबलाः

ವಾರ್ತಾಲೀ, ಜಂಭಲೀ, ಕ್ಲಿನ್ನಾ, ಅಶ್ವಾರೂಢಾ, ಸುರೇಶ್ವರಿ, ಜ್ವಾಲಾಮುಖೀ ಮೊದಲಾದವರು—ನವಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ಪ್ರಕಟರಾದರು.

Verse 14

बलानि बलिनां ताभिर्दानवानां स्वलीलया । संक्षिप्ता निजगंतीव प्रलयानलहेतेभिः

ಅವರಿಂದ, ಸ್ವಲೀಲೆಯಿಂದಲೇ, ಬಲಿಷ್ಠ ದಾನವರ ಸೇನೆಗಳು ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗಿ ಸಂಕುಚಿತವಾದವು—ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯ ಕಾರಣಗಳೇ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ.

Verse 15

तावत्स दुर्गो दैत्येंद्रः पयोदांतरतो बली । चकार करकावृष्टिं वात्या वेगवतीं बहु

ಆಗ ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ ದುರ್ಗನು ಮೇಘಗಳ ಒಳಗಿಂದ ಆಲಿಕಲ್ಲು ಮಳೆಯನ್ನೂ, ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ವೇಗವಂತವಾದ ಭೀಕರ ವಾತ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

Verse 16

ततो भगवती देवी शोषणास्त्र प्रयोगतः । वृष्टिं निवारयामास सवर्षोपलमयी क्षणात्

ಆಗ ಭಗವತೀ ದೇವಿಯು ಶೋಷಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಆಲಿಕಲ್ಲುಗಳೊಡನೆ ಬಂದ ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆದಳು।

Verse 17

योषिन्मनोरथवती षंढं प्राप्य यथाऽफला । सा दैत्यकरकावृष्टिर्देवीं प्राप्य तथाभवत्

ಯಥಾ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ತ್ರೀ ಷಂಡನನ್ನು ಪಡೆದು ನಿಷ್ಫಲಳಾಗುವಳೋ, ತಥಾ ದೈತ್ಯನ ಆಲಿಕಲ್ಲುಮಳೆ ದೇವಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗಲೇ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು।

Verse 18

अथ दैतेयराजेन बाहुसंकर्षकोपतः । उत्पाट्य शैलशिखरं परिक्षिप्तं नभोंगणात्

ನಂತರ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದ ಕೋಪದಿಂದ ಪರ್ವತಶಿಖರವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಆಕಾಶಮಂಡಲದೊಳಗೆ ಎಸೆದನು।

Verse 19

अद्रेः शृंगं सुविस्तीर्णमापतत्परिवीक्ष्य सा । शतकोटिप्रहारेण कोटिशः सकलं व्यधात्

ಆ ವಿಶಾಲ ಪರ್ವತಶಿಖರ ಬೀಳುತ್ತಿರಲು ಕಂಡು, ಅವಳು ಶತಕೋಟಿ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಚೂರುಮೂರಾಗಿಸಿದಳು।

Verse 20

आंदोल्य मौलिमसकृत्कुंडलाभ्यां विराजितम् । गजीभूयाशु दुद्राव तां देवीं समरेऽसुरः

ತಲೆಯನ್ನು ಮರುಮರು ಆಲೋಲಗೊಳಿಸಿ, ಕಿವಿಯ ಕುಂಡಲಗಳ ಕాంతಿಯಿಂದ ಮಿನುಗುತ್ತಾ, ಆ ಅಸುರನು ತಕ್ಷಣ ಗಜರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸಮರದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯತ್ತ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು।

Verse 21

शैलाकारं तमायांतं दृष्ट्वा भगवती गजम् । बद्ध्वा पाशेन जवतः खङ्गेन करमच्छिनत्

ಪರ್ವತಾಕಾರದ ದೇಹದ ಆನೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಭಗವತೀ ದೇವಿ ತಕ್ಷಣ ಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ, ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅದರ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು।

Verse 22

ततोत्यंतं स चीत्कृत्य देव्याकृत्तकरःकरी । अकिंचित्करतां प्राप्य माहिषं वपुराददे

ನಂತರ ದೇವಿಯು ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆ ಆನೆ ತೀವ್ರ ವೇದನೆಯಿಂದ ಕಿರುಚಿ, ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಆನೆರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮಹಿಷದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು।

Verse 23

अचलां सचलां सर्वां स चक्रे सुरघाततः । शिलोच्चयांश्च बहुशः शृंगाभ्यां सोक्षिपद्बली

ದೇವಹತ್ಯೆಗೆ ತೊಡಗಿದ ಆ ಬಲವಂತನು ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡುಗಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ ಮರುಮರು ಶಿಲಾಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದನು।

Verse 25

महामहिषरूपेण तेन त्रैलोक्यमंडपः । आंदोलितोति बलिना युगांते वात्यया यथा

ಆ ಮಹಾಮಹಿಷರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ಬಲವಂತನು ತ್ರಿಲೋಕಮಂಡಪವನ್ನು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಲುಗಾಡಿಸುವಂತೆ, ಅಲುಗಾಡಿಸಿದನು।

Verse 26

ब्रह्मांडमप्यकांडेन तद्भयेन समाकुलम् । दृष्ट्वा भगवती क्रुद्धा त्रिशूलेन जघान तम्

ಅವನ ಭಯದಿಂದ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅಶಾಂತಗೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೂ ಕಂಡ ಭಗವತೀ ದೇವಿ ಕೋಪಗೊಂಡು, ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಸಂಹರಿಸಿದಳು।

Verse 27

त्रिशूलघातविभ्रांतः पतित्वा पुनरुत्थितः । तं त्यक्त्वा माहिषं वेषमभूद्बाहुसहस्रभृत्

ತ್ರಿಶೂಲಾಘಾತದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ ಅವನು ಬಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. ಮಹಿಷವೇಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಹಸ್ರಬಾಹುಧಾರಿಯಾಗಿ ಆಯಿತನು.

Verse 28

स दुर्गो नितरां दुर्गो विबभौ समराजिरे । आयुधानां सहस्राणि बिभ्रत्कालांतकोपमः

ಯುದ್ಧದ ಕాంతಿಮಯ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅತಿದುರ್ದಮ್ಯ—ನಿಜಕ್ಕೂ ‘ದುರ್ಗ’—ಎಂದು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. ಸಹಸ್ರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕಾಲಾಂತಕೋಪದಂತೆ ಭಯಂಕರನಾಗಿ ಕಂಡನು.

Verse 29

अथ तूर्णं स दैत्येंद्रस्तां देवीं रणकोविदाम् । महाबलः प्रगृह्याशु नीतवानान्गगनांगणम्

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನು ರಣನಿಪುಣಳಾದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಕೂಡಲೇ ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.

Verse 30

ततो नभोंगणाद्दूरात्क्षिप्त्वा स जगदंबिकाम् । क्षणात्कलंबजालेन च्छादयामास वेगवान्

ನಂತರ ಆಕಾಶಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ದೂರದಿಂದ ಜಗದಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಎಸೆದು, ಆ ವೇಗವಂತನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಲಂಬಜಾಲದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.

Verse 31

अथांतरिक्षगा देवी तस्य मार्गणमध्यगा । विद्युन्मालेव विबभौ महाभ्रपटलीधृता

ಆಗ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವಿ, ಅವನ ಶರಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಮಹಾಮೇಘಪಟಲದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿದ್ಯುತ್‌ಮಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು.

Verse 32

तं विधूय शरत्रातं निजेषु निकरैरलम् । महेषुणाथ विव्याध सा तं दैत्यजनेश्वरम्

ಆ ಶರವರ್ಷವನ್ನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿ, ಆ ದೇವಿಯು ಮಹಾಶರದಿಂದ ದೈತ್ಯಗಣಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದಳು।

Verse 33

हृदि विद्धस्तया देव्या स च तेन महेषुणा । व्याघूर्णमाननयनः क्षितिमापाति विह्वलः

ಆ ದೇವಿಯ ಆ ಮಹಾಶರದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭೇದಿತನಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳು ತಿರುಗುತ್ತಾ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು।

Verse 34

महारुधिरधाराभिः स्रवंतीं च प्रवर्तयन् । तस्मिन्निपतिते दुर्गे महादुर्गपराक्रमे

ಮಹಾರಕ್ತಧಾರೆಗಳು ಹರಿಯತೊಡಗಿದವು; ದುರ್ಗೆಯ ಮಹಾದುರ್ಗಮ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಆ ಮಹಾಶತ್ರು ಬಿದ್ದಾಗ—

Verse 35

देवदुंदुभयो नेदुः प्रहृष्टानि जगंति च । सूर्याचंद्रमसौ साग्नी तेजो निजमवापतुः

ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ಲೋಕಗಳು ಹರ್ಷಿಸಿದವು; ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದರು।

Verse 36

पुष्पवृष्टिं प्रकुर्वंतः प्राप्ता देवा महर्षिभिः । तुष्टुवुश्च महादेवीं महास्तुतिभिरादरात्

ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತ ದೇವತೆಗಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು; ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಮಹಾಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 37

देवा ऊचुः । नमो देवि जगद्धात्रि जगत्रयमहारणे । महेश्वर महाशक्ते दैत्यद्रुमकुठारके

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ ಜಗದ್ದಾತ್ರಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ತ್ರಿಲೋಕದ ಮಹಾಸಮರಭೂಮಿ-ಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಮಹೇಶ್ವರನ ಮಹಾಶಕ್ತಿ, ದೈತ್ಯವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಬೀಳಿಸುವ ಕುಠಾರೇ!

Verse 38

त्रैलोक्यव्यापिनि शिवे शंखचक्रगदाधरि । स्वशार्ङ्गव्यग्रहस्ताग्रे नमो विष्णुस्वरूपिणि

ಹೇ ತ್ರಿಲೋಕವ്യാപಿನಿ ಶಿವೆ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿಣಿ, ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವವಳೇ—ಹೇ ವಿಷ್ಣುಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 39

हंसयाने नमस्तुभ्यं सर्वसृष्टिविधायिनि । प्राचां वाचां जन्मभूमे चतुराननरूपिणि

ಹಂಸವಾಹಿನಿ, ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿಧಾತ್ರೀ, ಪ್ರಾಚೀನ ವೇದವಾಣಿಯ ಜನ್ಮಭೂಮಿ, ಚತುರಾನನ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಸ್ವರೂಪಿಣಿ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 40

त्वमैंद्री त्वं च कौबेरी वायवी त्वं त्वमंबुपा । त्वं यामी नैरृती त्वं च त्वमैशी त्वं च पावकी

ನೀನೇ ಐಂದ್ರಿ, ನೀನೇ ಕೌಬೇರಿ; ನೀನೇ ವಾಯವಿ, ನೀನೇ ಅಂಬುಪಾ. ನೀನೇ ಯಾಮಿ, ನೀನೇ ನೈಋತಿ; ನೀನೇ ಐಶೀ, ನೀನೇ ಪಾವಕಿ.

Verse 41

शशांककौमुदी त्वं च सौरी शक्तिस्त्वमेव च । सर्वदेवमयी शक्तिस्त्वमेव परमेश्वरी

ನೀನೇ ಚಂದ್ರನ ಶೀತಲ ಕೌಮುದಿ, ನೀನೇ ಸೂರ್ಯನ ಶಕ್ತಿ. ಸರ್ವದೇವಮಯವಾದ ಶಕ್ತಿ ನೀನೇ—ನೀನೇ ಪರಮೇಶ್ವರಿ.

Verse 42

त्वं गौरी त्वं च सावित्री त्वं गायत्री सरस्वती । प्रकृतिस्त्वं मतिस्त्वं च त्वमहंकृतिरूपिणी

ನೀನೇ ಗೌರೀ, ನೀನೇ ಸಾವಿತ್ರೀ; ನೀನೇ ಗಾಯತ್ರೀ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತೀ. ನೀನೇ ಪ್ರಕೃತಿ, ನೀನೇ ಮತಿ (ಬುದ್ಧಿ), ಮತ್ತು ನೀನೇ ಅಹಂಕಾರರೂಪಿಣಿ.

Verse 43

चेतः स्वरूपिणी त्वं वै त्वं सर्वेंद्रियरूपिणी । पंचतन्मात्ररूपा त्वं महाभूतात्मिकेंबिके

ನೀ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಚೇತಸ್ಸ್ವರൂപಿಣಿ; ನೀನೇ ಸಮಸ್ತ ಇಂದ್ರಿಯರೂಪಿಣಿ. ಅಂಬಿಕೆ, ನೀನೇ ಪಂಚ ತನ್ಮಾತ್ರರೂಪ, ಮಹಾಭೂತಾತ್ಮಿಕೆಯೂ ನೀನೇ.

Verse 44

शब्दादि रूपिणी त्वं वै करणानुग्रहा त्वमु । ब्रह्मांडकर्त्री त्वं देवि ब्रह्मांडांतस्त्वमेव हि

ನೀನೇ ಶಬ್ದಾದಿ ವಿಷಯರೂಪಿಣಿ; ನೀನೇ ಕರಣಗಳ (ಇಂದ್ರಿಯಗಳ) ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವವಳು. ದೇವಿ, ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಕರ್ತ್ರೀ; ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗೆ ನೀನೇ ನಿಶ್ಚಯ ಅಂತಃಸ್ಥ ಸತ್ಯವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆ.

Verse 45

त्वं परासि महादेवि त्वं च देवि परापरा । परापराणां परमा परमात्मस्वरूपिणी

ಮಹಾದೇವಿ, ನೀನೇ ಪರಾ (ಪರಮ); ದೇವಿ, ನೀನೇ ಪರಾಪರಾ—ಪರ ಮತ್ತು ಅಪರ ಎರಡಕ್ಕೂ ಅತೀತ. ಪರಾಪರಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ನೀನೇ ಪರಮ, ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 46

सर्वरूपा त्वमीशानि त्वमरूपासि सर्वगे । त्वं चिच्छक्तिर्महामाये त्वं स्वाहा त्वं स्वधामृते

ಈಶಾನಿ, ನೀನೇ ಸರ್ವರೂಪಾ; ಸರ್ವಗೇ, ನೀ ಅರೂಪೆಯೂ ಹೌದು. ಮಹಾಮಾಯೆ, ನೀನೇ ಚಿಚ್ಛಕ್ತಿ; ನೀನೇ ಸ್ವಾಹಾ, ನೀನೇ ಸ್ವಧಾ—ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 47

वषड्वौषट्स्वरूपासि त्वमेव प्रणवात्मिका । सर्वमंत्रमयी त्वं वै ब्रह्माद्यास्त्वत्समुद्भवाः

ನೀನೇ ವಷಟ್–ವೌಷಟ್ ಉದ್ಗಾರಗಳ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ನೀನೇ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ. ನೀನು ಸರ್ವಮಂತ್ರಮಯಿ; ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 48

चतुर्वर्गात्मिका त्वं वै चतुर्वर्गफलोदये । त्वत्तः सर्वमिदं विश्वं त्वयि सर्वं जगन्निधे

ನೀನೇ ಧರ್ಮ–ಅರ್ಥ–ಕಾಮ–ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಚತುರ್ವರ್ಗದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಅವುಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವಳೂ ನೀನೇ. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ; ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಸರ್ವ ಜಗತ್ತು ನೆಲಸಿದೆ, ಓ ಜಗನ್ನಿಧಿ.

Verse 49

यद्दृश्यं यददृश्यं च स्थूलसूक्ष्मस्वरूपतः । तत्र त्वं शक्तिरूपेण किंचिन्न त्वदृते क्वचित्

ದೃಶ್ಯವಾದುದೂ ಅದೃಶ್ಯವಾದುದೂ—ಸ್ಥೂಲವಾಗಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಲಿ—ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀನು ಶಕ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ಇರುವೆ. ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 50

मातस्त्वयाद्य विनिहत्य महासुरेंद्रं दुर्गं निसर्गविबुधार्पितदैत्यसैन्यम् । त्राताः स्म देवि सततं नमतां शरण्ये त्वत्तोऽपरः क इह यं शरणं व्रजामः

ಹೇ ಮಾತೆ! ಇಂದು ನೀನು ಮಹಾಸುರೇಂದ್ರನನ್ನೂ, ದೇವರಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿತವಾದಂತೆ ಇದ್ದ, ದುರ್ಜಯ ದೈತ್ಯಸೈನ್ಯಸಹಿತ ದುರ್ಗವನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀ. ಹೇ ದೇವಿ, ನಮನ ಮಾಡುವವರ ಶರಣ್ಯೆ! ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾರ ಶರಣಿಗೆ ಹೋಗಲಿ?

Verse 51

लोके त एव धनधान्यसमृद्धिभाजस्ते पुत्रपौत्रसुकलत्र सुमित्रवंतः । तेषां यशः प्रसरचंद्रकरावदातं विश्वं भवेद्भवसि येषु सुदृक्त्वमीशे

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರೇ ಧನ-ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಭಾಗ್ಯವಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು, ಸತ್ಕಲತ್ರ ಮತ್ತು ಸದುಮಿತ್ರರು ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಯಶಸ್ಸು ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿ ಹರಡಿ ವಿಶ್ವವನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ—ಹೇ ಈಶ್ವರಿ, ನೀನು ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿ ಬೀರುವವರ ಮೇಲೆ.

Verse 52

त्वद्भक्तिचेतसि जनेन विपत्तिलेशः क्लेशः क्व वानुभवती नतिकृत्सु पुंसु । त्वन्नामसंसृतिजुषां सकलायुषां क्व भूयः पुनर्जनिरिह त्रिपुरारिपत्नि

ತ್ರಿಪುರಾರಿಪತ್ನಿ! ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತ ನೆಲೆಸಿದವನಿಗೆ ವಿಪತ್ತಿನ ಲೇಶವೂ ಎಲ್ಲಿ, ಕ್ಲೇಶವೂ ಎಲ್ಲಿ—ಅತಿಕಠಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ? ಮತ್ತು ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ನಿನ್ನ ನಾಮದ ತಾರಕ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ—ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮ ಎಲ್ಲಿ?

Verse 53

चित्रं यदत्र समरे स हि दुर्गदैत्यस्त्वद्दृष्टिपातमधिगम्य सुधानिधानम् । मृत्योर्वशत्वमगमद्विदितं भवानि दुष्टोपि ते दृशिगतः कुगतिं न याति

ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ, ಓ ಭವಾನಿ! ಈ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಆ ದುರ್ಗದೈತ್ಯನು—ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಪಾತವನ್ನು ಅಮೃತನಿಧಿಯಂತೆ ಪಡೆದರೂ—ಮೃತ್ಯುವಶನಾದನು. ಆದರೂ, ದೇವಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧವೇ: ದುಷ್ಟನಾದರೂ ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರನಾದವನು ಕುಗತಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 54

निःश्वासवातनिहताः पेतुरुर्व्यां महाद्रुमाः । उद्वेलिताः समभवन्सप्तापि जलराशयः

ನಿಶ್ವಾಸದಂತೆ ಉಕ್ಕಿದ ಪ್ರಚಂಡ ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಏಳು ಜಲರಾಶಿಗಳೂ ಉಕ್ಕಿ ಉದ್ದ್ವೇಲಿತವಾದವು.

Verse 55

प्राच्यां मृडानि परिपाहि सदा नतान्नो याम्यामव प्रतिपदं विपदो भवानि । प्रत्यग्दिशि त्रिपुरतापन पत्नि रक्ष त्वं पाह्युदीचि निजभक्तजनान्महेशि

ಹೇ ಮೃಡಾನಿ! ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು. ಹೇ ಭವಾನಿ! ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪದವೂ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು. ಹೇ ತ್ರಿಪುರತಾಪನಪತ್ನಿ! ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾವಲು ನಿಲ್ಲು. ಹೇ ಮಹೇಶಿ! ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಜನರನ್ನು ಕಾಪಾಡು.

Verse 56

ब्रह्माणि रक्ष सततं नतमौलिदेशं त्वं वैष्णवि प्रतिकुलं परिपालयाधः । रुद्राग्नि नैरृति सदागति दिक्षु पांतु मृत्युंजया त्रिनयना त्रिपुरा त्रिशक्त्यः

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ! ನತಮೌಳಿಗಳಿಂದ ಪಾವನವಾದ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸದಾ ಕಾಪಾಡು. ಹೇ ವೈಷ್ಣವಿ! ಅಧೋ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬರುವ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಶತ್ರುಬಲವನ್ನು ತಡೆದು ರಕ್ಷಿಸು. ರುದ್ರಾ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ನೈಋತಿ—ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಚಲಿಸುವ ರಕ್ಷಕರು—ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಲಿ; ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುಂಜಯಾ, ತ್ರಿನಯನಾ, ತ್ರಿಪುರಾ ಹಾಗೂ ತ್ರಿಶಕ್ತಿಗಳು ಅಚಲ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ.

Verse 57

पातु त्रिशूलममले तव मौलिजान्नो भालस्थलं शशिकला मृदुमाभ्रुवौ च । नेत्रे त्रिलोचनवधूर्गिरिजा च नासामोष्ठं जया च विजयात्वधरप्रदेशम्

ಹೇ ನಿರ್ಮಲ ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಮೌಲಿಯ ಕಿರೀಟವನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನಿನ್ನ ಭಾಲಸ್ಥಲವನ್ನೂ ಮೃದು ಭ್ರೂಯುಗಲವನ್ನೂ ಶಶಿಕಲೆ ಕಾಪಾಡಲಿ. ತ್ರಿನೇತ್ರನ ಪ್ರಿಯೆ ಗಿರಿಜಾ ನಿನ್ನ ನೇತ್ರಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಜಯಾ–ವಿಜಯಾ ನಿನ್ನ ನಾಸಿಕೆ, ಓಷ್ಠ ಮತ್ತು ಅಧೋಮುಖ-ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

Verse 58

श्रोत्रद्वयं श्रुतिरवा दशनावलिं श्रीश्चंडी कपोलयुगलं रसनां च वाणी । पायात्सदैव चिबुकं जयमंगला नः कात्यायनी वदनमंडलमेव सर्वम्

ಸರ್ವ ಶುಭಮಂಡಲಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಜಯಮಂಗಳಾ ಕಾತ್ಯಾಯನಿ ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ—ಅವಳ ಎರಡು ಕಿವಿಗಳು ಶ್ರುತಿಯಂತೆ; ದಂತಪಂಕ್ತಿ ಶ್ರೀಯಂತೆ; ಚಂಡೀರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಪೋಲಯುಗಲ; ಜಿಹ್ವೆ ಮತ್ತು ವಾಣಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಚಿಬುಕವನ್ನೂ ನಿರಂತರ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 59

कंठप्रदेशमवतादिह नीलकंठी भूदारशक्तिरनिशं च कृकाटिकायाम् । कौर्म्यं सदेशमनिशं भुजदंडमैंद्री पद्मा च पाणिफलकं नतिकारिणां नः

ನೀಲಕಂಠೀ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಂಠಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ಭೂದಾರಾಶಕ್ತಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕೃಕಾಟಿಕಾ (ಕತ್ತಿನ ಹಿಂಭಾಗ)ವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಕೌರ್ಮೀ ದೇವಿ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸದಾ ಕಾಪಾಡಲಿ; ಐಂದ್ರಿ ಭುಜದಂಡವನ್ನು (ಮೇಲ್ಬಾಹು) ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಪಾಣಿತಲಗಳನ್ನು ಪದ್ಮಾ ದೇವಿ ಕಾಪಾಡಲಿ.

Verse 60

हस्तांगुलीः कमलजा विरजानखांश्च कक्षांतरं तरणिमंडलगा तमोघ्नी । वक्षःस्थलं स्थलचरी हृदयं धरित्री कुशिद्वयं त्ववतु नः क्षणदाचरघ्नी

ಕಮಲಜ ದೇವಿ—ನಿರ್ಮಲ ನಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವಳು, ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಳು—ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ: ನಮ್ಮ ಕೈಬೆರಳುಗಳು, ಕಕ್ಷಾಂತರ; ವಕ್ಷಸ್ಥಲ, ಹೃದಯ, ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಯುಗ್ಮ ಗುಹ್ಯ/ಪ್ರಾಣಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು; ಅವಳು ರಾತ್ರಿಚರ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವಳು.

Verse 61

अव्यात्सदा दरदरीं जगदीश्वरी नो नाभिं नभोगतिरजात्वथ पृष्ठदेशम् । पायात्कटिं च विकटा परमास्फिचौ नो गुह्यं गुहारणिरपानमपाय हंत्री

ಜಗದೀಶ್ವರಿ ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ—ದರದರಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಾಭಿಯನ್ನು; ನಭೋಗತಿರಜಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೃಷ್ಠದೇಶವನ್ನು. ವಿಕಟಾ ದೇವಿ ನಮ್ಮ ಕಟಿಯನ್ನೂ ಉನ್ನತ ಸ್ಫಿಚೌ (ನಿತಂಬ)ಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಅಪಾಯಹಂತ್ರಿ ಗುಹಾರಣಿ ನಮ್ಮ ಗುಹ್ಯಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಅಪಾನವಾಯುವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಲಿ.

Verse 62

ऊरुद्वयं च विपुला ललिता च जानू जंघे जवाऽवतु कठोरतरात्र गुल्फौ । पादौ रसातलचरांगुलिदेशमुग्रा चांद्री नखान्त्पदतलं तलवासिनी च

ವಿಪುಲಾ ನನ್ನ ಎರಡೂ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಲಲಿತಾ ನನ್ನ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಜವಾ ನನ್ನ ಜಂಘೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಅತ್ಯಂತ ದೃಢಳಾದ ದೇವಿ ನನ್ನ ಗುಲ್ಫಗಳನ್ನು (ಗೊಡವೆ/ಕಣಕಾಲು) ಕಾಪಾಡಲಿ. ಪಾತಾಳಚರರನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸುವ ಮುಗ್ರಾ ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನೂ ಪಾದಾಂಗುಲಿಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಚಾಂದ್ರೀ ನನ್ನ ನಖಾಂತಗಳನ್ನೂ ಪಾದತಲವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಲಿ; ತಲವಾಸಿನೀ ಪಾದತಲದ ಅಧೋಭಾಗವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 63

गृहं रक्षतु नो लक्ष्मीः क्षेत्रं क्षेमकरी सदा । पातु पुत्रान्प्रियकरी पायादायुः सनातनी

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಮ್ಮ ಗೃಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಸದಾ ಕ್ಷೇಮಕರಿಯಾದ ದೇವಿ ನಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಪ್ರಿಯಕರಿ ದೇವಿ ನಮ್ಮ ಪುತ್ರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಸನಾತನೀ ದೇವಿ ನಮ್ಮ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

Verse 64

यशः पातु महादेवी धर्मं पातु धनुर्धरी । कुलदेवी कुलं पातु सद्गतिं सद्गतिप्रदा

ಮಹಾದೇವಿ ನನ್ನ ಯಶಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಮಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಧನುರ್ಧರೀ ದೇವಿ ನನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಕುಲದೇವಿ ನಮ್ಮ ಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿ ನನ್ನ ಶುಭಗತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

Verse 65

रणे राजकुले द्यूते संग्रामे शत्रुसंकटे । गृहे वने जलादौ च शर्वाणी सर्वतोऽवतु

ರಣದಲ್ಲಿ, ರಾಜಕುಲದಲ್ಲಿ, ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ, ಸಂಗ्रामದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಶತ್ರುಸಂಕಟದಲ್ಲಿ; ಗೃಹದಲ್ಲಿ, ವನದಲ್ಲಿ, ಜಲಾದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಶರ್ವಾಣೀ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 66

इति स्तुत्वा जगद्धात्रीं प्रणेमुश्च पुनःपुनः । सर्वे सवासवा देवाः सर्षिगंधर्वचारणाः

ಹೀಗೆ ಜಗದ್ಧಾತ್ರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಅವರು ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು—ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರೂ.

Verse 67

ततस्तुष्टा जगन्माता तानाह सुरसत्तमान् । स्वाधिकारान्सुराः सर्वे शासतु प्राग्यथायथा

ಆಗ ಜಗನ್ಮಾತೆ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ದೇವರೆ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ-ನಿಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆಳಿರಿ.”

Verse 68

तुष्टाहमनया स्तुत्या नितरां तु यथार्थया । वरमन्यं प्रदास्यामि तच्छृणुध्वं सुरोत्तमाः

ಈ ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡುವೆನು— ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 69

दुर्गोवाच । यः स्तोष्यति तु मां भक्त्या नरः स्तुत्यानया शुचिः । तस्याहं नाशयिष्यामि विपदं च पदे पदे

ದುರ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು— “ಶುದ್ಧಹೃದಯನಾದ ಯಾವ ನರನು ಈ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವನೋ, ಅವನ ವಿಪತ್ತನ್ನು ನಾನು ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶಮಾಡುವೆನು.”

Verse 70

एतत्स्तोत्रस्य कवचं परिधास्यति यो नरः । तस्य क्वचिद्भयं नास्ति वज्रपंजरगस्य हि

ಯಾವ ನರನು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಕವಚದಂತೆ ಧರಿಸುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲ; ಅವನು ವಜ್ರಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಇರುವವನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

अद्यप्रभृति मे नाम दुर्गेति ख्यातिमेष्यति । दुर्गदैत्यस्य समरे पातनादति दुर्गमात्

ಇಂದಿನಿಂದ ನನ್ನ ಹೆಸರು ‘ದುರ್ಗಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಗುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ನಾನು ದುರ್ಗ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಆ ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಕೆಡವಿದೆನು.

Verse 72

ये मां दुर्गां शरणगा न तेषां दुर्गतिः क्वचित् । दुर्गास्तुतिरियं पुण्या वज्रपंजरसंज्ञिका

ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು—ದುರ್ಗೆಯನ್ನು—ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ದುರ್ಗತಿ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದುರ್ಗಾಸ್ತುತಿಯ ಈ ಪುಣ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರವು ‘ವಜ್ರಪಂಜರ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 73

अनया कवचं कृत्वा मा बिभेतु यमादपि । भूतप्रेतपिशाचाश्च शाकिनीडाकिनी गणाः

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಕವಚವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು ಯಮನನ್ನೂ ಭಯಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ ಮತ್ತು ಶಾಕಿನೀ-ಡಾಕಿನೀ ಗಣಗಳು ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತವೆ.

Verse 74

झोटिंगा राक्षसाः क्रूरा विष सर्पाग्नि दस्यवः । वेतालाश्चापि कंकाल ग्रहा बालग्रहा अपि

ಝೋಟಿಂಗಗಳು, ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸರು, ವಿಷ, ಸರ್ಪಗಳು, ಅಗ್ನಿ, ದಸ್ಯುಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ವೇತಾಳ, ಕಂಕಾಳ, ಗ್ರಹಪೀಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಲಗ್ರಹಗಳೂ (ಈ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ) ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 75

वातपित्तादि जनितास्तथा च विषमज्वराः । दूरादेव पलायंते श्रुत्वा स्तुतिमिमां शुभाम्

ವಾತ-ಪಿತ್ತಾದಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ರೋಗಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಷಮ ಜ್ವರಗಳೂ—ಈ ಶುಭ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ—ದೂರದಿಂದಲೇ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆ.

Verse 76

वज्रपंजर नामैतत्स्तोत्रं दुर्गाप्रशंसनम् । एतत्स्तोत्रकृतत्राणे वज्रादपि भयं नहि

ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುವ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ‘ವಜ್ರಪಂಜರ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಭಕ್ತನಿಗೆ ವಜ್ರದಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.

Verse 77

अष्टजप्तेन चानेन योभिमंत्र्य जलं पिबेत् । तस्योदरगतापीडा क्वापि नो संभविष्यति

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ ಜಲವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ ಕುಡಿಯುವವನಿಗೆ, ಹೊಟ್ಟೆಯ ನೋವು ಅಥವಾ ಆಂತರಿಕ ಪೀಡೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 78

गर्भपीडा तु नो जातु भविष्यत्यभिमंत्रणात् । बालानां परमा शांतिरेतत्स्तोत्रांबुपानतः

ಈ ಅಭಿಮಂತ್ರಣದಿಂದ ಗರ್ಭಪೀಡೆ ಎಂದಿಗೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದ ಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪರಮ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 79

यत्र सान्निध्यमेतस्य स्तवस्येह भविष्यति । एतास्तु शक्तयः सर्वा सर्वत्र सहिता मया

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೆ ಈ ಸ್ತವದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಉಂಟಾಗುವುದೋ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ನನ್ನೊಡನೆ ಏಕೀಭೂತವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುತ್ತವೆ।

Verse 80

रक्षां परिकरिष्यंति मद्भक्तानां ममाज्ञया । इति दत्त्वा वरान्देवी देवेभ्यो तर्हि ता तदा

“ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವರು ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವರು”—ಎಂದು ವರಗಳನ್ನು ದತ್ತಿಯಾಗಿ ದೇವಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು।

Verse 81

तेपि स्वर्गौकसः सर्वे स्वंस्वं स्वर्गं ययुर्मुदा । स्कंद उवाच । इत्थं दुर्गाभवन्नाम तया देव्या महामुने । काश्यां सेव्या यथा सा च तच्छृणुष्व वदामि ते

ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹೋದರು। ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಮುನೇ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆ ದೇವಿ ‘ದುರ್ಗಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು। ಈಗ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಕೇಳು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 82

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां भौमवारे विशेषतः । संपूज्या सततं काश्यां दुर्गा दुर्गतिनाशिनी

ಅಷ್ಟಮಿ ಹಾಗೂ ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಂಗಳವಾರ—ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಗತಿನಾಶಿನಿ ಭಗವತಿ ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ಸದಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 83

नवरात्रं प्रयत्नेन प्रत्यहं सा समर्चिता । नाशयिष्यति विघ्नौघान्सुमतिं च प्रदास्यति

ನವರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಅವಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ವಿಘ್ನಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಸుమತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವಳು.

Verse 84

महापूजोपहारैश्च महाबलिनिवेदनैः । दास्यत्यभीष्टदा सिद्धिं दुर्गा काश्यां न संशयः

ಮಹಾಪೂಜೆಯ ಉಪಹಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮಹಾಬಲಿ ನಿವೇದನಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಶಿಯ ದುರ್ಗೆ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವಳು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 85

प्रतिसंवत्सरं तस्याः कार्या यात्रा प्रयत्नतः । शारदं नवरात्रं च सकुटुंबैः शुभार्थिभिः

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವಳ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಾರದ ನವರಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಕುಟುಂಬಸಹಿತ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 86

यो न सांवत्सरीं यात्रां दुर्गायाः कुरुते कुधीः । काश्यां विघ्न सहस्राणि तस्य स्युश्च पदेपदे

ದುರ್ಗೆಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡದ ಕುಬುದ್ಧಿ ಮೂಢನಿಗೆ, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವಿಘ್ನಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 87

दुर्गाकुंडे नरः स्नात्वा सर्वदुर्गार्तिहारिणीम् । दुर्गां संपूज्य विधिवन्नवजन्माघमुत्सृजेत्

ದುರ್ಗಾಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸರ್ವ ದುರ್ಗತಿ-ಆರ್ತಿಹಾರಿಣಿಯಾದ ದೇವಿ ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ನವಜನ್ಮಜನಿತ ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 88

सा दुर्गाशक्तिभिः सार्धं काशीं रक्षति सर्वतः । ताः प्रयत्नेन संपूज्या कालरात्रिमुखा नरैः

ಆ ದುರ್ಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಶಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಲರಾತ್ರಿ ಮೊದಲಾದ ಆ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಜನರು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 89

रक्षंति क्षेत्रमेतद्वै तथान्या नवशक्तयः । उपसर्गसहस्रेभ्यस्ता वैदिग्देवताक्रमात्

ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಆ ಇತರ ಒಂಬತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ದಿಕ್ಕಿನ ದೇವತೆಗಳ ಕ್ರಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅವು ಸಾವಿರಾರು ಉಪಸರ್ಗಗಳಿಂದ ಇದನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 90

शतनेत्रा सहस्रास्या तथायुतभुजापरा । अश्वारूढा गजास्या च त्वरिता शववाहिनी

ಒಬ್ಬಳು ಶತನೇತ್ರಾ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಸಹಸ್ರಮುಖೀ; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಭುಜಗಳು. ಒಬ್ಬಳು ಅಶ್ವಾರೂಢಾ, ಒಬ್ಬಳು ಗಜಾಸ್ಯಾ; ಒಬ್ಬಳು ತ್ವರಿತಾ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಶವವಾಹಿನೀ—ಶವದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢಳಾದವಳು.

Verse 91

विश्वा सौभाग्यगौरी च सृष्टाः प्राच्यादिमध्यतः । एता यत्नेन संपूज्याः क्षेत्ररक्षणदेवताः

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾ ಮತ್ತು ಸೌಭಾಗ್ಯಗೌರೀ ಪ್ರಕಟವಾದರು. ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 92

तथैव भैरवाश्चाष्टौ दिक्ष्वष्टासु प्रतिष्ठिताः । रक्षंति सततं काशीं निर्वाणश्रीनिकेतनम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಷ್ಟದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರಾದ ಎಂಟು ಭೈರವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಶಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅದು ನಿರ್ವಾಣಶ್ರೀಯ ನಿಕೇತನವಾಗಿದೆ।

Verse 93

रुरुश्चंडोसितांगश्च कपाली क्रोधनस्तथा । उन्मत्तभैरवस्तद्वत्क्रमात्संहारभीषणौ

ಅವರು ರುರು, ಚಂಡ, ಅಸಿತಾಂಗ, ಕಪಾಲೀ, ಕ್ರೋಧನ; ಹಾಗೆಯೇ ಉನ್ಮತ್ತ-ಭೈರವ—ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಹಾರಭೀಷಣರಾದ ಇಬ್ಬರು ಭೈರವರು।

Verse 94

चतुःषष्टिस्तु वेताला महाभीषणमूर्तयः । रुंडमुंडस्रजः सर्वे कर्त्रीखर्परपाणयः

ಅತಿಭೀಷಣ ರೂಪಗಳಾದ ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವೇತಾಳರು ಇದ್ದಾರೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಕತ್ತರಿಸಿದ ತಲೆಗಳ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಚೂರಿ ಮತ್ತು ಕಪಾಲಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 95

श्ववाहना रक्तमुखा महादंष्ट्रा महाभुजाः । नग्ना विमुक्तकेशाश्च प्रमत्ता रुधिरासवैः

ಅವರು ಶ್ವಾನವಾಹನರು, ರಕ್ತಮುಖರು, ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರರು, ಮಹಾಭುಜರು; ನಗ್ನರು, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನವರು, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮದ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 96

नानारूपधराः सर्वे नानाशस्त्रास्त्र पाणयः । तदाकारैश्च तद्भृत्यैः कोटिशः परिवारिताः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ರೂಪದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸೇವಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 97

विद्युज्जिह्वो ललज्जिह्वः क्रूरास्यः क्रूरलोचनः । उग्रो विकटदंष्ट्रश्च वक्रास्यो वक्रनासिकः

ಒಬ್ಬನು ವಿದ್ಯುತ್‌ನಂತಿರುವ ನಾಲಿಗೆಯವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ತೂಗುವ ನಾಲಿಗೆಯವನು; ಒಬ್ಬನು ಕ್ರೂರಮುಖ, ಕ್ರೂರಲೋಚನ. ಒಬ್ಬನು ಉಗ್ರ, ವಿಕಟ ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರ; ಒಬ್ಬನು ವಕ್ರಮುಖ, ವಕ್ರನಾಸಿಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 98

जंभको जृंभणमुखो ज्वालानेत्रो वृकोदरः । गर्तनेत्रो महानेत्रस्तुच्छनेत्रोंऽत्रमण्डनः

ಒಬ್ಬನು ಜಂಭಕನೆಂಬವನು, ಒಬ್ಬನು ಜೃಂಭಣಮುಖ (ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟ)ವನು; ಒಬ್ಬನು ಜ್ವಾಲಾನೇತ್ರ, ಒಬ್ಬನು ವೃಕೋದರ (ನರಿ/ತೋಳದ ಹೊಟ್ಟೆ)ವನು. ಒಬ್ಬನು ಗರ್ತನೇತ್ರ (ಒಳಗೆ ಕುಳಿತ ಕಣ್ಣು)ವನು, ಒಬ್ಬನು ಮಹಾನೇತ್ರ; ಒಬ್ಬನು ತುಚ್ಛನೇತ್ರ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅಂತ್ರಮಂಡನ (ಆಂತರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ)ವನು.

Verse 99

ज्वलत्केशः कंबुशिराः खर्वग्रीवो महाहनुः । महानासो लंबकर्णः कर्णप्रावरणोनसः

ಒಬ್ಬನು ಜ್ವಲಿಸುವ ಕೂದಲಿನವನು, ಒಬ್ಬನು ಕಂಬುಶಿರ (ಶಂಖದಂತ ತಲೆ)ವನು; ಒಬ್ಬನು ಖರ್ವಗ್ರೀವ (ಚಿಕ್ಕ ಕತ್ತು)ವನು, ಒಬ್ಬನು ಮಹಾಹನು (ವಿಶಾಲ ದವಡೆ)ವನು. ಒಬ್ಬನು ಮಹಾನಾಸ (ದೊಡ್ಡ ಮೂಗು)ವನು, ಒಬ್ಬನು ಲಂಬಕರ್ಣ (ಉದ್ದ ಕಿವಿ)ವನು; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕಿವಿಗಳು ಮೂಗನ್ನು ಮುಚ್ಚುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 100

इत्यादयो मुने क्षेत्रं दुर्वृत्तरुधिरप्रियाः । त्रासयंतो दुराचारान्रक्षंति परितः सदा

ಓ ಮುನೇ! ಇಂತಹ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು—ದುರ್ವೃತ್ತರು, ರುಧಿರಪ್ರಿಯರು—ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸದಾ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ, ದುರಾಚಾರಿಗಳನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 110

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन काशीभक्तिपरैर्नरैः । श्रोतव्यमिदमाख्यानं महाविघ्ननिवारणम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಶೀಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದ ಜನರು ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು; ಇದು ಮಹಾವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು.

Verse 112

काश्यां यस्यास्ति वै प्रेम तेन कृत्वाऽदरं गुरुम् । श्रोतव्यमिदमाख्यानं वज्रपंजरसन्निभम्

ಕಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವವನು, ಮೊದಲು ಗುರುವಿಗೆ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಆದರ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ವಜ್ರಪಂಜರದಂತೆ ದೃಢವೂ ರಕ್ಷಕವೂ ಆದ ಈ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಲಿ।