Adhyaya 10

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु राजन्यथावृत्तं धर्म्मारण्ये शुभं मतम् । यदिदं कथयिष्यामि अशेषाघौघनाशनम्

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ! ಧರ್ಮಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಶುಭ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು. ನಾನು ಹೇಳುವುದೇ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 2

अजेशेन तदा राजन्प्रेरितेन स्वयंभुवा । कामधेनुः समाहूता कथयामास तां प्रति

ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ! ಸ್ವಯಂಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅಜೇಶನು ಕಾಮಧೇನುವನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದನು; ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿವಚನ ನೀಡಿದಳು.

Verse 3

विप्रेभ्योऽनुचरान्देहि एकैकस्मै द्विजातये । द्वौ द्वौ शुद्धात्मकौ चैवं देहि मातः प्रसीद मे

ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಅನುಚರರನ್ನು ಕೊಡು—ಪ್ರತಿ ದ್ವಿಜನಿಗೂ ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರು, ಶುದ್ಧಸ್ವಭಾವದವರು. ಹೇ ಮಾತೆ! ಹೀಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

Verse 4

तथेत्युक्त्वा महाधेनुः क्षीरेणोल्लेखयद्धराम् । हुंकारात्तस्य निष्क्रांताः शिखासूत्रधरा नराः

“ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾಧೇನು ಹಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಎಳೆದಳು. ಅವಳ ಹೂಂಕಾರದಿಂದ ಶಿಖೆ ಹಾಗೂ ಯಜ್ಞೋಪವೀತಧಾರಿಗಳಾದ ಪುರುಷರು ಹೊರಬಂದರು.

Verse 5

षट्त्रिंशच्च सहस्राणि वणिजश्च महाबलाः । सोपवीता महादक्षाः सर्वशास्त्रविशारदाः

ಅವರು ಮೂವತ್ತಾರು ಸಾವಿರ—ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ವಣಿಜರು; ಯಜ್ಞೋಪವೀತಧಾರಿಗಳು, ಮಹಾದಕ್ಷರು, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದರು.

Verse 6

द्विजभक्तिसमायुक्ता ब्रह्मण्यास्ते तपोन्विताः । पुराणज्ञाः सदाचारा धार्मिका बह्मभोजकाः

ಅವರು ದ್ವಿಜಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಪುರಾಣಜ್ಞರು, ಸದಾಚಾರಿಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡುವವರು.

Verse 7

स्वर्गे देवाः प्रशंसंति धर्मारण्यनिवासिनः । तपोऽध्ययनदानेषु सर्वकालेप्यतींद्रियाः

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಧರ್ಮಾರಣ್ಯನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಪಸ್ಸು, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಸರ್ವಕಾಲವೂ ಅಸಾಧಾರಣರು—ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತರು.

Verse 8

एकैकस्मै द्विजायैव दत्तं जातु चरद्वयम् । वाडवस्य च यद्गोत्रं पुरा प्रोक्तं महीपते

ಪ್ರತಿ ದ್ವಿಜನಿಗೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಪರಿಚಾರಕರು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟರು. ಮತ್ತು ಓ ಮಹೀಪತೇ! ಆ ವಾಡವನ ಗೋತ್ರವು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 9

परस्परं च तद्गोत्रं तस्य चानुचरस्य च । इति कृत्वा व्यवस्थां च न्यवसंस्तत्र भूमिषु

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧದಂತೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಅವನ ಅನುಚರನೂ ಇವರ ಗೋತ್ರವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಯಥೋಚಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು।

Verse 10

ततश्च शिष्यता देवैर्दत्ता चानुचरान्भुवि । ब्रह्मणा कथितं सर्वं तेषामनुहिताय वै

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಶಿಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಚರರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದರು. ಅವರ ಹಿತ ಮತ್ತು ಸದುಪದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಸತ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು।

Verse 11

कुरुध्वं वचनं चैषां ददध्वं च यदिच्छितम् । समित्पुष्पकुशादीनि आनयध्वं दिनेदिने

ಇವರ ವಚನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಅವರು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ಕೊಡಿ. ಸಮಿತ್ತು, ಪುಷ್ಪ, ಕುಶ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ದಿನೇದಿನೇ ತಂದುಕೊಡಿ।

Verse 12

अनुज्ञयैषां वर्तध्वं मावज्ञां कुरुत क्वचित् । जातकं नामकरणं तथान्नप्राशनं शुभम्

ಇವರ ಅನುಜ್ಞೆಯಿಂದಲೇ ವರ್ತಿಸಿರಿ; ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಮಾನ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಜಾತಕರ್ಮ, ನಾಮಕರಣ ಹಾಗೂ ಶುಭ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವೂ (ಅವರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ) ನೆರವೇರಿಸಿರಿ।

Verse 13

क्षौरं चैवोपनयनं महानाम्न्यादिकं तथा । क्रियाकर्मादिकं यच्च व्रतं दानोपवासकम्

ಕ್ಷೌರ (ಮುಂಡನ) ಮತ್ತು ಉಪನಯನ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾನಾಮ್ನೀ ಮೊದಲಾದ ಆಚರಣೆಗಳು; ಮತ್ತು ಯಾವ ಕ್ರಿಯಾ-ಕರ್ಮಗಳಾದರೂ—ವ್ರತ, ದಾನ, ಉಪವಾಸ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ (ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ) ನೆರವೇರಿಸಿರಿ।

Verse 14

अनुज्ञयैषां कर्तव्यं काजेशा इदमबुवन् । अनुज्ञया विनैषां यः कार्यमारभते यदि

‘ಇವರ ಅನುಜ್ಞೆಯಿಂದಲೇ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು’ ಎಂದು ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. ಯಾರು ಅವರ ಸಮ್ಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ,

Verse 15

दर्शं वा श्राद्धकार्यं वा शुभं वा यदि वाऽशुभम् । दारिद्र्यं पुत्रशोकं च कीर्तिनाशं तथैव च

ದರ್ಶಕರ್ಮವಾಗಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವಾಗಲಿ, ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಶುಭವಾಗಲಿ—ನಿಯಮವನ್ನು ಲಂಘಿಸುವವನು ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಪುತ್ರಶೋಕ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

रोगैर्निपीड्यते नित्यं न क्वचित्सुखमाप्नुयुः । तथेति च ततो देवाः शक्राद्याः सुरसत्तमाः

ಅವನು ಸದಾ ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಇಂದ್ರಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವರುಗಳು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 17

स्तुतिं कुर्वंति ते सर्वे काम धेनोः पुरः स्थिताः । कृतकृत्यास्तदा देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ಕಾಮಧೇನುವಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಕೃತಕೃತ್ಯರಾದರು.

Verse 18

त्वं माता सर्वदेवानां त्वं च यज्ञस्य कारणम् । त्वं तीर्थं सर्वतीर्थानां नम स्तेऽस्तु सदानघे

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ತಾಯಿ; ನೀನೇ ಯಜ್ಞದ ಕಾರಣ. ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ತೀರ್ಥ—ಹೇ ಸದಾನಘೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 19

शशिसूर्यारुणा यस्या ललाटे वृषभध्वजः । सरस्वती च हुंकारे सर्वे नागाश्च कंबले

ಯಸ್ಯಾ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ–ಸೂರ್ಯರ ಕಾಂತಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ, ಯಸ್ಯಾಮೇಲೆ ವೃಷಭಧ್ವಜ ಶಂಭುವಿನ ಲಾಂಛನವು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಯಸ್ಯಾ ಹುಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯ ನಾದ, ಯಸ್ಯಾ ಕಂಬಳದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ನಾಗಗಳು ಸಮೇತರಾಗಿವೆ—ಅದೇ ಅದ್ಭುತ ಸುರಭಿ ಧೇನು.

Verse 20

क्षुरपृष्ठे च गन्धर्वा वेदाश्चत्वार एव च । मुखाग्रे सर्वतीर्थानि स्थावराणि चराणि च

ಯಸ್ಯಾ ಕ್ಷುರಸಮಾನ ಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತವೆ; ಯಸ್ಯಾ ಮುಖಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ—ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಚರ, ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳವು.

Verse 21

एवंविधैश्च बहुशो वचनैस्तोषिता च सा । सुप्रसन्ना तदा धेनुः किं करोमीति चाब्रवीत्

ಇಂತಹ ಅನೇಕ ವಚನಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡ ಆ ಧೇನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ, ಆಗ ಹೇಳಿದಳು—“ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?”

Verse 22

देवा ऊचुः । सृष्टाः सर्वे त्वया मातर्देव्यैतेऽनुचराः शुभाः । त्वत्प्रसादान्महाभागे ब्राह्मणाः सुखिनोऽ भवन्

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಮಾತೆ, ಹೇ ದೇವಿ! ಈ ಶುಭ ಅನುಚರರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸುಖಿಗಳಾಗಿ ನಿಶ್ಚಿಂತರಾದರು.”

Verse 23

ततोऽसौ सुरभी राजन्गता नाकं यशस्विनी । ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यास्तत्रैवांतरधुस्ततः

ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜನ್, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಸುರಭಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಳು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ ಮೊದಲಾದವರೆಲ್ಲರೂ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು.

Verse 24

युधिष्ठिर उवाच । अभार्यास्ते महातेजा गोजा अनुचरास्तथा । उद्वाहिता कथं ब्रह्मन्त्सुतास्तेषां कदाऽभवन्

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾತೇಜಸ್ವೀ! ಗೋದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಅನುಚರರು ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರು. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅವರ ವಿವಾಹ ಹೇಗೆ ಆಯಿತು? ಅವರಿಗೆ ಪುತ್ರರು ಯಾವಾಗ ಹುಟ್ಟಿದರು?

Verse 25

व्यास उवाच । परिग्रहार्थं वे तेषां रुद्रेण च यमेन च । गन्धर्वकन्या आहृत्य दारास्तत्रोपकल्पिताः

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಅವರ ಪತ್ನೀಗೃಹಣಾರ್ಥವಾಗಿ ರುದ್ರನೂ ಯಮನೂ ಗಂಧರ್ವಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಕರೆತಂದು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒದಗಿಸಿದರು.

Verse 26

युधिष्ठिर उवाच । को वा गन्धर्वराजासौ किंनामा कुत्र वा स्थितः । कियन्मात्रास्तस्य कन्याः किमाचारा ब्रवीहि मे

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಗಂಧರ್ವರಾಜನು ಯಾರು? ಅವನ ಹೆಸರು ಏನು, ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ? ಅವನ ಪುತ್ರಿಯರು ಎಷ್ಟು? ಅವರ ಆಚರಣೆಗಳು ಯಾವುವು? ನನಗೆ ಹೇಳು.

Verse 27

व्यास उवाच । विश्वावसुरिति ख्यातो गन्धर्वाधिपतिर्नृप । षष्टिकन्यासहस्राणि आसते तस्य वेश्मनि

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ನೃಪ! ಗಂಧರ್ವಾಧಿಪತಿ ‘ವಿಶ್ವಾವಸು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನು. ಅವನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಕನ್ಯೆಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 28

अंतरिक्षे गृहं तस्य गधर्वनगरं शुभम् । यौवनस्थाः सुरूपाश्च कन्या गन्धर्वजाः शुभाः

ಅವನ ನಿವಾಸ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿದೆ—ಗಂಧರ್ವರ ಶುಭ ನಗರವು ಅತಿ ಮನೋಹರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯೌವನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ, ಸುಂದರರೂಪಿಣಿಯಾದ, ಗಂಧರ್ವಜಾತ ಶುಭ ಕನ್ಯೆಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

रुद्रस्यानुचरौ राजन्नंदी भृंगी शुभाननौ । पूर्वदृष्टाश्च ताः कन्याः कथयामासतुः शिवम्

ಓ ರಾಜನೇ, ರುದ್ರನ ಅನುಚರರಾದ ನಂದಿ ಮತ್ತು ಭೃಂಗಿ—ಶುಭಮುಖರು—ಹಿಂದೆ ಕಂಡ ಆ ಕನ್ಯೆಯರ ವಿಷಯವನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿದರು।

Verse 30

दृष्टाः पुरा महादेव गन्धर्वनगरे विभो । विश्वावसुगृहे कन्या असंख्याताः सहस्रशः

ಹಿಂದೆ, ಓ ಮಹಾದೇವಾ, ಓ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭುವೇ, ಗಂಧರ್ವನಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾವಸುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಶಃ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕನ್ಯೆಯರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು।

Verse 31

ता आनीय वलादेव गोभुजेभ्यः प्रयच्छ भो । एवं श्रुत्वा ततो देवस्त्रिपुरघ्नः सदाशिवः

“ಅವರನ್ನು ಕರೆತಂದು, ಓ ಬಲವಂತ ದೇವಾ, ಗೋಭುಜರಿಗೆ (ಗೋಪಾಲರಿಗೆ) ನೀಡು”—ಎಂದು ಕೇಳಿ ತ್ರಿಪುರಘ್ನ ಸದಾಶಿವನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದನು।

Verse 32

प्रेषयामास दूतं तु विजयं नाम भारत । स तत्र गत्वा यत्रास्ते विश्वावसुररिंदमः

ಓ ಭಾರತನೇ, ಅವನು ‘ವಿಜಯ’ ಎಂಬ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅವನು ಶತ್ರುದಮನ ವಿಶ್ವಾವಸು ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 33

उवाच वचनं चैव पथ्यं चैव शिवेरितम् । धर्मारण्ये महाभाग काजेशेन विनिर्मिताः

ಅವನು ಶಿವನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಹಿತವಚನವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಧರ್ಮಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಾಜೇಶನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ/ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ।”

Verse 34

स्थापिता वाडवास्तत्र वेदवेदांगपारगाः । तेषां वै परिचर्यार्थं कामधेनुश्च प्रार्थिता

ಅಲ್ಲಿ ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ವಾಡವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರ ಪರಿಚರ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಪೋಷಣಾರ್ಥ ಕಾಮಧೇನುವನ್ನೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 35

तया कृताः शुभाचारा वणिजस्ते त्वयोनिजा । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि कुमारास्ते महाबलाः

ಅವಳಿಂದ ಆ ವಣಿಜರು ಶುಭಾಚಾರಿಗಳಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅವರು ಮಾನವಗರ್ಭವಿಲ್ಲದೆ ಜನಿಸಿದರು. ನಿನಗೆ ಮுப்பತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಕುಮಾರರು ಮಹಾಬಲವಂತರು.

Verse 36

शिवेन प्रेषितोऽहं वै त्वत्समीपमुपागतः । कन्यार्थं हि महाभाग देहिदेहीत्युवाच ह

ನಾನು ಶಿವನಿಂದ ಪ್ರೇಷಿತನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಕನ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ‘ಕೊಡು, ಕೊಡು’ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 37

गन्धर्व उवाच । देवानां चैव सर्वेषां गन्धर्वाणां महामते । परित्यज्य कथं लोके मानुषाणां ददामि वै

ಗಂಧರ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ಮಹಾಮತೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಗಂಧರ್ವರನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಗೆ (ಈ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು) ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೊಡಲಿ?

Verse 38

श्रुत्वा तु वचनं तस्य निवृत्तो विजयस्तदा । कथयामास तत्सर्वं गन्धर्व चरितं महत्

ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಜಯನು ಆಗ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಗಂಧರ್ವನ ಆ ಮಹತ್ತಾದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 39

व्यास उवाच । ततः कोपसमाविष्टो भगवांल्लोकशंकरः । वृषभे च समारूढः शूलहस्तः सदाशिवः

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಆಗ ಲೋಕಮಂಗಳಕರನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನು ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾದನು. ವೃಷಭದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸದಾಶಿವನು ಹೊರಟನು.

Verse 40

भूतप्रेतपिशाचाद्यैः सहस्रैरावृतः प्रभुः । ततो देवास्तथा नागा भूतवेतालखेचराः

ಪ್ರಭು ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚಾದಿ ಸಾವಿರಾರು ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ನಂತರ ದೇವರುಗಳು, ನಾಗರುಗಳು, ಭೂತ-ವೇತಾಳರು ಮತ್ತು ಆಕಾಶಚಾರಿಗಳು ಕೂಡ ಸೇರಿದರು.

Verse 41

क्रोधेन महताविष्टाः समाजग्मुः सहस्रशः । हाहाकारो महानासीत्तस्मिन्सैन्ये विसर्पति

ಮಹಾಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟರಾದ ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು. ಆ ಸೇನೆ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 42

प्रकंपिता धरादेवी दिशापाला भयातुराः । घोरा वातास्तदाऽशांताः शब्दं कुर्वंति दिग्गजाः

ಧರಾದೇವಿ ಕಂಪಿತಳಾದಳು; ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರು ಭಯದಿಂದ ಆತುರರಾದರು. ಆಗ ಘೋರವಾದ ಅಶಾಂತ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ದಿಗ್ಗಜಗಳು ಘನವಾಗಿ ನಾದಿಸಿದವು.

Verse 43

व्यास उवाच । तदागतं महासैन्यं दृष्ट्वा भयविलोलितम् । गन्धर्वनगरात्सर्वे विनेशुस्ते दिशो दश

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಭಯದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಸೇನೆಯು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಂಧರ್ವನಗರದಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಓಡಿಹೋದರು.

Verse 44

गन्धर्वराजो नगरं त्यक्त्वा मेरुं गतो नृप । ताः कन्या यौवनोपेता रूपौदार्यसमन्विताः

ಹೇ ನೃಪ! ಗಂಧರ್ವರಾಜನು ನಗರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮೇರುವಿಗೆ ಹೋದನು. ಆ ಕನ್ಯೆಯರು ಯೌವನಸಂಪನ್ನರು, ರೂಪ-ಔದಾರ್ಯಗುಣಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿ ಉಳಿದರು.

Verse 45

गृहीत्वा प्रददौ सर्वा वणिग्भ्यश्च तदा नृप । वेदोक्तेन विधानेन तथा वै देवसन्निधौ

ಹೇ ರಾಜಾ! ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವನು ಆಗ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವಣಿಜರಿಗೆ ನೀಡಿದನು—ವೇದೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಹಾಗೂ ದೇವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ.

Verse 46

आज्यभागं तदा दत्त्वा गन्धर्वाय गवात्मजाः । देवानां पूर्वजानां च सूर्याचंद्रमसोस्तथा

ಆಗ ಗವಾತ್ಮಜರು ಗಂಧರ್ವನಿಗೆ ಆಜ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪೂರ್ವಜ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

Verse 47

यमाय मृत्यवे चैव आज्यभागं तदा ददुः । दत्त्वाज्यभागान्विधिवद्वव्रिरे ते शुभव्रताः

ಅವರು ಆಗ ಯಮನಿಗೂ ಮೃತ್ಯುವಿಗೂ ಆಜ್ಯಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆಜ್ಯಭಾಗಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ಶುಭವ್ರತಿಗಳು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ (ವಿವಾಹವನ್ನು) ವರಣಮಾಡಿದರು.

Verse 48

ततः प्रभृति गान्धर्वविवाहे समुपस्थिते । आज्यभागं प्रगृह्णन्ति अद्यापि सर्वतो भृशम्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಇಂದಿಗೂ, ಗಾಂಧರ್ವವಿವಾಹ ಸಂಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಸರ್ವತ್ರವೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಆಜ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 50

क्षत्रियाश्च महावीरा किंकरत्वे हि निर्मिताः

ಮಹಾವೀರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸೇವಾಭಾವಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿರ್ಮಿತರಾದರು—ಧರ್ಮನಿಯತ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿಚರ್ಯೆಗೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 51

ततो देवाऽस्तदा राजञ्जग्मुः सर्वे यथातथा । गते देवे द्विजाः सर्वे स्थानेऽस्मिन्निवसंति ते

ಆಮೇಲೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಯಥಾತಥವಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು. ದೇವರುಗಳು ಹೋದ ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರು ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ವಾಸಮಾಡಿದರು।

Verse 52

पुत्रपौत्रयुता राजन्निवसंत्यकुतोभयाः । पठंति वेदान्वेदज्ञाः क्वचिच्छास्त्रार्थमुद्गिरन्

ಓ ರಾಜನೇ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೇದಜ್ಞರು ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥವನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 54

केचिद्विष्णुं जपंतीह शिवं केचिज्जपंति हि । ब्रह्माणं च जपंत्येके यमसूक्तं हि केचन । यजंति याजकाश्चैव अग्निहोत्रमुपासते । स्वाहाकारस्वधाकारवषट्कारैश्च सुव्रत

ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ವಿಷ್ಣುನಾಮ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಶಿವನಾಮ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಯಮಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತವರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ—‘ಸ್ವಾಹಾ’, ‘ಸ್ವಧಾ’, ‘ವಷಟ್’ ಎಂಬ ಉಚ್ಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಓ ಸುವ್ರತನೇ।

Verse 55

शब्दैरापूयते सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । वणिजश्च महादक्षा द्विजशुश्रूणोत्सुकाः

ಪವಿತ್ರ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ—ಚರಾಚರ ಸಹಿತ—ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾದಕ್ಷ ವಣಿಕರೂ ದ್ವಿಜರ ಶುಶ್ರೂಷಾ-ಸೇವೆಗೆ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 56

धर्मारण्ये शुभे दिव्ये ते वसंति सुनिष्ठिताः । अन्नपानादिकं सर्वं समित्कुशफलादिकम्

ಆ ಶುಭ, ದಿವ್ಯ ಧರ್ಮಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸುನಿಷ್ಠಿತರಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅನ್ನಪಾನಾದಿ ಎಲ್ಲವೂ—ಸಮಿಧೆ, ಕುಶ, ಫಲಗಳು ಮೊದಲಾದವು—ಅಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 57

आपूरयन्द्विजातीनां वणिजस्ते गवात्मजाः

ಆ ಗೋವಂಶಜ ವಣಿಕರು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂರೈಸಿದರು; ಯಾವ ಕೊರತೆಯೂ ಆಗದಂತೆ ಒದಗಿಸಿದರು.

Verse 58

पुष्पोपहारनिचयं स्नानवस्त्रादिधावनम् । उपलादिकनिर्माणं मार्जनादिशुभक्रियाः

ಅವರು ಪುಷ್ಪೋಪಹಾರಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು; ಸ್ನಾನವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿದರು; ಕಲ್ಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಾಣಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಒಗೆಯುವುದು-ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮುಂತಾದ ಶುಭಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 59

वणिक्स्त्रियः प्रकुर्वंति कंडनं पेषणादिकम् । शुश्रूषंति च तान्विप्रान्काजेशवचनेन हि

ವಣಿಕರ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕುಟ್ಟುವುದು, ಅರೆದುಮಾಡುವುದು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಜೇಶನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವರು ಆ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 60

स्वस्था जातास्तदा सर्वे द्विजा हर्षपरायणाः । काजेशादीनुपासंते दिवारात्रौ हि संध्ययोः

ಆಗ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರು ಸ್ವಸ್ಥರಾಗಿ ಸಂತೋಷಪರರಾದರು. ಅವರು ಪ್ರಾತಃ-ಸಾಯಂ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕಾಜೇಶಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.