Adhyaya 98

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र प्रभासेश्वरमुत्तमम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु स्वर्गसोपानमुत्तमम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಭಾಸೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣದ ಪರಮ ಸೋಪಾನವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । प्रभासं तात मे ब्रूहि कथं जातं महाफलम् । स्वर्गसोपानदं दृश्यं संक्षेपात्कथयस्व मे

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ತಾತ, ಪ್ರಭಾಸವು ಹೇಗೆ ಮಹಾಫಲಪ್ರದವಾಯಿತು? ದೃಶ್ಯವಾಗಿ ‘ಸ್ವರ್ಗಸೋಪಾನ ನೀಡುವ’ ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । दुर्भगा रविपत्नी च प्रभानामेति विश्रुता । तया चाराधितः शम्भुरुग्रेण तपसा पुरा

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ರವಿಯ (ಸೂರ್ಯನ) ಪತ್ನಿ ‘ಪ್ರಭಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು; ಅವಳನ್ನು ‘ದುರ್ಭಗಾ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಳು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಭುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.

Verse 4

वायुभक्षा स्थिता वर्षं वर्षं ध्यानपरायणा । ततस्तुष्टो महादेवः प्रभायाः पाण्डुनन्दन

ಅವಳು ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವರ್ಷಂಪ್ರತಿ ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ ಇದ್ದಳು. ಆಗ, ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ, ಮಹಾದೇವನು ಪ್ರಭೆಯ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದನು.

Verse 5

ईश्वर उवाच । कस्मात्संक्लिश्यसे बाले कथ्यतां यद्विवक्षितम् । अहं हि भास्करोऽप्येको नानात्वं नैव विद्यते

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಬಾಲೆ, ನೀನು ಏಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತೀಯ? ನಿನಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾದುದು/ಕೇಳಬೇಕಾದುದು ಏನೋ ಹೇಳು. ನಾನೇ ಭಾಸ್ಕರ (ಸೂರ್ಯ)ವೂ ಹೌದು; ನಿಜವಾಗಿ ನಾನಾತ್ವವಿಲ್ಲ.

Verse 6

प्रभोवाच । नान्यो देवः स्त्रियः शम्भो विना भर्त्रा क्वचित्प्रभो । सगुणो निर्गुणो वापि धनाढ्यो वाप्यकिंचनः

ಪ್ರಭೆ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶಂಭೋ, ಹೇ ಪ್ರಭು, ಸ್ತ್ರೀಯಿಗೆ ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ದೇವರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ—ಅವನು ಸಗುಣನಾಗಿರಲಿ ನಿರ್ಗುಣನಾಗಿರಲಿ, ಧನಾಢ್ಯನಾಗಿರಲಿ ಅಕಿಂಚನನಾಗಿರಲಿ.

Verse 7

प्रियो वा यदि वा द्वेष्यः स्त्रीणां भर्तैव दैवतम् । दुर्भगत्वेन दग्धाहं सखीमध्ये सुरेश्वर । भर्त्तर्यल्लब्धसौख्यास्मि तेन क्लिश्याम्यहं भृशम्

ಪ್ರಿಯನಾಗಲಿ ದ್ವೇಷ್ಯನಾಗಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪತಿಯೇ ದೈವ. ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ, ಸಖಿಯರ ನಡುವೆ ನಾನು ದುರ್ಭಾಗ್ಯದ ದಾಹದಿಂದ ದಗ್ಧಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಪತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಖ ದೊರಕದೆ ನಾನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 8

ईश्वर उवाच । वल्लभा भास्करस्यैव मत्प्रसादाद्भविष्यसि

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭಾಸ್ಕರನ (ಸೂರ್ಯನ) ವಲ್ಲಭೆಯಾಗುವೆ।

Verse 9

पार्वत्युवाच । अप्रमाणं भवद्वाक्यं भास्करोऽपि करिष्यति । वृथा क्लेशो भवेदस्याः प्रभायाः परमेश्वर

ಪಾರ್ವತಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ, ಭಾಸ್ಕರನೂ ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿಬಿಡುವನು; ಆಗ ಪ್ರಭೆಯ ಈ ಕಷ್ಟವೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು।

Verse 10

उमावाक्यान्महेशानध्यातस्तिमिरनाशनः । आगतो गगनाद्भानुर्नर्मदोत्तररोधसि

ಉಮೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಮಹೇಶನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ನಂತರ ತಿಮಿರನಾಶಕ ಭಾನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದು ನರ್ಮದೆಯ ಉತ್ತರ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 11

भानुरुवाच । आहूतोऽस्मि कथं देव ह्यघासुरनिषूदन

ಭಾನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವ, ಹೇ ಅಘಾಸುರನಿಷೂದನ, ನನನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ?

Verse 12

ईश्वर उवाच । प्रभां पालय भो भानो संतोषेण परेण हि

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ಓ ಭಾನು, ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಅವಳನ್ನು ಪಾಲಿಸು।

Verse 13

उमोवाच । प्रभाया मन्दिरे नित्यं स्थीयतां हिमनाशन । अग्रपत्नी समस्तानां भार्याणां क्रियतां रवे

ಉಮೆಯು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಹಿಮನಾಶಕ, ಪ್ರಭೆಯ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸು. ಹೇ ರವಿ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಅಗ್ರಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಮಾಡು।

Verse 14

भानुरुवाच । एवं देवि करिष्यामि तव वाक्यं वरानने । एतच्छ्रुत्वा प्रभाहूता प्रत्युवाच महेश्वरम्

ಭಾನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವಿ, ಹೇ ವರಾನನೆ, ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವೇರಿಸುವೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಹ್ವಾನಿತ ಪ್ರಭೆ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು।

Verse 15

प्रभोवाच । स्वांशेन स्थीयतां देव मन्मथारे उमापते । एकांशः स्थाप्यतामत्र तीर्थस्योन्मीलनाय च

ಪ್ರಭೆ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವ, ಹೇ ಮನ್ಮಥಾರಿ, ಹೇ ಉಮಾಪತೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಸ ಮಾಡು; ಈ ತೀರ್ಥದ ಉನ್ಮೀಲನಾರ್ಥವಾಗಿ ಒಂದು ಅಂಶ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ।

Verse 16

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सर्वदेवमयं लिङ्गं स्थापितं तत्र पाण्डव । प्रभासेश इति ख्यातं सर्वलोकेषु दुर्लभम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಪಾಂಡವ, ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವದೇವಮಯ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಅದು ‘ಪ್ರಭಾಸೇಶ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಲಭ।

Verse 17

अन्यानि यानि तीर्थानि काले तानि फलन्ति वै । प्रभासेशस्तु राजेन्द्र सद्यः कामफलप्रदः

ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಪ್ರಭಾಸೇಶ್ವರನು ತಕ್ಷಣವೇ ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 18

माघमासे सिते पक्षे सप्तम्यां च विशेषतः । अश्वं यः स्पर्शयेत्तत्र यथोक्तब्राह्मणे नृप

ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಹೇ ನೃಪ, ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಾರು ಅಶ್ವವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 19

इन्द्रत्वं प्राप्यते तेन भास्करस्याथवा पदम् । स्नात्वा परमया भक्त्या दानं दद्याद्द्विजातये

ಆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ ಇಂದ್ರತ್ವ ಅಥವಾ ಭಾಸ್ಕರನ ಪದವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ। ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದ್ವಿಜನಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ) ದಾನ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 20

गोप्रदाता लभेत्स्वर्गं सत्यलोकं वरेश्वर । सर्वाङ्गसुन्दरीं शुभ्रां क्षीरिणीं तरुणीं शुभाम्

ಹೇ ವರೇಶ್ವರ, ಗೋಪ್ರದಾತನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು—ಸತ್ಯಲೋಕವನ್ನೂ ಸಹ—ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು (ಫಲವಾಗಿ) ಸರ್ವಾಂಗಸುಂದರಿ, ಶುಭ್ರ, ಕ್ಷೀರಿಣಿ, ತರುಣಿ, ಶುಭವಾದ ಗೋವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

सवत्सां घण्टासंयुक्तां कांस्यपात्रावदोहिनीम् । ददते ये नृपश्रेष्ठ न ते यान्ति यमालयम्

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕರುಸಹಿತ, ಗಂಟೆಯುಕ್ತ, ಮತ್ತು ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಲು ಕರೆಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರು ಯಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 22

अथ यः परया भक्त्या स्नानं देवस्य कारयेत् । स प्राप्नोति परं लोकं यावदाभूतसम्प्लवम्

ಇದೀಗ ಯಾರು ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರ ಸ್ನಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪ್ರಳಯಾಂತವರೆಗೆ ಇರುವ ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 23

दौर्भाग्यं नाशमायाति स्नानमात्रेण पाण्डव । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या कन्यादानं प्रयच्छति

ಹೇ ಪಾಂಡವ, ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—

Verse 24

ब्राह्मणाय विवाहेन दापयेत्पाण्डुनन्दन । समानवयसे देया कुलशीलधनैस्तथा

ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ, ವಿವಾಹದ ಮೂಲಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಸಮವಯಸ್ಕ, ಸತ್ಕುಲ-ಶೀಲ-ಧನಸಂಪನ್ನ ವರನಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 25

ये ददन्ते महाराज ह्यपि पातकसंयुताः । तेषां पापानि लीयन्ते ह्युदके लवणं यथा

ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಪಸಂಯುತರಾಗಿದ್ದರೂ ದಾನ ಮಾಡುವವರ ಪಾಪಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನಂತೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ।

Verse 26

स्वामिद्रोहकृतं पापं निक्षेपस्यापहारिणि । मित्रघ्ने च कृतघ्ने च कूटसाक्ष्यसमुद्भवम्

ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹದಿಂದಾದ ಪಾಪ, ನಿಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವನ ಪಾಪ, ಮಿತ್ರಘ್ನನ, ಕೃತಘ್ನನ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಪಟಸಾಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಾಪ—

Verse 27

तद्ग्रामोद्यानभेदोत्थं परदारनिषेवणम् । वार्द्धुषिकस्य यत्पापं यत्पापं स्तेयसम्भवम्

ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಾಮದ ಉದ್ಯಾನ/ತೋಟವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪ, ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಗದ ಪಾಪ, ಬಡ್ಡಿವ್ಯವಹಾರಿಯ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಪ—(ಇವೆಲ್ಲವೂ)।

Verse 28

कूपभेदोद्भवं यच्च बैडालव्रतधारिणः । दाम्भिकं वृक्षच्छेदोत्थं विवाहस्य निषेधजम्

ಬಾವಿಯನ್ನು ಒಡೆಯುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪ, ‘ಬಿಡಾಲವ್ರತ’ (ಬೆಕ್ಕಿನ ವ್ರತ) ಧರಿಸಿದವನ ಪಾಪ, ದಂಭ/ಪಾಖಂಡದ ಪಾಪ, ಮರ ಕಡಿತದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಪ ಮತ್ತು ವಿವಾಹವನ್ನು ತಡೆಯುವುದರಿಂದ ಜನಿಸುವ ಪಾಪ—(ಇವೆಲ್ಲವೂ)।

Verse 29

आरामस्थतरुच्छेदमगम्यागमनोद्भवम् । स्वभार्यात्यजने यच्च परभार्यासमीहनात्

ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪ, ಅಗ್ಗಮ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಪ, ತನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪರಪುರುಷನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಬಯಸುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪ—(ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ)।

Verse 30

ब्रह्मस्वहरणे यच्च गरदे गोविघातिनि । विद्याविक्रयणोत्थं च संसर्गाद्यच्च पातकम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪಾಪ, ವಿಷಪ್ರಯೋಗದ ಪಾಪ, ಗೋಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪ, ಪವಿತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾರಾಟಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಪ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟಸಂಗದಿಂದ ಜನಿಸುವ ಯಾವ ಪಾತಕವಾದರೂ—(ಇವೆಲ್ಲವೂ)।

Verse 31

श्वबिडालवधाद्घोरं सर्पशूद्रोद्भवं तथा । भूमिहर्तुश्च यत्पापं भूमिहारिणि चैव हि

ನಾಯಿ ಮತ್ತು ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಕೊಂದುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭೀಕರ ಪಾಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರ ಮೇಲಿನ ಹಿಂಸೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪಾಪ; ಹಾಗೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸುವವನ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ಯುವವನ ಪಾಪವೂ—(ಇವೆಲ್ಲವೂ)।

Verse 32

मा ददस्वेति यत्पापं गोवह्निब्राह्मणेषु च । तत्पापं याति विलयं कन्यादानेन पाण्डव

ಹೇ ಪಾಂಡವ! ಗೋವು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ “ಕೊಡಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪವು ಕನ್ಯಾದಾನದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 33

स गत्वा भास्करं लोकं रुद्रलोके शुभे व्रजेत् । क्रीडते रुद्रलोकस्थो यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ಅವನು ಭಾಸ್ಕರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ, ನಂತರ ಶುಭವಾದ ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 34

सर्वपापक्षये जाते शिवे भवति भावना । एतद्व्रजति यस्तीर्थं प्रभासं पाण्डुनन्दन

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಯವಾದಾಗ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ! ಪ್ರಭಾಸ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವನಿಗೆ ಇದೇ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ।

Verse 35

सर्वतीर्थफलं प्राप्य सोऽश्वमेधफलं लभेत् । गोप्रदानं महापुण्यं सर्वपापक्षयं परम् । प्रशस्तं सर्वकालं हि चतुर्दश्यां विशेषतः

ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಗೋಪ್ರದಾನ ಮಹಾಪುಣ್ಯ; ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳ ಪರಮ ಕ್ಷಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಸದಾ ಪ್ರಶಸ್ತ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ।