
ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪ್ರಶ್ನೆ–ಉತ್ತರ ರೂಪದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂವಾದವಾಗಿದೆ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಖ್ಯಾತಿ ಹಾಗೂ ಅವಳ ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿನ ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ದಾನ, ಉಪವಾಸ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ನಿಶ್ಚಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಕಾವೇರಿ–ನರ್ಮದಾ ಸಂಗಮವನ್ನು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಅದರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಯಕ್ಷ ಕುಬೇರನು ಸಂಗಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಯಮಬದ್ಧ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಶೌಚಾಚಾರ, ಮಹಾದೇವನ ಶಿಸ್ತಿನ ಪೂಜೆ, ಕ್ರಮೇಣ ಆಹಾರ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಉಪವಾಸ, ಕಠೋರ ವ್ರತಗಳ ಆಚರಣೆ. ಶಿವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಕುಬೇರನು ಯಕ್ಷಾಧಿಪತ್ಯ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ, ಶಿವನು ಅದನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಫಲಶ್ರುತಿ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗಮದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ವರ್ಣನೆ ಬರುತ್ತದೆ—ಇದು ಪಾಪನಾಶಕ, ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ದಾನ-ತರ್ಪಣಗಳ ವಿಶೇಷ ಫಲದಾಯಕ, ಮಹಾಯಜ್ಞಸಮಾನ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಮರೇಶ್ವರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರು, ನದಿಗಳ ರಕ್ಷಿತ ಯೋಗಗಳು, ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲಿಂಗಗಳ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ; ಜೊತೆಗೆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಇದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿಯ ರುದ್ರಸಂಬಂಧ ಪಾವನತೆ ಮತ್ತು ಅಪೂರ್ವ ಮಹಿಮೆ ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 1
युधिष्ठिर उवाच । कावेरीति च विख्याता त्रिषु लोकेषु सत्तम । माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि तस्या मार्कण्ड तत्त्वतः
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಸತ್ತಮ! ‘ಕಾವೇರಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾದ ಆ ನದಿ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹೇ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ! ಅವಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
Verse 2
कीदृशं दर्शनं तस्याः फलं स्पर्शेऽथवा विभो । स्नाने जाप्येऽथवा दान उपवासे तथा मुने
ಹೇ ವಿಭೋ! ಅವಳನ್ನು ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೋ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಹೇ ಮುನೇ! ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ದಾನ ಹಾಗೂ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ?
Verse 3
कथयस्व महाभाग कावेरीसङ्गमे फलम् । धर्मः श्रुतोऽथ दृष्टो वा कथितो वा कृतोऽपि वा
ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ಕಾವೇರಿ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳು. ಧರ್ಮವು ಕೇವಲ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯಾದರೂ, ಕಂಡಿದೆಯಾದರೂ, ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯಾದರೂ, ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯಾದರೂ—
Verse 4
अनुमोदितो वा विप्रेन्द्र पुनातीति श्रुतं मया । यथा धर्मप्रसङ्गे तु मुने धर्मोऽपि जायते
—ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಅನುಮೋದಿಸಿದರೂ; ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಅದೂ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹೇ ಮುನೇ! ಧರ್ಮಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೇ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 5
स्वर्गश्च नरकश्चैव इत्येवं वैदिकी श्रुतिः
‘ಸ್ವರ್ಗವೂ ನರಕವೂ’—ಎಂದು ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Verse 6
श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाभाग यत्पृष्टोऽहं त्वयाधुना । शृणुष्वैकमना भूत्वा कावेरीफलमुत्तमम्
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಸಾಧು, ಸಾಧು, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ನೀನು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಕಾವೇರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.
Verse 7
अस्ति यक्षो महासत्त्वः कुबेरोनाम विश्रुतः । सोऽपि तीर्थप्रभावेन राजन्यक्षाधिपोऽभवत्
ಕುಬೇರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಶಾಲಿ ಯಕ್ಷನೊಬ್ಬನಿದ್ದಾನೆ. ಓ ರಾಜಾ, ತೀರ್ಥಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನೂ ಯಕ್ಷಾಧಿಪತಿಯಾದನು.
Verse 8
तच्छृणुष्व विधानेन भक्त्या परमया नृप । सिद्धिं प्राप्तो महाभाग कावेरीसङ्गमेन तु
ಆದುದರಿಂದ ಓ ನೃಪ, ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳು. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, (ಕುಬೇರ) ಕಾವೇರಿ ಸಂಗಮದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
Verse 9
कावेर्या नर्मदायास्तु सङ्गमे लोकविश्रुते । तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा कुबेरः सत्यविक्रमः
ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ ಕಾವೇರಿ–ನರ್ಮದಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮನಾದ ಕುಬೇರನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ (ವ್ರತಾಚರಣೆಗೆ) ಸಿದ್ಧನಾದನು.
Verse 10
विधिवन्नियमं कृत्वा शास्त्रयुक्त्या नरोत्तम । आराधयन्महादेवमेकचित्तः सनातनम्
ಓ ನರೋತ್ತಮ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ನಿಯಮವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಸನಾತನ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.
Verse 11
एकाहारो वसन्मासं तथा षष्ठाह्नकालिकः । पक्षोपवासी न्यवसत्कंचित्कालं नृपोत्तम
ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಏಕಾಹಾರಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು; ನಂತರ ಪ್ರತಿ ಆರನೇ ದಿನ ಮಾತ್ರ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದನು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲಕಾಲ ಪಕ್ಷೋಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.
Verse 12
मूलशाकफलैश्चान्यं कालं नयति बुद्धिमान् । किंचित्कालं वसंस्तत्र तीर्थे शैवालभोजनः
ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಮೂಲ, ಶಾಕ ಮತ್ತು ಫಲಗಳಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಮತ್ತು ಕೆಲಕಾಲ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಶೈವಾಲ (ನೀರಿನ ಕಾಯಿ)ವನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿದನು.
Verse 13
पराकेणानयत्कालं कृच्छ्रेणापि च मानद । चान्द्रायणेन चाप्यन्यमन्यं वाय्वम्बुभोजनः
ಹೇ ಮಾನದ! ಅವನು ಪರಾಕ ವ್ರತದಿಂದ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಕೃಚ್ಛ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ಆಚರಿಸಿದನು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣವನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿದನು.
Verse 14
एवं तत्र नरश्रेष्ठ कामरागविवर्जितः । स्थितो वर्षशतं साग्रं कर्षयन्स्वं तथा वपुः
ಈ ರೀತಿ, ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ! ಕಾಮ-ರಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನೆಲೆಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
Verse 15
ततो वर्षशतस्यान्ते देवदेवो महेश्वरः । तुष्टस्तु परया भक्त्या तमुवाच हसन्निव
ನಂತರ ಆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವನ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ನಗುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
Verse 16
भोभो यक्ष महासत्त्व वरं वरय सुव्रत । परितुष्टोऽस्मि ते भक्त्या तव दास्ये यथेप्सितम्
“ಓ ಯಕ್ಷಾ! ಮಹಾಸತ್ತ್ವನೇ, ಸುವ್ರತನೇ! ವರವನ್ನು ಬೇಡು. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಬಯಸಿದಂತೆ ವರವನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು.”
Verse 17
यक्ष उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश उमया सह शङ्कर । अद्यप्रभृति सर्वेषां यक्षाणामधिपो भवे
ಯಕ್ಷನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವೇಶ! ಉಮಾಸಹಿತ ಶಂಕರಾ! ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ, ಇಂದಿನಿಂದ ನನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಯಕ್ಷರ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿಸಿರಿ।
Verse 18
अक्षयश्चाव्ययश्चैव तव भक्तिपुरःसरः । धर्मे मतिं च मे नित्यं ददस्व परमेश्वर
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯೇ ಮುಂಚಿತವಾಗಿರಲಿ; ನಾನು ಅಕ್ಷಯನೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಆಗಲಿ. ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನನಗೆ ನಿತ್ಯ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಮತಿ ದಯಪಾಲಿಸು।
Verse 19
ईश्वर उवाच । यत्त्वया प्रार्थितं सर्वं फलं धर्मस्य तत्तथा । इत्येवमुक्त्वा तं तत्र जगामादर्शनं हरः
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—ನೀನು ಬೇಡಿಕೊಂಡದ್ದೆಲ್ಲ ಧರ್ಮಫಲವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹರ (ಶಿವ) ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು।
Verse 20
सोऽपि स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः । आमन्त्रयित्वा तत्तीर्थं कृतार्थश्च गृहं ययौ
ಅವನು ಸಹ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ವಿದಾಯ ಪಡೆದು, ಕೃತಾರ್ಥನಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು।
Verse 21
पूजितस्तत्र यक्षैस्तु सोऽभिषिक्तो विधानतः । चकार विपुलं तत्र राज्यमीप्सितमुत्तमम्
ಅಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು; ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ತಾನಿಚ್ಛಿಸಿದ ಉತ್ತಮವಾದ ವಿಶಾಲ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।
Verse 22
तत्र चान्ये सुराः सिद्धा यक्षगन्धर्वकिंनराः । गणाश्चाप्सरसां तत्र ऋषयश्च तथानघ
ಅಲ್ಲಿ ಇತರ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಗೂ ಕಿನ್ನರರೂ ಇದ್ದರು. ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳೂ, ಋಷಿಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು, ಓ ನಿರ್ದೋಷನೇ।
Verse 23
कावेरीसङ्गमं तेन सर्वपापहरं विदुः । स्वर्गाणामपि सर्वेषां द्वारमेतद्युधिष्ठिर
ಆದುದರಿಂದ ಕಾವೇರಿ ಸಂಗಮವು ಸರ್ವಪಾಪಹರವೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವರ್ಗಗಳಿಗೂ ದ್ವಾರವೇ ಆಗಿದೆ.
Verse 24
ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । कावेरीसङ्गमे स्नात्वा यैर्दत्तं हि तिलोदकम्
ಅವರು ಧನ್ಯರು, ಅವರೇ ಮಹಾತ್ಮರು; ಅವರ ಜನ್ಮ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಾರ್ಥಕ—ಕಾವೇರಿ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ತಿಲೋದಕವನ್ನು ದಾನ/ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವರು.
Verse 25
दश पूर्वे परे तात मातृतः पितृतस्तथा । पितरः पितामहास्तेन उद्धृता नरकार्णवात्
ಓ ತಾತ, ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮಾತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಪಿತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರು ಹಿಂದೂ ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರು ಮುಂದೂ—ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹರು ನರಕಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
Verse 26
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नायीत मानवः । अर्चयेदीश्वरं देवं यदीच्छेच्छाश्वतीं गतिम्
ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವನು ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಶಾಶ್ವತ ಗತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಈಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.
Verse 27
कावेरीसङ्गमे राजन्स्नानदानार्चनं नरैः । कृतं भक्त्या नरश्रेष्ठ अश्वमेधाधिकं फलम्
ಹೇ ರಾಜನೇ, ಕಾವೇರಿ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಜನರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಅರ್ಚನೆ—ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ—ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
Verse 28
होमेन चाक्षयः स्वर्गो जपादायुर्विवर्धते । ध्यानतो नित्यमायाति पदं शिवकलात्मकम्
ಹೋಮದಿಂದ ಅಕ್ಷಯ ಸ್ವರ್ಗ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ, ಜಪದಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಶಿವಕಲಾಮಯ ಪರಮಪದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
Verse 29
। अध्याय
‘ಅಧ್ಯಾಯ’—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಗುರುತು.
Verse 30
अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । तस्य पुण्यफलं यद्वै तच्छृणुष्व नरोत्तम
ಹೇ ನರಾಧಿಪನೇ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಉಪವಾಸ (ಅನಾಶಕ) ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು—ಹೇ ನರೋತ್ತಮ—ಕೇಳು; ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಹತ್ತಾದದು.
Verse 31
गन्धर्वाप्सरःसंकीर्णे विमाने सूर्यसन्निभे । वीज्यमानो वरस्त्रीभिर्दैवतैः सह मोदते
ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ, ಗಂಧರ್ವ-ಅಪ್ಸರಸರಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ವೀಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 32
षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । क्रीडते रुद्रलोकस्थस्तदन्ते भुवि चागतः
ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಆರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಅವನು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ।
Verse 33
भोगवान्दानशीलश्च जायते पृथिवीपतिः । आधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्
ಅವನು ಭೋಗಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ದಾನಶೀಲನಾಗಿ ಭೂಪತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಚಿಂತೆ-ಶೋಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನೂರು ಶರದ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ।
Verse 34
एवं गुणगणाकीर्णा कावेरी सा सरिन्नृप । त्रिषु लोकेषु विख्याता नर्मदासङ्गमे सदा
ಈ ರೀತಿ ಗುಣಗಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಆ ಕಾವೇರಿ ನದಿ, ಓ ನೃಪ, ನರ್ಮದಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದೆ।
Verse 35
जितवाक्कायचित्ताश्च ध्येयध्यानरतास्तथा । कावेरीसङ्गमे तात तेऽपि मोक्षमवाप्नुयुः
ವಾಣಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಧ್ಯೇಯ-ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವವರು ಕೂಡ, ಓ ತಾತ, ಕಾವೇರಿ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।
Verse 36
शृणु तेऽन्यत्प्रवक्ष्यामि आश्चर्यं नृपसत्तम । त्रिषु लोकेषु का त्वन्या दृश्यते सरिता समा
ಕೇಳು, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಇನ್ನಾವ ನದಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ?
Verse 37
लब्धं यैर्नर्मदातोयं ये च कुर्युः प्रदक्षिणम् । ये पिबन्ति जलं तत्र ते पुण्या नात्र संशयः
ನರ್ಮದೆಯ ಜಲವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವವರು, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಆ ಜಲವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವವರು—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪುಣ್ಯವಂತರು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।
Verse 38
न तेषां सन्ततिच्छेदो दश जन्मानि पञ्च च । तेषां पापं विलीयेत हिमं सूर्योदये यथा
ಅವರಿಗೆ ಹದಿನೈದು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಸಂತತಿ-ಛೇದವಾಗದು; ಅವರ ಪಾಪವು ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಹಿಮದಂತೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ।
Verse 39
गङ्गायमुनसङ्गे वै यत्फलं लभते नरः । तत्फलं लभते मर्त्यः कावेरीस्नानमाचरन्
ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುವ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಆಚರಿಸುವ ಮತ್ಯನಿಗೂ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।
Verse 40
भौमे तु भूतजायोगे व्यतीपाते च संक्रमे । राहुसोमसमायोगे तदेवाष्टगुणं स्मृतम्
ಆದರೆ ಮಂಗಳವಾರ, ಭೂತಜಾ-ಯೋಗ, ವ್ಯತೀಪಾತ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಹಾಗೂ ರಾಹು-ಚಂದ್ರ ಸಂಯೋಗದ ವೇಳೆ—ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಅಷ್ಟಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ।
Verse 41
अशीतिश्च यवाः प्रोक्ता गङ्गायामुनसङ्गमे । कावेरीनर्मदायोगे तदेवाष्टगुणं स्मृतम्
ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತು ಯವ (ಜೋಳ/ಬಾರ್ಲಿ) ಅರ್ಪಣೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಕಾವೇರಿ-ನರ್ಮದಾ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಅಷ್ಟಗುಣ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ।
Verse 42
गङ्गा षष्टिसहस्रैस्तु क्षेत्रपालैः प्रपूज्यते । तदर्धैरन्यतीर्थानि रक्षन्ते नात्र संशयः
ಗಂಗೆಯನ್ನು ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ಅದರ ಅರ್ಧ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
Verse 43
अमरेश्वरे तु सरितां ये योगाः परिकीर्तिताः । ते त्वशीतिसहस्रैस्तु क्षेत्रपालैस्तु रक्षिताः
ಆದರೆ ಅಮರೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮಗಳು ಎಂಭತ್ತು ಸಾವಿರ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
Verse 44
तथामरेश्वरे याम्ये लिङ्गं वै चपलेश्वरम् । द्वितीयं चण्डहस्ताख्यं द्वे लिङ्गे तीर्थरक्षके
ಹಾಗೆಯೇ ಅಮರೇಶ್ವರದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ‘ಚಪಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವಿದೆ; ಎರಡನೆಯದು ‘ಚಂಡಹಸ್ತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ—ಈ ಎರಡು ಲಿಂಗಗಳು ತೀರ್ಥರಕ್ಷಕಗಳು.
Verse 45
शिवेन स्थापिते पूर्वं कावेर्याद्यभिरक्षके । लक्षेण रक्षिता देवी नर्मदा बहुकल्पगा
ಹಿಂದೆ ಶಿವನು ಕಾವೇರಿ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಆರಂಭವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅನೇಕ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಹರಿಯುವ ದೇವಿ ನರ್ಮದೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ (ರಕ್ಷಕರಿಂದ) ರಕ್ಷಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 46
धनुषां षष्ट्यभियुतैः पुरुषैरीशयोजितैः । ॐ कारशतसाहस्रैः पर्वतश्चाभिरक्षितः
ಈಶ್ವರನಿಂದ ನಿಯೋಜಿತರಾದ, ಅರವತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧರಾದ ಪುರುಷರಿಂದ ಪರ್ವತವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಣವಸ್ವರೂಪ ‘ಓಂಕಾರ’ಗಳ ಶತಸಹಸ್ರ ಪವಿತ್ರ ಸನ್ನಿಧಿಗಳಿಂದಲೂ.
Verse 47
अन्यदेशकृतं पापमस्मिन् क्षेत्रे विनश्यति । अस्मिंस्तीर्थे कृतं पापं वज्रलेपो भविष्यति
ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೇ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ವಜ್ರಲೇಪದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ತೆಗೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿ ದೀರ್ಘಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।
Verse 48
एषा ते कथिता तात कावेरी सरितां वरा । रुद्रदेहसमुत्पन्ना तेन पुण्या सरिद्वरा
ತಾತ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅವಳು ರುದ್ರನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳಾಗಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಮ ಪವಿತ್ರಳು—ಪുണ್ಯ ಸರಿತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು।