Adhyaya 199

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं राजन्नाश्विनं तीर्थमुत्तमम् । कामिकं सर्वतीर्थानां प्राणिनां सिद्धिदायकम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ರಾಜನ್! ಅದರ ತಕ್ಷಣ ನಂತರ ‘ಆಶ್ವಿನ’ ಎಂಬ ಪರಮೋತ್ತಮ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮ್ಯವಾದುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು।

Verse 2

तत्र तीर्थेऽश्विनौ देवौ सुरूपौ भिषजां वरौ । तपः कृत्वा सुविपुलं संजातौ यज्ञभागिनौ

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸುಂದರರೂಪಿಗಳಾದ, ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವರುಗಳು ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಯಜ್ಞಭಾಗಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾದರು।

Verse 3

संमतौ सर्वदेवानामादित्यतनयावुभौ । नासत्यौ सत्त्वसंपन्नौ सर्वदुःखघ्नसत्तमौ

ಆದಿತ್ಯನ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂಮತರು—ನಾಸತ್ಯರು, ಸತ್ತ್ವಸಂಪನ್ನರು, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠರು।

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । आदित्यस्य सुतौ तात नासत्यौ येन हेतुना । संजातौ श्रोतुमिच्छामि निर्णयं परमं द्विज

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ಪೂಜ್ಯರೇ, ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾಸತ್ಯರು ಆದಿತ್ಯನ ಪುತ್ರರಾದರು? ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಇದರ ಪರಮ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 5

मार्कण्डेय उवाच । पुराणे भास्करे तात एतद्विस्तरतो मया । संश्रुतं देवदेवस्य मार्तण्डस्य महात्मनः

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ವತ್ಸ, ಭಾಸ್ಕರಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ—ದೇವದೇವನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಮಾರ್ತಂಡನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು।

Verse 6

तत्ते संक्षेपतः सर्वं भक्तियुक्तस्य भारत । कथयामि न सन्देहो वृद्धभावेन कर्शितः

ಹೇ ಭಾರತ, ನೀನು ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವೃದ್ಧಾವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕ್ಷೀಣನಾದರೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 7

अतितेजोरवेर्दृष्ट्वा राज्ञी देवी नरोत्तम । चचार मेरुकान्तारे वडवा तप उल्बणम्

ಸೂರ್ಯನ ಅತಿತೀವ್ರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು, ಹೇ ನರೋತ್ತಮ, ದಿವ್ಯ ರಾಣಿ ದೇವಿ ಮೇರುವಿನ ಅರಣ್ಯಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಡವಾ-ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು।

Verse 8

ततः कतिपयाहस्य कालस्य भगवान्रविः । दृष्ट्वा तु रूपमुत्सृज्य परमं तेज उज्ज्वलम्

ನಂತರ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಭಗವಾನ್ ರವಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ತನ್ನ ಪೂರ್ವರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪರಮವಾಗಿ ದೀಪ್ತಿಯಾದ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ಸಂಯಮಿಸಿದನು।

Verse 9

मनोभववशीभूतो हयो भूत्वा लघुक्रमः । विस्फुरन्ती यथाप्राणं धावमाना इतस्ततः

ಮನೋಭವ (ಕಾಮದೇವ)ನ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವನು ವೇಗಪಾದಿಯಾದ ಕುದುರೆಯಾಗಿ ಬದಲಾದನು; ದೇವಿಯು ಪ್ರಾಣವೇ ನಡುಗುವಂತೆ ಇತ್ತತ್ತ ಓಡಾಡಿದಳು।

Verse 10

हेषमाणः स्वरेणासौ मैथुनायोपचक्रमे । सम्मुखी तु ततो देवी निवृत्ता लघुविक्रमा

ಅವನು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಷಧ್ವನಿ ಮಾಡಿ ಸಂಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದಾದನು; ಆಗ ದೇವಿ ಎದುರಿಗೆ ತಿರುಗಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಳು।

Verse 11

यथा तथा नासिकायां प्रविष्टं बीजमुत्तमम् । ततो नासागते बीजे संजातो गर्भ उत्तमः

ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬೀಜವು ಅವಳ ನಾಸಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ನಾಸಾಗತವಾದ ಆ ಬೀಜದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗರ್ಭವು ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 12

जातौ यतः सुतौ पार्थ नासत्यौ विश्रुतौ ततः । सुसमौ सुविभक्ताङ्गौ बिम्बाद्बिम्बमिवोद्यतौ

ಅನಂತರ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ನಾಸತ್ಯರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಸಮರೂಪರು, ಸುಸಂಘಟಿತ ಅಂಗಗಳವರು, ಒಂದು ಬಿಂಬದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಂಬ ಉದಯಿಸುವಂತೆ।

Verse 13

अधिकौ सर्वदेवानां रूपैश्चर्यसमन्वितौ । नर्मदातटमाश्रित्य भृगुकच्छे गतावुभौ । परां सिद्धिमनुप्राप्तौ तपः कृत्वा सुदुश्चरम्

ಅವರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕರು, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಕాంతಿಯಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದರು. ನರ್ಮದಾ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಇಬ್ಬರೂ ಭೃಗುಕಚ್ಛಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅತಿ ದುಶ್ಚರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । सुरूपः सुभगः पार्थ जायते यत्र तत्र च

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನು, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಎಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಜನ್ಮ ಪಡೆದರೂ ಸುಂದರರೂಪನಾಗಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 199

अध्याय

“ಅಧ್ಯಾಯ” — ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯ/ವಿಭಾಗ ವಿರಾಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಗುರುತು।