Sukta 52

Mantra 1

न तद्दिवा न पृथिव्यानु मन्ये न यज्ञेन नोत शमीभिराभिः । उब्जन्तु तं सुभ्वः पर्वतासो नि हीयतामतियाजस्य यष्टा ॥

ನಾನು ಅದನ್ನು ದ್ಯೌದ ಎತ್ತರದಿಂದಲೂ ಅಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಪೃಥಿವಿಯ ವಿಸ್ತಾರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಯಜ್ಞದ ವಿಧಿ-ರೂಪಗಳಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಈ ಶಮಿ-ಕರ್ಮಗಳಿಂದ (ಶಾಂತಿಕರ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ) ಸಹ ಅಲ್ಲ. ಸುಭ್ವಃ—ದೃಢ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಂತೆ—ಅವನನ್ನು ಒತ್ತಿಹಾಕಲಿ; ಅತಿ-ಯಾಜಕನಾದ, ಭ್ರಾಂತ ಯಷ್ಟಾ (ಅತಿಯಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು) ಕುಸಿದು ದೂರವಾಗಲಿ—ಅವನ ಬಲ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಹಿಂಜರಿಯಲಿ.

Mantra 2

अति वा यो मरुतो मन्यते नो ब्रह्म वा यः क्रियमाणं निनित्सात् । तपूंषि तस्मै वृजिनानि सन्तु ब्रह्मद्विषमभि तं शोचतु द्यौः ॥

ಓ ಮರುತೋ, ಯಾರು ತನ್ನನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಿಂತ ಮೀರಿದವನೆಂದು (ಅತಿ) ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಯಾರು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮ-ವಾಣಿ (ಬ್ರಹ್ಮ)ಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು/ಕುಸಿತಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ದಹಿಸುವ ತಾಪಗಳು ಮತ್ತು ವಕ್ರ ದುರ್ಭಾಗ್ಯಗಳು ಇರಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮ-ದ್ವೇಷಿಯ ವಿರುದ್ಧ ದ್ಯೌ ತಾನೇ ಜ್ವಲಿಸಲಿ, ಅವನನ್ನು ಭಸ್ಮಕರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಿ.

Mantra 3

किमङ्ग त्वा ब्रह्मणः सोम गोपां किमङ्ग त्वाहुरभिशस्तिपां नः । किमङ्ग नः पश्यसि निद्यमानान्ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य ॥

ಸೋಮ, ಬ್ರಹ್ಮದ ಗೋಪಾ (ರಕ್ಷಕ) ಎಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ? ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಅಭಿಶಸ್ತಿ (ಶತ್ರು-ಶಾಪ/ದುಷ್ಟ ನಿಂದನೆ) ವಿರುದ್ಧ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕ ಎಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾರೆ? ನಾವು ನಿಂದಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ನೋಡುವೆ—ಬ್ರಹ್ಮ-ದ್ವೇಷಿಯ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಬಲದ ದಹಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರ, ತಪ್ತ ಹೇತಿ, ನೀನು ಎಸೆಯಲು?

Mantra 4

अवन्तु मामुषसो जायमाना अवन्तु मा सिन्धवः पिन्वमानाः । अवन्तु मा पर्वतासो ध्रुवासोऽवन्तु मा पितरो देवहूतौ ॥

ಉಷಸ್ಸುಗಳು—ನಿತ್ಯವೂ ಜನಿಸುತ್ತಾ—ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಸಿಂಧವಃ (ನದಿಗಳು)—ಬಲದಿಂದ ಉಬ್ಬುತ್ತಾ—ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಧ್ರುವ ಪರ್ವತಗಳು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ದೇವಹೂತಿಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Mantra 5

विश्वदानीं सुमनसः स्याम पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् । तथा करद्वसुपतिर्वसूनां देवाँ ओहानोऽवसागमिष्ठः ॥

ವಿಶ್ವದಾನೀಂ ನಾವು ಸುಮನಸರಾದಿರೋಣ; ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಈಗ ನಾವು ನೋಡುವೆವು. ಹೀಗೆ ವಸುಗಳ ವಸುಪತಿ—ತನ್ನ ಅವಸದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರುವವನು—ನಮಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ.

Mantra 6

इन्द्रो नेदिष्ठमवसागमिष्ठः सरस्वती सिन्धुभिः पिन्वमाना । पर्जन्यो न ओषधीभिर्मयोभुरग्निः सुशंसः सुहवः पितेव ॥

ಇಂದ್ರನು ಅವಸದಿಂದ ಅತಿನಿಕಟವಾಗಿ ಬರಲಿ; ಸರಸ್ವತೀ ಸಿಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಿನ್ವಮಾನವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ. ಪರ್ಜನ್ಯನು ಔಷಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಮಯೋಭುವಾಗಲಿ; ಅಗ್ನಿ—ಸುಶಂಸ, ಸುಹವ—ಪಿತೆಯಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲಿ.

Mantra 7

विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत ॥

ಹೇ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಃ, ಬನ್ನಿರಿ; ನನ್ನ ಈ ಹವವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಈ ಪವಿತ್ರ ಬರ್ಹಿಸ್ ಮೇಲೆ ನಿಷೀದತ—ಯಜ್ಞಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆಸನಗ್ರಹಣ ಮಾಡಿರಿ.

Mantra 8

यो वो देवा घृतस्नुना हव्येन प्रतिभूषति । तं विश्व उप गच्छथ ॥

ಹೇ ದೇವರೇ, ಘೃತಸ್ನುನಾ ಹವ್ಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿಂದ ಯಾರು ಶೋಭಿತರಾಗಿರುವರೋ, ಅವರ ಬಳಿಗೆ—ಎಲ್ಲರೂ—ಉಪಗಚ್ಛಥ; ಸತ್ಯಗ್ರಾಹಿಯ ಬಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿಗಳು ಏಕತ್ರವಾಗಲಿ.

Mantra 9

उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये । सुमृळीका भवन्तु नः ॥

ಅಮೃತಸ್ಯ ಸೂನವಃ, ಉಪ ನಃ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಗಿರಃ ಕೇಳಲಿ; ನಮ್ಮಿಗೆ ಸುಮೃಳೀಕಾ ಆಗಿರಿ—ಕೃಪಾಳು, ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಅನುಕಂಪೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ.

Mantra 10

विश्वे देवा ऋतावृध ऋतुभिर्हवनश्रुतः । जुषन्तां युज्यं पयः ॥

ಓ ವಿಶ್ವದೇವರೇ—ಋತದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವವರು, ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುವ ಹವನ-ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕೇಳುವವರು—ಯುಗ್ಮಿತ ಪಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿರಿ; ಋತಕ್ಕೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ, ನಿಯಮಿತ ಅರ್ಪಣೆಯ ಪೋಷಕ ರಸದಲ್ಲಿ.

Mantra 11

स्तोत्रमिन्द्रो मरुद्गणस्त्वष्टृमान्मित्रो अर्यमा । इमा हव्या जुषन्त नः ॥

ಇಂದ್ರನು, ಮರುದ್ಗಣ; ತ್ವಷ್ಟೃ—ಶಿಲ್ಪಿ; ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅರ್ಯಮ—ಇವರು ನಮ್ಮ ಈ ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.

Mantra 12

इमं नो अग्ने अध्वरं होतर्वयुनशो यज । चिकित्वान्दैव्यं जनम् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಅಧ್ವರದ ಹೋತೃ, ವಯುನಶಃ—ವಿವೇಕಪೂರ್ಣ ಕೌಶಲದಿಂದ—ನಮಗಾಗಿ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು; ಚಿಕಿತ್ವಾನ್ ಆಗಿ, ದೈವ್ಯ ಜನಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸು.

Mantra 13

विश्वे देवाः शृणुतेमं हवं मे ये अन्तरिक्षे य उप द्यवि ष्ठ । ये अग्निजिह्वा उत वा यजत्रा आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयध्वम् ॥

ಓ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಃ, ನನ್ನ ಈ ಹವವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ—ನೀವು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ದ್ಯೌದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರಲಿ; ನೀವು ಅಗ್ನಿಜಿಹ್ವರು ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಯಜತ್ರರು (ಯಜ್ಞಾರ್ಹರು) ಆಗಿರಲಿ: ಈ ಬರ್ಹಿಷಿ (ಯಜ್ಞಾಸನ) ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿ ಹವಿಷಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿರಿ.

Mantra 14

विश्वे देवा मम शृण्वन्तु यज्ञिया उभे रोदसी अपां नपाच्च मन्म । मा वो वचांसि परिचक्ष्याणि वोचं सुम्नेष्विद्वो अन्तमा मदेम ॥

ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಃ—ಯಜ್ಞಿಯರು (ಯಜ್ಞಾರ್ಹರು)—ನನ್ನ ಮನ್‌ಮ (ಚಿಂತನೆ) ಕೇಳಲಿ: ಉಭೇ ರೋದಸೀ (ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿ) ಹಾಗೂ ಅಪಾಂ ನಪಾತ್ (ಜಲಗಳ ಪುತ್ರ) ಕೂಡ. ನೀವು ಪರಿಚಕ್ಷ್ಯ (ದೋಷಾರೋಪ) ಮಾಡುವಂತಹ ವಚನಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳದಿರಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಸುಮ್ನ (ಕೃಪೆ)ಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಂತರಂಗವಾಗಿ ಸಮೀಪರಾಗಿ ಆನಂದಿಸೋಣ.

Mantra 15

ये के च ज्मा महिनो अहिमाया दिवो जज्ञिरे अपां सधस्थे । ते अस्मभ्यमिषये विश्वमायुः क्षप उस्रा वरिवस्यन्तु देवाः ॥

ಯಾವ ಯಾವ ಮಹಿನಃ (ಮಹಾನ್‌ಗಳು), ಅಹಿಮಾಯಾ (ಅಹಿ/ಸರ್ಪದ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರು), ದ್ಯೌದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಪಾಂ ಸಧಸ್ಥೆ (ಜಲಗಳ ಆಸನದಲ್ಲಿ) ಜನಿಸಿದವರಾಗಲಿ—ಆ ದೇವರುಗಳು ನಮ್ಮ ಇಷಯೇ (ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ) ವರಿವಸ್ (ವಿಶಾಲ ಮಾರ್ಗ/ಅವಕಾಶ)ವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ: ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಯು, ರಾತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಷ್ರಾ (ಉಷಸ್ಸಿನ ಬೆಳಕುಗಳು) ನಮಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ.

Mantra 17

स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्नौ सूक्तेन महा नमसा विवासे । अस्मिन्नो अद्य विदथे यजत्रा विश्वे देवा हविषि मादयध्वम् ॥

ಹಾಸಿದ ಬರ್ಹಿಷದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸೂಕ್ತದಿಂದಲೂ ಮಹಾ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದಲೂ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಈ ವಿದಥದಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಯರಾದ ವಿಶ್ವದೇವರೇ, ನಮ್ಮ ಹವಿಷಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿರಿ.