Sukta 17

Mantra 1

पिबा सोममभि यमुग्र तर्द ऊर्वं गव्यं महि गृणान इन्द्र । वि यो धृष्णो वधिषो वज्रहस्त विश्वा वृत्रममित्रिया शवोभिः ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡು; ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ, ಓ ಉಗ್ರನೇ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕಿರಣಗಳ ಮಹಾ ಗವ್ಯ ಊರ್ವಂ (ಗೋವಿನ ಬೇಲಿ/ಬಂಧನ) ಅನ್ನು ಒಡೆದು ತೆರೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತನಾಗಿ, ಓ ವಜ್ರಹಸ್ತ, ಧೃಷ್ಣು ವಧಿಷ (ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಸಂಹಾರಕ), ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಹಾಶವಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ವೃತ್ರ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಬಲಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತೀ.

Mantra 2

स ईं पाहि य ऋजीषी तरुत्रो यः शिप्रवान्वृषभो यो मतीनाम् । यो गोत्रभिद्वज्रभृद्यो हरिष्ठाः स इन्द्र चित्राँ अभि तृन्धि वाजान् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈ ಸೋಮವನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿ ಪೋಷಿಸು—ನೀನು ಋಜೀಷೀ (ವೇಗವಂತ), ತರುತ್ರ (ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವವ), ವೃಷಭ (ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ), ಮತ್ತು ಮತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ನೀನು ಗೋತ್ರಭಿದ್ (ಗೋತ್ರ/ವೇಲಿಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವವ), ವಜ್ರಭೃತ್ (ವಜ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವವ), ಹರಿಷ್ಠಾಃ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹರಿಯಶ್ವಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತವ); ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಚಿತ್ರ (ವಿವಿಧ) ವಾಜಗಳನ್ನು—ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಪೂರ್ಣತೆಗಳನ್ನು—ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳಿಬಾ.

Mantra 3

एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वा श्रुधि ब्रह्म वावृधस्वोत गीर्भिः । आविः सूर्यं कृणुहि पीपिहीषो जहि शत्रूँरभि गा इन्द्र तृन्धि ॥

ಹೀಗೆಯೇ, ಪುರಾತನ ವಿಧದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ಕೇಳು; ನಮ್ಮ ಗೀರ್ಭಿಃ (ಸ್ತುತಿಗಳ) ಮೂಲಕ ವೃದ್ಧಿಯಾಗು. ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಕಟಮಾಡು; ಸೋಮದಿಂದ ಪೀಪಿಹೀಷಃ (ಉಬ್ಬಿ-ಪೂರ್ಣನಾಗಿ), ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ಮತ್ತು ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಗಾ/ಕಿರಣಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಹತ್ತಿಸಿ ತಳ್ಳು.

Mantra 4

ते त्वा मदा बृहदिन्द्र स्वधाव इमे पीता उक्षयन्त द्युमन्तम् । महामनूनं तवसं विभूतिं मत्सरासो जर्हृषन्त प्रसाहम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸ್ವಧಾವ (ಸ್ವಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವ), ಈ ಮಹಾ ಸೋಮ-ಮದಗಳು—ಈ ಪೀತ (ಪಾನಮಾಡಿದ) ಪಾನೀಯಗಳು—ನಿನ್ನ ದ್ಯುಮಂತ (ಪ್ರಭಾಮಯ) ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನ ಮಹಾ, ಅನೂನ (ಅಕ್ಷಯ) ತವಸ್ (ಬಲ) ಮತ್ತು ವಿಭೂತಿ (ವಿಸ್ತೃತ ಅಧಿಪತ್ಯ)ವನ್ನು; ಮತ್ತು ಮತ್ಸರಾಸಃ (ಉಲ್ಲಾಸದ ಪಾನಗಳು) ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರಸಾಹ (ಜಯಶೀಲ)ನಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 5

येभिः सूर्यमुषसं मन्दसानोऽवासयोऽप दृळ्हानि दर्द्रत् । महामद्रिं परि गा इन्द्र सन्तं नुत्था अच्युतं सदसस्परि स्वात् ॥

ಯಾವ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನೀನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಉಷಸ್ಸನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿ, ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿದೆಯೋ—ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಮಹಾಶಿಲೆಯನ್ನು ಒಡೆದು ತೆರೆ; ಇದುವರೆಗೆ ಅಚಲವಾಗಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಅದರ ಸತ್ತೆಯ ಆಸನದಿಂದ ದೂರ ತಳ್ಳು.

Mantra 6

तव क्रत्वा तव तद्दंसनाभिरामासु पक्वं शच्या नि दीधः । और्णोर्दुर उस्रियाभ्यो वि दृळ्होदूर्वाद्गा असृजो अङ्गिरस्वान् ॥

ನಿನ್ನ ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪ)ದಿಂದ, ನಿನ್ನ ದಂಸನ (ಶಕ್ತಿಕೃತ್ಯ)ಗಳಿಂದ—ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಸಾಧಕ ಕೌಶಲದಿಂದ—ಕಚ್ಚಾದದಲ್ಲೇ ಪಕ್ವ ಫಲವನ್ನು ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ; ಉಸ್ರಿಯರು (ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯರು)ಗಾಗಿ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ತೆರೆದೆಯು, ದೃಢ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಚೂರಾಡಿಸಿದೆ, ಮತ್ತು ಊರ್ವಾ (ವೇಲಿ/ಆವರಣ)ದಿಂದ ಗೋವುಗಳನ್ನು—ಕಿರಣಗಳನ್ನು—ಅಂಗಿರಸ್ವಾನ್ ಋಷಿಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ.

Mantra 7

पप्राथ क्षां महि दंसो व्युर्वीमुप द्यामृष्वो बृहदिन्द्र स्तभायः । अधारयो रोदसी देवपुत्रे प्रत्ने मातरा यह्वी ऋतस्य ॥

ನಿನ್ನ ಮಹಾ ದಂಸದಿಂದ ನೀನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ; ಹೇ ಮಹಾಬೃಹತ್ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ವಿಶಾಲ ದ್ಯೌವನ್ನು ಸ್ಥಂಭಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ನಂತರ ನೀನು ರೋದಸೀ ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ: ದೇವಪುತ್ರಿಯರು, ಪ್ರಾಚೀನ ಮಾತೃಗಳು, ಋತದೊಳಗೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಿಯುವವರು.

Mantra 8

अध त्वा विश्वे पुर इन्द्र देवा एकं तवसं दधिरे भराय । अदेवो यदभ्यौहिष्ट देवान्त्स्वर्षाता वृणत इन्द्रमत्र ॥

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂಚೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು—ಯುದ್ಧಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಏಕೈಕ ಮಹಾಬಲವಾಗಿ. ದೇವರಲ್ಲದವರು ದೇವರ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸ್ವರ್ (ಪ್ರಕಾಶ)ದ ಜಯಕರ್ತರು ಇಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನೇ ಆರಿಸಿದರು.

Mantra 9

अध द्यौश्चित्ते अप सा नु वज्राद्द्वितानमद्भियसा स्वस्य मन्योः । अहिं यदिन्द्रो अभ्योहसानं नि चिद्विश्वायुः शयथे जघान ॥

ಆಮೇಲೆ ದ್ಯೌಸ್ (ಸ್ವರ್ಗ) ಕೂಡ ನಿನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು; ನಿನ್ನದೇ ಕ್ರೋಧದ ಭಯದಿಂದ ಅದು ಎರಡು ಬಾರಿ ವಾಲಿತು. ಇಂದ್ರನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದ ಅಹಿ-ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದಾಗ, ಸರ್ವಜೀವವೂ ತನ್ನದೇ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿತು—ಹತವಾದಂತೆ.

Mantra 10

अध त्वष्टा ते मह उग्र वज्रं सहस्रभृष्टिं ववृतच्छताश्रिम् । निकाममरमणसं येन नवन्तमहिं सं पिणगृजीषिन् ॥

ಆಮೇಲೆ ತ್ವಷ್ಟೃನು, ಹೇ ಮಹಾಬಲವಂತನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಉಗ್ರ ವಜ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು—ಸಹಸ್ರಧಾರ, ಶತಾಗ್ರ. ಅದೇ ಅಜೇಯ, ಅಚಲ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಹೇ ಹರಿ (ಕಪಿಲ) ಅಶ್ವಗಳ ಅಧಿಪತೇ, ನೀನು ನವವಿಧ ಅಹಿಯನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿಸಿದಿ.

Mantra 11

वर्धान्यं विश्वे मरुतः सजोषाः पचच्छतं महिषाँ इन्द्र तुभ्यम् । पूषा विष्णुस्त्रीणि सरांसि धावन्वृत्रहणं मदिरमंशुमस्मै ॥

ಓ ಇಂದ್ರನೇ! ಎಲ್ಲ ಮರುತರು ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನಗಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಕರ ಪಾನೀಯವನ್ನು—ಬಲದ ನೂರು ಅಳತೆಗಳಷ್ಟು—ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ಪೂಷನ್ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಮೂರು ಸರಿತಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಅವನಿಗಾಗಿ ಮದಿರ, ವೃತ್ರಹನ ಸೋಮರಸದ ಅಂಶುವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದರು.

Mantra 12

आ क्षोदो महि वृतं नदीनां परिष्ठितमसृज ऊर्मिमपाम् । तासामनु प्रवत इन्द्र पन्थां प्रार्दयो नीचीरपसः समुद्रम् ॥

ನದಿಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಹಾಕಿದ್ದ ಮಹಾ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ನೀನು ಓಡಿಸಿಹಾಕಿದೆ; ನೀರಿನ ಊರ್ಮಿ (ಅಲೆ)ಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ. ಓ ಇಂದ್ರನೇ! ಅವುಗಳ ಕೆಳಮುಖ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನೀನು ಅವುಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಚೀರಿ ಕೊಟ್ಟೆ; ನೀನು ನೀರನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಸಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಹರಿಸಿದೆ.

Mantra 13

एवा ता विश्वा चकृवांसमिन्द्रं महामुग्रमजुर्यं सहोदाम् । सुवीरं त्वा स्वायुधं सुवज्रमा ब्रह्म नव्यमवसे ववृत्यात् ॥

ಈ ರೀತಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಕರ್ತನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು—ಮಹಾನ್, ಉಗ್ರ, ಅಜರ, ಸಹೋದಾ (ಬಲದಾತ)—ನಾವು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ನೀನು ಸುವೀರ, ಸ್ವಾಯುಧ, ಸುವಜ್ರ; ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಸ ಬ್ರಹ್ಮವಾಣಿ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಬರಲಿ.

Mantra 14

स नो वाजाय श्रवस इषे च राये धेहि द्युमत इन्द्र विप्रान् । भरद्वाजे नृवत इन्द्र सूरीन्दिवि च स्मैधि पार्ये न इन्द्र ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಮಗೆ ಬಲದ ಪೂರ್ಣತೆ (ವಾಜ), ಕೀರ್ತಿ (ಶ್ರವಸ್), ಪ್ರೇರಣೆ (ಇಷ) ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ಸಂಪತ್ತು (ರಾಯ)ಗಾಗಿ ದ್ಯುಮಂತರಾದ ವಿಪ್ರರನ್ನು—ಪ್ರೇರಿತ ಋಷಿಗಳನ್ನು—ನಿಯೋಜಿಸು/ಕೊಡು. ಭರದ್ವಾಜರ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ಓ ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ನಾಯಕರಾದ ಸೂರೆಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸು; ಓ ಇಂದ್ರ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದ ಪಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಮಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಇರು.

Mantra 15

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥

ಈ ಮಾರ್ಗದಿಂದ—ಅರ್ಪಣೆ ಮತ್ತು ಬಲದ ಈ ಉಪಾಯದಿಂದ—ದೇವರು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ವಾಜ (ಬಲ-ಪೂರ್ಣತೆ)ವನ್ನು ನಾವು ಗಳಿಸೋಣ; ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನೂರರಷ್ಟು ಹರ್ಷಿಸೋಣ, ಸತ್ಯವೀರ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗೋಣ.