Sukta 1

Mantra 1

सोमस्य मा तवसं वक्ष्यग्ने वह्निं चकर्थ विदथे यजध्यै । देवाँ अच्छा दीद्यद्युञ्जे अद्रिं शमाये अग्ने तन्वं जुषस्व ॥

ಓ ಅಗ್ನಿ, ಸೋಮದ ತವಸಂ—ಬಲಿಷ್ಠ ಆನಂದ—ವನ್ನು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಹೊತ್ತು ತರು; ಯಜ್ಞದ ವಿದಥದಲ್ಲಿ ಯಜಿಸಲು ನೀನು ವಾಹ್ನಿ—ವಹಿಸುವ ಜ್ವಾಲೆ—ಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದೀ. ದೇವರನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರಲು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ನೀನು ಅದ್ರಿ—ಸೋಮಪೇಷಣ ಶಿಲೆ—ಯನ್ನು ಯೋಕ್ತ ಮಾಡುತ್ತೀ. ಶಮಾಯೇ—ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದಕ್ಕಾಗಿ—ಓ ಅಗ್ನಿ, ನಮ್ಮ ತನ್ವಂ—ದೇಹಧಾರಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ—ವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆಸ್ವಾದಿಸು.

Mantra 2

प्राञ्चं यज्ञं चकृम वर्धतां गीः समिद्भिरग्निं नमसा दुवस्यन् । दिवः शशासुर्विदथा कवीनां गृत्साय चित्तवसे गातुमीषुः ॥

ನಾವು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾಞ್ಚ—ಮುಂದೆ ಸಾಗುವಂತೆ—ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ; ಪ್ರೇರಿತ ಗೀಃ—ಸ್ತುತಿವಾಣಿ—ವರ್ಧಿಸಲಿ. ಸಮಿಧ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕವಿಗಳ ವಿದಥ—ಯಜ್ಞಸತ್ರಗಳು—ದಿವಃ—ದಿವ್ಯ ಲೋಕ/ಆಕಾಶ—ದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದವು; ಮತ್ತು ಗೃತ್ಸಮದನಂತಹ ಚಿತ್ತವಸ—ಬಲಿಷ್ಠ ಮನಸ್ಸಿನವ—ಗಾಗಿ ಸಹ ಅವರು ಗಾತುಂ—ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗ—ವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು, ಬಲ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಲು.

Mantra 3

मयो दधे मेधिरः पूतदक्षो दिवः सुबन्धुर्जनुषा पृथिव्याः । अविन्दन्नु दर्शतमप्स्वन्तर्देवासो अग्निमपसि स्वसॄणाम् ॥

ಅವನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು—ಮೇಧಾವಿ, ಶುದ್ಧ ವಿವೇಕವಂತ; ಪೃಥಿವಿಯಿಂದ ಜನ್ಮಗೊಂಡು ದ್ಯೌನ ನಿಜ ಬಂಧು. ದೇವರುಗಳು ಅಪ್ಸು (ಜಲಗಳಲ್ಲಿ) ಅಂತರ್ನಿಹಿತವಾದ, ದೃಶ್ಯವಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡರು—ಸ್ವಸೃಗಳ (ಸಹೋದರಿಯರ) ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಜಲಪ್ರವಾಹಗಳ ಆಳದಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾದ ಗುಪ್ತ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು.

Mantra 4

अवर्धयन्त्सुभगं सप्त यह्वीः श्वेतं जज्ञानमरुषं महित्वा । शिशुं न जातमभ्यारुरश्वा देवासो अग्निं जनिमन्वपुष्यन् ॥

ಏಳು ಯಹ್ವೀ (ಮಹಾನ್) ಧಾರೆಗಳು ಶುಭಭಾಗ್ಯವಂತನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದವು—ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತ, ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಅರುಣ. ನವಜಾತ ಶಿಶುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡುವ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ದೇವರುಗಳು ಅಗ್ನಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು; ಅವನ ಜನಿಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಅವನ ಕಾಂತಿಮಯ ರೂಪವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು.

Mantra 5

शुक्रेभिरङ्गै रज आततन्वान्क्रतुं पुनानः कविभिः पवित्रैः । शोचिर्वसानः पर्यायुरपां श्रियो मिमीते बृहतीरनूनाः ॥

ಶುಕ್ರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಅವನು ರಜ (ವಿಸ್ತಾರ)ಗಳಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಾನೆ; ಕವಿಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗಳ (ಶೋಧಕಗಳ)ಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶೋಚಿ (ಜ್ವಾಲೆ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವನು ಅಪಾಂ (ಜಲಗಳ) ಆಯುವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ಶ್ರಿಯಃ (ಶೋಭಾ-ಸಂಪತ್ತು)ಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾನೆ—ವಿಶಾಲ, ಅಕ್ಷೀಣ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಳು.

Mantra 6

वव्राजा सीमनदतीरदब्धा दिवो यह्वीरवसाना अनग्नाः । सना अत्र युवतयः सयोनीरेकं गर्भं दधिरे सप्त वाणीः ॥

ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಅವರು ಚಲಿಸಿದರು—ನಾದಿಸುವ, ಅದೆಬ್ಬ್ಯ (ಅಜೇಯ), ದ್ಯೌದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವರು, ಹರಿಯುವವರು, ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಆವರಿತರಾದವರು. ಇಲ್ಲಿ ಪುರಾತನದಿಂದ ಯುವತಿಯರು, ಒಂದೇ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಸಹವಾಸಿಗಳಾಗಿ, ಒಂದೇ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು: ಏಳು ವಾಣಿಗಳು ಒಂದೇ ಗುಪ್ತ ಜನ್ಮವನ್ನು—ಋತದ ಒಂದೇ ಅಗ್ನಿ-ಬೀಜವನ್ನು—ಧರಿಸಿದವು.

Mantra 7

स्तीर्णा अस्य संहतो विश्वरूपा घृतस्य योनौ स्रवथे मधूनाम् । अस्थुरत्र धेनवः पिन्वमाना मही दस्मस्य मातरा समीची ॥

ಅವನಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವರೂಪ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸಂಹತವಾಗಿ ಹಾಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಘೃತದ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಮಧುರ ರಸಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಧೇನುಸ್ವರೂಪ ಪೋಷಕ ಧಾರೆಗಳು, ವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಉಬ್ಬುತ್ತ, ನಿಂತಿವೆ—ದಸ್ಮ (ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ)ನ ಎರಡು ಮಹಾಮಾತೃಗಳು, ಒಂದೇ ಲಯದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

Mantra 8

बभ्राणः सूनो सहसो व्यद्यौद्दधानः शुक्रा रभसा वपूंषि । श्चोतन्ति धारा मधुनो घृतस्य वृषा यत्र वावृधे काव्येन ॥

ಹೇ ಸಹಸದ ಸೂನು, ಅವನು ದೀಪ್ತನಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಾನೆ, ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ರಭಸ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ. ಮಧು ಮತ್ತು ಘೃತದ ಧಾರೆಗಳು ಚಿಮ್ಮುತ್ತವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ (ಋಷಿಪ್ರೇರಿತ ಕಲೆ)ದಿಂದ ವೃಷಭನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

पितुश्चिदूधर्जनुषा विवेद व्यस्य धारा असृजद्वि धेनाः । गुहा चरन्तं सखिभिः शिवेभिर्दिवो यह्वीभिर्न गुहा बभूव ॥

ಪಿತನ ಉದರವನ್ನೂ ಅವನು ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಅರಿತನು; ತನ್ನ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು. ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ, ಶುಭ ಸಖರೊಂದಿಗೆ, ದ್ಯೌದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ—ಅವನು ಇನ್ನು ಗುಪ್ತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

Mantra 10

पितुश्च गर्भं जनितुश्च बभ्रे पूर्वीरेको अधयत्पीप्यानाः । वृष्णे सपत्नी शुचये सबन्धू उभे अस्मै मनुष्ये नि पाहि ॥

ಪಿತನದೂ ಜನಕನದೂ ಗರ್ಭವನ್ನು ಅವನು ಧರಿಸಿದನು; ಏಕನಾಗಿ ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪಾನಮಾಡಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು. ವೃಷಭನಿಗಾಗಿ, ಶುಚಿಗಾಗಿ—ಸ್ಪರ್ಧಿನಿಯರಾದರೂ ಬಂಧುತ್ವವಿರುವ ಎರಡು ಸಹೋದರಿಯರು, ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಯಥಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಅವನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿರಿ.

Mantra 11

उरौ महाँ अनिबाधे ववर्धापो अग्निं यशसः सं हि पूर्वीः । ऋतस्य योनावशयद्दमूना जामीनामग्निरपसि स्वसॄणाम् ॥

ವಿಶಾಲವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ, ಅನಿಬಾಧ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ವೃದ್ಧಿಯಾದನು; ಪುರಾತನ ಆಪಃ ತಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಏಕತ್ರಗೊಳಿಸಿದವು. ಋತದ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಶಯನಿಸುತ್ತಾನೆ—ಗೃಹನಿವಾಸಿ; ಸ್ವಸೃ-ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಪಸಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ.

Mantra 12

अक्रो न बभ्रिः समिथे महीनां दिदृक्षेयः सूनवे भाऋजीकः । उदुस्रिया जनिता यो जजानापां गर्भो नृतमो यह्वो अग्निः ॥

ಮಹಾನ್ ಸಮಿಧೆಯಲ್ಲಿ (ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ) ಅಕ್ರೋ ಎಂಬ ವೇಗಶಾಲಿ ಅಶ್ವದಂತೆ, ಬಭ್ರಿ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ) ಆಗಿ—ಭಾಋಜೀಕ ಎಂಬ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂನು ದರ್ಶನೀಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗೋವುಗಳನ್ನು/ಕಿರಣಧೇನುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದನು; ಅವುಗಳ ಜನಿತನಾದವನು—ಅಪಾಂ ಗರ್ಭ (ಜಲಗಳ ಗರ್ಭ) ಸಮ—ಅಗ್ನಿ, ನೃತಮ (ಅತಿಪುರುಷಾರ್ಥಿ), ಯಹ್ವ (ಮಹಾಬಲ, ಚಲಿಸುವ) ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 13

अपां गर्भं दर्शतमोषधीनां वना जजान सुभगा विरूपम् । देवासश्चिन्मनसा सं हि जग्मुः पनिष्ठं जातं तवसं दुवस्यन् ॥

ಅಪಾಂ ಗರ್ಭ—ದರ್ಶನೀಯ; ಔಷಧಿಗಳ ವೃದ್ಧಿ—ವನಾ (ದಿವ್ಯ ವನಗಳು/ಆಕಾಶೀಯ ವನಗಳು) ಸುಭಗ, ವಿರೂಪ (ಬಹುರೂಪ)ನನ್ನು ಜನಿಸಿದವು. ದೇವರೂ ಸಹ ಮನಸಿನಿಂದ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ, ತವಸ (ಬಲಶಾಲಿ) ಆದ ಪರಮ-ಪನಿಷ್ಠನಿಗೆ ದುವಸ್ಯನ್ (ಸೇವೆ/ಸ್ತುತಿ) ಮಾಡಲು ಬಂದರು.

Mantra 14

बृहन्त इद्भानवो भाऋजीकमग्निं सचन्त विद्युतो न शुक्राः । गुहेव वृद्धं सदसि स्वे अन्तरपार ऊर्वे अमृतं दुहानाः ॥

ಬೃಹಂತ ಭಾನವಗಳು ಭಾಋಜೀಕ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ—ಶುಕ್ರ ವಿದ್ಯುತ್‌ಗಳಂತೆ. ಸ್ವಸದರೊಳಗಿನ ಗುಹೆಯಂತೆ ವೃದ್ಧನಾಗಿ, ಅವರು ಅಪಾರ ಊರ್ವೆ (ಅಸೀಮ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ) ಅಮೃತವನ್ನು ದುಹುತ್ತಾರೆ (ಹಾಲೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ).

Mantra 15

ईळे च त्वा यजमानो हविर्भिरीळे सखित्वं सुमतिं निकामः । देवैरवो मिमीहि सं जरित्रे रक्षा च नो दम्येभिरनीकैः ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಯಜಮಾನನಾದ ನಾನು ಹವಿಸ್ಸುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಓ ಸಖಾ, ನಿನ್ನ ಸಖ್ಯವನ್ನೂ ಸುಮತಿಯನ್ನು—ಸದುದ್ದೇಶದ ಕೃಪೆಯನ್ನು—ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಜರಿತ್ರ (ಸ್ತೋತೃ)ಗೆ ನಿನ್ನ ನೆರವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ನೀಡು; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಗೃಹಜಾತ, ಅನೀಕ-ರೂಪ ಶಕ್ತಿಮಯ ಮುಖಗಳ/ತೇಜಸ್ಸುಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

Mantra 16

उपक्षेतारस्तव सुप्रणीतेऽग्ने विश्वानि धन्या दधानाः । सुरेतसा श्रवसा तुञ्जमाना अभि ष्याम पृतनायूँरदेवान् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಸುಪ್ರಣೀತಿ—ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ—ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪ ನಿವಾಸಿಗಳಾಗೋಣ, ಎಲ್ಲ ಧನ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು. ಸುರೆತಸಾ—ಉತ್ತಮ ವೀರ್ಯ/ಬಲದ ಬೀಜ—ಮತ್ತು ಶ್ರವಸ್ (ಕೀರ್ತಿ)ಗಳಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ, ದೇವವಿಹೀನ ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತರನ್ನು ನಾವು ಜಯಿಸೋಣ.

Mantra 17

आ देवानामभवः केतुरग्ने मन्द्रो विश्वानि काव्यानि विद्वान् । प्रति मर्ताँ अवासयो दमूना अनु देवान्रथिरो यासि साधन् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ದೇವರ ಕೇತು—ಸಂಕೇತ-ಜ್ವಾಲೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚಿಹ್ನೆ—ಆಗಿದ್ದೀಯ; ಮಂದ್ರ, ಆನಂದಮಯ ಬಲದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾವ್ಯ—ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯ ಜ್ಞಾನ—ತಿಳಿದವನು. ಓ ದಮೂನಾ (ಗೃಹವಾಸಿ), ನೀನು ಮರಣ್ಯರನ್ನು ದೇವಧಾಮದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿಸುತ್ತೀಯ; ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾ, ನಿಶ್ಚಿತ ರಥಿರ (ಸಾರಥಿ)ಯಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತೀಯ.

Mantra 18

नि दुरोणे अमृतो मर्त्यानां राजा ससाद विदथानि साधन् । घृतप्रतीक उर्विया व्यद्यौदग्निर्विश्वानि काव्यानि विद्वान् ॥

ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅವನು ಆಸೀನನಾದನು—ಮರ್ತ್ಯರೊಳಗಿನ ಅಮೃತ, ರಾಜನು, ಸಭೆಗಳ ವಿಧಾತಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವವನು. ಘೃತಪ್ರತೀಕನಾದ ಅವನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು; ಅಗ್ನಿ—ಎಲ್ಲ ಕಾವ್ಯಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು.

Mantra 19

आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन् । अस्मे रयिं बहुलं संतरुत्रं सुवाचं भागं यशसं कृधी नः ॥

ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ—ಶಿವವಾದ, ಕಲ್ಯಾಣಕರ ಸಖ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ; ಹೇ ಮಹಾನ್, ಮಹತ್ತಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಸಹಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾಟಿಸುವವನೇ. ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಬಹುಳ ರಯಿ—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ತುಂಬು—ಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು, ಎಲ್ಲ ದಾಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಜಯಿಯಾಗಿರುವದನ್ನು; ಸು-ವಾಚವಾದ ಪಾಲು, ಯಶಸ್ಸಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವದನ್ನು ನಮಗೆ ಕರುಣಿಸು.

Mantra 20

एता ते अग्ने जनिमा सनानि प्र पूर्व्याय नूतनानि वोचम् । महान्ति वृष्णे सवना कृतेमा जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदाः ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಇವು ನಿನ್ನ ಜನ್ಮಗಳು—ಪ್ರಾಚೀನವು; ಮತ್ತು ಆದಿಪುರುಷನಿಗಾಗಿ ಹೊಸವುಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ವೃಷಭನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಸೋಮಪೀಡನೆಗಳು ಮಹತ್ತಾದವು; ಜನ್ಮಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತವೇದಾ ಒಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ—ಅಡಗಿಹೋಗಿ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಲು.

Mantra 21

जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदा विश्वामित्रेभिरिध्यते अजस्रः । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ॥

ಜನ್ಮಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತವೇದಾ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿಹೋಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರಿಂದ ಅವನು ಅಜಸ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಯಜ್ಞಿಯ, ಆರಾಧ್ಯ ಜ್ವಾಲೆಯ ಸುಮತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಇರಲಿ; ಶುಭ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸೌಮನಸ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಇರಲಿ.

Mantra 22

इमं यज्ञं सहसावन्त्वं नो देवत्रा धेहि सुक्रतो रराणः । प्र यंसि होतर्बृहतीरिषो नोऽग्ने महि द्रविणमा यजस्व ॥

ಓ ಸಹಸಾವಂತ, ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ದೇವಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಓ ಸುಕ್ರತು, ಆನಂದಿಸುವವನೇ. ಹೋತರನಾಗಿ ನಮಗೆ ವಿಶಾಲ ಇಷಃ—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು—ಹರಿಸು; ಓ ಅಗ್ನೇ, ಯಜ್ಞಮಾಡಿ ಮಹಾ ದ್ರವಿಣ—ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಧನ—ನಮಗೆ ಇಳಿಸು.

Mantra 23

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾದ ಇಳೆಗೆ—ಆಹ್ವಾನಿಸುವವನಿಗಾಗಿ—ಗೋವು (ಕಿರಣ)ದ ಶಾಶ್ವತ ಜಯಲಾಭವನ್ನು ಸಾಧಿಸು. ನಮಗೆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ತರುವ ಪುತ್ರ, ಸಂತಾನವಾಗಲಿ; ಓ ಅಗ್ನೇ, ಅದೇ ನಿನ್ನ ಸುಮತಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇರಲಿ.