Ramayana Sundara Kanda Sarga 53
Sundara KandaSarga 5344 Verses

Sarga 53

लाङ्गूलदाह-पर्यटनम् (The Burning Tail and the Parade through Laṅkā)

सुन्दरकाण्ड

ಈ 53ನೇ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ-ನೀತಿ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಯುಕ್ತ ಕ್ರಮ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ದೂತನ ವಧೆ ನಿಂದ್ಯ’ ಎಂಬ ವಿಭೀಷಣನ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾವಣನು ಹನುಮಾನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ಕಪಿಗಳಿಗೆ ಆಭರಣದಂತೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಬಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ, ಲಂಕೆಯ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲೂ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲೂ ಮೆರವಣಿಗೆಯಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಾಕ್ಷಸರು ಹತ್ತಿ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ಬಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ; ಜನಸಮೂಹ ಸೇರುತ್ತದೆ, ನಗರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳವು ರಾಜ್ಯಭೀತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನದ ರಂಗಮಂದಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಬಂಧಿತನಾದ ಹನುಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೂಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ—ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲೆನು, ಆದರೂ ರಾಮಪ್ರಿಯಾರ್ಥ ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಲಂಕೆಯ ಕೋಟೆ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇತ್ತ ಸೀತೆ ಕ್ರೂರ ವರ್ತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ತನ್ನ ಪತಿವ್ರತ-ತಪೋಬಲದಿಂದ ಅಗ್ನಿದೇವನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಹನುಮಾನನಿಗೆ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಶೀತಳವಾಗಲಿ ಎಂದು; ಅಗ್ನಿ ಅವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹನುಮಾನ ಇದನ್ನು ಸೀತೆಯ ಪುಣ್ಯಬಲ, ರಾಮತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಾಯುದೇವನ ಸಹಾಯದಿಂದ ದೊರೆತ ರಕ್ಷಣೆಯೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಗರದ್ವಾರ ತಲುಪಿದಾಗ ಅವನು ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು, ರೂಪವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ತೋರಣದ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಿರಣಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಲಂಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಮುಂದೆ ಸಂಭವಿಸಲಿರುವ ದಹನ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿಗೆಗೆ ಕಾವ್ಯಮಯ ಪೂರ್ವಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಾ।

Shlokas

Verse 1

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवो महात्मनः।देशकालहितं वाक्यं भ्रातुरुत्तरमब्रवीत्।।5.53.1।।

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಸಹೋದರನ ದೇಶಕಾಲಕ್ಕೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಹಿತವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ದಶಗ್ರೀವ ರಾವಣನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 2

सम्यगुक्तं हि भवता दूतवध्या विगर्हिता।अवश्यं तु वधादन्यः क्रियतामस्य निग्रहः।।5.53.2।।

ನೀವು ಹೇಳಿದುದು ಸಮ್ಯಕ್—ದೂತನ ವಧೆ ನಿಂದನೀಯ. ಆದರೂ ಮರಣವಲ್ಲದ ಬೇರೆ ದಂಡದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣ-ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಬೇಕು.

Verse 3

कपीनां किल लाङ्गूलमिष्टं भवति भूषणम्।तदस्य दीप्यतां शीघ्रं तेन दग्धेन गच्छतु।।5.53.3।।

“ಕಪಿಗಳಿಗೆ ಲಾಂಗೂಲವೇ ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅದೇ ಅವರ ಭೂಷಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಬಾಲವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊತ್ತಿಸಿ, ಆ ದಹಿಸುವ ಬಾಲದೊಡನೆ ಅವನು ಹೋಗಲಿ.”

Verse 4

ततः पश्यन्त्विमं दीनमङ्गवैरूप्यकर्शितम्।समित्रज्ञातयस्सर्वे बान्धवाः ससुहृज्जनाः।।5.53.4।।आज्ञापयद्राक्षसेन्द्रः पुरं सर्वं सचत्वरम्।लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन रक्षोभिः परिणीयताम्।।5.53.5।।

“ನಂತರ ಅಂಗವೈರೂಪ್ಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಈ ದೀನನನ್ನು ಮಿತ್ರರು, ಬಂಧುಗಳು, ಜ್ಞಾತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸುಹೃದರು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಲಿ.” ಎಂದು ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: “ಬೆಂಕಿಹಚ್ಚಿದ ಬಾಲದೊಂದಿಗೆ, ರಾಕ್ಷಸರ ಕಾವಲಿನಲ್ಲಿ, ಚೌಕಗಳೊಡನೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಗರದೆಲ್ಲೆಡೆ ಇವನನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ತರುವುದು.”

Verse 5

ततः पश्यन्त्विमं दीनमङ्गवैरूप्यकर्शितम्।समित्रज्ञातयस्सर्वे बान्धवाः ससुहृज्जनाः।।5.53.4।।आज्ञापयद्राक्षसेन्द्रः पुरं सर्वं सचत्वरम्।लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन रक्षोभिः परिणीयताम्।।5.53.5।।

ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ಹನುಮಂತನ ಲಾಂಗೂಲವನ್ನು ಜೀರ್ಣವಾದ ಹತ್ತಿ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಚಿಂದಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದರು.

Verse 6

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राक्षसाः कोपकर्शिताः।वेष्टयन्ति स्म लाङ्गूलं जीर्णैः कार्पासकैः पटैः।।5.53.6।।

ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ಹನುಮಂತನ ಲಾಂಗೂಲವನ್ನು ಜೀರ್ಣವಾದ ಹತ್ತಿ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಚಿಂದಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದರು.

Verse 7

संवेष्ट्यमाने लाङ्गूले व्यवर्धत महाकपिः।शुष्कमिन्धनमासाद्य वनेष्विव हुताशनः।।5.53.7।।

ಲಾಂಗೂಲವನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಹಾಕಪಿ ಹನುಮಂತನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು; ವನದಲ್ಲಿ ಒಣ ಇಂಧನ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಹುತಾಶನ ಹೇಗೆ ಭಭೂಕಿ ಏಳುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.

Verse 8

तैलेन परिषिच्याथ तेऽग्निं तत्राभ्यपातयन्।लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन राक्षसांस्तानपातयत्।।5.53.8।।रोषामर्षपरीतात्मा बालसूर्यसमाननः।

ನಂತರ ಅವರು ಎಣ್ಣೆ ಸುರಿದು ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು. ರೋಷಾಮರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಉದಯಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಮುಖವಿರುವ ಹನುಮಂತನು ದೀಪ್ತ ಲಾಂಗೂಲದಿಂದ ಆ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು.

Verse 9

लाङ्गूलं सम्प्रदीप्तं तु द्रष्टुं तस्य हनूमतः।।5.53.9।।सहस्त्रीबालवृद्धाश्च जग्मुः प्रीता निशाचराः।

ಹನುಮಂತನ ಲಾಂಗೂಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ನಿಶಾಚರರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೊರಟರು; ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರೂ ಸಹ.

Verse 10

स भूयः सङ्गतैः क्रूरैर्राक्षसैर्हरिसत्तमः।।5.53.10।।निबद्धः कृतवान्वीरस्तत्कालसदृशीं मतिम्।

ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತೆ ಸೇರಿ ಹರಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ವೀರನನ್ನು ಪುನಃ ಬಂಧಿಸಿದಾಗ, ಆ ವಾನರೋತ್ತಮನು ತತ್ಕಾಲಕ್ಕೆ ಯುಕ್ತವಾದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

Verse 11

कामं खलु न मे शक्ता निबद्धस्यापि राक्षसाः।।5.53.11।।छित्त्वा पाशान् समुत्पत्य हन्यामहमिमान्पुनः।

ನಿಜವಾಗಿ, ನಾನು ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ಈ ರಾಕ್ಷಸರು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ; ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಇವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲೆನು.

Verse 12

यदि भर्तुर्हितार्थाय चरन्तं भर्तृशासनात्।।5.53.12।।बध्नन्त्येते दुरात्मनो न तु मे निष्कृतिः कृता।

ಸ್ವಾಮಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಈ ದುಷ್ಟಾತ್ಮರು ಬಂಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇವರಿಗೆ ಫಲದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಡಲಾರೆನು.

Verse 13

सर्वेषामेव पर्याप्तो राक्षसानामहं युधि।।5.53.13।।किंतु रामस्य प्रीत्यर्थं विषहिष्येऽहमीदृशम्।लङ्का चारयितव्या वै पुनरेव भवेदिति।।5.53.14।।

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮರ್ಥನು; ಆದರೆ ಶ್ರೀರಾಮನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಅವಮಾನವನ್ನೂ ನಾನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು.

Verse 14

सर्वेषामेव पर्याप्तो राक्षसानामहं युधि।।5.53.13।।किंतु रामस्य प्रीत्यर्थं विषहिष्येऽहमीदृशम्।लङ्का चारयितव्या वै पुनरेव भवेदिति।।5.53.14।।

ಈ ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ನಿಶ್ಚಿತ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುವುದು.

Verse 15

रात्रौ न हि सुदृष्टा मे दुर्गकर्मविधानतः।अवश्यमेव द्रष्टव्या मया लङ्का निशाक्षये।।5.53.15।।

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಟೆಬಂದಿ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

Verse 16

कामं बद्धस्य मे भूयः पुच्छस्योद्दीपनेन च।पीडां कुर्वन्तु रक्षांसि न मेऽस्ति मनसश्श्रमः।।5.53.16।।

ರಾಕ್ಷಸರು ಬಯಸಿದರೆ ನನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಲಿ, ಬಾಲವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ ಪೀಡಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವ ಶ್ರಮವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 17

ततस्ते संवृताकारं सत्त्ववन्तं महाकपिम्।परिगृह्य ययुर्हृष्टा राक्षसाः कपिकुञ्जरम्।।5.53.17।।

ನಂತರ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ಆ ರಾಕ್ಷಸರು, ದೇಹವನ್ನು ಸಂಕುಚಿತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ಸತ್ವವಂತ ಮಹಾಕಪಿ—ಕಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಜರಾಜನಂತಿದ್ದವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು.

Verse 18

शङ्खभेरीनिनादैस्तं घोषयन्तः स्वकर्मभिः।राक्षसाः क्रूरकर्माणश्चारयन्ति स्म तां पुरीम्।।5.53.18।।

ಶಂಖ-ಭೇರಿಗಳ ನಾದದಿಂದ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಗಳಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ತಮ್ಮ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಆ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 19

अन्वीयमानो रक्षोभिर्ययौ सुखमरिन्दमः।हनुमांश्चारयामास राक्षसानां महापुरीम्।।5.53.19।।

ರಾಕ್ಷಸರು ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರಲು, ಶತ್ರುನಿಗ್ರಹಕನಾದ ಹನುಮಾನ್ ಸುಖವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾಪುರಿಯನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದನು.

Verse 20

अथापश्यद्विमानानि विचित्राणि महाकपिः।संवृतान् भूमिभागांश्च सुविभक्तांश्च चत्वरान्।।5.53.20।।

ನಂತರ ಮಹಾಕಪಿಯು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು, ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಭಾಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚತ್ವರಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 21

वीथीश्च गृहसम्बाधाः कपिश्शृङ्गाटकानि च।तथा रथ्योपरथ्याश्च तथैव गृहकान्तरान्।।5.53.21।।गृहांश्च मेघसङ्काशान् ददर्श पवनात्मजः।

ಪವನಾತ್ಮಜನು ಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬೀದಿಗಳನ್ನು, ಎತ್ತರದ ಶೃಂಗಾಟಕಗಳನ್ನೂ ಚೌಕಗಳನ್ನೂ, ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆ-ಉಪರಸ್ತೆಗಳನ್ನು, ಮನೆಗಳ ಮಧ್ಯದ ಒಳಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೇಘಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಗೃಹಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 22

चत्वरेषु चतुष्केषु राजमार्गे तथैव च।।5.53.22।।घोषयन्ति कपिं सर्वे चारीक इति राक्षसाः।

ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕುಸ್ತಂಭಗಳ ಸಂಗಮಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರು ಘೋಷಿಸಿದರು—“ಈ ಕಪಿ ಚಾರಿಕ, ಅಂದರೆ ಗುಪ್ತಚರನು.”

Verse 23

स्त्रीबालवृद्धाः निर्जग्मुस्तत्र तत्र कुतूहलात्।।5.53.23।।तं प्रदीपितलाङ्गूलं हनुमन्तं दिदृक्षवः।

ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದರು; ದೀಪ್ತವಾಗಿರುವ ಲಾಂಗೂಲವಿರುವ ಹನುಮಂತನನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರು ಕಾತರರಾದರು.

Verse 24

दीप्यमाने ततस्तत्र लाङ्गूलाग्रे हनूमतः।।5.53.24।।राक्षस्यस्ता विरूपाक्ष्य श्शंसुर्देव्यास्तदप्रियम्।

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನ ಲಾಂಗೂಲದ ಅಗ್ರಭಾಗ ದೀಪ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಕೃತನೇತ್ರಗಳಾದ ಆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ದೇವಿ (ಸೀತೆಗೆ) ಆ ಅಪ್ರಿಯ ವಾರ್ತೆ ತಿಳಿಸಿದರು.

Verse 25

यस्त्वया कृतसंवाद स्सीते ताम्रमुखः कपिः।।5.53.25।।लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन स एष परिणीयते।

“ಹೇ ಸೀತೆ! ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸಂಭಾಷಿಸಿದ ಆ ತಾಮ್ರಮುಖ ಕಪಿ—ಅವನನ್ನು ದೀಪ್ತ ಲಾಂಗೂಲದೊಂದಿಗೆ ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಸಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.”

Verse 26

श्रुत्वा तद्वचनं क्रूरमात्मापहरणोपमम्।।5.53.26।।वैदेही शोकसन्तप्ता हुताशनमुपागमत्।

ಆ ಕ್ರೂರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ—ತನ್ನ ಅಪಹರಣದಂತೆ ದುಃಖಕರವಾದುದನ್ನು—ಶೋಕದಿಂದ ದಗ್ಧಳಾದ ವೈದೇಹಿ ಅಗ್ನಿದೇವನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ (ಆಹ್ವಾನಿಸಿ) ನಿಂತಳು.

Verse 27

मङ्गलाभिमुखी तस्य सा तदाऽसीन्महाकपेः।।5.53.27।।उपतस्थे विशालाक्षी प्रयता हव्यवाहनम्।

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯಾದ ಸೀತಾದೇವಿ ಮಹಾಕಪಿಯಾದ ಹನುಮಂತನ ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ನಿಯಮಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಹವ್ಯವಾಹನನಾದ ಅಗ್ನಿದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು.

Verse 28

यद्यस्ति पतिशुश्रूषा यद्यस्ति चरितं तपः।यदि चास्त्येकपत्नीत्वं शीतो भव हनूमतः।।5.53.28।।

“ನನ್ನ ಪತಿಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತು ಏಕಪತ್ನೀವ್ರತದ ನನ್ನ ಅಚಲ ನಿಷ್ಠೆ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ—ಹೇ ಅಗ್ನಿದೇವಾ, ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಶೀತಳನಾಗು.”

Verse 29

यदि किञ्चिदनुक्रोशस्तस्य मय्यस्ति धीमतः।।5.53.29।।यदि वा भाग्यशेषो मे शीतो भव हनूमतः।

“ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕರುಣೆ ಇದ್ದರೆ—ಅಥವಾ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯದ ಯಾವುದಾದರೂ ಶೇಷ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ—ಹೇ ಅಗ್ನಿದೇವಾ, ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಶೀತಳನಾಗು.”

Verse 30

यदि मां वृत्तसम्पन्नां तत्समागमलालसाम्।।5.53.30।।स विजानाति धर्मात्मा शीतो भव हनूमतः।

“ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನು ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಮಲಾಚಾರಿಣಿಯಾಗಿ, ಅವನೊಡನೆ ಪುನರ್ಮಿಲನಕ್ಕೇ ತವಕಿಸುವವಳಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ—ಹೇ ಅಗ್ನಿದೇವಾ, ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಶೀತಳನಾಗು.”

Verse 31

यदि मां तारयेदार्यस्सुग्रीवः सत्यसङ्गरः।।5.53.31।।अस्माद्धुःखाम्बुसंरोधाच्छीतो भव हनूमतः।

ಆರ್ಯನಾದ, ಸತ್ಯಸಂಗ್ರಾಮಿಯಾದ ಸುಗ್ರೀವನು ನನ್ನನ್ನು ಈ ದುಃಖಸಾಗರದ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಹೇ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಶೀತಳನಾಗಿ ಕರುಣೆಯಿಂದಿರು.

Verse 32

ततस्तीक्ष्णार्चिरव्यग्रः प्रदक्षिणशिखोऽनलः।।5.53.32।।जज्वाल मृगशाबाक्ष्या श्शंसन्निव शिवं कपेः।

ನಂತರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ, ದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತವಾಗಿ ಶುಭವಾಗಿ ತಿರುಗುವ ಶಿಖೆಗಳಿರುವ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿತು—ಮೃಗಶಾವಕನೇತ್ರೆಯಾದ ಸೀತೆಗೆ ಕಪಿಯ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತೆ.

Verse 33

हनुमज्जनकश्चापि पुच्छानलयुतोऽनिलः।।5.53.33।।ववौ स्वास्थ्यकरो देव्याः प्रालेयानिलशीतलः।

ಮತ್ತೆ ಹನುಮಂತನ ತಂದೆಯಾದ ಅನಿಲನು ಕೂಡ, ಬಾಲದ ಮೇಲಿನ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಹಿಮಪಾತದ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಶೀತಳವಾಗಿ ಬೀಸಿದನು—ದೇವಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ತರುವವನು.

Verse 34

दह्यमाने च लाङ्गूले चिन्तयामास वानरः।।5.53.34।।प्रदीप्तोऽग्निरयं कस्मान्न मां दहति सर्वतः।

ಬಾಲವು ದಹಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ವಾನರನು ಚಿಂತಿಸಿದನು: “ಈ ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದೆ; ಆದರೂ ಇದು ನನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಏಕೆ ದಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ?”

Verse 35

दृश्यते च महाज्वालः करोति न च मे रुजम्।।5.53.35।।शिशिरस्येव सङ्घातो लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितः।

“ಮಹಾಜ್ವಾಲೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ನೋವುಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಶೀತಳತೆಯ ಗುಡ್ಡವೋ ಎಂಬಂತೆ, ಹಿಮದಂತೆ, ನನ್ನ ಬಾಲಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಂತಿದೆ.”

Verse 36

अथवा तदिदं व्यक्तं यद्दृष्टं प्लवता मया।।5.53.36।।रामप्रभावादाश्चर्यं पर्वत स्सरितां पतौ।

ಅಥವಾ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ—ನಾನು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನದಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತವು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದುದು ರಾಮಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ; ಇದೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 37

यदि तावत्समुद्रस्य मैनाकस्य च धीमतः।।5.53.37।।रामार्थं सम्भ्रमस्तादृक्किमग्निर्न करिष्यति।

ಸಮುದ್ರವೂ ಧೀಮಂತ ಮೈನಾಕನೂ ರಾಮಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಂಥ ಉತ್ಸಾಹ ತೋರಬಲ್ಲರೆ, ರಾಮಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿದೇವನು ಏನು ಮಾಡಲಾರನು?

Verse 38

सीतायाश्चानृशंस्येन तेजसा राघवस्य च।।5.53.38।।पितुश्च मम सख्येन न मां दहति पावकः।

ಸೀತಾದೇವಿಯ ಕರುಣಾಮಯ ಪತಿವ್ರತಧರ್ಮದಿಂದಲೂ, ರಾಘವನ ತೇಜೋಮಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿದೇವನ ಸ್ನೇಹದಿಂದಲೂ—ಪಾವಕನು ನನ್ನನ್ನು ದಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 39

भूयस्स चिन्तयामास मुहूर्तं कपिकुञ्जरः।।5.53.39।।उत्पपाताथ वेगेन ननाद च महाकपिः।

ಕಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಜರಾಜನಂತೆ ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಅನಂತರ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿ ಎದ್ದು ಘರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 40

पुरद्वारं ततश्श्रीमान् शैलशृङ्गमिवोन्नतम्।।5.53.40।।विभक्तरक्षस्सम्बाधमाससादानिलात्मजः।

ಆಮೇಲೆ ವಾಯುದೇವನ ಕೀರ್ತಿವಂತ ಪುತ್ರ ಅನಿಲಾತ್ಮಜನು ರಾಕ್ಷಸರ ಗಿರಕಿಯನ್ನು ಚೀರಿಕೊಂಡು, ಪರ್ವತಶಿಖರದಂತೆ ಉನ್ನತವಾದ ನಗರದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

Verse 41

स भूत्वा शैलसङ्काशः क्षणेन पुनरात्मवान्।।5.53.41।।ह्रस्वतां परमां प्राप्तो बन्धनान्यवशातयत्।

ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯಾದ ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಸಮಾನ ಮಹಾಕಾಯನಾಗಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ವಾಧೀನನಾಗಿ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಿದನು.

Verse 42

विमुक्तश्चाभवछ्रचीमान् पुनः पर्वतसन्निभः।।5.53.42।।वीक्षमाणश्च ददृशे परिघं तोरणाश्रितम्।

ಬಂಧನಮುಕ್ತನಾದ ಆ ಕೀರ್ತಿವಂತನು ಮತ್ತೆ ಪರ್ವತಸಮಾನನಾದನು; ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತಾ ದ್ವಾರತೋರಣದ ಬಳಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಭಾರವಾದ ಪರಿಘವನ್ನು (ಲೋಹದ ದಂಡವನ್ನು) ಕಂಡನು.

Verse 43

स तं गृह्य महाबाहुः कालायसपरिष्कृतम्।।5.53.43।।रक्षिणस्तान् पुनस्सर्वान्सूदयामास मारुतिः।

ಕಾಳಾಯಸದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಆ ಪರಿಘವನ್ನು ಮಹಾಬಾಹು ಮಾರುತಿಯು ಹಿಡಿದು, ಮತ್ತೆ ಆ ಎಲ್ಲ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 44

स तान्निहत्त्वा रणचण्डविक्रम स्समीक्षमाणः पुनरेव लङ्काम्।प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली प्रकाशतादित्य इवार्चिमाली।।5.53.44।।

ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಹನುಮಾನ್ ಮತ್ತೆ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದನು; ಜ್ವಲಿಸುವ ಬಾಲದಿಂದ ಅಗ್ನಿಮಾಲೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಕಿರಣಮಾಲಾಧಾರಿ ಆದಿತ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

Frequently Asked Questions

The state must punish an enemy emissary without violating dūta-dharma: Vibhīṣaṇa’s counsel rejects envoy-killing, and Rāvaṇa chooses a humiliating punitive spectacle (burning the tail) instead—raising questions of lawful restraint versus cruel deterrence.

Power becomes dharmic when governed by purpose and restraint: Hanumān can annihilate his captors but tolerates indignity to serve Rāma’s larger aim and to gather intelligence; Sītā’s ethical steadfastness is portrayed as protective force that cools destructive fire.

Laṅkā’s urban grid and civic spaces—crossroads (catvara), four-pillared altars (catuṣka), royal roads (rājamārga), streets, squares, the city gate (puradvāra), and an archway (toraṇa)—are enumerated to map the city as both fortified capital and public stage.

Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App