Adhyaya 8

Verse 1

ऋषय ऊचुः । जंबूखंडस्त्वया प्रोक्तो यथावदिह सत्तमः । विष्कंभस्य च प्रब्रूहि परिमाणं हि तत्त्वतः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಸತ್ತಮ, ನೀವು ಜಂಬೂಖಂಡವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಈಗ ಅದರ ವಿಷ್ಕಂಭ (ಅಗಲ)ದ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 2

समुद्रस्य प्रमाणं च सम्यगच्छिद्र दर्शनः । शाकद्वीपं च नो ब्रूहि कुशद्वीपं च धार्मिकम्

ಹೇ ಮುನಿವರ್ಯ! ಸಮುದ್ರದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಮಗೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ, ದೋಷರಹಿತ ವಿವರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಕದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಮಯ ಕುಶದ್ವೀಪವನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸಿರಿ।

Verse 3

शाल्मलं चैव तत्त्वेन क्रौंचद्वीपं तथैव च । सूत उवाच । विप्राः सुबहवो द्वीपाः यैरिदं संततं जगत् । सप्तद्वीपान्प्रवक्ष्यामि शृणुध्वं द्विजपुंगवाः

ಹಾಗೆಯೇ ತತ್ತ್ವತಃ ಶಾಲ್ಮಲದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೌಂಚದ್ವೀಪವೂ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಅನೇಕ ದ್ವೀಪಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ; ಆ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುವೆನು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಕೇಳಿರಿ।

Verse 4

अष्टादशसहस्राणि योजनानि द्विजोत्तमाः । षट्शतानि च पूर्णानि विष्कंभो जंबुपर्वतः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಜಂಬುಪರ್ವತದ ಅಗಲವು ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆಗಳು; ಅದರ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ಣ ಆರು ನೂರು (ಯೋಜನೆಗಳು) ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ।

Verse 5

लवणस्य समुद्रस्य विष्कंभो द्विगुणः स्मृतः । नानाजनपदाकीर्णो मणिविद्रुमचित्रितः

ಲವಣಸಮುದ್ರದ ಅಗಲವು ದ್ವಿಗುಣವೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ; ಅದು ನಾನಾ ಜನಪದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಣಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ರುಮ (ಪವಳ)ಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 6

नैकधातुविचित्रैश्च पर्वतैरुपशोभितः । सिद्धचारणसंकीर्णैः सागरः परिमंडलः

ಆ ಸಾಗರಮಂಡಲವು ನಾನಾ ಧಾತುಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರಿಂದ ತುಂಬಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 7

शाकद्वीपं च वक्ष्यामि यथावदिह सत्तमाः । शृणुताद्य यथान्यायं ब्रुवतो मम धार्मिकाः

ಹೇ ಸತ್ತಮರೇ! ಈಗ ನಾನು ಶಾಕದ್ವೀಪವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸತ್ಯವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ಧಾರ್ಮಿಕರೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಇಂದು ನ್ಯಾಯವಿಧಿಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 8

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडेऽष्टमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದ ಅಷ್ಟಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 9

क्षीरोदो मुनिशार्दूला येन संपरिवारितः । तत्र पुण्याजनपदास्तत्र न म्रियते जनः

ಹೇ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲರೇ! ಅದರಿಂದ ಕ್ಷೀರೋದ ಸಮುದ್ರವು ಸುತ್ತಲೂ ಪರಿವಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ಜನಪದಗಳಿವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಮರಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 10

कुत एव हि दुर्भिक्षं क्षमा तेजोयुता हि ते । शाकद्वीपस्य संक्षेपो यथावन्मुनिसत्तमाः । उक्त एष महाभागाः किमन्यत्कथयामि वः

ಹಾಗಾದರೆ ದುರ್ಭಿಕ್ಷ ಎಲ್ಲಿಿಂದ? ನೀವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತರು. ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಶಾಕದ್ವೀಪದ ಸಂಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು; ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯರೇ, ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ?

Verse 11

ऋषय ऊचुः । शाकद्वीपस्य संक्षेपो यथावदिह धार्मिक । उक्तस्त्वया महाप्राज्ञ विस्तरं ब्रूहि तत्त्वतः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಧಾರ್ಮಿಕನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಶಾಕದ್ವೀಪದ ಸಂಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಈಗ ಅದರ ವಿವರವನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಹೇಳು.

Verse 12

सूत उवाच । तथैव पर्वता विप्राः सप्तात्र मणिपर्वताः । रत्नाकरास्तथा नद्यस्तेषां नामानि वर्णये

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ‘ಮಣಿಪರ್ವತ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಏಳು ಪರ್ವತಗಳಿವೆ. ರತ್ನನಿಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ನದಿಗಳೂ ಇವೆ; ಈಗ ಅವುಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 13

अतीवगुणवत्सर्वं तत्त्वं पृच्छथ धार्मिकाः । देवर्षिगंधर्वयुतः प्रथमो मेरुरुच्यते

ಹೇ ಧಾರ್ಮಿಕರೇ, ನೀವು ಸಮಸ್ತ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ. ದೇವರ್ಷಿ ಹಾಗೂ ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಮೊದಲ ಪರ್ವತ ‘ಮೇರು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 14

प्रागायतो महाभागा मलयोनाम पर्वतः । ततो मेघाः प्रवर्त्तंते प्रभवंति च सर्वशः

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗರೇ, ‘ಮಲಯ’ ಎಂಬ ಪರ್ವತ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಮೇಘಗಳು ಹೊರಟು, ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 15

ततः परेण मुनयो जलधारो महागिरिः । ततो नित्यमुपादत्ते वासवः परमं जलम्

ಅದರ ನಂತರ, ಹೇ ಮುನಿಗಳೇ, ‘ಜಲಧಾರ’ ಎಂಬ ಮಹಾಗಿರಿ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ನಿತ್ಯವೂ ಪರಮ ಜಲವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

ततो वर्षं प्रभवति वर्षाकाले द्विजोत्तमाः । उच्चैर्गिरी रैवतको यत्र नित्यं प्रतिष्ठितम्

ನಂತರ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ರೈವತಕ’ ಎಂಬ ಉನ್ನತ ಪರ್ವತವು ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 17

रेवती दिवि नक्षत्रं पितामहकृतो विधिः । उत्तरेण तु विप्रेंद्राः श्यामो नाम महागिरिः

ರೇವತೀ ದಿವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ನಕ್ಷತ್ರ—ಇದು ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ವಿಧಿ. ಅದರ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ‘ಶ್ಯಾಮ’ ಎಂಬ ಮಹಾಗಿರಿ ಇದೆ.

Verse 18

नवमेघप्रभः प्रांशुः श्रीमानुज्ज्वलविग्रहः । यतः श्यामत्वमापन्नाः प्रजा मुदितमानसाः

ಅವನು ಹೊಸ ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ—ಎತ್ತರದವನು, ಶ್ರೀಮಂತ, ಉಜ್ವಲ ದೇಹಧಾರಿ. ಅವನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಶ್ಯಾಮವರ್ಣವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮನಸ್ಸುಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದವು.

Verse 19

ऋषय ऊचुः । सुमहान्संशयोऽस्माकं प्राप्तोयं सूत यत्त्वया । प्रजाः कथं सूत सम्यक्संप्राप्ताः श्यामतामिह

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಸೂತ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಿಂದ ನಮಗೆ ಮಹಾ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಹೇಳು, ಹೇ ಸೂತ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಶ್ಯಾಮತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದರು?”

Verse 20

सूत उवाच । सर्वेष्वेव महाप्राज्ञा द्वीपेषु मुनिपुंगवाः । गौरः कृष्णश्च पतगस्तयोर्वर्णांतरे द्विजाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ಎಲ್ಲ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇವೆ; ಆ ಎರಡು ವರ್ಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಮಧ್ಯವರ್ಣಗಳೂ ಇವೆ.”

Verse 21

श्यामो यस्मात्प्रवृत्तो वै तस्मात्श्यामगिरिः स्मृतः । ततः परं मुनिश्रेष्ठा दुर्गशैलो महोदयः

ಶ್ಯಾಮನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದನೋ, ಅದರಿಂದ ಅದು ‘ಶ್ಯಾಮಗಿರಿ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ನಂತರ, ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ‘ದುರ್ಗಶೈಲ’ ಎಂಬ ಎತ್ತರದ ಮಹಾಮಂಗಳ ಪರ್ವತವಿದೆ.

Verse 22

केशरी केशरयुतो यतो वातः प्रवर्त्तते । तेषां योजनविष्कंभो द्विगुणः प्रविभागशः

ಆ ಪ್ರದೇಶದಿಂದಲೇ ವಾಯುವಿನ ಪ್ರವಾಹ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ—ಅದು ಸಿಂಹಗಳೂ ಕೇಸರವೂ ತುಂಬಿರುವ ಸ್ಥಳ. ಅವರ ವ್ಯಾಸವು ಯೋಜನಾಮಾನದಂತೆ ವಿಭಾಗಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಗುಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 23

वर्षाणि तेषु विप्रेंद्राः संप्रोक्तानि मनीषिभिः । महामेरुर्महाकाशो जलदः कुमुदोत्तरम्

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಅವರಲ್ಲಿರುವ ವರ್ಷಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಮುನಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಮಹಾಮೇರು, ಮಹಾಕಾಶ, ಜಲದ ಮತ್ತು ಕುಮುದೋತ್ತರ.

Verse 24

जलधारो महाप्राज्ञः सुकुमार इति स्मृतः । रेवतस्य तु कौमारः श्यामश्च मणिकांचनः

ಜಲಧಾರನು ‘ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ’ ಹಾಗೂ ‘ಸುಕುಮಾರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ರೇವತನ ಕುಮಾರ ಪುತ್ರ ಶ್ಯಾಮನು; ಅವನು ‘ಮಣಿಕಾಂಚನ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

केशरस्याथ मौदाकी परेण तु महान्पुमान् । परिवार्य्यं तु विप्रेंद्रा दैर्घ्यं ह्रस्वत्वमेव च

ನಂತರ ಕೇಶರ ಮತ್ತು ಮೌದಾಕೀ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಪುರುಷನ ವರ್ಣನೆ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಚಾರಕರು, ದೈರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಹ್ರಸ್ವತೆಗಳ ಭೇದವೂ ನಿರೂಪಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 26

जंबूद्वीपेन संख्यातस्तस्य मध्ये महाद्रुमः । शाको नाम महाप्राज्ञाः प्रजास्तस्य सहानुगाः

ಇದು ‘ಜಂಬೂದ್ವೀಪ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ; ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾವೃಕ್ಷ ನಿಂತಿದೆ. ಅದರ ಹೆಸರು ‘ಶಾಕ’; ಅದರ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅನುಚರರೊಡನೆ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರು.

Verse 27

तत्र पुण्या जनपदाः पूज्यते तत्र शंकरः । तत्र गच्छंति सिद्धाश्च चारणा दैवतानि च

ಅಲ್ಲಿ ಜನಪದಗಳು ಪುಣ್ಯಮಯವಾಗಿವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರ (ಶಿವ) ಪೂಜ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಮತ್ತು ದೇವಗಣವೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 28

धार्मिकाश्च प्रजाः सर्वाः चत्वारो गतमत्सराः । वर्णाः स्वकर्मनिरता न च स्तेनोऽत्र दृश्यते

ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕರು; ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳು ಮತ್ಸರರಹಿತರು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು; ಅಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳನು ಯಾರೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 29

दीर्घायुषो महाप्राज्ञा जरामृत्युविवर्जिताः । प्रजास्तत्र विवर्द्धंते वर्षास्विव समुद्रगाः

ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಕರು, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರು; ಜರಾ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು ಉಕ್ಕಿ ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಹರಿಯುವಂತೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 30

नद्यः पुण्यजलास्तत्र गंगा च बहुधा गता । सुकुमारी कुमारी च शीता शीतोदका तथा

ಅಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು ಪುಣ್ಯಜಲದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಗಂಗೆಯೂ ಅನೇಕ ಧಾರೆಗಳಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸುಕುಮಾರೀ, ಕುಮಾರೀ ಮತ್ತು ಶೀತಲ ಜಲವಿರುವ ಶೀತಾ ನದಿಯೂ ಇದೆ.

Verse 31

महानदी च भो विप्रास्तथा मणिजला नदी । इक्षुवर्द्धनिका चैव नदी मुनिवराः स्मृताः

ಓ ವಿಪ್ರರೇ! ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾನದಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಣಿಜಲಾ ನದಿ, ಮತ್ತು ಇಕ್ಷುವರ್ಧನಿಕಾ ನದಿ—ಈ ನದಿಗಳನ್ನು ಮುನಿವರರು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 32

ततः प्रवृत्ताः पुण्योदा नद्यः परमशोभनाः । सहस्राणां शतान्येव यतो वर्षति वासवः

ಅನಂತರ ಪರಮಶೋಭನವಾದ, ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ನದಿಗಳು ಹರಿದು ಬಂದವು; ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸವನು (ಇಂದ್ರನು) ಸಹಸ್ರ-ಶತಗಳಷ್ಟು ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

न तासां नामधेयानि परिस्मर्तुं तथैव च । शक्यंते परिसंख्यातुं पुण्यास्ता हि सरिद्वराः

ಅವುಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಣಿಸಲೂ ಆಗದು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾಗಿವೆ।

Verse 34

ततः पुण्या जनपदाश्चत्वारो लोकविश्रुताः । मृगाश्च मशकाश्चैव मानसा मल्लकास्तथा

ಅನಂತರ ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತವಾದ ನಾಲ್ಕು ಪುಣ್ಯಮಯ ಜನಪದಗಳಿವೆ—ಮೃಗ, ಮಶಕ, ಮಾನಸ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಕ।

Verse 35

मृगाश्च ब्रह्मभूयिष्ठाः स्वकर्मनिरता द्विजाः । मशकेषु तु राजन्या धार्मिकाः सर्वकामदाः

ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಭಾವ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ದ್ವಿಜಸಮಾನರು ಇದ್ದಾರೆ; ಓ ರಾಜಾ, ಮಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯಸಮಾನರು—ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದರು ಇದ್ದಾರೆ।

Verse 36

मानसाश्च महाभागा वैश्यधर्मोपजीविनः । सर्वकामसमायुक्ताः शूरा धर्मार्थनिश्चिताः

ಮಾನಸರು ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು; ಅವರು ವೈಶ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಸರ್ವಕಾಮಸಂಪನ್ನರು, ಶೂರರು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯಿಗಳು।

Verse 37

शूद्रास्तु मल्लका नित्यं पुरुषा धर्मशीलिनः । न तत्र राजा विप्रेंद्रा न दंडो न च दंडिकाः

ಅಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರರು ಸದಾ ‘ಮಲ್ಲಕ’ರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವರು—ಧರ್ಮಶೀಲ ಪುರುಷರು. ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಲ್ಲ, ದಂಡವಿಲ್ಲ, ದಂಡಿಸುವವರೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 38

स्वधर्मेणैव धर्मज्ञास्ते रक्षंति परस्परम् । एतावदेव शक्यं तु तत्र द्वीपे प्रभाषितुम्

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ದ್ವೀಪದ ಕುರಿತು ಇಷ್ಟೇ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.

Verse 39

एतदेव च श्रोतव्यं शाकद्वीपे महौजसि

ಓ ಮಹೌಜಸ್ವೀ, ಶಾಕದ್ವೀಪದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದನ್ನೇ ಕೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ.