Adhyaya 55

Verse 1

व्यास उवाच । न हिंस्यात्सर्वभूतानि नानृतं वावदेत्क्वचित् । नाहितं नाप्रिंयं वाच्यं न स्तेनः स्यात्कदाचन

ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು: ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬಾರದು; ಎಂದಿಗೂ ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು. ಹಾನಿಕರವಾದ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಯಾವಾಗಲೂ ಕಳ್ಳನಾಗಬಾರದು.

Verse 2

तृणं वा यदि वा शाकं मृदं वा जलमेव च । परस्यापहरञ्जंतुर्नरकं प्रतिपद्यते

ಹುಲ್ಲಿನ ತುಂಡಾಗಲಿ, ಸೊಪ್ಪಾಗಲಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಾಗಲಿ, ನೀರೇ ಆಗಲಿ—ಪರರದ್ದನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಜೀವಿ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

न राज्ञः प्रतिगृह्णीयान्न शूद्रात्पतितादपि । न चान्यस्मादशक्तश्चेन्निंदितान्वर्जयेद्बुधः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ರಾಜನಿಂದ, ಶೂದ್ರನಿಂದ ಹಾಗೂ ಪತಿತ (ಪಾಪಿ) ಯಿಂದಲೂ ದಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಆಪತ್ತು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಂದಿತರಾದ ಇತರರಿಂದಲೂ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 4

नित्यं याचनको न स्यात्पुनस्तं नैव याचयेत् । प्राणानपहरत्येवं याचकस्तस्य दुर्मतेः

ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಯಾಚಕ (ಭಿಕ್ಷುಕ) ಆಗಬಾರದು; ಮತ್ತು ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರುಮರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ದುರ್ಮತಿ ಯಾಚಕನು ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 5

न देवद्रव्यहारी स्याद्विशेषेण द्विजोत्तमः । ब्रह्मस्वं वा नापहरेदापत्स्वपि कदाचन

ಯಾರೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು—ದೇವದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕದಿಯಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವನ್ನು ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಯಾವತ್ತೂ ಅಪಹರಿಸಬಾರದು.

Verse 6

न विषं विषमित्याहुर्ब्रह्मस्वं विषमुच्यते । देवस्वं चापि यत्नेन सदा परिहरेत्ततः

ಜನರು ವಿಷವನ್ನು ‘ವಿಷ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ವಿಷವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಸ್ವವನ್ನೂ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸದಾ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

Verse 7

पुष्पं शाकोदकं काष्ठं तथा मूलं फलं तृणम् । अदत्तानि च न स्तेयं मनुः प्राह प्रजापतिः

ಹೂವು, ಸೊಪ್ಪು, ನೀರು, ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರು, ಹಣ್ಣು, ಹುಲ್ಲು—ಇವು ದತ್ತವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಳ್ಳತನ; ಎಂದು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

Verse 8

गृहीतव्यानि पुष्पाणि देवार्चनविधौ द्विजः । नैकस्मादेव नियतमननुज्ञाय केवलम्

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ದೇವಾರ್ಚನ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು; ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹಠದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಎಂದಿಗೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು।

Verse 9

तृणं काष्ठं फलं पुष्पं प्रकाशं वै हरेद्बुधः । धर्मार्थं केवलं प्राहुरन्यथा पतितो भवेत्

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ತೃಣ, ಕಾಷ್ಠ, ಫಲ, ಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶ (ದೀಪ/ಅಗ್ನಿ) ಇವಷ್ಟೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು—ಅದು ಕೂಡ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

तिलमुद्गयवादीनां मुष्टिर्ग्राह्या पथिस्थितैः । क्षुधितैर्नान्यथा विप्रा धर्मादिभिरिति स्थितिः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹಸಿದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಎಳ್ಳು, ಹೆಸರು, ಯವ ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ—ಧರ್ಮಾದಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸ್ಥಿರ ನಿಯಮ।

Verse 11

न धर्मस्यापदेशेन पापं कृत्वा व्रतं चरेत् । व्रतेन पापं व्यागुह्य कुर्वन्स्त्रीशूद्र दंभनम्

ಧರ್ಮದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿ ನಂತರ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಬಾರದು; ವ್ರತದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಪಾಪವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ದಂಭದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಶೂದ್ರರನ್ನೂ ವಂಚಿಸಬಾರದು।

Verse 12

प्रेत्येह चेदृशो विप्रो गर्ह्यते ब्रह्मवादिभिः । छद्मनाचरितं यच्च व्रतं रक्षांसि गच्छति

ಇಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳಿಂದ ಗರ್ಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮೋಸದಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ ವ್ರತವು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ (ಅದೇ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ)।

Verse 13

अलिंगी लिंगिवेषेण यो वृत्तिमुपतिष्ठति । सलिगिंनो हरेदेनस्तिर्यग्योनौ च जायते

ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತ್ಯಾಗಿ ಅಲ್ಲದವನು ತ್ಯಾಗಿಯ ವೇಷ-ಚಿಹ್ನಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ನಿಜ ತ್ಯಾಗಿಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹರಿ, ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ (ಪಶುಯೋನಿಯಲ್ಲಿ) ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

याचनं योनिसंबंधं सहवासं च भाषणम् । कुर्वाणः पतते नित्यं तस्माद्यत्नेन वर्जयेत्

ಯಾಚನೆ, ಯೋನಿಸಂಬಂಧ (ಕಾಮಸಂಬಂಧ), ಸಹವಾಸ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗ ಭಾಷಣ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವವನು ನಿತ್ಯ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 15

देवद्रोहं न कुर्वीत गुरुद्रोहं तथैव च । देवद्रोहाद्गुरुद्रोहः कोटिकोटिगुणाधिकः

ದೇವದ್ರೋಹವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಗುರುದ್ರೋಹವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬಾರದು. ದೇವದ್ರೋಹಕ್ಕಿಂತ ಗುರುದ್ರೋಹವು ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ಮಹಾಪಾಪ.

Verse 16

जनापवादो नास्तिक्यं तस्मात्कोटिगुणाधिकम् । गोभिश्च दैवतैर्विप्रैः कृष्या राजोपसेवया

ಜನಾಪವಾದ (ಲೋಕನಿಂದೆ/ಕಳಂಕ) ನಾಸ್ತಿಕ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ದೋಷಕರ. (ಪುಣ್ಯ) ಗೋವುಗಳಿಂದ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಕೃಷಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ರಾಜಸೇವೆಯಿಂದ (ಸಹ) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 17

कुलान्यकुलतां यांति यानि हीनानि धर्म्मतः । कुविचारैः क्रियालोपैर्वेदानध्ययनेन च

ಧರ್ಮದಿಂದ ಹೀನವಾದ ಕುಲಗಳು ಅಕುಲತೆಯನ್ನು (ನೀಚಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು) ಹೊಂದುತ್ತವೆ—ಕುಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ, ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಲೋಪದಿಂದ, ಮತ್ತು ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದ.

Verse 18

कुलान्यकुलतां यांति ब्राह्मणाऽतिक्रमेण च । अनृतात्पारदार्याच्च तथाऽभक्ष्यस्य भक्षणात्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವುದರಿಂದ, ಅಸತ್ಯವಾಡುವುದರಿಂದ, ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನದಿಂದ ಹಾಗೂ ಅಭಕ್ಷ್ಯಭಕ್ಷಣದಿಂದ ಕುಲಗಳು ಕುಲೀನತೆ ಕಳೆದು ಅಧೋಗತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ।

Verse 19

अगोत्रधर्म्माचरणात्क्षिप्रं नश्यति वै कुलम् । अश्रोत्रियेषु दानाच्चा वृषलेषु तथैव च

ಸ್ವಗೋತ್ರಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಕುಲವು ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಶ್ರೋತ್ರಿಯರಿಗೆ ದಾನದಿಂದಲೂ, ವೃಷಲರಿಗೆ ದಾನದಿಂದಲೂ ಕುಲಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 20

विहिताचारहीनेषु क्षिप्रं नश्यति वै कुलम् । अधार्मिकैर्वृते ग्रामे न व्याधिबहुले वसेत्

ವಿಹಿತ ಆಚಾರತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ವಂಶವು ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಧಾರ್ಮಿಕರಿಂದ ಆವರಿತ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿಯೂ, ರೋಗವ್ಯಾಧಿ ಬಹುಳವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸಬಾರದು।

Verse 21

शूद्रराज्ये च न वसेन्न पाखंडजनैर्वृते । हिमवद्विंध्ययोर्मध्यं पूर्वपश्चिमयोः शुभम्

ಶೂದ್ರನು ಆಳುವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು; ಪಾಖಂಡ ಜನರಿಂದ ಆವರಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬಾರದು. ಹಿಮವತ್–ವಿಂಧ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ದೇಶವು ಶುಭವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 22

मुक्त्वा समुद्रयोर्देशं नान्यत्र निवसेद्द्विजः । कृष्णो वा यत्र चरति मृगो नित्यं स्वभावतः

ಎರಡು ಸಮುದ್ರಗಳ ಮಧ್ಯದ ದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದ್ವಿಜನು ಬೇರೆಡೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು—ಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಮೃಗವು ಸ್ವಭಾವತಃ ನಿತ್ಯ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 23

पुण्या वा विश्रुता नद्यस्तत्र वा निवसेद्द्विजः । अर्द्धकोशं नदीकूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तमः

ಪವಿತ್ರವಾದ ಅಥವಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ನದಿಗಳ ಸಮೀಪ ದ್ವಿಜನು ವಾಸಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನದಿತೀರದಿಂದ ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶದೊಳಗಿನ ವಾಸವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 24

नान्यत्र निवसेत्पुण्यं नांत्यजग्रामसन्निधौ । न संवसेच्च पतितैर्न चांडालैर्न पुल्कसैः

ಪുണ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು, ಅಂತ್ಯಜರ ಹಳ್ಳಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲೂ ಇರಬಾರದು; ಪತಿತರೊಂದಿಗೆ, ಚಾಂಡಾಲರೊಂದಿಗೆ, ಪುಲ್ಕಸರೊಂದಿಗೆ ಸಹವಾಸ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 25

न मूर्खैर्नावलिप्तैश्च नान्यैर्जायावसायिभिः । एकशय्यासने पंक्तिर्भांडे पक्वान्नमिश्रणम्

ಮೂರ್ಖರೊಂದಿಗೆ, ಅಹಂಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಶಯ್ಯಾ-ಆಸನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಒಂದೇ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಒಂದೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 26

यजनाध्यापने योनिस्तथैव सहभोजनम् । सहाध्यायस्तु दशमः सहयाजनमेव च

ಯಜನ (ಯಾಜಕಕರ್ಮ) ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಪನವೂ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮೂಲಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಸಹಭೋಜನವೂ ಸಮ್ಮತ. ಸಹಾಧ್ಯಾಯವು ದಶಮ, ಸಹಯಾಜನವೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 27

एकादश समुद्दिष्टा दोषाः सांकर्यसंस्थिताः । समीपे चाप्यवस्थानात्पापं संक्रमते नृणाम्

ಸಾಂಕರ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹನ್ನೊಂದು ದೋಷಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ—ಅವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ—ಪಾಪವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಂಕ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 28

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सांकर्य्यं परिवर्जयेत् । एकपंक्त्युपविष्टा ये न स्पृशंति परस्परम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅನೌಚಿತ ಮಿಶ್ರಣ (ಸಾಂಕర్య)ವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಒಂದೇ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 29

भस्मना कृतमर्य्यादा न तेषां संकरो भवेत् । अग्निना भस्मना चैव सलिलेन विलेखतः

ಭಸ್ಮದಿಂದ ಮર્યಾದೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಸಂಕರ (ಗೊಂದಲ/ಮಿಶ್ರಣ) ಆಗಬಾರದು. ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಹಾಗೂ ನೀರಿನಿಂದ ರೇಖೆ ಎಳೆದು ಅದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು.

Verse 30

द्वारेण स्तंभमार्गेण षड्भिः पंक्तिर्विभिद्यते । न कुर्याच्छुष्कवैराणि विवादं न च पैशुनम्

ಬಾಗಿಲು ಮತ್ತು ಸ್ತಂಭಗಳ ನಡುವಿನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಪಂಕ್ತಿ ಆರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ವೈರ ಮಾಡಬಾರದು; ವಾದವಿವಾದ ಮಾಡಬಾರದು; ಚಾಡಿ/ಪೈಶುನ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 31

परक्षेत्रे गां चरंतीं न चाचक्षीत कर्हिचित् । न संवसेत्सूचकेन न कं वै मर्मणि स्पृशेत्

ಇತರರ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮೇಯುತ್ತಿರುವ ಹಸುವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಬಾರದು. ಸೂಚಕ (ಚಾಡಿ/ಗುಪ್ತವಾರ್ತೆಗಾರ)ನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು; ಯಾರ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 32

न सूर्यपरिवेषं वा नेंद्रचापं पराह्निकम् । परस्मै कथयेद्विद्वान्शशिनं वाथ कांचनम्

ವಿದ್ವಾಂಸನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸೂರ್ಯಪರಿವೇಷ (ಸೂರ್ಯವಲಯ) ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಇಂದ್ರಚಾಪವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರನನ್ನಾಗಲಿ, ಕಾಂಚನ (ಸುವರ್ಣ-ಲಕ್ಷಣ)ವನ್ನಾಗಲಿ ತೋರಿಸಿ ಹೇಳಬಾರದು.

Verse 33

न कुर्याद्बहुभिः सार्द्धं विरोधं बंधुभिस्तथा । आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्

ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಕಲಹಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಬಂಧುಗಳೊಡನೆಯೂ ವೈರವಿಡಬಾರದು. ತನಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾದುದನ್ನು ಪರರಿಗೆ ಆಚರಿಸಬಾರದು॥

Verse 34

तिथिं पक्षस्य न ब्रूयान्नक्षत्राणि न निर्दिशेत् । नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ತಿಥಿ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬಾರದು; ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಬಾರದು. ಉದಕ್ಯೆಯೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಅಶುಚಿಯೊಡನೆ ಮಾತಾಡಬಾರದು॥

Verse 35

न देवगुरुविप्राणां दीयमानं तु वारयेत् । न चात्मानं प्रशंसेद्वा परनिंदां च वर्जयेत्

ದೇವರು, ಗುರುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ದಾನವನ್ನು ತಡೆಯಬಾರದು. ಸ್ವಯಂಪ್ರಶಂಸೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಪರನಿಂದೆಯನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು॥

Verse 36

वेदनिंदां देवनिंदां प्रयत्नेन विवर्जयेत् । यस्तु देवानृषींश्चैव वेदान्वा निंदते द्विजः

ವೇದನಿಂದೆ ಮತ್ತು ದೇವನಿಂದೆಯನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ದೇವರು, ಋಷಿಗಳು ಅಥವಾ ವೇದಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾನೋ—

Verse 37

न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः । निंदयेद्वा गुरुं देवं वेदं वासोपबृंहणम्

ಮುನೀಶ್ವರರೇ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ—ಗುರು, ದೇವ, ವೇದ ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಉಪಬೃಂಹಣ (ಸಹಾಯಕಾಂಗ)ಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರೂ॥

Verse 38

कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः । तूष्णीमासीत निंदायां न ब्रूयात्किंचिदुत्तरम्

ಶತಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಕಾಲ ನರನು ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಂದೆ ಬಂದಾಗ ಮೌನವಾಗಿದ್ದು ಯಾವುದೂ ಉತ್ತರಿಸಬಾರದು.

Verse 39

कर्णौ पिधाय गंतव्यं न चैनमवलोकयेत् । वर्ज्जयेद्वै रहस्यानि परेषां गर्हणं बुधः

ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಬೇಕು; ಅವನನ್ನು ನೋಡುವುದೂ ಬೇಡ. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಗುಪ್ತ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನೂ ಪರನಿಂದೆಯನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 40

विवादं स्वजनैः सार्द्धं नकुर्य्याद्वै कदाचन । न पापं पापिनां ब्रूयादपापं वा द्विजोत्तमः

ಸ್ವಜನರೊಂದಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಜಗಳವಿವಾದ ಮಾಡಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪವನ್ನು ಹೇಳಿ ಹರಡಬಾರದು; ಯಾರನ್ನೂ ‘ನಿಷ್ಪಾಪ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಬಾರದು.

Verse 41

सत्येन तुल्यो दोषः स्यादसत्याद्दोषवान्भवेत् । नृणां मिथ्याभिशस्तानां पतंत्यश्रूणि रोदनात्

ಸತ್ಯದ ಎದುರು ದೋಷವನ್ನು ತೂಗಬಹುದು; ಆದರೆ ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಜವಾಗಿ ದೋಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪಕ್ಕೊಳಗಾದವರು ಅಳುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 42

तानि पुत्रान्पशून्घ्नंति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम् । ब्रह्महत्या सुरापाने स्तेये गुर्वंगनागमे

ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ ಮಾಡುವವರ ಪುತ್ರರೂ ಪಶುಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ, ಸುರಾಪಾನ, ಕಳ್ಳತನ, ಗುರುಪತ್ನೀಗಮನ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಪಾಪಗಳ ಫಲವು ಬೀಳುತ್ತದೆ.

Verse 43

दृष्टं वै शोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने । नेक्षेतोद्यंतमादित्यं शशिनं वाऽनिमित्ततः

ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದು—ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಶೋಧನೆ; ಸುಳ್ಳು ದೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನಾಗಲಿ ಚಂದ್ರನನ್ನಾಗಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು।

Verse 44

नास्तं यांतं न वारिस्थं नोपस्पृष्टं न मध्यगम् । तिरोहितं समीक्षेत नादर्शाद्यनुगामिनम्

ಅಸ್ತಮಿಸುವ, ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ, ಸ್ಪರ್ಶದೋಷ/ಮೇಘಾವರಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬಾರದು. ಗ್ರಹಣಾದಿಯಿಂದ ಮರೆಯಾದುದನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು; ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಬಾರದು; ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡಬಾರದು।

Verse 45

न नग्नां स्त्रियमीक्षेत पुरुषं वा कदाचन । न च मूत्रं पुरीषं वा न च संसृष्टमैथुनम्

ಯಾವಾಗಲೂ ನಗ್ನ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನಾಗಲಿ ನಗ್ನ ಪುರುಷನನ್ನಾಗಲಿ ನೋಡಬಾರದು. ಮೂತ್ರವನ್ನಾಗಲಿ ಮಲವನ್ನಾಗಲಿ ನೋಡಬಾರದು; ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮೈಥುನವನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು।

Verse 46

नाशुचिः सूर्यसोमादीन्ग्रहानालोकयेद्बुधः । नाभिभाषेत च परमुच्छिष्टो वावगुंठितः

ಅಶುಚಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರಾದಿ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನೋಡಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಾಯಿಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಪೂಜ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು।

Verse 47

न पश्येत्प्रेतसंस्पर्शं न क्रुद्धस्य गुरोर्मुखम् । न तैलोदकयोश्छायां न पंक्तिं भोजने सति

ಪ್ರೇತಸಂಸ್ಪರ್ಶ (ಮೃತದೇಹಸ್ಪರ್ಶ)ವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಕೋಪಗೊಂಡ ಗುರುಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು. ಎಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆರಳು/ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಭೋಜನ ನಡೆಯುವಾಗ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು।

Verse 48

न मुक्तबंधनं पश्येन्नोन्मत्तं गजमेव वा । नाश्नीयाद्भार्यया सार्द्धं नैनामीक्षेत चाश्नतीम्

ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದವನನ್ನಾಗಲಿ, ಉನ್ಮತ್ತ ಗಜವನ್ನಾಗಲಿ ನೋಡಬಾರದು. ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು; ಅವಳು ಊಟಮಾಡುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಬಾರದು.

Verse 49

क्षुवतीं जृंभमाणां वा नासनस्थां यथासुखम् । नोदके चात्मनो रूपं शुभं वाशुभमेव वा

ತும್ಮುತ್ತಿರುವವಳನ್ನಾಗಲಿ, ಜಂಭಿಸುತ್ತಿರುವವಳನ್ನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಯಥಾಸುಖ ಆಸನಸ್ಥಳಾಗಿರದವಳನ್ನಾಗಲಿ ನೋಡಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು—ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಶುಭವಾಗಲಿ—ನೋಡಬಾರದು.

Verse 50

न लंघयेच्च मतिमान्नाधितिष्ठेत्कदाचन । न शूद्राय मतिं दद्यात्कृसरं पायसं दधि

ವಿವೇಕಿಯು ಧರ್ಮಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಲಂಘಿಸಬಾರದು; ಎಂದಿಗೂ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ವರ್ತಿಸಬಾರದು. ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಕೊಡಬಾರದು; ಕೃಸರ, ಪಾಯಸ, ದಧಿಯನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ನೀಡಬಾರದು.

Verse 51

नोच्छिष्टं वा मधु घृतं न च कृष्णाजिनं हविः । न चैवास्मै व्रतं ब्रूयान्न च धर्मं वदेद्बुधः

ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅಶುದ್ಧವಾದ ಜೇನು ಅಥವಾ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು; ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಸಂಬಂಧ ಹವಿಸ್ಸನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅವನಿಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು, ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಉಪದೇಶಿಸಬಾರದು.

Verse 52

न च क्रोधवशं गच्छेद्द्वेषं रागं च वर्जयेत् । लोभं दंभं तथा शाठ्यं ह्यसूयां ज्ञानकुत्सनम्

ಕೋಪದ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಾರದು; ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ರಾಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಲೋಭ, ದಂಭ, ಶಾಠ್ಯ, ಅಸೂಯೆ ಹಾಗೂ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನನಿಂದೆಯನ್ನೂ ಬಿಡಬೇಕು.

Verse 53

ईर्ष्यां मदं तथाशोकं मोहं च परिवर्जयेत् । न कुर्यात्कस्यचित्पीडां सुतं शिष्यं तु ताडयेत्

ಅಸೂಯೆ, ಮದ, ಶೋಕ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಯಾರಿಗೂ ಪೀಡೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಪುತ್ರನನ್ನಾಗಲಿ ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಲಿ ಶಿಸ್ತುಪಡಿಸಬಹುದು.

Verse 54

न हीनानुपसेवेत न च तृष्णामतिः क्वचित् । नात्मानं चावमन्येत दैन्यं यत्नेन वर्जयेत्

ಹೀನಬುದ್ಧಿಯವರ ಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಎಲ್ಲಿಯೂ ತೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸಲ್ಪಡಬಾರದು. ತನ್ನನ್ನೇ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು; ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ದೈನ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 55

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे पंचपंचाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದ ಐವತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 56

न नदीषु नदीं ब्रूयात्पर्वतेषु च पर्वतान् । आवासे भोजने वापि न त्यजेत्सहयायिनम्

ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನದಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳಬಾರದು; ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಪರ್ವತವನ್ನು ವಿಶೇಷಪಡಿಸಬಾರದು. ವಾಸದಲ್ಲಾಗಲಿ ಭೋಜನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಸಹಯಾತ್ರಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು.

Verse 57

नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत्तथा । शिरोभ्यंगावशिष्टेन तैलेनांगं न लेपयेत्

ನಗ್ನವಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ದಾಟಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಶಿರೋಅಭ್ಯಂಗದ ನಂತರ ಉಳಿದ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಲೇಪ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 58

न सर्प शस्त्रैः क्रीडेत स्वानि खानि न संस्पृशेत् । रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्

ಸರ್ಪಹಂತಕ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆಟವಾಡಬಾರದು; ತನ್ನ ದೇಹದ ರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರೋಮಗಳು ಅಥವಾ ಗುಹ್ಯಾಂಗಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು; ಅಶಿಷ್ಟನ ಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 59

न पाणि पाद वाङ्नेत्र चापल्यं समुपाश्रयेत् । न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्

ಕೈ, ಕಾಲು, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳ ಚಪಲತೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬಾರದು. ಜನನೇಂದ್ರಿಯ ಹಾಗೂ ಉದರದ ಅಶಾಂತತೆಯಲ್ಲೂ ತೊಡಗಬಾರದು; ಕಿವಿಗಳ ಚಪಲತೆಯನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 60

न चांगनखवाद्यं वै कुर्यान्नांजलिना पिबेत् । नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन

ಅಂಗಗಳಿಂದಲೋ ನಖಗಳಿಂದಲೋ ಟಕಟಕ/ಚಟಕ ಶಬ್ದ ಮಾಡಬಾರದು; ಅಂಜಲಿಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಾರದು. ಕಾಲಿನಿಂದಲೋ ಕೈಯಿಂದಲೋ ನೀರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹೊಡೆದು ಚಿಮ್ಮಿಸಬಾರದು.

Verse 61

न शातयेदिष्टिकाभिर्मूलानि च फलानि च । न म्लेच्छभाषणं शिक्षेन्नाकर्षेच्च पदासनम्

ಇಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಡುಗಳಲ್ಲೋ ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೋ ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಮ್ಲೇಚ್ಛ (ಅಶುದ್ಧ) ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಬಾರದು; ಪಾದಾಸನ/ಚೌಕಿಯನ್ನು ಎಳೆದು ಸರಿಸಬಾರದು.

Verse 62

नखभेदनमास्फोटं छेदनं वा विलेखनम् । कुर्य्याद्विमर्द्दनं धीमान्नाकस्मादेव निष्फलम्

ನಖಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚುವುದು, ಚಟಕ್ ಎಂದು ಮುರಿಯುವುದು, ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಕೆರೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಒರೆಸುವುದು—ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹೀಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು; ಅದು ನಿಷ್ಫಲ.

Verse 63

नोत्संगे भक्षयेद्भक्ष्यं वृथा चेष्टां न चाचरेत् । न नृत्येदथवा गायेन्न वादित्राणि वादयेत्

ಇತರರ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂತು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬಾರದು; ವ್ಯರ್ಥ ಚೇಷ್ಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ತুচ್ಛ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮಾಡಬಾರದು. ನೃತ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು, ಹಾಡಬಾರದು, ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಿಸಬಾರದು.

Verse 64

न संहताभ्यां पाणिभ्यां कंडूयेदात्मनः शिरः । न लौकिकैस्तवैर्देवांस्तोषयेद्वाक्पतेरपि

ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕೆರಕಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ—ವಾಕ್ಪತಿ (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ಸಹಿತ—ದೇವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಬಾರದು.

Verse 65

नाक्षैः क्रीडेन्न धावेत नाप्सु विण्मूत्रमाचरेत् । नोच्छिष्टः संविशेन्नित्यं न नग्नः स्नानमाचरेत्

ಪಾಶೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಾಡಬಾರದು, ಓಡಾಡಿ ಧಾವಿಸಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ (ಜೂಠ) ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮಲಗಬಾರದು, ನಗ್ನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 66

न गच्छंस्तु पठेद्वापि न चैव स्वशिरः स्पृशेत् । न दंतैर्नखरोमाणि च्छिंद्यात्सुप्तं न बोधयेत्

ನಡೆಯುತ್ತಾ ಪಠಣ ಮಾಡಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ (ಪಠಣಕಾಲದಲ್ಲಿ) ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ನಖ ಅಥವಾ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಬಾರದು; ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬಾರದು.

Verse 67

नाबालातपमासेवेत्प्रेतधूमं विवर्जयेत् । नैव स्वप्याच्छून्यगेहे स्वयं नोपानहौ हरेत्

ತೀವ್ರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ತಾನು ಒಳಗಾಗಬಾರದು; ಶ್ಮಶಾನದ ಹೊಗೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಖಾಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ತಾನೇ ಇತರರ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದು.

Verse 68

नाकारणाद्वा निष्ठीवेन्न बाहुभ्यां नदीं तरेत् । न पादक्षालनं कुर्यात्पादेनैव कदाचन

ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಉಗುಳಬಾರದು. ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ಈಜುತ್ತ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಪಾದದಿಂದಲೇ ಪಾದವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತೊಳೆಯಬಾರದು.

Verse 69

नाग्नौ प्रतापयेत्पादौ न कांस्ये धावयेद्बुधः । नाभिप्रसारयेद्देवं ब्राह्मणान्गामथापि वा

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸಬಾರದು; ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಒರೆಸಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಬಾರದು. ದೇವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಥವಾ ಗೋವಿನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾಭಿಯನ್ನು ಚಾಚಿ (ಅವಿನಯವಾಗಿ) ಮಲಗಬಾರದು.

Verse 70

वाय्वग्निनृपविप्रान्वा सूर्यं वा शशिनं प्रति । अशुद्धः शयनं पानं स्वाध्यायं स्नान भोजनम्

ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ—ವಾಯು ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯ ಎದುರು, ರಾಜ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿ—ಶಯನ, ಪಾನ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಸ್ನಾನ, ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 71

बहिर्निष्क्रमणं चैव न कुर्वीत कदाचन । स्वप्नमध्ययनं स्नानमुद्वर्तं भोजनं गतिम्

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ನಿದ್ರೆ, ಅಧ್ಯಯನ, ಸ್ನಾನ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಉಡ್ವರ್ತನ/ಮರ್ಧನ, ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ತಿರುಗಾಟ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 72

उभयोः संध्ययोर्नित्यं मध्याह्ने चैव वर्जयेत् । न स्पृशेत्पाणिनोच्छिष्टो विप्रो गो ब्राह्मणानलान्

ಪ್ರಾತಃಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಸಂಧ್ಯೆ—ಎರಡು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲೂ (ಅನుచಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು) ಸದಾ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವಿದ್ದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗೋವು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 73

न चालनं पदा वापि न देवप्रतिमां स्पृशेत् । नाशुद्धोग्निं परिचरेन्न देवान्कीर्तयेदृषीन्

ಪಾದದಿಂದ ಯಾವುದನ್ನೂ ತಳ್ಳಬಾರದು; ಅಶೌಚ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಅಶುದ್ಧ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪರಿಚರಿಸಬಾರದು; ಅಪವಿತ್ರನಾಗಿ ದೇವರು-ಋಷಿಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಬಾರದು।

Verse 74

नावगाहेदगाधांबु धावयेन्नाऽनिमित्ततः । न वामहस्तेनोद्धृत्य पिबेद्वक्त्रेण वा जलम्

ಅತಿಗಹನ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು. ಎಡಗೈಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕುಡಿಯಬಾರದು; ಬಾಯಿಟ್ಟು ನೇರವಾಗಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಾರದು।

Verse 75

नोत्तरेदनुपस्पृश्य नाप्सु रेतः समुत्सृजेत् । अमेध्यालिप्तमर्हं वा लोहितं वा विषाणि वा

ಶುದ್ಧಿಸ್ಪರ್ಶ (ಅನುಪಸ್ಪೃಶ್ಯ) ಮಾಡದೆ ಏಳಬಾರದು/ಮುಂದೆ ಸಾಗಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಬಾರದು. ಮಲಿನತೆಯಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದುದು, ಪೂಜ್ಯವಾದುದು, ರಕ್ತ ಅಥವಾ ವಿಷ—ಇವುಗಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬಾರದು।

Verse 76

व्यतिक्रामेन्न स्रवंतीं नाप्सु मैथुनमाचरेत् । चैत्यवृक्षं न वै छिंद्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्

ಹರಿಯುವ ಧಾರೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೈಥುನ ಆಚರಿಸಬಾರದು. ಚೈತ್ಯವೃಕ್ಷ (ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷ) ಕತ್ತರಿಸಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಗುಳಬಾರದು।

Verse 77

नास्थिभस्मकपालानि न केशान्न च कंटकान् । तुषांगारकरीषं वा नाधितिष्ठेत्कदाचन

ಎಲುಬುಗಳು, ಭಸ್ಮ, ಕಪಾಲಗಳು, ಕೂದಲು, ಮುಳ್ಳುಗಳು—ಮತ್ತು ತೂಸು, ಕೆಂಡಗಳು ಅಥವಾ ಗೊಬ್ಬರ—ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ಕಾಲಿಡಬಾರದು।

Verse 78

न चाग्निं लंघयेद्धीमान्नोपदध्यादधः क्वचित् । न चैनं पादतः कुर्य्याच्छूर्पेण न धमेद्बुधः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಲಂಘಿಸಬಾರದು; ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಏನನ್ನೂ ಇಡಬಾರದು. ಪಾದಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ವಿವೇಕಿ ಶೂರ್ಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಊದಬಾರದು.

Verse 79

न वृक्षमवरोहेत नावेक्षेताशुचिः क्वचित् । अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत्तथा

ಮರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಅಶುಚಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ (ಯಜ್ಞ/ಅಗ್ನಿ)ಯನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಎಸೆಯಬಾರದು; ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಂದಿಸಬಾರದು.

Verse 80

सुहृन्मरणमात्रं वा स्वयं न श्रावयेत्परान् । अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रयेन प्रयोजयेत्

ಸ್ನೇಹಿತನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿ ಮಾತ್ರವನ್ನೂ ತಾನೇ ಇತರರಿಗೆ ಹೇಳಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾದುದು ಅಥವಾ ವಂಚಕ ಸರಕು—ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 81

न वह्निं मुखनिःश्वासैर्ज्वालयेन्नाशुचिर्बुधः । पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमांतं वाहयेन्न तु

ಅಶುಚಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಿ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಊದಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಬಾರದು. ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೂದಲಿನ ವಿಭಜನೆ (ಸೀಮಂತ)ಯನ್ನು ತೊಳೆಯಬಾರದು/ಹೊಯ್ಯಿಸಬಾರದು.

Verse 82

न भिंद्यात्पूर्वसमयमभ्युपेतं कदाचन । परस्परं पशून्व्याघ्रान्पक्षिणो न च योधयेत्

ಹಿಂದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಸಮಯ/ವಚನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮುರಿಯಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹುಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಾರದು.

Verse 83

परबाधां न कुर्वीत जलवातातपादिभिः । कारयित्वा सुकर्माणि गुरून्पश्चान्न वंचयेत्

ನೀರು, ಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ ನಂತರ ಗುರುಗಳನ್ನು ವಂಚಿಸಬಾರದು.

Verse 84

सायंप्रातर्गृहद्वारान्रक्षार्थं परिघट्टयेत् । बहिर्माल्यं सुगंधिं वा भार्यया सह भोजनम्

ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಬೇಕು. ಹೊರಗೆ ಹೂಮಾಲೆ ಅಥವಾ ಸುಗಂಧ ಇಟ್ಟು, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 85

विगृह्य वादं कृत्वा वा प्रवेशं च विवर्जयेत् । नखादन्ब्राह्मणस्तिष्ठेन्न जल्पेद्वा हसेद्बुधः

ಜಗಳ ಅಥವಾ ವಾದವಿವಾದ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ (ಆ ಸ್ಥಳ/ಸಭೆಗೆ) ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ನಖ ಕಚ್ಚುತ್ತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬಾರದು; ಜ್ಞಾನಿ ಅರ್ಥರಹಿತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಾರದು, ನಗಬಾರದು.

Verse 86

स्वमग्निं चैव हस्तेन स्पृशेन्नाप्सुचिरं वसेत् । न पक्षकेणोपधमेन्न शूर्पेण च पाणिना

ತನ್ನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸಬಾರದು. ರೆಕ್ಕೆ, ಶೂರ್ಪ (ಜೋಳಾಡಿ) ಅಥವಾ ಕೈಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಗಾಳಿ ಬೀಸಬಾರದು.

Verse 87

मुखेनाग्निं समिंधीत मुखादग्निरजायत । परस्त्रियं न भाषेत नायाज्यं याजयेद्बुधः

ಬಾಯಿಂದಲೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು; ಅಗ್ನಿ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಜನಿಸಿದೆ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಬಾರದು; ಅಯಾಜ್ಯನಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡಬಾರದು.

Verse 88

नैकश्चरेत्सदा विप्रः समुदायं च वर्जयेत् । न देवायतनं गच्छेत्कदाचिद्वाऽप्रदक्षिणम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಬಾರದು; ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವುದನ್ನೂ ವಜ್ರಿಸಬೇಕು. ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡದೆ ಹೋಗಬಾರದು.

Verse 89

न पीडयेद्वा वस्त्राणि न देवायतने स्वपेत् । नैकोध्वानं प्रपद्येत नाधार्मिकजनै सह

ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಪೀಡಿಸಬಾರದು; ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಬಾರದು. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡಬಾರದು; ಅಧಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 90

न व्याधिदूषितैर्वापि न शूद्रैः पतितेन वा । नोपानद्वर्जितो वाथ जलादिरहितस्तथा

ರೋಗದಿಂದ ದೂಷಿತರಾದವರೊಂದಿಗೆ, ಶೂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಪತಿತನೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಪಾದರಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಮಾಡಬಾರದು; ನೀರು ಮೊದಲಾದ ಅಗತ್ಯವಸ್ತುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 91

न वर्त्मनि चितिं वाममतिक्रामेत्क्वचिद्द्विजः । न निंदेद्योगिनः सिद्धान्व्रतिनो वा यतींस्तथा

ದ್ವಿಜನು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಚಿತಿಯನ್ನು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ದಾಟಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ವ್ರತಿಗಳು ಮತ್ತು ಯತಿಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಂದಿಸಬಾರದು.

Verse 92

देवतायतनं प्राज्ञा देवानां चैव सत्रिणाम् । नाक्रामेत्कामतश्छायां ब्राह्मणानां च गोरपि

ಹೇ ಪ್ರಾಜ್ಞರೇ, ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಂಗಣವನ್ನೂ, ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಯಜ್ಞಕರ್ತರಿಗೂ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ತುಳಿಯಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೇವಲ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅಥವಾ ಹಸುವಿನ ನೆರಳಿನ ಮೇಲೂ ಕಾಲಿಡಬಾರದು.

Verse 93

स्वां तु नाक्रामयेच्छायां पतिताद्यैर्न रोगिभिः । नांगारभस्मकेशादिष्वधितिष्ठेत्कदाचन

ಪತಿತರಾದವರಿಂದಲೂ ರೋಗಿಗಳಿಂದಲೂ ತನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ತುಳಿಯಿಸಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಂಡ, ಭಸ್ಮ, ಕೂದಲು ಮೊದಲಾದ ಅಶುದ್ಧ ಅವಶೇಷಗಳ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಬಾರದು।

Verse 94

वर्जयेन्मार्जनी रेणुं स्नानवस्त्र घटोदकम् । न भक्षयेदभक्ष्याणि नापेयं च पिबेद्द्विजः

ಒಗೆಯ ಧೂಳು, ಸ್ನಾನವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಿಳಿದ ನೀರು, ಹಾಗೂ ಘಟದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ನೀರು—ಇವುಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು; ಅಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು, ಅಪೇಯವನ್ನು ಕುಡಿಯಬಾರದು।