Adhyaya 98

Verse 1

सूत उवाच । एवमुक्ते शुभे वाक्ये विज्वलेन महात्मना । कुंजलो वदतां श्रेष्ठः स्तोत्रं पुण्यमुदैरयत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿಜ್ವಲನು ಆ ಶುಭವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ವಕ್ತೃಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕುಂಜಲನು ಪುಣ್ಯಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

Verse 2

ध्यात्वा नत्वा हृषीकेशं सर्वक्लेशविनाशनम् । सर्वश्रेयः प्रदातारं हरेः स्तोत्रमुदीरितम्

ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ—ಸರ್ವಕ್ಲೇಶವಿನಾಶಕನೂ, ಸರ್ವಶ್ರೇಯಪ್ರದಾತನೂ ಆದವನಿಗೆ—ಹರಿಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 3

वासुदेवाभिधानं तत्सर्वश्रेयः प्रदायकम् । मोक्षद्वारं सुखोपेतं शांतिदं पुष्टिवर्द्धनम्

‘ವಾಸುದೇವ’ ಎಂಬ ಆ ನಾಮಸ್ತವವು ಸರ್ವಶ್ರೇಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೋಕ್ಷದ್ವಾರ, ಸುಖಸಹಿತ, ಶಾಂತಿದಾಯಕ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿ-ಸಮೃದ್ಧಿವರ್ಧಕವಾಗಿದೆ.

Verse 4

सर्वकामप्रदातारं ज्ञानदं ज्ञानवर्द्धनम् । वासुदेवस्य यत्स्तोत्रं विज्वलाय प्रकाशितम्

ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವದು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವದು, ಜ್ಞಾನವರ್ಧಕವಾದ ವಾಸುದೇವನ ಸ್ತೋತ್ರವು ವಿಜ್ವಲೆಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

Verse 5

वासुदेवाभिधानं चाप्रमेयं पुण्यवर्द्धनम् । सोऽवगम्य पितुः सर्वं विज्वलः पक्षिणांवरः

ಅವನು ವಾಸುದೇವನ ಅಪರಿಮಿತವಾದ, ಪುಣ್ಯವರ್ಧಕವಾದ ಪವಿತ್ರ ನಾಮವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು; ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಜ್ವಲನು ತಂದೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 6

तत्रगंतुंप्रचक्रामपितुःपृष्टंतदानृप । एवं गंतुं कृतमतिं विज्वलं ज्ञानपारगम्

ಓ ರಾಜನೇ! ಆಗ ತಂದೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಹೊರಟನು. ಹೀಗೆ ಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಜ್ಞಾನಪಾರಗಾಮಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಿಜ್ವಲನು ಮುಂದುವರಿದನು.

Verse 7

उवाच पुत्रं धर्मात्मा उपकारसमुद्यतम्

ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಉಪಕಾರ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದ ತನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 8

कुंजल उवाच । पुत्र तस्य महज्जाने पातकं भूपतेः शृणु । यतो गत्वा पठ स्वत्वं सुबाहोश्चोपशृण्वतः

ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು—ಪುತ್ರನೇ! ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವ ಆ ರಾಜನ ಮಹಾಪಾತಕವನ್ನು ಕೇಳು. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಯಥಾರ್ಥ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಪಠಿಸು; ಸುಬಾಹುವೂ ಕೇಳುವಂತೆ ಮಾಡು.

Verse 9

यथायथा श्रोष्यति स्तोत्रमुत्तमं तथा तथा ज्ञानमयो भविष्यति । श्रीवासुदेवस्य न संशयो वै तस्य प्रसादात्सुशिवं मयोक्तम्

ಯಾರು ಯಾರು ಈ ಉತ್ತಮ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಅವರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಪರಮ ಮಂಗಳ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು.

Verse 10

आमंत्र्य स गुरुं पश्चादुड्डीय लघुविक्रमः । आनंदकाननं पुण्यं संप्राप्तो विज्वलस्तदा

ಗುರುವಿಗೆ ವಿದಾಯವನ್ನಾಗಿ ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಲಘುವಿಕ್ರಮಿಯಾದ ವಿಜ್ವಲನು ಆಗ ಹಾರಿಹೋಗಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ‘ಆನಂದಕಾನನ’ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ವನವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡನು.

Verse 11

वृक्षच्छायां समाश्रित्य उपविष्टो मुदान्वितः । समालोक्य स राजानं विमानेनागतं पुनः

ಮರದ ನೆರಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಅವನು ನೋಡಿದನು—ಅದೇ ರಾಜನು ಮತ್ತೆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 12

एष्यत्यसौ कदा राजा सुबाहुः प्रियया सह । पातकान्मोचयिष्यामि स्तोत्रेणानेन वै कदा

ಆ ರಾಜ ಸುಬಾಹು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಬರುವನು? ಮತ್ತು ನಾನು ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗ ವಿಮೋಚಿಸುವೆನು?

Verse 13

तावद्विमानः संप्राप्तः किंकिणीजालमंडितः । घंटारवसमाकीर्णो वीणावेणुसमन्वितः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಿಂಕಿಣೀಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಘಂಟಾನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ವೀಣಾ-ವೇಣುಗಳ ಮಧುರಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವು ಆಗಮಿಸಿತು.

Verse 14

गंधर्वस्वरसंघुष्टश्चाप्सरोभिः समन्वितः । सर्वकामसमृद्धस्तु अन्नोदकविवर्जितः

ಗಂಧರ್ವರ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಘೋಷಿತವಾಗಿಯೂ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ಅದು ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅನ್ನಜಲವಿಲ್ಲದಿತ್ತು.

Verse 15

तस्मिन्याने स्थितो राजा सुबाहुः प्रियया सह । समुत्तीर्णो विमानात्स सुतार्क्ष्य प्रियया सह

ಆ ಯಾನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದ ರಾಜ ಸುಬಾಹು ಪ್ರಿಯೆಯೊಡನೆ ಇದ್ದನು; ನಂತರ ಅವನು ವಿಮಾನದಿಂದ ಇಳಿದನು—ಸುತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೂ ಪ್ರಿಯೆಯೊಡನೆ ಇಳಿದನು.

Verse 16

शस्त्रमादाय तीक्ष्णं तु यावत्कृंतति तच्छवम् । तावद्धि विज्वलेनापि समाह्वानं कृतं तदा

ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನು ಆ ಶವವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದನೋ, ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ವಲನಿಂದಲೂ ಆಹ್ವಾನ (ಸಮನ) ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 17

भो भोः पुरुषशार्दूल देवोपम भवानिदम् । करोति निर्घृणं कर्म नृशंसैर्न च शक्यते

ಓ ಓ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ, ದೇವೋಪಮನೇ! ನೀನು ಮಾಡುವ ಈ ನಿರ್ಘೃಣ ಕರ್ಮ ಕ್ರೂರಚಿತ್ತರಿಗೂ ಸಹಿಸಲಾರದದು.

Verse 18

कर्तुं पुरुषशार्दूल कोऽयं विधिविपर्ययः । दुष्कृतं साहसं कर्म निंद्यं लोकेषु सर्वदा

ಓ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ! ನೀನು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವ ಈ ವಿಧಿ-ಧರ್ಮದ ವಿಪರ್ಯಾಸವೇನು? ಇಂತಹ ಸಾಹಸಕರ್ಮ ದुष್ಕೃತ; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಂದಿತ.

Verse 19

वेदाचारविहीनं तु कस्मात्प्रारब्धवानि ह । तन्मे त्वं कारणं सर्वं कथयस्व यथा तथा

ಹೇ! ವೇದವಿಹಿತ ಆಚಾರತ್ಯಾಗಿಯಾಗಿ ನೀನು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಏಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದೆ? ಅದರ ಸಮಸ್ತ ಕಾರಣವನ್ನು ಯಥಾತಥವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳು.

Verse 20

इत्येवं भाषितं तस्य विज्वलस्य महात्मनः । समाकर्ण्य महाराजः स्वप्रियां वाक्यमब्रवीत्

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ವಿಜಯ್ವಲನ ಇಂತಹ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 21

प्रिये वर्षशतं भुक्तं मयेदं पापकर्मणा । कदा न भाषितं केन यथायं परिभाषते

ಪ್ರಿಯೆ, ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಈ ದುಃಖವನ್ನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅನುಭವಿಸಿದೆ. ಈವನು ಈಗ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಎಂದಿಗೂ ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ.

Verse 22

ममैवं पीड्यमानस्य क्षुधया हृदयं प्रिये । निर्गतं चोत्सुकं कांते शांतिश्चित्ते प्रवर्तते

ಪ್ರಿಯೆ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹೀಗೆ ಪೀಡಿತನಾದ ನನ್ನ ಹೃದಯವು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟುಹೋಗಲು ಉತ್ಸುಕವಾದಂತೆ ಅಶಾಂತವಾಗಿದೆ; ಕಾಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 23

यावदस्य श्रुतं वाक्यं सर्वदुःखस्य शांतिदम् । तावच्चित्ते समाह्लादो वर्तते चारुहासिनि

ಚಾರುಹಾಸಿನಿ, ಸಮಸ್ತ ದುಃಖವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳುವವರೆಗೆ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಆನಂದವು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ.

Verse 24

कोयं देवो नु गंधर्वः सहस्राक्षो भविष्यति । मुनीनां स्याद्वचः सत्यं यदुक्तं मुनिना पुरा

ಇವನು ಯಾರು—ದೇವನಾ ಗಂಧರ್ವನಾ—ಮುಂದೆ ‘ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ’ ಆಗುವವನು? ಮುನಿಯು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಋಷಿಗಳ ವಚನ ಸತ್ಯವಾಗಲಿ।

Verse 25

एवमाभाषितं श्रुत्वा प्रियस्यानंतरं प्रिया । राजानं प्रत्युवाचाथ भार्या पतिपरायणा

ಪ್ರಿಯನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಕ್ಷಣ ಪತಿಪರಾಯಣೆಯಾದ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ರಾಜನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು।

Verse 26

सत्यमुक्तं त्वया नाथ इदमाश्चर्यमुत्तमम् । यथा ते वर्तते कांत मम चित्ते तथा पुनः

ನಾಥಾ! ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ; ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಕಾಂತಾ! ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಇರುವ ಭಾವ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ।

Verse 27

पक्षिरूपधरः कोऽयं पृच्छते हितकारिवत् । एवमाभाषितं श्रुत्वा प्रियायाः पृथिवीपतिः

ಪಕ್ಷಿರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಿತೈಷಿಯಂತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಈವನು ಯಾರು? ಪ್ರಿಯೆಯ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೂಪತಿ (ರಾಜ) …

Verse 28

बद्धांजलिपुटोभूत्वा पक्षिणं वाक्यमब्रवीत् । सुबाहुरुवाच । स्वागतं ते महाप्राज्ञ पक्षिरूपधरः प्रभो

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಆ ಪಕ್ಷಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು. ಸುಬಾಹು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ! ಪಕ್ಷಿರೂಪಧಾರಿ ಪ್ರಭೋ! ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ।

Verse 29

शिरसा भार्यया सार्द्धं तव पादांबुजद्वयम् । नमस्करोम्यहं पुण्यमस्तु नस्त्वत्प्रसादतः

ನಾನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಶಿರಸಾ ವಂದಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಪದ್ಮಪಾದಯುಗ್ಮಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಮಗೆ ಪುಣ್ಯವೂ ಮಂಗಳವೂ ಲಭಿಸಲಿ.

Verse 30

भवान्कः पक्षिरूपेण पुण्यमेवं प्रभाषते । यादृशं क्रियतेकर्म पूर्वदेहेन सत्तम

ಪಕ್ಷಿರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೀವು ಯಾರು, ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ? ಹೇ ಸತ್ತಮ, ಪೂರ್ವದೇಹದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವ ವಿಧದ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ್ದಿರಿ?

Verse 31

सुकृतं दुष्कृतं वापि तदिहैव प्रभुज्यते । अथ तेनात्मकं वृत्तं तस्याग्रे च निवेदितम्

ಸುಕೃತವಾಗಲಿ ದುಷ್ಕೃತವಾಗಲಿ—ಅದರ ಫಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಜೀವನವೃತ್ತಾಂತವು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿವೇದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 32

यथोक्तं कुंजलेनापि पित्रा पूर्वं श्रुतं तथा । कथयस्वात्मवृत्तांतं भवान्को मां प्रभाषते

ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ—ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವ ನೀವು ಯಾರು?

Verse 33

सुबाहुं प्रत्युवाचेदं वाक्यं पक्षिवरस्तदा । विज्वल उवाच । शुकजात्यां समुत्पन्नः कुंजलोनाम मे पिता

ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಕ್ಷಿಯು ಸುಬಾಹುವಿಗೆ ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿತು. ವಿಜ್ವಲನು ಹೇಳಿದನು—ನಾನು ಶುಕಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ಕುಂಜಲ.

Verse 34

तस्याहं विज्वलो नाम तृतीयस्तु सुतेष्वहम् । नाहं देवो न गंधर्वो न च सिद्धो महाभुज

ಅವನ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೂರನೆಯವನು; ನನ್ನ ಹೆಸರು ವಿಜ್ವಲ. ಹೇ ಮಹಾಬಾಹು, ನಾನು ದೇವನಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವನಲ್ಲ, ಸಿದ್ಧನೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 35

नित्यमेव प्रपश्यामि कर्म चैवं सुदारुणम् । कियत्कालं महत्कर्म साहसाकारसंयुतम्

ನಾನು ನಿತ್ಯವೂ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ—ಅತಿದಾರುಣ. ಸಾಹಸ ಮತ್ತು ದುಸ್ಸಾಹಸದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು?

Verse 36

करिष्यसि महाराज तन्मे कथय सांप्रतम् । सुबाहुरुवाच । वासुदेवाभिधानं यत्पूर्वमुक्तं हि ब्राह्मणैः

ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಈಗ ನೀವು ಏನು ಮಾಡುವಿರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ. ಸುಬಾಹು ಹೇಳಿದರು—‘ವಾಸುದೇವ’ ಎಂಬ ಆ ನಾಮವನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದ್ದರು.

Verse 37

श्रोष्याम्यहं यदा भद्र गतिं स्वां प्राप्नुयां तदा । पुण्यात्मना भाषितं वै मुनिना संयतात्मना

ಹೇ ಭದ್ರ, ನಾನು ನನ್ನ ನಿಯತ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಾದ ಸಂಯತ ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದ ವಚನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೇಳುವೆನು.

Verse 38

तदाहं पातकान्मुक्तो भविष्यामि न संशयः । विज्वल उवाच । तवार्थे पृच्छितस्तातस्तेन मे कथितं च यत्

ಆಗ ನಾನು ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆನು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ವಲನು ಹೇಳಿದರು—ನಿನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಯಿತು; ಅವರು ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.

Verse 39

तत्तेद्याहं प्रवक्ष्यामि शाश्वतं शृणु सत्तम

ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಆ ಶಾಶ್ವತ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಹೇ ಸತ್ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 40

ओंअस्य श्रीवासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्य नारदऋषिरनुष्टुप्छंदः । ओंकारोदेवता सर्वपातकनाशनार्थे चतुर्वर्गसाधनार्थे च जपे विनियोगः । ओंनमो भगवते वासुदेवाय इति मंत्रः । पावनं परमं पुण्यं वेदज्ञं वेदमंदिरम् । विद्याधारं भवाधारं प्रणवं वै नमाम्यहम्

‘ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವ’ ಎಂಬ ಈ ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿ ನಾರದರು, ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್. ಇದರ ದೇವತೆ ಓಂಕಾರ; ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶನಾರ್ಥವೂ ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ-ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಚತುರ್ವರ್ಗಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥವೂ ಜಪವಿನಿಯೋಗ. ಮಂತ್ರ—“ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ।” ನಾನು ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅದು ಪಾವನ, ಪರಮ ಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪ, ವೇದಜ್ಞ, ವೇದಮಂದಿರ; ವಿದ್ಯಾಧಾರ, ಭವಾಧಾರ।

Verse 41

निरावासं निराकारं सुप्रकाशं महोदयम् । निर्गुणं गुणसंबद्धं नमामि प्रणवं परम्

ನಾನು ಪರಮ ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅದು ನಿರಾವಾಸ, ನಿರಾಕಾರ, ಸ್ವಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮಹೋದಯದ ಮೂಲ; ಗುಣಾತೀತವಾದರೂ ಗುಣಸಂಬಂಧದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 42

महाकांतं महोत्साहं महामोहविनाशनम् । आचिन्वंतं जगत्सर्वं गुणातीतं नमाम्यहम्

ನಾನು ಮಹಾಕಾಂತ, ಮಹೋತ್ಸಾಹಿ, ಮಹಾಮೋಹವಿನಾಶಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಧರಿಸಿ ಸಮಾಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ತ್ರಿಗುಣಾತೀತನು।

Verse 43

भाति सर्वत्र यो भूत्वा भूतानां भूतिवर्द्धनः । अभयं भिक्षुसंबद्धं नमामि प्रणवं शिवम्

ನಾನು ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾದ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅದು ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಭೂತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅಭಯಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಭಿಕ್ಷುಮಾರ್ಗ (ಸನ್ಯಾಸ) ದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ।

Verse 44

गायत्रीसाम गायंतं गीतं गीतप्रियं शुभम् । गंधर्वगीतभोक्तारं प्रणवं प्रणमाम्यहम्

ಗಾಯತ್ರೀ ಹಾಗೂ ಸಾಮರೂಪವಾಗಿ ಹಾಡಲ್ಪಡುವ, ಶುಭನೂ ಗೀತಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿ ಗಂಧರ್ವಗೀತಗಳ ಭೋಕ್ತನಾದ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 45

विचारं वेदरूपं तं यज्ञस्थं भक्तवत्सलम् । योनिं सर्वस्य लोकस्य ओंकारं प्रणमाम्यहम्

ವಿವೇಕತತ್ತ್ವರূপ, ವೇದಮಯಸ್ವರೂಪ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಮತ್ತು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಯೋನಿ (ಮೂಲಸ್ರೋತ) ಆದ ಓಂಕಾರಕ್ಕೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 46

तारकं सर्वभूतानां नौरूपेण विराजितम् । संसारार्णवमग्नानां नमामि प्रणवं हरिम्

ಸರ್ವಭೂತಗಳ ತಾರಕ, ನೌಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಸಂಸಾರಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ಪ್ರಣವರೂಪ ಹರಿಯನ್ನು ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 47

सर्वलोकेषु वसते एकरूपेण नैकधा । धामकैवल्यरूपेण नमामि प्रणवं शिवम्

ಅವನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ, ಅನೇಕನಲ್ಲ. ಪರಮಧಾಮ ಹಾಗೂ ಕೈವಲ್ಯರೂಪವಾದ ಪ್ರಣವ-ಶಿವನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 48

सूक्ष्मं सूक्ष्मतरं शुद्धं निर्गुणं गुणनायकम् । वर्जितं प्राकृतैर्भावैर्वेदस्थानं नमाम्यहम्

ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಇನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮತರ, ಶುದ್ಧ, ನಿರ್ಗುಣನಾಗಿಯೂ ಗುಣನಾಯಕನಾದ; ಪ್ರಾಕೃತ ಭಾವಗಳಿಂದ ವರ್ಜಿತ ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾದ ಆ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 49

देवदैत्यवियोगैश्च वर्जितं तुष्टिभिः सदा । दैवैश्च योगिभिर्ध्येयं तमोंकारं नमाम्यहम्

ದೇವ-ದೈತ್ಯರ ವಿಯೋಗ-ಕಲಹಗಳಿಂದ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ, ಸದಾ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತ, ದೇವರೂ ಯೋಗಿಗಳೂ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಪ್ರಣವಸ್ವರೂಪ ಓಂಕಾರಕ್ಕೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 50

व्यापकं विश्ववेत्तारं विज्ञानं परमं शुभम् । शिवं शिवगुणं शांतं वंदे प्रणवमीश्वरम्

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ, ವಿಶ್ವವೇತ್ತ, ಪರಮ ವಿಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ ಹಾಗೂ ಪರಮ ಶುಭ; ಶಿವ, ಶಿವಗುಣಸಂಪನ್ನ, ಶಾಂತಸ್ವರೂಪವಾದ ಆ ಪ್ರಣವೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 51

यस्य मायां प्रविष्टास्तु ब्रह्माद्याश्च सुरासुराः । न विंदंति परं शुद्धं मोक्षद्वारं नमाम्यहम्

ಯಾರ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವಾಸುರರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಆ ಪರಮ ಶುದ್ಧ ತತ್ತ್ವವನ್ನು—ಮೋಕ್ಷದ್ವಾರವನ್ನು—ಪಡೆಯಲಾರರು; ಆತನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 52

आनंदकंदाय विशुद्धबुद्धये शुद्धाय हंसाय परावराय । नमोऽस्तु तस्मै गणनायकाय श्रीवासुदेवाय महाप्रभाय

ಆನಂದದ ಮೂಲ, ವಿಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧಿಸ್ವರೂಪ, ನಿರ್ಮಲ ಪರಮಹಂಸ, ಪರ-ಅಪರಗಳಿಗೂ ಅತೀತ; ಗಣನಾಯಕನಾದ ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವ ಮಹಾಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 53

श्रीपांचजन्येन विराजमानं रविप्रभेणापि सुदर्शनेन । गदाब्जकेनापि विराजमानं प्रभुं सदैनं शरणं प्रपद्ये

ಶ್ರೀ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದಿಂದ ವಿರಾಜಮಾನ, ಸೂರ್ಯಪ್ರಭೆಯಂತೆ ದೀಪ್ತವಾದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಪದ್ಮದಿಂದಲೂ ಶೋಭಿಸುವ ಆ ಸದಾ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 54

यं वेदगुह्यं सगुणं गुणानामाधारभूतं सचराचरस्य । यं सूर्यवैश्वानरतुल्यतेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ವೇದಗಳ ಗುಹ್ಯಾರ್ಥನಾದ, (ನಿರ್ಗುಣನಾಗಿದ್ದರೂ) ಸಗುಣನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ, ಸಮಸ್ತ ಗುಣಗಳ ಆಧಾರಭೂತನಾಗಿ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಾದ, ಸೂರ್ಯ ಹಾಗೂ ವೈಶ್ವಾನರ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 55

क्षुधानिधानं विमलं सुरूपमानंदमानेन विराजमानम् । यं प्राप्य जीवंति सुरादिलोकास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಕ್ಷುಧಿತರಿಗಾಗಿ ನಿಧಿಯಂತೆ ಇರುವವನು, ವಿಮಲನೂ ಸುರೂಪನೂ, ಆನಂದಮಾನದೊಂದಿಗೆ ವಿರಾಜಮಾನನಾದವನು; ಅವನನ್ನು ಪಡೆದರೆ ದೇವಾದಿ ಲೋಕಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಜೀವಂತವಾಗುತ್ತವೆ—ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 56

तमोघनानां स्वकरैर्विनाशं करोति नित्यं परिकर्महेतुः । उद्द्योतमानं रविदीप्ततेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಸರ್ವ ಸದುಪಕ್ರಮದ ಕಾರಣನಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವಹಸ್ತಗಳಿಂದ ಘನ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಿತ್ಯ ನಾಶಮಾಡುವವನು; ಸೂರ್ಯದೀಪ್ತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉಜ್ಜ್ವಲಿಸುವವನು—ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 57

यो भाति सर्वत्र रविप्रभावैः करोति शोषं च रसं ददाति । यः प्राणिनामंतरगः स वायुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾವಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು, ಶೋಷಣವನ್ನೂ ಮಾಡಿ ರಸವನ್ನೂ (ಆರ್ದ್ರತೆಯನ್ನೂ) ನೀಡುವವನು; ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ವಾಯುರೂಪವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು—ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 58

स्वेच्छानुरूपेण स देवदेवो बिभर्ति लोकान्सकलान्महीपान् । संतारणे नौरिव वर्तते यस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ತನ್ನ ಸ್ವೇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಆ ದೇವದೇವನು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಭೂಮಿಯ ಸಮಸ್ತ ರಾಜರನ್ನೂ ಧರಿಸಿ ಪೋಷಿಸುವನು; ಸಂಸಾರಸಾಗರ ದಾಟಿಸಲು ನೌಕೆಯಂತೆ ಇರುವವನು—ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 59

अंतर्गतो लोकमयः सदैव पचत्यसौ स्थावरजंगमानाम् । स्वाहामुखो देवगणस्य हेतुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಲೋಕಮಯನಾಗಿ ಸದಾ, ಸ್ಥಾವರ‑ಜಂಗಮ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಪರಿಪಕ್ವಗೊಳಿಸುವವನು. ‘ಸ್ವಾಹಾ’ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿತ, ದೇವಗಣಗಳ ಕಾರಣ—ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 60

रसैः सुपुण्यैः सकलैः सहैव पुष्णाति सौम्यो गुणदश्च लोके । अन्नानि योनिर्मल तेजसैव तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಸಕಲ ಸುವಿಪುಣ್ಯ ರಸಗಳೊಡನೆ ಆ ಸೌಮ್ಯನು ಲೋಕದ ದಶ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿರ್ಮಲ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತ, ಅನ್ನಗಳ ಆದಿಮೂಲ—ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 61

अस्त्येव सर्वत्र विनाशहेतुः सर्वाश्रयः सर्वमयः स सर्वः । विना हृषीकैर्विषयान्प्रभुंक्ते तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಅವನು ಸರ್ವತ್ರ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ—ಲಯದ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ, ಸರ್ವಮಯ, ಅವನೇ ಸರ್ವ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅವಲಂಬನೆ ಇಲ್ಲದೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 62

जीवस्वरूपेण बिभर्ति लोकांस्ततः स्वमूर्तान्सचराचरांश्च । निष्केवलो ज्ञानमयः सुशुद्धस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಜೀವಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಅವನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಸ್ವಮೂರ್ತಿಗಳಾಗಿ ಚರಾಚರ ಸಕಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿರ್ವಿಕಲ, ಜ್ಞಾನಮಯ, ಪರಮಶುದ್ಧ—ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 63

दैत्यांतकं दुःखविनाशमूलं शांतं परं शक्तिमयं विशालम् । यं प्राप्य देवा विनयं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ದೈತ್ಯಾಂತಕ, ದುಃಖವಿನಾಶದ ಮೂಲ, ಶಾಂತ, ಪರಮ, ಶಕ್ತಿಮಯ, ವಿಶಾಲ—ಅವನನ್ನು ಪಡೆದರೆ ದೇವರೂ ವಿನಯದಿಂದ ನಮನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 64

सुखं सुखांतं सुखदं सुरेशं ज्ञानार्णवं तं मुनिपं सुरेशम् । सत्याश्रयं सत्यगुणोपविष्टं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ನಾನು ಆ ವಾಸುದೇವನ ಶರಣು ಸೇರುತ್ತೇನೆ—ಅವನು ಸುಖಸ್ವರೂಪ, ಸುಖದ ಪರಮಾವಧಿ ಹಾಗೂ ಸುಖಪ್ರದಾತ; ದೇವೇಶ್ವರ; ಜ್ಞಾನಸಾಗರ; ಮುನಿಪತಿ; ಸತ್ಯಾಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು।

Verse 65

यज्ञांगरूपं परमार्थरूपं मायान्वितं मापतिमुग्रपुण्यम् । विज्ञानमेकं जगतां निवासं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ನಾನು ವಾಸುದೇವನ ಶರಣು ಸೇರುತ್ತೇನೆ—ಅವನ ರೂಪವೇ ಯಜ್ಞಾಂಗರೂಪ, ಅವನ ಸ್ವಭಾವವೇ ಪರಮಾರ್ಥ (ಪರಮ ಸತ್ಯ); ಮಾಯಾಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಜಗದಧಿಪತಿ-ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಪರಮಪಾವನ; ಅವನೇ ಏಕೈಕ ವಿಜ್ಞಾನ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ನಿವಾಸ।

Verse 66

अंभोधिमध्ये शयनं हितस्य नागांगभोगे शयनं विशाले । श्रीपादपद्मद्वयमेव तस्य तद्वासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ನಾನು ನಿತ್ಯ ಆ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವನು ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯೆ ಶಯನಿಸುವವನು, ವಿಶಾಲ ಶೇಷನಾಗದ ಭೋಗಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಳ್ಳುವವನು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವನ ಶ್ರೀಪಾದಪದ್ಮಯುಗಳವನ್ನೇ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 67

पुण्यान्वितं शंकरमेव नित्यं तीर्थैरनेकैः परिसेव्यमानम् । तत्पादपद्मद्वयमेव तस्य श्रीवासुदेवस्य अघापहं तत्

ಶಂಕರನು ನಿತ್ಯ ಪುಣ್ಯಮಯನು, ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಪರಿಸೇವಿತನು; ಆದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅಘಾಪಹವು ಆ ಶ್ರೀವಾಸುದೇವನ ಪಾದಪದ್ಮಯುಗಳವೇ।

Verse 68

पादांबुजं रक्तमहोत्पलाभमंभोजसल्लिंगजयोपयुक्तम् । अलंकृतं नूपुरमुद्रिकाभिः श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ನಾನು ನಿತ್ಯ ಶ್ರೀವಾಸುದೇವನ ಪಾದಾಂಬುಜಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವು ಕೆಂಪು ಮಹೋತ್ಪಲದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸಿ, ಪದ್ಮ-ಶಂಖ-ಧ್ವಜ ಎಂಬ ಶುಭಚಿಹ್ನಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ನೂಪುರ ಮತ್ತು ಉಂಗುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 69

देवैः सुसिद्धैर्मुनिभिः सदैव नुतं सुभक्त्या उरगाधिपैश्च । तत्पादपंकेरुहमेवपुण्यं श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ದೇವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಮುನಿಗಳು ಹಾಗೂ ನಾಗಾಧಿಪತಿಗಳೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದಾ ಸ್ತುತಿಸುವ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಮಯ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ನಿತ್ಯ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 70

यस्यापि पादांभसि मज्जमानाः पूता दिवं यांति विकल्मषास्ते । मोक्षं लभंते मुनयः सुतुष्टास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ಯಾರ ಪಾದಾಂಭಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವವರು ಶುದ್ಧರಾಗಿ ಪಾಪರಹಿತರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ತೃಪ್ತರಾದ ಮುನಿಗಳೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ವಾಸುದೇವನ ಶರಣನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ।

Verse 71

पादोदकं तिष्ठति यत्र विष्णोर्गंगादितीर्थानि सदैव तत्र । पिबंति येद्यापि सपापदेहास्ते यांति शुद्धाः सुगृहं मुरारेः

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನ ಜಲವು ಎಲ್ಲಿ ಇರುವುದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಸದಾ ಇರುತ್ತವೆ. ಪಾಪಭಾರಿತ ದೇಹಿಗಳೂ ಅದನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಶುದ್ಧರಾಗಿ ಮುರಾರಿಯ ಶುಭಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 72

पादोदकेनाप्यभिषिच्यमाना उग्रैश्च पापैः परिलिप्तदेहाः । ते यांति मुक्तिं परमेश्वरस्य तस्यैव पादौ सततं नमामि

ಉಗ್ರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಲಿಪ್ತವಾದ ದೇಹಿಗಳೂ ಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದೋದಕದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅಭಿಷೇಕಿತರಾದರೆ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪಾದಯುಗ್ಮಕ್ಕೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 73

नैवेद्यमात्रेण सुभक्षितेन सुचक्रिणस्तस्य महात्मनस्तु । श्रीवाजपेयस्य फलं लभंते सर्वार्थयुक्ताश्च नरा भवंति

ಸುಂದರ ಚಕ್ರಧಾರಿಯಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಕೇವಲ ಸುವ್ಯಂಜನ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರು ಶ್ರೀ ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 74

नारायणं तं नरकाधिनाशनं मायाविहीनं सकलं गुणज्ञम् । यं ध्यायमानाः सुगतिं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ನರಕಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಮಾಯಾರಹಿತ, ಸಂಪೂರ್ಣ, ಸರ್ವಗುಣಜ್ಞನಾದ ವಾಸುದೇವ-ನಾರಾಯಣನ ಶರಣನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಅವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಜನರು ಸುಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 75

यो वंद्यस्त्वृषिसिद्धचारणगणैर्देवैः सदा पूज्यते । यो विश्वस्य विसृष्टिहेतुकरणे ब्रह्मादिदेवप्रभुः । यः संसारमहार्णवे निपतितस्योद्धारको वत्सल । स्तस्यैवापि नमाम्यहं सुचरणौ भक्त्या वरौ पावनौ

ಋಷಿ, ಸಿದ್ಧ, ಚಾರಣಗಣಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸದಾ ವಂದಿತ-ಪೂಜಿತನಾಗಿರುವ, ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರಿಗೂ ಪ್ರಭುವಾಗಿರುವ, ಸಂಸಾರ ಮಹಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವನನ್ನು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುವ ಆತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾವನ ಪಾದಯುಗ್ಮಕ್ಕೆ ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 76

यो दृष्टो मखमंडपे सुरगणैः श्रीवामनः सामगः । सामोद्गीतकुतूहलः सुरगणैस्त्रैलोक्य एकः प्रभुः । कुर्वंतं नयनेक्षणैः शुभकरैर्निष्पापतां तद्बले । स्तस्याहं चरणारविंदयुगलं वंदे परं पावनम्

ಯಜ್ಞಮಂಡಪದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ದರ್ಶನಗೊಂಡ, ಸಾಮಗಾನ ಮಾಡುವ ಶ್ರೀವಾಮನನು—ತ್ರಿಲೋಕದ ಏಕೈಕ ಪ್ರಭು—ಅವನ ಸಾಮೋದ್ಗೀತದ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ದೇವಗಣಗಳು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು; ಮತ್ತು ಅವನು ಶುಭಕರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಪಾಪರಹಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ಆ ಪರಮ ಪಾವನ ಪದ್ಮಪಾದಯುಗ್ಮಕ್ಕೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 77

राजंतं द्विजमंडले मखमुखे ब्रह्मश्रियाशोभितं । दिव्येनापि सुतेजसा करमयं यं चेंद्रनीलोपमम् । देवानां हितकाम्यया सुतनुजं वैरोचनस्यापि तं । याचंतं मम दीयतां त्रिपदकं वंदे प्रभुं वामनम्

ಯಜ್ಞದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯೆ ರಾಜಮಾನನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಶ್ರೀಯ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯೋತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹವು ಇಂದ್ರನೀಲದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಭು ವಾಮನನನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ; ದೇವಹಿತಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ (ಬಲಿ) ವೈರೋಚನಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದರೂ, “ನನಗೆ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿ ನೀಡಿರಿ” ಎಂದು ಯಾಚಿಸಿದನು।

Verse 78

तं द्रष्टुं रविमंडले मुनिगणैः संप्राप्तवंतं दिवं । चंद्रार्कास्तमयांतरे किल पदा संच्छादयंतं तदा । तस्यैवापि सुचक्रिणः सुरगणाः प्रापुर्लयं सांप्रतं । का ये विश्वविकोशकेतमतुलं नौमि प्रभोर्विक्रमम्

ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಮುನಿಗಣಗಳು ರವಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿರುವ ದಿವ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದರು. ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸುವ ಮಧ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾದಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿದಂತಾಯಿತು. ಆ ಶುಭಚಕ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳೂ ಈಗ ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು. ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ವಿಕಸಿಸುವ ಧ್ವಜಸ್ವರೂಪನಾದ ಪ್ರಭುವಿನ ಅತುಲ ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲಿ?

Verse 98

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रेऽष्टनवतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದ ಅಂತರಗತ ಗುರುತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಎಂಭತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।