Adhyaya 91

Verse 1

कुंजलौवाच । ब्रह्महत्याभिभूतस्तु सहस्राक्षो यदा पुरा । गौतमस्य प्रियासंगादगम्यागमनं महत्

ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು—ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ) ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪದಿಂದ ಅಭಿಭೂತನಾಗಿ, ಗೌತಮನ ಪ್ರಿಯೆ (ಅಹಲ್ಯೆ)ಯ ಸಂಗದಿಂದ, ಅಗಮ್ಯಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಗಮನವೆಂಬ ಮಹಾ ಅತಿಕ್ರಮವನ್ನು ಮಾಡಿದನು।

Verse 2

संजातं पातकं तस्य त्यक्तो देवैश्च ब्राह्मणैः । सहस्राक्षस्तपस्तेपे निरालंबो निराश्रयः

ಅವನಿಗೆ ಪಾತಕವು ಉಂಟಾಯಿತು; ದೇವರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಅವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆಗ ನಿರಾಲಂಬ, ನಿರಾಶ್ರಯನಾದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ) ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 3

तपोंते देवताः सर्वा ऋषयो यक्षकिन्नराः । देवराजस्य पूजार्थमभिषेकं प्रचक्रिरे

ಆ ತಪೋಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು—ದೇವರಾಜನ ಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 4

देशं मालवकं नीत्वा देवराजं सुतोत्तम । चक्रे स्नानं महाभाग कुंभैरुदकपूरितैः

ಓ ಸುತೋತ್ತಮ! ದೇವರಾಜನನ್ನು ಮಾಲವದೇಶಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಆ ಮಹಾಭಾಗನು ಜಲಪೂರ್ಣ ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 5

स्नापितुं प्रथमं नीतो वाराणस्यां स्वयं ततः । प्रयागे तु सहस्राक्ष अर्घतीर्थे ततः पुनः

ಮೊದಲು ಅವನು ಸ್ವತಃ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಟ್ಟನು; ನಂತರ, ಓ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ! ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ, ಮತ್ತೆ ಆಮೇಲೆ ಅರ್ಘತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 6

पुष्करेण महात्मासौ स्नापितः स्वयमेव हि । ब्रह्मादिभिः सुरैः सर्वैर्मुनिवृंदैर्द्विजोत्तम

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಪುಷ್ಕರನೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿವೃಂದಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ.

Verse 7

नागैर्वृक्षैर्नागसर्पैर्गंधर्वैस्तु सकिन्नरैः । स्नापितो देवराजस्तु वेदमंत्रैः सुसंस्कृतः

ನಾಗರು, ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷಗಳು, ನಾಗಸರ್ಪಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಗೂ ಕಿನ್ನರರು—ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ—ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರು.

Verse 8

मुनिभिः सर्वपापघ्नैस्तस्मिन्काले द्विजोत्तम । शुद्धे तस्मिन्महाभागे सहस्राक्षे महात्मनि

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾಪಘ್ನ ಮುನಿಗಳಿಂದ, ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಸಹಸ್ರನೇತ್ರ ಮಹಾತ್ಮನು ಶುದ್ಧನಾದಾಗ—ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತು।

Verse 9

ब्रह्महत्या गता तस्य अगम्यागमनं तथा । ब्रह्महत्या ततो नष्टा अगम्यागमनेन च

ಅವನ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವು ಬಂತು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಗಮ್ಯಾಗಮನ (ನಿಷಿದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀಸಂಗ) ದೋಷವೂ ಬಂತು. ನಂತರ ಅದೇ ಅಗಮ್ಯಾಗಮನದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಯಿತು।

Verse 10

पापेन तेन घोरेण सार्द्धमिंद्रस्य भूतले । सुप्रसन्नः सहस्राक्षस्तीर्थेभ्यो हि वरं ददौ

ಆ ಘೋರ ಪಾಪದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ವರವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 11

भवंतस्तीर्थराजानो भविष्यथ न संशयः । मत्प्रसादात्पवित्राश्च यस्मादहं विमोक्षितः

ನೀವು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ತೀರ್ಥರಾಜರಾಗುವಿರಿ. ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀವು ಪವಿತ್ರರಾಗುವಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ನಾನು ವಿಮುಕ್ತನಾದೆನು।

Verse 12

सुघोरात्किल्बिषादत्र युष्माभिर्विमलैरहम् । एवं तेभ्यो वरं दत्वा मालवाय वरं ददौ

ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಂತಹ ವಿಮಲರಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದೆನು. ಹೀಗೆ ಅವರಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವನು ಮಾಲವಕ್ಕೂ ವರವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 13

यस्मात्त्वया मलं मेऽद्य विधृतं श्रमदायकम् । तस्मात्त्वमन्नपानैश्च धनधान्यैरलंकृतः

ನೀನು ಇಂದು ನನ್ನ ಮಲವನ್ನು—ಶ್ರಮದಾಯಕವಾದ ಭಾರವನ್ನು—ಹೊತ್ತು ತೆಗೆದು ದೂರಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಅನ್ನಪಾನಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗು.

Verse 14

भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादान्न संशयः । सुदुःकालैर्विना त्वं तु भविष्यसि सुपुण्यवान्

ನೀನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುವೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಯಾವ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಭಯಂಕರ ದುಃಕಾಲಗಳಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವಂತನಾಗುವೆ.

Verse 15

एवं तस्मै वरं दत्वा देवराजः पुरंदरः । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि देशो मालवकस्तथा

ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ ದೇವರಾಜ ಪುರಂದರನು ಘೋಷಿಸಿದನು—ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ ಹಾಗೂ ಮಾಲವದೇಶವೂ ಪುಣ್ಯಸಂಪನ್ನವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಲಿ.

Verse 16

आखंडलेन सार्द्धं ते स्वस्थानं प्रतिजग्मिरे । सूत उवाच । तदाप्रभृति चत्वारः प्रयागः पुष्करस्तथा

ಆಖಂಡಲ (ಇಂದ್ರ)ನೊಂದಿಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅಂದಿನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದವು: ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರ ಮೊದಲಾದವು.

Verse 17

वाराणसी चार्घतीर्थं प्राप्ता राजत्वमुत्तमम्

ವಾರಾಣಸಿಯು ಚಾರ್ಘತೀರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಾಜತ್ವವನ್ನು (ಸರ್ವೋನ್ನತಾಧಿಕಾರವನ್ನು) ಹೊಂದಿತು.

Verse 18

कुंजल उवाच । अस्ति पंचालदेशेषु विदुरो नाम क्षत्रियः । तेन मोहप्रसंगेन ब्राह्मणो निहतः पुराः

ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದರು—ಪಾಂಚಾಲದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುರನೆಂಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯನೊಬ್ಬನಿದ್ದನು. ಮೋಹಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಅವನು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹತಮಾಡಿದನು.

Verse 19

शिखासूत्रविहीनस्तु तिलकेन विवर्जितः । भिक्षार्थमटतेसोऽपि ब्रह्मघ्नोहं समागतः

ಅವನು ಶಿಖೆಯೂ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವೂ ಇಲ್ಲದವನು, ತಿಲಕವನ್ನೂ ಧರಿಸದವನು. ಭಿಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಘ್ನನೇ—ಎಂದು ತಿಳಿಸಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 20

ब्रह्मघ्नाय सुरापाय भिक्षा चान्नं प्रदीयताम् । गृहेष्वेवं समस्तेषु भ्रमते याचते पुरा

“ಬ್ರಾಹ್ಮಣಘ್ನನಿಗೂ ಸುರಾಪಾಯಿಗೂ ಭಿಕ್ಷೆಯೂ ಅನ್ನವೂ ನೀಡಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಅವನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಅಲೆದು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 21

एवं सर्वेषु तीर्थेषु अटित्वैव समागतः । ब्रह्महत्या न तस्यापि प्रयाति द्विजसत्तम

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸಿ ಮರಳಿ ಬಂದರೂ, ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ, ಅವನ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪವು ಇನ್ನೂ ತೊಲಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 22

वृक्षच्छायां समाश्रित्यदह्यमानेन चेतसा । संस्थितो विदुरः पापो दुःखशोकसमन्वितः

ಮರದ ನೆರಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಒಳಗಿನಿಂದ ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ, ಪಾಪಿ ವಿದ್ಯುರನು ದುಃಖಶೋಕಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

Verse 23

चंद्रशर्मा ततो विप्रो महामोहेन पीडितः । न्यवसन्मागधे देशे गुरुघातकरश्च सः

ಆಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನೆಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಹಾಮೋಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮಗಧದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಗುರುಹಂತಕನಾದನು.

Verse 24

स्वजनैर्बंधुवर्गैश्च परित्यक्तो दुरात्मवान् । स हि तत्र समायातो यत्रासौ विदुरः स्थितः

ಸ್ವಜನರೂ ಬಂಧುವರ್ಗವೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಆ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು—ವಿದುರನು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೇ ತಲುಪಿದನು.

Verse 25

शिखासूत्रविहीनस्तु विप्रलिंगैर्विवर्जितः । तदासौ पृच्छितस्तेन विदुरेण दुरात्मना

ಶಿಖೆಯೂ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ವಂಚಿತನಾದ ಅವನನ್ನು ಆಗ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ವಿದುರನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 26

भवान्को हि समायातोः दुर्भगो दग्धमानसः । विप्रलिंगविहीनस्तु कस्मात्त्वं भ्रमसे महीम्

ನೀನು ಯಾರು, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವೆ—ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತ, ಶೋಕದಿಂದ ದಗ್ಧಮನಸ್ಸಿನವನು? ಬ್ರಾಹ್ಮಣಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತೀ?

Verse 27

विदुरेणोक्तमात्रस्तु चंद्रशर्मा द्विजाधमः । आचष्टे सर्वमेवापि यथापूर्वकृतं स्वकम्

ವಿದುರನು ಮಾತಾಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಚಂಡಶರ್ಮಾ—ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಅಧಮ—ತಾನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 28

पातकं च महाघोरं वसता च गुरोर्गृहे । महामोहगतेनापि क्रोधेनाकुलितेन च

ಗುರುವಿನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮಹಾಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅಶಾಂತನಾದವನು ಮಹಾಘೋರ ಪಾತಕವನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು।

Verse 29

गुरोर्घातः कृतः पूर्वं तेन दग्धोस्मि सांप्रतम् । चंद्रशर्मा च वृत्तांतमुक्त्वा सर्वमपृच्छत

“ಹಿಂದೆ ನಾನು ಗುರುವಿನ ವಧೆ ಮಾಡಿದೆನು; ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಈಗ ನಾನು ದಹಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ।” ಎಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತ ಹೇಳಿ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸಿದನು।

Verse 30

भवान्को हि सुदुःखात्मा वृक्षच्छायां समाश्रितः । विदुरेण समासेन आत्मपापं निवेदितम्

ನೀನು ಯಾರು, ಇಷ್ಟು ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಮರದ ನೆರಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವೆ? ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸ್ವಪಾಪವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು।

Verse 31

अथ कश्चिद्द्विजः प्राप्तस्तृतीयः श्रमकर्षितः । वेदशर्मेति वै नाम बहुपातकसंचयः

ನಂತರ ಮೂರನೆಯವನಾಗಿ ಶ್ರಮದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನು ಬಂದನು. ಅವನ ಹೆಸರು ವೇದಶರ್ಮ; ಅನೇಕ ಪಾತಕಗಳ ಸಂಚಯದಿಂದ ಭಾರಿತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 32

द्वाभ्यामपि सुसंपृष्टः को भवान्दुःखिताकृतिः । कस्माद्भ्रमसि वै पृथ्वीं वद भावं त्वमात्मनः

ಇಬ್ಬರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು—“ನೀನು ಯಾರು, ದುಃಖಿತ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವೆ? ಏಕೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತೀ? ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳು।”

Verse 33

वेदशर्मा ततः सर्वमात्मचेष्टितमेव च । कथयामास ताभ्यां वै ह्यगम्यागमनं कृतम्

ಅನಂತರ ವೇದಶರ್ಮನು ತನ್ನ ಸ್ವಕೃತ್ಯದಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ, ‘ಅಗಮ್ಯಾಗಮನ’—ಅನುಚಿತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ನಿಷಿದ್ಧ ಸಂಗಮ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು।

Verse 34

धिक्कृतः सर्वलोकैश्च अन्यैः स्वजनबांधवैः । तेन पापेन संलिप्तो भ्रमाम्येवं महीमिमाम्

ಎಲ್ಲ ಜನರಿಂದಲೂ, ನನ್ನ ಸ್ವಜನ-ಬಂಧುಗಳಿಂದಲೂ ನಾನು ಧಿಕ್ಕೃತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗಿ ನಾನು ಹೀಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 35

वंजुलो नाम वैश्योथ सुरापायी समागतः । स गोघ्नश्च विशेषेण तैश्च पृष्टो यथा पुरा

ನಂತರ ವಂಜುಲನೆಂಬ ವೈಶ್ಯನು ಬಂದನು; ಅವನು ಸುರಾಪಾನಿ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೋಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನು ಕೂಡ; ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅವರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 36

तेन आवेदितं सर्वं पातकं यत्पुराकृतम् । तैराकर्णितमन्यैश्च सर्वं तस्यप्रभाषितम्

ಅವನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವೇದಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು; ಅವರು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಅವನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದರು।

Verse 37

एवं चत्वारःपापिष्ठा एकस्थानं समागताः । कः कस्यापि न संपर्कं भोजनाच्छादनेन च

ಹೀಗೆ ಆ ನಾಲ್ವರು ಮಹಾಪಾಪಿಗಳು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು; ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಸಂಪರ್ಕವಿರಲಿಲ್ಲ—ಭೋಜನದಲ್ಲೂ, ವಸ್ತ್ರ-ಆಚ್ಛಾದನದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 38

करोति च महाभाग वार्तां चक्रुः परस्परम् । न विशंत्यासने चैके न स्वपंत्येकसंस्तरे

ಓ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 39

एवं दुःखसमाविष्टा नानातीर्थेषु वै गताः । तेषां तु पापका घोरा न नश्यंति च नंदन

ಈ ರೀತಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅವರು ನಾನಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಆದರೆ, ಓ ನಂದನ, ಅವರ ಘೋರ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 40

सामर्थ्यं नास्ति तीर्थानां महापातकनाशने । विदुराद्यास्ततस्ते तु गताः कालंजरं गिरिम्

ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿದುರಾದಿಗಳು ಕಾಲಂಜರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದರು.