Adhyaya 90

Verse 1

सूतौवाच । एवमाकर्ण्य तत्सर्वं समुज्ज्वलस्य भाषितम् । कुंजलः स हि धर्मात्मा प्रत्युवाच सुतं प्रति

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಸಮುಜ್ಜ್ವಲನ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಕುಂಜಲನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 2

कुंजल उवाच । संप्रवक्ष्याम्यहं तात श्रूयतां स्थिरमानसः । सर्वसंदेहविध्वंसं चरित्रं पापनाशनम्

ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು—ತಾತಾ, ಈಗ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು. ಇದು ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಚರಿತ್ರೆ।

Verse 3

इंद्रलोके प्रववृते संवादो देव कौतुकः । सभायां तस्य देवस्य इंद्रस्यापि महात्मनः

ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವಕೌತುಕಪೂರ್ಣವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು—ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದೇವೇಂದ್ರನ ಸಭಾಮಂಡಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ನಡೆಯಿತು.

Verse 4

देवं द्रष्टुं सहस्राक्षं नारदस्त्वरितं ययौ । समागतं सहस्राक्षः सूर्यतेजःसमप्रभम्

ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾದ ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ನಾರದನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

Verse 5

तं दृष्ट्वा हर्षमायातः समुत्थाय महामतिः । ददावर्घं च पाद्यं च भक्त्या प्रणतमानसः

ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಮಹಾಮತಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನತಮನಸ್ಸಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನೂ ಪಾದ್ಯವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 6

बद्धांजलिपुटोभूत्वा प्रणाममकरोत्तदा । आसने कोमले पुण्ये विनिवेश्य द्विजोत्तमम्

ಆಮೇಲೆ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಮೃದು ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.

Verse 7

पप्रच्छ प्रणतो भूत्वा श्रद्धया परया युतः । कस्माच्चागमनं तेऽद्य कारणं वद सांप्रतम्

ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಕೇಳಿದನು—“ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಈಗಲೇ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.”

Verse 8

इत्युक्तो देवराजेन प्रत्युवाच महामुनिः । भवंतं द्रष्टुमायातः पृथिव्यास्तु पुरंदरः

ದೇವರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಹಾಮುನಿಯು ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ನೀಡಿದನು— “ಹೇ ಪುರಂದರಾ! ನೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವೆ.”

Verse 9

स्नात्वा पुण्यप्रदेशेषु तीर्थेषु च सुश्रद्धया । देवान्पितॄन्समभ्यर्च्य दृष्ट्वा तीर्थान्यनेकशः

ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಢ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 10

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्त्वया पृच्छितं पुरा । देवेंद्र उवाच । दृष्टानि पुण्यतीर्थानि सुक्षेत्राणि त्वया मुने

“ನೀನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ.” ದೇವೇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಮುನಿಯೇ! ನೀನು ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಶುಭಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿರುವೆ.”

Verse 11

किं तीर्थं प्राप्य मुच्येत ब्रह्मघ्नो ब्रह्महत्यया । सुरापोमुच्यतेपापाद्गोघ्नोहेमापहारकः

ಯಾವ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವ (ತೀರ್ಥ)ದಿಂದ ಸುರಾಪಾನಿ, ಗೋಹಂತ, ಸ್ವರ್ಣಾಪಹಾರಕನೂ ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ?

Verse 12

स्वामिद्रोहान्महाभाग नारीहंता कथं सुखी । नारद उवाच । यानि कानि च तीर्थानि गयादीनि सुरेश्वर

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹಿ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಹಂತಕನು ಹೇಗೆ ಸುಖಿಯಾಗಿರಬಲ್ಲನು? ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಾ! ಗಯಾದಿ ಯಾವ ಯಾವ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆಯೋ…”

Verse 13

तेषां नैव प्रजानामि विशेषं पापनाशनम् । सुपुण्यानि सुदिव्यानि पापघ्नानि समानि च

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪನಾಶಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ಭೇದ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು; ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ, ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಹರಗಳೇ।

Verse 14

सर्वाण्येव सुतीर्थानि जानाम्यहं पुरंदर । अविशेषं विशेषं वै नैव जानामि सांप्रतम्

ಓ ಪುರಂದರಾ! ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಈಗ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಸಾಮಾನ್ಯ’ ಮತ್ತು ‘ವಿಶೇಷ’ ಎಂಬ ಭೇದ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು।

Verse 15

प्रत्ययं क्रियतां देव तीर्थानां गतिदायकम् । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं नारदस्य महात्मनः

ಓ ದೇವಾ! ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಗತಿ ನೀಡುವ ದೃಢ ಪ್ರಮಾಣ/ಆಶ್ವಾಸನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಎಂದು ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ…

Verse 16

समाहूतानि चेंद्रेण तीर्थानि भूगतानि च । मूर्तिवर्तीनि दिव्यानि समायातानि शासनात्

ಇಂದ್ರನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ತೀರ್ಥಗಳೂ—ದಿವ್ಯವಾಗಿ, ಮೂರ್ತಿರೂಪದಲ್ಲಿ—ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸೇರಿ ಬಂದವು।

Verse 17

बद्धांजलीनि दिव्यानि भूषितानि सुभूषणैः । दिव्यांबराणि स्निग्धानि तेजोवंति च सुव्रत

ಆ ದಿವ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳು ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು; ಶುಭಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ದಿವ್ಯಾಂಬರಧಾರಿಗಳಾಗಿ, ಸ್ನಿಗ್ಧವಾಗಿ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು—ಓ ಸುವ್ರತ!

Verse 18

स्त्रीपुंसोश्च स्वरूपाणि कृतानि च विशेषतः । हेमचंदनकाशानि दिव्यरूपधराणि च

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರ ರೂಪಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು—ಹೆಮ್ಮೆಯ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಚಂದನದಂತೆ ಕಾಂತಿಮಯ, ದಿವ್ಯರೂಪಧಾರಿಗಳಾಗಿ।

Verse 19

मुक्ताफलस्यवर्णेन प्रभासंति नरेश्वर । तप्तकांचनवर्णानि सारुण्यानि च तत्र वै

ಓ ನರೆಶ್ವರ, ಅವರು ಮುತ್ತಿನ ವರ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ತಪ್ತ ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದ, ಸ್ವಲ್ಪ ರಕ್ತಿಮ ಕాంతಿಯುಳ್ಳ ರೂಪಗಳೂ ಕಾಣುತ್ತವೆ।

Verse 20

कति शुक्ल सुपीतानि प्रभावंति सभांतरे । कानि पद्मनिभान्येव मूर्तिवर्तीनि तानि तु

ಸಭಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಶ್ವೇತ, ಎಷ್ಟು ಗಾಢ ಪೀತ ವರ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ? ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವವು ಪದ್ಮಸಮಾನವಾಗಿ, ಸಾಕಾರ ಮೂರ್ತಿಗಳಾಗಿ ಇವೆ?

Verse 21

सूर्यतेजः प्रकाशानि तडित्तेजः समानि च । पावकाभानि चान्यानि प्रभासंति सभांतरे

ಸಭಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು—ಕೆಲವು ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನಂತೆ, ಕೆಲವು ಮಿಂಚಿನ ಕాంతಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಇನ್ನಾವು ಅಗ್ನಿಪ್ರಭೆಯಂತೆ।

Verse 22

सर्वाभरणशोभाढ्यैः प्रशोभंते नरेश्वर । हारकंकणकेयूरमालाभिस्तु सुचंदनैः

ಓ ನರೆಶ್ವರ, ಅವರು ಸರ್ವಾಭರಣಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾರ, ಕಂಕಣ, ಕೇಯೂರ ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸುಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 23

दिव्यचंदनदिग्धानि सुरभीणि गुरूणि च । कमंडलुकराण्येव आयातानि सभांतरे

ದಿವ್ಯ ಚಂದನಲೇಪಿತ, ಸುಗಂಧಭರಿತ ಹಾಗೂ ಭಾರವಾದ ಕಮಂಡಲು ಮೊದಲಾದ ಪಾತ್ರಗಳು ಸಭಾಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದವು।

Verse 24

गंगा च नर्मदा पुण्या चंद्रभागा सरस्वती । देविका बिंबिका कुब्जा कुंजला मंजुला श्रुता

ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು—ಗಂಗಾ, ನರ್ಮದಾ, ಪುಣ್ಯಾ, ಚಂದ್ರಭಾಗಾ, ಸರಸ್ವತಿ; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಿಕಾ, ಬಿಂಬಿಕಾ, ಕುಬ್ಜಾ, ಕುಂಜಲಾ, ಮಂಜುಲಾ, ಶ್ರುತಾ।

Verse 25

रंभा भानुमती पुण्या पारा चैव सुघर्घरा । शोणा च सिंधुसौवीरा कावेरी कपिला तथा

ರಂಭಾ, ಭಾನುಮತೀ, ಪುಣ್ಯಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರಾ ಮತ್ತು ಸುಘರ್ಘರಾ; ಮತ್ತೂ ಶೋಣಾ, ಸಿಂಧು-ಸೌವೀರಾ, ಕಾವೇರಿ, ಕಪಿಲಾ—ಇವುಗಳೂ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು।

Verse 26

कुमुदा वेदनदी पुण्या सुपुण्या च महेश्वरी । चर्मण्वती तथा ख्याता लोपा चान्या सुकौशिकी

ಕುಮುದಾ, ವೇದನದಿ, ಪುಣ್ಯಾ, ಸುಪುಣ್ಯಾ, ಮಹೇಶ್ವರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಖ್ಯಾತ ಚರ್ಮಣ್ವತೀ; ಮತ್ತು ಲೋಪಾ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೊಂದು ಸುಕೌಶಿಕೀ (ನದಿಗಳು)।

Verse 27

सुहंसी हंसपादा च हंसवेगा मनोरथा । सुरुथास्वारुणा वेणा भद्र वेणा सुपद्मिनी

ಸುಹಂಸೀ, ಹಂಸಪಾದಾ, ಹಂಸವೇಗಾ, ಮನೋರಥಾ; ಸುರುಥಾ, ಸ್ವಾರುಣಾ, ವೇಣಾ, ಭದ್ರಾ, ವೇಣಾ, ಸುಪದ್ಮಿನೀ—ಇವು (ನದಿಗಳ) ನಾಮಗಳು ಎಂದು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 28

नाहलीसुमरी चान्या पुण्या चान्या पुलिंदिका । हेमा मनोरथा दिव्या चंद्रिका वेदसंक्रमा

ಒಂದು ನಾಹಲೀ-ಸುಮರೀ, ಮತ್ತೊಂದು ಪುಣ್ಯಾ, ಇನ್ನೊಂದು ಪುಲಿಂದಿಕಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಮಾ, ಮನೋರಥಾ, ದಿವ್ಯಾ, ಚಂದ್ರಿಕಾ, ವೇದಸಂಕ್ರಮಾ—ಇವು (ಹೆಸರುಗಳು) ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 29

ज्वालाहुताशनी स्वाहा काला चैव कपिंजला । स्वधा च सुकला लिंगा गंभीरा भीमवाहिनी

ಜ್ವಾಲಾಹುತಾಶನೀ, ಸ್ವಾಹಾ, ಕಾಲಾ ಮತ್ತು ಕಪಿಞ್ಜಲಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಧಾ, ಸುಕಲಾ, ಲಿಂಗಾ, ಗಂಭೀರಾ, ಭೀಮವಾಹಿನೀ—ಇವು (ಹೆಸರುಗಳು) ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 30

देवद्रीची वीरवाहा लक्षहोमा अघापहा । पाराशरी हेमगर्भा सुभद्रा वसुपुत्रिका

ದೇವದ್ರೀಚೀ, ವೀರವಾಹಾ, ಲಕ್ಷಹೋಮಾ, ಪಾಪಹರಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರಾಶರೀ, ಹೇಮಗರ್ಭಾ, ಸುಭದ್ರಾ, ವಸುಪುತ್ರಿಕಾ—ಇವು (ಅವಳ) ನಾಮಗಳು।

Verse 31

एता नद्यो महापुण्या मूर्तिमत्यो नरेश्वर । सर्वाभरणशोभाढ्याः कुंभहस्ताः सुपूजिताः

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ಈ ನದಿಗಳು ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರದಗಳು—ದಿವ್ಯ ಮೂರ್ತಿಮಂತಿಗಳು; ಸರ್ವಾಭರಣಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿತವಾಗಿವೆ।

Verse 32

प्रयागः पुष्करश्चैव अर्घदीर्घो मनोरथा । वाराणसी महापुण्या ब्रह्महत्या व्यपोहिनी

ಪ್ರಯಾಗ, ಪುಷ್ಕರ, ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಘದೀರ್ಘ, ಮನೋರಥಾ; ಮತ್ತು ಮಹಾಪುಣ್ಯವಂತಿ ವಾರಾಣಸೀ—ಈ ತೀರ್ಥಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 33

द्वारावती प्रभासश्च अवंती नैमिषस्तथा । चंडकश्च महारत्नो महेश्वरकलेश्वरौ

ದ್ವಾರಾವತೀ, ಪ್ರಭಾಸ, ಅವಂತೀ ಹಾಗೂ ನೈಮಿಷ; ಇನ್ನೂ ಚಂಡಕ, ಮಹಾರತ್ನ ಮತ್ತು ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು—ಮಹೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಕಲೆಶ್ವರ।

Verse 34

कलिंजरो ब्रह्मक्षेत्रं माथुरो मानवाहकः । मायाकांती तथान्यानि दिव्यानि विविधानि च

ಕಲಿಂಜರ, ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷೇತ್ರ, ಮಥುರಾ, ಮಾನವಾಹಕ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಯಾಕಾಂತೀ—ಮತ್ತು ಇತರ ನಾನಾವಿಧ ದಿವ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳು।

Verse 35

अष्टषष्टिः सुतीर्थानि नदीनां शतकोटयः । गोदावरीमुखाः सर्वा समायातास्तदाज्ञया

ಅರವತ್ತೆಂಟು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಶತಕೋಟಿಗಳು—ಗೋದಾವರಿ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವೂ—ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದವು।

Verse 36

द्वीपानां तु समस्तानि सुतीर्थानि महांति च । मूर्तिलिंगधराण्येव सहस्राक्षं सुरेश्वरम्

ಎಲ್ಲ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಮಹಾನ್ ತೀರ್ಥಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ರೂಪಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 37

समाजग्मुः समस्तानि तदादेशकराणि च । प्रणेमुर्देवदेवेशं नतशीर्षाणि सर्वशः

ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು।

Verse 38

सूत उवाच । तैः प्रोक्तं तु महातीर्थैर्देवराजं यशस्विनम् । कस्मात्त्वया समाहूता देवदेव वदस्व नः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾತೀರ್ಥಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವದೇವ! ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ಕರೆಯಿಸಿದೆ? ನಮಗೆ ಹೇಳು.”

Verse 39

ब्रूहि नः कारणं सर्वं नमस्तुभ्यं सुराधिप । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं देवराजोभ्यभाषत

“ಹೇ ಸುರಾಧಿಪ! ಸಮಸ್ತ ಕಾರಣವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.” ಎಂದು ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳಿ ದೇವರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 40

कः समर्थो महातीर्थो ब्रह्महत्यां व्यपोहितुम् । गोवधाख्यं महापापं स्त्रीवधाख्यमनुत्तमम्

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೋವಧವೆಂಬ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನೂ, ಸ್ತ್ರೀವಧವೆಂಬ ಅನುತ್ತಮ ಪಾಪವನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸಬಲ್ಲ ಮಹಾತೀರ್ಥ ಯಾವುದು?

Verse 41

स्वामिद्रोहाच्च संभूतं सुरापानाच्च दारुणम् । हेमस्तेयात्तथा जातं गुरुनिंदा समुद्भवम्

ಇದು ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಸುರಾಪಾನದಿಂದ ಭೀಕರವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಿಮಸ್ತೇಯ (ಚಿನ್ನದ ಕಳ್ಳತನ)ದಿಂದಲೂ ಜನಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗುರುನಿಂದೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 42

भ्रूणहत्यां महाघोरां नाशयेत्कः समर्थवान् । राजद्रोहान्महापापं बहुपीडाप्रदायकम्

ಅತಿಘೋರವಾದ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಯಾರು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲರು? ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜದ್ರೋಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ, ಅನೇಕ ಪೀಡೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಯಾರು ನಿವಾರಿಸಬಲ್ಲರು?

Verse 43

मित्रद्रोहात्तथा चान्यदन्यद्विश्वासघातकम् । देवभेदं तथा चान्यं लिंगभेदमतः परम्

ಮಿತ್ರದ್ರೋಹವೂ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕರವಾದ ಇತರ ಕರ್ಮಗಳೂ; ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಭೇದ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಲಿಂಗಚಿಹ್ನೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಭೇದ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು।

Verse 44

वृत्तिच्छेदं च विप्राणां गोप्रचारप्रणाशनम् । आगारदहनं चान्यद्गृहदीपनकं तथा

ವಿಪ್ರರ ಜೀವನವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುವುದು, ಗೋವುಗಳ ಮೇವುಚರಿತ ಮತ್ತು ಸಂಚಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು, ಮನೆಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಕರ್ಮಗಳು—ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವುದು ಮುಂತಾದವು।

Verse 45

षोडशैते महापापा अगम्यागमनं तथा । स्वामित्यागात्समुद्भूतं रणस्थानात्पलायनात्

ಇವು ಹದಿನಾರು ಮಹಾಪಾಪಗಳು—ಅಗಮ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಮುಂತಾದವು; ಹಾಗೂ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಘೋರ ಪಾಪ, ಅಂದರೆ ರಣಸ್ಥಳದಿಂದ ಪಲಾಯನ ಮಾಡುವುದು।

Verse 46

एतानि नाशयेत्को वै समर्थस्तीर्थौत्तमः । समर्थो भवतां मध्ये प्रायश्चित्तं विना ध्रुवम्

ಹೇ ತೀರ್ಥೋತ್ತಮನೇ! ಈ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಯಾರು ಸಮರ್ಥರು? ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥನಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಇವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲನು।

Verse 47

पश्यतां देवतानां च नारदस्य च पश्यतः । ब्रुवंतु सर्वे संचिंत्य विचार्यैवं सुनिश्चितम्

ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ನಾರದನೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಈ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲಿ।

Verse 48

एवमुक्ते शुभे वाक्ये देवराज्ञामहात्मना । संमंत्र्य तीर्थराजेन प्रोचुः शक्रं सभागतम्

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದೇವರಾಜನು ಶುಭ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ, ಅವರು ತೀರ್ಥರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಸಂಮಂತ್ರಿಸಿ ಸಭೆಗೆ ಬಂದ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 49

तीर्थान्यूचुः । श्रूयतामभिधास्यामो देवराज नमोस्तु ते । संति वै सर्वतीर्थानि सर्वपापहराणि च

ತೀರ್ಥಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಶ್ರವಣಮಾಡಿರಿ, ನಾವು ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹೇ ದೇವರಾಜ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಇವೆ; ಅವು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವವು.”

Verse 50

ब्रह्महत्यादिकान्यांश्च त्वया प्रोक्तान्सुरेश्वर । महाघोरान्सुदीप्तांश्च नाशितुं नैव शक्नुमः

ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ, ನೀವು ಹೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ, ದಹಿಸುವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾವು ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ.

Verse 51

प्रयागः पुष्करश्चैव अर्घतीर्थमनुत्तमम् । वाराणसी महाभाग समर्था पापनाशिनी

ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರ, ಹಾಗೆಯೇ ಅನುತ್ತಮ ಅರ್ಘತೀರ್ಥ; ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ವಾರಾಣಸಿ—ಇವೆಲ್ಲ ಪಾಪನಾಶಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥವಾಗಿವೆ.

Verse 52

महापातकनाशार्थे चत्वारोमितविक्रमाः । उपपातकनाशार्थं चत्वारोमितविक्रमाः

ಮಹಾಪಾತಕ ನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ‘ಮಿತವಿಕ್ರಮ’ಗಳು (ನಿಯತ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು) ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಉಪಪಾತಕ ನಾಶಾರ್ಥಕ್ಕೂ ನಾಲ್ಕು ‘ಮಿತವಿಕ್ರಮ’ಗಳೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 53

सृष्टा धात्रा च देवेंद्र पुष्कराद्या महाबलाः । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं तीर्थानां सुरराट् ततः

ಹೇ ದೇವೇಂದ್ರ! ಧಾತೃ (ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ) ಪುಷ್ಕರಾದಿ ಮಹಾಬಲ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ತೀರ್ಥಗಳ ವಿಷಯವಾದ ಆ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನು ಆಗ (ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಿಸಿದನು/ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದನು)।

Verse 54

हर्षेण महताविष्टस्तेषां स्तोत्रं चकार सः

ಅವನು ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು।

Verse 90

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये । च्यवनचरित्रे नवतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನ ಹಾಗೂ ಗುರುತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗಿನ ‘ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರ’ ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।