Adhyaya 38

Verse 1

सूत उवाच । एवं संबोधितो वेनः पापभावं गतः किल । पुरुषेण तेन जैनेन महापापेन मोहितः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ರೀತಿ ಸಂಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವೇನನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪಾಪಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು; ಸ್ವತಃ ಮಹಾಪಾಪಿಯಾದ ಆ ಜೈನ ಪುರುಷನಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದನು.

Verse 2

नमस्कृत्य ततः पादौ तस्यैव च दुरात्मनः । वेदधर्मं परित्यज्य सत्यधर्मादिकां क्रियाम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಆ ದುರಾತ್ಮನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವೇದಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸತ್ಯಧರ್ಮಾಧಿಷ್ಠಿತ ಧರ್ಮಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟನು।

Verse 3

सुयज्ञानां निवृत्तिः स्याद्वेदानां हितथैव च । पुण्यशास्त्रमयो धर्मस्तदा नैव प्रवर्तितः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಯಜ್ಞಗಳ ಪ್ರವಾಹ ನಿಂತಿತು; ವೇದಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಹಿತವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು; ಆಗ ಪುಣ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಮಯ ಧರ್ಮವು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 4

सर्वपापमयो लोकः संजातस्तस्य शासनात् । नैव यागाश्च वेदाश्च धर्मशास्त्रार्थमुत्तमम्

ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಪಾಪಮಯವಾಯಿತು; ಯಾಗಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ವೇದಾಚರಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪರಮಾರ್ಥವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 5

न दानाध्ययनं विप्रास्तस्मिञ्छासति पार्थिवे । एवं धर्मप्रलोपोभून्महत्पापं प्रवर्तितम्

ಆ ದುಷ್ಟರಾಜನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ವೇದಾಧ್ಯಯನವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವು ಕ್ಷಯಗೊಂಡು ಮಹಾಪಾಪವು ಪ್ರಬಲವಾಯಿತು।

Verse 6

अंगेन वार्यमाणस्तु अन्यथा कुरुते भृशम् । न ननाम पितुः पादौ मातुश्चैव दुरात्मवान्

ದೇಹದಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದನು; ಆ ದುರಾತ್ಮನು ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳಿಗೂ ತಾಯಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 7

सनकस्यापि विप्रस्य अहमेकः प्रतापवान् । पित्रा निवार्यमाणश्च मात्रा चैव दुरात्मवान्

ಸನಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾಗಿದ್ದೆ; ತಂದೆ ತಾಯಿ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ದುಷ್ಟಸ್ವಭಾವ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 8

न करोति शुभं पुण्यं तीर्थदानादिकं कदा । आत्मभावानुरूपं च बहुकालं महायशाः

ಓ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ, ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ದಾನಾದಿ ಶುಭ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆತ್ಮಬೋಧಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 9

पुनः सर्वैर्विचार्यैवं कस्मात्पापी व्यजायत । अंगप्रजापतेः पुत्रो वंशलाञ्छनमागतः

ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ ಕೇಳಿದರು—ಈ ಪಾಪಿ ಏಕೆ ಹುಟ್ಟಿದನು? ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅಂಗನ ಪುತ್ರನು ವಂಶಕ್ಕೆ ಕಲಂಕ ತಂದನು।

Verse 10

पुनः पप्रच्छ धर्मात्मा सुतां मृत्योर्महात्मनः । कस्य दोषात्समुत्पन्नो वद सत्यं मम प्रिये

ಮತ್ತೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಮಹಾತ್ಮ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು—ಇದು ಯಾರ ದೋಷದಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು? ಪ್ರಿಯೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು।

Verse 11

सुनीथोवाच । पूर्वमेव स्ववृत्तांतमात्मपुण्यं च नंदिनी । समाचष्ट च अंगाय मम दोषान्महामते

ಸುनीಥ ಹೇಳಿದಳು—ಓ ಮಹಾಮತೇ, ನಂದಿನೀ ಮೊದಲೇ ಅಂಗನಿಗೆ ತನ್ನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೂ ತನ್ನ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದ್ದಳು; ನನ್ನ ದೋಷಗಳನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿತ್ತು।

Verse 12

बाल्ये कृतं मया पापं सुशंखस्य महात्मनः । तपसि संस्थितस्यापि नान्यत्किंचित्कृतं मया

ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಸುಶಂಖನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಾನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದೆನು. ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಮತ್ತೇನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

Verse 13

शप्ताहं कुप्यता तेन दुष्टा ते संततिर्भवेत् । इति जाने महाभाग तेनायं दुष्टतां गतः

‘ಅವರು ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಸಂತತಿ ದುಷ್ಟವಾಗುವುದು’ ಎಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ. ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಇವನು ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 14

समाकर्ण्य महातेजास्तया सह वनं ययौ । गते तस्मिन्महाभागे सभार्ये च वने तदा

ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ಮಹಾಭಾಗನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ…

Verse 15

सप्तैते ऋषयस्तत्र वेनपार्श्वं गतास्तथा । समाहूय ततः प्रोचुरंगस्य तनयं प्रति

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಏಳು ಋಷಿಗಳೂ ವೇನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಅಂಗನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 16

ऋषय ऊचुः । मा वेन साहसं कार्षीःप्रजापालो भवानिह । त्वया सर्वमिदं लोकं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಓ ವೇನ, ಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಡ; ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನು. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕ—ತ್ರಿಲೋಕವೂ ಚರಾಚರ ಸಮೇತವಾಗಿ—ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.

Verse 17

धर्मे चैव महाभाग सकलं हि प्रतिष्ठितम् । पापकर्मपरित्यज्य पुण्यं कर्म समाचर

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ಎಲ್ಲವೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸು.

Verse 18

एवमुक्तेषु तेष्वेव प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् । वेन उवाच । अहमेव परो धर्मोऽहमेवार्हः सनातनः

ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ವೇನನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ನಾನೇ ಸನಾತನ ಪೂಜ್ಯನು.”

Verse 19

अहं धाता अहं गोप्ता अहं वेदार्थ एव च । अहं धर्मो महापुण्यो जैनधर्मः सनातनः

ನಾನೇ ಧಾತಾ, ನಾನೇ ಗೋಪ್ತಾ, ನಾನೇ ವೇದಾರ್ಥವೂ ಹೌದು. ನಾನೇ ಧರ್ಮ, ಮಹಾಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪ—ಸನಾತನ ಜೈನಧರ್ಮ.

Verse 20

मामेव कर्मणा विप्रा भजध्वं धर्मरूपिणम् । ऋषय उचुः । ब्राह्मणाः क्षत्त्रिया वैश्यास्त्रयोवर्णा द्विजातयः

“ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ವಿಧಿಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನೇ ಭಜಿಸಿರಿ; ನಾನು ಧರ್ಮರೂಪನು.” ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ—ಈ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳೇ ದ್ವಿಜರು.”

Verse 21

सर्वेषामेव वर्णानां श्रुतिरेषा सनातनी । वेदाचारेण वर्तंते तेन जीवंति जंतवः

ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಇದು ಶ್ರುತಿಯ ಸನಾತನ ಉಪದೇಶ—ವೇದಾಚಾರಾನುಸಾರ ನಡೆದುದರಿಂದಲೇ ಜೀವಿಗಳು ಬದುಕುತ್ತವೆ.

Verse 22

ब्रह्मवंशात्समुद्भूतो भवान्ब्राह्मण एव च । पश्चाद्राजा पृथिव्याश्च संजातः कृतविक्रमः

ಬ್ರಹ್ಮವಂಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ; ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ರಾಜನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿ, ಕೃತಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೆನಿಸಿಕೊಂಡೆ.

Verse 23

राजपुण्येन राजेंद्र सुखं जीवंति वै द्विजाः । राज्ञः पापेन नश्यंति तस्मात्पुण्यं समाचर

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ರಾಜನ ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೇ ದ್ವಿಜರು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ರಾಜನ ಪಾಪದಿಂದ ಅವರು ನಾಶಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು, ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡು.

Verse 24

समादृतस्त्वया धर्मः कृतश्चापि नराधिप । त्रेतायुगस्य कर्मापि द्वापरस्य तथा नहि

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದೀ; ತ್ರೇತಾಯುಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀ, ಆದರೆ ದ್ವಾಪರಯುಗದಂತೆ ಅಲ್ಲ.

Verse 25

कलेश्चैव प्रवेशं तु वर्त्तयिष्यंति मानवाः । जैनधर्मं समाश्रित्य सर्वे पापप्रमोहिताः

ಮನುಷ್ಯರೇ ಕಲಿಯುಗದ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವರು; ಜೈನಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮೋಹಿತರಾಗುವರು.

Verse 26

वेदाचारं परित्यज्य पापं यास्यंति मानवाः । पापस्य मूलमेवं वै जैनधर्मं न संशयः

ವೇದಾಚಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮನುಷ್ಯರು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಬೀಳುವರು; ಹೀಗಾಗಿ ಜೈನಧರ್ಮವೇ ಪಾಪದ ಮೂಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 27

अनेन मुग्धा राजेंद्र महामोहेन पातिताः । मानवाः पापसंघातास्तेषां नाशाय नान्यथा

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಇದರಿಂದ ಮಹಾಮೋಹದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವರು ಪಾಪಸಮೂಹವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲ।

Verse 28

भविष्यत्येव गोविंदः सर्वपापापहारकः । स्वेच्छारूपं समासाद्य संहरिष्यति पातकात्

ಗೋವಿಂದನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವತರಿಸುವನು—ಸರ್ವಪಾಪಾಪಹಾರಕನು; ತನ್ನ ಸ್ವೇಚ್ಛಾರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪಾತಕದ ಕಾರಣದಿಂದ (ದುಷ್ಟರನ್ನು) ಸಂಹರಿಸುವನು।

Verse 29

पापेषु संगतेष्वेवं म्लेच्छनाशाय वै पुनः । कल्किरेव स्वयं देवो भविष्यति न संशयः

ಈ ರೀತಿ ಪಾಪಗಳು ಸಂಚಿತವಾದಾಗ, ಮತ್ತೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ನಾಶಾರ್ಥ ಸ್ವಯಂ ದೇವನು ಕಲ್ಕಿಯೇ ಆಗುವನು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 30

व्यवहारं कलेश्चैव त्यज पुण्यं समाश्रय । वर्तयस्व हि सत्येन प्रजापालो भवस्व हि

ಕಲಿಯುಗಜನಿತ ಲೋಕವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು. ಸತ್ಯದಿಂದ ನಡೆದು ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನಾಗು.

Verse 31

वेन उवाच । अहं ज्ञानवतां श्रेष्ठः सर्वं ज्ञातं मया इह । योऽन्यथा वर्तते चैव स दंड्यो भवति ध्रुवम्

ವೇನನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಯಾರು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದಂಡನೀಯರು.”

Verse 32

अत्यर्थं भाषमाणं तं राजानं पापचेतनम् । कुपितास्ते महात्मानः सर्वे वै ब्रह्मणः सुताः

ಪಾಪಚೇತನನಾದ ಆ ರಾಜನು ಅತಿದರ್ಪದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಹಾತ್ಮ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದರು।

Verse 33

कुपितेष्वेव विप्रेषु वेनो राजा महात्मसु । ब्रह्मशापभयात्तेषां वल्मीकं प्रविवेश ह

ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಅವರ ಬ್ರಹ್ಮಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ ವೇನ ರಾಜನು ವಲ್ಮೀಕದೊಳಗೆ (ಇರುವೆಗೂಡಿಗೆ) ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 34

अथ ते मुनयः क्रुद्धा वेनं पश्यंति सर्वतः । ज्ञात्वा प्रनष्टं भूपं तं वल्मीकस्थं सुसांप्रतम्

ಆಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮುನಿಗಳು ವೇನನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಡುಕಿದರು; ರಾಜನು ಅಡಗಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಈಗ ವಲ್ಮೀಕದೊಳಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು।

Verse 35

बलादानिन्युस्तं विप्राः क्रूरं तं पापचेतनम् । दृष्ट्वा च पापकर्माणं मुनयः सुसमाहिताः

ವಿಪ್ರರು ಆ ಕ್ರೂರ ಪಾಪಚೇತನನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕರೆತಂದರು; ಅವನ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಮುನಿಗಳು ಸುಸಂಯಮದಿಂದ ಏಕಾಗ್ರರಾದರು।

Verse 36

सव्यं पाणिं ममंथुस्ते भूपस्य जातमन्यवः । तस्माज्जातो महाह्रस्वो नीलवर्णो भयंकरः

ಕೋಪಾವೇಶಗೊಂಡ ಅವರು ಆ ಭೂಪತಿಯ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಮಥಿಸಿದರು; ಅದರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಕುಗ್ಗಿದ ದೇಹದ, ನೀಲವರ್ಣದ, ಭಯಂಕರನಾದ ಒಬ್ಬ ಸತ್ತ್ವ ಹುಟ್ಟಿದನು।

Verse 37

बर्बरो रक्तनेत्रस्तु बाणपाणिर्धनुर्द्धरः । सर्वेषामेव पापानां निषादानां बभूव ह

ರಕ್ತನೇತ್ರನಾಗಿ, ಬಾಣವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಬರ್ಬರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಿಷ್ಠ ನಿಷಾದರಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಧಾನನಾದನು।

Verse 38

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्यानेऽष्टत्रिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದ ಮೂವತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 39

ममंथुर्दक्षिणं पाणिं वेनस्यापि महात्मनः । तस्माज्जातो महात्मा स येन दुग्धा वसुंधरा

ಅವರು ಮಹಾತ್ಮ ವೇನನ ಬಲಗೈಯನ್ನೂ ಮಥಿಸಿದರು; ಅದರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೋಹನ ಮಾಡಿದ ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ಜನಿಸಿದನು।

Verse 40

पृथुर्नाम महाप्राज्ञो राजराजो महाबलः । तस्य पुण्यप्रसादाच्च वेनो धर्मार्थकोविदः

ಪೃಥು ಎಂಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು—ಅತಿಪ್ರಾಜ್ಞ, ರಾಜರಾಜ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ. ಅವನ ಪುಣ್ಯಪ್ರಸಾದದಿಂದ ವೇನನೂ ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಕೋವಿದನಾದನು।

Verse 41

चक्रवर्तिपदं भुक्त्वा प्रसादात्तस्य चक्रिणः । जगाम वैष्णवं लोकं तद्विष्णोः परमं पदम्

ಆ ಚಕ್ರಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಪದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವನು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕಕ್ಕೆ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ—ಹೋದನು।