Adhyaya 10

Verse 1

ऋषय ऊचुः । ततस्ते दानवाः सर्वे हिरण्यकशिपूत्तराः । युद्धाद्भग्नास्तु किं कुर्युर्व्यवसायं महामते

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಪುತ್ರರಾದ ಆ ದಾನವರೆಲ್ಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತು, ಓ ಮಹಾಮತೇ! ಯಾವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು?

Verse 2

विस्तरेणापि नो ब्रूहि तेषां वृत्तमनुत्तमम् । श्रोतुमिच्छामहे सर्वे त्वत्तो वै सांप्रतं द्विज

ಅವರ ಅನುತ್ತಮ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಓ ದ್ವಿಜನೇ! ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಈಗಲೇ ನಿನ್ನಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 3

सूत उवाच । भग्ना रणात्तु ते सर्वे बलहीनास्तु वै तदा । गतदर्पाः सुदुःखार्ता दैत्यास्ते पितरं गताः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಗ್ನರಾಗಿ ಬಲಹೀನರಾದರು. ದರ್ಪವು ನಶಿಸಿ, ತೀವ್ರ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಆ ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.

Verse 4

भक्त्या प्रणम्य ते सर्वे समूचुः कश्यपं तदा । दानवा ऊचुः । भवद्वीर्यात्समुत्पत्तिरस्माकं द्विजसत्तम

ಆಗ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ದಾನವರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿಮ್ಮ ವೀರ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಉದ್ಭವವಾಗಿದೆ.

Verse 5

देवतानां महाभाग दानवानां तथैव च । वयं च दानवाः सर्वे बलवीर्यपराक्रमाः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದಾನವರಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಎಲ್ಲ ದಾನವರು ಬಲ, ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

Verse 6

उपायज्ञाः सुधीराश्च उद्यमेन समन्विताः । वयं तु बहवस्तात देवास्त्वल्पास्तथैव च

ನಾವು ಉಪಾಯಜ್ಞರು, ಸುಧೀರರು, ಉದ್ಯಮದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರು. ಹೇ ತಾತ, ನಾವು ಬಹುಜನ; ದೇವರುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಪರು.

Verse 7

कथं जयंति ते सर्वे वयं भग्ना महाहवात् । तत्किं वै कारणं तात बलतेजः समन्विताः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಗೆ ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾವು ಮಹಾಯುದ್ಧದಿಂದ ಹೇಗೆ ಭಗ್ನರಾಗುತ್ತೇವೆ? ಹೇ ತಾತ, ಬಲ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ಇದರ ಕಾರಣವೇನು?

Verse 8

मत्तनागसहस्राणामेकैकस्य महामते । बलमस्ति च दैत्यस्य नास्ति देवेषु तादृशम्

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೈತ್ಯನಿಗೂ ಸಾವಿರ ಮತ್ತ ಆನೆಗಳ ಬಲದಷ್ಟು ಬಲವಿದೆ; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಬಲವಿಲ್ಲ.

Verse 9

जयश्च दृश्यते तात देवेष्वेव महाहवे । तत्सर्वं कथयस्वैव संशयंछेत्तुमर्हसि

ತಾತಾ! ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವರಲ್ಲಿಯೇ ಜಯವು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ; ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ಛೇದಿಸಲು ನೀವು ಸಮರ್ಥರು.

Verse 10

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे दैत्यतपश्चर्यावर्णनंनाम दशमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ದೈತ್ಯತಪಶ್ಚರ್ಯಾವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 11

वीर्यनिर्वापकस्तातो माताक्षेत्रमिदं सदा । धारणे पालने चैव पोषणे च यथैव हि

ಆದ್ದರಿಂದ ತಾತಾ! ತಾಯಿ ಸದಾ ಬೀಜವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ವರೂಪಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಧಾರಣೆ, ಪಾಲನೆ-ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳೇ.

Verse 12

किं कुर्याद्विषमार्थे तु पिता पुत्रे च वै तथा । अत्र प्रधानं कर्मैव मामेवं बुद्धिराश्रिता

ಪುತ್ರನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣವಾದ ವಿರೋಧಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೆ ತಂದೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದುದು ಕರ್ಮವೇ—ಸದಾಚಾರವೇ; ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇದನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ.

Verse 13

द्वैविध्यं कर्मसंबंधं पापपुण्यसमुद्भवम् । सत्यमेव समाश्रित्य क्रियते धर्म उत्तमः

ಕರ್ಮಸಂಬಂಧವು ದ್ವಿವಿಧ—ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವುದು. ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಉತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 14

तपोध्यानसमायुक्तं तारणाय हि तं सुताः । पतनाय पातकं प्रोक्तं सर्वदैव न संशयः

ಹೇ ಪುತ್ರರೇ, ತಪಸ್ಸು-ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತವಾದುದು ಮೋಕ್ಷಕಾರಣವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಪಾತಕವು ಪತನಹೇತು—ಇದರಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 15

बलेन परिवारेण आभिजात्येन पुत्रकाः । पुण्यहीनस्य पुंसो वै तद्बलं विकलायते

ಹೇ ಪುತ್ರರೇ, ಬಲ, ಕುಟುಂಬದ ನೆರವು, ಕುಲಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರು—ಇವೆಲ್ಲ ಇದ್ದರೂ; ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪುರುಷನ ಆ ಬಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 16

उन्नता गिरिदुर्गेषु वृक्षाः संति सुपुत्रकाः । पतंति वातवेगेन समूलास्तु घनास्तथा

ಹೇ ಸುಪುತ್ರರೇ, ಪರ್ವತದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರುಸಹಿತ ನಿಂತಿರುವ ಎತ್ತರದ ಮರಗಳೂ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಉರುಳಿ ಬೀಳುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡುಗಳೂ।

Verse 17

सत्यधर्मविहीनास्ते तथायांति यमक्षयम् । साधारणः प्राणिनां च धर्म एष सुपुत्रकाः

ಸತ್ಯಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರು ತಕ್ಕಂತೆ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಸುಪುತ್ರರೇ, ಇದೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮ।

Verse 18

येन संतरते जंतुरिह चैव परत्र च । तद्युष्माभिः परित्यक्तं सत्यं धर्मसमन्वितम्

ಜೀವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದಾಟಲು ಕಾರಣವಾದ ಧರ್ಮಸಹಿತ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀವು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀರಿ।

Verse 19

अधर्ममास्थितं पुत्रा युष्माभिः सत्यवर्जितैः । सत्यधर्मतपोभ्रष्टाः पतिता दुःखसागरे

ಓ ಪುತ್ರರೇ, ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಸತ್ಯ-ಧರ್ಮ-ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿ ನೀವು ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಪತಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ.

Verse 20

देवाश्च सत्यसंपन्नाः श्रेयसा च समन्विताः । तपः शांतिदमोपेताः सुपुण्या पापवर्जिताः

ದೇವರು ಸತ್ಯಸಂಪನ್ನರು ಮತ್ತು ಪರಮಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರು. ಅವರು ತಪಸ್ಸು, ಶಾಂತಿ, ದಮದಿಂದ ಯುಕ್ತರು—ಅತಿಪುಣ್ಯರು, ಪಾಪವರ್ಜಿತರು.

Verse 21

यत्र सत्यं च धर्मश्च तपः पुण्यं तथैव च । यत्र विष्णुर्हृषीकेशो जयस्तत्र प्रदृश्यते

ಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೂ ಧರ್ಮವೂ ನೆಲೆಸಿವೆ, ಹಾಗೆಯೇ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವೂ ಇವೆ; ಮತ್ತು ಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಾಧಿಪತಿ ಹೃಷೀಕೇಶ ವಿಷ್ಣು ಇರುವನೋ—ಅಲ್ಲಿ ಜಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 22

तेषां सहायः संभूतो वासुदेवः सनातनः । तस्माज्जयंति ते देवाः सत्यधर्मसमन्विताः

ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಸನಾತನ ವಾಸುದೇವನು ಪ್ರಕಟನಾದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ಯಧರ್ಮಸಮನ್ವಿತರಾದ ಆ ದೇವರು ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 23

सहायेन बलेनैव पौरुषेण तथैव च । भवंतः किल वै पुत्रास्तपः सत्यविवर्जिताः

ಕೇವಲ ಸಹಾಯ, ಬಲ ಮತ್ತು ಪೌರುಷದ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಓ ಪುತ್ರರೇ, ನೀವು—ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದೀರಿ.

Verse 24

यस्य विष्णुः सहायश्च तपश्चैव बलं तथा । तस्यैव च जयो दृष्ट इति धर्मविदो विदुः

ಯಾರಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವೇ ಸಹಾಯಕನಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಬಲವಿದೆಯೋ, ಅವನಿಗೇ ಜಯವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಧರ್ಮವಿದರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

यूयं धर्मविहीनास्तु तपः सत्यविवर्जिताः । ऐंद्रं पदं बलेनैव प्राप्तवंतश्च पूर्वतः

ನೀವು ಧರ್ಮವಿಹೀನರು; ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದವರು. ಹಿಂದೆ ನೀವು ಕೇವಲ ಬಲದಿಂದಲೇ ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆದಿರಿ.

Verse 26

तपो विना महाप्राज्ञा धर्मेण यशसा विना । बलदर्पगुणैः पुत्रा न प्राप्यमैन्द्रकं पदम्

ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರಾದ ನನ್ನ ಪುತ್ರರೇ! ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮವೂ ಯಶಸ್ಸೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಬಲ-ದರ್ಪಾದಿ ಗುಣಗಳಿದ್ದರೂ ಇಂದ್ರಸಮಾನ ಪದವು ದೊರೆಯದು.

Verse 27

प्राप्याप्यैंद्रं पदं पुत्रास्ततो भ्रष्टा भवंति हि । तस्माद्यूयं प्रकुर्वंतु तपः पुत्राः समन्विताः

ಪುತ್ರರೇ! ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಪತನವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಏಕತೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿರಿ.

Verse 28

अविरोधेन संयुक्ता ज्ञानध्यानसमन्विताः । वैरं चैव न कर्तव्यं केशवेन समं कदा

ವಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಸೌಹಾರ್ದದಿಂದ ಒಂದಾಗಿ, ಜ್ಞಾನ-ಧ್ಯಾನಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿರಿ; ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ವೈರ ಮಾಡಬೇಡಿ.

Verse 29

एवंविधा यदा पुत्रा यूयं धन्या भविष्यथ । परां सिद्धिं तदा सर्वे प्रयास्यथ न संशयः

ನೀವು ಇಂತಹ ಸತ್ಪುತ್ರರಾಗುವಾಗ, ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರಾಗುವಿರಿ. ಆಗ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 30

एवं संभाषितास्ते तु कश्यपेन महात्मना । समाकर्ण्य पितुर्वाक्यं दानवास्ते महौजसः

ಮಹಾತ್ಮ ಕಶ್ಯಪನು ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ದಾನವರು ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ (ಅನುಗುಣವಾಗಿ) ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾದರು.

Verse 31

प्रणम्य कश्यपं भक्त्या समुत्थाय त्वरान्विताः । सुमंत्रं चक्रिरे दैत्याः परस्परसमाहिताः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎದ್ದರು. ನಂತರ ದೈತ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತರಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರಣೆಯನ್ನು (ಯೋಜನೆ) ರೂಪಿಸಿದರು.

Verse 32

हिरण्यकशिपू राजा तानुवाचाथ दानवान् । तपश्चैव करिष्यामो दुष्करं सर्वदायकम्

ಆಗ ರಾಜ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಆ ದಾನವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ನಾವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡೋಣ; ಅದು ದುಷ್ಕರವಾದರೂ ಸರ್ವವನ್ನೂ ನೀಡುವದು.”

Verse 33

हिरण्याक्षस्तदोवाच करिष्ये दारुणं तपः । ततो बलेन त्रैलोक्यं ग्रहीष्ये नात्र संशयः

ಆಗ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವೆನು. ಅದರಿಂದ ದೊರಕುವ ಬಲದಿಂದ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.”

Verse 34

रणे निर्जित्य गोविंदं तमिमं पापचेतसम् । व्यापाद्य देवताः सर्वाः पदमैंद्रं व्रजाम्यहम्

ರಣದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ—ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಪಾಪಚಿತ್ತನನ್ನು ನೋಡಿ—ನಾನು ಪದ್ಮೈಂದ್ರನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.

Verse 35

बलिरुवाच । एवं न युज्यते कर्तुं युष्माभिर्दितिजेश्वराः । विष्णुना सह यद्वैरं तद्वैरं नाशकारणम्

ಬಲಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದಿತಿಜಾಧಿಪತಿಗಳೇ, ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವುದು ನಿಮಗೆ ಯುಕ್ತವಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ವೈರವೂ ಅದೇ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 36

दानधर्मैस्तथा पुण्यैस्तपोभिर्यज्ञयाजनैः । तमाराध्य हृषीकेशं सुखं गच्छंति मानवाः

ದಾನಧರ್ಮ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞಯಾಜನಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾನವರು ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

हिरण्यकशिपुरुवाच । अहमेवं न करिष्ये हरेराराधनं कदा । स्वभावं तु परित्यज्य शत्रुसेवा प्रचर्यते

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹರಿಯ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುವಿನ ಸೇವೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 38

मरणादधिकं तं तु मानयंति हि पंडिताः । विष्णोः सेवा न वै कार्या मया चान्यैश्च दानवैः

ಪಂಡಿತರು ಅದನ್ನು ಮರಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಯಂಕರವೆಂದು ಮಾನ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸೇವೆಯನ್ನು ನಾನು ಕೂಡ, ಇತರ ದಾನವರೂ ಕೂಡ, ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 39

तमुवाच महात्मानं बलिः पितामहं पुनः । धर्मशास्त्रेषु यद्दृष्टं मुनिभिस्तत्त्ववेदिभिः

ಆಗ ಬಲಿಯು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹನಾದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು— “ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವವೇದಿಗಳಾದ ಮುನಿಗಳು ಕಂಡು ಬೋಧಿಸಿದದ್ದು…”

Verse 40

राजनीतियुतं मंत्रं शत्रोश्चैव प्रधानतः । हीनमात्मानमाज्ञाय रिपुं तं बलिनं तथा

ರಾಜನೀತಿಯುಕ್ತವಾದ ಉಪಾಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಶತ್ರುವನ್ನು ಮೊದಲಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ತನ್ನ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಆ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ಬಲಿಷ್ಠನೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು।

Verse 41

तस्य पार्श्वे प्रगत्वैव जयकालं प्रतीक्षयेत् । दीपच्छायां समाश्रित्य तमो वसति सर्वदा

ಅವನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಜಯದ ಶುಭಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ದೀಪದ ನೆರಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಕತ್ತಲೆ ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 42

स्नेहं दशागतं प्रेक्ष्य दीपस्यापि महाबलम् । प्रकाशं याति वेगेन तमश्च वर्द्धते पुनः

ದೀಪದ ಎಣ್ಣೆ ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ದೀಪವು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠವಾದರೂ ಅದರ ಬೆಳಕು ಬೇಗನೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ।

Verse 43

तथा प्रसादयेच्छन्नः स्नेहं निर्दिश्य तत्त्वतः । स्नेहं कृत्वासुरैः सार्द्धं धर्मभावैः सुरद्विषः

ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ‘ಮೈತ್ರಿ’ಬಂಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ದೇವದ್ವೇಷಿ ಧರ್ಮಭಾವದ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

पूर्वमुक्तं सुमंत्रं तु मुनिना कश्यपेन हि । तेन मंत्रेण राजेंद्र कुरु कार्यं स्वमात्मवान्

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮುನಿ ಕಶ್ಯಪನೇ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದನು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಆ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸು.

Verse 45

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्राह दैत्यः प्रतापवान् । पौत्र नैवं करिष्येहं मानभंगं तथात्मनः

ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರತಾಪವಂತ ದೈತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಮೊಮ್ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಸ್ವಮಾನ ಭಂಗವಾಗುವಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.”

Verse 46

अन्ये च बांधवाः सर्वे तमूचुर्नयपंडितम् । बलिनोक्तं च यत्पुण्यं देवतानां प्रियंकरम्

ಆಮೇಲೆ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳೂ ನಯಪಂಡಿತನಾದ ಆ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಬಲಿಯು ಹೇಳಿದ ಆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯಕರವಾಗಿದೆ.”

Verse 47

शक्रमानकरं प्रोक्तं दानवानां भयंकरम् । करिष्यामो वयं सर्वे तप एवमनुत्तमम्

ಇದು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ಮಾನವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವುದಾಗಿ, ದಾನವರಿಗೂ ಭಯಂಕರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಅನುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡೋಣ.

Verse 48

तपसा निर्जित्य देवान्हरिष्यामः स्वकं पदम् । एवमामंत्र्य ते सर्वे निराकृत्य बलिं तदा

“ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ನಮ್ಮದೇ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟುಹೋಗಿ, ಆ ವೇಳೆಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು.

Verse 49

विष्णोः सार्द्धं महावैरं हृदि कृत्वा महासुराः । तपश्चक्रुस्ततः सर्वे गिरिदुर्गेषु सानुषु

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೈರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಆ ಮಹಾಸುರರೆಲ್ಲರೂ ನಂತರ ಪರ್ವತದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದರು।

Verse 50

एवं ते दानवाः सर्वे त्यक्तरागाः सुनिश्चिताः । कामक्रोधविहीनाश्च निराहारा जितक्लमाः

ಹೀಗೆ ಆ ದಾನವರೆಲ್ಲರೂ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯಿಗಳಾಗಿ, ಕಾಮಕ್ರೋಧರಹಿತರಾಗಿ, ನಿರಾಹಾರದಿಂದಿದ್ದು ಕ್ಲಾಂತಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು।