Pātivratya-kathana
The Narrative of the Pativrata
कुर्वंतु रोगहीनं मे भर्तारं गतकल्मषम् । चंडिकायै प्रदास्यामि रक्तं मांससमुद्भवम् ॥ ७८ ॥
kurvaṃtu rogahīnaṃ me bhartāraṃ gatakalmaṣam | caṃḍikāyai pradāsyāmi raktaṃ māṃsasamudbhavam || 78 ||
“ಅವರು ನನ್ನ ಭರ್ತಾರನನ್ನು ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ, ಪಾಪಕಲ್ಮಷವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ. ನಾನು ಚಂಡಿಕೆಗೆ ಮಾಂಸದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ರಕ್ತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವೆನು.”
A woman/votary within the narrative (petitioning for her husband’s cure)
Vrata: none
Rasa: {"primary_rasa":"karuna","secondary_rasa":"bhayanaka","emotional_journey":"From anxious petition for a husband’s healing, the mood darkens into fierce resolve—promising a blood-offering to Caṇḍikā."}
It shows a votary’s sankalpa: seeking her husband’s freedom from illness and moral taint, linking bodily well-being with karmic purification within a tirtha/mahatmya setting.
Bhakti here appears as urgent, personal supplication—devotion expressed through a vowed offering and prayer for another’s welfare, emphasizing faith-driven intent even in ritualized worship.
Ritual application (Kalpa/vrata-prayoga) is implicit: making a vow, specifying the deity-recipient (Caṇḍikā), and stating the intended result (rogāpanaya and kalmaṣa-kṣaya).