Hanumān-mantra-kathana: Mantra-bheda, Nyāsa, Yantra, and Prayoga

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथोच्यंते हनुमतो मंत्राः सर्वेष्टदायकाः । यान्समाराध्य विप्रेंद्र तत्तुल्याचरणा नराः ॥ १ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಇಗೋ ಹನುಮಂತನ ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಇವುಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ॥ ೧ ॥

Verse 2

मनुः स्वरेंदुसंयुक्तं गगनं च भगान्विताः । हसफाग्निनिशाधीशाःद्वितीयं बीजमीरितम् ॥ २ ॥

‘ಮನು’ವನ್ನು ‘ಸ್ವರ’ ಮತ್ತು ‘ಇಂದು’ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತಗೊಳಿಸು; ‘ಗಗನ’ವನ್ನು ‘ಭಗ’ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಹ-ಸ-ಫ’ವನ್ನು ‘ಅಗ್ನಿ’ ಮತ್ತು ‘ನಿಶಾಧೀಶ’ (ಚಂದ್ರ) ಜೊತೆಗೆ—ಇದೇ ದ್ವಿತೀಯ ಬೀಜಮಂತ್ರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ॥ ೨ ॥

Verse 3

स्वफाग्नयो भगेंद्वाढ्यास्तृतीयं बीजमीरितम् । वियद्भृग्वग्निमन्विंदुयुक्तं स्याञ्च चतुर्थकम् ॥ ३ ॥

‘ಸ್ವ’, ‘ಫಾ’, ‘ಅಗ್ನಿ’—ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ‘ಭಗ’ ಹಾಗೂ ‘ಇಂದು’ (ಚಂದ್ರತತ್ತ್ವ) ಸೇರಿದದ್ದು ತೃತೀಯ ಬೀಜವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಚತುರ್ಥ ಬೀಜವು ‘ವಿಯತ್’ ನಂತರ ‘ಭೃಗು’ ‘ಅಗ್ನಿ’ ಬಂದು ಬಿಂದು-ಯುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 4

पंचमं भगचंद्राढ्यावियद्भृगुस्वकाग्नयः । मन्विंद्वाढ्यौ हसौ षष्टं ङेंतः स्याद्धनुमांस्ततः ॥ ४ ॥

ಪಂಚಮ ಸಮೂಹ—‘ಭಗ’ ‘ಚಂದ್ರ’ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ನಂತರ ‘ವಿಯತ್’, ‘ಭೃಗು’, ‘ಸ್ವ’, ‘ಅಗ್ನಿ’। ಷಷ್ಠ—‘ಮನ್ವಿನ್’, ‘ದ್ವಾಢ್ಯ’, ‘ಹಸು’। ಅನಂತರ ‘ಙೇಮ್’ ಅಂತ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಹನುಮಾನನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 5

हृदयांतो महामंत्रराजोऽयं द्वादशाक्षरः । रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगतीछंद ईरितम् ॥ ५ ॥

ಈ ‘ಮಹಾಮಂತ್ರರಾಜ’ ‘ಹೃದಯ’ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ. ಇದರ ಋಷಿ ರಾಮಚಂದ್ರ; ಛಂದಸ್ಸು ‘ಜಗತಿ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 6

देवता हनुमान्बीजं षष्टं शक्तिर्द्वतीयकम् । षड्बीजैश्च षडंगानि शिरोभाले दृशोर्मुखे ॥ ६ ॥

ದೇವತೆ ಹನುಮಾನ; ಷಷ್ಠವು ಬೀಜ, ದ್ವಿತೀಯವು ಶಕ್ತಿ. ಆರು ಬೀಜಗಳಿಂದ ಆರು ಅಂಗನ್ಯಾಸವನ್ನು—ಶಿರಸ್ಸು, ಭಾಲ, ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 7

गलबाहुद्वये चैव हृदि कुक्षौ च नाभितः । ध्वजे जानुद्वये पादद्वये वर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ७ ॥

ಗಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಕುಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ; ಧ್ವಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ—ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 8

षड्बीजानि पदद्वंद्वं मूर्ध्नि भाले मुखे हृदि । नाभावूर्वोर्जंघयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् ॥ ८ ॥

ಆರು ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜೋಡಿ-ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶಿರೋಮೂರ್ಧ್ನಿ, ಲಲಾಟ, ಮುಖ ಮತ್ತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ನಾಭಿ, ಊರು, ಜಂಘೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 9

अंजनीगर्भसंभूतं ततो ध्यायेत्कपीश्वरम् । उद्यत्कोट्यर्कसंकाशं जगत्प्रक्षोभकारकम् ॥ ९ ॥

ನಂತರ ಅಂಜನೀಗರ್ಭಸಂಭೂತನಾದ ಕಪೀಶ್ವರ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಉದಯಿಸುವ ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಕಂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು।

Verse 10

श्रीरामांघ्रिध्याननिष्टं सुग्रीवप्रमुखार्चितम् । वित्रासयंतं नादेन राक्षसान्मारुतिं भजेत् ॥ १० ॥

ಶ್ರೀರಾಮನ ಪಾದಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಸುಗ್ರೀವ ಮೊದಲಾದವರಿಂದ ಅರ್ಚಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಘೋಷನಾದದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಭೀತಿಗೊಳಿಸುವ ಮಾರುತಿಯನ್ನು ಭಜಿಸಬೇಕು।

Verse 11

ध्यात्वैवं प्रजपेद्भानुसहस्रं विजितैंद्रियः । दशांशं जुहुयाद्बीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ॥ ११ ॥

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಭಾನುಸಹಸ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಜಪಸಂಖ್ಯೆಯ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಾಲು-ಮೊಸರು-ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಅಕ್ಕಿದಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 12

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्त्तिं संकल्प्य मूलतः । आवाह्य तत्र संपूज्य पाद्यादिभिरुपायनैः ॥ १२ ॥

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ವೈಷ್ಣವ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ದೇವಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ, ಪಾದ್ಯಾದಿ ಉಪಚಾರ-ಉಪಹಾರಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 13

केशरेष्वंगपूजा स्यात्पत्रेषु च ततोऽर्चयेत् । रामभक्तो महातेजाः कपिराजो महाबलः ॥ १३ ॥

ಹೂವಿನ ಕೇಸರಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಾಂಗಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೂ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನು ಶ್ರೀರಾಮಭಕ್ತ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ವಾನರರಾಜ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ.

Verse 14

द्रोणाद्रिहारको मेरुपीठकार्चनकारकः । दक्षिणाशाभास्करश्च सर्वविघ्नविनाशकः ॥ १४ ॥

ಅವನು ದ್ರೋಣಾದ್ರಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವವನು, ಮೇರುಪೀಠದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿಸುವವನು, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸೂರ್ಯಸಮಾನ, ಹಾಗೂ ಸರ್ವ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.

Verse 15

इत्थं सम्पूज्य नामानि दलाग्रेषु ततोऽर्चयेत् । सुग्रीवमंगद नीलं जांबवंतं नलं तथा ॥ १५ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಲೆಗಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಸುಗ್ರೀವ, ಅಂಗದ, ನೀಲ, ಜಾಂಬವಾನ್ ಮತ್ತು ನಲರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 16

सुषेणं द्विविदं मैंदं लोकपालस्ततोऽर्चयेत् । वज्राद्यानपि संपूज्य सिद्धश्चैवं मनुर्भवेत् ॥ १६ ॥

ನಂತರ ಸುಷೇಣ, ದ್ವಿವಿದ, ಮೈಂದ ಹಾಗೂ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ವಜ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಾಧಕನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಮನುಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

मंत्रं नवशतं रात्रौ जपेद्दशदिनावधि । यो नरस्तस्य नश्यंति राजशत्रूत्थभीतयः ॥ १७ ॥

ಯಾವ ಪುರುಷನು ಹತ್ತು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ರಾತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 18

मातुलिंगाम्रकदलीफलैर्हुत्वा सहस्रकम् । द्वाविंशतिब्रह्मचारि विप्रान्संभोजयेच्छुचीन् ॥ १८ ॥

ಮಾತುಲಿಂಗ, ಮಾವು ಮತ್ತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಶುದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 19

एवंकृते भूतविषग्रहरोगाद्युपद्रवाः । नश्यंति तत्क्षणादेव विद्वेषिग्रहदानवाः ॥ १९ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಭೂತಬಾಧೆ, ವಿಷ, ಗ್ರಹಪೀಡೆ, ರೋಗ ಮೊದಲಾದ ಉಪದ್ರವಗಳು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ದ್ವೇಷಿ ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವಶಕ್ತಿಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 20

अष्टोत्तरशतेनांबु मंत्रितं विषनाशनम् । भूतापस्मारकृत्योत्थज्वरे तन्मंत्रमंत्रितैः ॥ २० ॥

ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ ಮಂತ್ರಿತ ಮಾಡಿದ ನೀರು ವಿಷನಾಶಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಭೂತಬಾಧೆ, ಅಪಸ್ಮಾರ ಅಥವಾ ಕೃತ್ಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಜ್ವರದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಮಂತ್ರಿತ ನೀರೇ ಔಷಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 21

भस्मभिः सलिलैर्वापि ताडयेज्ज्वरिणं क्रुधा । त्रिदिनाज्ज्वरमुक्तोऽसौ सुखं च लभते नरः ॥ २१ ॥

ಭಸ್ಮದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದಲೋ ಕೋಪದಿಂದ ಜ್ವರಪೀಡಿತನನ್ನು ತಾಡಿಸಬೇಕು; ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಮನುಷ್ಯ ಜ್ವರಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

औषधं वा जलं वापि भुक्त्वा तन्मंत्रमंत्रितम् । सर्वान्रोगान्पराभूय सुखी भवति तत्क्षणात् ॥ २२ ॥

ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮಂತ್ರಿತವಾದ ಔಷಧವನ್ನಾಗಲಿ ನೀರನ್ನಾಗಲಿ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

तज्जप्तभस्मलिप्तांगो भुक्त्वा तन्मंत्रितं पयः । योद्धुं गच्छेच्च यो मंत्री शस्त्रसंघैंर्न बाध्यते ॥ २३ ॥

ಆ ಜಪದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಶಸ್ತ್ರವೃಂದಗಳಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

शस्क्षतं व्रणस्फोटो लूतास्फोटोऽपि भस्मना । त्रिर्जप्तेन च संस्पृष्टाः शुष्यंत्येव न संशयः ॥ २४ ॥

ಕತ್ತರಿದ ಗಾಯ, ಬೊಬ್ಬೆ ಬಂದ ವ್ರಣ ಮತ್ತು ಜೇಡ ಕಚ್ಚಿದ ಊತವೂ—ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಣಗುತ್ತವೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 25

जपेदर्कास्तमारभ्य यावदर्कोदयो भवेत् । मन्त्रं सप्तदिनं यावञ्चादाय भस्मकीलकौ ॥ २५ ॥

ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗುವವರೆಗೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಏಳು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ವಿಧಿಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ಕೀಲಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಧರಿಸಬೇಕು/ಕಾಪಾಡಬೇಕು।

Verse 26

निखनेदभिमन्त्र्याशुशत्रूणां द्वार्यलक्षितः । विद्वेषं मिथ आपन्नाः पलायंतेऽरयोऽचिरात् ॥ २६ ॥

ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ, ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಶತ್ರುಗಳ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೂಳಬೇಕು; ಆಗ ಶತ್ರುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಬೇಗನೆ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 27

भस्मांबु चंदनं मंत्री मंत्रेणानेन मंत्रितम् । भक्ष्यादियोजितं यस्मै ददाति स तु दासवत् ॥ २७ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಭಸ್ಮ, ಜಲ ಮತ್ತು ಚಂದನವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ, ಭಕ್ಷ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೊಡುವವನು ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ದಾಸನಂತೆಯೇ; ನಿಜವಾದ ಮಂತ್ರವಿದನಲ್ಲ।

Verse 28

क्रूराश्च जंतवोऽप्येवं भवंति वशवर्तिनः । गृहीत्वेशनदिस्कंस्थं करंजतरुमूलकम् ॥ २८ ॥

ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈಶಾನ-ಚಕ್ರ-ನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಕರಂಜ ವೃಕ್ಷದ ಬೇರುವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದರೆ ಕ್ರೂರ ಜೀವಿಗಳೂ ವಶವರ್ತಿಗಳಾಗಿ ವಿಧೇಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

कृत्वा तेनांगुष्टमात्रां प्रतिमां च हनूमतः । कृत्वा प्राणप्रतिष्टां च सिंदूराद्यैः प्रपूज्य च ॥ २९ ॥

ಆ ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಹನುಮಂತನ ಅಂಗುಷ್ಟಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಸಿಂಧೂರಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 30

गृहस्याभिमुखी द्वारे निखनेन्मंत्रमुञ्चरन् । ग्रहाभिचाररोगाग्निविषचौरनृपोद्भवाः ॥ ३० ॥

ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೂಳಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಗ್ರಹಪೀಡೆ, ಅಭಿಚಾರ, ರೋಗ, ಅಗ್ನಿ, ವಿಷ, ಕಳ್ಳರು ಹಾಗೂ ರಾಜಾಧಿಕಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 31

न जायंते गृहे तस्मिन् कदाचिदप्युपद्रवाः । तद्गृहं धनपुत्राद्यैरेधते प्रत्यहं चिरम् ॥ ३१ ॥

ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಉಪದ್ರವಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಗೃಹವು ಧನ, ಪುತ್ರಾದಿ ಶುಭಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 32

निशि यत्र वने भस्म मृत्स्नया वापि यत्नतः । शत्रोः प्रतिकृतिं कृत्वा हृदि नाम समालिखेत् ॥ ३२ ॥

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶತ್ರುವಿನ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರ ಹೃದಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ (ಶತ್ರುವಿನ) ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 33

कृत्वा प्राणप्रतिष्टांतं भिंद्याच्छस्त्रैर्मनुं जपन् । मंत्रांते प्रोञ्चरेच्छत्रोर्नाम छिंधि च भिंधि च ॥ ३३ ॥

ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯವರೆಗಿನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿ 'ಛಿಂಧಿ' (ಕತ್ತರಿಸು) ಮತ್ತು 'ಭಿಂಧಿ' (ಸೀಳು) ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

मारयेति च तस्यांते दंतैरोष्टं निपूड्य च । पाण्योस्तले प्रपीड्याथ त्यक्त्वा तं स्वगृहं व्रजेत् ॥ ३४ ॥

ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 'ಮಾರಯ' (ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ) ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಟಿಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿ, ಅಂಗೈಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜಿ, ನಂತರ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 35

कुर्वन्सप्तदिनं चैवं हन्याच्छत्रुं न संशयः । राजिकालवणैर्मुक्तचिकुरः पितृकानने ॥ ३५ ॥

ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಶತ್ರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸಾಸಿವೆ ಮತ್ತು ಉಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ (ಪಿತೃವನದಲ್ಲಿ) ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 36

धत्तूरफलपुष्पैश्च नखरोमविषैरपि । द्विक कौशिकगृध्राणां पक्षैः श्लेष्मांतकाक्षजैः ॥ ३६ ॥

ಉಮ್ಮತ್ತಿಯ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳಿಂದ, ಉಗುರು, ಕೂದಲು ಮತ್ತು ವಿಷದಿಂದ, ಗೂಬೆ ಮತ್ತು ರಣಹದ್ದುಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ಚಳ್ಳೆಹಣ್ಣಿನ (ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಂತಕ) ರಸದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 37

समिद्धिस्त्रिशतं यामयदिङ्मुखो जुहुयान्निशि । एवं सप्तदिनं कुर्वन्मारयेदुद्धतं रिपुन् ॥ ३७ ॥

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನೂರು ಸಮಿತ್ತುಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅಹಂಕಾರಿ ಶತ್ರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

वित्रासस्त्रिदिनं रात्रौ श्मशाने षट्शतं जपेत् । ततो वेताल उत्थाय वदेद्भावि शुभाशुभम् ॥ ३८ ॥

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ವಿತ್ರಾಸ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಆರು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವేతಾಳನು ಎದ್ದು ಭಾವಿ ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ಹೇಳುವನು.

Verse 39

किंकरीभूय वर्त्तेत कुरुते साधकोदितम् । भास्मांबुमंत्रितं रात्रौ सहस्रावृत्तिकं पुनः ॥ ३९ ॥

ದಾಸಭಾವದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿ, ಸಾಧಕನಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ, ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 40

दिनत्रयं च तत्पश्चात्प्रक्षिपेत्प्रतिमासु च । यासु कासु च स्थूलासु लघुष्वपि विशेषतः ॥ ४० ॥

ನಂತರ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಮೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರಿಸಬೇಕು—ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಲ್ಲೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಲ್ಲೂ ಸಹ.

Verse 41

मंत्रप्रभावाञ्चलनं भवत्येव न संशयः । अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां कुजे वा रविवासरे ॥ ४१ ॥

ಮಂತ್ರದ ಪ್ರಭಾವವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಚೇತನಗೊಂಡು ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ, ಮಂಗಳವಾರ ಅಥವಾ ಭಾನುವಾರದಲ್ಲಿ.

Verse 42

हनुमत्प्रतिमां पट्टे माषैः स्नेहपरिप्लुतैः । कुर्याद्रम्यां विशुद्धात्मा सर्वलक्षणलक्षिताम् ॥ ४२ ॥

ಶುದ್ಧಚಿತ್ತದಿಂದ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹನುಮಂತನ ಸುಂದರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ನೆಯ್ಯಿ/ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಮಾಷ (ಉದ್ದಿನ ಬೇಳೆ)ಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷಿತವಾಗಿ.

Verse 43

तैलदीपं वामभागे घृतदीपं तु दक्षिणे । संस्थाप्यावाहयेत्पश्चान्मूलमंत्रेण मंत्रवित् ॥ ४३ ॥

ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ದೀಪವನ್ನೂ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪದ ದೀಪವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ಮಂತ್ರವಿದನು ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಆವಾಹನ ಮಾಡಲಿ।

Verse 44

प्राणप्रतिष्टां कृत्वा च पाद्यादीनि समर्पयेत् । रक्तचंदनपुष्पैश्च सिंदूराद्यैः समर्चयेत् ॥ ४४ ॥

ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡಿ ಪಾದ್ಯಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ; ರಕ್ತಚಂದನ, ಪುಷ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಂಧೂರಾದಿಗಳಿಂದ ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಲಿ।

Verse 45

धूपं दीपं प्रदायाथ नैवेद्यं च समर्पयेत् । अपूपमोदनं शाकमोदकान्वटकादिकम् ॥ ४५ ॥

ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ—ಅಪೂಪ, ಮೋದನ (ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ), ಶಾಕ, ಮೋದಕಗಳು, ವಟಕಾದಿಗಳು।

Verse 46

साज्यं च तत्समर्प्याथ मूलमंत्रेण मंत्रवित् । अखंडितान्यहिलतादलानि सप्तविंशतिम् ॥ ४६ ॥

ನಂತರ ಅದನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಡನೆ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಹಿಲತಾ ಸಸ್ಯದ ಮುರಿಯದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಎಲೆಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಲಿ।

Verse 47

त्रिधा कृत्वा सपूगानि मूलेनैव समर्पयेत् । एवं संपूज्य मंत्रज्ञो जपेद्दशशंत मनुम् ॥ ४७ ॥

ಅಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅದೇ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ; ಹೀಗೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಲಿ।

Verse 48

कर्पूरारार्तिकं कृत्वा स्तुत्वा च बहुधा सुधीः । निजेप्सितं निवेद्याथ विधिवद्विसृजेत्ततः ॥ ४८ ॥

ಕರ್ಪೂರ ಆರತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿ ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಲಿ; ನಂತರ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಲಿ।

Verse 49

नैवेद्यान्नेन संभोज्य ब्राह्मणान्सप्तसंख्यया । निवेदितानि पर्णानि तेभ्यो दद्याद्विभज्य च ॥ ४९ ॥

ನೈವೇದ್ಯ ಅನ್ನದಿಂದ ಏಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅರ್ಪಣಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದ ಎಲೆಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 50

दक्षिणां च यथा शक्ति दत्त्वा तान् विसृजेत्सुधीः । तत इष्टगणैः सार्द्धं स्वयं भुंजीत वाग्यतः ॥ ५० ॥

ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ಜ್ಞಾನಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಲಿ; ನಂತರ ತನ್ನ ಇಷ್ಟಜನರೊಂದಿಗೆ ತಾನೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ವಾಕ್ಸಂಯಮ ಪಾಲಿಸಲಿ।

Verse 51

तद्दिने भूमिशय्यां च ब्रह्मचर्य्यं समाचरेत् । एवं यः कुरुते मर्त्यः सोऽचिरादेव निश्चितम् ॥ ५१ ॥

ಆ ದಿನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಯನ ಮಾಡಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅಭೀಷ್ಟ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

प्राप्नुयात्सकलान्कामान्कपीशस्य प्रसादतः । हनुमत्प्रतिमां भूमौ विलिखेत्तत्पुरो मनुम् ॥ ५२ ॥

ಕಪೀಶ (ಹನುಮಾನ್)ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಅದರ ಮುಂದೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು।

Verse 53

साध्यनाम द्वितीयांतं विमोचय विमोचय । तत्पूर्वं मार्जयेद्वामपाणिनाथ पुनर्लिखेत् । एवमष्टोत्तरशतं लिखित्वा मार्जयेत्पुनः ॥ ५३ ॥

ಸಾಧ್ಯನ ಹೆಸರನ್ನು ದ್ವಿತೀಯ ವಿಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದು, ಅದರ ನಂತರ “ವಿಮೋಚಯ, ವಿಮೋಚಯ” ಎಂದು ಬರೆಯಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಎಡಗೈಯಿಂದ ತೊಳೆದು ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ 108 ಬಾರಿ ಬರೆದು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತೊಳೆಬೇಕು.

Verse 54

एवं कृते महाकारागृहाच्छीघ्रं विमुच्यते । एवमन्यानि कर्माणि कुर्य्यांत्पल्लवमुल्लिखन् ॥ ५४ ॥

ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾ ಕಾರಾಗೃಹದಂತೆ ಇರುವ ಬಂಧನದಿಂದ ಶೀಘ್ರ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಲ್ಲವ (ಮೊಗ್ಗು)ವನ್ನು ಅಂಕಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಇತರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 55

सर्षपैर्वश्यकृद्धोमो विद्वेषे हयमारजैः । कुंकुमैरिध्मकाष्ठैर्वा मरीचैर्जीरकैरपि ॥ ५५ ॥

ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹೋಮವು ವಶ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ದ್ವೇಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಹಯಮಾರಜದಿಂದ (ಹೋಮ) ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕುಂಕುಮ, ಸಮಿಧಾಕಾಷ್ಠಗಳು, ಮತ್ತು ಕರಿಮೆಣಸು–ಜೀರಿಗೆಗಳಿಂದಲೂ (ಹೋಮ) ಮಾಡಬಹುದು.

Verse 56

ज्वरे दूर्वागुडूचीभिर्दध्ना क्षीरेण वा घृतैः । शूले करंजवातारिसमिद्भिस्तैललोलितैः ॥ ५६ ॥

ಜ್ವರದಲ್ಲಿ ದೂರ್ವಾ ಮತ್ತು ಗುಡೂಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೊಸರು ಅಥವಾ ಹಾಲು ಅಥವಾ ತುಪ್ಪದಿಂದ (ಔಷಧ/ಪ್ರಯೋಗ) ಮಾಡಬೇಕು. ಶೂಲ (ಉದರವೇದನೆ)ದಲ್ಲಿ ಕರಂಜ ಮತ್ತು ವಾತಾರಿ ಸಮಿಧಗಳನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿ/ಕಲಸಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 57

तैलाक्ताभिश्च निर्गुंडीसमिद्भिर्वा प्रयत्नतः । सौभाग्ये चंदनैश्चेंद्रलोचनैर्वा लवंगकैः ॥ ५७ ॥

ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಎಣ್ಣೆ ಲೇಪಿಸಿದ ನಿರ್ಗುಂಡಿ ಸಮಿಧಗಳಿಂದಲೂ (ಕರ್ಮ) ಮಾಡಬೇಕು. ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಚಂದನ, ಅಥವಾ ಇಂದ್ರಲೋಚನ, ಅಥವಾ ಲವಂಗಗಳಿಂದ (ಪ್ರಯೋಗ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 58

सुगंधपुष्पैर्वस्त्राप्त्यै तत्तद्धान्यैस्तदाप्तये । रिपुपादरजोभिश्च राजीलवणमिश्रितैः ॥ ५८ ॥

ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ವಸ್ತ್ರಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ತದನುಗುಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಶತ್ರುವಿನ ಪಾದರಜವನ್ನು ರಾಜೀ (ಕಪ್ಪು ಸಾಸಿವೆ) ಮತ್ತು ಉಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿಸಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೆ ಆ ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 59

होमयेत्सप्तरात्रं च रिपुर्याति यमालयम् । धान्यैः संप्राप्यते धान्यमन्नैरन्नसमुच्छ्रयः ॥ ५९ ॥

ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳ ಕಾಲ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಶತ್ರು ಯಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಧಾನ್ಯಲಾಭ, ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅನ್ನಸಮೃದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 60

तिलाज्यक्षीरमधुभिर्महिषीगोसमृद्धये । किं बहूक्तैर्विषे व्याधौ शांतौ मोहे च मारणे ॥ ६० ॥

ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ಎಮ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಹಸುಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೇನು ಬಹಳ ಹೇಳಬೇಕು? ವಿಷದಲ್ಲಿ, ರೋಗದಲ್ಲಿ, ಶಾಂತಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಮೋಹನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಾರಣಕರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 61

विवादे स्तंभने द्यूते भूतभीतौ च संकटे । वश्ये युद्धे क्षते दिव्ये बंधमोक्षे महावने ॥ ६१ ॥

ವಿವಾದದಲ್ಲಿ, ಸ್ತಂಭನಕರ್ಮದಲ್ಲಿ, ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ (ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ), ಭೂತಭಯ ಹಾಗೂ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ; ವಶೀಕರಣದಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಗಾಯವಾದಾಗ, ದಿವ್ಯಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ, ಬಂಧನಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ—ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

Verse 62

साधितोऽयं नृणां दद्यान्मंत्रः श्रेयः सुनिश्चितम् । वक्ष्येऽथ हनुमद्यंत्रं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ६२ ॥

ಈ ಮಂತ್ರವು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾದ ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು; ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈಗ ನಾನು ಹನುಮದ್-ಯಂತ್ರವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 63

लांगूलाकारसंयुक्तं वलयत्रितयं लिखेत् । साध्यनाम लिखेन्मध्ये पाशिबीज प्रवेष्टितम् ॥ ६३ ॥

ಬಾಲದಂತಿರುವ ವಿಸ್ತಾರಸಹಿತ ಮೂರು ವಲಯಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯದ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದು, ಅದನ್ನು ಪಾಶೀ-ಬೀಜದಿಂದ ಆವರಿಸಬೇಕು॥

Verse 64

उपर्यष्टच्छदं कृत्वा पत्रेषु कवचं लिखेत् । तद्बहिर्दंहमालिख्य तद्बहिश्चतुरस्रकम् ॥ ६४ ॥

ಮೇಲೆ ಎಂಟು ಪದರಗಳ ಮುಚ್ಚಳ ಮಾಡಿ, ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ‘ಕವಚ’ವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಅದರ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ವಲಯ, ಅದರ ಹೊರಗೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಚತುರಸ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು॥

Verse 65

चतुरसस्रस्य रेखाग्रे त्रिशूलानि समालिखेत् । सौं बीजं भूपुरस्याष्टवज्रेषु विलिखेत्ततः ॥ ६५ ॥

ಚತುರಸ್ರದ ರೇಖೆಗಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ನಂತರ ಭೂಪುರದ ಎಂಟು ವಜ್ರಾಕಾರದ ಉಬ್ಬುಗಳ ಮೇಲೆ ‘ಸೌಂ’ ಬೀಜವನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು॥

Verse 66

कोणेष्वकुंशमालिख्य मालामंत्रेण वेष्टयेत् । तत्सर्वं वेष्टयेद्यंत्रवलयत्रितयेन च ॥ ६६ ॥

ಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಅಂಕುಶದ ಗುರುತನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಮಾಲಾ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಬೇಕು. ನಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣವನ್ನು ಯಂತ್ರದ ಮೂರು ವಲಯಗಳಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆವರಿಸಬೇಕು॥

Verse 67

शिलायां फलके वस्त्रे ताम्रपत्रेऽथ कुड्यके । ताडपत्रेऽथ भूर्जे वा रोचनानाभिकुंकुभैः ॥ ६७ ॥

ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಫಲಕದ ಮೇಲೆ, ವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ, ತಾಮ್ರಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತಾಳಪತ್ರ ಅಥವಾ ಭೂರ್ಜಪತ್ರದ ಮೇಲೆ—ರೋಚನಾ, ಕಸ್ತೂರಿ, ಕುಂಕುಮಗಳಿಂದ ಲಿಖಿಸಬಹುದು॥

Verse 68

यंत्रमेतत्समालिख्य निराहारो जितेंद्रियः । कपेः प्राणान्प्रतिष्टाप्य पूजयेत्तद्यथाविधि ॥ ६८ ॥

ಈ ಪವಿತ್ರ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯಿಸಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ಕಪಿ (ಹನುಮಂತ) ಯ ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 69

अशेषदुःखशान्त्यर्थः यंत्रं संधारयेद् बुधः । मारीज्वराभिचारादिसर्वोपद्रवनाशनम् ॥ ६९ ॥

ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಈ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು/ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು; ಇದು ಮಾರಿ-ಜ್ವರ, ಅಭಿಚಾರ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಉಪದ್ರವಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 70

योषितामपि बालानां धृतं जनमनोहरम् । भूतकृत्यापिशाचानां दर्शनादेव नाशनम् ॥ ७० ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಮಕ್ಕಳೂ ಇದನ್ನು ಧರಿಸಬಹುದು; ಇದು ಜನಮನೋಹರ. ಇದರ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಭೂತ, ಕೃತ್ಯಾ, ಪಿಶಾಚಾದಿಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 71

मालामंत्रमथो वक्ष्ये तारो वाग्विष्णुगेहिनी । दीर्घत्रयान्विता माया प्रागुक्तं कूटपञ्चकम् ॥ ७१ ॥

ಈಗ ಮಾಲಾ-ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಮೊದಲು ‘ತಾರ’ ಅಕ್ಷರ, ನಂತರ ‘ವಾಕ್’, ನಂತರ ‘ವಿಷ್ಣು-ಗೇಹಿನಿ’ ಪದ; ಆಮೇಲೆ ಮೂರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಯುಕ್ತ ‘ಮಾಯಾ’—ಇದೇ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಕೂಟ-ಪಂಚಕ।

Verse 72

ध्रुवो हृद्धनुमान्ङेंतोऽथ प्रकटपराक्रमः । आक्रांतदिग्मंडलांते यशोवितानसंवदेत् ॥ ७२ ॥

ನಂತರ ಧ್ರುವನು—ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಚಲ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಸ್ಪಷ್ಟ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ—ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮಿತಿವರೆಗೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ವಿತಾನವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 73

धवलीकृतवर्णांते जगत्त्रितयवज्र च । देहज्वलदग्निसूर्य कोट्यंते च समप्रभ ॥ ७३ ॥

ವರ್ಣಾಂತದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಧವಳವಾಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತ್ರಿಜಗತ್ತು ವಜ್ರಾಘಾತದಿಂದ ಛಿನ್ನಭಿನ್ನವಾದಂತೆ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ಅಲ್ಲಿ ಆ ಜ್ಯೋತಿ ದೇಹಾಂತರ್ಗತ ಜ್ವಲಂತ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯಗಳ ಸಮಪ್ರಭೆಯಂತೆ ಸಮವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 74

तनूरुहपदांते तु रुद्रावतार संवदेत् । लंकापुरी ततः पश्चाद्दहनोदधिलंघन ॥ ७४ ॥

‘ತನೂರುಹಪದ’ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾವತಾರ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಂವಾದವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಲಂಕಾಪುರಿ, ಆಮೇಲೆ ಲಂಕಾದಹನ, ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಸಮುದ್ರಲಂಘನವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 75

दशग्रीवशिरः पश्चात्कृतांतकपदं वदेत् । सीतांते श्वसनपदं वाय्वंते सुतमीरयेत् ॥ ७५ ॥

‘ದಶಗ್ರೀವಶಿರಃ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ನಂತರ ‘ಕೃತಾಂತಕ’ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ‘ಸೀತಾ’ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ವಸನ’ ಪದ, ‘ವಾಯು’ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸುತ’ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 76

अंजनागर्भसंभूतः श्रीरामलक्ष्मणान्वितः । नंदंति कर वर्णांते सैन्यप्राकार ईरयेत् ॥ ७६ ॥

ಅಂಜನಾಗರ್ಭಸಂಭೂತನು, ಶ್ರೀರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನು—ಇದನ್ನು ‘ಸೈನ್ಯಪ್ರಾಕಾರ’ (ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣಾ ಕೋಟೆ) ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ಕಾರ್ಯಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಆನಂದ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 77

सुग्रीवसख्यकादूर्णाद्रणवालिनिवर्हण । कारणद्रोणशब्दांते पर्वतोत्पाटनेति च ॥ ७७ ॥

ಸುಗ್ರೀವನೊಂದಿಗೆ ಸಖ್ಯ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣದಿಂದ; ಸೂತ್ರದಂತೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಾಲಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ; ಕಾರಣಸ್ವರೂಪನಾದ ಕಾರಣದಿಂದ; ‘ದ್ರೋಣ’ ಶಬ್ದಸಂಬಂಧದಿಂದ; ಮತ್ತು ಪರ್ವತವನ್ನು ಉತ್ಫಾಟಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ—ಇಂತೆ ಅವನ ನಾನಾ ನಾಮಗಳ ಕಾರಣಗಳು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 78

अशोकवनवीथ्यंते दारुणाक्षकुमारक । छेदनांते वनरक्षाकरांते तु समूह च ॥ ७८ ॥

ಹೇ ದಾರುಣಾಕ್ಷ-ಕುಮಾರಕ! ಅಶೋಕವನದ ಮಾರ್ಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೆರವಾದ ಸ್ಥಳವಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮರಕತ್ತರಿಸುವ ಸ್ಥಳದ ಕೊನೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ವನರಕ್ಷಕರ ಸಮೂಹಸ್ಥಾನವೂ ಇದೆ.

Verse 79

विभञ्जनांते ब्रह्मास्त्रब्रह्मशक्ति ग्रसेति च । लक्ष्मणांते शक्तिभेदनिवारणपदं वदेत् ॥ ७९ ॥

‘ವಿಭಂಜನಾ’ ಮಂತ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ—“ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವೂ ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ತಿಯೂ ಗ್ರಸಿಸಲ್ಪಡಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ‘ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ’ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ-ಭೇದನವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 80

विशल्योषधिशब्दांते समानयन संपठेत् । बालोदित ततो भानुमंडलग्रसनेति च ॥ ८० ॥

‘ವಿಶಲ್ಯಾ’ ಮತ್ತು ‘ಔಷಧಿ’ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ‘ಸಮಾನಯನ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಸೂರ್ಯೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಭಾನುಮಂಡಲಗ್ರಸನ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 81

मेघनादहोमपदाद्विध्वंसनपदं वदेत् । इंद्रजिदूधकारांते णसीतासक्षकेति च ॥ ८१ ॥

‘ಮೇಘನಾದ-ಹೋಮ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರಖಂಡದಿಂದ ‘ವಿಧ್ವಂಸನ’ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ‘ಇಂದ್ರಜಿತ್’ ಖಂಡದ ಊಧಕಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಣ-ಸೀತಾ-ಸಕ್ಷಕೆ’ ಎಂದೂ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 82

राक्षसीसंघशब्दांते विदारणपदं वदेत् । कुंभकर्णादिसंकीर्त्यवधांते च परायण ॥ ८२ ॥

‘ರಾಕ್ಷಸೀ-ಸಂಘ’ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಿದಾರಣ’ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಕುಂಭಕರ್ಣಾದಿಗಳ ನಾಮಸಂಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಿ, ವಧಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣವಾಗಿ ಸಮಾಪನ ಪಠವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 83

श्रीरामभक्तिवर्णांते तत्परेति समुद्र च । व्योमद्रुमलंघनेति महासामर्थ्य संवदेत् ॥ ८३ ॥

ಶ್ರೀರಾಮಭಕ್ತಿಯ ವರ್ಣನೆ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ—“ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಮಪರಾಯಣನು” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಬೇಕು; ಸಮುದ್ರತರಣ ಮತ್ತು ಆಕಾಶಮಟ್ಟದ ವೃಕ್ಷಲಂಘನವನ್ನು ಹೇಳಿ ಅವನ ಮಹಾ-ಅದ್ಭುತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಬೇಕು।

Verse 84

महातेजःपुंजशब्दाद्विराजमानवोञ्चरेत् । स्वामिवचनसंपादितार्जुनांते च संयुग ॥ ८४ ॥

ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನ ಪుంజದ ನಾದದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಉಞ್ಛವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಸ್ವಾಮಿಯ ವಚನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಅರ್ಜುನನಂತೆ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಯುದ್ಧಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು।

Verse 85

सहायांते कुमारेति ब्रह्मचारिन्पदंवदेत् । गंभीरशब्दोदयांते दक्षिणापथ संवदेत् । मार्त्ताण्डमेरु शब्दांते वदेत्पर्वतपीटिका ॥ ८५ ॥

“ಸಹಾಯಾ” ಅಂತ್ಯವಾಗುವಲ್ಲಿ “ಕುಮಾರ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; “ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನ್” ಅಂತ್ಯವಾದರೆ “ಪದ” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. “ಗಂಭೀರ” ಶಬ್ದೋದಯಾಂತದಲ್ಲಿ “ದಕ್ಷಿಣಾಪಥ” ಎಂದು, ಹಾಗೆಯೇ “ಮಾರ್ತ್ತಾಂಡ” ಮತ್ತು “ಮೇರು” ಶಬ್ದಾಂತದಲ್ಲಿ “ಪರ್ವತ-ಪೀಠಿಕಾ” ಎಂದು ವದಿಸಬೇಕು।

Verse 86

अर्चनांते तु सकलमंत्रांते मपदं वदेत् । आचार्यमम शब्दांते सर्वग्रहविनाशन ॥ ८६ ॥

ಅರ್ಚನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂತ್ರಾಂತದಲ್ಲಿ “ಮ” ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. “ಆಚಾರ್ಯ” ಶಬ್ದಾಂತದಲ್ಲಿ “ಮಮ” ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು—ಇದು ಸರ್ವಗ್ರಹದೋಷ ವಿನಾಶಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 87

सर्वज्वरोञ्चाटनांते सर्वविषविनाशन । सर्वापत्तिनिवारण सर्वदुष्टनिबर्हण ॥ ८७ ॥

ಹೇ (ದೇವ/ಮಂತ್ರ)! ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜ್ವರಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಪರಮೌಷಧಿ; ನೀನು ಸರ್ವ ವಿಷಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು; ನೀನು ಎಲ್ಲ ಆಪತ್ತನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಸರ್ವ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಗ್ರಹಿಸುವವನು।

Verse 88

सर्वव्याध्यादि सम्प्रोच्य भयांते च निवारण ॥ ८८ ॥

ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಾದಿಗಳ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯನಿವಾರಕ ಪರಿಹಾರವನ್ನೂ ಅವನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 89

सर्वशत्रुच्छेदनेति ततो मम परस्य च ॥ ८९ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ (ಈ ನಾಮ/ಮಂತ್ರ) ‘ಸರ್ವಶತ್ರುಚ್ಛೇದನ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಇದು ನನಗೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 90

ततस्त्रिभुवनांते तु पुंस्त्रीनपुंसकात्मकम् । सर्वजीवपदांते तु जातं वशययुग्मकम् ॥ ९० ॥

ನಂತರ ‘ತ್ರಿಭುವನ’ ಪದಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರೂಪವು ಪುಂಲಿಂಗ, ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ, ನಪುಂಸಕಲಿಂಗವಾಗುತ್ತದೆ; ‘ಸರ್ವಜೀವ’ ಪದಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಶಯ’ ಎಂಬ ಯುಗ್ಮಧ್ವನಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 91

ममाज्ञाकारकं पश्चात्संपादय युगं पुनः । ततो नानानामधेयान्सर्वान् राज्ञः स संपठेत् ॥ ९१ ॥

ನಂತರ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಯುಗವಿಭಾಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ರಾಜರ ವಿವಿಧ ನಾಮೋಪಾಧಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 92

परिवारान्ममेत्यंते सेवकान् कुरु युग्मकम् । सर्वशस्त्रवीत्यंते षाणि विध्वंसय द्वयम् ॥ ९२ ॥

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಮಮ’ ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಪರಿವಾರದಿಂದ ಸೇವಕರ ಯುಗ್ಮವನ್ನು ಮಾಡು; ಮತ್ತು ‘ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರವೀತಿ’ ಪದಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಷಾಣಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಎರಡನ್ನೂ ವಿಧ್ವಂಸಿಸು—ಹೀಗೆ ಆರುಗಳ ವಿಧಿ ನಿರೂಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 93

लज्जादीर्घत्रयोपेता होत्रयं चैहि युग्मकम् । विलोमं पंचकूटानि सर्वशत्रून्हनद्वयम् ॥ ९३ ॥

“ಲಜ್ಜಾ”ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮೂರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿ, ನಂತರ “ಹೋತ್ರಯಂ” ತ್ರಯ ಮತ್ತು “ಚೈಹಿ” ಯುಗ್ಮವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ವಿಲೋಮಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಂಚಕೂಟಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಸರ್ವಶತ್ರುಹನನವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ “ಹನ” ದ್ವಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು॥೯೩॥

Verse 94

परबलानि परांते सैन्यानि क्षोभयद्वयम् ॥ ९४ ॥

ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಿರೋಧಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನು “ಕ್ಷೋಭಯ” ದ್ವಯದಿಂದ ಕದಡಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತು॥೯೪॥

Verse 95

मम सर्वं कार्यजातं साधयेति द्वयं ततः ॥ ९५ ॥

ನಂತರ “ಮಮ ಸರ್ವಂ ಕಾರ್ಯಜಾತಂ ಸಾಧಯ” ಎಂಬ ದ್ವಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು॥೯೫॥

Verse 96

सर्वदुष्टदुर्जनांते मुखानि कीलयद्वयम् । धेत्रयं वर्मत्रितयं फट्त्रयं हांत्रयं ततः ॥ ९६ ॥

ಸರ್ವ ದುಷ್ಟ ದುರ್ಜನರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಲು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮುಖಗಳನ್ನು “ಕೀಲಯ” ದ್ವಯದಿಂದ ಕೀಲಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ “ಧೇ” ತ್ರಯ, “ವರ್ಮ” ತ್ರಿತಯ, “ಫಟ್” ತ್ರಯ, ಅನಂತರ “ಹಾಂ” ತ್ರಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು॥೯೬॥

Verse 97

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं मालासंज्ञोऽखिलेष्टदः ॥ ९७ ॥

“ವಹ್ನಿಪ್ರಿಯಾ” ಪದದಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಈ ಮಂತ್ರವು “ಮಾಲಾ” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಇದು ಅಖಿಲ ಇಷ್ಟಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ॥೯೭॥

Verse 98

वस्वष्टबाणवर्णोऽयं मंत्रः सर्वेष्टसाधकः ॥ ९८ ॥

ಈ ಅಷ್ಟವರ್ಣ ಮಂತ್ರವು ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಸಾಧಕ; ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 99

महाभये महोत्पाते स्मृतोऽयं दुःखनाशनः । द्वादशार्णस्य षट्कूटं त्यक्त्वा बीजं तथादिमम् ॥ ९९ ॥

ಮಹಾಭಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹೋತ್ಪಾತದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಮಂತ್ರಸ್ಮರಣೆ ದುಃಖನಾಶಕ. ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಿಯ ಷಟ್ಕೂಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆದಿಬೀಜವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು।

Verse 100

पंचकूटात्मको मंत्रः सर्वकामप्रदायकः । रामचंद्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् ॥ १०० ॥

ಈ ಮಂತ್ರವು ಪಂಚಕೂಟಾತ್ಮಕ; ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಋಷಿ ರಾಮಚಂದ್ರ; ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು ಘೋಷಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 101

हनुमान्देवता प्रोक्तो विनियोगोऽखिलाप्तये । पंचबीजैः समस्तेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १०१ ॥

ಹನುಮಾನ್ ದೇವತೆಯೆಂದು ಪ್ರೋಕ್ತ; ಇದರ ವಿನಿಯೋಗ ಅಖಿಲಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ. ಪಂಚಬೀಜಗಳ ಸಮಸ್ತದೊಂದಿಗೆ ಷಡಂಗ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 102

रामदूतो लक्ष्मणांते प्राणदाताञ्जनीसुतः । सीताशोकविनाशोऽयं लंकाप्रासादभंजनः ॥ १०२ ॥

ಅವನು ರಾಮದೂತ; ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಅಂತ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣದಾತ; ಅಂಜನೀಸುತ. ಅವನು ಸೀತಾಶೋಕವಿನಾಶಕ, ಲಂಕಾಪ್ರಾಸಾದಭಂಜಕ।

Verse 103

हनुमदाद्याः पंचैते बीजाद्या ङेयुताः पुनः । षडंगमनवो ह्येते ध्यानपूजादि पूर्ववत् ॥ १०३ ॥

‘ಹನುಮತ್’ ಆದಿ ಈ ಐದು ಮಂತ್ರಗಳು ಪುನಃ ಬೀಜಾಕ್ಷರಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇವೇ ಷಡಂಗ ಮಂತ್ರಗಳು; ಧ್ಯಾನ-ಪೂಜಾದಿಗಳು ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 104

प्रणवो वाग्भवं पद्मा माया दीर्घत्रयान्विता । पंचकूटानि मंत्रोऽयं रुद्रार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ १०४ ॥

ಪ್ರಣವ (ಓಂ), ವಾಗ್ಭವ ಬೀಜ, ಪದ್ಮಾ ಬೀಜ ಮತ್ತು ಮಾಯಾ ಬೀಜ—ಇವು ಮೂರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಪಂಚಕೂಟಗಳಾಗಿವೆ. ರುದ್ರಾರ್ಣಮಯ ಈ ಮಂತ್ರವು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 105

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्यापि पूर्ववन्मतम् । अयमाराधितो मंत्रः सर्वाभीष्टप्रदायकः ॥ १०५ ॥

ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೂ ಧ್ಯಾನ-ಪೂಜಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಾನಗಳು ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಈ ಮಂತ್ರವು ಸರ್ವ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 106

नमो भगवते पश्चादनंतश्चंद्रशेखरां । जनेयाय महांते तु बलायांतेऽग्निवल्लभा ॥ १०६ ॥

ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಅನಂತನಾದ, ಚಂದ್ರಶೇಖರನಾದ; ‘ಜನೇಯ’ (ಪ್ರಜಾಪತಿ) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ; ಮಹಾಂತಾಂತ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಲಸ್ವರೂಪ, ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿವಲ್ಲಭನಾದ ಅವನಿಗೆ.

Verse 107

अष्टादशार्णो मंत्रोऽयं सुनिरीश्वरसंज्ञकः । छंदोऽनुष्टुप्देवता तु हनुमान्पवनात्मजः ॥ १०७ ॥

ಇದು ಅಷ್ಟಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ; ‘ಸುನಿರೀಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇದರ ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್; ಇದರ ದೇವತೆ ಪವನಾತ್ಮಜ ಹನುಮಾನ್.

Verse 108

हं बीजं वह्निवनिता शक्तिः प्रोक्ता मनीषिभिः । आंजनेयाय हृदयं शिरश्च रुद्रमूर्तये ॥ १०८ ॥

‘ಹಂ’ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬೀಜವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ‘ವಹ್ನಿವನಿತಾ’ ಅದರ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಂಜನೇಯನಿಗೆ, ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ರುದ್ರಮೂರ್ತಿ ದೇವರಿಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 109

शिखायां वायुपुत्रायाग्निगर्भाय वर्मणि । रामदूताय नेत्रं स्याद्बह्यास्त्रायास्त्रमीरितम् ॥ १०९ ॥

ಶಿಖೆಯಲ್ಲಿ ವಾಯುಪುತ್ರನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು; ವರ್ಮ (ಕವಚ)ದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗರ್ಭನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು. ನೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮದೂತನ ನ್ಯಾಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಇದೇ ಬಾಹ್ಯಾಸ್ತ್ರ, ಅದರ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರವೂ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 110

तप्तचामीकरनिभं भीघ्नसंविहिताञ्जलिम् । चलत्कुंडलदीप्तास्यं पद्मक्षं मारुतिं स्मरेत् ॥ ११० ॥

ತಪ್ತ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ವಿಘ್ನನಾಶಕ, ಅಂಜಲಿ ಮುದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ; ಚಲಿಸುವ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಮುಖ ದೀಪ್ತ, ಪದ್ಮಾಕ್ಷನಾದ ಮಾರುತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 111

ध्यात्वैवमयुतं जप्त्वा दशांशं जुहुयात्तिलैः । वैष्णवे पूजयेत्पीठे प्रागुद्दिष्टेन वर्त्मना ॥ १११ ॥

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅದರ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ವೈಷ್ಣವ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 112

अष्टोत्तरशतं नित्यं नक्तभोजी जितेंद्रियः । जपित्वा क्षुद्ररोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ ११२ ॥

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಸಂಯಮಿ, ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ನಿತ್ಯ ೧೦೮ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಸಣ್ಣ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 113

महारोगनिवृत्त्यै तु सहस्रं प्रत्यहं जपेत् । राक्षसौघं विनिघ्नंतं कपिं ध्यात्वाधनाशनम् ॥ ११३ ॥

ಮಹಾರೋಗ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ರಾಕ್ಷಸಸಮೂಹವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಧನನಷ್ಟವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕಪಿ (ಹನುಮಂತ)ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಜಪಿಸಬೇಕು॥

Verse 114

अयुतं प्रजपेन्नित्यमचिराज्ज यति द्विषम् । सुग्रीवेण समं रामं संदधानं कपिं स्मरन् ॥ ११४ ॥

ನಿತ್ಯ ದಶಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದವನು ಅಚಿರದಲ್ಲೇ ಶತ್ರುವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸುಗ್ರೀವನೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀರಾಮನ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಕಪಿ (ಹನುಮಂತ)ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ॥

Verse 115

प्रजपेदयुतं यस्तु संधिं कुर्याद्द्विपद्वयोः । ध्यात्वा लंकां दहंतं तमयुतं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११५ ॥

ಎರಡು ಪಾದಗಳ ಸಂಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು ದಶಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಲಂಕೆಯನ್ನು ದಹಿಸುವ ಆ ಪ್ರಭು (ಹನುಮಂತ)ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮತ್ತೆ ದಶಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು॥

Verse 116

अचिरादेव शत्रूणां ग्रामान्संप्रदहेत्सुधीः । ध्यात्वा प्रयाणसमये हनुमन्तं जपेन्मनुम् ॥ ११६ ॥

ಸುದೀ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಚಿರದಲ್ಲೇ ಶತ್ರುಗಳ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ದಹಿಸಬಲ್ಲನು; ಪ್ರಯಾಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 117

यो याति सोऽचिरात्स्वेष्टं साधयित्वा गृहे व्रजेत् । हनुमंतं सदा गेहे योऽर्चयेज्जपतत्परः ॥ ११७ ॥

ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದವನು ಅಚಿರದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ಜಪದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರುವವನಿಗೆ ಇದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ॥

Verse 118

आरोग्यं च श्रियं कांतिं लभते निरुपद्रवम् । कानने व्याघ्रचौरेभ्यो रक्षेन्मनुरयं स्मृतः ॥ ११८ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರೋಗ್ಯ, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ ಉಪದ್ರವರಹಿತವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಹುಲಿ ಹಾಗೂ ಕಳ್ಳರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ—ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 119

प्रस्वापकाले शय्यायां स्मरेन्मंत्रमनन्यधीः । तस्य दुःस्वप्नचौरादिभयं नैव भवेत्क्वचित् ॥ ११९ ॥

ನಿದ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಅನನ್ಯಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ದುಸ್ವಪ್ನ, ಕಳ್ಳ ಮೊದಲಾದ ಭಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಉಂಟಾಗದು.

Verse 120

वियत्सेंदुर्हनुमते ततो रुद्रात्मकाय च । वर्मास्त्रांतो महामंत्रो द्वादशार्णोऽष्टसिद्धिकृत् ॥ १२० ॥

ಮುಂದೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂರದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಹನುಮಂತನಿಗೆ, ನಂತರ ರುದ್ರಾತ್ಮಕ ದೇವತೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ, ವರ್ಮ–ಅಸ್ತ್ರ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 121

रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगती छन्द ईरितम् । हनुमान्देवतां बीजमाद्यं शक्तिर्हुमीरिता ॥ १२१ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ರಾಮಚಂದ್ರ, ಛಂದಸ್ಸು ಜಗತಿ, ದೇವತೆ ಹನುಮಾನ್. ಆದ್ಯ ಬೀಜಾಕ್ಷರವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದು, ಶಕ್ತಿ ‘ಹುಂ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 122

षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् । महाशैलं समुत्पाट्य धावंतं रावणं प्रति ॥ १२२ ॥

ಆರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಬೀಜಾಕ್ಷರದಿಂದ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸಾದಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮಹಾಶೈಲವನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಎಳೆದು ಅವನು ರಾವಣನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.

Verse 123

लाक्षारक्तारुणं रौद्रं कालांतकयमोपमम् । ज्वलदग्निसमं जैत्रं सूर्यकोटिसमप्रभम् ॥ १२३ ॥

ಲಾಕ್ಷಾ-ರಕ್ತವರ್ಣದ ಅರುಣ, ರೌದ್ರರೂಪಿ, ಪ್ರಳಯಾಂತಕ ಯಮನಿಗೆ ಸಮಾನ; ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಸಮಾನ, ಜಯಶಾಲಿ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ।

Verse 124

अंगदाद्यैर्महावीरैर्वेष्टितं रुद्ररूपिणम् । तिष्ठ तिष्ठ रणे दुष्ट सृजंतं घोरनिः स्वनम् ॥ १२४ ॥

ಅಂಗದಾದಿ ಮಹಾವೀರರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ರುದ್ರಸಮಾನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. “ನಿಲ್ಲು! ನಿಲ್ಲು! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದುಷ್ಟನೇ!” ಎಂದು ಘೋರ ಗರ್ಜನೆಯ ನಾದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು।

Verse 125

शैवरूपिणमभ्यर्च्य ध्यात्वा लक्ष जपेन्मनुम् । दशांशं जुहुयाद्वीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ॥ १२५ ॥

ಶೈವರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅದರ ದಶಾಂಶವಾಗಿ ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹೋಮಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆहुತಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 126

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते । मूर्तिं संकल्प्य मूलेन पूजा कार्या हनूमतः ॥ १२६ ॥

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ವೈಷ್ಣವ ಪೀಠದಲ್ಲಿ—ವಿಮಲಾದಿ ಪರಿವಾರಗಳೊಂದಿಗೆ—ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಹನುಮಂತನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 127

ध्यानैकमात्रोऽपि नृणां सिद्धिरेव न संशयः । अथास्य साधनं वक्ष्ये लोकानां हितकाम्यया ॥ १२७ ॥

ಮಾನವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಧ್ಯಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಲೋಕಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಇದರ ಸಾಧನ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 128

हनुमत्साधनं पुण्यं महापातकनाशनम् । एतद्गुह्यतमं लोके शीघ्रसिद्धिकरं परम् ॥ १२८ ॥

ಹನುಮತ್ ಸಾಧನೆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕ. ಇದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗುಹ್ಯ, ಪರಮೋತ್ತಮ, ಶೀಘ್ರಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವದು.

Verse 129

मंत्री यस्य प्रसादेन त्रैलोक्यविजयी भवेत् । प्रातः स्नात्वा नदीतीरे उपविश्य कुशासने ॥ १२९ ॥

ಯಾವ ಮಂತ್ರಿಯ (ಮಂತ್ರದ) ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸಾಧಕನು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಿಯಾಗುವನೋ—ಅವನು ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಕುಶಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ.

Verse 130

प्राणायामषडंगे च मूलेन सकलं चरेत् । पुष्पांजल्यष्टकं दत्वा ध्यात्वा रामं ससीतकम् ॥ १३० ॥

ನಂತರ ಮೂಲಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಷಡಂಗ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ. ಎಂಟು ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಸೀತಾಸಹಿತ ಶ್ರೀರಾಮನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಲಿ.

Verse 131

ताम्रपात्रे ततः पद्ममष्टपत्रं सकेशरम् । कुचंदनेन घृष्टेन संलिखेत्तच्छलाकया ॥ १३१ ॥

ನಂತರ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಸರসহಿತ ಅಷ್ಟದಳ ಪದ್ಮವನ್ನು, ಅರೆದು ತಯಾರಿಸಿದ ಬಿಳಿ ಚಂದನದಲ್ಲಿ ತೊಳೆದ ಶಲಾಕೆಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯಲಿ.

Verse 132

कर्मिकायां लिखेन्मंत्रं तत्रावाह्य कपीश्वरम् । मूर्तिं मूलेन संकल्प्य ध्यात्वा पाद्यादिकं चरेत् ॥ १३२ ॥

ಕರ್ಮಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬರೆದು ಅಲ್ಲಿ ಕಪೀಶ್ವರನನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಲಿ. ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಪಾದ್ಯಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ.

Verse 133

गंधपुष्पादिकं सर्वं निवेद्य मूलमंत्रतः । केसरेषु षडंगानि दलेषु च ततोऽर्चयेत् ॥ १३३ ॥

ಚಂದನ, ಪುಷ್ಪಾದಿ ಎಲ್ಲ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಮೂಲಮಂತ್ರ ಜಪದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಕೇಸರಗಳಲ್ಲಿ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ದಳಗಳಲ್ಲಿ (ಹೂವಿನ ದಳಗಳು) ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 134

सुग्रीवं लक्ष्मणं चैव ह्यंगदं नलनीलकौ । जांबवंतं च कुमुदं केसरीशं दलेऽर्चयेत् ॥ १३४ ॥

(ಪವಿತ್ರ) ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಗದ, ನಲ-ನೀಲ, ಜಾಂಬವಂತ, ಕುಮುದ ಮತ್ತು ವಾನರಾಧೀಶ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 135

दिक्पालांश्चापि वज्रादीन्पूजयेत्तदनंतरम् । एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेत्स्वेष्टमात्मनि ॥ १३५ ॥

ನಂತರ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪಾಲಕರಾದ ದಿಕ್ಪಾಲರನ್ನು, ವಜ್ರಾದಿ ದಿವ್ಯ ಆಯುಧ-ಚಿಹ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು। ಹೀಗೆ ಮಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಸಾಧಕನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 136

नदीतीरे कानने वा पर्वते विजनेऽथवा । साधयेत्साधक श्रेष्टो भूमिग्रहणपूर्वकम् ॥ १३६ ॥

ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ, ಕಾನನದಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ಮೊದಲು ಭೂಮಿಗ್ರಹಣ (ಸ್ಥಳ ಆಯ್ಕೆ-ಶುದ್ಧಿ) ಮಾಡಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧಕನು ಸಾಧನೆ ನಡೆಸಬೇಕು।

Verse 137

जिताहारो जितश्वासो जितवाक्च जितेंद्रियः । दिग्बन्ध नादिकं कृत्वा न्यासध्यानादिपूर्वकम् ॥ १३७ ॥

ಆಹಾರ, ಶ್ವಾಸ, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಮೊದಲು ದಿಗ್ಬಂಧ ಮತ್ತು ನಾಡಿಕಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ; ನಂತರ ನ್ಯಾಸ, ಧ್ಯಾನ ಮೊದಲಾದ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು।

Verse 138

लक्षं जपेन्मंत्रराजं पूजयित्वा तु पूर्ववत् । लक्षांति दिवसं प्राप्य कुर्य्याञ्च पूजनं महत् ॥ १३८ ॥

ಹಿಂದಿನ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಮಂತ್ರರಾಜವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಲಕ್ಷಪೂರ್ತಿಯ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಮಹತ್ತಾದ (ವಿಶೇಷ) ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 139

एकाग्रमनसा सम्यग्ध्यात्वा पवननंदनम् । दिवारात्रौ जपं कुर्याद्यावत्संदर्शनं भवेत् ॥ १३९ ॥

ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪವನನಂದನ (ಹನುಮಾನ್)ನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಸాక్షಾತ್ ದರ್ಶನವಾಗುವವರೆಗೆ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 140

सुदृढं साधकं मत्वा निशीथे पवनात्मजः । सुप्रसन्नस्ततो भूत्वा प्रयाति साधकाग्रतः ॥ १४० ॥

ಸಾಧಕನು ಸುದೃಢನೆಂದು ತಿಳಿದು, ನಿಶೀಥದಲ್ಲಿ (ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ) ಪವನಾತ್ಮಜನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸಾಧಕನ ಮುಂದೆಯೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 141

यथेप्सितं वरं दत्वा साधकाय कपीश्वरः । वरं लब्ध्वा साधकंद्रो विहरेदात्मनः सुखैः ॥ १४१ ॥

ಕಪೀಶ್ವರನು ಸಾಧಕನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಸಾಧಕಶ್ರೇಷ್ಠನು ತನ್ನ ಆತ್ಮಸুখಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 142

एतद्धि साधनं पुण्यं लोकानां हितकाम्यया । प्रकाशितं रहस्यं वै देवानामपि दुर्लभम् ॥ १४२ ॥

ಇದು ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಸಾಧನ; ಲೋಕಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ರಹಸ್ಯವು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಹ ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರ್ಲಭವಾಗಿದೆ.

Verse 143

अन्यानपिप्रयोगांश्च साधयेदात्मनो हितान् । वियदिंदुयुतं पश्चान्ङेंतं पवननंदनम् ॥ १४३ ॥

ಸ್ವಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇತರ ಹಿತಕರ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ಆಕಾಶಸ್ಥ ಚಂದ್ರಯುತ ಪವನನಂದನ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 144

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं दशार्णः सर्वकामदः । मुन्यादिकं च पूर्वोक्तं षडंगान्यपि पूर्ववत् ॥ १४४ ॥

ಇದು ‘ವಹ್ನಿಪ್ರಿಯಾ’ ಪದದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ದಶಾರ್ಣ ಮಂತ್ರ; ಇದು ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಋಷ್ಯಾದಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ; ಷಡಂಗಗಳನ್ನೂ ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು.

Verse 145

ध्यायेद्रणे हनूमंतं सूर्यकोटिसमप्रभम् । धावंतं रावणं जेतुं दृष्ट्वा सत्वरमुत्थितम् ॥ १४५ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಮ ಪ್ರಕಾಶವಿರುವ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಶತ್ರುವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎದ್ದು ರಾವಣಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಧಾವಿಸಿದವನಾಗಿ.

Verse 146

लक्ष्मणं च महावीरं पतितं रणभूतले । गुरुं च क्रोधमुत्पाद्य ग्रहोतुं गुरुपर्वतम् ॥ १४६ ॥

ಮಹಾವೀರ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು. ಆಗ (ಹನುಮಂತನು) ಭೀಕರ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಔಷಧಿಪರ್ವತವನ್ನು ಹಿಡಿದು ತರಲು ಹೊರಟನು.

Verse 147

हाहाकारैः सदर्पैश्च कंपयंतं जगत्त्रयम् । आब्रह्मांडं समाख्याप्य कृत्वा भीमं कलेवरम् ॥ १४७ ॥

ಭೀಕರ ಹಾಹಾಕಾರಗಳೂ ದರ್ಪಭರಿತ ವಿಕ್ರಮವೂ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದವು. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದವರೆಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಅವನು ಭೀಮಾಕಾರದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 148

लक्षं जपेद्दशांशेन जुहुयात्पूर्ववत्सुधीः । पूर्ववत्पूजनं प्रोक्तं मंत्र स्यास्य विधानतः ॥ १४८ ॥

ವಿವೇಕಿಯಾದ ಸಾಧಕನು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆಯೂ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ—ಇದೇ ಈ ಮಂತ್ರದ ವಿಧಾನ.

Verse 149

एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेदात्मनो हितम् । अस्यापि मंत्रवर्यस्य रहस्यं साधनं तु वै ॥ १४९ ॥

ಈ ರೀತಿ ಮಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಯಾದ ನಂತರ ಸಾಧಕನು ತನ್ನ ಹಿತಕರವಾದ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರಕ್ಕೂ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ಸಾಧನ-ರಹಸ್ಯವಿದೆ.

Verse 150

सुगोप्यं सर्वतंत्रेषु न देयं यस्य कस्यचित् । ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय कृतनित्यक्रियः शुचिः ॥ १५० ॥

ಇದು ಎಲ್ಲ ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದುದು; ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೀಡಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ (ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು).

Verse 151

गत्वा नदीं तः स्नात्वा तीर्थमावाह्य चाष्टधा । मूलमंत्रं ततो जप्त्वा सिंचेदादित्यसंख्यया ॥ १५१ ॥

ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಷ್ಟಧಾ ವಿಧಾನದಿಂದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಆದಿತ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ (ಜಲ) ಸಿಂಚನ/ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 152

एवं स्नानादिकं कृत्वा गंगातीरेऽथवा पुनः । पर्वते वा वने वापि भूमिग्रहणपूर्वकम् ॥ १५२ ॥

ಈ ರೀತಿ ಸ್ನಾನಾದಿ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ—ಅಥವಾ ಪರ್ವತದಲ್ಲಾಗಲಿ ವನವಲ್ಲಾಗಲಿ—ಭೂಮಿಗ್ರಹಣ (ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳ/ಆಸನ ಸ್ಥಾಪನೆ)ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು.

Verse 153

आद्यवर्णैः पूरकं स्यात्पञ्चवर्गैश्च कुम्भकम् । रेचकं च पुनर्याद्यैरेवं प्राणान्नियन्य च ॥ १५३ ॥

ಆದ್ಯ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪೂರಕ ಮಾಡಬೇಕು, ಪಂಚವರ್ಗ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕುಂಭಕ; ಮತ್ತೆ ಆದ್ಯ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರೇಚಕ—ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 154

विधाय भूतशुद्ध्यादि पीठन्यासावधि पुनः । ध्यात्वा पूर्वोक्तविधिना संपूज्य च कपीश्वरम् ॥ १५४ ॥

ಭೂತಶುದ್ಧಿ ಮೊದಲಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಪೀಠನ್ಯಾಸವರೆಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಿಂದ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಕಪೀಶ್ವರನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 155

तदग्रे प्रजपेन्नित्यं साधकोऽयुतमादरात् । सप्तमे दिवसे प्राप्ते कुर्याञ्च पूजनं महत् ॥ १५५ ॥

ಅನಂತರ ಸಾಧಕನು ನಿತ್ಯವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಳನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಮಹಾಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 156

एकाग्रमनसा मन्त्री दिवारात्रं जपेन्मनुम् । महाभयं प्रदत्वा त्रिभागशेषासु निश्चितम् ॥ १५६ ॥

ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿಗದಿತ ‘ಮಹಾಭಯ’ವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಳಿದುದನ್ನು ತ್ರಿಭಾಗ ವಿಭಾಗದಂತೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಬೇಕು.

Verse 157

यामिनीषु समायाति नियतं पवनात्मजः । यथेप्सितं वरं दद्यात्साधकाय कपीश्वरः ॥ १५७ ॥

ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪವನಪುತ್ರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಪೀಶ್ವರನು ಸಾಧಕನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 158

विद्यां वापि धनं वापि राज्यं वा शत्रुनिग्रहम् । तत्क्षणादेव चाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १५८ ॥

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನಾಗಲಿ, ಧನವನ್ನಾಗಲಿ, ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಶತ್ರುನಿಗ್ರಹವನ್ನಾಗಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯವೇ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 159

इह लोकेऽखिलान्कामान्भुक्त्वांते मुक्तिमाप्नुयात् । सद्याचितं वायुयुग्मं हनूमंतेति चोद्धरेत् ॥ १५९ ॥

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜೊತೆಗೆ ತಕ್ಷಣ ಫಲಕೊಡುವ ವಾಯುಪುತ್ರನ ಯುಗ್ಮನಾಮ ‘ಹನೂಮಾನ್’ ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 160

फलांते फक्रियानेत्रयुक्ता च कामिका ततः । धग्गंते धगितेत्युक्त्वा आयुरास्व पदं ततः ॥ १६० ॥

‘ಫಲ’ ಭಾಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಫ-ಕೃ-ಯಾ-ನೇ-ತ್ರ’ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಕ್ರಮವನ್ನು ‘ಕಾಮಿಕಾ’ ಎಂಬ ಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ‘ಧಗ್ಗ’ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಧಗಿತೇ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ‘ಆಯುರಾಸ್ವ’ ಪದಕ್ಕೆ ಸಾಗಬೇಕು.

Verse 161

लोहितो गरुडो हेतिबाणनेत्राक्षरो मनुः । मुन्यादिकं तु पूर्वोक्तं प्लीहरोगहरो हरिः ॥ १६१ ॥

‘ಲೋಹಿತ’, ‘ಗರುಡ’, ‘ಹೇತಿಬಾಣ-ನೇತ್ರಾಕ್ಷರ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ‘ಮನು’—ಇವು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ‘ಮುನಿ’ ಮೊದಲಾದ ಸಮೂಹವನ್ನು ಹಿಂದೆಲೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹರಿ ಪ್ಲೀಹಾರೋಗವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವನು.

Verse 162

देवता च समुद्दिष्टा प्लीहयुक्तोदरे पुनः । नागवल्लीदलं स्थाप्यमुपर्याच्छादयेत्ततः ॥ १६२ ॥

ದೇವತೆಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಪ್ಲೀಹೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆ ಊತದಲ್ಲಿ ನಾಗವಳ್ಳಿ (ಪಾನ್) ಎಲೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಮೇಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು.

Verse 163

वस्त्रं चैवाष्टगुणितं ततः साधकसत्तमः । शकलं वंशजं तस्योपरि मुंचेत्कपिं स्मरेत् ॥ १६३ ॥

ಆಮೇಲೆ ಸಾಧಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎಂಟುಮಡಚಿ; ಅದರ ಮೇಲೆ ಬಿದಿರಿನ ತುಂಡನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕಪಿ-ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು।

Verse 164

आरण्यसाणकोत्पन्ने वह्नौ यष्टिं प्रतापयेत् । बदरीभूरुहोत्थां तां मंत्रेणानेन सप्तधा ॥ १६४ ॥

ಅರಣಿ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬದರಿ ಮರದ ಮೊಗ್ಗಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಂಡವನ್ನು ಬಿಸಿಮಾಡಬೇಕು; ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಏಳು ಬಾರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾ।

Verse 165

तया संताडयेद्वंशशकलं जठरस्थितम् । सप्तकृत्वः प्लीहरोगो नाशमायाति निश्चितम् ॥ १६५ ॥

ಆ (ಬಿಸಿಮಾಡಿದ) ದಂಡದಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಬಿದಿರಿನ ತುಂಡಿಗೆ ಹೊಡೆಬೇಕು; ಏಳು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ಲೀಹಾ ರೋಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 166

तारो नमो भगवते आंजनेयाय चोञ्चरेत् । अमुकस्य श्रृंखलां त्रोटयद्वितयमीरयेत् ॥ १६६ ॥

ಮೊದಲು ‘ತಾರ’ (ಓಂ) ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ‘ಭಗವತೇ ಆಂಜನೇಯಾಯ ನಮಃ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ‘ಅಮೂಕನ ಶೃಂಖಲೆಗಳನ್ನು ಮುರಿದುಬಿಡು’ ಎಂದು (ಹೆಸರು ಹೇಳಿ) ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 167

बंधमोक्षं कुरुयुगं स्वाहांतोऽयं मनुर्मतः । ईश्वरोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुप्च देवता पुनः ॥ १६७ ॥

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೀಗೆ ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ—‘ಬಂಧಮೋಕ್ಷಂ ಕುರುಯುಗಂ’ ಎಂದು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸ್ವಾಹಾ’. ಇದರ ಋಷಿ ಈಶ್ವರ, ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್, ಮತ್ತು ದೇವತೆಯೂ ಮತ್ತೆ ಈಶ್ವರನೇ.

Verse 168

श्रृंखलामोचरः श्रीमान्हनूमान्पवनात्मजः । हं बीजं ठद्वयं शक्तिर्बंधमोक्षे नियोगता ॥ १६८ ॥

ಪವನಪುತ್ರನಾದ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಹನುಮಾನ್ ‘ಶೃಂಖಲಾ-ಮೋಚಕ’ನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅವನ ಬೀಜ ‘ಹಂ’; ಶಕ್ತಿ ‘ಠ’ದ ದ್ವಯ; ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ—ಎರಡಕ್ಕೂ ನಿಯೋಜಿತನು।

Verse 169

षड्दीर्घवह्रियुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् । वामे शैलं वैरिभिदं विशुद्धं टंकमन्यतः ॥ १६९ ॥

ಆರು ದೀರ್ಘ ಸ್ವರಗಳು ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿವರ್ಣದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಬೀಜಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಂಗ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಶೈಲ’ ಮತ್ತು ‘ವೈರಿಭಿದ್’ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಶುದ್ಧ ‘ಟಂಕ’ ಇಡಬೇಕು।

Verse 170

दधानं स्वर्णवर्णं च ध्यायेत्कुंडलिनं हरिम् । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षदशांशं चूतपल्लवैः ॥ १७० ॥

ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, কোমಲ ಮಾವಿನ ಪಲ್ಲವಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷದ ದಶಾಂಶ (ಹತ್ತು ಸಾವಿರ) ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 171

जुहुयात्पूर्ववत्प्रोक्तं यजनं वास्य सूरिभिः । महाकारागृहे प्राप्तो ह्ययुतं प्रजपेन्नरः ॥ १७१ ॥

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಪಂಡಿತರು ಬೋಧಿಸಿದ ಯಜನದಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾರಾದರೂ ಮಹಾ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾದರೆ, ಅವನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 172

शीघ्रं कारागृहान्मुक्तः सुखी भवति निश्चितम् । यंत्रं चास्य प्रवक्ष्यामि बन्धमोक्षकरं शुभम् ॥ १७२ ॥

ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕಾರಾಗೃಹದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ಬಂಧನ-ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅವನ ಶುಭ ಯಂತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 173

अष्टच्छदांतः षट्कोणं साध्यनामसमन्वितम् । षट्कोणेषु ध्रुवं ङेंतमांजनेयपदं लिखेत् ॥ १७३ ॥

ಅಷ್ಟದಳ ಪದ್ಮಾವರಣದ ಒಳಗೆ ಷಟ್ಕೋಣವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ (ಇಷ್ಟಕಾರ್ಯ)ದ ನಾಮವನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು. ಷಟ್ಕೋಣದ ಆರು ಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ರುವಾಕ್ಷರ ‘ಙೇಂ’ ಮತ್ತು ‘ಆಂಜನೇಯ’ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 174

अष्टच्छदेषु विलिखेत्प्रणवो वातुवात्विति । गोरोचनाकुंकुमेन लिखित्वा यंत्रमुत्तमम् ॥ १७४ ॥

ಅಷ್ಟದಳಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಅನ್ನು ‘ವಾತು-ವಾತು’ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಲಿಖಿಸಬೇಕು. ಗೋರೋಚನಾ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಬರೆಯಲಾದರೆ ಈ ಯಂತ್ರವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 175

धृत्वा मूर्ध्नि जपेन्मंत्रमयुतं बन्धमुक्तये । यन्त्रमेतल्लिखित्वा तु मृत्तिकोपरि मार्जयेत् ॥ १७५ ॥

ಈ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಬಂಧಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಯಂತ್ರವನ್ನು ಬರೆದ ನಂತರ ಮಣ್ಣು/ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಒರೆಸಿ (ಲೇಪಿಸಿ) ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 176

दक्षहस्तेन मन्त्रज्ञः प्रत्यहं मंडला वधि । एवं कृते महाकारागृहान्मंत्री विमुच्यते ॥ १७६ ॥

ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಬಲಗೈಯಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಮಂಡಲ-ಕಾಲದವರೆಗೆ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾ ಕಾರಾಗೃಹದ ಕೈದಿಯಂತೆ ಬಂಧಿತನಾದವನು ಕೂಡ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 177

गगनं ज्वलनः साक्षी मर्कटेति द्वयं ततः । तोयं शशेषे मकरे परिमुंचति मुंचति ॥ १७७ ॥

‘ಗಗನ’, ‘ಜ್ವಲನಃ’, ‘ಸಾಕ್ಷೀ’, ‘ಮರ್ಕಟ’—ಇವು ನಂತರ ಯುಗ್ಮವಾಗಿ (ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ) ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ತೋಯ’ ಪದವು ‘ಶ’ ಶೇಷವಾಗಿದ್ದು ‘ಮಕರ’ ಸಂಯೋಗವಾದಾಗ ‘ಪರಿಮುಞ್ಚತಿ’ ಮತ್ತು ‘ಮುಞ್ಚತಿ’ ಎಂಬ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 178

ततः श्रृंखलिकां चेति वेदनेत्राक्षरो मनुः । इमं मंत्रं दक्षकरे लिखित्वा वामहस्ततः ॥ १७८ ॥

ನಂತರ ‘ಶೃಂಖಲಿಕಾ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ವೇದನೇತ್ರಾಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬಲಗೈ ಹಸ್ತತಳದಲ್ಲಿ ಬರೆದು, ಬಳಿಕ ಎಡಗೈಯಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು।

Verse 179

दूरिकृत्य जपेन्मंत्रमष्टोत्तरशतं बुधः । त्रिसप्ताहात्प्रबद्धोऽसौ मुच्यते नात्र संशयः ॥ १७९ ॥

ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯತ್ಯಯಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಜ್ಞಾನಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ೧೦೮ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಮೂರು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾದವನು ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 180

मुन्याद्यर्चादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् । लक्षं जपो दशांशेन शुभैर्द्रव्यैश्च होमयेत् ॥ १८० ॥

ಮುನಿಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಶುಭ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 181

पुच्छाकारे सुवस्त्रे च लेखन्या क्षुरकोत्थया । गन्धाष्टकैर्लिखेद्वूपं कपिराजस्य सुन्दरम् ॥ १८१ ॥

ಬಾಲದ ಆಕಾರದ ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ, ಕ್ಷುರ ಸಸ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಖನಿಯಿಂದ, ಎಂಟು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಕಪಿರಾಜನ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು।

Verse 182

तन्मध्येऽष्टदशार्णं तु शत्रुनामान्वितं लिखेत् । तेन मन्त्राभिजप्तेन शिरोबद्ध्वेन भूमिपः ॥ १८२ ॥

ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅಷ್ಟಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ರಾಜನಿಗೆ ರಕ್ಷೆಯೂ ಜಯವೂ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 183

जयत्यरिगणं सर्वं दर्शनादेव निश्चितम् । चन्द्रसूर्यो परागादौ पूर्वोक्तं लेखयेद्ध्वजे ॥ १८३ ॥

ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ಶತ್ರುಗಣದ ಮೇಲೆ ಜಯ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಧ್ವಜದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು॥೧೮೩॥

Verse 184

ध्वजमादाय मन्त्रज्ञः संस्पर्शान्मोक्षणावधि । मातृकां जापयेत्पश्चाद्दशांशेन च होमयेत् ॥ १८४ ॥

ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಅದರ ಸಂಸ್ಕಾರ-ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮೋಕ್ಷಣ (ವಿಸರ್ಜನೆ) ವರೆಗೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮಾತೃಕಾ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಜಪಸಂಖ್ಯೆಯ ದಶಾಂಶದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು॥೧೮೪॥

Verse 185

तिलैः सर्षपसंमिश्रैः संस्कृते हव्यवाहने । गजे ध्वजं समारोप्य गच्छेद्युद्ध्वाय भूपतिः ॥ १८५ ॥

ಸಂಸ್ಕೃತ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಸಿವೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಎಳ್ಳನ್ನು ಆಹುತಿ ನೀಡಿ, ರಾಜನು ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಧ್ವಜವನ್ನು ಏರಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಡಬೇಕು॥೧೮೫॥

Verse 186

गजस्थं तं ध्वजं दृष्ट्वा पलायन्तेऽरयो ध्रुवम् । महारक्षाकरं यन्त्रं वक्ष्ये सम्यग्धनूमतः ॥ १८६ ॥

ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತವಾದ ಆ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕಂಡು ಶತ್ರುಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಧನೂಮತನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮಹಾ ರಕ್ಷಾಕರ ಯಂತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ॥೧೮೬॥

Verse 187

लिखेद्वसुदलं पद्मं साध्याख्यायुतकर्णिकम् । दलेऽष्टकोणमालिख्य मालामन्त्रेण वेष्टयेत् ॥ १८७ ॥

ಎಂಟು ದಳಗಳ ಪದ್ಮವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಅದರ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ (ಇಷ್ಟ ಗುರಿ) ಯ ಹೆಸರನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು. ದಳದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಕೋಣವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿ, ಮಾಲಾ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ವೇಷ್ಠಿಸಬೇಕು॥೧೮೭॥

Verse 188

तद्बहिर्माययावेष्ट्य प्राणस्थापनमाचरेत् । लिखितं स्वर्णलेखन्या भूर्जपत्रे सुशोभने ॥ १८८ ॥

ನಂತರ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಮಾಯಾರೂಪ ರಕ್ಷಾವರಣದಿಂದ ಆವರಿಸಿ ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸುಂದರ ಭೂರ್ಜಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಲೇಖನಿಯಿಂದ ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 189

काश्मीररोचनाभ्यां तु त्रिलोहेन च वेष्टितम् । सम्पातसाधितं यंत्रं भुजे वा मूर्ध्नि धारयेत् ॥ १८९ ॥

ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೇಸರಿ ಹಾಗೂ ರೋಚನಾ ವರ್ಣದಿಂದ ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ತ್ರಿಲೋಹ ಬಂಧನದಿಂದ ಆವರಿಸಿದ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಸಂಪಾತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿ ಭುಜದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು.

Verse 190

रणे दुरोदरे वादे व्यवहारे जयं लभेत् । ग्रहैर्विघ्नैर्विषैः शस्त्रैश्चौरैर्नैवाभिभूयते ॥ १९० ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ವಾದದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಹಗಳು, ವಿಘ್ನಗಳು, ವಿಷಗಳು, ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರು ಅವನನ್ನು ಮಣಿಸಲಾರರು.

Verse 191

सर्वान्रो गानपाकृत्य चिरं जीवेच्छतं समाः । षड्दीर्घयुक्तं गगन वह्न्याख्यं तारसंपुटम् ॥ १९१ ॥

ಮಂತ್ರವಿಧಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ—ಅಂದರೆ ನೂರು ವರ್ಷ—ಜೀವಿಸಬೇಕು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ‘ತಾರ-ಸಂಪುಟ’ ಎಂದು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ‘ಗಗನ’ ಮತ್ತು ‘ವಹ್ನಿ’ ಎಂಬ ನಾಮಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಆರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 192

अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मालामंत्रोऽथ कथ्यते । प्रणवो वज्रकायेति वज्रतुंडेति संपठेत् ॥ १९२ ॥

ಇದು ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಹಾಮಂತ್ರ; ಇದನ್ನು ಮಾಲಾಮಂತ್ರ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ‘ವಜ್ರಕಾಯ’ ಮತ್ತು ‘ವಜ್ರತುಂಡ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 193

कपिलांते पिंगलेति उर्द्ध्वकेशमहापदम् । बलरक्तमुखांते तु तडिज्जिह्व महा ततः ॥ १९३ ॥

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಕಪಿಲಾ’ ರೂಪ, ನಂತರ ‘ಪಿಂಗಲಾ’; ಆಮೇಲೆ ‘ಊರ್ಧ್ವಕೇಶ’ ಎಂಬ ಮಹಾಪದ. ಮತ್ತೆ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಮುಖಾಂತವಿರುವ ‘ತಡಿಜ್ಜಿಹ್ವಾ’ (ವಿದ್ಯುತ್-ಜಿಹ್ವೆ) ಎಂಬ ಮಹಾಶಕ್ತಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 194

रौद्रदंष्ट्रोत्कटं पश्चात्कहद्वंद्वं करालिति । महदृढप्रहारेण लंकेश्वरवधात्ततः ॥ १९४ ॥

ನಂತರ ‘ರೌದ್ರದಂಷ್ಟ್ರೋತ್ಕಟ’, ಬಳಿಕ ‘ಕಹದ್ವಂದ್ವ’, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಕರಾಳ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಮಹತ್ತಾದ ದೃಢ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಆಗ ಲಂಕೇಶ್ವರನ ವಧ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 195

वायुर्महासेतुपदं बंधांते च महा पुनः । शैलप्रवाह गगनेचर एह्येहि संवदेत् ॥ १९५ ॥

‘ಓ ವಾಯು! ಮಹಾಸೇತುಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನೇ; ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ಬಂಧಾಂತಕಾರಿಯೇ; ಶೈಲಪ್ರವಾಹದಂತೆ ವೇಗವಂತನೇ; ಓ ಗಗನಚರ—ಬಾ, ಬಾ!’—ಎಂದು ದೇವತೆಯನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಬೇಕು.

Verse 196

भगवन्महाबलांते पराक्रमपदं वदेत् । भैरवाज्ञापयैह्येहि महारौद्रपदं ततः ॥ १९६ ॥

‘ಓ ಭಗವನ್, ಓ ಮಹಾಬಲ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪರಾಕ್ರಮ’ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ನಂತರ ಭೈರವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ‘ಎಹಿ ಎಹಿ’ (ಬಾ, ಬಾ) ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ‘ಮಹಾರೌದ್ರ’ ಪದವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 197

दीर्घपुच्छेन वर्णांते वदेद्वेष्टय वैरिणम् । जंभयद्वयमाभाष्य वर्मास्त्रांतो मनुर्मतः ॥ १९७ ॥

ದೀರ್ಘಪುಚ್ಛವರ್ಣವನ್ನು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಶತ್ರುವನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ‘ವೇಷ್ಟಯ’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ‘ಜಂಭಯ’ ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಪರಂಪರೆಯಂತೆ ಮಂತ್ರದ ಅಂತ್ಯ ‘ವರ್ಮಾಸ್ತ್ರ’ (ರಕ್ಷಾಕವಚ-ಅಸ್ತ್ರ)ದಿಂದ ಎಂದು ಗಣ್ಯ.

Verse 198

मालाह्वयो द्विजश्रेष्ट शरनेत्रधराक्षरः । मालामंत्राष्टार्णयोश्च मुन्याद्यर्चा तु पूर्ववत् ॥ १९८ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ‘ಮಾಲಾ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವು ಶರ‑ನೇತ್ರ ಸೂಚಕ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಾಲಾಮಂತ್ರಕ್ಕೂ ಮುನ್ಯಾಯರ್ಚೆ ಮೊದಲಾದ ಪೂಜೆ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 199

जप्तो युद्धे जयं दद्याद्व्याधौ व्याधिविनाशनः । एवं यो भजते मंत्री वायुपुत्रं कपीश्वरम् ॥ १९९ ॥

ಈ (ಮಂತ್ರ) ಜಪಿಸಿದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ರೋಗದಲ್ಲಿ ರೋಗನಾಶಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ವಾಯುಪುತ್ರ, ಕಪೀಶ್ವರ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 200

सर्वान्स लभते कामान्दे वैरपि सुदुर्लभान् । धनं धान्यं सुतान्पौत्रान्सौभाग्यमतुलं यशः ॥ २०० ॥

ಅವನು ದೇವರಿಗೆ ಸಹ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ಪುತ್ರ‑ಪೌತ್ರ, ಅತುಲ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು।