The Description of the Worship of Rāma and Others (Rāmādi-pūjā-vidhāna)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ रामस्य मनवो वक्ष्यंते सिद्धिदायकाः । येषामाराधनान्मर्त्यास्तरंति भवसागरम् ॥ १ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಇದೀಗ ನಾನು ಶ್ರೀರಾಮನ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ।

Verse 2

सर्वेषु मंत्रवर्येषु श्रेष्ठं वैष्णवमुच्यते । गाणपत्येषु सौरेषु शाक्तशैवेष्वभीष्टदम् ॥ २ ॥

ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ಮಂತ್ರವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಗಾಣಪತ್ಯ, ಸೌರ, ಶಾಕ್ತ, ಶೈವ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಇಷ್ಟಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 3

वैष्णवेष्वपि मंत्रेषु राममंत्राः फलाधिकाः । गाणपत्यादिमंत्रेभ्यः कोटिकोटिगुणाधिकाः ॥ ३ ॥

ವೈಷ್ಣವ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರಾಮಮಂತ್ರಗಳು ಫಲದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಗಾಣಪತ್ಯಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಅವು ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಗಳು।

Verse 4

विष्णुशय्यास्थितो वह्निरिंदुभूषितमस्तकः । रामाय हृदयांतोऽयं महाघौधविनाशनः ॥ ४ ॥

ಈ ಪವಿತ್ರ ವಹ್ನಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಚಂದ್ರಭೂಷಿತ ಮಸ್ತಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಶ್ರೀರಾಮನಿಗಾಗಿ ಇವನು ಹೃದಯಾಂತರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಮಹಾಪಾಪಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು।

Verse 5

सर्वेषु राममंत्रषु ह्यतिश्रेष्टः षडक्षरः । ब्रह्महत्यासहस्राणि ज्ञाताज्ञातकृतानि च ॥ ५ ॥

ರಾಮಮಂತ್ರಗಳೆಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವೇ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ತಿಳಿದು-ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಸಮಾನ ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಅದು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 6

स्वर्णस्तेय सुरापानगुरुतल्पायुतानि च । कोटिकोटिसहस्राणि ह्युपपापानि यानि वै ॥ ६ ॥

ಸ್ವರ್ಣಚೌರ್ಯ, ಸುರಾಪಾನ, ಗುರುಪತ್ನೀಗಮನ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ಸಹಸ್ರಗಳಷ್ಟು ಅಸಂಖ್ಯ ಉಪಪಾಪಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 7

मंत्रस्योञ्चारणात्सद्यो लयं यांति न संशयः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामश्च देवता ॥ ७ ॥

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳು ತಕ್ಷಣ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇದರ ಋಷಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ, ದೇವತೆ ಶ್ರೀರಾಮ।

Verse 8

आद्यं बीजं च हृच्छक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ ८ ॥

ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವೇ ಬೀಜ; ಹೃಚ್ಛಕ್ತಿ (ಹೃದಯಶಕ್ತಿ) ಮತ್ತು ವಿನಿಯೋಗ—ಸರ್ವ ಫಲಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ. ಆರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಬೀಜದಿಂದ ಷಡಂಗಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 9

ब्रह्मरंध्रे भ्रुवोर्मध्ये हृन्नाभ्योर्गुह्यपादयोः । मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यस्य केशवादीन्प्रविन्यसेत् ॥ ९ ॥

ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರ, ಭ್ರೂಮಧ್ಯ, ಹೃದಯ, ನಾಭಿ, ಗುಹ್ಯಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಂತ್ರವರ್ಣಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ; ನಂತರ ಕೇಶವಾದಿ ದಿವ್ಯನಾಮಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 10

पीठन्यासादिकं कृत्वा ध्यायेद्धृदि रघूत्तमम् । कालांभोधरकांतं च वीरासनसमास्थितम् ॥ १० ॥

ಪೀಠನ್ಯಾಸಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ರಘೂತ್ತಮ ಶ್ರೀರಾಮನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ಕಪ್ಪು ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಾಂತಿಮಾನ್, ವೀರಾಸನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಇರುವವನು।

Verse 11

ज्ञानमुद्रां दक्षहस्ते दधतं जानुनीतरम् । सरोरुहकरां सीतां विद्युदाभां च पार्श्वगाम् ॥ ११ ॥

ಅವರ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈ ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನೆಲಸಿತ್ತು; ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಹಸ್ತೆ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಸಮಾನ ಕಾಂತಿಯ ಸೀತೆಯು ನಿಂತಿದ್ದಳು।

Verse 12

पश्यंतीं रामवक्राब्जं विविधाकल्पभूषिताम् । ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः ॥ १२ ॥

ಸೀತೆಯು ರಾಮನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ, ನಾನಾವಿಧ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತಳಾಗಿ ಇರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಲಕ್ಷವರ್ಣ ಜಪ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ದಶಾಂಶವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 13

कमलैर्जुहुयाद्वह्नौ ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । पूजयेद्वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते ॥ १३ ॥

ಕಮಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ವಿಮಲಾ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 14

मूर्तिं मूलेन संकल्प्य तस्यामावाह्य साधकः । सीतां वामे समासीनां तन्मन्त्रेण प्रपूजयेत् ॥ १४ ॥

ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 15

रमासीतापदं ङेंतं द्विठांतो जानकीमनुः । अग्रेः शार्ङ्गं च सम्पूज्य शरान्पार्श्वद्वयेऽर्चयेत् ॥ १५ ॥

ರಮಾ-ಸೀತೆಯ ಪದಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದ್ವಿಠಾಂತ ಜಾನಕೀಮಂತ್ರದಿಂದ; ಮೊದಲು ಮುಂದೆ ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 16

केशरेषु षडंगानि पत्रेष्वेतान्समर्चयेत् । हनुमंतं च सुग्रीवं भरतं सबिभीषणम् ॥ १६ ॥

ಪುಷ್ಪದ ಕೇಸರಗಳಲ್ಲಿ ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ದಳಗಳಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತ, ಸುಗ್ರೀವ, ಭರತ ಹಾಗೂ ವಿಭೀಷಣರನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 17

लक्ष्मणांगदशत्रुघ्नान् जांबवंतं क्रमात्पुनः । वाचयंतं हनूमंतग्रतो धृतपुस्तकम् ॥ १७ ॥

ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಅಂಗದ, ಶತ್ರುಘ್ನ ಮತ್ತು ಜಾಂಬವಂತನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು—ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪಠಿಸುತ್ತಿರುವನು, ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಶ್ರೋತಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನು ಆಸೀನನಾಗಿರುವನು.

Verse 18

यजेद्भरतशत्रुघ्नौ पार्श्वयोर्धृतचामरौ । धृतातपत्रं हस्ताभ्यां लक्ष्मणं पृष्टतोऽर्चयेत् ॥ १८ ॥

ಎರಡು ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಭರತ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಘ್ನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ರಾಜಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 19

ततोऽष्टपत्रे सृष्टिं च जपंतं विजयं तथा । सुराष्ट्रं राष्ट्रपालं च अकोपं धर्मपालकम् ॥ १९ ॥

ನಂತರ ಅಷ್ಟದಳ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ, ವಿಜಯ, ಸುರಾಷ್ಟ್ರ, ರಾಷ್ಟ್ರಪಾಲ, ಅಕೋಪ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪಾಲಕ ಎಂಬ ನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 20

सुमंतं चेति सम्पूज्य लोके शानायुधैर्युतान् । एवं रामं समाराध्य जीवन्मुक्तः प्रजायते ॥ २० ॥

ನಂತರ ಸುಮಂತ ಮೊದಲಾದವರು—ಲೋಕಸಂರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಮಂಗಳಾಯುಧಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರು—ಅವರನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು ಜೀವन्मುಕ್ತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

चंदनाक्तैः प्रजुहुयाज्जातीपुष्पैः समाहितः । राजवश्याय कमलैर्धनधान्यादिसिद्धये ॥ २१ ॥

ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಚಂದನಲೇಪಿತ ಜಾತಿ (ಮಲ್ಲಿಗೆ) ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ರಾಜನು ವಶನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಧನ-ಧಾನ್ಯಾದಿ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 22

लक्ष्मीकामः प्रजुहुयात्प्रसूनैर्विल्वसंभवैः । आज्याक्तैर्नीलकमलैर्वशयेदखिलं जगत् ॥ २२ ॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಬಿಲ್ವವೃಕ್ಷಜನ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು. ತುಪ್ಪಲೇಪಿತ ನೀಲಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಅಖಿಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

घृताक्तशतवर्वीभिर्दीर्घायुश्च निरामयः । रक्तोत्पलानां होमेन धनं प्राप्नोति वांछितम् ॥ २३ ॥

ತುಪ್ಪಲೇಪಿತ ಶತಾವರಿ ಕಾಂಡಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವೂ ನಿರಾಮಯತೆಯೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳ ಹೋಮದಿಂದ ಬಯಸಿದ ಧನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 24

पालाशकुसुमैर्हुत्वा मेधावी जायते नरः । तज्जप्तांभः पिबेत्प्रातर्वत्सरात्कविराड् भवेत् ॥ २४ ॥

ಪಲಾಶದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಆಹುತಿ ನೀಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮೇಧಾವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಜಪಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕುಡಿದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ತೇಜಸ್ವಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ-ಋಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

तन्मंत्रितान्नं भुंजीतमहारोगप्रशांतये । रोगोक्तौषधहोमेन तद्रोगान्मुच्यते क्षणाम् ॥ २५ ॥

ಮಹಾರೋಗ ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬೇಕು. ಆ ರೋಗಕ್ಕೆ ಸೂಚಿಸಿದ ಔಷಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ರೋಗದಿಂದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

नदीतीरे च गोष्ठे वा जपेल्लक्षं पयोब्रतः । पायसेनाज्ययुक्तेन हुत्वा विद्यानिधिर्भवेत् ॥ २६ ॥

ನದೀತೀರದಲ್ಲೋ ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲೋ ಪಯೋವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಪಾಯಸದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ವಿದ್ಯಾನಿಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

परिक्षीणाधिपत्यो यः शाकाहारो जलांतरे । जपेल्लक्षं च जुहुयाद्विल्वपुष्पैर्दशांशतः ॥ २७ ॥

ಆಧಿಪತ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದವನು ಶಾಕಾಹಾರಿಯಾಗಿ ಜಲದೊಳಗೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪಿಸಿ, ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ವಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 28

तदैव पुनराप्नोति स्वाधिपत्यं न संशयः । उपोष्य गङ्गातीरांते स्थित्वा लक्षं जपेन्नरः ॥ २८ ॥

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 29

दशांशं कमलैर्हुत्वा विल्वोत्थैर्वा प्रसूनकैः । मधुरत्रयसंयुक्तैरादज्यश्रियमवाप्नुयात् ॥ २९ ॥

ಕಮಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಬಿಲ್ವವೃಕ್ಷದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೋ ನಿಯತ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮಧುರತ್ರಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಆದ್ಯಶ್ರೀসহ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಶುಭಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 30

मार्गमासे जले स्थित्वा कन्दमूलफलाशनः । लक्षं जप्त्वा दशांशेन पायसैर्जुहुयाद्वसौ ॥ ३० ॥

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಜಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಂದ-ಮೂಲ-ಫಲಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ವಸುಗಳ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪಾಯಸದಿಂದ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 31

श्रीरामचन्द्रसदृशः पुत्रः पौत्रोऽपि जायते । अन्येऽपि बहवः संति प्रयोगामन्त्रराजके ॥ ३१ ॥

ಮಂತ್ರರಾಜವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ಗా ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೆ ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನ সদೃಶ ಪುತ್ರನು, ಪೌತ್ರನೂ ಸಹ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಫಲಗಳೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 32

किंतु प्रयोगकर्तॄणां परलोको न विद्यते । षट्कोणं वसुपत्रं च तद्बाह्यार्कदलं लिखेत् ॥ ३२ ॥

ಆದರೆ ಕೇವಲ ತಂತ್ರಯುಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವವರಿಗೆ ಪರಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಷಟ್ಕೋಣ, ನಂತರ ಅಷ್ಟಪತ್ರ ಪದ್ಮ, ಅದರ ಹೊರಗೆ ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ದಳಮಂಡಲವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು।

Verse 33

षट्कोणेषु षडर्णानि मन्त्रस्य विलिखेद् बुधः । अष्टपत्रे तथाष्टार्णांल्लिखेत्प्रणवगर्भितान् ॥ ३३ ॥

ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾಧಕನು ಷಟ್ಕೋಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರದ ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಷ್ಟಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಗರ್ಭಿತವಾದ ಮಂತ್ರದ ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು।

Verse 34

कामबीजं रविदले मध्ये मन्त्रावृताभिधाम् । सुदर्शनावृतं बाह्ये दिक्षु युग्मावृतं तथा ॥ ३४ ॥

ರವಿದಳದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಮಬೀಜವನ್ನು ಮಂತ್ರನಾಮದಿಂದ ಆವರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗೆ ಸುದರ್ಶನದಿಂದ ಆವರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿ-ಆವರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತದ್ವಿಧವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 35

वज्रोल्लसद्भूमिगेहं कन्दर्पांकुशपाशकैः । भूम्या च विलसत्कोणं यन्त्रराजमिदं स्मृतम् ॥ ३५ ॥

ವಜ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಭೂಮಿಗೃಹವುಳ್ಳದು, ಕಂದರ್ಪ (ಕಾಮ), ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಪಾಶ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಭೂಮಿಭಾಗದ ಕೋಣೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಈ ಯಂತ್ರವೇ ‘ಯಂತ್ರರಾಜ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 36

भूर्जेऽष्टगन्धैः संलिख्य पूजयेदुक्तवर्त्मना । षट्कोणेषु दलार्काब्जान्यावेष्टवृत्तयुग्मतः ॥ ३६ ॥

ಭೂರ್ಜಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಗಂಧದಿಂದ ಲಿಖಿಸಿ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನಾನುಸಾರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಷಟ್ಕೋಣಗಳೊಳಗೆ ದಳಯುಕ್ತ ಸೂರ್ಯ-ಪದ್ಮವನ್ನು ಬರೆದು, ಜೋಡಿ ಸಮಕೇಂದ್ರ ವೃತ್ತಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಬೇಕು.

Verse 37

केशरेष्वष्टपत्रस्य स्वरद्वंद्वं लिखेद् बुधः । बहिस्तु मातृकां चैव मन्त्रं प्राणनिधयनम् ॥ ३७ ॥

ಅಷ್ಟಪತ್ರ ಪದ್ಮದ ಕೇಸರಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನು ಸ್ವರದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಕಾ (ಅಕ್ಷರಮಾಲೆ) ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣನಿಧಾನ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಬರೆಯಿಸಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

यन्त्रमेतच्छुभे घस्रे कण्ठे वा दक्षिणे भुजे । मूर्ध्नि वा धारयेन्मंत्री सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३८ ॥

ಶುಭ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಈ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಲ ಭುಜದಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಧರಿಸಿದರೆ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

सुदिने शुभनक्षत्रे सुदेशे शल्यवर्जिते । वश्याकर्षणविद्वेषद्रावणोच्चाटनादिकम् ॥ ३९ ॥

ಶುಭ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ದೋಷ-ಅಡ್ಡಿ ರಹಿತ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಶ್ಯ, ಆಕರ್ಷಣ, ವಿದ್ಯೇಷ, ದ್ರಾವಣ, ಉಚ್ಚಾಟನ ಮೊದಲಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 40

पुष्यद्वयं तथादित्यार्द्रामघासु यथाक्रमम् । दूर्वोत्था लेखनी वश्ये तथाकृष्टौ करंजजा ॥ ४० ॥

ಪുഷ്യ ದ್ವಯದಲ್ಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆದಿತ್ಯ, ಆರ್ಧ್ರಾ, ಮಘಾ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ—ವಶ್ಯ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಖನಿ, ಆಕರ್ಷಣ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಕರಂಜದಿಂದ 만든 ಲೇಖನಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 41

नरास्थिजा मारणे तु स्तंभने राजवृक्षजा । शांतिपुष्टष्ट्यायुषां सिद्धयै सर्वापच्छमनाय च ॥ ४१ ॥

ನರ-ಅಸ್ಥಿಜ ದ್ರವ್ಯವು ಮಾರಣಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ; ‘ರಾಜವೃಕ್ಷ’ಜನ್ಯ ದ್ರವ್ಯವು ಸ್ತಂಭನಕರ್ಮಕ್ಕೆ. ಶಾಂತಿ, ಪುಷ್ಟಿ, ಆಯುಸ್ಸಿದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಸರ್ವ ಆಪತ್ತುಗಳ ಶಮನಕ್ಕೂ ಇವು ಪ್ರಯೋಜನಕರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 42

विभ्रमोत्पादने चैव शिलायां विलिखेद् बुधः । खरचर्मणि विद्वेषे ध्वजे तूञ्चाटनाय च ॥ ४२ ॥

ವಿಭ್ರಮ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅದನ್ನು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಬೇಕು; ದ್ವೇಷಕ್ಕಾಗಿ ಕತ್ತೆಯ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ; ಮತ್ತು ಉಚ್ಚಾಟನ (ದೂರ ಓಡಿಸುವುದು)ಕ್ಕಾಗಿ ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 43

शत्रूणां ज्वरसन्तापशोकमारणकर्मणि । पीतवस्रं लिखित्वा तु साधयेत्साधकोत्तमः ॥ ४३ ॥

ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಜ್ವರ, ದಾಹಸಂತಾಪ, ಶೋಕ ಅಥವಾ ಮಾರಣಕರ್ಮ ಸಾಧಿಸಲು, ಸಾಧಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅದನ್ನು ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಿಸಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 44

वश्याकृष्टौ चाष्टगन्धैः सम्पूज्य च यथाविधि । चितांगारादिना चैव ताडनोच्चाटनादिकम् ॥ ४४ ॥

ವಶ್ಯ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲು ಅಷ್ಟಗಂಧಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಚಿತಾಂಗಾರಾದಿಗಳಿಂದ ತಾಡನ, ಉಚ್ಚಾಟನ ಮುಂತಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 45

विषार्कक्षीरयोगेन मारणं भवति ध्रुवम् । लिखित्वैवं यंत्रराजं गन्धपुष्पादिभिर्यजेत् ॥ ४५ ॥

ವಿಷ ಮತ್ತು ಅರ್ಕಕ್ಷೀರದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಮಾರಣವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ‘ಯಂತ್ರರಾಜ’ವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಗಂಧ-ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 46

त्रिलोहवेष्टितं कृत्वा धारयेत्साधकोत्तमः । बीजं रामाय ठद्वंद्वं मन्त्रोऽयं रसवर्णकः ॥ ४६ ॥

ಮೂರು ಲೋಹಗಳಿಂದ ಸಂವೇಷ್ಟಿಸಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧಕನು ಅದನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಬೀಜ ‘ರಾಮಾಯ’; ‘ಠ’ದ್ವಯವೂ ವಿಧೇಯ—ಈ ಮಂತ್ರ ‘ರಸವರ್ಣಕ’ (ಸಂಕೇತಾಕ್ಷರಮಯ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 47

महासुदर्शनमनुः कथ्यते सिद्धिदायकः । सुदर्शनमहाशब्दाच्चक्रराजेश्वरेति च ॥ ४७ ॥

‘ಮಹಾಸುದರ್ಶನ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವು ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕವೆಂದು ಘೋಷಿತವಾಗಿದೆ. ‘ಸುದರ್ಶನ’ ಎಂಬ ಮಹಾಶಬ್ದದಿಂದ ಇದನ್ನು ‘ಚಕ್ರರಾಜೇಶ್ವರ’—ಚಕ್ರರಾಜನ ಅಧಿಪತಿ—ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 48

दुष्टांतकदुष्टभयानकदुष्टभयंकरम् । छिंधिद्वयं भिंधियुग्मं विदारययुगं ततः ॥ ४८ ॥

ಓ ದುಷ್ಟಾಂತಕ, ಓ ದುಷ್ಟಭಯಾನಕ, ಓ ದುಷ್ಟಭಯಂಕರ! ನಂತರ ‘ಛಿಂಧಿ ಛಿಂಧಿ’, ‘ಭಿಂಧಿ ಭಿಂಧಿ’, ‘ವಿದಾರಯ ವಿದಾರಯ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 49

परमन्त्रान् ग्रसद्वंद्वं भक्षयद्वितयं ततः । त्रासयद्वितयं वर्मास्त्राग्निजायांतिमो मनुः ॥ ४९ ॥

ನಂತರ ಶತ್ರು ಪರಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ‘ಗ್ರಸ ಗ್ರಸ’ ಎಂಬ ದ್ವಯದಿಂದ ನುಂಗಿ, ಬಳಿಕ ‘ಭಕ್ಷಯ ಭಕ್ಷಯ’ ಎಂಬ ದ್ವಿತಯದಿಂದ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ವರ್ಮಮಂತ್ರ-ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಜ ಅಂತಿಮ ಮನು ‘ತ್ರಾಸಯ ತ್ರಾಸಯ’ ದ್ವಯದಿಂದ ಭೀತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

अष्टषष्ट्यक्षरः प्रोक्तो यंत्रसंवेष्टने त्वयम् । तारो हृद्भगवान् ङेंतो ङेंतो हि रघुनन्दनः ॥ ५० ॥

ಯಂತ್ರಸಂವೇಷ್ಟನೆಗಾಗಿ ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಭಗವಾನ್; ‘ಙೇಂತೋ ಙೇಂತೋ’ ಎಂದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ರಘುನಂದನ ಶ್ರೀರಾಮನ ಸೂಚನೆ.

Verse 51

रक्षोघ्नविशदायांते मधुरादिप्रसन्न च । वरदानायामितांते नुतेजसेपदमीरयेत् ॥ ५१ ॥

“ರಕ್ಷೋಘ್ನ”ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ “ವಿಶದಾಯಾಂತೆ”ವರೆಗೆ ಇರುವ ಖಂಡದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ “ಮಧುರಾದಿ”ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪ್ರಸನ್ನ ಖಂಡದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು “ವರದಾನಾಯ”ದಿಂದ “ಅಮಿತಾಂತೆ”ವರೆಗೆ ಇರುವ ಖಂಡದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ—“ತೇಜಸೇ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 52

बालायांते तु रामाय विष्णवे हृदयांतिमः । सप्तचत्वारिंशदर्णो मालामन्त्रोऽयमीरितः ॥ ५२ ॥

ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ “ಬಾಲಾ” ಬೀಜವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, “ರಾಮಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ” ಎಂಬ ಹೃದಯಾಂತಿಮ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದರೆ—ಇದು ನಲವತ್ತೇಳು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಾಲಾ-ಮಂತ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 53

विश्वामित्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् । श्रीरामो देवता बीजं ध्रुवः शक्तिश्च ठद्वयम् ॥ ५३ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೇವತೆ ಶ್ರೀರಾಮ; ಬೀಜ ‘ಬೀಜ’; ಶಕ್ತಿ ಧ್ರುವ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಠ’ದ್ವಯವೂ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ।

Verse 54

षड्दीर्घस्वरयुग्मायाबीजेनांगानि कल्पयेत् । ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् ॥ ५४ ॥

“ಷಡ್ದೀರ್ಘಸ್ವರಯುಗ್ಮಾ” ಎಂಬ ಬೀಜದಿಂದ ಅಂಗನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಇದರ ಧ್ಯಾನ, ಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 55

अयमाराधितो मन्त्रः सर्वान्कामान्प्रयच्छति । स्वकामसत्यवाग्लक्ष्मीताराढ्यः पञ्चवर्णकः ॥ ५५ ॥

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವಕಾಮ, ಸತ್ಯವಾಣಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮತ್ತು ತಾರಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಈ ಪಂಚವರ್ಣಕ ಮಂತ್ರವು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ।

Verse 56

षडक्षरः षड्विधः स्याञ्चतुर्वर्गफलप्रदः । ब्रह्मा संमोहनः शक्तिर्दक्षिणामूर्तिसंज्ञकः ॥ ५६ ॥

ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವು ಆರು ವಿಧಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ-ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಚತುರ್ವರ್ಗಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ರೂಪಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಸಂಮೋಹನ, ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ‘ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 57

अगस्त्यः श्रीशिवः प्रोक्तास्ते तेषां मुनयः क्रमात् । अथवा कामबीजादेर्विश्वामित्रो मुनिः स्मृतः ॥ ५७ ॥

ಅವುಗಳಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಋಷಿಗಳಾಗಿ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಶಿವರು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಥವಾ ಕಾಮಬೀಜಾದಿ ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮುನಿಯೇ ದ್ರಷ್ಟಾ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 58

छन्दः प्रोक्तं च गायत्री श्रीरामो देवता पुनः । बीजशक्तिराधमांत्यं मन्त्रार्णैः स्यात्षडंगकम् ॥ ५८ ॥

ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ದೇವತೆ ಮತ್ತೆ ಶ್ರೀರಾಮನೇ. ಬೀಜ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳು; ಮಂತ್ರಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.

Verse 59

बीजैः षड्दीर्घयुक्तैर्वा मंत्रार्णान्पूर्ववन्न्यसेत् । ध्यायेत्कल्पतरोर्मूले सुवर्णमयमण्डपे ॥ ५९ ॥

ಷಡ್ದೀರ್ಘಸ್ವರಯುಕ್ತ ಬೀಜಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಲಿ, ಮಂತ್ರಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಕಲ್ಪತರುವಿನ ಬೇರು ಬಳಿ, ಸುವರ್ಣಮಯ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 60

पुष्पकाख्यविमानांतः सिंहासनपरिच्छदे । पद्मे वसुदलेदेवमिंद्रनीलसमप्रभम् ॥ ६० ॥

ಪುಷ್ಪಕವೆಂಬ ವಿಮಾನದ ಒಳಗೆ, ಸಿಂಹಾಸನದ ಪರಿಕರಗಳ ನಡುವೆ, ಅಷ್ಟದಳ ಪದ್ಮದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಇಂದ್ರನೀಲ ಮಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ.

Verse 61

वीरासनसमासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्ततद्धस्तसीतालक्ष्मणसेवितम् ॥ ६१ ॥

ಅವರು ವೀರಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಶೋಭಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಎಡ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು, ಸೀತಾ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 62

रत्नाकल्पं विभुंध्यात्वा वर्णलक्षं जपेन्मनुम् । यद्वा स्मारादिमन्त्राणां जयाभं च हरिं स्मरेत् ॥ ६२ ॥

ರತ್ನಾಕಲ್ಪರೂಪವಾದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಲಕ್ಷ ವರ್ಣಗಳಷ್ಟು ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಸ್ಮಾರಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಜಯಶ್ರೀದಾತ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

Verse 63

येजनं काम्यकर्माणि सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । रामश्च चन्द्रभ द्रांतो ङेनमोंतो ध्रुवादिकः ॥ ६३ ॥

ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಷಡರ್ಣ ಮಂತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ರಾಮ’ ಮೊದಲಾದ ಷಡರ್ಣರೂಪಗಳು—ಚಂದ್ರಭಾಂತ, ‘ಙೇ ನಮೋಂ’ ಅಂತ, ಧ್ರುವಾದಿ ಆರಂಭ—ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 64

मन्त्रावष्टाक्षरौ ह्येतौ तारांत्यौ चेन्नवाक्षरौ । एतेषां यजनं सर्वं कुर्यान्मंत्री षडर्णवत् ॥ ६४ ॥

ಈ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳು ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರಗಳು; ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ತಾರಾ’ (ಓಂ) ಇದ್ದರೆ ನವಾಕ್ಷರಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಯಜನ-ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಷಡರ್ಣವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 65

जानकीवल्लभो ङेंतो द्विठांतः कवचादिकः । दशार्णोऽयं महामन्त्रो विशिष्टोऽस्य मुनिः स्वराट् ॥ ६५ ॥

‘ಜಾನಕೀವಲ್ಲಭ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ‘ಙೇಂ’ದಿಂದ ಅಂತ್ಯ, ‘ದ್ವಿಠಾಂ’ದಿಂದ ಉಪಸಂಹೃತ—ಇದು ಕವಚಾದಿ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ದಶಾರ್ಣ ಮಹಾಮಂತ್ರ; ಇದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಋಷಿ ‘ಸ್ವರಾಟ್’.

Verse 66

छन्दश्च देवता सीता पतिर्बीजं तथादिमम् । स्वाहा शक्तिश्च कामेन कुर्यादंगानि षट् क्रमात् ॥ ६६ ॥

ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಛಂದಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ದೇವತೆ ಸೀತೆ; ಸೀತಾಪತಿ ಶ್ರೀರಾಮನು ಬೀಜವೂ ಆದ್ಯಪ್ರಯೋಗವೂ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು. “ಸ್ವಾಹಾ” ಶಕ್ತಿ; ಇಷ್ಟಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 67

शिरोललाटभ्रूमध्यतालुकण्ठेषु हृद्यपि । नाभ्यंघ्रिजानुपादेषु दशार्णान्विन्यसेन्मनोः ॥ ६७ ॥

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಂತ್ರದ ಹತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಶಿರಸ್ಸು, ಲಲಾಟ, ಭ್ರೂಮಧ್ಯ, ತಾಲು, ಕಂಠ ಮತ್ತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ನಾಭಿ, ಪಾದಗಳು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಜಂಘೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 68

अयोध्यानगरे रत्नचित्रसौवर्णमण्डपे । मंदारपुष्पैराबद्धविताने तोरणान्विते ॥ ६८ ॥

ಅಯೋಧ್ಯಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ರತ್ನಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುವರ್ಣಮಂಡಪವಿತ್ತು; ಮಂದಾರಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ವಿತಾನ ಮತ್ತು ತೋರಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಮಂಟಪವು ಶೋಭಿಸಿತು.

Verse 69

सिंहासनसमासीन पुष्पकोपरि राघवम् । रक्षोभिर्हरिभिर्देवैः सुविमानगतैः शुभैः ॥ ६९ ॥

ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದ ಮೇಲೆ ಸಿಂಹಾಸನಾಸೀನನಾದ ರಾಘವನನ್ನು ಶುಭ ರಾಕ್ಷಸರು, ವಾನರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವೈಭವಯುತ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 70

संस्तूयमानं मुनिभिः प्रह्वैश्च परिसेवितम् । सीतालंकृतवामांगं लक्ष्मणेनोपशोभितम् ॥ ७० ॥

ಮುನಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿನೀತ ಭಕ್ತರಿಂದ ಪರಿಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಎಡಭಾಗವನ್ನು ಸೀತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭೆ ತಂದ ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರಂತರ ಸೇವಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 71

श्यामं प्रसन्नवदनं सर्वाभरणभूषितम् । एवं ध्यात्वा जपेन्मंत्री वर्णलक्षं समाहितः ॥ ७१ ॥

ಶ್ಯಾಮವರ್ಣನಾದ, ಪ್ರಸನ್ನಮುಖನಾದ, ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾದ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳಷ್ಟು ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 72

दशांशः कमलैर्होमो यजनं च षडर्णवत् । रामो ङेंन्तो धनुष्पाणिर्ङैतोंऽते वह्निसुंदरी ॥ ७२ ॥

ದಶಾಂಶವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಕಮಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಷಡರ್ಣ (ಆರು ಅಕ್ಷರ) ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಯಜನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ‘ರಾಮ’ ಅನ್ನು ಙ-ಆರಂಭದಿಂದ, ‘ಧನುಷ್ಪಾಣಿ’ಯನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಹ್ನಿಸುಂದರಿ’ ರೂಪವನ್ನು ಸೂಚಿಸಬೇಕು।

Verse 73

दशाक्षरोऽयं मंत्रोऽस्य मुनिर्ब्रह्मा विराट् पुनः । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामो राक्षसमर्दनः ॥ ७३ ॥

ಇದು ದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ. ಇದರ ಮುನಿ ಬ್ರಹ್ಮ; ಛಂದಸ್ಸು ವಿರಾಟ್; ದೇವತೆಯಾಗಿ ರಾಕ್ಷಸಮರ್ದನ ಶ್ರೀರಾಮನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 74

आद्यं बीजं द्विठः शक्तिबींजेनांगानि कल्पयेत् । वर्णन्यासं तथा ध्यानं पुरश्चर्यार्चनादिकमन् ॥ ७४ ॥

ಆದ್ಯ ಬೀಜ ಮತ್ತು ದ್ವಿವಿಧ ವಿನ್ಯಾಸದಿಂದ ಶಕ್ತಿಬೀಜದ ಮೂಲಕ ಅಂಗನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವರ್ಣನ್ಯಾಸ, ಧ್ಯಾನ, ಹಾಗೂ ಪುರಶ್ಚರ್ಯಾ-ಅರ್ಚನಾದಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 75

दशाक्षरोक्तवत्कुर्याच्चापबाणधरं स्मरेत् । तारो नमो भगवते रामान्ते चंद्रभद्रकौ ॥ ७५ ॥

ದಶಾಕ್ಷರ ವಿಧಾನದಂತೆ ಆಚರಿಸಿ, ಚಾಪಬಾಣಧಾರಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರ— ‘ಓಂ’, ನಂತರ ‘ನಮೋ ಭಗವತೇ’; ‘ರಾಮ’ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಚಂದ್ರ’ ಮತ್ತು ‘ಭದ್ರಕ’ ಸೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 76

ङेंतावर्काक्षरौ मंत्रौ ऋषिध्यानादि पूर्ववत् । श्रीपूर्वं जयपूर्वं च तद्द्विधा रामनाम च ॥ ७६ ॥

‘ಙೇಂತಾ’ ಮತ್ತು ‘ವರ್ಕ’ ಎಂಬ ಎರಡು ಮಂತ್ರಾಕ್ಷರಗಳು; ಋಷಿ, ಧ್ಯಾನಾದಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತವೇ. ‘ಶ್ರೀ’ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ‘ಜಯ’ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದೇ ದ್ವಿವಿಧವಾಗಿ ‘ರಾಮ’ನಾಮವೂ ಪ್ರಯೋಜ್ಯ।

Verse 77

त्रयोदशाक्षरो मंत्रो मुनिर्ब्रह्मा विराट् स्मृतम् । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामः पापौघनाशनः ॥ ७७ ॥

ಇದು ತ್ರಯೋದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ; ಇದರ ಋಷಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಛಂದಸ್ಸು ವಿರಾಟ್ ಎಂದು ಸ್ಮೃತ. ದೇವತೆ ರಾಮ—ಪಾಪಸಮೂಹನಾಶಕನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 78

षडंगानि प्रकुर्वीत द्विरावृत्त्या पदत्रयैः । ध्यानार्चनादिकं सव ह्यस्य कुर्याद्दशार्णवत् ॥ ७८ ॥

ಮೂರು ಪದಗಳ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಆವೃತ್ತಿ ಮಾಡಿ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ಈ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ರಮವನ್ನು ದಶಾರ್ಣವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 79

तारो नमो भगवते रामायांते महापदम् । पुरुषाय हृदंतोऽयं मनुरष्टादशाक्षरः ॥ ७९ ॥

‘ತಾರ’ (ಓಂ), ನಂತರ ‘ನಮೋ ಭಗವತೇ’, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ರಾಮಾಯ’—ಇದೇ ಮಹಾಪದ. ಇದಕ್ಕೆ ‘ಪುರುಷಾಯ’ ಸೇರಿಸಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ ಇದು ಅಷ್ಟಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 80

विश्वामित्रो मुनिश्छदो धृती रामोऽस्य देवता । तारो बीजं नमः शक्तिश्चंद्राक्ष्यब्ध्यग्निषड्भुजैः ॥ ८० ॥

ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ; ಛಂದಸ್ಸು ‘ಮುನಿ’; ಧೃತಿ ಇದರ ಧಾರಕಶಕ್ತಿ; ದೇವತೆ ರಾಮ. ‘ತಾರ’ ಬೀಜ, ‘ನಮಃ’ ಶಕ್ತಿ; ಚಂದ್ರ–ಅಕ್ಷಿ–ಅಬ್ಧಿ–ಅಗ್ನಿ–ಷಡ್ಭುಜ ಸಂಖ್ಯಾಸಂಕೇತದಿಂದ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 81

वर्णैमंत्रोत्थितैः कुर्यात्षडंगानि समाहितः । निश्शाणभेरीपटहशंखतुर्यादिनिःस्वनैः ॥ ८१ ॥

ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಮಂತ್ರಜನ್ಯ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಷಡಂಗಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ನಿಶ್ಶಾಣ, ಭೇರಿ, ಪಟಹ, ಶಂಖ, ತೂರ್ಯಾದಿಗಳ ಘೋಷನಾದದೊಂದಿಗೆ।

Verse 82

प्रवृत्तनृत्ये परितो जयमंगलभाषिते । चंदनागरुकस्तूरीकर्पूरादिसुवासिते ॥ ८२ ॥

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನೃತ್ಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಜಯಘೋಷ ಹಾಗೂ ಮಂಗಳವಚನಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಚಂದನ, ಅಗರ, ಕಸ್ತೂರಿ, ಕರ್ಪೂರಾದಿ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಸ್ಥಳ ಪರಿಮಳಿತವಾಯಿತು।

Verse 83

नानाकुसुमसौरभ्यवाहिगंधवहान्विते । देवगंधर्वनारीभिर्गायन्तीभिरलकृते ॥ ८३ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಪುಷ್ಪಗಳ ಸೌರಭವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಗಂಧವಾಹಿ ಗಾಳಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು; ಹಾಡುತ್ತಿರುವ ದೇವ-ಗಂಧರ್ವ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 84

सिंहासने समासीनं पुष्पकोपरि राघवम् । सौमित्रिसीतासहितं जटामुकुटशोभितम् ॥ ८४ ॥

ಅವನು ಪುಷ್ಪಕದ ಮೇಲಿನ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದ ರಾಘವನನ್ನು ಕಂಡನು—ಸೌಮಿತ್ರಿ (ಲಕ್ಷ್ಮಣ) ಮತ್ತು ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಜಟಾಮುಕुटದಿಂದ ಶೋಭಿತನಾಗಿ।

Verse 85

चापबाणधरं श्यामं ससुग्रीवविभीषणम् । हत्वा रावणमायांतं कृतत्रैलोक्यरक्षणम् ॥ ८५ ॥

ಶ್ಯಾಮವರ್ಣನಾಗಿ ಧನುಸ್ಸು-ಬಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ವಿಭೀಷಣರೊಂದಿಗೆ—ಮುಂದೆ ಬಂದ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ತ್ರಿಲೋಕ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 86

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णं लक्षं मत्री दशांशतः । घृताक्तैः पायसैर्हुत्वा यजनं पूर्ववञ्चरेत् ॥ ८६ ॥

ಈ ರೀತಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಆ ವರ್ಣವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದರ ದಶಾಂಶವಾಗಿ ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಪಾಯಸದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಜನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 87

प्रणवो हृदयं सीतापतये तदनंतरम् । रामाय हनयुग्मांते वर्मास्त्राग्निप्रियांतिमः ॥ ८७ ॥

ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಸೀತಾಪತಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅನಂತರ ರಾಮಾಯ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಹ-ನ’ ಯುಗ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಪ್ರಿಯವಾದ ಅಗ್ನ್ಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಕವಚ-ಅಸ್ತ್ರ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 88

एकोनविंशद्वर्णोऽयं मंत्रः सर्वार्थसाधकः । विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छन्द उदाहृतम् ॥ ८८ ॥

ಈ ಮಂತ್ರವು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಕ. ಇದರ ಋಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮುನಿ, ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 89

देवता रामभद्रो जं बीजं शक्तिर्नम इति । मंत्रोत्थितैः क्रमाद्वर्णैस्ततो ध्यायेञ्च पूर्ववत् ॥ ८९ ॥

ಇದರ ದೇವತೆ ರಾಮಭದ್ರ; ‘ಜಂ’ ಬೀಜಾಕ್ಷರ; ‘ನಮಃ’ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವವತ್ತಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 90

पूजनं काम्यकर्मादि सर्वमस्य षडर्णवत् । तारः स्वबीजं कमला रामभद्रेति संपठेत् ॥ ९० ॥

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಷಡರ್ಣ ಮಂತ್ರದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ತಾರ’, ಸ್ವಬೀಜ, ‘ಕಮಲಾ’, ‘ರಾಮಭದ್ರ’ ಎಂದು ಸಂಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 91

महेष्वासपदांते तु रघुवीर नृपोत्तम । दशास्यांतकशब्दांते मां रक्ष देहि संपठेत् ॥ ९१ ॥

“ಮಹೇಷ್ವಾಸ” ಪದಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ, “ದಶಾಸ್ಯಾಂತಕ” ಪದಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಜಪಿಸಬೇಕು— “ಹೇ ರಘುವೀರ, ನೃಪೋತ್ತಮ! ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನನಗೆ ಶರಣ ನೀಡು।”

Verse 92

परमांते मे श्रियं स्यान्मंत्रो बाणगुणाक्षरः । बीजैर्वियुक्तो द्वात्रिंशदर्णोऽयं फलदायकः ॥ ९२ ॥

“ನನಗೆ ಪರಮ ಶ್ರೀ-ಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಲಿ”—ಈ ಮಂತ್ರವು ಬಾಣ-ಗುಣಾನುಸಾರ ಅಕ್ಷರಗಣನೆಯಿಂದ ರಚಿತ; ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ವಿಭಕ್ತವಾದ ಈ ಮೂವತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರ ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 93

विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छंद उदाहृतम् । देवता रामभद्रोऽत्र बीजं स्वं शक्तिरिंदिरा ॥ ९३ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮುನಿ; ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆ ರಾಮಭದ್ರ; ಬೀಜ ಸ್ವನಾಮವೇ, ಶಕ್ತಿ ಇಂದಿರಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಆಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 94

बीजत्रयाद्यैः कुर्वीत पदैः सर्वेण मंत्रवित् । पंचांगानि च विन्यस्य मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ९४ ॥

ಮಂತ್ರವಿತ್ತನು ಮೂರು ಬೀಜಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲು ಪಂಚಾಂಗ-ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಮಂತ್ರವರ್ಣಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 95

मूर्ध्नि भाले दृशोः श्रोत्रे गंडयुग्मे सनासिके । आस्ये दोःसंधियुगले स्तनहृन्नाभिषु क्रमात् ॥ ९५ ॥

ಕ್ರಮವಾಗಿ—ತಲೆಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ನುಡಿಯಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂಗಿನೊಡನೆ ಎರಡೂ ಗಂಡಗಳಲ್ಲಿ; ನಂತರ ಬಾಯಲ್ಲಿ; ಎರಡೂ ಭುಜ-ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ; ಆಮೇಲೆ ಸ್ತನಗಳಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ (ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು)।

Verse 96

कटौ मेढ्रे पायुपादसंधिष्वर्णान्न्यसेन्मनोः । ध्यानार्चनादिकं चास्य पूर्ववत्समुपाचरेत् ॥ ९६ ॥

ಕಟಿ, ಮೇಢ್ರ, ಪಾಯು ಹಾಗೂ ಪಾದಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವರ್ಣಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಭಗವಂತನ ಧ್ಯಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 97

लक्षत्रयं पुरश्चर्यां पायसैर्हवनं मतम् । ध्यात्वा रामं पीतवर्णं जपेल्लक्षं समाहितः ॥ ९७ ॥

ಪುರಶ್ಚರ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಜಪ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪಾಯಸದಿಂದ ಹವನ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪೀತವರ್ಣನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 98

दशांशं कमलैर्हुत्वा धनैर्धनपतिर्भवेत् । तारो माया रमाद्वंद्वं दाशरथाय हृञ्च वै ॥ ९८ ॥

ದಶಾಂಶವನ್ನು ಕಮಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹವನ ಮಾಡಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಧನದಿಂದಲೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಸಾಧಕನು ಧನಾಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ‘ತಾರ’, ‘ಮಾಯಾ’, ‘ರಮಾ’ ದ್ವಂದ್ವ—ಇವು ದಾಶರಥಿ ರಾಮನಿಗೆ ‘ಹೃಞ್’ ಜೊತೆಗೆ ಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 99

एकादशाक्षरो मंत्रो मुन्याद्यर्चास्य पूर्ववत् । त्रैलोक्यांते तु नाथाय हृदंतो वसुवर्णवान् ॥ ९९ ॥

ಈ ಮಂತ್ರವು ಏಕಾದಶಾಕ್ಷರ; ಮುನಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸುವ ಅರ್ಚನೆಯೂ ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ಮಾಡಬೇಕು. ತ್ರಿಲೋಕಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ ನಾಥನು ಹೃದಯಾಂತರ್ವರ್ತಿಯಾಗಿ, ವಸು-ಸ್ವರ್ಣದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 100

अस्यापि पूर्ववत्सर्वं न्यासध्यानार्चनादिकम् । आंजनेयपदांते तु गुरवे हृदयांतिमः ॥ १०० ॥

ಇದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ನ್ಯಾಸ, ಧ್ಯಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ಆಂಜನೇಯ’ ಪದಾಂತದಲ್ಲಿ ಹೃದಯಬೀಜದ ಅಂತಿಮವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಗುರುವಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 101

मंत्रो नवाक्षरोऽस्यापि यजनं पूर्ववन्मतम् । ङेतं रामपद पश्चाद्धृदयं पंचवणवत् ॥ १०१ ॥

ಈ ಮಂತ್ರವೂ ನವಾಕ್ಷರಿಯೇ; ಇದರ ಯಜನ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆಯೇ. ‘ರಾಮ’ ಪದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪಂಚವರ್ಣ ವಿಧಾನದಂತೆ ಹೃದಯ-ಬೀಜವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 102

मुनिध्यानार्चनं चास्य प्रोक्तं सर्वं षडर्णवत् । रामांते चंद्रभद्रौ च ङेंतौ पावकवल्लभा ॥ १०२ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದ ಮುನಿ-ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಅರ್ಚನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಷಡರ್ಣ ವಿಧಾನದಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ರಾಮಾ’; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಚಂದ್ರಭದ್ರಾ’, ‘ಙೇಂತೌ’ ಮತ್ತು ‘ಪಾವಕವಲ್ಲಭಾ’ ಇವೆ.

Verse 103

मंत्रो द्वौ च समाख्यातौ मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । वह्निः शेषान्वितश्चैव चंद्रभूषितमस्तकः ॥ १०३ ॥

ಹೀಗೆ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಮುನಿ ಮೊದಲಾದವರ ಅರ್ಚನೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಧ್ಯೇಯನು ಶೇಷನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ, ಚಂದ್ರಾಭರಣ ಮಸ್ತಕದ ವಹ್ನಿ.

Verse 104

एकाक्षरो रघुपतेर्मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १०४ ॥

ರಘುಪತಿಯ ಏಕಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವೂ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪದ್ರುಮದಂತೆ. ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ, ದೇವತೆ ಶ್ರೀರಾಮ.

Verse 105

षड्दीर्घाढ्येन मंत्रेण षडंगानि समाचरेत् । सरयूतीरमंदारवेदिकापंकजासने ॥ १०५ ॥

ಆರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಷಡಂಗ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸರಯೂ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಮಂದಾರ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 106

श्यामं वीरासनासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्तं तद्धस्तं सीतालक्ष्मणसंयुतम् ॥ १०६ ॥

ಶ್ಯಾಮವರ್ಣನಾದ ಪ್ರಭು ವೀರಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಶೋಭಿತನು; ಅವನ ಕೈ ಎಡ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲಸಿದ್ದು, ಸೀತಾ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾನೆ।

Verse 107

अवेक्षणाणमात्मानं मन्मथामिततेजसम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं केवलं मोक्षकांक्षया ॥ १०७ ॥

ಇಂದ್ರಿಯಗ್ರಾಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಅತೀತವಾದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಮದನನಿಗಿಂತಲೂ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ನಿರ್ಮಲವಾದುದನ್ನು—ಕೇವಲ ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದಲೇ ಅರಸಬೇಕು।

Verse 108

चिंतयेत्परमात्मानमृतुलक्षं जपेन्मनुम् । सर्व्वं षडर्णवञ्चास्य होमनित्यार्चनादिकम् ॥ १०८ ॥

ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಈ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಷಡಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಹೋಮ, ನಿತ್ಯಾರ್ಚನೆ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 109

वह्निः शेषासनो भांतः केवलो द्व्यक्षरो मनुः । एकाक्षरोक्त वत्सर्वं मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १०९ ॥

‘ವಹ್ನಿ’, ‘ಶೇಷಾಸನ’, ‘ಭಾಂತ’, ‘ಕೇವಲ’—ಇವು ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳು. ಆದರೆ ಏಕಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದಲ್ಲೇ ಮುನಿಗಳ ಧ್ಯಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನಾವಿಧಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ।

Verse 110

तारमानारमानंगचास्त्रबीजैर्द्विवर्णकः । त्र्यक्षरो मंत्रराजः स्यात्षड्विधः सकलेष्टदः ॥ ११० ॥

ತಾರಾ, ಮಾನ, ಅರ, ಮಾನಂಗ, ಚಾಸ್ತ್ರ—ಈ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರೂಪಿತವಾದ ದ್ವಿವರ್ಣಕವು ತ್ರ್ಯಕ್ಷರ ‘ಮಂತ್ರರಾಜ’ವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಷಡ್ವಿಧವಾಗಿದ್ದು ಸಮಸ್ತ ಇಷ್ಟಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 111

व्द्यक्षरश्चंद्रभद्रांतो द्विविधश्चतुरक्षरः । एकार्णोक्तवदेतेषां मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १११ ॥

‘ಚಂದ್ರಭದ್ರ’ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ದ್ವಾಕ್ಷರೀ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಚತುರಾಕ್ಷರೀ ಮಂತ್ರವು ಎರಡು ವಿಧ. ಇವುಗಳ ಮುನಿ-ಧ್ಯಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದ ವಿಧಿಗಳು ಏಕಾಕ್ಷರಿಯಂತೆಲೇ ನೆರವೇರಬೇಕು।

Verse 112

तारो रामश्चतुर्थ्यंतो वर्मास्त्रं वह्निवल्लभा । अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मुन्याद्यर्चा षडर्णवत् ॥ ११२ ॥

‘ತಾರ’ (ಓಂ) ನಂತರ ಚತುರ್ಥ್ಯಂತ ‘ರಾಮಾಯ’, ಜೊತೆಗೆ ವರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ‘ವಹ್ನಿವಲ್ಲಭಾ’ ಪದ—ಇದು ಮಹಾ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರೀ ಮಂತ್ರ. ಮುನಿ ಮೊದಲಾದ ಅರ್ಚಾವಿಧಿ ಷಡಾಕ್ಷರಿಯಂತೆಲೇ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 113

तारो मया हृदंते स्याद्रामाय प्रणवांतिमः । शिवोमाराममंत्रोऽयमष्टार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ ११३ ॥

ನಾನು ‘ತಾರ’ (ಪ್ರಣವ)ವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಂತಿಮ ಪದವು ಪ್ರಣವಸಹಿತ ‘ರಾಮಾಯ’ ಆಗಿರಲಿ. ಇದು ಶಿವ–ಉಮಾ–ರಾಮ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರೀ ಮಂತ್ರ; ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿ ಪ್ರದಾಯಕ।

Verse 114

ऋषिः सदाशिवः प्रोक्तो गायत्री छंद ईरितम् । शिवोमारामचंद्रोऽत्र देवता परिकीर्तितः ॥ ११४ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಸದಾಶಿವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿಯೆಂದು ಉಕ್ತವಾಗಿದೆ; ದೇವತೆಯಾಗಿ ಶಿವ–ಉಮಾ–ರಾಮಚಂದ್ರನೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 115

षड्वीर्ययामाय यातु ध्रुवपंचार्णयुक्तया । षडंगानि विधायाथ ध्यायेद्धृदि सुरार्चितम् ॥ ११५ ॥

ಷಡ್ವೀರ್ಯ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಧ್ರುವ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಧಕನು ಮುಂದುವರಿಯಲಿ. ನಂತರ ಷಡಂಗ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ದೇವರಿಂದ ಅರ್ಚಿತನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲಿ।

Verse 116

रामं त्रिनेत्रं सोमार्द्धधारिणं शूलिनं वरम् । भस्मोद्धूलितसर्वांगं कपर्द्दिनमुपास्महे ॥ ११६ ॥

ನಾವು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ—ರಾಮರೂಪದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವ, ತ್ರಿನೇತ್ರಧಾರಿ, ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಧಾರಿ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ; ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಧೂಳಿತವಾಗಿ, ಜಟಾಧಾರಿ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿರುವವನು।

Verse 117

रामाभिरामं सौंदर्यसीमां सोमावतंसिनीम् । पाशांकुशधनुर्बाणधरां ध्यायेत्रिलोचनाम् ॥ ११७ ॥

ತ್ರಿನೇತ್ರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಅವಳು ರಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯಂತೆ ಮನೋಹರಳು, ಸೌಂದರ್ಯದ ಪರಮ ಸೀಮೆ, ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಕಿರೀಟದಂತೆ ಧರಿಸಿದಳು, ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.

Verse 118

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं त्रिमधुरान्वितैः । बिल्पपत्रैः फलैः पुष्पैस्तिलैर्वा पंकजैर्हुनेत् ॥ ११८ ॥

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳಷ್ಟು ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ತ್ರಿಮಧುರ (ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ) ಯುಕ್ತ ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಿಲ್ವಪತ್ರ, ಫಲ, ಪುಷ್ಪ, ಎಳ್ಳು ಅಥವಾ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 119

स्वयमायांति निधयः सिद्धयश्च सुरेप्सिताः । तारो माया च भरताग्रजराममनोभवः ॥ ११९ ॥

ದೇವರೂ ಬಯಸುವ ನಿಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ತಾರಾ, ಮಾಯಾ, ಮನೋಭವ (ಕಾಮ) ಮತ್ತು ಭರತಾಗ್ರಜ ಶ್ರೀರಾಮನೂ (ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ) ಲಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 120

वह्निजायाद्वादशार्णो मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । अंगिराश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १२० ॥

“ವಹ್ನಿಜಾಯಾ”ದಿಂದ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರಾಗಿ ‘ಕಲ್ಪದ್ರುಮ’ (ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇದರ ಋಷಿ ಅಂಗಿರಸ ಮುನಿ, ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ, ಮತ್ತು ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಯೂ ಮತ್ತೆ ಗಾಯತ್ರಿಯೇ.

Verse 121

श्रीरामो भुवनाबीजं स्वाहाशक्तिः समीरितः । चंद्रैकमुनिभूनेत्रैर्मंत्रार्णैरंगकल्पनम् ॥ १२१ ॥

‘ಶ್ರೀರಾಮ’ನು ಭುವನಗಳ ಬೀಜ (ಬೀಜಮಂತ್ರ) ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ‘ಸ್ವಾಹಾ’ ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ‘ಚಂದ್ರ–ಒಂದು–ಮುನಿ–ಭೂಮಿ–ನೇತ್ರಗಳು’ ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ-ಸಂಕೇತದಿಂದ ಸೂಚಿತ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಅಂಗಕಲ್ಪನೆ (ನ್ಯಾಸ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 122

ध्यानपूजादिकं चास्च सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । प्रणवो हृदयं सीतापते रामश्च ङेंतिमः ॥ १२२ ॥

ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಧ್ಯಾನ, ಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಷಡಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಂತೆಲೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಇದರ ಹೃದಯ; ‘ಸೀತಾಪತೇ ರಾಮ’ ಇದರ ಅಂತ್ಯಭಾಗ (ಸಮಾಪ್ತಿ) ಆಗಿದೆ.

Verse 123

हनद्वयांते वर्मास्त्रं मंत्रः षोडशवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो बृहती देवता पुनः ॥ १२३ ॥

‘ಹನ’ ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವರ್ಮಾಸ್ತ್ರ (ರಕ್ಷಾಕವಚ-ಅಸ್ತ್ರ) ಮಂತ್ರವಿದೆ; ಅದು ಹದಿನಾರು ವರ್ಣಗಳದು. ಇದರ ಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಛಂದಸ್ಸು ಬೃಹತೀ, ದೇವತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ (ಪೂರ್ವೋಕ್ತ).

Verse 124

श्रीरामोऽहं तथा बीजं रां शक्तिः समुदीरिता । रामाब्धिवह्निवेदाक्षिवर्णैः पंचांगकल्पना ॥ १२४ ॥

‘ನಾನು ಶ್ರೀರಾಮ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರ. ಇದರ ಬೀಜ ‘ರಾಂ’; ಶಕ್ತಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಘೋಷಿತ. ‘ರಾಮ–ಸಮುದ್ರ–ಅಗ್ನಿ–ವೇದಾಕ್ಷಿ’ ಸೂಚಿಸುವ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಪಂಚಾಂಗಕಲ್ಪನೆ (ಐದು ಅಂಗಗಳ ನ್ಯಾಸ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 125

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य कुर्यात्षडर्णवत् । तारो हृञ्चैव ब्रह्मण्यसेव्याय पदमीरयेत् ॥ १२५ ॥

ಇದರ ಧ್ಯಾನ, ಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಷಡಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ‘ತಾರ’ (ಓಂ) ಅನ್ನು ‘ಹ್ರೀಂ’ ಜೊತೆಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಸೇವ್ಯಾಯ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

Verse 126

रामायाकुंठशब्दांतं तेजसे च समीरयेत् । उत्तमश्लोकधुर्याय स्वं भृगुः कामिकान्वितः ॥ १२६ ॥

“ರಾಮಾಯಾ” ಎಂದು ಆರಂಭಿಸಿ “ಅಕುಂಠ” ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ಆತ್ಮಿಕ ತೇಜೋವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸಹ ಅದನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಕಾಮ್ಯಭಾವಯುಕ್ತನಾದ ಭೃಗು, ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕಧುರ್ಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ತವವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 127

दंडार्पितां प्रिये मंत्रो रामरामाक्षरो मतः । ऋषिः शुक्रस्तथानुष्टुप्छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १२७ ॥

ಪ್ರಿಯೆ, ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಮಂತ್ರವು ‘ರಾಮ ರಾಮ’ ಎಂಬ ದ್ವ್ಯಕ್ಷರಿಯೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಋಷಿ ಶುಕ್ರ, ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್, ದೇವತೆ ಸ್ವತಃ ರಾಮನೇ.

Verse 128

पादैः सर्वेण पंचांगं कुर्याच्छेषं षडर्णवत् । लक्षं जपो दशांशेन जुहुयात्पायसैः सुधीः ॥ १२८ ॥

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾದಗಳೊಡನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪಂಚಾಂಗ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು (ಅಂಗನ್ಯಾಸಾದಿ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಷಡರ್ಣವತ್ (ಆರು ಅಕ್ಷರ) ಮಂತ್ರದಂತೆ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಯು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಅದರ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಪಾಯಸದಿಂದ ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 129

सिद्धमंत्रस्य भुक्तिः स्यान्मुक्तिः पातकनाशनम् । आदौ दाशरथायांते विद्महे पदमुच्चरेत् ॥ १२९ ॥

ಸಿದ್ಧಮಂತ್ರದಿಂದ ಭೋಗವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ, ಮುಕ್ತಿಯೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ, ಪಾತಕನಾಶವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ‘ದಾಶರಥಾಯ’ ಎಂದು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಿದ್ಮಹೇ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 130

ततः सीतावल्लभाय धीमहीति समुच्चरेत् । तन्नो रामः प्रोचो वर्णो दयादिति च संवदेत् ॥ १३० ॥

ನಂತರ ‘ಸೀತಾವಲ್ಲಭಾಯ ಧೀಮಹಿ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ‘ಪರಮ ವರ್ಣ (ಅಕ್ಷರ) ಎಂದು ಘೋಷಿತನಾದ ಆ ರಾಮನು ನಮಗೆ ಕೃಪೆ ನೀಡಲಿ’ ಎಂದೂ ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 131

एषोक्तारा मगायत्री सर्वाभीष्टफलप्रदा । पद्मासीतापदं ङेतं ठद्वयांतः षडक्षरः ॥ १३१ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಮಗಾ-ಗಾಯತ್ರೀ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟ ಫಲಪ್ರದೆಯಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ‘ಪದ್ಮಾಸೀತಾಪದ’ ರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇದು ಷಡಕ್ಷರಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದ್ವಿವರ್ಣಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 132

वाल्मीकिश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः । सीता भगवती प्रोक्ता श्रीं बीजं वह्निसुन्दरी ॥ १३२ ॥

ಋಷಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರೀ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದೇವತೆ ಭಗವತಿ ಸೀತಾ; ಬೀಜ ‘ಶ್ರೀಂ’, ಶಕ್ತಿ ‘ವಹ್ನಿಸುಂದರೀ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 133

शक्तिः षड्दीर्घयुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् । ततो ध्यायन्महादेवीं सीतां त्रैलोक्यपूजिताम् ॥ १३३ ॥

ಷಡ್ದೀರ್ಘಸ್ವರಯುಕ್ತ ಶಕ್ತಿ-ಬೀಜದಿಂದ ಅಂಗನ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪೂಜಿತ ಮಹಾದೇವಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 134

तप्तहाटकवर्णाभां पद्मयुग्मं करद्वये । सद्रत्नभूषणस्फूर्जद्दिव्यदेहां शुभात्मिकाम् ॥ १३४ ॥

ತಪ್ತ ಹಾಟಕವರ್ಣದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳು, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಯುಗಲ ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ ದಿವ್ಯದೇಹವಳು, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 135

नानावस्त्रां शशिमुखीं पद्माक्षीं मुदितांतराम् । पश्यंतीं राघवं पुण्यं शय्यार्ध्यां षड्गुणेश्वरीम् ॥ १३५ ॥

ನಾನಾವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ, ಶಶಿಮುಖಿ, ಪದ್ಮಾಕ್ಷಿ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿತಳಾಗಿ. ಆಕೆ ಪುಣ್ಯ ರಾಘವನನ್ನು ನೋಡುವಳು; ಶಯ್ಯಾರ್ಹಳಾಗಿ, ಷಡ್ಗುಣೈಶ್ವರ್ಯಯುಕ್ತ ಷಡ್ಗುಣೇಶ್ವರಿ.

Verse 136

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । जुहुयात्कमलैः फुल्लैः पीठे पूर्वोदिते यजेत् ॥ १३६ ॥

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಅದರ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಅರಳಿದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 137

मूर्तिं संकल्प्य मूलेन तस्यामावाह्य जानकीम् । संपूज्य दक्षिणे राममभ्यर्च्याग्रेऽनिलात्मजम् ॥ १३७ ॥

ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವಳನ್ನು ವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಾಮನನ್ನೂ, ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅನಿಲಾತ್ಮಜ (ಹನುಮಾನ್)ನನ್ನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 138

पृष्टे लक्ष्मणमभ्यर्च्य षट्कोणेष्वंगपूजनम् । पत्रेषु मंत्रिमुख्यंश्च बाह्ये लोकेश्वरान्पुनः ॥ १३८ ॥

ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಷಟ್ಕೋಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಗಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ದಳಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು, ಹೊರ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಲೋಕೇಶ್ವರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 139

वज्राद्यानपि संपूज्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । जातीपुष्पैश्चन्दनाक्तै राजवश्याय होमयेत् ॥ १३९ ॥

ವಜ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಸಹ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸಾಧಕನು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ರಾಜವಶ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಚಂದನಲೇಪಿತ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 140

कमलैर्धनधान्याप्तिर्नीलाब्जैर्वशयन् जगत् । बिल्वपत्रैः श्रियः प्राप्त्यै दूर्वाभीरोराशांतये ॥ १४० ॥

ಕಮಲಗಳಿಂದ ಧನಧಾನ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿ; ನೀಲಕಮಲಗಳಿಂದ ಜಗದ್ವಶೀಕರಣ; ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಶ್ರೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ದೂರ್ವಾ ಮತ್ತು ಅಭೀರುಗಳಿಂದ ಆಶಾಜನಿತ ಅಶಾಂತಿ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 141

किं बहूक्तुन सौभाग्यं पुत्रान्पौत्रान्परं सुखम् । धनं धान्यं च मोक्षं च सीताराधनतो लभेत् ॥ १४१ ॥

ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ? ಸೀತಾದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು, ಪರಮಸುಖ, ಧನ-ಧಾನ್ಯಸಂಪತ್ತು ಹಾಗೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 142

शक्रः सेंदुर्लक्ष्मणाय हृदयं सप्तवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १४२ ॥

ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಹೃದಯಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ); ಅದು ಸಿಂಧೂರಚಿಹ್ನಿತವಾಗಿದ್ದು ಏಳು ಅಕ್ಷರಗಳಿದೆ. ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮುನಿ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ, ಗಾಯತ್ರೀ ಛಂದಸ್ಸು, ಮತ್ತು ಅದೇ ದಿವ್ಯ ದೇವತೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 143

लक्ष्मणाख्यो महावीरश्चाढ्यं हृद्वीजशक्तिके । षड्दीर्घाढ्येन बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १४३ ॥

ಲಕ್ಷ್ಮಣನೆಂಬ ಮಹಾವೀರನು ಹೃದ್-ಬೀಜಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಆರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಬೀಜಮಂತ್ರದಿಂದ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 144

द्विभुजं स्वर्णरुचुरतनुं पद्मनिभेक्षणम् । धनुर्बाणकरं रामसेवासंसक्तमानसम् ॥ १४४ ॥

ಎರಡು ಭುಜಗಳಿರುವವನು, ಸ್ವರ್ಣಕಾಂತಿಯ ದೇಹ, ಪದ್ಮಸಮಾನ ನೇತ್ರ; ಧನುಸ್ಸು-ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಮಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದೆ।

Verse 145

ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । मध्वाक्तैः पायसैर्हुत्वा रामपीठे प्रपूजयेत ॥ १४५ ॥

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಸಾಧಕನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ವರ್ಣಲಕ್ಷ (ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರ) ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅದರ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಜೇನು ಮಿಶ್ರಿತ ಪಾಯಸದಿಂದ ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾಮಪೀಠದಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 146

रामवद्यजनं चास्य सर्वसिद्धिप्रदो ह्ययम् । साकल्यं रामपूजाया यदीच्छेन्नियतं नरः ॥ १४६ ॥

ಈ ರಾಮಸ್ತುತಿಯ ಜಪ/ಉಚ್ಚಾರಣೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಿಯಮಶೀಲನಾದ ನರನು ರಾಮಪೂಜೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಇದನ್ನು ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 147

तेन यत्नेन कर्त्तव्यं लक्ष्मणार्चनमादरात् । श्रीरामचंद्रभेदास्तु बहवः संति सिद्धिदाः ॥ १४७ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಅದೇ ಯತ್ನದಿಂದ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾರ್ಚನೆನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನ ಅನೇಕ ಭೇದ/ರೂಪಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಅವು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವು.

Verse 148

तत्साधकैः सदा कार्यं लक्ष्मणाराधनं शुभम् । अष्टोत्तरसहस्रं वा शतं वा सुसमाहितैः ॥ १४८ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಧಕರು ಸದಾ ಶುಭವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಸಹಸ್ರ ಜಪವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಶತ ಜಪವಾಗಲಿ—ಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ.

Verse 149

लक्ष्मणस्य मनुर्जप्यो मुमुक्षुभिरतंद्रितैः । अजप्त्वा लक्ष्मणमनुं राममंत्रान् जपंति ये ॥ १४९ ॥

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಆಲಸ್ಯ ತ್ಯಜಿಸಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಲಕ್ಷ್ಮಣಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸದೆ ರಾಮಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು (ಯೋಗ್ಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ).

Verse 150

न तेषां जायते सिद्धिर्हानिरेव पदे पदे । यो जपेल्लक्ष्मणमनुं नित्यमेकांतमास्थितः ॥ १५० ॥

ಅವರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹಾನಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. (ಆದರೆ) ಏಕಾಂತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿತ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು (ಯೋಗ್ಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ).

Verse 151

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सर्वान्कामानवाप्नुयात् । जयप्रधानो मंत्रोऽयं राज्यप्राप्त्यैकसाधनम् ॥ १५१ ॥

ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜಯವೇ ಪ್ರಧಾನಶಕ್ತಿಯಾದ ಈ ಮಂತ್ರವು ರಾಜ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಏಕೈಕ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

Verse 152

नष्टराज्याप्तये मंत्रं जपेल्लक्षं समाहितः । सोऽचिरान्नष्टराज्यं स्वं प्राप्नोत्येव न संशयः ॥ १५२ ॥

ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ನಷ್ಟರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 153

ध्यायन्राममयोध्यायामभिषिक्त मनन्यधीः । पञ्चायुतं मनुं जप्त्वा नष्टराज्यमवाप्नुयात् ॥ १५३ ॥

ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಅನನ್ಯಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಐದು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ನಷ್ಟವಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.

Verse 154

नागपाशविनिर्मुक्तं ध्यात्वा लक्ष्मणमादरात् । अयुतं प्रजपेन्मंत्रं निगडान्मुच्यते ध्रुवम् ॥ १५४ ॥

ನಾಗಪಾಶದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 155

वातात्मजेनानीताभिरोषधीभिर्गतव्यथम् । ध्यात्वा लक्षं जपन्मंत्रमल्पमृत्युं जयेद्धुवम् ॥ १५५ ॥

ವಾಯುಪುತ್ರನು ತಂದ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ವ್ಯಥೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಪಮೃತ್ಯು (ಅಕಾಲ ಅಪಾಯ) ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 156

घातयंतं मेघनादं ध्यात्वा लक्षं जपेन्मनुम् । दुर्जयं वापि वेगेन जयेद्रिपुकुलं महत् ॥ १५६ ॥

ಮೇಘನಾದನ ಸಂಹಾರಕನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಆಗ ದುರ್ಜಯನನ್ನೂ ವೇಗದಿಂದ ಜಯಿಸಿ, ಶತ್ರುಕೂಲಗಳ ಮಹಾಸಮೂಹದ ಮೇಲೆ ವಿಜಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 157

ध्यात्वा शूर्पणखानासाछेदनोद्युक्तमानसम् । सहस्रं प्रजपेन्मंत्रं पुरुहूतादिकान् जयेत् ॥ १५७ ॥

ಶೂರ್ಪಣಖೆಯ ಮೂಗು ಛೇದನಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಪುರುಹೂತಾದಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು.

Verse 158

रामपादाब्जसेवार्थं कृतोद्योगमथो स्मरन् । प्रजपल्लँक्षमेकांते महारोगात्प्रमुच्यते ॥ १५८ ॥

ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ಸೇವೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸುವವನು ಮಹಾರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 159

त्रिमासं विजिताहारो नित्यं सप्तसहस्रकम् । अष्टोत्तरशतैः पुष्पैर्निश्छेद्रैः शातपत्रकैः ॥ १५९ ॥

ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಆಹಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಏಳು ಸಾವಿರ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ರಂಧ್ರರಹಿತ ಶತಪತ್ರ ಕಮಲಪುಷ್ಪಗಳು ೧೦೮ರಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 160

पूजयित्वा विधानेन पायसं च सशर्करम् । निवेद्य प्रजपेन्मंत्रं कुष्टरोगात्प्रनुच्यते ॥ १६० ॥

ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಸಕ್ಕರೆ ಸೇರಿಸಿದ ಪಾಯಸವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಕುಷ್ಠರೋಗ (ಚರ್ಮವ್ಯಾಧಿ)ದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 161

विजने विजिताहारः षण्मासं विधिनामुना । क्षयरोगात्प्रमुच्येत सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १६१ ॥

ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಆಹಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆರು ತಿಂಗಳು ಆಚರಿಸಿದವನು ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸತ್ಯ—ಸತ್ಯವೇ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 162

अभिमंत्र्य जलं प्रातर्मंत्रेण त्रिः समाहितः । त्रिसंध्यं वा पिबेन्नित्यं मुच्यते सर्वरोगतः ॥ १६२ ॥

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ ಜಲವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ, ನಿತ್ಯ ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು—ಅಥವಾ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲೂ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸರ್ವರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 163

दारिद्र्यं च पराभूतं जायते धनदोपमः । विषादिदोषसंस्पर्शो न भवेत्तु कदाचन ॥ १६३ ॥

ದರಿದ್ರ್ಯವೂ ಅಪಮಾನವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಮನುಷ್ಯನು ಧನ-ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ಸಮನಾದ ವೈಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷಾದಾದಿ ದೋಷಗಳ ಸ್ಪರ್ಶವೂ ಎಂದಿಗೂ ಆಗದು.

Verse 164

मनुना मंत्रितैस्तोयैः प्रत्येहं क्षालयेन्मुखम् । मुखनेत्रादिसंभूताञ्जयेद्द्व्रोगांश्च दारुणान् ॥ १६४ ॥

ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧ ಜಲದಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಮುಖವನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮುಖ, ಕಣ್ಣು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯಂಕರ ರೋಗಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಬಹುದು.

Verse 165

पीत्वाभिमंत्रितं त्वंभः कुक्षिरोगान् जयेद्ध्रुवम् । लक्ष्मणप्रतिमां कृत्वा दद्याद्भक्त्या विधानतः ॥ १६५ ॥

ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ ಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ರೋಗಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 166

स सर्वेभ्योऽथ रोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः । कन्यार्थी विमलापाणिग्रहणासक्तमानसः ॥ १६६ ॥

ಅಂತಹ ಪುರುಷನು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಕನ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಶುದ್ಧ ಕನ್ಯೆಯ ನಿರ್ಮಲ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಆಸಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ।

Verse 167

ध्यायन् लक्षं जपेन्मंत्री अब्जैर्हुत्वा दशांशतः । ईप्सितां लभते कन्यां शीग्रमेव न संशयः ॥ १६७ ॥

ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಗ ಇಷ್ಟಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 168

दीक्षितं जुंभणास्त्राणां मंत्रेषु नियतव्रतम् । ध्यात्वा च विधिवन्नित्यं जपेन्मासत्रयं मनुम् ॥ १६८ ॥

ಜುಂಭಣಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದವನು, ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ನಿಯತ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 169

पूजापुरःसरं सप्तसहस्रं विजितेंद्रियः । सर्वासामपि विद्यानां तत्त्वज्ञो जायते नरः ॥ १६९ ॥

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಏಳು ಸಹಸ್ರ (ಸಾರಿ) ಆಚರಿಸಿದವನು, ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯೆಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 170

विश्वामित्रक्रतुवरे कृताद्भुतपराक्रमम् । ध्यायँल्लक्षं जपेन्मंत्रं मुच्यते महतो भयात् ॥ १७० ॥

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞದ ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 171

कृतनित्यक्रियः शुद्धस्त्रिकालं प्रजपेन्मनुम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णोः परं पदम् ॥ १७१ ॥

ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾದವನು ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಲಿ. ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 172

दीक्षितो विधिवन्मंत्री गुणैर्विगतकल्मषः । स्वाचारनियतो दांतो गृहस्थो विजितेंद्रियः ॥ १७२ ॥

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಗುಣಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗಿರಲಿ. ಸ್ವಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯತನಾಗಿ, ದಮನಶೀಲನಾಗಿ, ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿಯಾಗಿರಲಿ.

Verse 173

ऐहिकाननपेक्ष्यैव निष्कामो योऽर्चयेद्विभुम् । स सर्वान्पुण्यपापौधान्दग्ध्वा निर्मलमानसः ॥ १७३ ॥

ಐಹಿಕ ಫಲವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸದೆ ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು ಪುಣ್ಯಪಾಪಗಳ ಸಂಚಿತ ರಾಶಿಯನ್ನು ದಹಿಸಿ ನಿರ್ಮಲಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 174

पुनरावृत्तिरहितः शाश्वतं पदमश्वतं पदमश्नुते । सकामो वांछितान् लब्ध्वा भुक्त्वा भोगान् मनोगतान् ॥ १७४ ॥

ಪುನರಾವೃತ್ತಿರಹಿತನು ಶಾಶ್ವತ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಸಕಾಮನು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ಪಡೆದು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಶ್ವರ ಪದವನ್ನೇ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 175

जातिरमरश्चिरं भूत्वा याति विष्णोः परं पदम् । निद्राचन्द्रान्विता पश्चाद्भरताय हृदंतिमः ॥ १७५ ॥

ಚಿರಕಾಲ ಅಮರಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ಜೀವನು ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ‘ನಿದ್ರಾ’ ಮತ್ತು ‘ಚಂದ್ರ’ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಭರತನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರಂಗ ಆಧಾರವಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 176

सप्ताक्षरो मनुश्चास्य मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । बकः सेंदुश्च शत्रुध्नपरं ङेतं हृदंतिमः ॥ १७६ ॥

ಈ ದೇವತೆ/ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮಂತ್ರವು ಸಪ್ತಾಕ್ಷರವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಋಷ್ಯಾದಿ ಹಾಗೂ ಪೂಜಾಕ್ರಮ (ಋಷ್ಯಾದಿ-ನ್ಯಾಸ ಮೊದಲಾದವು) ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಇದರ ಸಂಕೇತಗಳು ‘ಬಕ’ (ಕೊಕ್ಕರೆ) ಮತ್ತು ‘ಇಂದು’ (ಚಂದ್ರ); ಇದು ಶತ್ರುಧ್ನ—ಶತ್ರುನಾಶಕ—ಪ್ರಯೋಗ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಹೃದಯ’ ಅಂತ ವಿನಿಯೋಗವಿದೆ॥ ೧೭೬ ॥

Verse 177

सप्ताक्षरोऽयं शत्रुध्नमंत्रः सर्वेष्टसिद्धिदः ॥ १७७ ॥

ಈ ಸಪ್ತಾಕ್ಷರ ‘ಶತ್ರುಧ್ನ’ ಮಂತ್ರವು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ॥ ೧೭೭ ॥

Verse 178

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बुहदुपाख्याने सनत्कुमारविभागे तृतीयपादे रामाद्युपासनावर्णनं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७३ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಸನತ್ಕುಮಾರವಿಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ರಾಮಾದ್ಯುಪಾಸನಾವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು॥ ೭೩ ॥