The Greatness of the Gaṅgā (Gaṅgāmāhātmya)

Verse 1

सूत उवाच । भगवद्भक्तिमाहात्म्यं श्रुत्वा प्रीतस्तु नारदः । पुनः पप्रच्छ सनकं ज्ञानविज्ञानपारगम् ॥ १ ॥

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನು ಹರ್ಷಿತನಾದನು; ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಪಾರಗನಾದ ಸನಕನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು ॥೧॥

Verse 2

नारद उवाच । क्षेत्राणामुत्तमं क्षेत्रं तीर्थानां च तथोत्तमम् । परया दयया तथवं ब्रूहिं शास्त्रार्थपारग ॥ २ ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಪಾರಗನೇ! ಪರಮ ದಯೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳು—ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷೇತ್ರ ಯಾವುದು? ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥ ಯಾವುದು? ॥೨॥

Verse 3

सनक उवाच । शुणु ब्रह्मन्तरं गुह्यं सर्वसंपत्करं परम् । दुःस्वन्पनाशनं पुण्यं धर्म्यं पापहरं शुभम् ॥ ३ ॥

ಸನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಕೇಳು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಗುಹ್ಯ ಅಂತರತತ್ತ್ವವು ಪರಮವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಇದು ದುಃಸ್ವಪ್ನನಾಶಕ, ಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಧರ್ಮ್ಯ, ಪಾಪಹರ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ ॥೩॥

Verse 4

श्रोतव्यं मुनिभिर्नित्यं दुष्टग्रहनिवारणम् । सर्वरोगप्रशमनमायुर्वर्ध्दनकारणम् ॥ ४ ॥

ಇದನ್ನು ಮುನಿಗಳು ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದು ದುಷ್ಟಗ್ರಹಬಾಧೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಸರ್ವರೋಗಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಆಯುರ್ವೃದ್ಧಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ॥೪॥

Verse 5

क्षेत्राणामुत्तमं क्षेत्रं तीर्थानां च तथोत्तमम् । गङ्गायमुनयोर्योगं वदन्ति परमर्षयः ॥ ५ ॥

ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿದು ಪರಮೋತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರ; ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಎಂದು ಪರಮರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮ।

Verse 6

सितासितोदकं तीर्थं ब्रह्माद्याः सर्वदेवताः । मुनयो मनवश्चैव सेवन्ते पुण्यकाङ्क्षिणः ॥ ६ ॥

‘ಸಿತಾಸಿತೋದಕ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವು ಪರಮ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ. ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಗಳೂ—ಪುಣ್ಯಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ—ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

गङ्गा पुण्यनदी ज्ञेया यतो विष्णुपदोद्भवा । रविजा यमुना ब्रह्मंस्तयोर्योगः शुभावहः ॥ ७ ॥

ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪರಮ ಪುಣ್ಯನದಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ವಿಷ್ಣುಪಾದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಯಮುನಾ ಸೂರ್ಯಜ; ಇವರ ಸಂಗಮವು ಶುಭಪ್ರದ।

Verse 8

स्मृतार्तिनाशिनी गङ्गा नदीनां प्रवरा मुने । सर्वपापक्षयकरी सर्वोपद्रवनाशिनी ॥ ८ ॥

ಓ ಮುನೇ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗಂಗೆಯು ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ದುಃಖವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರಿ, ಸರ್ವೋಪದ್ರವನಾಶಿನಿ।

Verse 9

यानि क्षेत्राणि पुण्यानि समुद्रान्ते महीतले । तेषां पुण्यतमं ज्ञेयं प्रयागाख्यं महामुने ॥ ९ ॥

ಓ ಮಹಾಮುನೇ, ಸಮುದ್ರಾಂತವಾದ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ‘ಪ್ರಯಾಗ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯತಮವೆಂದು ತಿಳಿ।

Verse 10

इयाज वेधा यज्ञेन यत्र देवं रमापतिम् । तथैव मुनयः सर्वे चक्रश्च विविधान्मखान् ॥ १० ॥

ಅಲ್ಲಿ ವೇಧಾ (ವಿಧಾತ) ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ರಮಾಪತಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳೂ ವಿಭಿನ್ನ ಮಖಯಾಗಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 11

सर्वतीर्थाभिषेकाणि यानि पुण्यानि तानि वै । गङ्गाबिन्द्वभिषेकस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ११ ॥

ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ-ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯಗಳು ನಿಜವೇ; ಆದರೆ ಗಂಗೆಯ ಒಂದು ಬಿಂದು ಅಭಿಷೇಕದ ಪುಣ್ಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 12

गङ्गा गङ्गेति यो ब्रूयाद्योजनानां शते स्थितः । सोऽपि मुच्येत पापेभ्यः किमु गङ्गाभिषेकवान् ॥ १२ ॥

ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ‘ಗಂಗಾ, ಗಂಗಾ’ ಎಂದು ಹೇಳುವವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಗಂಗಾಜಲಾಭಿಷೇಕ ಪಡೆದವನ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ!

Verse 13

विष्णुपादोद्भवा देवी विश्वेश्वरशिरः स्थिता । संसेव्या मुनिभिर्देवः किं पुनः पामरैर्जनै ॥ १३ ॥

ಓ ದೇವಿ! ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತಳಾದ ನೀನು ಮುನಿಗಳಿಂದಲೂ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ವಂದಿಸಬೇಕು!

Verse 14

यत्सैकतं ललाटे तु ध्रियते मनुजोत्तमैः । तत्रैव नेत्रं विज्ञेयं विध्यर्द्धाधः समुज्ज्वलत् ॥ १४ ॥

ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಮೃತ್ತಿಕಾ/ಮರಳಿನ ತಿಲಕ ಇರುವ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಭ್ರೂರೆಖೆಯಿಂದ ಅರ್ಧಮಾತ್ರ ಮೇಲಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದಿವ್ಯ ನೇತ್ರವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 15

यन्मज्जनं महापुण्यं दुर्लभं त्रिदिवौकसाम् । सारूप्यदायकं विष्णोः किमस्मात्कथ्यते परम ॥ १५ ॥

ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಜ್ಜನವು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ; ಅದು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭ. ಅದು ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾರೂಪ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪರಮವೇನು ಹೇಳಲಿ?

Verse 16

यत्र स्नाताः पापिनोऽपि सर्वपापविवर्जिताः । महद्विमानमारूढाः प्रयान्ति परमं पदम् ॥ १६ ॥

ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಿಗಳೂ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

यत्र स्नाता महात्मानः पितृमातृकुलानि वै । सहस्राणि समुद्धृत्य विष्णुलोके व्रजन्ति वै ॥ १७ ॥

ಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಭಕ್ತರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಪಿತೃಕುಲ-ಮಾತೃಕುಲಗಳ ಸಾವಿರಾರು ವಂಶಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 18

स स्नातः सर्वतीर्थेषु यो गङ्गां स्मरति द्विज । पुण्यक्षेत्रेषु सर्वेषु स्थितवान्नात्र संशयः ॥ १८ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನು ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ; ಸರ್ವ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತವನಂತೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 19

यत्र स्नातं नरं दृष्ट्वा पापोऽपि स्वर्गभूमिभाक् । मदङ्गस्पर्शेमात्रेण देवानामाधिपो भवेत् ॥ १९ ॥

ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾಪಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನನ್ನ ಅಂಗಸ್ಪರ್ಶ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ದೇವಾಧಿಪತಿಯಾಗಬಹುದು.

Verse 20

तुलसीमूलसंभूता द्विजपादोद्भवा तथा । गङ्गोद्भवा तु मृल्लोकान्नयत्यच्युतरूपताम् ॥ २० ॥

ತುಳಸಿಯ ಮೂಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಣ್ಣು, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಣ್ಣು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಂಗಾಜನ್ಯ ಪವಿತ್ರ ಮೃತ್ತಿಕೆ—ಈ ಲೋಕದ ಜನರನ್ನು ಅಚ್ಯುತ (ವಿಷ್ಣು) ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ।

Verse 21

गङ्गा च तुलसी चैव हरिभक्तिरचञ्चला । अत्यन्तदुर्ल्लभा नॄणां भक्तिर्द्धर्मप्रवक्तरि ॥ २१ ॥

ಗಂಗಾ, ತುಳಸಿ ಮತ್ತು ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಅಚಂಚಲ ಭಕ್ತಿ—ಇವು ಮಾನವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ; ಹಾಗೆಯೇ ಸದ್ದರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವ ಗುರುನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೂ ಬಹಳ ದುರ್ಲಭ।

Verse 22

सद्धर्मवक्तुः पदसंभवां मृदं गङ्गोद्भवां चैव तथा तुलस्याः । मूलोद्भवां भक्तियुतो मनुष्यो धृत्वा शिरस्येति पदं च विष्णोः ॥ २२ ॥

ಸದ್ದರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವ ವಕ್ತಾರನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಣ್ಣು, ಗಂಗಾಜನ್ಯ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ತುಳಸಿಯ ಮೂಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಣ್ಣು—ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಇವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ ವಿಷ್ಣುಪದ (ಧಾಮ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

कदा यास्याम्यहं गङ्गां कदा पश्यामि तामहम् । वाञ्च्छत्यपि च यो ह्येवं सोऽपि विष्णुपदं व्रजेत् ॥ २३ ॥

“ನಾನು ಯಾವಾಗ ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗುವೆ? ಯಾವಾಗ ಅವಳನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವೆ?”—ಎಂದು ಹೀಗೆ ಕೇವಲ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸುವವನು ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

गङ्गाया महिमा ब्रह्मन्वक्तुं वर्षशतैरपि । न शक्यते विष्णुनापि किमन्यैर्बहुभाषितैः ॥ २४ ॥

ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಗಂಗೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಲಾಗದು—ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಇನ್ನಿತರರು ಎಷ್ಟೇ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು?

Verse 25

अहो माया जगत्सर्वं मोहयत्येतदद्भुतम् । यतो वै नरकं यान्ति गङ्गानाम्नि स्थितेऽपि हि ॥ २५ ॥

ಅಹೋ! ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ—ಮಾಯೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಗಂಗಾ’ ಎಂಬ ನಾಮವಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಜನರು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 26

संसारदुःख विच्छेदि गङ्गानाम प्रकीर्तितम् । तथा तुलस्या भक्तिश्च हरिकीर्तिप्रवक्तरि ॥ २६ ॥

ಗಂಗಾ ನಾಮವು ಸಂಸಾರದುಃಖವನ್ನು ಛೇದಿಸುವುದೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತುಳಸಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹರಿಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸಾರುವವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೂ (ಅತ್ಯಂತ ಪಾವನ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 27

सकृदप्युच्चरेद्यस्तु गङ्गेत्येवाक्षरद्वयम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति ॥ २७ ॥

ಯಾರು ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ‘ಗಂಗಾ’ ಎಂಬ ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 28

योजनत्रितयं यस्तु गङ्गायामधिगच्छति । सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं समेति हि ॥ २८ ॥

ಯಾರು ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿ ಸೂರ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

सेयं गङ्गा महापुण्या नदी भक्त्या निषेविता । मेषतौलिमृगार्केषु पावयत्यखिलं जगत् ॥ २९ ॥

ಇದೇ ಗಂಗಾ ಮಹಾಪುಣ್ಯಮಯಿ ನದಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವಳು; ಸೂರ್ಯನು ಮೇಷ, ತುಲಾ ಮತ್ತು ಮೃಗ ರಾಶಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ ಅವಳು ಅಖಿಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 30

गोदावरी भीमरथी कृष्णा रेवा सरस्वती । तुङ्गभद्रा च कावेरी कालिन्दी बाहुदा तथा ॥ ३० ॥

ಗೋದಾವರಿ, ಭೀಮರಥೀ, ಕೃಷ್ಣಾ, ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ), ಸರಸ್ವತೀ, ತುಂಗಭದ್ರಾ, ಕಾವೇರಿ, ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ) ಹಾಗೂ ಬಾಹುದಾ—ಈ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 31

वेत्रवती ताम्रपर्णी सरयूश्च द्विजोत्तम । एवमादिषु तीर्थेषु गङ्गा मुख्यतमा स्मृता ॥ ३१ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ವೇತ್ರವತೀ, ತಾಮ್ರಪರ್ಣೀ, ಸರಯೂ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ ದೇವಿಯೇ ಮುಖ್ಯತಮಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 32

यथा सर्वगतो विष्णुर्जगव्द्याप्य प्रतिष्टितः । तथेयं व्यापिनी गङ्गा सर्वपापप्रणाशिनी ॥ ३२ ॥

ಸರ್ವಗತ ವಿಷ್ಣು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಂತೆ, ಈ ಗಂಗೆಯೂ ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 33

अहो गङ्गा जगद्धात्री स्नानपानादिभिर्जगत् । पुनाति पावनीत्येषा न कथं सेव्यते नृभिः ॥ ३३ ॥

ಅಹೋ! ಗಂಗಾ ಜಗದ್ಧಾತ್ರೀ; ಸ್ನಾನ-ಪಾನಾದಿಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ‘ಪಾವಿನಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾದ ಅವಳನ್ನು ಜನರು ಏಕೆ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 34

तीर्थानामुत्तमं तीर्थं क्षेत्राणां क्षेत्रमुत्तमम् । वाराणसीति विख्यातं सर्वदेवनिषेवितम् ॥ ३४ ॥

ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥ, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಉತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಇದು ‘ವಾರಾಣಸಿ’ ಎಂದು ವಿಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 35

ते एव श्रवणे धन्ये संविदाते बहुश्रुतम् । इह श्रुतिमतां पुंसां काशी याभ्यां श्रुताऽसकृत् ॥ ३५ ॥

ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವ ಆ ಎರಡು ಕಿವಿಗಳೇ ಧನ್ಯ; ಅವೇ ಬಹುಶ್ರುತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರುತಿಮಂತರಾದ ಪುರುಷರಿಗೆ ಕಾಶಿ ಪುನಃಪುನಃ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ.

Verse 36

ये यं स्मरन्ति संस्थानमविमुक्तं द्विजोत्तमम् । निर्धूतसर्वपापास्ते शिवलोकं व्रजन्ति वै ॥ ३६ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ‘ಅವಿಮುಕ್ತ’ ಎಂಬ ಈ ಪವಿತ್ರ ಧಾಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಲರಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

योजनानां शतस्थोऽपि अविमुक्तं स्मरेद्यदि । बहुपातकपूर्णोऽपि पदं गच्छत्यनामयम् ॥ ३७ ॥

ಯಾರಾದರೂ ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವಿಮುಕ್ತವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಅವನು—ಬಹುಪಾತಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ—ದುಃಖರಹಿತ, ಅನಾಮಯ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

प्राणप्रयाणसमये योऽविमुक्तं स्मरेद्द्विज । सोऽपि पापविनिर्मुक्तः शैवं पदमवाप्नुयात् ॥ ३८ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಪ್ರಾಣಪ್ರಯಾಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಿಮುಕ್ತವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನು ಕೂಡ ಪಾಪವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಶೈವ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

काशीस्मरणजं पुण्यं भुक्त्वा स्वर्गे तदन्ततः । पृथिव्यामेकराड् भूत्वा काशीं प्राप्य च मुक्तिभाक् ॥ ३९ ॥

ಕಾಶೀಸ್ಮರಣದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿ, ಅದು ಕ್ಷಯವಾದ ಬಳಿಕ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಕಾಶಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮುಕ್ತಿಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 40

बहुनात्र किमुक्तेन वाराणस्या गुणान्प्रति । नामापि गृह्णातां काश्याश्चतुर्वर्गो न दूरतः ॥ ४० ॥

ಇಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಕಾಶಿಯ ನಾಮವನ್ನಷ್ಟೇ ಉಚ್ಚರಿಸುವವರಿಗೂ ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ-ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಚತುರ್ವರ್ಗ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 41

गङ्गायमुनयोर्योगोऽधिकः काश्या अपि द्विज । यस्य दर्शनमात्रेण नरा यान्ति परां गतिम् ॥ ४१ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಗಂಗಾ-ಯಮುನೆಯ ಸಂಗಮವು ಕಾಶಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಮಹಿಮೆಯದು; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 42

मकरस्थे रवौ गङ्गा यत्र कुत्रावगाहिता । पुनाति स्नानपानाद्यैर्नयन्तीन्द्रपुरं जगत् ॥ ४२ ॥

ಸೂರ್ಯನು ಮಕರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಸ್ನಾನ-ಪಾನಾದಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಇಂದ್ರಪುರದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 43

यो गङ्गां भजते नित्यं शंकरो लोकशंकरः । लिङ्गरूपीं कथं तस्या महिमा परिकीर्त्यते ॥ ४३ ॥

ಲೋಕಶಂಕರನಾದ ಶಂಕರನೇ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಭಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಲಿಂಗರೂಪಿಣಿಯಾಗಿರುವಾಗ, ಅವಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಬಹುದು?

Verse 44

हरिरूपधरं लिङ्गं लिङ्गरूपधरो हरिः । ईषदप्यन्तरं नास्ति भेदकृच्चानयोः कुधीः ॥ ४४ ॥

ಲಿಂಗವು ಹರಿರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ, ಹರಿಯು ಲಿಂಗರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪವೂ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಭೇದ ಮಾಡುವವನು ಕುಬುದ್ಧಿಯವನು।

Verse 45

अनादिनिधने देवे हरिशंकरसंज्ञिते । अज्ञानसागरे मग्ना भेदं कुर्वन्ति पापिनः ॥ ४५ ॥

ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ದೇವನು—ಹರಿ ಮತ್ತು ಶಂಕರ ಎಂಬ ನಾಮಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ಅಜ್ಞಾನಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಪಾಪಿಗಳು ಅವನಲ್ಲಿ ಭೇದವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 46

यो देवो जगतामीशः कारणानां च कारणम् । युगान्ते निगदन्त्येतद्रुद्ररूपधरो हरिः ॥ ४६ ॥

ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲದರ ಈಶ್ವರನೂ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣನಾದ ಆ ದೇವನನ್ನು—ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ‘ರುದ್ರರೂಪಧಾರಿ ಹರಿ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 47

रुद्रो वै विष्णुरुपेण पालयत्यखिलंजगत् । ब्रह्मरुपेण सृजति प्रान्तेः ह्येतत्त्रयं हरः ॥ ४७ ॥

ರುದ್ರನು ವಿಷ್ಣುರೂಪದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮರೂಪದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ (ಚಕ್ರಾಂತದಲ್ಲಿ) ಈ ತ್ರಯವೂ ಹರನದೇ.

Verse 48

हरिशंकरयोर्मध्ये ब्रह्मणश्चापि यो नरः । भेदं करोति सोऽभ्येति नरकं भृशदारुणम् ॥ ४८ ॥

ಹರಿ ಮತ್ತು ಶಂಕರರ ನಡುವೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರಿಗೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ನಡುವೆ ಭೇದ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

हरं हरिं विधातारं यः पश्यत्येकरूपिणम् । स याति परमानन्दं शास्त्राणामेष निश्चयः ॥ ४९ ॥

ಹರ (ಶಿವ), ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಮತ್ತು ವಿಧಾತೃ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ರೂಪ-ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ನೋಡುವವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ನಿಶ್ಚಯ.

Verse 50

योऽसावनादिः सर्वज्ञो जगतामादिकृद्विभुः । नित्यं संनिहितस्तत्र लिङ्गरूपी जनार्दनः ॥ ५० ॥

ಆ ಜನಾರ್ದನನು ಅನಾದಿ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಜಗತ್ತಿನ ಆದಿಕರ್ತೃ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ; ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಲಿಂಗರೂಪವಾಗಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 51

काशीविश्वेश्वरं लिङ्गं ज्योतिर्लिङ्गं तदुच्यते । तं दृष्ट्वा परमं ज्योतिराप्नोति मनुजोत्तमः ॥ ५१ ॥

ಕಾಶಿಯ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ‘ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

काशीप्रदक्षिणा येन कृता त्रैलोक्यपावनी । सप्तद्वीपासाब्धिशैला भूः परिक्रमितामुना ॥ ५२ ॥

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ಕಾಶೀ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದರೋ, ಆ ಮುನಿಯಿಂದ ಸಪ್ತದ್ವೀಪ, ಸಾಗರ, ಪರ್ವತಗಳೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಾದಂತಾಯಿತು।

Verse 53

धातुमृद्दारपाषाणलेख्याद्या मूर्तयोऽमलाः । शिवस्य वाच्युतस्यापि तासु संनिहितो हरिः ॥ ५३ ॥

ಲೋಹ, ಮಣ್ಣು, ಮರ, ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಿತ ಇತ್ಯಾದಿ ಮೂರ್ತಿಗಳು ನಿರ್ಮಲ; ಅವು ಶಿವನದಾಗಲಿ ಅಚ್ಯುತನದಾಗಲಿ—ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 54

तुलसीकाननं यत्र यत्र पह्मवनं द्विजा । पुराणपठनं यत्र यत्र संनिहितो हरिः ॥ ५४ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೆ ತುಳಸೀ ಕಾನನ ಇದೆ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೆ ಪದ್ಮವನ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೆ ಪುರಾಣಪಠಣ ನಡೆಯುತ್ತದೆ—ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಹರಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 55

पुराणसंहितावक्ता हरिरित्यभिधीयते । तद्भक्तिं कुर्वतां नॄणां गङ्गास्नानं दिने दिने ॥ ५५ ॥

ಪುರಾಣಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವವನು ಸ್ವಯಂ ಹರಿಯೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 56

पुराणश्रवणे भक्तिर्गङ्गास्नानसमा द्विज । तद्वक्तरि च या भक्तिः सा प्रयागोपमा स्मृता ॥ ५६ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜಾ! ಪುರಾಣಶ್ರವಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಕ್ತಿ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಸಮಾನವೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆ ಪುರಾಣವಕ್ತನ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಪ್ರಯಾಗದ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 57

पुराणधर्मकथनैर्यः समुद्धरते जगत् । संसारसागरे मग्नं स हरिः परिकीर्तितः ॥ ५७ ॥

ಪುರಾಣ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಕಥನಗಳಿಂದ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಉದ್ಧರಿಸುವವನು—ಅವನೇ ಹರಿಯೆಂದು (ವಿಷ್ಣುವೆಂದು) ಪರಿಕೀರ್ತಿತನು.

Verse 58

नास्ति गङ्गासमं तीर्थं नास्ति मातृसमो गुरुः । नास्ति विष्णुसमं दैवं नास्ति तत्त्वं गुरोः परम् ॥ ५८ ॥

ಗಂಗೆಯ ಸಮಾನ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ; ತಾಯಿಯ ಸಮಾನ ಗುರುವಿಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಮಾನ ದೇವನಿಲ್ಲ; ಗುರು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ತತ್ತ್ವಕ್ಕಿಂತ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲ.

Verse 59

वर्णानां ब्राह्मणः श्रेष्टस्तारकाणां यथा शशी । यथा पयोधिः सिन्धूनां तथा गङ्गा परा स्मृता ॥ ५९ ॥

ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಮಹತ್ತಾದಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪರಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 60

नास्ति शान्तिसमो बन्धुर्नास्ति सत्यात्परं तपः । नास्ति मोक्षात्परो लाभो नास्ति गङ्गासमा नदी ॥ ६० ॥

ಶಾಂತಿಯ ಸಮಾನವಾದ ಬಂಧು ಇಲ್ಲ; ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ. ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭವಿಲ್ಲ; ಗಂಗೆಯ ಸಮಾನವಾದ ನದಿಯಿಲ್ಲ।

Verse 61

गङ्गायाः परमं नाम पापारण्यदवानलः । भवव्याधिहरा गङ्गा तस्मात्सेव्या प्रयत्नतः ॥ ६१ ॥

ಗಂಗೆಯ ಪರಮ ನಾಮ ‘ಪಾಪಾರಣ್ಯದಾವಾನಲ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಗಂಗಾ ಭವವ್ಯಾಧಿಯನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವಳ ಸೇವೆ-ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 62

गायत्री जाह्नवी चोभे सर्वपापहरे स्मृते । एतयोर्भक्तिहीनो यस्तं विद्यात्पतितं द्विज ॥ ६२ ॥

ಗಾಯತ್ರಿ ಮತ್ತು ಜಾಹ್ನವಿ—ಇಬ್ಬರೂ—ಸರ್ವಪಾಪಹರಿಣಿಯೆಂದು ಸ್ಮೃತ. ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಇವರಿಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಭಕ್ತಿಹೀನನಾದವನನ್ನು ಪತಿತನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 63

गायत्री छन्दसां माता माता लोकस्य जाह्नवी । उभे ते सर्वपापानां नाशकारणतां गते ॥ ६३ ॥

ಗಾಯತ್ರಿ ಛಂದಸ್ಸುಗಳ ತಾಯಿ; ಜಾಹ್ನವಿ ಲೋಕದ ತಾಯಿ. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಸರ್ವಪಾಪಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 64

यस्य प्रसन्ना गायत्री तस्य गङ्गा प्रसीदति । विष्णुशक्तियुते ते द्वे समकामप्रसिद्धेदे ॥ ६४ ॥

ಯಾರ ಮೇಲೆ ಗಾಯತ್ರಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗುತ್ತಾಳೋ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಗಂಗೆಯೂ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ವಿಷ್ಣುಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು।

Verse 65

धर्मार्थकामरूपाणां फलरुपे निरञ्जने । सर्वलोकानुग्रहार्थं प्रवर्तेते महोत्तमे ॥ ६५ ॥

ಹೇ ನಿರಂಜನ ಪರಮೇಶ್ವರಾ! ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮರೂಪ ಫಲಗಳು ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಹೇ ಮಹೋತ್ತಮಾ, ಅವು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಅನುಗ್ರಹ ಹಾಗೂ ಹಿತಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 66

अतीव दुर्ल्लभा नॄणां गायत्री जाह्नवी तथा । तथैव तुलसीभक्तिर्हरिभक्तिश्च सात्त्विकी ॥ ६६ ॥

ಮಾನವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದವು—ಗಾಯತ್ರೀ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗಾ) ಪೂಜೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತುಳಸೀ ಭಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಹರಿಯ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ (ಶುದ್ಧ) ಭಕ್ತಿಯೂ ದುರ್ಲಭವೇ.

Verse 67

अहो गङ्गा महाभागा स्मृता पापप्रणाशिनी । हरिलोकप्रदा दृष्टा पीता सारूप्यदायिनी । यत्र स्नाता नरा यान्ति विष्णोः पदमनुत्तमम् ॥ ६७ ॥

ಅಹೋ! ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಗಂಗಾ—ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪನಾಶಿನಿ; ದರ್ಶನದಿಂದ ಹರಿಲೋಕಪ್ರದಾ; ಪಾನದಿಂದ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಾರುಪ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವಳು. ಅವಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುತ್ತಮ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 68

नारायणो जगद्धाता वासुदेवः सनातनः । गङ्गास्नानपराणां तु वाञ्छितार्थफलप्रदः ॥ ६८ ॥

ನಾರಾಯಣನು—ಜಗದ್ಧಾತ, ಸನಾತನ ವಾಸುದೇವನು—ಗಂಗಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದವರಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಾಂಛಿತಾರ್ಥಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 69

गङ्गाजलकणेनापि यः सिक्तो मनुजोत्तमः । सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति परमं पदम् ॥ ६९ ॥

ಗಂಗಾಜಲದ ಒಂದೇ ಹನಿಯಿಂದಲೂ ಸಿಂಚಿತನಾದ ಮನುಜೋತ್ತಮನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 70

यद्बिन्दुसेवनादेव सगरान्वयसम्भवः । विसृज्य राक्षसं भावं संप्राप्तः परमं पदम् ॥ ७० ॥

ಆ ಪವಿತ್ರ ಬಿಂದುವನ್ನು ಕೇವಲ ಸೇವಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಸಗರವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು ರಾಕ್ಷಸಭಾವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 71

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे गङ्गामाहात्म्यं नाम षष्टोऽध्यायः ॥ ६ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯ ಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಪ್ರಥಮ ಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಗಂಗಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಎಂಬ ಷಷ್ಠ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।