Yajñamālī–Sumālī Upākhyāna: Merit-Transfer through Temple Plastering (Lepa) and the Redemption of a Sinner

Verse 1

सनक उवाच । वेदमालेः सुतौ प्रोक्तौ यावुभौ मुनिसत्तम । यज्ञमाली सुमाली च तयोः कर्माधुनोच्यत ॥ १ ॥

ಸನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ! ವೇದಮಾಲೆಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ಮತ್ತು ಸುಮಾಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರ ಕರ್ಮಗಳ ವಿವರಣೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 2

तयोराद्यो यज्ञमाली विभेद पितृसंचितम् । धनं द्विधा कनिष्टस्य भागमेकं ददौ तदा ॥ २ ॥

ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದ ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ತಂದೆಯು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಆಗ ಕಿರಿಯನಿಗೆ ಒಂದು ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಿದನು.

Verse 3

सुमाली च धनं सर्वं व्यसनाभिरकतः सदा । अपादाना दिभिश्चैव नाशयामास भो द्विज ॥ ३ ॥

ಸுமಾಲಿ ಮಾತ್ರ ಸದಾ ವ್ಯಸನಾಸಕ್ತನಾಗಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಕಳ್ಳತನಾದಿ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪಹರಣಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಧನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

Verse 4

गीतवाद्यरतो नित्यं मद्यपानरतोऽभवत् । वेश्याविभ्रमलुब्धोऽसौ परदारतोऽभवत् ॥ ४ ॥

ಅವನು ನಿತ್ಯವೂ ಗಾಯನ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿ, ಮದ್ಯಪಾನಕ್ಕೆ ದಾಸನಾದನು. ವೇಶ್ಯೆಯರ ವಿಲಾಸಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದನು.

Verse 5

सर्वस्मिन्नाशमायाते हिरण्ये पितृसंचिते । अपहृत्य परं द्रव्यं वारस्त्रीनिरतोऽभवत् ॥ ५ ॥

ತಂದೆಯು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತು ನಾಶವಾದಾಗ, ಅವನು ಪರರ ಹಣವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ವೇಶ್ಯೆಯರ ಸಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ನಿರತನಾದನು.

Verse 6

दृष्ट्वा सुमालिनः शूलं यज्ञमाली महामतिः । बभूव दुःखितोऽत्यर्थं भ्रातरं चदमब्रवीत् ॥ ६ ॥

ಸುಮಾಲಿಯ ಶೂಲವನ್ನು ಕಂಡು ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಯಜ್ಞಮಾಲಿಯು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 7

अलममत्यंतकष्टेन वृत्तेनास्मत्कुलेऽनुज । त्वमेक एव दुष्टात्मा महापापरतोऽभवः ॥ ७ ॥

ಎಲೈ ಅನುಜನೇ, ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಈ ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ನಡವಳಿಕೆ ಸಾಕು. ನೀನೊಬ್ಬನೇ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನಾಗಿ ಮಹಾಪಾಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೀಯೆ.

Verse 8

एवं निवारयंतं तं बहुशो ज्येष्टसोदरम् । हनिष्यामीति निश्चित्य खङ्गहस्तः कचेऽग्रहीत् ॥ ८ ॥

ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಣ್ಣನನ್ನು, "ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಅವನ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 9

ततो महारवो जज्ञे नगरे भृशदारुणः । बबंधुर्नागराश्चैनं कुपितास्ते सुमालिनम् ॥ ९ ॥

ಆಗ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಮಹಾಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ಕೋಪಗೊಂಡ ಪೌರರು ಸುಮಾಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂಧಿಸಿದರು।

Verse 10

यज्ञमाली ह्यमेयात्मा पौरान्संप्रार्थ्य दुःखितः । बंधनान्मोचयामास भ्रातृस्नेहविमोहितः ॥ १० ॥

ಯಜ್ಞಮಾಲಿ—ಅಮೇಯಾತ್ಮನಾಗಿದ್ದರೂ—ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಪೌರರನ್ನು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡು, ಭ್ರಾತೃಸ್ನೇಹಮೋಹದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದನು।

Verse 11

यज्ञमाली पुनस्चापि बिभिदे स्वधनं द्विधा । आददे स्वयमर्द्धं च ददावर्द्धं यवीयसे ॥ ११ ॥

ನಂತರ ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಧನವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು; ಅರ್ಧವನ್ನು ತಾನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಉಳಿದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರಿಗೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 12

सुमाली त्वतिमूढात्मा तद्धनं चापि नारद । मूर्खैः पारंवडचंडालैर्बुभुजे च सहोद्धतः ॥ १२ ॥

ಓ ನಾರದ, ಅತಿಮೂಢಮನಸ್ಸಿನ ಸುಮಾಲಿ ಆ ಧನವನ್ನೂ ವ್ಯರ್ಥಮಾಡಿದನು; ಮೂರ್ಖ ಹಾಗೂ ನೀಚ ಚಾಂಡಾಲರೊಂದಿಗೆ ಅಹಂಕಾರೋದ್ದತವಾಗಿ ಭೋಗಿಸಿದನು।

Verse 13

असतामुपभो गाय दुर्जनानां विभूतयः । पिचुमंदः फलाढ्योऽपि काकैरेवोपभुज्यते ॥ १३ ॥

ದುರ್ಜನರ ವೈಭವವು ಅಸತ್ಜನರ ಭೋಗಕ್ಕೇ ಆಗುತ್ತದೆ; ಫಲಸಮೃದ್ಧ ಪಿಚುಮಂದ ವೃಕ್ಷವನ್ನೂ ಕಾಗೆಗಳೇ ಉಪಭೋಗಿಸುವಂತೆ।

Verse 14

भ्रात्रा दत्तं धनं तञ्च सुमाली नाशयन्मुने । मद्यपानप्रमत्तश्च गोमांसा दीन्यभक्षयत् ॥ १४ ॥

ಓ ಮುನಿಯೇ, ಸುಮಾಲಿಯು ಸಹೋದರನು ನೀಡಿದ ಧನವನ್ನೂ ವ್ಯರ್ಥಮಾಡಿದನು; ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮತ್ತನಾಗಿ ಗೋಮಾಂಸ ಹಾಗೂ ಇತರ ನಿಷಿದ್ಧ ಮಾಂಸಗಳನ್ನೂ ಭಕ್ಷಿಸಿದನು।

Verse 15

त्यक्तो बंधुजनैः सर्वैश्चांडालस्त्रीसमन्वितः । राज्ञापि बाधितो विप्रप्रपेदे निर्जनं वनम् ॥ १५ ॥

ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಜನರಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಚಾಂಡಾಲ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು, ರಾಜನಿಂದಲೂ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೊಳಗಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 16

यज्ञमाली सुधीर्विप्र सदा धर्मरतोऽभवेत् । अवारितं ददावन्नं सत्सङ्गगतकल्मषः ॥ १६ ॥

ಯಜ್ಞಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದ ವಿವೇಕಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿರಲಿ; ಬೇಡಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ತಡೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಲಿ, ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ಅವನ ಕಲ್ಮಷ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 17

पित्रा कृतानि सर्वाणि तडागादीनि सत्तम । अपालयत्प्रयत्नेन सदा धर्मपरायणः ॥ १७ ॥

ಓ ಸತ್ತಮನೇ, ತಂದೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಕೆರೆಗಳು ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ಸದಾ ಧರ್ಮಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 18

विश्राणितं धनं सर्वं यज्ञमालेर्महात्मनः । सत्पात्रदाननिष्टस्य धर्ममार्गप्रवर्तिनः ॥ १८ ॥

ಮಹಾತ್ಮ ಯಜ್ಞಮಾಲಿಯು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ದಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿದನು; ಸತ್ಪಾತ್ರರಿಗೆ ದಾನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದನು।

Verse 19

अहो सदुपभोगाय सज्जनानां विभूतयः । कल्पवृक्षफलं सर्वममरैरेव भुज्यते ॥ १९ ॥

ಅಹೋ! ಸಜ್ಜನರ ಸದുപಭೋಗಾರ್ಥವಾದ ವಿಭೂತಿಗಳು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಸರ್ವಫಲದಂತೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಅಮರ ದೇವರುಗಳೇ ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 20

धनं विश्राण्य धर्मार्थं यज्ञमाली महामतिः । नित्यं विष्णुगृहे सम्यक्परिचर्य्यापरोऽभवत् ॥ २० ॥

ಧರ್ಮಾರ್ಥವಾಗಿ ತನ್ನ ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಮಹಾಮತಿ ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ನಿತ್ಯ ವಿಷ್ಣುಗೃಹದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪರಿಚರ್ಯೆಗೆ ಪರಾಯಣನಾದನು.

Verse 21

कालेन गच्छता तौ तु वृद्धभावमुपागतौ । यज्ञमाली सुमाली च ह्येककाले मृतावुभौ ॥ २१ ॥

ಕಾಲವು ಸಾಗುತ್ತಾ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ವೃದ್ಧಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ಮತ್ತು ಸುಮಾಲಿ—ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದರು.

Verse 22

हरिपूजारतस्यास्य यज्ञमालिमहात्मनः । हरिः संप्रेषयामास विमानं पार्षदा वृतम् ॥ २२ ॥

ಹರಿಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾದ ಈ ಮಹಾತ್ಮ ಯಜ್ಞಮಾಲಿಗಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಹರಿ, ತನ್ನ ಪಾರ್ಷದರಿಂದ ಆವರಿತವಾದ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

Verse 23

दिव्यं विमानमारुह्य यज्ञमाली महामतिः । पूज्यमानः सुरगणैः स्तूयमानो मुनीश्वरैः ॥ २३ ॥

ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಮಹಾಮತಿ ಯಜ್ಞಮಾಲಿ, ಸುರಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ಮುನೀಶ್ವರರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಮುಂದುವರಿದನು.

Verse 24

गंधर्वैर्गीयमानश्च सेवितश्चाप्सरोगणैः । कामधेन्वा पुष्यमाणश्चित्राभरणभूषितः ॥ २४ ॥

ಅವನು ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಗೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅಪ್ಸರಾಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಕಾಮಧೇನುವಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿಚಿತ್ರ ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 25

कोमलैस्तुलसीमाल्यैर्भूषितस्तेजसां निधिः । गच्छन्विष्णुपदं दिव्यंमनुजं पथि दृष्टवान् ॥ २५ ॥

ಕೋಮಲ ತುಳಸಿಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯಾದ ಅವನು; ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಿವ್ಯಪದದತ್ತ ಸಾಗುವಾಗ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಾನವನನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 26

ताह्यमानं यमभटैः क्षुत्तृड्भ्यां परिपीडितम् । प्रेतभूतं विवस्त्रं च दुःखितं पाशवेष्टितम् । इतस्ततः प्राधावन्तं विलपंतमनाथवत् ॥ २६ ॥

ಯಮಭಟರು ಅವನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅವನು ನಲುಗಿದ್ದನು. ಪ್ರೇತಭೂತನಾಗಿ ಅಲೆದು, ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ—ಇತ್ತತ್ತ ಓಡಿ ಅನಾಥನಂತೆ ಅಳಲುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 27

क्रोशन्तं च सुदंतं च दृष्ट्वा मनसि विव्यथे ॥ २७ ॥

ಅವನು ಅಳಲುತ್ತಿರಲೂ, ಸುದಂತನನ್ನೂ ಕಂಡು, ಅವನ ಹೃದಯವು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ವ್ಯಥಿತವಾಯಿತು।

Verse 28

यज्ञमालीदयायुक्तो विष्णुदूतान्समीपगान् । कोऽयं भटैर्बाध्यमानं इत्यपृच्छत्कृतांजलिः ॥ २८ ॥

ದಯೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ವಿಷ್ಣುದೂತರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಕೇಳಿದನು—“ಇವನು ಯಾರು? ಈ ಭಟರು ಏಕೆ ಇವನನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?”

Verse 29

अथ ते हरिदूतास्तं यज्ञमालिमहौजसम् । असौ सुमाली भ्राता ते पापात्मेति समब्रुवन् ॥ २९ ॥

ಆಗ ಹರಿದೂತರು ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಯಜ್ಞಮಾಲಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ಇವನು ಸುಮಾಲಿ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ; ಸ್ವಭಾವತಃ ಪಾಪಾತ್ಮನು.”

Verse 30

यज्ञमाली समाकर्ण्य व्याख्यातं विष्णुकिंकरैः । मनसा दुःखमापन्नः पुनः पप्रच्छ नारद ॥ ३० ॥

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಿಂಕರರು ವಿವರಿಸಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಗೊಂಡನು; ನಂತರ ನಾರದರು ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

Verse 31

कथमस्य भवेन्मोक्षः सांचितैः पापसंचयैः । तदुपायंबदध्वं मे यूयं हि ममबांधवाः ॥ ३१ ॥

ಸಂಚಿತ ಪಾಪಸಂಚಯಗಳಿರುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುವುದು? ಅದರ ಉಪಾಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ; ನೀವು ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಹಿತೈಷಿಗಳು.

Verse 32

सख्यं साप्तपदीनं स्यादित्याहुर्धर्मकोविदाः । सतां साप्तपदी मैत्री सत्सतां त्रिपदी तथा ॥ ३२ ॥

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಸಖ್ಯವು ‘ಸಪ್ತಪದಿ’ಯಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಮೈತ್ರಿ ದೃಢ; ಪರಮ ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಸಾಕು.

Verse 33

सत्सतामपि ये संतस्तेषां मैत्रघी पदे पदे ॥ ३३ ॥

ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾದ ಸಂತರಿರುವರು; ಅವರ ಮೈತ್ರಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಸೌಹಾರ್ದ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 34

तस्मान्मे बांधवा यूयं मां नेतुं समुपागताः । यतोऽयं मम भ्रातापि मुच्यते तदिहोच्यताम् ॥ ३४ ॥

ಆದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ನನ್ನ ಈ ಸಹೋದರನೂ ಮುಕ್ತನಾಗುವಂತೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 35

यज्ञमालिवचः श्रुत्वा विष्णुदूता दयालवः । पुनः स्मितामुखाः प्रोचुर्यज्ञमालिहरिप्रियम् ॥ ३५ ॥

ಯಜ್ಞಮಾಲಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದಯಾಳು ವಿಷ್ಣುದೂತರು ಮತ್ತೆ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಹರಿಪ್ರಿಯನಾದ ಯಜ್ಞಮಾಲಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದರು.

Verse 36

विष्णुदूता ऊचुः । यज्ञमालिन्महाभाग नारायणपरायण । उपायं तव वक्ष्यामः सुमालिप्रेममुक्तिदम् ॥ ३६ ॥

ವಿಷ್ಣುದೂತರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಭಾಗ ಯಜ್ಞಮಾಲಿನ್, ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣ! ಸುಮಾಲಿಗೆ ಪ್ರೇಮಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾವು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆವು.

Verse 37

कृतं यत्सुमहत्कर्म त्वया प्राक्तनजन्मनि । प्रवक्ष्यामः समासेन तच्छ्रणुष्व समाहितः ॥ ३७ ॥

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಅತಿಮಹತ್ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾವು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುವೆವು; ನೀನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಕೇಳು.

Verse 38

पुरा त्वं वैश्यजातीयो नाम्ना विश्वंघभरः स्मृतः । त्वया कृतानि पापानि अहंत्यगणितानि वै ॥ ३८ ॥

ಹಿಂದೆ ನೀನು ವೈಶ್ಯಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ‘ವಿಶ್ವಂಘಭರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ. ನೀನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತವೂ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವೂ ಆಗಿದ್ದವು.

Verse 39

सुकर्मवासनाहीनो मातापित्रोर्विरोधकृत् । एकदा बंधुभिस्त्यक्तः शोकसंतापपीडितः ॥ ३९ ॥

ಸತ್ಕರ್ಮವಾಸನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳಿಗೆ ವಿರೋಧ ಮಾಡಿದ ಅವನು ಒಮ್ಮೆ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶೋಕಸಂತಾಪಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು।

Verse 40

क्षुधाग्निनापि संतप्तः प्राप्तवान्हरिमंदिरम् । तदा वृष्टिरभूत्तत्र तत्स्थानं पंकिलं ह्यभूत ॥ ४० ॥

ಹಸಿವಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದಲೂ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಹರಿಮಂದಿರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬಿದ್ದು, ಆ ಸ್ಥಳವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೆಸರಾಯಿತು।

Verse 41

दीरीकृतस्त्वया पंकस्तत्स्थाने स्थातुमिच्छया । उपलेपनतां प्राप्तं तत्स्थानं विष्णुमंदिरे ॥ ४१ ॥

ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನೀನು ಕೆಸರನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದೆ; ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ಥಳವು ಲೇಪನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಪೂಜಾರ್ಹವಾಯಿತು।

Verse 42

त्वयोषितं तु तद्गात्रौ तस्मिन्देवालये द्विज । दंशितश्चैव सर्पेण प्राप्तं पञ्चत्वमेव च ॥ ४२ ॥

ಓ ದ್ವಿಜನೇ! ಆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅವನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಾಗ, ಅವನು ಸರ್ಪದಂಶನದಿಂದ ದಂಶಿತನಾಗಿ ಪಂಚತ್ವವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು।

Verse 43

तेन पुण्यप्रभावेन उपलेपकृतेन च । विप्रजन्म त्वया प्राप्तं हरि भक्तिस्तथाचला ॥ ४२ ॥

ಆ ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೂ, ಲೇಪನಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದಲೂ ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದೆಯೆ; ಹರಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯೂ ಅಚಲವಾಯಿತು।

Verse 44

कल्पकोटिशतं साग्रं संप्राप्य हरिसन्निधिम् । वसाद्य ज्ञानमासाद्य परं मोक्षं गमिष्यसि ॥ ४३ ॥

ಶತಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಕಾಲ ಹರಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಸೇರಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿ ಸಮ್ಯಗ್ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ನೀನು ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 45

अनुजं पातकिश्रेष्टं त्वं समुद्धर्त्तमिच्छसि । उपायं तव वक्ष्यामस्तं निबोध महामते ॥ ४४ ॥

ನೀನು ನಿನ್ನ ಅನುಜನನ್ನು—ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರನನ್ನು—ಉದ್ಧರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ. ಓ ಮಹಾಮತೇ, ಅದರ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸು।

Verse 46

गोचर्ममात्रभूमेस्तु उपलेपनजं फलम् । दत्त्वोद्धर महाभाग भ्रातरं कृपयान्वितः ॥ ४५ ॥

ಗೋಚರ್ಮಮಾತ್ರವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಲೇಪನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು।

Verse 47

एवमुक्तो विष्णुदूतैर्यज्ञमाली महापतिः । तत्फलं प्रददौ तस्मै भ्रात्रे पापविमुक्तये ॥ ४६ ॥

ವಿಷ್ಣುದೂತರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಮಹಾಪತಿ ಯಜ್ಞಮಾಲಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಪಾಪವಿಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಆ ಫಲವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 48

सुमाली भ्रातृदत्तेन पुण्येन गतकल्मषः । बभूव यमदूतास्तु तं त्यक्त्वा प्रपलायिताः ॥ ४७ ॥

ಸಹೋದರನು ನೀಡಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸುಮಾಲಿ ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾದನು; ಯಮದೂತರು ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದರು।

Verse 49

विमानं चागतं सद्यः सर्वभोगसमन्वितम् । तदा सुमाली स्वर्यानमारुह्य मुमुदे मुने ॥ ४८ ॥

ತಕ್ಷಣವೇ ಸರ್ವಭೋಗಸಂಪನ್ನವಾದ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವು ಆಗಮಿಸಿತು. ಆಗ ಸುಮಾಲೀ ಆ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಯಾನವನ್ನು ಏರಿ, ಹೇ ಮುನೇ, ಪರಮ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು।

Verse 50

तावुभौ भ्रातरौ विप्र सुरवृंदनमस्कृतौ । अवापतुर्भृशं प्रीतिं समालिंग्य परस्परम् ॥ ४९ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ, ದೇವವೃಂದಗಳಿಂದಲೂ ನಮಸ್ಕೃತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಪರಸ್ಪರ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 51

यज्ञमाली सुमाली च स्तूयमानौ महर्षिभिः । गीयमानौ च गंधर्वैर्विष्णुलोकं प्रजग्मतुः ॥ ५० ॥

ಯಜ್ಞಮಾಲೀ ಮತ್ತು ಸುಮಾಲೀ—ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಗಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟು—ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದರು।

Verse 52

अवाप्य हरिसालोक्यं सुमाली मुनिसत्तम । यज्ञमाली चोषतुस्तौ कल्पमेकं मुदान्वितौ ॥ ५१ ॥

ಹೇ ಮುನಿಸತ್ತಮ, ಸುಮಾಲೀ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಮಾಲೀ ಹರಿಗೆ ಸಮಲೋಕವಾದ ಸಾಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಲ್ಪಕಾಲ ಆನಂದದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದರು।

Verse 53

भुक्त्वा भोगान्बहूँस्तत्र यज्ञमाली महामतिः । तत्रैव ज्ञानसंपन्नः परं मोक्षमुपागतः ॥ ५२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮಹಾಮತಿ ಯಜ್ಞಮಾಲೀ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 54

सुमाली तु महाभागो विष्णुलोके मुदान्वितः । स्थित्वा भूमिं पुनः प्राप्य विप्रत्वं समुपागतः ॥ ५३ ॥

ಮಹಾಭಾಗನಾದ ಸುಮಾಲೀ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 55

अतिशुद्धे कुले जातो गुणवान्वेदपारगः । सर्वसंपत्समोपेतो हरिभक्तिपरायणः ॥ ५४ ॥

ಅತಿಶುದ್ಧ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ, ಗುಣವಂತನಾಗಿ ವೇದಪಾರಂಗತನಾಗಿದ್ದನು. ಸರ್ವಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಹರಿ-ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 56

व्याहरन्हरिनामानि प्रपेदे जाह्नवीतटम् । तत्र स्नातश्च गंगायां दृष्ट्वा विश्वेश्वरं प्रभुम् ॥ ५५ ॥

ಹರಿನಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗೆ) ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಭು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದನು.

Verse 57

अवाप परमं स्थानं योगिनामपि दुर्लभम् । उपलेपनमाहात्म्यं कथितं ते मुनीश्वर ॥ ५६ ॥

ಅವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅದು ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭ. ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಉಪಲೇಪನ (ಲೇಪನ-ಶುದ್ಧಿ) ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 58

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संपूज्यो जगतांपतिः । अकामादपि ये विष्णोः सकृत्पूजां प्रकुर्वते ॥ ५७ ॥

ಆದುದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಜಗತ್ಪತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಮಹಾಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 59

न तेषां भवबंधस्तु कदाचिदपि जायते । हरिभक्तिरतान्यस्तु हरिबुद्ध्या समर्चयेत् ॥ ५८ ॥

ಅವರಿಗೆ ಸಂಸಾರಬಂಧವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹರಿಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ರತನಾದವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹರಿಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹರಿಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಲಿ.

Verse 60

तस्य तुष्यंति विप्रेंद्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । हरिभक्तिपराणां तु संगिनां संगमात्रतः ॥ ५९ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಅವನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಹರಿಭಕ್ತಿಪರ ಸಂಗಿಗಳ ಕೇವಲ ಸಂಗಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅವರ ಪ್ರಸನ್ನತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 61

मुच्यते सर्वपापेभ्यो महापातकवानपि । हरिपूजापराणां च हरिनामरतात्मनाम् ॥ ६० ॥

ಮಹಾಪಾತಕವಂತನಾದರೂ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಹರಿಪೂಜಾಪರರು ಮತ್ತು ಹರಿನಾಮದಲ್ಲಿ ರತನಾದ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಸತ್ಯ.

Verse 62

शुश्रूषानिरता यांति पापिनोऽपि परां गतिम् ॥ ६१ ॥

ವಿನಯಸೇವೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರವಣದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರತರಾದ ಪಾಪಿಗಳೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.