Dhvajāropaṇa and Dhvajāgopaṇa: Procedure, Stotra, and Phala (Merit) of Raising Viṣṇu’s Flag
सनक उवाच । अन्यद्व्रतं प्रवक्ष्यामि ध्वजारोपणसंज्ञितम् । सर्वपापहरं पुण्यं विष्णुप्रीणनकारणम् ॥ १ ॥
sanaka uvāca | anyadvrataṃ pravakṣyāmi dhvajāropaṇasaṃjñitam | sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ viṣṇuprīṇanakāraṇam || 1 ||
ಸನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಈಗ ನಾನು ‘ಧ್ವಜಾರೋಪಣ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಪುಣ್ಯಕರ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ, ಮತ್ತು ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸುವ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ।
Sanaka
Vrata: Dhvajāropaṇa-vrata (raising of the banner)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It introduces the Dhvajāropaṇa-vrata as a purifying, merit-generating observance whose core purpose is to please Viṣṇu and thereby remove sin.
Bhakti is framed as practical worship: a specific vow and ritual act (raising the banner) is presented as a direct means of “prīṇana”—pleasing Viṣṇu—linking devotion with disciplined observance.
Ritual procedure (kalpa-style vrata discipline) is implied: the verse signals a codified observance with a defined name, purpose, and fruit (sin-removal and Viṣṇu-prīti), even though technical details are given in subsequent verses.