Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites

Verse 1

धर्मराज उवाच । श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं वर्णानामनुपूर्वशः । प्रब्रवीमि नृपश्रेष्ट तं श्रृणुष्व समाहितः ॥ १ ॥

ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಶ್ರುತಿ-ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ವರ್ಣಧರ್ಮವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 2

यो भुञ्जानोऽशुचिं वापि चाण्डालं पतितं स्पृशेत् । क्रोधादज्ञानतो वापिं तस्य वक्ष्यामि निष्कृतिम् ॥ २ ॥

ಯಾರಾದರೂ ಊಟಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಶುಚಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ಚಾಂಡಾಲನನ್ನಾಗಲಿ, ಪತಿತನನ್ನಾಗಲಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ—ಕೋಪದಿಂದಾಗಲಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ—ಆ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾದ ನಿಷ್ಕೃತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 3

त्रिरात्रं वाथ षड्रात्रं यथासंख्यं समाचरेत् । स्नानं त्रिषवणं विप्रपञ्चगव्येन शुध्यति ॥ ३ ॥

ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಅಥವಾ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾತಃ‑ಮಧ್ಯಾಹ್ನ‑ಸಾಯಂ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಂಚಗವ್ಯದ ಸೇವನೆ/ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

भुञ्जानस्य तु विप्रस्य कदाचिजत्स्त्रवते गुदम् । उच्छिष्टत्वेऽशुचित्वे च तस्य शुद्धिं वदामि ते ॥ ४ ॥

ಆದರೆ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗುದದಿಂದ ಸ್ರಾವವಾದರೆ, ಅವನು ಉಚ್ಛಿಷ್ಟದೋಷಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಶುದ್ಧಿಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 5

पूर्वं कृत्वा द्विजः शौचं पश्चादप उपस्पृशेत् । अहोरात्रोषितो भूत्वा पञ्चगव्येन शुध्यति ॥ ५ ॥

ಮೊದಲು ದ್ವಿಜನು ಶೌಚವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಆಚಮನಾರ್ಥವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ಹಗಲು‑ರಾತ್ರಿ ಅಶುಚಿಯಾಗಿ ಇದ್ದರೆ, ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

निगिरन्यदि मेहेत भुक्त्वा वा मेहने कृते । अहोरात्रोषितो भूत्वा जुहुयात्सर्पिषाऽनलम् ॥ ६ ॥

ನುಂಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಆಗಿದೆಯಾದರೂ, ಅಥವಾ ಊಟವಾದ ಬಳಿಕ ಮೂತ್ರ ಮಾಡಿದರೂ, ಒಂದು ಹಗಲು‑ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ/ನಿಯಮದಿಂದಿದ್ದು, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಇದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ।

Verse 7

यदा भोजनकाले स्यादशुचिर्ब्राह्मणः क्वचित् । भूमौ निधाय तं ग्रासं स्नात्वा शुद्धिमवान्पुयात् ॥ ७ ॥

ಭೋಜನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಶುಚಿಯಾಗಿದರೆ, ಆ ಕವಳವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು; ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದು ಭೋಜನ ಮಾಡಬಹುದು।

Verse 8

भक्षयित्वा तु तद् आसमुपवालेन शुद्ध्यति । अशित्वा चैव तत्सर्वं त्रिरात्रमशुचिर्भवेत् ॥ ८ ॥

ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಂದವನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಅಶೌಚಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

अश्रतश्चेद्वमिः स्याद्वै ह्यस्वस्थस्त्रिश्रतं जपेत् । स्वस्थस्त्रीणि सहस्त्राणि गायत्र्याः शोधनं परम् ॥ ९ ॥

ಭೋಜನದ ನಂತರ ವಾಂತಿ ಉಂಟಾದರೆ, ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದರೆ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಮೂರು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಆರೋಗ್ಯವಿದ್ದರೆ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ—ಇದೇ ಗಾಯತ್ರೀಜಪದ ಪರಮ ಶೋಧನ।

Verse 10

चाण्डालैः श्वपर्चैः स्पृष्टो विण्मूत्रे च कृते द्विजः ॥ १० ॥

ಚಾಂಡಾಲ ಅಥವಾ ಶ್ವಪಚನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಲ-ಮೂತ್ರದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದಲೂ, ದ್ವಿಜನು ಅಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಧರ್ಮವಿದರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ।

Verse 11

त्रिरात्रं तु प्रकुर्वीत भुक्तोच्छिष्टः षडाचरेत् । उदक्यां सूतिकांवापि संस्पृशेदन्त्यजो यदि ॥ ११ ॥

ಅಂತ್ಯಜನು ರಜಸ್ವಲೆಯನ್ನೋ ಸೂತಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಶೌಚ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಭುಕ್ತ-ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 12

त्रिरात्रेण विशुद्धिः स्यादिति शातातपोऽब्रवीत् । रजस्वला तु संस्पृष्टा श्वभिर्मातङ्गवायसैः ॥ १२ ॥

ಶಾತಾತಪನು ಹೇಳಿದನು—“ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.” ರಜಸ್ವಲೆಯನ್ನು ನಾಯಿಗಳು, ಚಾಂಡಾಲ (ಮಾತಂಗ) ಅಥವಾ ಕಾಗೆಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅಶೌಚ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 13

निराहारा शुचिस्तिष्टेत्काले स्नानेन शुद्ध्यति । रजस्वले यदा नार्यावन्योन्यं स्पृशतः क्वचित् ॥ १३ ॥

ನಿರಾಹಾರನಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರಬೇಕು; ಸಮಯೋಚಿತ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ರಜಸ್ವಲೆಯಿರುವಾಗ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶೌಚವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು॥೧೩॥

Verse 14

शुद्धेते ब्रह्मकूर्चेन ब्रह्मकूर्चेन चोपरि । उच्छिष्टेन च संस्पृष्टो यो न स्नानं समाचरेत् ॥ १४ ॥

ಬ್ರಹ್ಮಕೂರ್ಚ ವಿಧಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಮೇಲಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಕೂರ್ಚದಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧನಾದರೂ—ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ (ಜೂಠ/ಅಶುದ್ಧ ಅವಶೇಷ) ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದೂಷಿತನಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದವನು ಶುದ್ಧನೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡನು॥೧೪॥

Verse 15

ऋतौ तु गर्भं शङ्कित्वा स्नानं मैथुनिनः स्मृतम् । अनॄतौ तु स्त्रियं गत्वा शौचं मूत्रपुरीषवत् ॥ १५ ॥

ಸ್ತ್ರೀಯ ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಭೋಗವಾದರೆ ಗರ್ಭಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡು ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ಇದು ಮೈಥುನಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ಮೃತಿ ನಿಯಮ. ಆದರೆ ಋತುವಲ್ಲದ ವೇಳೆ ಸ್ತ್ರೀಗಮನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮೂತ್ರ-ಪುರೀಷದ ನಂತರದಂತೆ ಶೌಚವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ॥೧೫॥

Verse 16

उभावप्यशुची स्यातां दम्पती याभसंगतौ । शयनादुत्थिता नारी शुचिः स्यादशुचिः पुमान् ॥ १६ ॥

ಅಶಾಸ್ತ್ರೀಯ (ಯಾಭ) ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳು ಇಬ್ಬರೂ ಅಶುಚಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದ ನಂತರ ಸ್ತ್ರೀ ಶುದ್ಧಳೆಂದು, ಪುರುಷನು ಅಶುಚಿಯೆಂದು ಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ॥೧೬॥

Verse 17

भर्त्तुः शरीरशुश्रूषां दौरात्म्यादप्रकुर्वती । दण्ड्या द्वादशकं नारी वर्षं त्याज्या धनं विना ॥ १७ ॥

ದುಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಗಂಡನ ದೇಹಸೇವೆ-ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡದ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಹನ್ನೆರಡು (ದಂಡ-ಏಕಕ) ದಂಡ ವಿಧಿಸಬೇಕು. ಆದರೂ ಅವಳು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಧನ ನೀಡದೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಅವಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು॥೧೭॥

Verse 18

त्यजन्तो पतितान्बन्धून्दण्ड्यानुत्तमसाहसम् । पिता हि पतितः कामं न तु माता कदाचन ॥ १८ ॥

ದಂಡನೀಯರಾದ ಪತಿತ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರು ಘೋರ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಎಸಗುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆಯು ಪತಿತನಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ತಾಯಿಯು ಎಂದಿಗೂ ಪತಿತಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 19

आत्मानं घातयेद्यस्तु रज्ज्वादिभिरुपक्रमैः । मृते मेध्येन लेत्पव्यो जीवतो द्विशतं दमः ॥ १९ ॥

ಹಗ್ಗ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಯತ್ನಿಸುವವನು ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ ಪವಿತ್ರ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂರು ಪಣಗಳ ದಂಡ ವಿಧಿಸಬೇಕು.

Verse 20

दण्ड्यास्तत्पुत्रमित्राणि प्रत्येकं पाणिकं दमम् । प्रायश्चित्तं ततः कुर्युर्यथाशास्त्रप्रचोदितम् ॥ २० ॥

ಅವನ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರಿಗೂ ತಲಾ ಒಂದು ಪಣದಷ್ಟು ದಂಡ ವಿಧಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅವರು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 21

जलाग्न्युद्वन्धनभ्रष्टाः प्रव्रज्यानाशकच्युताः । विषप्रपतनध्वस्ताः शस्त्रघातहताश्च ये ॥ २१ ॥

ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ನೇಣು, ಸನ್ಯಾಸದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟರಾದವರು, ಉಪವಾಸ ವ್ರತದಿಂದ ಚ್ಯುತರಾದವರು, ವಿಷ, ಎತ್ತರದಿಂದ ಬೀಳುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಘಾತದಿಂದ ಮಡಿದವರು.

Verse 22

न चैते प्रव्रत्यवसिताः सर्वलोकबहिष्कृताः । चान्द्रायणेन शुद्ध्यंन्ति तत्पकृच्छ्रद्वयेन वा ॥ २२ ॥

ಇವರನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪತಿತರೆಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಸಮಾಜದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರೆಂದಾಗಲೀ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಅಥವಾ ಎರಡು ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಅವರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 23

उभयावसितः पापश्यामच्छबलकाच्च्युतः । चान्द्रायणाभ्यां शुद्ध्येत दत्त्वा धेनुं तथा वृषम् ॥ २३ ॥

‘ಉಭಯಾವಸಿತ’ ಎಂಬ ದೋಷದಲ್ಲಿ ಪತನಗೊಂಡು, ‘ಪಾಪಶ್ಯಾಮ’ ಹಾಗೂ ‘ಛ್ಛಬಲ’ ಎನ್ನುವ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಚ್ಯುತನಾದವನು, ಎರಡು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಧೇನು ಮತ್ತು ವೃಷಭವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

स्वश्रृगालप्लवङ्गाद्यैर्मानुषैश्च रतिं विना । स्पृष्टः स्त्रात्वा शुचिः सद्यो दिवा संध्यासु रात्रिषु ॥ २४ ॥

ನಾಯಿ, ನರಿಯು, ಕೋತಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಮಾನವನಿಂದಲೋ (ಕಾಮಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ) ಸ್ಪರ್ಶಿತನಾದವನು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಹಗಲು, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 25

अज्ञानाद्वा तु यो भुक्त्वा चाण्डालान्नं कथंचन । गोमूत्रयावकाहारो मासार्द्धेन विशुद्ध्यति ॥ २५ ॥

ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹೇಗಾದರೂ ಚಾಂಡಾಲನ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಯಾವಕ (ಯವಾಹಾರ) ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ ಅರ್ಧಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

गोब्राह्मणगृहं दग्ध्वा मृतं चोद्वन्धनादिना । पाशं छित्वा तथा तस्य कृच्छ्रमेकं चरेद्दिजः ॥ २६ ॥

ಗೋಶಾಲೆ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಗೃಹವನ್ನು ಸುಟ್ಟವನು, ನೇಣು ಮುಂತಾದ ಮೂಲಕ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಪಾಶವನ್ನು (ಕಯಿತು/ಉರಿ) ಕತ್ತರಿಸಿದವನು—ದ್ವಿಜನು ಒಂದು ಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 27

चाण्डालपुल्पसानां च भुक्त्वा हत्वा च योषितम् । कृच्छ्रार्ध्दमाचरेज्ज्ञानादज्ञानादैन्दवद्वयम् ॥ २७ ॥

ಚಾಂಡಾಲ ಅಥವಾ ಪುಲ್ಪಸ ಜನರ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿ, ಅಥವಾ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿ—ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದರೂ ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದರೂ—ಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಎರಡು ಐಂದವ (ಚಂದ್ರಸಂಬಂಧ) ವ್ರತಗಳನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು।

Verse 28

कोपालिकान्नभोक्तॄणां तन्नारीगामिनां तथा । अगम्यागमने विप्रो मद्यगो मांसभक्षणे ॥ २८ ॥

ಕಾಪಾಲಿಕರ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ, ಅವರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಗದಿಂದ, ನಿಷಿದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಗಮನೆಯಿಂದ, ಮದ್ಯಪಾನ ಹಾಗೂ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಘೋರವಾಗಿ ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 29

तपत्कृच्छ्रपरिक्षिप्तो मौर्वीहोमेन शुद्ध्यति । महापातककर्त्तारश्चत्वारोऽथ विशेषतः ॥ २९ ॥

ತಪತ್‌ಕೃಚ್ಛ್ರ ಎಂಬ ಕಠೋರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನು ಮೌರ್ವೀ-ಹೋಮದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾಪಾತಕಕರ್ತರು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 30

अग्निं प्रविश्य शुद्ध्यन्तिस्थित्वा वा महति क्रतौ । रहस्यकरणोऽप्येवं मासमभ्यस्य पूरुषः ॥ ३० ॥

ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಮಹಾ ವೈದಿಕ ಕ್ರತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಸೇವಿಸಿದರೂ. ಹಾಗೆಯೇ ರಹಸ್ಯ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವನೂ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಿಯಮವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

अघमर्षणसूक्तं वा शुद्ध्येदन्तर्जले जपन् । रजकश्चर्मकारश्च नटो बुरुड एव च ॥ ३१ ॥

ಅಥವಾ ನೀರಿನೊಳಗೆ ನಿಂತು ಅಘಮರ್ಷಣ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ರಜಕ, ಚರ್ಮಕಾರ, ನಟ ಮತ್ತು ಬುರೂಡನಿಗೂ ಸಹ।

Verse 32

कैवर्त्तमेदभिल्लाश्व सत्पैते ह्यन्त्यजाः स्मृताः । भुक्त्वा चैषां स्त्रियो गत्वा पीत्वा यः प्रतिगृह्यते ॥ ३२ ॥

ಕೈವರ್ತ, ಮೇದ, ಭಿಲ್ಲ, ಅಶ್ವ, ಸತ್ಪೈತ—ಇವರು ಅಂತ್ಯಜರೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಅವರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವನೋ, ಅವರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವನೋ, ಅಥವಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿದು ಅವರ ದಾನ/ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವನೋ, ಅವನು ದೋಷಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

कृच्छ्रार्द्धमाचरेज्ज्ञानादैन्दवद्वयम् । मातरं गुरुपत्नीं च दुहितृभगिनीस्नुषाः ॥ ३३ ॥

ತಿಳಿದೂ ತಾಯಿ, ಗುರುಪತ್ನಿ, ಮಗಳು, ಸಹೋದರಿ ಅಥವಾ ಸೊಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗಿಸಿದರೆ, ಅರ್ಧ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಎರಡು ಐಂದವ ಉಪವಾಸಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

संगम्य प्रविशेदग्निं नान्याशुद्धिर्विधीयते । राज्ञीं प्रव्रजितां धात्रीं तथावर्णोत्तमामपि ॥ ३४ ॥

ರಾಣಿ, ಸನ್ಯಾಸಿನಿ, ದಾದಿ ಅಥವಾ ಉನ್ನತ ವರ್ಣದ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸಿದ ನಂತರ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಶುದ್ಧಿ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.

Verse 35

गत्वाकृच्छ्रद्वयं कुर्यात्सगोत्रामभिगम्य च । अमूषु पितृगोत्रासु मातृगोत्रगतासु च ॥ ३५ ॥

ಸಗೋತ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ, ಅವಳು ಪಿತೃ ಗೋತ್ರದವಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮಾತೃ ಗೋತ್ರದವಳಾಗಿರಲಿ, ಸಂಭೋಗಿಸಿದರೆ ಎರಡು ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 36

परदारेषु सर्वेषु कृच्छ्रार्द्धं तपनं चरेत् । वेश्याभिगमने पापं व्यपोहन्ति द्विजास्तथा ॥ ३६ ॥

ಪರಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗಿಸಿದರೆ ಅರ್ಧ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ತಪನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವೇಶ್ಯಾಗಮನದ ಪಾಪವನ್ನೂ ದ್ವಿಜರು ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

पीत्वा सकृत्सुतत्पं च पञ्चरात्रं कुशोदकम् । गुरुतल्पगतो कुर्याद्रबाह्मणो विधिवद्रूतम् ॥ ३७ ॥

ಗುರುಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಒಮ್ಮೆ ಸುತಪ್ತ (ತುಂಬಾ ಬಿಸಿ) ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಐದು ರಾತ್ರಿಗಳ ಕಾಲ ಕುಶೋದಕವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 38

गोन्घस्य केचिदिच्छन्ति केचिच्चैवावकीर्णिनः । दण्डादूर्ध्वं प्रहारेण यस्तु गां विनिपातयेत् ॥ ३८ ॥

ಕೆಲವರು ಗೋಹಂತಕನಿಗೆ ‘ಗೋಂಘಾ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ‘ಅವಕೀರ್ಣಿನ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ದಂಡದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೊಡೆದು ಹಸುವನ್ನು ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದವನು ಘೋರ ಅಪರಾಧಿಗೆ ಸಮಾನ; ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 39

द्विगुणं गोव्रतं तस्य प्रायश्चितं विशोधयेत् । अङ्गुष्टमात्रस्थूलस्तु बाहुमात्रप्रमाणकः ॥ ३९ ॥

ಆ ದೋಷಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ದ್ವಿಗುಣ ‘ಗೋವ್ರತ’ವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿಗದಿತ ದಂಡ/ಉಪಕರಣವು ಅಂಗುಷ್ಟಮಾತ್ರ ದಪ್ಪವಾಗಿಯೂ, ಬಾಹುಮಾತ್ರ ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕು.

Verse 40

सार्द्रकस्सपालाश्च गोदण्डः परिकीर्त्तितः । गवां निपातने चैव गर्भोऽपि संभवेद्यदि ॥ ४० ॥

ತೇವಯುಕ್ತ ಮರ ಮತ್ತು ಪಲಾಶಮರ ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಿದ ದಂಡವನ್ನು ‘ಗೋ-ದಂಡ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸುವ/ಹೊಡೆಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಪಾತವೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅದೂ ಆ ದೋಷದಲ್ಲೇ ಸೇರಿದೆ.

Verse 41

एकैकशश्वरेत्कृच्छ्रं एषा गोन्घस्य निष्कृतिः । बन्धने रोधने चैव पोषणे वा गवां रुजाम् ॥ ४१ ॥

ಪ್ರತಿ (ಹಸುವಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ) ಒಂದೊಂದಾಗಿ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ವ್ರತ/ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಇದೇ ಗೋ-ಪೀಡೆಯ (ಗೋಂಘ) ನಿಷ್ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಹಸುವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು, ತಡೆದುಿಡುವುದು/ಬಂಧಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಹಸುಗಳ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಪೋಷಣೆ-ಪರಿಚರ್ಯೆ ಮಾಡದೆ ಬಿಡುವುದು—ಇವೆಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ದೋಷವೇ.

Verse 42

संपद्यते चेन्मरणं निमित्तेनैव लिप्यते । मूर्च्छितः पतितो वापि दण्डेनाभिहतस्ततः ॥ ४२ ॥

ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ದೋಷದ ಲೆಕ್ಕ ತಕ್ಷಣದ ಕಾರಣದ ಪ್ರಕಾರವೇ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವನು ಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ನಂತರ ದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ—ಬಾಧ్యత ಆ ವಿಶೇಷ ನಿಮಿತ್ತದ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಿರ್ಣಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 43

उत्थाय षट्पदं गच्छेत्सप्त पञ्चदशापि वा । ग्रासं वा यदि गृह्णीयात्तोयं वापि पिबेद्यदि ॥ ४३ ॥

ಯಾರಾದರೂ ಎದ್ದು ಆರು ಹೆಜ್ಜೆ—ಅಥವಾ ಏಳು, ಇನ್ನೂ ಹದಿನೈದು ಕೂಡ—ನಡೆದರೂ, ಅಥವಾ ಒಂದು ಗ್ರಾಸ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ, ಅಥವಾ ನೀರು ಕುಡಿದರೂ, ಆ ವ್ರತ/ನಿಯಮ ಭಂಗವಾದಂತೆ; ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಮರುಆರಂಭಿಸಬೇಕು।

Verse 44

सर्वव्याधिप्रनष्टानां प्रायश्चित्तं न विद्यते । कष्टलोष्टाश्मभिर्गावः शस्त्रैर्वा निहता यदि ॥ ४४ ॥

ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಘೋರ ರೋಗಗಳಿಂದ ನಾಶಪ್ರಾಯರಾದವರಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೋವುಗಳು ಮರ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆ, ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ।

Verse 45

प्रायश्चित्तं स्मृतं तत्र शस्त्रे शस्त्रे निगद्यते । काष्टे सान्तपनं प्रोक्तं प्राजापत्यं तु लोष्टके ॥ ४५ ॥

ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಶಸ್ತ್ರದಂತೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮರದಿಂದ (ಹಿಂಸೆ) ಆಗಿದ್ದರೆ ಸಾಂತಪನ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಿಂದ ಆಗಿದ್ದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಎಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 46

तप्तकृच्छ्रं तु पाषाणे शस्त्रे चाप्यतिकृच्छ्रकम् । औषधं स्नेहमाहारं दद्याद्गोब्राह्मणेषु च ॥ ४६ ॥

ಕಲ್ಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ, ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಕಠಿಣವಾದ ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಔಷಧ, ತುಪ್ಪದಂತಹ ಸ್ನೇಹದ್ರವ್ಯಗಳು, ಆಹಾರವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೋವುಗಳಿಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ—ಕೊಡಬೇಕು।

Verse 47

दीयमाने विपत्तिः स्यात्प्रायश्चित्तं तदा नहि । तैलभेषजपाने च भेषजानां च भक्षणे ॥ ४७ ॥

ದಾನ/ಅರ್ಪಣ ನೀಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಪತ್ತು ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಆಗ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಎಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ಔಷಧಪಾನದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಹೇಳಿಲ್ಲ।

Verse 48

निशल्यकरणे चैव प्रायश्चित्तं न विद्यते । वत्सानां कण्ठबन्धेन क्रिययाभेषजेन तु ॥ ४८ ॥

ನಿಶಲ್ಯಕರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ; ಕರುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕಂಠಬಂಧನಾದಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕ್ರಮಗಳಿಂದಲೂ ಔಷಧಿಯಿಂದಲೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 49

सायं संगोपनार्थं च त्वदोषो रोषबन्धयोः । पादे चैवास्य रोमाणि द्विपादे श्मश्रु केवलम् ॥ ४९ ॥

ಸಾಯಂಕಾಲ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿರುವುದು ವಿಧೇಯ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ದೋಷ ಕ್ರೋಧದಲ್ಲೂ ವೈರಬಂಧದಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ—ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ರೋಮ, ದ್ವಿಪಾದ ಮಾನವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶ್ಮಶ್ರು (ದಾಡಿ) ಮಾತ್ರ.

Verse 50

त्रिपादे तु शिखावर्तं मूले सर्वं समाचरेत् । सर्वान्केशान्समुद्धृत्य छेदयेदङ्गुलद्वयम् ॥ ५० ॥

ಶಿರಸ್ಸಿನ ತೃತೀಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿಖಾವರ್ತವನ್ನು ಮೂಲದಲ್ಲೇ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಕೂದಲನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಎರಡು ಬೆರಳಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು।

Verse 51

एवमेव तु नारीणां मुण्डनं शिरसः स्मृतम् । न स्त्रिया वपनं कार्यं न च वीरासनं स्मृतम् ॥ ५१ ॥

ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಶಿರೋಮುಂಡನವನ್ನು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಪನವನ್ನು (ನಿತ್ಯಾಚಾರವಾಗಿ) ಮಾಡಬಾರದು; ಅವಳಿಗೆ ವೀರಾಸನವೂ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ।

Verse 52

न च गोष्टे निवासोऽस्ति न गच्छन्तीमनुव्रजेत् । राजा वा राजपुत्रो वा ब्राह्मणो वा बहुश्रुतः ॥ ५२ ॥

ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬಾರದು; ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬಾರದು—ಅವನು ರಾಜನಾಗಲಿ, ರಾಜಪುತ್ರನಾಗಲಿ, ಬಹುಶ್ರುತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಲಿ.

Verse 53

अकृत्वा वपनं तेषां प्रायश्चित्तं विनिर्द्दिशेत् । केशानां रक्षणार्थं च द्विगुणं व्रतमादिशेत् ॥ ५३ ॥

ಅವರು ವಪನ (ಮುಂಡನ) ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೇಶರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ದ್ವಿಗುಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 54

द्विगुणे गतु व्रते चीर्णे द्विगुणा व्रतदक्षिणा ॥ ५४ ॥

ವ್ರತವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದಾಗ, ಆ ವ್ರತದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 55

पापं न क्षीयते हन्तुर्दाता च नरकं व्रजेत् । अश्रौतस्मार्तविहितं प्रायश्चित्तं वदन्ति ये ॥ ५५ ॥

ಹಂತಕನ ಪಾಪವು ಕ್ಷೀಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಆದೇಶ/ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಎಂದು ಶ್ರುತಿ-ಸ್ಮೃತಿ ವಿಧಿಸದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಹೇಳುವವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 56

तान्धर्मविन्घकर्तॄंश्च राजा दण्डेन पीडयेत् । न चैतान्पीडयेद्राजा कथंचित्काममोहितः ॥ ५६ ॥

ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವವರನ್ನು ರಾಜನು ದಂಡದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾಮಮೋಹದಿಂದ ರಾಜನು ಅವರನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶಿಕ್ಷಿಸಬಾರದು।

Verse 57

तत्पापं शतधाभूत्वा तमेव परिसर्पति । प्रायश्चित्ते ततश्चीर्णे कुर्याद्ब्राह्मणभोजनम् ॥ ५७ ॥

ಆ ಪಾಪವು ನೂರರಷ್ಟು ಆಗಿ ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಮರಳಿ ಹತ್ತುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 58

विंशतिर्गा वृषं चैकं दद्यात्तेषां च दक्षिणाम् । क्रिमिभिस्तृण संभूतैर्मक्षिकादिनिपातितैः ॥ ५८ ॥

ಇಪ್ಪತ್ತು ಗೋವುಗಳನ್ನೂ ಒಂದು ವೃಷಭವನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಯಥಾವಿಧಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೃಮಿಗಳು ಮತ್ತು ನೊಣ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಬಿದ್ದುದರಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷಕ್ಕೆ ಇದು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 59

कृच्छ्रार्द्धं स प्रकुर्वीत शक्त्या दद्याच्च दक्षिणाम् । प्रायश्चित्तं च कृत्वा वै भोजयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ५९ ॥

ಅವನು ಅರ್ಧ-ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು) ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 60

सुवर्णमानिकं दद्यात्ततः शुद्धिर्विधीयते । चाण्डालश्वपचैः स्पृष्टे निशि स्नानं विधीयते ॥ ६० ॥

ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣದ ಸುವರ್ಣವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚಾಂಡಾಲ ಅಥವಾ ಶ್ವಪಚನ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೆ ರಾತ್ರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಯಿದೆ.

Verse 61

न वसेत्तत्र रात्रौ तु सद्यः स्नानेन शुद्ध्यति । वसेदथ यदा रात्रावज्ञानादविचक्षणः ॥ ६१ ॥

ಅಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು; ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವಿವೇಕಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ, ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಬೇಕು.

Verse 62

तदा तस्य तु तत्पापं शतधा परिवर्तते । उद्गच्छन्ति च नक्षत्राण्युपरिष्टाच्च ये ग्रहाः ॥ ६२ ॥

ಆಗ ಅವನ ಆ ಪಾಪವು ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಗ್ರಹಗಳೂ (ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ) ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 63

संस्पृष्टे रश्मिभिस्तेषामुदकस्नानमाचरेत् । याश्चान्तर्जलवल्मीकमूषिकोषरवर्त्मसु ॥ ६३ ॥

ಅವು (ಜಲಗಳು) ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತವಾದಾಗ ಜಲಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಂತರಜಲಪ್ರವಾಹದ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ—ಗೂಡುಗುಡ್ಡೆ (ವಲ್ಮೀಕ), ಇಲಿ ಬಿಲ, ಉಪ್ಪುನಾಡು ಹಾಗೂ ದಾರಿಬೀದಿಗಳ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ—ಇರುವ ಜಲಕ್ಕೂ ಇದೇ ವಿಧಿ.

Verse 64

श्मशाने शौचशेषे च न ग्राह्याः सत्प मृत्तिकाः । इष्टापूर्तं तु कर्त्तव्यं ब्राह्मणेन प्रयत्नतः ॥ ६४ ॥

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿಯೂ, ಶೌಚಕ್ರಿಯೆಯ ನಂತರ ಅಶೌಚ ಉಳಿದಿರುವಾಗ ಶುದ್ಧ ಉಪಯೋಗದ ಪವಿತ್ರ ಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇಷ್ಟ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಥ—ಯಜ್ಞಾದಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳು ಹಾಗೂ ಲೋಕಹಿತ ದಾನ—ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 65

इष्टेन लभते स्वर्गं मोक्षं पूर्त्तेन चान्पुयात् । वित्तक्षेपो भवेदिष्टं तडागं पूर्त्तमुच्यते ॥ ६५ ॥

ಇಷ್ಟಕರ್ಮದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಪೂರ್ಥಕರ್ಮದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವೂ ದೊರಕಬಹುದು. ಯಜ್ಞ-ಪೂಜೆಗೆ ಧನವನ್ನು ವ್ಯಯಿಸುವುದು ‘ಇಷ್ಟ’; ತಡಾಗ (ಕೆರೆ) ನಿರ್ಮಾಣವು ‘ಪೂರ್ಥ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 66

आरामश्च विशेषेण देवद्रोण्यस्तथैव च । वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च ॥ ६६ ॥

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉದ್ಯಾನ-ಆರಾಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು, ದೇವಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ದೇವದ್ರೋಣಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಪಿ (ಹಂತಕೊಳ/ಸ್ಟೆಪ್‌ವೆಲ್), ಕೂಪ, ತಡಾಗಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲ ಮಹಾಪುಣ್ಯ.

Verse 67

पतितान्युद्धरेद्यस्तु स पूर्वफलमश्नुते । शुक्लाया आहरेन्मूत्रं कृष्णाया गोः शकृत्तथा ॥ ६७ ॥

ಪತಿತರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಸನ್ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತರುವವನು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶುಕ್ಲ ಗೋವಿನ ಗೋಮೂತ್ರವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣ ಗೋವಿನ ಗೋಮಯವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತರಬೇಕು.

Verse 68

ताम्रायाश्च पयो ग्राह्यं श्वेतायाश्च दधि स्मृतम् । कपिलाया घृतं ग्राह्यं महापातकनाशनम् ॥ ६८ ॥

ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಗೋವಿನ ಹಾಲನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು; ಶ್ವೇತ ಗೋವಿನ ಮೊಸರು ವಿಧಿಯೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ. ಕಪಿಲಾ ಗೋವಿನ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು—ಅದು ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕ.

Verse 69

कुशैस्तीर्थनदीतौयैः सर्वद्रव्यं पृथक् पृथक् । आहृत्य प्रणवेनैव उत्थाप्य प्रणवेन च ॥ ६९ ॥

ಕುಶ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥ-ನದಿಗಳ ಜಲದಿಂದ ಪ್ರತಿದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತಂದು, ಕೇವಲ ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉತ್ತಾಪಿಸಿ (ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ), ಮತ್ತೆ ಪ್ರಣವದಿಂದಲೇ ಉತ್ತಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 70

प्रणवेन समालोड्य प्रणवेनैव संपिबेत् । पालाशे मध्यमे पर्णे भाण्डे ताम्रमये शुभे ॥ ७० ॥

ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಸಿ, ಪ್ರಣವದಿಂದಲೇ ಪಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಶುಭ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಲಾಶದ ಎಲೆ ಇಟ್ಟು ಸೇವಿಸಬೇಕು.

Verse 71

पिबेत्पुष्करपर्णे वा मृन्मये वा कुशोदकम् । सूतके तु समुत्पन्ने द्वितीये समुपस्थिते ॥ ७१ ॥

ಸೂತಕ ಉಂಟಾದಾಗ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ, ಕುಶೋದಕವನ್ನು ಕಮಲದ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಪಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 72

द्वितीये नास्ति दोषस्तु प्रथमेनैव शुध्यति । जातेन शुध्यते जातं मृतेन मृतकं तथा ॥ ७२ ॥

ಎರಡನೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ; ಮೊದಲನೆಯದರಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಜನ್ಮದಿಂದ ಜನ್ಮಸಂಬಂಧವಾದುದು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಮರಣದಿಂದ ಮರಣಸಂಬಂಧವಾದುದೂ ಹಾಗೆಯೇ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 73

गर्भसंस्त्रवणे मासे त्रीण्यहानि विनिर्दिशेत् ॥ ७३ ॥

ಗರ್ಭಸ್ರಾವ (ಗರ್ಭಪಾತ) ಯಾವ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಶೌಚಕಾಲವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು।

Verse 74

रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्त्रावे विशुद्ध्यति । रजस्युपरते साध्वी स्नानेन स्त्री रजस्वला ॥ ७४ ॥

ಗರ್ಭಸ್ರಾವದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯಷ್ಟು ತಿಂಗಳುಗಳಿದ್ದವೋ, ಅಷ್ಟೇ ರಾತ್ರಿಗಳ ನಂತರ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ರಜಸ್ಸು ನಿಂತ ಬಳಿಕ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ।

Verse 75

स्वगोत्राद्भृश्यते नारी विवाहात्सप्तमे पदे । स्वामिगोत्रेण कर्त्तव्यास्तस्याः पिण्डोदकक्रियाः ॥ ७५ ॥

ವಿವಾಹದ ಏಳನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ತನ್ನ ಸ್ವಗೋತ್ರದಿಂದ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ನಂತರ ಅವಳ ಪಿಂಡೋದಕಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಪತಿಯ ಗೋತ್ರದಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 76

उद्देश्यं पिण्डदाने स्यात्पिण्डे पिण्डे द्विनामतः । षण्णां देयास्त्रयः पिण्डा एवं दाता न मुह्यति ॥ ७६ ॥

ಪಿಂಡದಾನದಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶ್ಯವನ್ನು (ಯಾರಿಗಾಗಿ) ಸೂಚಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಿಂಡಕ್ಕೂ ಎರಡು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಆರು ಜನರಿಗೆ ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ದಾತನು ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 77

स्वेन भर्त्रा सहस्त्राब्दं माताभुक्ता सुदैवतम् । पितामह्यपि स्वेनैव स्वेनैव प्रपितामही ॥ ७७ ॥

ಮಾತೆ ತನ್ನ ಸ್ವಭರ್ತನೊಂದಿಗೆ, ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವಾನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷ ದಾಂಪತ್ಯಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಿತಾಮಹಿಯೂ ತನ್ನವರೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಿಯೂ।

Verse 78

वर्षे तु कुर्वीत मातापित्रोस्तु सत्कृतिम् । अदैवं भोजयेच्छ्राद्धं पिण्डमेकं तु निर्वपेत् ॥ ७८ ॥

ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು. ದೇವತಾರ್ಪಣವಿಲ್ಲದ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿತರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಿ, ಒಂದೇ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 79

नित्यं नैमित्तिकं काम्यं वृद्धिश्राद्धमथापरम् । पार्वणं चेति विज्ञेयं श्राद्धं प़ञ्चविधं बुधैः ॥ ७९ ॥

ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಐದು ವಿಧವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ—ನಿತ್ಯ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ, ಕಾಮ್ಯ, ವೃದ್ಧಿ-ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧ.

Verse 80

ग्रहोपरागे संक्रान्तौ पर्वोत्सवमलालये । निर्वपेत्र्रीन्नरः पिण्डानेकमेव मृतेऽहनि ॥ ८० ॥

ಗ್ರಹಣ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ಪರ್ವೋತ್ಸವ ಹಾಗೂ ಆಪತ್ತಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಮರಣದಿನದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 81

अनूढ न पृथक्कन्या पिण्डे गोत्रे च सूतके । पाणिग्रहणमन्त्राभ्यां स्वगोत्राद्भ्रश्यते ततः ॥ ८१ ॥

ಅವಿವಾಹಿತ ಕನ್ಯೆ ಪಿಂಡ, ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ಸೂತಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ಕುಲದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವಳಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿವಾಹ ವಿಧಿ ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಅವಳು ತನ್ನ (ಪೈತೃಕ) ಗೋತ್ರದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 82

येन येन तु वर्णेन या कान्या परिणीयते । तत्समं सूतकं याति तथापिण्डोदकेऽपि च ॥ ८२ ॥

ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಯಾವ ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ವರ್ಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಸೂತಕವನ್ನು ಅವಳು ಹೊಂದುತ್ತಾಳೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಉದಕ (ತರ್ಪಣ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 83

विवाहे चैव संवृत्ते चतुर्थेऽहनिरात्रिषु । एकत्वं सा व्रजेद्भर्तुः पिण्डे गोत्रे च सूतके ॥ ८३ ॥

ವಿವಾಹವು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪನ್ನವಾದ ಬಳಿಕ ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ-ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಭರ್ತನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾಳೆ—ಪಿಂಡ, ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ಸೂತಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಸಹಭಾಗಿನಿಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ।

Verse 84

प्रथमेऽह्नि द्वितीये वा तृतीये वा चतुर्थके । अस्थिसंचयनं कार्यं बन्धुभिर्हितबुद्धिभिः ॥ ८४ ॥

ಮೊದಲ ದಿನವಾಗಲಿ, ಎರಡನೇ, ಮೂರನೇ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನವಾಗಲಿ—ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ದಿನ ಹಿತಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಬಂಧುಗಳು ಅಸ್ಥಿ-ಸಂಚಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 85

चतुर्थे पञ्चमे चैव सत्पमे नवमे तथा । अस्थिसंचयनं प्रोक्तं वर्णानामनुपूर्वशः ॥ ८५ ॥

ವರ್ಣಗಳ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಅಸ್ಥಿ-ಸಂಚಯವನ್ನು ನಾಲ್ಕನೇ, ಐದನೇ, ಏಳನೇ ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 86

एकादशाहे प्रेतस्य यस्य चोत्सृज्यते वृषः । मुच्यते प्रेतलोकात्स स्वर्गलोके महीयते ॥ ८६ ॥

ಯಾವ ಪ್ರೇತನಿಗಾಗಿ ಏಕಾದಶಾಹದಲ್ಲಿ ವೃಷಭ-ಉತ್ಸರ್ಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ಪ್ರೇತನು ಪ್ರೇತಲೋಕದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 87

नाभिमात्रे जले स्थित्वा हृदयेन तु चिन्तयेत् । आगच्छन्तु मे पितरो गृह्णन्त्वेताञ्जाञ्जलीन् ॥ ८७ ॥

ನಾಭಿವರೆಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೃದಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—“ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಬನ್ನಿರಿ; ನನ್ನ ಈ ಅಂಜಲಿ-ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ।”

Verse 88

हस्तौ कृत्वा तु संयुक्तौ पूरचित्वा जलेन च । गोश्रृङ्गमात्रमुद्धृत्य जलमध्ये विनिः क्षिपेत् ॥ ८८ ॥

ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗೋಶೃಂಗಮಾತ್ರವಾದ ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎತ್ತಿ, ಅದೇ ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 89

आकाशे च क्षिपेद्वारि वारिस्थो दक्षघिणामुखः । पितॄणां स्थानमाकाशं दक्षिणादिक् तथैव च ॥ ८९ ॥

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದಕ್ಷಿಣಮುಖನಾಗಿ, ಬಲಗೈಯಿಂದ ಜಲವನ್ನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಛಿಟಕಿಸಬೇಕು; ಪಿತೃಗಳ ಸ್ಥಾನ ಆಕಾಶವೇ, ಅವರ ದಿಕ್ಕು ದಕ್ಷಿಣವೇ.

Verse 90

आपो देवगणाः प्रोक्ता आपः पितृगणास्तथा । तस्मादस्य जलं देयं पितॄणां हितमिच्छता ॥ ९० ॥

‘ಆಪಃ’ ದೇವಗಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ‘ಆಪಃ’ ಪಿತೃಗಣಗಳೂ ಹೌದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಿತೃಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅವರಿಗೆ ಜಲಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 91

दिवासूर्यांशुसंतत्पं रात्रौ नक्षत्रमारुतैः । मध्ययोरप्युभाभ्यां च पवित्रं सर्वदा जलम् ॥ ९१ ॥

ಹಗಲು ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ತಪ್ತವಾದರೂ, ರಾತ್ರಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾದರೂ, ಈ ಎರಡರ ಮಧ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಜಲವು ಸದಾ ಪವಿತ್ರವೇ.

Verse 92

स्वभावयुक्तमव्यक्तममेध्येन सदा शुचिः । भाण्डस्थं धरणीस्थं वा पवित्रं सर्वदा जलम् ॥ ९२ ॥

ಜಲವು ಸ್ವಭಾವತಃ ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ನಿರ್ಮಲತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಶುದ್ಧ; ಅಶುದ್ಧದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೂ, ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿರಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಜಲವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪವಿತ್ರಕರವೇ.

Verse 93

देवतानां पितॄणां च जलं दद्याज्जलाञ्जलीन् । असंस्कृतप्रमीतानां स्थले दद्याद्विचक्षणः ॥ ९३ ॥

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೋ ಅಂಜಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಮೃತರಾದವರಿಗೂ ವಿವೇಕಿ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜಲದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 94

श्राद्धे हवनकाले च दद्यादेकेन पाणिना । उभाभ्यां तर्पणे दद्यादेष धर्मो व्यवस्थितः ॥ ९४ ॥

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಹವನಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ತರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ನೀಡಬೇಕು—ಇದೇ ಸ್ಥಾಪಿತ ಧರ್ಮವಿಧಿ.

Verse 95

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे धर्मशान्तिनिर्देशो नाम चतुर्दशोऽध्यायः ॥ १४ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯ ಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಪ್ರಥಮ ಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಧರ್ಮಶಾಂತಿನಿರ್ದೇಶ’ ಎಂಬ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.