Dharmānukathana (Narration of Dharma)

Verse 1

धर्मराज उवाच । देवतायतनं यस्तु कुरुते कारयत्यपि । शिवस्यापि हरेर्वापि तस्य पुण्यफलं शृणु 1. ॥ १ ॥

ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ನಿರ್ಮಿಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅದು ಶಿವನದಾಗಲಿ ಹರಿಯ (ವಿಷ್ಣುವಿನ)ದಾಗಲಿ, ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ।

Verse 2

मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्ठत्येव न संशयः ॥ २ ॥

ಮಾತೃಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಲಕ್ಷ-ಕೋಟಿ ಕುಲಗಳೊಡನೆ ಸಹ, ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮೂರು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಪದ (ಪರಮಧಾಮ)ದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३ ॥

ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ದೇವತೆಯ ಆಯತನ (ಆಲಯ)ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳಿರಿ.

Verse 4

दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्ठत्येव न संशयः ॥ ४ ॥

ದಿವ್ಯದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮೂರು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಪದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ५ ॥

ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ದೇವತೆಯ ಆಯತನ (ಆಲಯ)ವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ ಎಷ್ಟೋ, ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 6

दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा ब्रह्मपुरं व्रजेत् ॥ ६ ॥

ದಿವ್ಯದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ಮೂರು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಪುರಕ್ಕೆ (ಬ್ರಹ್ಮನ ನಗರಕ್ಕೆ) ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

कल्पद्वयं स्थितस्तत्र पुनः कल्पं वसेद्दिवि । ततस्तु योगिनामेव कुले जातो दयान्वितः ॥ ७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಲ್ಪಗಳ ಕಾಲ ನೆಲೆಸಿ, ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು. ನಂತರ ಯೋಗಿಗಳ ವಂಶದಲ್ಲೇ ಕರುಣಾಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 8

वैष्णवं योगमास्थाय मुक्तिं व्रजति शाश्वतीम् । दारुभिः कुरुते यस्तु तस्य स्याद् द्विगुणं फलम् ॥ ८ ॥

ವೈಷ್ಣವ ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವನು ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪವಿತ್ರ ದಾರು (ಕಟ್ಟಿಗೆ)ಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಫಲವು ದ್ವಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 9

त्रिगुणं चेष्टकाभिस्तु शिलाभिस्तच्चतुर्गुणम् । स्फाटिकाभिः शिलाभिस्तु ज्ञेयं दशगुणोत्तरम् ॥ ९ ॥

ಇಷ್ಟಕಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಫಲ ತ್ರಿಗುಣ, ಶಿಲಾಪಟ್ಟಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಚತುರ್ಗುಣ. ಸ್ಫಟಿಕ ಶಿಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ದಶಗುಣ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 10

ताम्रीभिस्तच्छतगुणं हेम्ना कोटिगुणं भवेत् । देवालयं तडागं वा ग्रामं वा पालयेत्तु यः ॥ १० ॥

ತಾಮ್ರದಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಪುಣ್ಯ ಶತಗುಣ, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ (ಚಿನ್ನದಿಂದ) ಮಾಡಿದರೆ ಕೋಟಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯವೋ, ತಡಾಗವೋ (ಕೆರೆ) ಅಥವಾ ಗ್ರಾಮವೋ ರಕ್ಷಿಸುವವನು ಸಹ ಅಂಥ ಬಹುಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

कर्तुःशतगुणं तस्य पुण्यं भवति भूपते । देवालयस्य शुश्रूषां लेपसेचनमण्डनैः ॥ ११ ॥

ಓ ಭೂಪತೇ! ಲೇಪನ, ಸೇಚನ (ನೀರು ಛಿಂಡುವುದು) ಮತ್ತು ಮಂಡನಗಳಿಂದ ದೇವಾಲಯದ ಶೂಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡುವವನ ಪುಣ್ಯವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕರ್ತನಿಗಿಂತ ಶತಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 12

कुर्याद्यत्सततं भक्त्या तस्य पुण्यमनन्तकम् । वेतनाद्विष्टितो वापि पुण्यकर्मप्रवर्त्तिताः ॥ १२ ॥

ಮನುಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಪುಣ್ಯ ಅನಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ವೇತನಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಬಲವಂತದ ಸೇವೆಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವರೂ ಅದರಿಂದ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 13

ते गच्छन्ति धराधाराः शाश्वतं वैष्णवं पदम् । तडागार्द्धफलं राजन्कासारे परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥

ಅಂತಹ ಧರಾಧಾರರು—ಲೋಕೋಪಕಾರಿಗಳು—ಶಾಶ್ವತ ವೈಷ್ಣವ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಕಾಸಾರ (ಚಿಕ್ಕ ಕೆರೆ) ತಡಾಗ (ಮಹಾ ಜಲಾಶಯ)ದ ಪುಣ್ಯದ ಅರ್ಧಫಲವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 14

कूपे पादफलं ज्ञेयं वाप्यां पद्माकरोन्मितम् । वापीशतगुणं प्रोक्तं कुल्यायां भूपतेः फलम् ॥ १४ ॥

ಬಾವಿಯ ಫಲ ಚತುರ್ಥಾಂಶವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ವಾಪಿ (ಕೆರೆ)ಯ ಫಲವು ಅದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪದ್ಮಾಕರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣ. ಮಹಾ ಟ್ಯಾಂಕ್‌ನ ಫಲವು ಕೆರೆಯ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಕುಲ್ಯಾ (ಕಾಲುವೆ)ಯ ಫಲ, ಓ ಭೂಪತೇ, ರಾಜನಿಗೇ ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 15

दृषद्भिस्तु धनी कुर्यान्मृदा निष्किञ्चनो जनः । तयोः फलं समानं स्यादित्याह कमलोद्भवः ॥ १५ ॥

ಧನಿಕನು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲಿ; ನಿರ್ಗತಿಕನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು. ಇಬ್ಬರ ಫಲವೂ ಸಮಾನವೆಂದು ಕಮಲೋದ್ಭವ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

Verse 16

दद्यादाढ्यस्तु नगरं हस्तमात्रमकिञ्चनः । भुवं तयोः समफलं प्राहुर्वेदविदो जनाः ॥ १६ ॥

ಧನಿಕನು ಒಂದು ನಗರವನ್ನೇ ದಾನಮಾಡಲಿ; ಅಕಿಂಚನನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನೀಡಲಿ. ಈ ಎರಡೂ ದಾನಗಳ ಫಲ ಸಮಾನವೆಂದು ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

धनाढ्यः कुरुते यस्तु तडागं फलसाधनम् । दरिद्र ः कुरुते कूपं समं पुण्यं प्रकीर्तितम् ॥ १७ ॥

ಧನಿಕನು ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥ ಫಲಪ್ರದ ತಡಾಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೂ, ದರಿದ್ರನು ಬಾವಿಯನ್ನು ತೋಡಿಸಿದರೂ—ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

आश्रमं कारयेद्यस्तु बहुजन्तूपकारकम् । स याति ब्रह्मभुवनं कुलत्रयसमन्वितः ॥ १८ ॥

ಬಹು ಜೀವಿಗಳ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದವನು, ತನ್ನ ವಂಶದ ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

धेनुर्वा ब्राह्मणो वापि यो वा को वापि भूपते । क्षणार्द्धं तस्य छायायां तिष्ठन्स्वर्गं नयत्यमुम् ॥ १९ ॥

ಓ ಭೂಪತೇ, ಹಸು ಆಗಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಲಿ—ಅಥವಾ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ—ಅವರ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣ ನಿಂತವನು ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನೀಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

आरामकारका राजन्देवतागृहकारिणः । तडागग्रामकर्त्तारः पूज्यन्ते हरिणा सह ॥ २० ॥

ಓ ರಾಜನ್, ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವರು, ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವವರು, ತಡಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರು—ಅವರು ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 21

सर्वलोकोपकारार्थं पुष्पारामं जनेश्वर । कुर्वते देवतार्थं वा तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ २१ ॥

ಓ ಜನೇಶ್ವರ, ಸರ್ವಜನರ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಪುಷ್ಪಾರಾಮವನ್ನು ಮಾಡುವವರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 22

तत्र यावन्ति पर्णानि कुसुमानि भवन्ति च । तावद्वर्षाणि नाकस्थो मोदते कुलकोटिभिः ॥ २२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೂಗಳು ಇವೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕುಲಕೋಟಿಗಳೊಡನೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

प्राकारकारिणस्तस्य कण्टकावरणप्रदाः । प्रयान्ति ब्रह्मणः स्थानं युगानामेकसप्ततिम् ॥ २३ ॥

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವರೂ, ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡುವ ಆವರಣವನ್ನು ನೀಡುವವರೂ ಏಕಸಪ್ತತಿ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 24

तुलसीरोपणं ये तु कुर्वते मनुजेश्वर । तेषां पुण्यफलं राजन्वदतो मे निशामय ॥ २४ ॥

ಹೇ ಮನುಜೇಶ್ವರಾ! ತುಳಸಿಯನ್ನು ನೆಡುವವರು ಯಾರು, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 25

सप्तकोटिकुलैर्युक्तो मातृतः पितृतस्तथा । वसेत्कल्पशतं साग्रं नारायणपदे नृप ॥ २५ ॥

ಹೇ ನೃಪನೇ! ಮಾತೃಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪಿತೃಪಕ್ಷದಿಂದ ಏಳು ಕೋಟಿ ಕುಲಗಳೊಡನೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದವನು ನಾರಾಯಣಪದದಲ್ಲಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಕಲ್ಪಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

ऊर्ध्वपुण्ड्रधरो यस्तु तुलसीमूलमृत्स्नया । गोपिकाचन्दनेनापि चित्रकूटमृदापि वा । गङ्गामृत्तिकया चैव तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ २६ ॥

ತುಳಸಿಮೂಲದ ಪವಿತ್ರ ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೋ, ಗೋಪೀಚಂದನದಿಂದಲೋ, ಚಿತ್ರಕೂಟದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಗಂಗಾಮೃತ್ತಿಕೆಯಿಂದಲೋ ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 27

विमानवरमारुढो गन्धर्वाप्सरसां गणैः । सङ्गीयमानचरितो मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ २७ ॥

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಆರೂಢನಾಗಿ, ಗಂಧರ್ವ–ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಚರಿತ್ರೆ ಕೀರ್ತನೆಯಾಗಿ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲು—ವಿಷ್ಣು ಮಂದಿರಧಾಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

पत्राणि तुलसीमूलाद्यावन्ति पतितानि वै । तावन्ति ब्रह्महत्यादिपातकानि हतानि च ॥ २८ ॥

ತುಳಸಿಯ ಬೇರುದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಎಲೆಗಳು ಬಿದ್ದವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾತಕಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 29

तुलस्यां सेचयेद्यस्तु जलं चुलुकमात्रकम् । क्षीरोदवासिना सार्द्धं वसेदाचन्द्र तारकम् ॥ २९ ॥

ತುಳಸಿಗೆ ಚುಲುಕಮಾತ್ರ ನೀರನ್ನಾದರೂ ಎರೆಯುವವನು, ಕ್ಷೀರಸಾಗರವಾಸಿ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಚಂದ್ರ-ತಾರೆಗಳಿರುವವರೆಗೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 30

ददाति ब्राह्मणानां यः कोमलं तुलसीदलम् । स याति ब्रह्मसदने कुलत्रितयसंयुतः ॥ ३० ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತುಳಸಿಯ কোমಲ ಎಲೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಮೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸುವ ಪುಣ್ಯসহ ಬ್ರಹ್ಮಸದನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

शालग्रामेऽपयेद्यस्तु तुलस्यास्तु दलानि च । स वसेद्विष्णुभवने यावदाभूतसम्प्लवम् ॥ ३१ ॥

ಶಾಲಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ತುಳಸಿಯ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳ ಪ್ರಳಯವಾಗುವವರೆಗೂ ವಿಷ್ಣುಭವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 32

कण्टकावरणं यस्तु प्राकारं वापि कारयेत् । सोऽप्येकविंशतिकुलैर्मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ ३२ ॥

ಯಾರು ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಕಂಟಕಾವರಣದ ಬೇಲಿ ಅಥವಾ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಕುಲಗಳೊಡನೆ ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

योऽच्चयेद्धरिपादाब्जं तुलस्याः कोमलैर्दलैः । न तस्य पुनरावृत्तिर्विष्णुलोकान्नरेश्वर ॥ ३३ ॥

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ತುಳಸಿಯ কোমಲ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹರಿಯ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಿಂದ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಮರುಜನ್ಮ) ಇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 34

द्वादश्यां पौर्णमास्यां यः क्षीरेण स्नापयेद्धरिम् । कुलायुतयुतः सोऽपि मोदते वैष्णवे पदे ॥ ३४ ॥

ದ್ವಾದಶಿಯು ಪೌರ್ಣಮಿಯೊಡನೆ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಕ್ಷೀರದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ನಾಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕುಲಗಳ ಪಾಪಭಾರ ಇದ್ದರೂ ವೈಷ್ಣವ ಪದದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

प्रस्थमात्रेण पयसा यः स्नापयति केशवम् । कुलायुतायुतयुतः सोऽपि विष्णुपुरे वसेत् ॥ ३५ ॥

ಯಾರು ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ನಾಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅನೇಕಾನೇಕ ಕುಲಗಳ ಪುಣ್ಯಸಂಪತ್ತೊಡನೆ ವಿಷ್ಣುಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 36

घृतप्रस्थेन यो विष्णुं द्वादश्यां स्नापयेन्नरः । कुलकोटियुतो राजन्सायुज्यं लभते हरेः ॥ ३६ ॥

ಹೇ ರಾಜನ್! ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಘೃತದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ನಾಪಿಸುವ ನರನು, ಕೋಟಿ ಕುಲಗಳೊಡನೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಹರಿಯ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

पञ्चामृतेन यः स्नानमेकादश्यां तु कारयेत् । विष्णोः सायुज्यकं तस्य भवेत्कुलशतायुतैः ॥ ३७ ॥

ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನು ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಕುಲದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರೊಡನೆ ಆ ಫಲದಿಂದ ಧನ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

एकादश्यां पौर्णमास्यां द्वादश्यां वा नृपोत्तम । नालिकेरोदकैर्विष्णुं स्नापयेत्तत्फलं शृणु ॥ ३८ ॥

ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಏಕಾದಶಿ, ಪೌರ್ಣಮಿ ಅಥವಾ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ತೆಂಗಿನ ನೀರಿನಿಂದ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 39

दशजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो नृपसत्तम । शतद्वयकुलैर्युक्तो मोदते विष्णुना सह ॥ ३९ ॥

ಓ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಅವನು ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ವಂಶದ ಎರಡು ನೂರು ಕುಲಗಳೊಡನೆ, ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 40

इक्षुत्येन देवेशं यः स्नापयति भूपते । केशवं लक्षपितृभिः सार्द्धं विष्णुपदं व्रजेत् ॥ ४० ॥

ಓ ಭೂಪತೇ! ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದ ದೇವೇಶ ಕೇಶವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನು, ಲಕ್ಷ ಪಿತೃಗಳೊಡನೆ ವಿಷ್ಣುಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 41

पुष्पोदकेन गोविन्दं तथा गन्धोदकेन च । स्नापयित्वा हरिं भक्त्या वैष्णवं पदमाप्नुयात् ॥ ४१ ॥

ಪುಷ್ಪಜಲದಿಂದಲೂ ಸುಗಂಧಜಲದಿಂದಲೂ ಗೋವಿಂದ ಹರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದವನು ವೈಷ್ಣವ ಪದ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಧಾಮ—ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 42

जलेन वस्त्रपूतेन यः स्नापयति माधवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते ॥ ४२ ॥

ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ಜಲದಿಂದ ಮಾಧವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 43

क्षीराद्यैः स्नापयेद्यस्तु रविसङ्क्रमणे हरिम् । स वसेद्विष्णुसदने त्रिसप्तपुरुषैः सह ॥ ४३ ॥

ರವಿ ಸಂಕ್ರಮಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀರಾದಿ ಮಂಗಳದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನು ತನ್ನ ವಂಶದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರಿನವರೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಸದನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामष्टम्यां पूर्णिमादिने ॥ ४४ ॥

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ—ಚತುರ್ದಶಿ, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ (ಇವು ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯಕಾಲಗಳು)।

Verse 45

एकादश्यां भानुवारे द्वादश्यां पञ्चमीतिथौ । सोमसूर्योपरागे च मन्वादिषु युगादिषु ॥ ४५ ॥

ಭಾನುವಾರ ಬರುವ ಏಕಾದಶಿ, ಪಂಚಮಿ ತಿಥಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿದ ದ್ವಾದಶಿ, ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ ಸಮಯಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮನ್ವಂತರ ಹಾಗೂ ಯುಗಗಳ ಆರಂಭಗಳು—(ಇವು ವಿಶೇಷ ಪವಿತ್ರ ಕಾಲಗಳು)।

Verse 46

अर्द्धोदये च सूर्यस्य पुष्यार्के रोहिणीबुधे । तथैव शनिरोहिण्यां भौमाश्विन्यां तथैव च ॥ ४६ ॥

ಸೂರ್ಯನ ಅರ್ಧೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಬುಧನು ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಶನಿಯು ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಂಗಳನು ಅಶ್ವಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗಲೂ (ಈ ಆಚರಣೆ ವಿಶೇಷ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ)।

Verse 47

शन्यां भृगुमृगे चैव भृगुरेवतिसङ्गमे । तथा बुधानुराधायां श्रवणार्के तथैव च ॥ ४७ ॥

ಶನಿ ಮೃಗಶೀರ್ಷ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಶುಕ್ರನೂ ಮೃಗಶೀರ್ಷದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾಗ; ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕ್ರನು ರೇವತಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾಗ; ಬುಧನು ಅನುರಾಧೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ; ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ಸೂರ್ಯನು ಶ್ರವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅದೇ ಶುಭಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 48

तथा च सोमश्रवणे हस्तयुक्ते बृहस्पतौ । बुधाष्टम्यां बुधाषाढे पुण्ये चान्ये दिने तथा ॥ ४८ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಸೋಮವಾರ ಶ್ರವಣ ನಕ್ಷತ್ರ ಬಂದಾಗ, ಗುರುವಾರ ಹಸ್ತ ನಕ್ಷತ್ರಯೋಗ ಇದ್ದಾಗ; ಬುಧವಾರ ಅಷ್ಟಮಿ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ; ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಆಷಾಢ ಕಾಲದಲ್ಲೂ—ಮತ್ತು ಇತರ ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ—ಅದೇ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 49

स्नापयेत्पयसा विष्णुं शान्तिमान् वाग्यतः शुचिः । घृतेन मधुना वापि दध्ना वा तत्फलं शृणु ॥ ४९ ॥

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯಾಗಿ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ—ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಮೊಸರಿನಿಂದಲೂ. ಆ ವಿಧಿಯ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 50

सर्वयज्ञफलं प्राप्य सर्वपापविवर्जितः । वसेद्विष्णुपुरे सार्द्धं त्रिसप्तपुरुषैर्नृप ॥ ५० ॥

ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಓ ರಾಜನೇ! ಅವನು ತನ್ನ ವಂಶದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

तत्रैव ज्ञानमासाद्य योगिनामपि दुर्लभम् । मोक्षमाप्नोति नृपते पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ ५१ ॥

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಓ ನೃಪತೇ! ಅವನು ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ಇಲ್ಲದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां सोमवारे च भूपते । शिवं संस्नाप्य दुग्धेन शिवसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ५२ ॥

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿ ಸೋಮವಾರ ಬಂದಾಗ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದವನು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

नालिकेरोदकेनापि शिवं संस्नाप्य भक्तितः । अष्टम्यामिन्दुवारे वा शिवसायुज्यमश्नुते ॥ ५३ ॥

ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವವನು ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಅಥವಾ ಸೋಮವಾರ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 54

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यामष्टम्यां वापि भूपते । घृतेन मधुना स्नाप्य शिवं तत्साम्यतां व्रजेत् ॥ ५४ ॥

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿ ಅಥವಾ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದವನು ಶಿವಸಾಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 55

तिलतैलेन संस्नाप्य विष्णुं वा शिवमेव च । स याति तत्तत्सारूप्यं पितृभिः सह सप्तभिः ॥ ५५ ॥

ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನಾಗಲಿ ಶಿವನನ್ನಾಗಲಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದವನು ಆ ದೇವತೆಯ ಸಾರೂಪ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಏಳು ಪಿತೃಗಳೊಡನೆ ಸಹ ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

शिवमिक्षुरसेनापि यः स्नापयति भक्तितः । शिवलोके वसेत्कल्पं स सप्तपुरुषैः सह ॥ ५६ ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದಲೂ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವವನು, ಏಳು ಪುರುಷರೊಡನೆ (ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳೊಡನೆ) ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಕಾಲ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 57

घृतेन स्नापयेल्लिङ्गमुत्थाने द्वादशीदिने । क्षीरेण वा महाभाग तत्फलं शृणु मद्गिरा ॥ ५७ ॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ಉತ್ತಾನ ದ್ವಾದಶೀ ದಿನ ಲಿಂಗವನ್ನು ತುಪ್ಪದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಹಾಲಿನಿಂದಲೋ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 58

जन्मायुतार्जितैः पापैर्विमुक्तो मनुजो नृप । कोटिसङ्ख्यं समुद्धृत्य स्वकुलं शिवतां व्रजेत् ॥ ५८ ॥

ಹೇ ನೃಪ! ಮನುಷ್ಯನು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕೋಟಿಸಂಖ್ಯೆಯ ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಶುಭವಾದ ಶಿವತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 59

सम्पूज्य गन्धकुसुमैर्विष्णुं विष्णुतिथौ नृप । जन्मायुतार्जितैः पापैर्मुक्तो व्रजति तत्पदम् ॥ ५९ ॥

ಹೇ ನೃಪ! ವಿಷ್ಣು ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸುವವನು, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 60

पद्मपुष्पेण यो विष्णुं शिवं वा पूजयन्नेरः । स याति विष्णुभवनं कुलकोटिसमन्वितः ॥ ६० ॥

ಯಾರು ಅಪ್ರಮತ್ತನಾಗಿ ಪದ್ಮಪುಷ್ಪದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನಾಗಲಿ ಶಿವನನ್ನಾಗಲಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕೋಟಿಸಂಖ್ಯೆಯ ಕುಲಸಹಿತವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಭವನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 61

हरिं च केतकीपुष्पैः शिवं धत्तूरजैर्निशि । सम्पूज्य पापनिर्मुक्तो वसेद्विष्णुपुरे युगम् ॥ ६१ ॥

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇತಕೀ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು, ಧತ್ತೂರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 62

हरिं तु चाम्पकैः पुष्पैरर्कपुष्पैश्च शङ्करम् । समभ्यर्च्य महाराज तत्तत्सालोक्यमाप्नुयात् ॥ ६२ ॥

ಮಹಾರಾಜಾ! ಚಂಪಕಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಕಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವವನು, ಆ ಆ ದೇವತೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಸಾಮ್ಯವಾದ ಸಾಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 63

शङ्करस्याथवा विष्णोर्घृतयुक्तं च गुग्गुलुम् । दत्त्वा धूपे नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ६३ ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಂಕರನಿಗಾಗಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಲಿ ಘೃತಯುಕ್ತ ಗುಗ್ಗುಲು ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

तिलतैलान्वितं दीपं विष्णोर्वा शङ्करस्य वा । दत्त्वा नरः सर्वकामान्संप्राप्नोति नृपोत्तम ॥ ६४ ॥

ನೃಪೋತ್ತಮಾ! ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಲಿ ಶಂಕರನಿಗಾಗಲಿ ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಸರ್ವಕಾಮಗಳ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 65

घृतेन दीपं यो दद्याच्छङ्करायाथ विष्णवे । स मुक्तः सर्वपापेभ्यो गङ्गास्नानफलं लभेत् ॥ ६५ ॥

ಘೃತದಿಂದ ಬೆಳಗುವ ದೀಪವನ್ನು ಶಂಕರನಿಗೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 66

ग्राम्येण वापि तैलेन राजन्नन्येन वा पुनः । दीपं दत्त्वा महाविष्णोः शिवस्यापि फलं शृणु ॥ ६६ ॥

ರಾಜನೇ! ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮತ್ತಾವುದೇ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ—ಶಿವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 67

सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वैश्वर्यसमन्वितः । तत्तत्सालोक्यमाप्नोति त्रिःसप्तपुरुषान्वितः ॥ ६७ ॥

ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ, ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಾಲಯೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಈ ಪುಣ್ಯ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 68

यद्यदिष्टतमं भोज्यं तत्तदीशाय विष्णवे । दत्वा तत्तत्पदं याति चत्वारिंशत्कुलान्वितः ॥ ६८ ॥

ತಾನು ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟಪಡುವ ಭೋಜ್ಯವನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ತದನುಗುಣವಾದ ದಿವ್ಯಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಕುಲದ ನಲವತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೂ ಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 69

यद्यदिष्टतमं वस्तु तत्तद्विप्राय दापयेत् । स याति विष्णुभवनं पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ ६९ ॥

ತಾನು ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟಪಡುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ವಿಷ್ಣುಭವನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ, ಅಲ್ಲಿಿಂದ ಪುನರಾಗಮನ ದುರ್ಲಭ.

Verse 70

भ्रूणहा स्वर्णदानेन शुद्धो भवति भूपते । अन्नतोयसमं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ ७० ॥

ಓ ಭೂಪತೇ, ಭ್ರೂಣಹಂತಕನೂ ಸಹ ಸ್ವರ್ಣದಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅನ್ನ-ಜಲದಾನದ ಸಮಾನ ದಾನ ಹಿಂದೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು.

Verse 71

अन्नदः प्राणदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः । सर्वदानफलं यस्मादन्नदस्य नृपोत्तम ॥ ७१ ॥

ಅನ್ನದಾತನು ಪ್ರಾಣದಾತನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರಾಣದಾತನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಸರ್ವದಾತ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಅನ್ನದಾತನಿಗೆ ಸರ್ವದಾನಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 72

अन्नदो ब्रह्मसदनं याति वंशायुतान्वितः । न तस्य पुनरावृत्तिरिति शास्त्रेषु निश्चितम् ॥ ७२ ॥

ಅನ್ನದಾತನು ಅಯುತ ವಂಶಜರೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಸದನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಳುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ—ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 73

सद्यस्तुष्टिकरं ज्ञेयं जलदानं यतोऽधिकम् । अन्नदानान्नृपश्रेष्ठ निर्दिष्टं ब्रह्मवादिभिः ॥ ७३ ॥

ಜಲದಾನವು ತಕ್ಷಣ ತೃಪ್ತಿಕರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಆದರೂ, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಅನ್ನದಾನವನ್ನು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 74

महापातकयुक्तो वा युक्तो वाप्युपपातकैः । जलदो मुच्यते तेभ्य इत्याह कमलोद्भवः ॥ ७४ ॥

ಮಹಾಪಾತಕದಿಂದ ದೂಷಿತನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಉಪಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿರಲಿ; ಜಲದಾನ ಮಾಡುವವನು ಆ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಎಂದು ಕಮಲೋದ್ಭವ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಹೇಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 75

शरीरमन्नजं प्राहुः प्राणानप्यन्नजान्विदुः । तस्मादन्नप्रदो ज्ञेयः प्राणदः पृथिवीपते ॥ ७५ ॥

ದೇಹವು ಅನ್ನಜನ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಾಣಗಳೂ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಪೃಥಿವೀಪತೇ, ಅನ್ನಪ್ರದನು ಪ್ರಾಣದಾತನೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 76

यद्यत्तुष्टिकरं दानं सर्वकामफलप्रदम् । तस्मादन्नसमं दानं नास्ति भूपाल भूतले ॥ ७६ ॥

ಯಾವ ದಾನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೋ; ಆದರೂ, ಓ ಭೂಪಾಲ, ಈ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ದಾನವೇ ಇಲ್ಲ।

Verse 77

अन्नदस्य कुले जाता आसहस्रं नृपोत्तम । नरकं ते न पश्यन्ति तस्मादन्नप्रदो वरः ॥ ७७ ॥

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಾವಿರ ಜನರವರೆಗೆ ನರಕವನ್ನು ಕಾಣರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅನ್ನಪ್ರದಾತ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

Verse 78

पादाभ्यङ्गं भक्तियुक्तो योऽतिथेः कुरुतेनरः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु गङ्गास्नानपुरःसरम् ॥ ७८ ॥

ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅತಿಥಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಅಭ್ಯಂಗ ಮಾಡುವವನು, ಗಂಗಾಸ್ನಾನವನ್ನು ಅಗ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 79

तैलाभ्यङ्गं महाराज ब्राह्मणानां करोति यः । स स्नातोऽष्टशतं साग्रं गङ्गायां नात्र संशयः ॥ ७९ ॥

ಹೇ ಮಹಾರಾಜ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತೈಲಾಭ್ಯಂಗ ಮಾಡಿಸುವವನು, ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಟು ನೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 80

रोगितान्ब्राह्मणान्यस्तु प्रेम्णा रक्षति रक्षकः । स कोटिकुलसंयुक्तो वसेद् ब्रह्मपुरे युगम् ॥ ८० ॥

ಪ್ರೇಮದಿಂದ ರೋಗಪೀಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಕ್ಷಕನು, ಕೋಟಿ ಕುಲಗಳ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 81

यो रक्षेत्पृथिवीपाल रङ्कं वा रोगिणं नरम् । तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा सर्वान्कामान्प्रयच्छति ॥ ८१ ॥

ಹೇ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ! ದರಿದ್ರನನ್ನಾಗಲಿ ರೋಗಿಯನ್ನಾಗಲಿ ರಕ್ಷಿಸುವವನಿಗೆ ವಿಷ್ಣು ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 82

मनसा कर्मणा वाचा यो रक्षेदामयान्वितम् । सर्वान्कामानवाप्नोति सर्वपापविवर्जितः ॥ ८२ ॥

ಮನಸಾ, ಕರ್ಮಣಾ, ವಾಚಾ ರೋಗಪೀಡಿತನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಸೇವಿಸುವವನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 83

यो ददाति महीपाल निवासं ब्राह्मणाय वै । तस्य प्रसन्नो देवेशः स्वलोकं सम्प्रयच्छति ॥ ८३ ॥

ಓ ಮಹೀಪಾಲ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನ ಮೇಲೆ ದೇವೇಶ್ವರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವಲೋಕವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 84

ब्राह्मणाय ब्रह्मविदे यो दद्याद्गां पयस्विनीम् । स याति ब्रह्मसदनमन्येषामतिदुर्लभम् ॥ ८४ ॥

ಬ್ರಹ್ಮವಿದನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಇತರರಿಗೆ ಅತಿದುರ್ಳಭವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಸದನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 85

अन्येभ्यः प्रतिगृह्यापि यो दद्याद्गां पयस्विनीम् । तस्य पुण्यफलं वक्तुं नाहं शक्तोऽस्मि पण्डित ॥ ८५ ॥

ಓ ಪಂಡಿತ! ಇತರರಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ನಾನು ಶಕ್ತನಲ್ಲ।

Verse 86

कपिलां वेदविदुषे यो ददाति पयस्विनीम् । स एव रुद्रो भूपाल सर्वपापविवर्जितः ॥ ८६ ॥

ಓ ಭೂಪಾಲ! ವೇದವಿದನಿಗೆ ಕಪಿಲಾ ವರ್ಣದ, ಹಾಲಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ರುದ್ರನ ಸಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 87

विप्राय वेदविदुषे दद्यादुभयतोमुखीम् । यस्तस्य पुण्यं सङ्ख्यातुं न शक्तोऽब्दशतैरपि ॥ ८७ ॥

ವೇದವಿದನಾದ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ‘ಉಭಯತೋಮುಖೀ’ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಆ ದಾನದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಯಾರೂ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಾರರು।

Verse 88

तस्य पुण्यफलं राजञ्श्छृणु वक्ष्यामि तत्त्वतः । एकतः क्रतवः सर्वे समग्रवरदक्षिणाः ॥ ८८ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಕೇಳು; ಒಂದು ಕಡೆ ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕ್ರತುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನ।

Verse 89

एकतो भयभीतस्य प्राणिनः प्राणरक्षणम् । संरक्षति महीपाल यो विप्रं भयविह्वलम् ॥ ८९ ॥

ಒಂದು ಕಡೆ ಇದು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುವ ಜೀವಿಯ ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣೆಯಂತೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಯವಿಹ್ವಲನಾದ ವಿಪ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 90

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः । वस्त्रदो रुद्र भवनं कन्यादो ब्रह्मणः पदम् ॥ ९० ॥

ಅವನು ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ, ಸರ್ವಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತನಂತೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ವಸ್ತ್ರದಾತನು ರುದ್ರಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಕನ್ಯಾದಾತನು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 91

हेमदो विष्णुभवनं प्रयाति स्वकुलान्वितः । यस्तु कन्यामलङ्कृत्य ददात्यध्यात्मवेदिने ॥ ९१ ॥

ಸ್ವಕುಲದೊಡನೆ ಚಿನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವನು ವಿಷ್ಣುಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವೇದಿಗೆ ನೀಡುವವನು ಕೂಡ ಅದೇ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 92

शतवंशसमायुक्तः स व्रजेद् ब्रह्मणः पदम् । कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वा आषाढ्यां वापि भूपते ॥ ९२ ॥

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಶತವಂಶಸಮಾಯುಕ್ತನಾಗಿ (ಪುಣ್ಯವಂತ ಸಂತತಿಸಂಪನ್ನನಾಗಿ) ಇರುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ—ಕಾರ್ತಿಕ ಪೌರ್ಣಮಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಆಷಾಢ ಪೌರ್ಣಮಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ।

Verse 93

वृषभं शिवतुष्ट्यर्थमुत्सृजेत्तत्फलं शृणु । सप्तजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो रुद्र रूपभाक् ॥ ९३ ॥

ಶಿವನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ವೃಷಭವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು—ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು: ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ರುದ್ರಸಮಾನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 94

कुलसप्ततिसंयुक्तो रुद्रे ण सह मोदते । शिवलिङ्गाङ्कितं कृत्वा महिषं यः समुत्सृजेत् ॥ ९४ ॥

ಶಿವಲಿಂಗದ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಅಂಕಿತಮಾಡಿ ಮಹಿಷವನ್ನು ಬಿಡುವವನು, ತನ್ನ ಕುಲದ ಎಪ್ಪತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳೊಡನೆ ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 95

न तस्य यातनालोको भवेन्नृपतिसत्तम । ताम्बूलदानं यः कुर्याच्छक्तितो नृपसत्तम ॥ ९५ ॥

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಾಂಬೂಲದಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಯಾತನಾಲೋಕದ ಅನುಭವವಾಗದು।

Verse 96

तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा ददात्यायुर्यशः श्रियम् । क्षीदो घृतदश्चैव मधुदो दधिदस्तथा ॥ ९६ ॥

ಅಂತಹವನ ಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣು ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಆಯುಷ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು ಮತ್ತು ಮೊಸರು ದಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೂ ಇದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 97

दिव्याब्दायुतपर्यन्तं स्वर्गलोके महीयते । प्रयाति ब्रह्मसदनमिक्षुदाता नृपोत्तम ॥ ९७ ॥

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಇಕ್ಷು (ಕಬ್ಬು) ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಸದನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 98

गन्धदः पुण्यफलदः प्रयाति ब्रह्मणः पदम् । गुडेक्षुरसदश्चैव प्रयाति क्षीरसागरम् ॥ ९८ ॥

ಸುಗಂಧದ ದಾನವು ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ದಾತನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಪದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇಕ್ಷುರಸ ದಾನಿಸುವವನು ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 99

भटानां जलदो याति सूर्यलोकमनुत्तमम् । विद्यादानेन सायुज्यं माधवस्य व्रजेन्नरः ॥ ९९ ॥

ಅವಶ್ಯಕತೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಜಲದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಅನುತ್ತಮ ಸೂರ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ವಿದ್ಯಾದಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಮಾಧವ (ವಿಷ್ಣು)ನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 100

विद्यादानं महीदानं गोदानं चोत्तमोत्तमम् । नरकादुद्धरन्त्येव जपवाहनदोहनात् ॥ १०० ॥

ವಿದ್ಯಾದಾನ, ಭೂಮಿದಾನ ಮತ್ತು—ಅತ್ಯುತ್ತಮ—ಗೋದಾನ; ಜಪ-ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗ, ವಾಹನರೂಪ ಸೇವೆ ಹಾಗೂ ದೋಹನದಿಂದ ಇವು ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 101

सर्वेषामपि दानानां विद्यादानं विशिष्यते । विद्यादानेन सायुज्यं विष्णोर्याति नृपोत्तम ॥ १०१ ॥

ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ವಿದ್ಯಾದಾನದಿಂದ ದಾತನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 102

नरस्त्विन्धनदानेन मुच्यते ह्युपपातकैः । शालग्रामशिलादानं महादानं प्रकीर्तितम् ॥ १०२ ॥

ಇಂಧನದಾನದಿಂದ ನರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಪಪಾತಕಗಳ (ಸಣ್ಣ ಪಾಪಗಳ) ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶಾಲಗ್ರಾಮಶಿಲಾದಾನವು ಮಹಾದಾನವೆಂದು ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 103

यद् दत्वा मोक्षमाप्नोति लिङ्गदानं तथा स्मृतम् । ब्रह्माण्डकोटिदानेन यत्फलं लभते नरः ॥ १०३ ॥

ಯಾವ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಮೋಕ್ಷ ದೊರಕುವುದೋ, ಅದನ್ನು ಲಿಂಗದಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಅದು ಕೋಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 104

तत्फलं समवाप्नोति लिङ्गदानान्न संशयः । शालग्रामशिलादाने ततोऽपि द्विगुणं फलम् ॥ १०४ ॥

ಲಿಂಗದಾನದಿಂದ ಆ ಫಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಶಾಲಗ್ರಾಮಶಿಲಾದಾನದಿಂದ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದ್ವಿಗುಣ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

Verse 105

शालग्रामशिलारूपी विष्णुरेवेति विश्रुतः । यो ददाति नरो दानं गृहेषु महतां प्रभो ॥ १०५ ॥

ಪ್ರಭೋ, ಶಾಲಗ್ರಾಮಶಿಲೆಯ ರೂಪದಲ್ಲೇ ವಿಷ್ಣುವೇ ಸ್ವಯಂ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಮಹಾತ್ಮರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡುವ ನರನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 106

गङ्गास्नानफलं तस्य निश्चितं नृप जायते । रत्नान्वितसुवर्णस्य प्रदानेन नृपोत्तम ॥ १०६ ॥

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ, ಹೇ ರಾಜನೇ.

Verse 107

भुक्तिमुक्तिमवाप्नोति महादानं यतः स्मृतम् । नरो माणिक्यदानेन परं मोक्षमवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ನೀಡುವುದೆಂದು ‘ಮಹಾದಾನ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾಣಿಕ್ಯದಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪರಮ ಮೋಕ್ಷಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 108

ध्रुवलोकमवाप्नोति वज्रदानेन मानवः । स्वर्गं विद्रुमदानेन रुद्र लोकमवाप्नुयात् ॥ १०८ ॥

ವಜ್ರ (ವಜ್ರರತ್ನ/ವಜ್ರ) ದಾನದಿಂದ ಮಾನವನು ಧ್ರುವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ವಿದ್ರುಮ (ಪವಳ) ದಾನದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 109

प्रयाति यानदानेन मुक्तादानेन चैन्दवम् । वैडूर्यदो रुद्र लोकं पुष्परागप्रदस्तथा ॥ १०९ ॥

ಯಾನದಾನದಿಂದ ದಿವ್ಯಯಾನಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮುತ್ತಿನ ದಾನದಿಂದ ಚಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವೈಡೂರ್ಯ (ಕ್ಯಾಟ್ಸ್-ಐ) ದಾತನು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪುಷ್ಪರಾಗ (ಟೋಪಾಜ್) ದಾತನು ಸಹ ತಕ್ಕ ಉನ್ನತ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 110

पुष्परागप्रदानेन सर्वत्र सुखमश्नुते । अश्वदो ह्यश्वसान्निध्यं चिरं व्रजति भूमिप ॥ ११० ॥

ಪುಷ್ಪರಾಗ (ಟೋಪಾಜ್) ದಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅಶ್ವದಾನದಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಶ್ವಗಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 111

गजदानेन महता सर्वान्कामानवाप्नुयात् । प्रयाति यानदानेन स्वर्गं स्वर्यानमास्थितः ॥ १११ ॥

ಮಹತ್ತಾದ ಗಜದಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾನದಾನದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ, ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಯಾನವನ್ನು ಆರೋಹಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 112

महिषीदो जयत्येव ह्यपमृत्युं न संशयः । गवां तृणप्रदानेन रुद्र लोकमवाप्नुयात् ॥ ११२ ॥

ಮಹಿಷೀ-ಗೋ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅಪಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗೋಗಳಿಗೆ ತೃಣ/ಮೇವು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ರುದ್ರಲೋಕ (ಶಿವಧಾಮ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 113

वारुणं लोकमाप्नोति महीश लवणप्रदः । स्वाश्रमाचारनिरता सर्वभूतहिते रताः ॥ ११३ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಲವಣ (ಉಪ್ಪು) ದಾನ ಮಾಡುವವನು ವರುಣಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಸರ್ವಭೂತಹಿತದಲ್ಲಿ ರತರಾದವರೂ ಶುಭಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

Verse 114

अदाम्भिका गतासूयाः प्रयान्ति ब्रह्मणः पदम् । परोपदेशनिरता वीतरागा विमत्सरा ॥ ११४ ॥

ದಂಭರಹಿತರು, ಅಸೂಯಾರಹಿತರು, ಪರೋಪದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ವೈರಾಗ್ಯವಂತರು, ಮತ್ಸರರಹಿತರು—ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 115

हरिपादार्चनरताः प्रयान्ति सदनं हरेः । सत्सङ्गाह्लादनिरताः सत्कर्मसु सदोद्यताः ॥ ११५ ॥

ಹರಿಪಾದಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಹರಿಯ ಸದುನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ಸಂಗದ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಅವರು ಸದಾ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 116

परापवादविमुखाः प्रयान्ति हरिमन्दिरम् । नित्यं हितकरा ये तु ब्राह्मणेषु च गोषु च ॥ ११६ ॥

ಪರಾಪವಾದ (ಪರನಿಂದೆ)ದಿಂದ ವಿಮುಖರಾದವರು ಹರಿಮಂದಿರವನ್ನು (ಹರಿಧಾಮ) ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಹಿತ ಮಾಡುವವರೂ ಅದೇ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

Verse 117

परस्त्रीसङ्गविमुखा न पश्यन्ति यमालयम् । जितेन्द्रि या जिताहारा गोषु क्षान्ताः सुशीलिनः ॥ ११७ ॥

ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರು ಯಮಾಲಯವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿಗಳು, ಮಿತಾಹಾರಿಗಳು, ಗೋವುಗಳ प्रति ಕ್ಷಮಾಶೀಲರು, ಸುಶೀಲರು—ಅವರು ದಂಡಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗರು.

Verse 118

ब्राह्मणेषु क्षमाशीलाः प्रयान्ति भवनं हरेः । अग्निशुश्रूषवश्चैव गुरुशुश्रूषकास्तथा ॥ ११८ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ प्रति ಕ್ಷಮಾಶೀಲರಾದವರು ಹರಿಯ ಭವನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಮತ್ತು ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಕರು ಕೂಡ ಅದೇ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 119

पतिशुश्रूषणरता न वै संसृतिभागिनः । सदा देवार्चनरता हरिनामपरायणाः ॥ ११९ ॥

ಪತಿಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಸಾರಭಾಗಿನಿಯರು ಅಲ್ಲ. ಸದಾ ದೇವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ರತರಾಗಿ, ಹರಿನಾಮದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾಗಿರುವವರು ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 120

प्रतिग्रहनिवृत्ताश्च प्रयान्ति परमं पदम् । अनाथं विप्रकुणपं ये दहेयुर्नृपोत्तम ॥ १२० ॥

ಪ್ರತಿಗ್ರಹ (ಅಧರ್ಮಕಾರಕ ದಾನ ಸ್ವೀಕಾರ)ದಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಅನಾಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶವವನ್ನು ದಹಿಸುವವರೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 121

अश्वमेधसहस्राणां फलमश्नुवते सदा । पत्रैः पुष्पैः फलैर्वापि जलैर्वा मनुजेश्वर ॥ १२१ ॥

ಹೇ ಮನುಜೇಶ್ವರ, ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಪತ್ರೆ, ಪುಷ್ಪ, ಫಲ ಅಥವಾ ಜಲದಿಂದ (ಭಗವಂತನನ್ನು) ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 122

पूजया रहितं लिङ्गमचर्येत्तत्फलं शृणु । अप्सरोगणगन्धर्वैः स्तूयमानो विमानगः ॥ १२२ ॥

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದೆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು—ಅವನು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಾರೂಢನಾಗಿ ಅಪ್ಸರಾ-ಗಂಧರ್ವಗಣಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 123

प्रयाति शिवसान्निध्यमित्याह कमलोद्भवः । चुलुकोदकमात्रेण लिङ्गं संस्नाप्य भूमिप ॥ १२३ ॥

ಕಮಲೋದ್ಭವ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನು ಹೇಳಿದನು—‘ಅವನು ಶಿವಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ,’ ಓ ರಾಜನೇ; ಕೇವಲ ಒಂದು ಚುಲುಕ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡಿದರೆ।

Verse 124

लक्षाश्वमेधजं पुण्यं संप्राप्नोति न संशयः । पूजया रहितं लिङ्गं कुसुमैर्योऽचयेत्सुधीः ॥ १२४ ॥

ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿ ಲಕ್ಷ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಜನ್ಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 125

अश्वमेधायुतफलं भवेत्तस्य जनेश्वर । भक्ष्यैर्भोज्यैः फलैर्वापि शून्यं लिङ्गं प्रपूज्य च ॥ १२५ ॥

ಓ ಜನೆಶ್ವರ, ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಗಳಾಗಲಿ ಫಲಗಳಾಗಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಶೂನ್ಯ (ನಿರಾಕಾರ) ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದವನಿಗೆ ದಶಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 126

शिवसायुज्यमाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जितम् । पूजया रहितं विष्णुं योऽचयेदर्कवंशज ॥ १२६ ॥

ಓ ಅರ್ಕವಂಶಜ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಿ ಅರ್ಚಿಸುವವನು ಪುನರಾವೃತ್ತಿರಹಿತ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 127

जलेनापि स सालोक्यं विष्णोर्याति नरोत्तम । देवतायतने यस्तु कुर्यात्सम्मार्जनं सुधीः ॥ १२७ ॥

ಹೇ ನರೋತ್ತಮ! ಯಾರು ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜಾಡುಮಾಡಿ, ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 128

यावत्पांसु युगावासं वैष्णवे मन्दिरे लभेत् । शीर्णं स्फटिकलिङ्गं तु यः संदध्यान्नृपोत्तम ॥ १२८ ॥

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ವೈಷ್ಣವ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವಾದರೂ ವಾಸ-ಸೇವೆಯ ಲಾಭ ಎಷ್ಟೋ, ಅಷ್ಟೇ ಪುಣ್ಯವು ಜೀರ್ಣ ಸ್ಫಟಿಕಲಿಂಗವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 129

शतजन्मार्जितैः पापैर्मुच्यते स तु मानवः । यस्तु देवालये राजन्नपि गोचर्ममात्रकम् ॥ १२९ ॥

ಹೇ ರಾಜನ್! ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಗೋಚರ್ಮಮಾತ್ರವಾದರೂ ಸ್ಥಳವನ್ನು ದಾನ-ಸಮರ್ಪಣಾದಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 130

जलेन सिञ्चेद् भूभागं सोऽपि स्वर्गं लभेन्नरः । गन्धोदकेन यः सिञ्चेद्देवतायतने भुवम् ॥ १३० ॥

ನೀರಿನಿಂದ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸುವವನು ಕೂಡ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧಜಲದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸುವವನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 131

यावत्कणानुकल्पं तु तिष्ठेत देवसन्निधौ । मृदा धातुविकारैर्वा यो लिम्पेद्देवतागृहम् ॥ १३१ ॥

ದೇವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಣಮಾತ್ರ ಕಾಲವಾದರೂ ನಿಂತಿರಲಿ; ಅಥವಾ ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಧಾತುಮಿಶ್ರಣಗಳಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡಲಿ—ಇದು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವಾಗಿದೆ।

Verse 132

स कोटिकुलमुद्धृत्य याति साम्यं मधुद्विषः । शिलाचूर्णेन यो मर्त्यो देवागारं तु लेपयेत् ॥ १३२ ॥

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಶಿಲಾಚೂರ್ಣದಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಲೇಪನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕೋಟಿ ಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಮಧುದ್ವಿಷ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಮ್ಯ (ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 133

स्वस्तिकादीनि वा कुर्यात्तस्य पुण्यमनन्तकम् । यः कुर्याद्दीपरचनां देवतायतने नृप ॥ १३३ ॥

ಅಥವಾ ಸ್ವಸ್ತಿಕಾದಿ ಮಂಗಳಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಅನಂತ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ। ಓ ರಾಜನೇ! ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸುವವನು ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 134

तस्य पुण्यं प्रसङ्ख्यातुं नोत्सहेऽब्दशतैरपि । अखण्डदीपं यः कुर्याद्विष्णोर्वा शङ्करस्य च ॥ १३४ ॥

ಅವನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಎಣಿಸಲು ನಾನೇನು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ—ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಲಿ ಶಂಕರನಿಗಾಗಲಿ ಅಖಂಡ ದೀಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನ ಪುಣ್ಯ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮಹತ್।

Verse 135

क्षणे क्षणेऽश्वमेधस्य फलं तस्य न दुर्लभम् । अर्चितं शङ्करं दृष्ट्वा विष्णुं वापि नमेत्तु यः ॥ १३५ ॥

ಅವನಿಗೆ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ—ಪೂಜಿತ ಶಂಕರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವನು।

Verse 136

स विष्णुभवनं प्राप्य मोदते च युगायुतम् । देव्याः प्रदक्षिणामेकां सप्त सूर्यस्य भूमिप ॥ १३६ ॥

ಅವನು ವಿಷ್ಣುಭವನವನ್ನು ಪಡೆದು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ। ಓ ಭೂಮಿಪ! ದೇವಿಯ ಒಂದು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಸೂರ್ಯನ ಏಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗಳ ಸಮಾನ ಫಲದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 137

तिस्रो विनायकस्यापि चतस्रो विष्णुमन्दिरे । कृत्वा तत्तद्गृहं प्राप्य मोदते युगलक्षकम् ॥ १३७ ॥

ವಿನಾಯಕನಿಗೆ ಮೂರು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಇಂತಹ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಆಯಾ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆದು ಎರಡು ಲಕ್ಷ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 138

यो विष्णोर्भक्तिभावेन तथैव गोद्विजस्य च । प्रदक्षिणां चरेत्तस्य ह्यश्वमेधः पदे पदे ॥ १३८ ॥

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಗೋವನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 139

काश्यां माहेश्वरं लिङ्गं संपूज्य प्रणमेत्तु यः । न तस्य विद्यते कृत्यं संसृतिर्नैव जायते ॥ १३९ ॥

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವನಿಗೆ ಮತ್ತೇನು ಕರ್ತವ್ಯ ಉಳಿಯದು; ಅವನಿಗೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವೇ ಉಂಟಾಗದು।

Verse 140

शिवं प्रदक्षिणं कृत्वा सव्येनैव विधानतः । नरो न च्यवते स्वर्गाच्छङ्करस्य प्रसादतः ॥ १४० ॥

ವಿಧಾನದಂತೆ ಶಿವನನ್ನು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಶಂಕರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಪತನಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 141

स्तुत्वा स्तोत्रैर्जगन्नाथं नारायणमनामयम् । सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा यद्यदिच्छति ॥ १४१ ॥

ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಜಗನ್ನಾಥನಾದ ನಿರಾಮಯ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 142

देवतायतने यस्तु भक्तियुक्तः प्रनृत्यति । गायते वा स भूपाल रुद्र लोके च मुक्तिभाक् ॥ १४२ ॥

ಹೇ ಭೂಪಾಲ! ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವವನು ಅಥವಾ ಹಾಡುವವನು ಮುಕ್ತಿಭಾಗ್ಯನಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 143

ये तु वाद्यं प्रकुर्वन्ति देवतायतने नराः । ते हंसयानमारूढा व्रजन्ति ब्रह्मणः पदम् ॥ १४३ ॥

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಿಸುವ ಜನರು ಹಂಸಯಾನದಲ್ಲಿ ಆರೂಢರಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪದ (ಲೋಕ)ವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 144

करतालं प्रकुर्वन्ति देवतायतने तु ये । ते सर्वपापनिर्मुक्ता विमानस्था युगायुतम् ॥ १४४ ॥

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕರತಾಳ (ಚಪ್ಪಾಳೆ) ಮಾಡುವವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ವಿಮಾನಸ್ಥರಾಗಿ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 145

देवतायतने ये तु घण्टानादं प्रकुर्वते । तेषां पुण्यं निगदितुं न समर्थः शिवः स्वयम् ॥ १४५ ॥

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಘಂಟಾನಾದ ಮಾಡುವವರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಸ್ವತಃ ಶಿವನೂ ಸಹ ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ।

Verse 146

भेरीमृदङ्गपटहमुरजैश्च सडिण्डिमैः । संप्रीणयन्ति देवेशं तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ १४६ ॥

ಭೇರಿ, ಮೃದಂಗ, ಪಟಹ, ಮುರಜ ಹಾಗೂ ಡಿಂಡಿಮ ಮೊದಲಾದ ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಅವರು ದೇವೇಶನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 147

देवस्त्रीगणसंयुक्ताः सर्वकामैः समर्चिताः । स्वर्गलोकमनुप्राप्य मोदन्ते कल्पपञ्चकम् ॥ १४७ ॥

ದೇವಾಂಗನಾಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಸರ್ವಕಾಮ್ಯಭೋಗಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿ ಐದು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 148

देवतामन्दिरे कुर्वन्नरः शङ्खं नृप । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते ॥ १४८ ॥

ಓ ನೃಪ! ದೇವತಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಶಂಖವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಅಥವಾ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 149

तालकांस्यादिनिनदं कुर्वन् विष्णुगृहे नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकमवाप्नुयात् ॥ १४९ ॥

ವಿಷ್ಣು ಗೃಹದಲ್ಲಿ ತಾಳ, ಗಂಟೆ, ಕಾಂಸ್ಯಾದಿ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 150

यो देवः सर्वदृग्विष्णुर्ज्ञानरूपी निरञ्जनः । सर्वधर्मफलं पूर्णं संतुष्टः प्रददाति च ॥ १५० ॥

ಸರ್ವದರ್ಶಿಯಾದ ದೇವರು—ವಿಷ್ಣು—ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನೂ ನಿರಂಜನನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಆತನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದಾಗ ಸರ್ವಧರ್ಮಫಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 151

यस्य स्मरणमात्रेण देवदेवस्य चक्रिणः । सफलानि भवन्त्येव सर्वकर्माणि भूपते ॥ १५१ ॥

ಓ ಭೂಪತೇ! ದೇವದೇವನಾದ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವಕರ್ಮಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲವತ್ತಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 152

परमात्मा जगन्नाथः सर्वकर्म्मफलप्रदः । सत्कर्मकर्तृभिर्नित्यं स्मृतः सर्वार्तिनाशनः । तमुद्दिश्य कृतं यच्च तदानन्त्याय कल्पते ॥ १५२ ॥

ಪರಮಾತ್ಮ ಜಗನ್ನಾಥನು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು. ಸತ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ಅವನನ್ನು ನಿತ್ಯ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಆರ್ಥಿ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾಡಿದುದೆಲ್ಲ ಅನಂತ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 153

धर्माणि विष्णुश्च फलानि विष्णुः कर्माणि विष्णुश्च फलानि भोक्ता । कार्यं च विष्णुः करणानि विष्णुरस्मान्न किञ्चिद्व्यतिरिक्तमस्ति ॥ १५३ ॥

ಧರ್ಮವೂ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಫಲವೂ ವಿಷ್ಣುವೇ; ಕರ್ಮವೂ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಫಲಭೋಕ್ತನೂ ವಿಷ್ಣುವೇ. ಕಾರ್ಯವೂ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಕರಣಗಳು (ಸಾಧನಗಳು) ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುವೇ—ಅವನ ಹೊರತು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 154

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे धर्मानुकथनं नाम त्रयोदशोऽध्यायः ॥ १३ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯ ಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಪ್ರಥಮ ಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಧರ್ಮಾನುಕಥನ’ ಎಂಬ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.