The Narration of the Trayodaśī Vow Observed Throughout the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि त्रयोदश्या व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो भक्त्या सुभगो जायते भुवि ॥ १ ॥

ಸನಾತನನು ಹೇಳಿದರು—ಇದೀಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ತ್ರಯೋದಶಿಯ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತನಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 2

मधौ शुक्लत्रयोदश्यां मदनं चन्दनात्मकम् । कृत्वा संपूज्य यत्नेन वीजेयव्द्यजनेन च ॥ २ ॥

ಮಧು ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಚಂದನರೂಪವಾಗಿ ಮದನನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಧಿವತ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಜಯ-ವ್ಯಜನ (ಪವಿತ್ರ ಪಂಖಾ)ದಿಂದ ವೀಸಬೇಕು.

Verse 3

ततः संक्षुधितः कामः पुत्रपौत्रविवर्द्धनः । अनंगपूजाप्यत्रोक्ता तां निबोध मुनीश्वर ॥ ३ ॥

ನಂತರ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡ ಕಾಮ—ಪುತ್ರಪೌತ್ರವರ್ಧಕನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದು—ಇದರ ವಿಷಯ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಅನಂಗ (ಕಾಮ) ಪೂಜೆಯೂ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುನೀಶ್ವರನೇ, ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸು.

Verse 4

सिन्दूररजनीरागैः फलकेऽनंगमालिखेत् । रतिप्रीतियुतं श्लक्ष्णं पुष्पचापेषुधारिणम् ॥ ४ ॥

ಸಿಂಧೂರ ಮತ್ತು ಅರಿಶಿನ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಫಲಕದ ಮೇಲೆ ಅನಂಗನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು—ಮೃದು ಹಾಗೂ ಸುಂದರ, ರತಿ-ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ, ಪುಷ್ಪಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಬಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು.

Verse 5

कामदेवं वसन्तं च वाजिवक्त्रं वृषध्वजम् । मध्याह्ने पूजयेद्भक्त्या गंधस्रग्भूषणांशुकैः ॥ ५ ॥

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾಮದೇವ, ವಸಂತ, ವಾಜಿವಕ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವೃಷಧ್ವಜ (ಶಿವ)ರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸುಗಂಧ, ಹಾರ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 6

क्षभ्यैर्नानाविधैस्चापि मन्त्रेणानेन नारद । नमो माराय कामाय कामदेवस्य मूर्त्तये ॥ ६ ॥

ಹೇ ನಾರದ, ನಾನಾವಿಧ ಅರ್ಪಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಜಪಿಸಬೇಕು— “ಮಾರಾಯ ನಮಃ, ಕಾಮಾಯ ನಮಃ; ಕಾಮದೇವನ ಮೂರ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।”

Verse 7

ब्रह्मविष्णुशिवेंद्राणां मनःभोभकराय वै । तत्तस्याग्रतो भक्त्या पूजयेदंगनापतिम् ॥ ७ ॥

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರ ಮನೋಜ ಪುತ್ರನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದೇವತೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂಗನಾಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 8

वस्त्रमाल्याविभूषाद्यैः कामोऽयमिति चिंतयेत् । संपूज्य द्विजदांपत्यं गंधवस्त्रविभूषणैः ॥ ८ ॥

ವಸ್ತ್ರ, ಮಾಲೆ, ಆಭರಣಾದಿಗಳಿಂದ ‘ಇವನೇ ಕಾಮ’ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸುಗಂಧ, ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ದ್ವಿಜ ದಂಪತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 9

एवं यः कुरुते विप्र वर्षे वर्षे महोत्सवम् । वसंतसमये प्राप्ते हृष्टः पुष्टः सदैव सः ॥ ९ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವರ್ಷೇವರ್ಷ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ವಸಂತಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಸದಾ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಪುಷ್ಟನಾಗಿ (ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ) ಇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

प्रतिमासं पूजयेद्वा यावद्वर्षं समाप्यते । मदनं हृद्भवं कामं मन्मथं च रतिप्रियम् ॥ १० ॥

ಅಥವಾ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಮಾಸ ಪೂಜಿಸಬೇಕು— ಮದನ, ಹೃದ್ಭವ, ಕಾಮ, ಮನ್ಮಥ ಮತ್ತು ರತಿಪ್ರಿಯನಾದ ದೇವನನ್ನು।

Verse 11

अनंगं चैव कंदर्पं पूजयेन्मकरध्वजम् । कुसुमायुधसंज्ञं च ततः पश्चान्मनोभवम् ॥ ११ ॥

ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಅನಂಗ ಹಾಗೂ ಕಂದರ್ಪ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಮಕರಧ್ವಜ, ಕುಸುಮಾಯುಧ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿಯಿಂದ, ಆಮೇಲೆ ಮನೋಭವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 12

विषमेषु तथा विप्र मालतीगप्रियमित्यपि । अजाया दानमप्युक्तं स्नात्वा नद्या विधानतः ॥ १२ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ, ವಿಷಮ (ಅಶುಭ) ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಿಯವಾದುದು—ಮಾಲತಿ (ಮಲ್ಲಿಗೆ) ಪುಷ್ಪಗಳಂತಹವು—ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅಜಾ (ಮೇಕೆ) ದಾನವೂ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 13

अजाः पयस्विनीर्दद्याद्दरिद्राय कुटुंबिने । भूयस्त्वनेन दानेन स लोके नैव जायते ॥ १३ ॥

ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಮೇಕೆಗಳನ್ನು ದರಿದ್ರ ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಈ ದಾನದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ದಾತನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 14

यदीयं शनिना युक्ता सा महावारुणी स्मृता । गंगायां यदि लभ्येत कोटिसूर्यग्रहाधिका ॥ १४ ॥

ಈ ವಾರುಣೀ ಕಾಲವು ಶನಿಯೋಗದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದಾಗ ಅದನ್ನು ‘ಮಹಾವಾರುಣೀ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಲಭಿಸಿದರೆ ಅದರ ಪುಣ್ಯ ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ।

Verse 15

शुभयोगः शतर्क्षं च शनौ कामे मधौ सिते । महामहेति विख्याता कुलकोटिविमुक्तिदा ॥ १५ ॥

ಶುಭ ಯೋಗವು ಶತಭಿಷ (ಶತಾರ್ಕ್ಷ) ನಕ್ಷತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿ—ಶನಿವಾರ, ಕಾಮ (ಫಾಲ್ಗುಣ) ಅಥವಾ ಮಧು (ಚೈತ್ರ) ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ—ಬಂದರೆ ಅದು ‘ಮಹಾಮಹಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅದು ವಂಶದ ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 16

राधशुक्लत्रयोदश्यां कामदेवव्रतं स्मृतम् । तत्र गंधादिभिः कामं पूजयेदुपवासवान् ॥ १६ ॥

ರಾಧ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ‘ಕಾಮದೇವ ವ್ರತ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು॥१६॥

Verse 17

प्रतिमासं ततः पश्चात्त्रयोदश्यां सिते दले । एवमेव व्रतं कार्यं वर्षांते गामलंकृताम् ॥ १७ ॥

ನಂತರ ಪ್ರತಿಮಾಸವೂ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು॥१७॥

Verse 18

दद्याद्विप्राय सत्कृत्य व्रतसांगत्वसिद्धये । ज्येष्ठशुक्लत्रयोदश्यां दौर्भाग्यशमनं व्रतम् ॥ १८ ॥

ವ್ರತವು ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲು ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಸತ್ಕಾರಪೂರ್ವಕ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು. ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಈ ‘ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ-ಶಮನ’ ವ್ರತ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ॥१८॥

Verse 19

तत्र स्नात्वा नदीतोये पूजयेच्छुचिदेशजम् । श्वेतमंदारमर्कं वा करवीरं च रक्तकम् ॥ १९ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನದಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಪಡೆದ ಪವಿತ್ರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಬಿಳಿ ಮಂದಾರ, ಅರ್ಕ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಅಥವಾ ಕರವೀರ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಹೂಗಳು॥१९॥

Verse 20

निरीक्ष्य गगने सूर्यं प्रार्थयेन्मंत्रतस्तदा । मंदारकरवीरार्का भवंतो भास्करांशजाः ॥ २० ॥

ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು—“ಮಂದಾರ, ಕರವೀರ, ಅರ್ಕಾ! ನೀವು ಭಾಸ್ಕರ ಕಿರಣಜನ್ಯರು; ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿರಿ.”॥२०॥

Verse 21

पूजिता मम दौर्भाग्यं नाशयंतु नमोऽस्तु वः । इत्थं योऽर्चयते भक्त्या वर्षे वर्षे द्रुमत्रयम् ॥ २१ ॥

ಹೇ ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷತ್ರಯವೇ! ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನನ್ನ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿರಿ—ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವರ್ಷೇವರ್ಷ ಈ ವೃಕ್ಷತ್ರಯವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೋ…

Verse 22

नश्यते तस्य दौर्भाग्यं नात्र कार्या विचारणा । शुचिशुक्लत्रयोदश्यामेकभक्तं समाचरेत् ॥ २२ ॥

ಅವನ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಬೇಡ. ಶುದ್ಧ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ‘ಏಕಭಕ್ತ’ (ಒಮ್ಮೆ ಭೋಜನ) ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 23

पूजयित्वा जगन्नाथावुमामाहेश्वरी तनूः । हैम्यौ रौप्यौ च मृन्मप्यौ यथाशक्त्या विधाय च ॥ २३ ॥

ಜಗನ್ನಾಥನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಉಮಾ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಅವನ್ನು ಬಂಗಾರದಲ್ಲಿ, ಬೆಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

Verse 24

सिंहोक्षस्थे देवगृहे गोष्ठे ब्राह्मणवेश्मनि । स्थापयित्वा प्रतिष्ठाप्य दैवमंत्रेण नारद ॥ २४ ॥

ಓ ನಾರದಾ! ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಾಗಲಿ ವೃಷಾಸನದಲ್ಲಾಗಲಿ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ—ಎಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೂ—ದೈವಮಂತ್ರದಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 25

ततः पंचदिनं पूजा चैकभक्तं व्रतं तथा । तृतीयदिवसे प्रातः स्नात्वा संपूज्य तौ पुनः ॥ २५ ॥

ನಂತರ ಐದು ದಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಏಕಭಕ್ತ’ ವ್ರತವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮೂರನೇ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 26

समर्पणीयौ विप्राय वेदवेदांगशालिने । वर्षे वर्षे ततः पश्चाद्विधेयं वर्षपंचकम् ॥ २६ ॥

ವೇದ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 27

तदंते धेनुयुग्मेन सहितौ तौ प्रदापयेत् । इत्थं नरो वा नारी वा कृत्वा व्रतमिदं शुभम् ॥ २७ ॥

ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಈ ಶುಭ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ (ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ/ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ).

Verse 28

नैव दांपत्यविच्छेदं लभते सप्तजन्मसु । नभः शुक्लत्रयोदश्यां रतिकामव्रतं शुभम् ॥ २८ ॥

ನಭಸ್ (ಶ್ರಾವಣ) ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಶುಭ ರತಿ-ಕಾಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು/ಆಚರಿಸಿದವಳು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ದಾಂಪತ್ಯ ವಿಚ್ಛೇದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

वैधव्यवारणं स्त्रीणां तथा संतानवर्धनम् । कृतोपवासा कन्यैव नारी वा द्विजसत्तम ॥ २९ ॥

ಇದು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ವೈಧವ್ಯವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಸಂತಾನವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಕನ್ಯೆಯಾಗಲಿ ವಿವಾಹಿತೆಯಾಗಲಿ—ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಿ ಈ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 30

ताम्रे वा मृन्मये वापि सौवर्णे राजते तथा । रतिकामौ प्रविन्यस्य गंधाद्यैः सम्यगर्चयेत् ॥ ३० ॥

ತಾಮ್ರ, ಮಣ್ಣಿನ, ಸ್ವರ್ಣ ಅಥವಾ ರಜತದಲ್ಲಿ ರತಿ-ಕಾಮರ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 31

ततस्तु द्विजदांपत्यं चतुर्दश्यां निमंत्र्य च । सतकृत्य भोज्य प्रतिमे दद्यात्ताभ्यां सदक्षिणे ॥ ३१ ॥

ನಂತರ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ದ್ವಿಜ ದಂಪತಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಸತ್ಕರಿಸಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಎರಡು ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಹಾಗೂ ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 32

एवं चतुर्दशाब्दं च कृत्वा व्रतमनुत्तमम् । धेनुयुग्मान्विते देये व्रतसंपूर्तिहेतवे ॥ ३२ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ಅನುತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ವ್ರತಸಂಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 33

भाद्रशुक्लत्रयोदश्यां गोत्रिरात्रव्रतं स्मृतम् । लक्ष्मीनारायणं कृत्वा सौवर्णं वापि राजतम् ॥ ३३ ॥

ಭಾದ್ರಪದ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ‘ಗೋ-ತ್ರಿರಾತ್ರ ವ್ರತ’ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ. ಆ ದಿನ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ನಾರಾಯಣರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಬಂಗಾರದಿಂದಲೋ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದಲೋ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 34

पंचामृतेन संस्नाप्य मण्डलेऽष्टदले शुभे । पीठे विन्यस्य वस्त्राढ्यं गंधाद्यैः परिपूजयेत् ॥ ३४ ॥

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಶುಭ ಅಷ್ಟದಲ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 35

आरार्तिकं ततः कृत्वा दद्यात्सान्नोदकं घटम् । एवं दिनत्रयं कृत्वा व्रतांते मासमर्च्य च ॥ ३५ ॥

ನಂತರ ಆರತಿ ಮಾಡಿ, ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನದೊಂದಿಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಘಟವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮೂರು ದಿನ ಮಾಡಿ, ವ್ರತಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳೂ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 36

सम्यगर्थं च संपाद्य दद्यान्मंत्रेण नारद । पंचगावः समुत्पन्ना मथ्यमाने महोदधौ ॥ ३६ ॥

ಹೇ ನಾರದಾ! ಅಗತ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಣದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ಗా ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮಹೋದಧಿ ಮಥನದಲ್ಲಿ ಪಂಚಗವ್ಯಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

Verse 37

तासां मध्ये तु या नंदा तस्यै धेन्वै नमो नमः । प्रदक्षिणीकृत्य ततो दद्याद्विप्राय मंत्रतः ॥ ३७ ॥

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ‘ನಂದಾ’ ಎಂಬ ಧೇನು ಇದ್ದಾಳೆ; ಆ ಗೋವಿಗೆ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು.

Verse 38

गावो ममाग्रतः सन्तु गावो मे संतु पृष्ठतः । गावो मे पार्श्वतः संतु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥ ३८ ॥

ಗೋವುಗಳು ನನ್ನ ಮುಂದಿರಲಿ, ಗೋವುಗಳು ನನ್ನ ಹಿಂದಿರಲಿ. ಗೋವುಗಳು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರಲಿ; ನಾನು ಗೋವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ.

Verse 39

ततश्च द्विजदांपत्यं सम्यगभ्यर्च्य भोजयेत् । लक्ष्मीनारायणं तस्मै सत्कृत्य प्रतिपादयेत् ॥ ३९ ॥

ನಂತರ ದ್ವಿಜ ದಾಂಪತ್ಯವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ಗా ಪೂಜಿಸಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಗೌರವದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರತಿಮೆ (ಅಥವಾ ಸ್ವರೂಪ)ವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 40

अश्वमेधसहस्राणि राजसूयशतानि च । कृत्वा यत्फलमाप्नोति गोत्रिरात्रव्रताच्च तत् ॥ ४० ॥

ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ಗೋತ್ರಿರಾತ್ರ ವ್ರತದಿಂದಲೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 41

इषे शुक्लत्रयोदश्यां त्रिरात्रशोककव्रतम् । हैमं ह्यशोकं निर्माय पूजयित्वा विधानतः ॥ ४१ ॥

ಈಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ‘ಅಶೋಕ ವ್ರತ’ವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಅಶೋಕ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 42

उपवासपरा नारी नित्यं कुर्यात्प्रदक्षिणाः । अष्टोत्तरशतं विप्र मंत्रेणानेन सादरम् ॥ ४२ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಉಪವಾಸನಿಷ್ಠೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ನಿತ್ಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಶತ (೧೦೮) ಬಾರಿ.

Verse 43

हरेण निर्मितः पूर्वं त्वमशोक कृपालुना । लोकोपकारकरणस्तत्प्रसीद शिवप्रिय ॥ ४३ ॥

ಹೇ ಅಶೋಕ! ಕೃಪಾಳು ಹರಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು—ಹೇ ಶಿವಪ್ರಿಯ!

Verse 44

ततस्तृतीये दिवसे वृक्षे तस्मिन्वृषध्वजम् । समभ्यर्च्य विधानेन द्विजं संभोज्य दापयेत् ॥ ४४ ॥

ನಂತರ ಮೂರನೇ ದಿನ ಅದೇ ವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವೃಷಧ್ವಜ (ಶಿವ)ನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ; ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 45

एवं कृतव्रता नारी वैधव्यं नाप्नुयात्क्वचित् । पुत्रपौत्रादि सहिता भर्तुश्च स्यात्सुवल्लभा ॥ ४५ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀ ಯಾವಾಗಲೂ ವೈಧವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ ಪತಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 46

ऊर्ज्जकृष्णत्रयोदश्यामेकभक्तः समाहितः । प्रदोषे तैलदीपं तु प्रज्वाल्याभ्यर्च्य यत्नतः ॥ ४६ ॥

ಊರ್ಜ (ಕಾರ್ತಿಕ) ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಭಕ್ತನಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು; ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 47

गृहद्वारे बहिर्दद्याद्यमो मे प्रीयतामिति । एवं कृते तु विप्रेंद्र यमपीडा न जायते ॥ ४७ ॥

ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಹೊರಗೆ ‘ಯಮನು ನನಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅರ್ಪಣೆ ಇಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಯಮಪೀಡೆ ಉಂಟಾಗದು।

Verse 48

ऊर्ज्शुक्लत्रयोदश्यामेकभोजी द्विजोत्तम । पुनः स्नात्वा प्रदोषे तु वाग्यतः सुसमाहितः ॥ ४८ ॥

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಊರ್ಜ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಪ್ರದೋಷದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಸಮಾಹಿತವಾಗಿರಿಸಬೇಕು।

Verse 49

प्रदीपानां सहस्रेण शतेनाप्यथवा द्विज । प्रदीपयेच्छिवं वापि द्वात्रिंशद्दीपमालया ॥ ४९ ॥

ಓ ದ್ವಿಜ, ಸಾವಿರ ದೀಪಗಳಿಂದ—ಅಥವಾ ನೂರು ದೀಪಗಳಿಂದ—ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲವೇ ಮೂವತ್ತೆರಡು ದೀಪಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದಲೂ ಆತನನ್ನು ಆಲೋಕಿಸಬೇಕು।

Verse 50

घृतेन दीपयेद्द्वीपान्गंधाद्यैः पूजयेच्छिवम् । फलैर्नानाविधैश्चैव नैवेद्यैरपि नारद ॥ ५० ॥

ಓ ನಾರದ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ದೀಪಾಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಬೇಕು; ಗಂಧಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಫಲಗಳು ಹಾಗೂ ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 51

ततः स्तुवीत देवेशं शिवं नाम्नां शतेन च । तानि नामानि कीर्त्यंते सर्वाभीष्टप्रदानि वै ॥ ५१ ॥

ನಂತರ ದೇವೇಶನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಶತ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು; ಆ ನಾಮಗಳು ಕೀರ್ತನೀಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ।

Verse 52

नमो रुद्राय भीमाय नीलकंठाय वेधसे । कपर्द्दिने सुरेशाय व्योमकेशाय वै नमः ॥ ५२ ॥

ರುದ್ರನಿಗೆ, ಭೀಮನಿಗೆ, ನೀಲಕಂಠನಾದ ವೇಧಸಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಜಟಾಧಾರಿಗೆ, ದೇವಾಧಿಪತಿಗೆ, ವ್ಯೋಮಕೇಶನಿಗೆ—ಆಕಾಶವೇ ಕೇಶಗಳಾದವನಿಗೆ—ನಮಃ।

Verse 53

वृषध्वजाय सोमाय सोमनाथाय वै नमः । दिगंबराय भृंगाय उमाकांताय वर्द्धिने ॥ ५३ ॥

ವೃಷಧ್ವಜನಿಗೆ, ಸೋಮನಿಗೆ, ಸೋಮನಾಥನಿಗೆ ನಮಃ; ದಿಗಂಬರನಿಗೆ, ಭೃಂಗನಿಗೆ, ಮತ್ತು ಉಮಾಕಾಂತನಾದ ವರ್ಧಿನಿಗೆ—ವೃದ್ಧಿ ನೀಡುವವನಿಗೆ—ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 54

तपोमयाय व्याप्ताय शिपिविष्याय वै नमः । व्यालप्रियाय व्यालाय व्यालानां पतये नमः ॥ ५४ ॥

ತಪೋಮಯನಿಗೆ, ಸರ್ವವ്യാപಕನಿಗೆ, ಶಿಪಿವಿಷ್ಟನಿಗೆ ನಮಃ; ವ್ಯಾಲಪ್ರಿಯನಿಗೆ, ಸ್ವಯಂ ವ್ಯಾಲಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ವ್ಯಾಲಗಳ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 55

महीधराय व्योमाय पशूनां पतये नमः । त्रिपुरघ्नाय सिंहाय शार्दूलायार्षभाय च ॥ ५५ ॥

ಮಹೀಧರನಿಗೆ, ವ್ಯೋಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಸಮಸ್ತ ಪಶುಗಳ ಪತಿಗೆ ನಮಃ; ತ್ರಿಪುರಘ್ನನಿಗೆ, ಸಿಂಹನಿಗೆ, ಶಾರ್ದೂಲನಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಋಷಭಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 56

मिताय मितनाथाय सिद्धाय परमेष्ठिने । वेदगीताय गुप्ताय वेदगुह्याय वै नमः ॥ ५६ ॥

ಮಿತನಾಗಿಯೂ ಅಮಿತನಾದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮಾಣಗಳ ನಾಥ, ಸಿದ್ಧ ಹಾಗೂ ಪರಮೇಷ್ಠಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವೇದಗಳಿಂದ ಗೀತನಾದ, ಗುಪ್ತನಾದ, ವೇದಗಳ ಪರಮ ಗುಹ್ಯರಹಸ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 57

दीर्घाय दीर्घरूपाय दीर्घार्थाय महीयसे । नमो जगत्प्रतिष्ठाय व्योमरूपाय वै नमः ॥ ५७ ॥

ಅನಂತನಾದ, ದೀರ್ಘರೂಪನಾದ, ದೀರ್ಘಾರ್ಥಸ್ವರೂಪನಾದ ಮಹನೀಯ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಾದ, ವ್ಯೋಮರೂಪನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 58

कल्याणाय विशिष्याय शिष्टाय परमात्मने । गजकृत्ति धरायाथ अंधकासुरभेदिने ॥ ५८ ॥

ಕಲ್ಯಾಣಸ್ವರೂಪನಾದ, ವಿಶಿಷ್ಟನಾದ, ಶಿಷ್ಟರು ಪೂಜಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗಜಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಂಧಕಾಸುರನನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ನಾಶಮಾಡಿದವನೆಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 59

नीललोहितशुक्लाय चडमुंडप्रियाय च । भक्तिप्रियाय देवाय यज्ञांतायाव्ययाय च ॥ ५९ ॥

ನೀಲ, ಲೋಹಿತ ಮತ್ತು ಶುಕ್ಲ ವರ್ಣಸ್ವರೂಪನಾದ; ಚಂಡ-ಮುಂಡರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ; ಭಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ದೇವನಿಗೆ; ಯಜ್ಞಾಂತಸ್ವರೂಪನಾದ, ಅವ್ಯಯನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 60

महेशाय नमस्तुभ्यं महादेवहराय च । त्रिनेत्राय त्रिवेदाय वेदांगाय नमो नमः ॥ ६० ॥

ಮಹೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮಹಾದೇವ ಹರನಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ. ತ್ರಿನೇತ್ರನಾದ, ತ್ರಿವೇದಸ್ವರೂಪನಾದ, ವೇದಾಂಗಸ್ವರೂಪನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 61

अर्थायार्थस्वरूपाय परमार्थाय वै नमः । विश्वरूपाय विश्वाय विश्वनाथाय वै नमः ॥ ६१ ॥

ಅರ್ಥವೂ ಆಗಿ, ಅರ್ಥಸ್ವರೂಪವೂ ಆಗಿ, ಪರಮಾರ್ಥವೂ ಆಗಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿಶ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಸ್ವಯಂ ವಿಶ್ವವಾಗಿರುವವನಿಗೆ, ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 62

शंकराय च कालाय कालावयवरूपिणे । अरूपाय विरूपाय सूक्ष्मसूक्ष्माय वै नमः ॥ ६२ ॥

ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಅವನೇ ಕಾಲ; ಕಾಲದ ಅವಯವಗಳೇ ಅವನ ಸ್ವರೂಪ. ಅವನು ಅರൂപ, ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಿಗೂ ಅತೀತ; ಸೂಕ್ಷ್ಮತಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ—ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 63

श्मशानवासिने तुभ्यं नमस्ते कृत्तिवाससे । शशांकशेखरायाथ रुद्रभूमिश्रिताय च ॥ ६३ ॥

ಶ್ಮಶಾನವಾಸಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕೃತ್ತಿವಾಸ (ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿ) ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶಶಾಂಕಶೇಖರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ರುದ್ರಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 64

दुर्गाय दुर्गपाराय दुर्गावयवसाक्षिणे । लिंगरूपाय लिंगाय लिंगानपतये नमः ॥ ६४ ॥

ದುರ್ಗಾಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪನಾದ ರಕ್ಷಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಎಲ್ಲ ದುರ್ಗತಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವವನಿಗೆ, ದೇಹೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅವಯವಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಲಿಂಗರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸ್ವಯಂ ಲಿಂಗನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 65

नमः प्रभावरूपाय प्रभावार्थाय वै नमः ॥ ६५ ॥

ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭಾವವೇ ಸ್ವರೂಪವಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವುದೇ ಉದ್ದೇಶವಾದವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 66

नमो नमः कारणकारणाय ते मृत्युंजयायात्मभवस्वरूपिणे । त्रियंबकाय शितिकंठभार्गिणे गौरीयुजे मंगलहेतवे नमः ॥ ६६ ॥

ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ—ನೀವು ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯ, ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ ಹಾಗೂ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ. ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ನೀಲಕಂಠ, ಪರಶುಧಾರಿ, ಗೌರೀಪತಿ, ಮಂಗಳಹೇತು—ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 67

नाम्नां शतमिदं विप्र पिनाकिगुणकीर्तनम् । पठित्वा दक्षिणीकृत्य प्रायान्निजनिकेतनम् ॥ ६७ ॥

ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಪಿನಾಕಿ (ಶಿವ) ಗುಣಕೀರ್ತನೆಯಾದ ಈ ಶತನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ದಕ್ಷಿಣೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 68

एवं कृत्वा व्रतं विप्र महादेवप्रसादतः । भुक्त्वेह भोगानखिलानंते शिवपदं लभेत् ॥ ६८ ॥

ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ಮಹಾದೇವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 69

मार्गशुक्लत्रयोदश्यां योऽनंगं विधिना यजेत् । त्रिकालमेककालं वा शिवसंगमसंभवम् ॥ ६९ ॥

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನಂಗ (ಕಾಮದೇವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ—ತ್ರಿಕಾಲವಾಗಲಿ ಏಕಕಾಲವಾಗಲಿ—ಶಿವ-ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಗಮದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನನ್ನು।

Verse 70

गन्धाद्यैरुपचारैस्तु पूजयित्वा विधानतः । घटे मंगलपट्टे वा भोजयेद्द्विजदंपती ॥ ७० ॥

ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಘಟದ ಬಳಿ ಅಥವಾ ಮಂಗಳಪಟ್ಟದ ಮುಂದೆ, ದ್ವಿಜ ದಂಪತಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 71

ततश्च दक्षिणां दत्वा स्वयमेकाशनं चरेत् । एवं कृते तु विधिवद्व्रती सौभाग्यभाजनः ॥ ७१ ॥

ಅನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ತಾನೇ ಏಕಾಶನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ವ್ರತೀ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 72

जायते भुवि विप्रेन्द्र महादेवप्रसादतः ॥ ७१ ॥

ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಇದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವ (ಶಿವ)ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 73

पौषशुक्लत्रयोदश्यां समभ्यर्च्याच्युतं हरिम् । घृतपात्रं द्विजेन्द्राय प्रदद्यात्सर्वसिद्धये ॥ ७२ ॥

ಪೌಷ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತ ಹರಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರನಿಗೆ ತುಪ್ಪದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 74

माघशुक्लत्रयोदश्यां समारभ्य दिनत्रयम् । माघस्नानव्रतं विप्र नानाकामफलावहम् ॥ ७३ ॥

ಓ ವಿಪ್ರ, ಮಾಘ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮಾಘಸ್ನಾನ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಅನೇಕ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 75

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नातस्य यत्फलम् । नाश्वमेघसहस्रेण तत्फलं लभते भुवि ॥ ७४ ॥

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ದೊರೆಯದು.

Verse 76

तत्र स्नानं जपो होमो दानं चानंत्यमश्नुते । फाल्गुने तु सिते पक्षे त्रयोदश्यामुपोषितः ॥ ७५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ, ದಾನ ಇವುಗಳಿಂದ ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವನು ಅವ್ಯಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 77

नमस्कृत्य जगन्नाथं प्रारंभे धनदव्रतम् । महाराजं यक्षपतिं गंधाद्यैरुपचारकैः ॥ ७६ ॥

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜಗನ್ನಾಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಧನದ ವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಯಕ್ಷಪತಿ ಮಹಾರಾಜ ಕುಬೇರನನ್ನು ಗಂಧಾನುಲೇಪನಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 78

लिखितं वर्णकैः पट्टे पूजयेद्भक्तिभावतः । एवं शुक्लत्रयोदश्यां प्रतिमासं द्विजोत्तम ॥ ७७ ॥

ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಬಟ್ಟೆಯ ಪಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಿಸಿ ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಮಾಸವೂ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 79

संपूजयेत्सोपवासश्चैकभुक्तो भवेन्नरः । ततो व्रतांते तु पुनः सौवर्णं धननायकम् ॥ ७८ ॥

ಉಪವಾಸದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ವ್ರತಾಂತದಲ್ಲಿ ಧನನಾಯಕ ಕುಬೇರನ ಸ್ವರ್ಣ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 80

विधाय निधिभिः सार्द्धं सौवर्णाभिर्द्विजोत्तम । उपचारैः षोडशभिः स्नानैः पंचामृतादिभिः ॥ ७९ ॥

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣಾರ್ಪಣಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಷೋಡಶೋಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಪಂಚಾಮೃತಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 81

नैवेद्यैर्विविधैर्भक्त्या पूजयेत्तु समाहितः । ततो धेनुमलंकृत्य वस्त्रस्रग्गंधभूषणैः ॥ ८० ॥

ಸಮಾಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನಾವಿಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ದೇವತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಹಸುವನ್ನು ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.

Verse 82

सवत्सां दापयेद्विप्र सम्यग्वेदविदे शुभाम् । संभोज्य विप्रान्मिष्टान्नैर्द्वादशाथ त्रयोदश ॥ ८१ ॥

ಓ ವಿಪ್ರ, ಕರುಸಹಿತ ಶುಭವಾದ ಹಸುವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವೇದವಿದನಾದ ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಿಷ್ಟಾನ್ನಗಳಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ದ್ವಾದಶ ಹಾಗೂ ತ್ರಯೋದಶ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 83

गुरुं समर्च्य वस्त्राद्यैः प्रतिमां तां निवेदयेत् । द्विजेभ्यो दक्षणां शक्त्या दत्वा नत्वा विसृज्य च ॥ ८२ ॥

ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 84

स्वयं भुंजीत मतिमानिष्टैः सह समाहितः । एवं कृते व्रते विप्र निर्धनः प्राप्य वैभवम् ॥ ८३ ॥

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ತನ್ನ ಇಷ್ಟಜನರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ದರಿದ್ರನೂ ವೈಭವ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 85

मोदते भुवि विख्यातो राजराज इवापरः ॥ ८४ ॥

ಅವನು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತನಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ರಾಜಾಧಿರಾಜನಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 86

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने द्वादशमासस्थितत्रयोदशीव्रतकथनं नाम द्वाविंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२२ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾದಶ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುವ ತ್ರಯೋದಶೀ ವ್ರತಕಥನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।