Adhyaya 78: Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे वैवस्वतमन्वन्तरे साप्तसप्ततितमोऽध्यायः । अष्टसप्ततितमोऽध्यायः— ७८ मार्कण्डेय उवाच । ततस्तं तुष्टुवुर्देवास्तथा देवर्षयो रविम् । वाग्भिरोड्यमशेषस्य त्रैलोक्यस्य समागताः ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದ ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಿಂದ ಸಮಾಗತರಾದ ದೇವರುಗಳೂ ದೇವರ್ಷಿಗಳೂ ವಾಣಿ-ಉಪಹಾರಗಳಾದ ಸ್ತುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ರವಿ (ಸೂರ್ಯ)ಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 2

देवा ऊचुः नमस्ते ऋक्स्वरूपाय सामरूपाय ते नमः । यजुः स्वरूपरूपाय साम्नान्धामवते नमः ॥

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಋಗ್ವೇದಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಾಮವೇದಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ। ಯಜುರ್ವೇದಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಾಮಗಾನಗಳ ತೇಜೋಮಯ ಧಾಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 3

ज्ञानैकधामभूताय निर्धूततमसे नमः । शुद्धज्योतिः स्वरूपाय विशुद्धायामलात्मने ॥

ಏಕಮಾತ್ರ ಜ್ಞಾನಾಶ್ರಯವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ, ಸಮಸ್ತ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಿದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ। ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಶುದ್ಧ ಜ್ಯೋತಿ—ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ, ನಿರಂಜನ ತತ್ತ್ವವಂತಿಗೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 4

वरिष्ठाय वरेण्याय परस्मै परमात्मने । नमोऽखिलजगद्व्यापिस्वरूपायात्ममूर्तये ॥

ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಿಗೆ, ಅತ್ಯಂತ ವರಣೀಯಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪರಾತ್ಪರ ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ। ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ಸ್ವಭಾವವಳ್ಳ, ಸರ್ವರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಳಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 5

इदं स्तोत्रवरं रम्यं श्रोतव्यं श्रद्धया नरैः । शिष्यॊ भूत्वा समाधिस्थो दत्त्वा देयं गुरोरपि ॥

ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಮನೋಹರ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರು ಕೇಳಬೇಕು. ಶಿಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಗುರುವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ—ನಂತರ ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ (ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಪ್ರಸಾರ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

न शून्यभूतैः श्रोतव्यमेतत्तु सफलं भवेत् । सर्वकारणभूताय निष्ठायै ज्ञानचेतसाम् ॥

ಶೂನ್ಯರು (ಉತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲದವರು/ಅಶ್ರದ್ಧರು) ಇದನ್ನು ಕೇಳಬಾರದು; ಆಗ ಮಾತ್ರ ಇದು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠ ಚಿತ್ತಗಳ ಧೈರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣವಾದ ಏಕ ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಲು ಇದು ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 7

नमः सूर्यस्वरूपाय प्रकाशात्मस्वरूपिणे । भास्कराय नमस्तुभ्यं तथा दिनकृते नमः ॥

ಸೂರ್ಯರೂಪಿಣಿ, ಸ್ವಯಂ ಜ್ಯೋತಿಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭಾಸ್ಕರರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದಿನಕರ್ತ್ರಿಯಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಸಹ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 8

शर्वरीहेतवे चैव सन्ध्याज्योत्स्नाकृते नमः । त्वं सर्वमेतद् भगवन् जगदुद्भ्रमता त्वया ॥

ರಾತ್ರಿಗೆ ಕಾರಣರೂಪಿಣಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಭಗವನ್, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೀವೇ; ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ವಿಶ್ವವು ಭ್ರಮಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಧಾರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 9

भ्रमत्याविद्धमखिलं ब्रह्माण्डं सचराचरम् । त्वदंशुभिरिदं स्पृष्टं सर्वं सञ्जायते शुचि ॥

ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ—ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲವೂ—ಪರಿಭ್ರಮಣಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿಯೂ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಿರಣಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

क्रियते त्वत्करैः स्पर्शाज्जलादीनां पवित्रता । होमदानादिको धर्मो नोपकाराय जायते ॥

ನಿಮ್ಮ ಹಸ್ತಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಜಲಾದಿ ತತ್ತ್ವಗಳ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹವನ, ದಾನ ಮೊದಲಾದ ಕರ್ಮಗಳು ನಿಮ್ಮಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವತಃ ಫಲಪ್ರದವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 11

तावद्यावन्न संयोगि जगदेतत् त्वदंशुभिः । ऋचस्ते सकला ह्येता यजूṃष्येतानि चान्यतः ॥

ಈ ಲೋಕವು ನಿಮ್ಮ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗದವರೆಗೆ, ಅದು ಯಥಾರ್ಥ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಋಕ್ ಮಂತ್ರಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ನಿಮ್ಮವೇ; ಈ ಯಜುಃ ಸೂತ್ರಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮವೇ.

Verse 12

सकलानि च सामानि निपतन्ति त्वदङ्गतः । ऋङ्मयस्त्वं जगन्नाथ ! त्वमेव च यजुर्मयः ॥

ಹೇ ಜಗದೀಶ್ವರ! ಸಮಸ್ತ ಸಾಮಗಾನಗಳು ನಿನ್ನದೇ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ. ನೀನು ಋಗ್ವೇದಸ್ವರೂಪನು; ನೀನೇ ಯಜುರ್ವೇದಸ್ವರೂಪನೂ ಹೌದು.

Verse 13

यतः साममयश्चैव ततो नाथ ! त्रयीमयः । त्वमेव ब्रह्मणो रूपं परञ्चापरमेव च ॥

ನೀನು ಸಾಮಸ್ವರೂಪನೂ ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಪ್ರಭು, ನೀನೇ ತ್ರಯೀ (ಮೂರು ವೇದಗಳ) ಮೂರ್ತಸ್ವರೂಪ. ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ—ಪರಮವೂ ಅಪರವೂ (ಅಂತರ್ಯಾಮಿ) ಎರಡೂ.

Verse 14

मूर्तामूर्तस्तथा सूक्ष्मः स्थूलरूपस्तथा स्थितः । निमेषकाष्ठादिमयः कालरूपः क्षयात्मकः । प्रसीद स्वेच्छया रूपं स्वतेजः शमनं कुरु ॥

ನೀನು ಸಕಾರನೂ ನಿರಾಕಾರನೂ; ಸೂಕ್ಷ್ಮನೂ ಸ್ಥೂಲನವೂ. ನಿಮೇಷ, ಕಾಷ್ಠಾ ಮೊದಲಾದ ಕಾಲಖಂಡಗಳಿಂದ ನೀನೇ ನಿರ್ಮಿತ; ಲಯಸ್ವಭಾವದ ಕಾಲವೂ ನೀನೇ. ಕೃಪೆಮಾಡು—ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ನಿನ್ನದೇ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸು.

Verse 15

मार्कण्डेय उवाच एवṃ संस्तूयमानस्तु देवैर्देवर्षिभिस्तथा । मुमोच स्वं तदा तेजस्तेजसां राशिरव्ययः ॥

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವರುಗಳೂ ದಿವ್ಯ ಋಷಿಗಳೂ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಆ ಅಕ್ಷಯ ತೇಜೋರಾಶಿಯು ಆಗ ತನ್ನದೇ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೊರಬಿಟ್ಟಿತು.

Verse 16

यत्तस्य ऋङ्मयṃ तेजो भविता तेन मेदिनी । यजुर्मयेनापि दिवं स्वर्गः साममयṃ रवॆः ॥

ಅದರ ಋಕ್-ಸ್ವರೂಪವಾದ ತೇಜಸ್ಸು ಭೂಮಿಯಾಗಿ ಆಯಿತು. ಯಜುಃ-ಸ್ವರೂಪವಾದುದರಿಂದ ದಿವ್ (ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ) ಉಂಟಾಯಿತು; ಸಾಮ-ಸ್ವರೂಪವಾದುದೇ ಸೂರ್ಯನಾಯಿತು.

Verse 17

शातितास्तेजसो भागा ये त्वष्ट्रा दश पञ्च च । त्वष्ट्रैव तेन शर्वस्य कृतं शूलं महात्मना ॥

ಆ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತ್ವಷ್ಟೃನು ಹದಿನೈದು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು. ಅದೇ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ತ್ವಷ್ಟೃನು ಶರ್ವ (ಶಿವ)ನಿಗಾಗಿ ಶೂಲ (ತ್ರಿಶೂಲ)ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 18

चक्रं विष्णोर्वसूनाञ्च शङ्कवो 'थ सुदारुणाः । पावकस्य तथा शक्तिः शिबिका धनदस्य च ॥

ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಿ ಚಕ್ರವನ್ನು, ವಸುಗಳಿಗಾಗಿ ಭೀಕರವಾದ ಶಂಕುಗಳನ್ನೂ (ಮುಳ್ಳು-ಬಾಣಗಳನ್ನೂ); ಹಾಗೆಯೇ ಪಾವಕ (ಅಗ್ನಿ)ನಿಗಾಗಿ ಶಕ್ತಿ-ಆಯುಧವನ್ನು, ಧನದ (ಕುಬೇರ)ನಿಗಾಗಿ ಪಾಲಕಿಯನ್ನು ಸಹ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 19

अन्येषामसुरारीणामस्त्राण्युग्राणि यानि वै । यक्षविद्याधराणाञ्च तानि चक्रे स विश्वकृत् ॥

ಅಸುರರ ಶತ್ರುಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳ ಇತರ ಭೀಕರ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ—ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 20

ततश्च षोडशं भागं बिभर्ति भगवान् विभुः । तत्तेजः पञ्चदशधा शातितं विश्वकर्मणा ॥

ನಂತರ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಧರಿಸಿದನು. ಆ ತೇಜಸ್ಸು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಹದಿನೈದು ವಿಧವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 21

ततोऽश्व रूपधृग्भानुरुत्तरानगमत्कुरून् । तदृशे तत्र संज्ञाञ्च वडवारूपधारिणीम् ॥

ನಂತರ ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ) ಅಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಉತ್ತರದ ಕೂರುದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಿನೀರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಅವನು ಕಂಡನು.

Verse 22

सा च दृष्ट्वा तमायान्तं परपुंसो विशङ्कया । जगाम संमुखं तस्य पृष्ठरक्षणतत्परा ॥

ಅವಳು ಅವನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪುರುಷನಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಶಂಕಿಸಿ, ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧಳಾದಳು।

Verse 23

ततश्च नासिकायोगं तयोस्तत्र समेतयोः । नासत्यदस्त्रौ तनयावश्वीवक्त्रविनिर्गतौ ॥

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಮೂಗಿನ ಮೂಲಕ ಸಂಯೋಗ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಕುದುರೆಮುಖಗಳಾದ ನಾಸತ್ಯ ಹಾಗೂ ದಸ್ರ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದರು।

Verse 24

रेतसोऽन्ते च रेवन्तः खड्गी चर्मो तनुत्रधृक् । अश्वारूढः समुद्भूतो बाणतूणसमन्वितः ॥

ಮತ್ತು ಬೀಜಸ್ರಾವದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರೇವಂತನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು—ಕತ್ತಿ, ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಕವಚ ಧರಿಸಿ; ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ, ಬಾಣಗಳು ಹಾಗೂ ತುಣೀರಿನಿಂದ ಸಜ್ಜನಾಗಿ।

Verse 25

ततः स्वरूपमतुलं दर्शयामास भानुमान् । तस्यैषा च समालोक्य स्वरूपं मुदमाददे ॥

ಆಗ ಭಾನುಮಾನ (ಸೂರ್ಯ) ತನ್ನ ಅಪ್ರತಿಮ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು; ಅವಳು ಆ ಸತ್ಯರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು।

Verse 26

स्वरूपधारिणीं चैमामानिनाय निजाश्रयम् । संज्ञां भार्यां प्रीतिमतीं भास्करो वारितस्करः ॥

ಮತ್ತು ಭಾಸ್ಕರ (ಸೂರ್ಯ), ಕಳ್ಳರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು ಅಂದರೆ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು—ಈಗ ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳನ್ನು—ತನ್ನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು।

Verse 27

ततः पूर्वसुतो योऽस्याः सोऽभूद्वैवस्वतो मनुः । द्वितीयश्च यमः शापाद्धर्मदृष्टिरभूत् सुतः ॥

ಅವಳ ಮೊದಲಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರ ವೈವಸ್ವತ ಮನು ಆಗಿದ್ದನು; ಎರಡನೆಯವನು ಯಮ. ಆದರೆ ಶಾಪವಶಾತ್ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪುತ್ರ ‘ಧರ್ಮದೃಷ್ಟಿ’ (ಧರ್ಮವನ್ನು ನೋಡುವವನು) ಆಗಿಬಿಟ್ಟನು.

Verse 28

कृमयो मांसमादाय पादतोऽस्य महीतले । पतिष्यन्तीति शापान्तं तस्य चक्रे पिता स्वयम् ॥

“ಹುಳುಗಳು ಅವನ ಪಾದಮಾಂಸವನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವವು”—ಎಂದು ತಂದೆಯೇ ಆ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಮಿತಿ/ಅಂತ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು.

Verse 29

धर्मदृष्टिर्यतश्चासौ समो मित्रे तथाहिते । ततो नियोगं तं याम्ये चकार तिमिरापहः ॥

ಆ ಧರ್ಮದೃಷ್ಟಿ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೂ ಶತ್ರುವಿಗೂ ಸಮಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ, ತಮೋಹರನಾದ ಸವಿತಾ (ಸೂರ್ಯ) ಅವನನ್ನು ಯಮಸಂಬಂಧಿತ ಹುದ್ದೆ/ನಿಯೋಗಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿದನು.

Verse 30

यमुना च नदी जज्ञे कलिन्दान्तरवाहिनी । अश्विनौ देवभिषजौ कृतौ पित्रा महात्मना ॥

ಮತ್ತು ಕಾಲಿಂದ ಪ್ರದೇಶದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುವ ಯಮುನಾ ನದಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ತಂದೆ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನರನ್ನು ದಿವ್ಯ ವೈದ್ಯರು (ದೇವವೈದ್ಯರು) ಎಂದು ನೇಮಿಸಿದನು.

Verse 31

गुह्यकाधिपतित्वे च रेवन्तोऽपि नियोजितः । च्छायासंज्ञासुतानाञ्च नियोगः श्रूयतां मम ॥

ಮತ್ತು ರೇವಂತನನ್ನೂ ಗುಹ್ಯಕರ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಈಗ ಛಾಯಾ ಮತ್ತು ಸಂಜ್ಞೆಯ ಪುತ್ರರ ನಿಯೋಗಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 32

पूर्वजस्य मनोस्तुल्यश्छायासंज्ञासुतोऽग्रजः । ततः सावर्णिकीं संज्ञामवाप तनयो रवेः ॥

ಛಾಯಾ ಮತ್ತು ಸಂಜ್ಞೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ಮನುವಿನಂತೆ ಸಮನಾಗಿದ್ದನು. ಆದಕಾರಣ ರವಿ (ಸೂರ್ಯ)ಪುತ್ರನಾದ ಅವನಿಗೆ ‘ಸಾವರ್ಣಿ’ ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆ ದೊರಕಿತು.

Verse 33

भविष्यति मनुः सोऽपि बलिरिन्द्रो यदा तदा । शनैश्चरो ग्रहाणाञ्च मध्ये पित्रा नियोजितः ॥

ಅವನು ಸಹ ಮನುವಾಗುವನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಇಂದ್ರನಾಗುವನು. ಶನೈಶ್ಚರ (ಶನಿ)ನನ್ನು ಅವನ ತಂದೆ ಗ್ರಹಗಳ ನಡುವೆ ನಿಯುಕ್ತನಾಗಿಸುವನು.

Verse 34

तयोस्तृतीया या कन्या तपती नाम सा कुरुम् । नृपात्संवरणात्पुत्रमवाप मनुजेश्वरम् ॥

ಅವರಿಬ್ಬರ ಮೂರನೇ ಪುತ್ರಿ ‘ತಪತೀ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜ ಸಂವರಣನಿಂದ ‘ಕುರು’ ಎಂಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

Verse 35

तस्य वैवस्वतस्याहं मनोः सप्तममन्तरम् । कथयामि सुतान्भूपानृषीन्देवान्सुराधिपम् ॥

ಈಗ ನಾನು ಆ ವೈವಸ್ವತ ಮನುವಿನ ಏಳನೇ ಮನ್ವಂತರವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವೆನು—ಅವನ ಪುತ್ರರು, ರಾಜರು, ಋಷಿಗಳು, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನೂ ಸಹ.