Adhyaya 73: The Uttama Manvantara: Classes of Devas, Indra Sushanti, and the Royal Lineage

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे द्विसप्ततितमोऽध्यायः । त्रिसप्ततितमोऽध्यायः- ७३ । मार्कण्डेय उवाच । मन्वन्तरे तृतीयेऽस्मिन् औत्तमस्य प्रजापतेः । देवानिन्द्रमृषीन् भूपान् निबोध गदतो मम ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದ ಔತ್ತಮ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಪ್ರಜಾಪತಿ ಔತ್ತಮನ ಈ ತೃತೀಯ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು, ಇಂದ್ರ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ।

Verse 2

स्वधामानस्तथा देवा यथानामानुकारिणः । सत्याख्यश्च द्वितीयोऽन्यस्त्रिदशानां तथा गणः ॥

ದೇವರ ಒಂದು ಗಣವು ಅವರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ‘ಸ್ವಧಾಮಾನ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಮೂವತ್ತು ದೇವಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಗಣವು ‘ಸತ್ಯಾಖ್ಯ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು।

Verse 3

तृतीये तु गणॆ देवाः शिवाख्या मुनिसत्तम । शिवाः स्वरूपतस्ते तु श्रुताः पापप्रणाशनाः ॥

ಮೂರನೆಯ ಗಣದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ದೇವರುಗಳು ‘ಶಿವಾಖ್ಯ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಸ್ವಭಾವತಃ ಶುಭಸ್ವರೂಪರು; ಪಾಪನಾಶಕರು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 4

प्रतर्दनाख्यश्च गणो देवानां मुनिसत्तम । चतुर्थस्तत्र कथित औत्तमस्यान्तरे मनोः ॥

ಮತ್ತು ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆ ಔತ್ತಮ ಮನ್ವಂತರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಗಣವಾಗಿ ‘ಪ್ರತರ್ಧನ’ ಎಂಬ ದೇವಗಣವೂ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 5

वशवर्तिनः पञ्चमेऽपि देवास्तत्र गणॆ द्विज । यथाख्यातस्वरूपास्तु सर्व एव महामुने ॥

ಐದನೆಯ ಗಣದಲ್ಲಿಯೂ, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ದೇವರುಗಳು ‘ವಶವರ್ಥಿನ’ರಾಗಿದ್ದರು. ಹೇ ಮಹರ್ಷಿ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ವರ್ಣನೆಯಂತೆ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿದವರೇ.

Verse 6

एते देवगणाः पञ्च स्मृता यज्ञभुजस्तथा । मन्वन्तरे मनुश्रेष्ठे सर्वे द्वादशका गणाः ॥

ದೇವತೆಗಳ ಈ ಐದು ಗಣಗಳೂ ಹಾಗೂ ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವವರೂ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮನುವಿನ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ದ್ವಾದಶ ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

Verse 7

तेषामिन्द्रो महाभागस्त्रैलोक्ये स गुरुर्भवेत् । शतं क्रतूनामाहृत्य सुशान्तिर्नाम नामतः ॥

ಅವರಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯವಂತನಾದ ಇಂದ್ರನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುವಾಗುತ್ತಾನೆ. ನೂರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ‘ಸುಶಾಂತಿ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

यस्योपसर्गनाशाय नामाक्षरविभूषिता । अद्यापि मानवैर्गाथा गीयते तु महीतले ॥

ಅವನ ನಾಮಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿಪತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಗಾಥೆ ಇಂದಿಗೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 9

शुशान्तिर्देवराट् कान्तः शुशान्तिं स प्रयच्छति । सहितः शिवसत्याद्यैस्तथैव वशवर्तिभिः ॥

ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಅಧಿಪತಿ ಸುಶಾಂತಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ‘ಸುಶಾಂತಿ’ (ಉತ್ತಮ ಶಾಂತಿ)ಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ—ಶಿವ, ಸತ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವಸುಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ.

Verse 10

अजः परशुचिर्दिव्यो महाबलपराक्रमः । पुत्रस्तस्य मनोरासन् विख्यातास्त्रिदशोपमाः ॥

ಆ ಮನುವಿನ ಪುತ್ರ ಅಜನು—ಪರಶುವಿನಂತೆ ನಿರ್ಮಲ, ದಿವ್ಯ, ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ. ಅವನ ಪುತ್ರರೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು; ಅವರು ತ್ರಿಂಶತ್ (ಮೂವತ್ತು ದೇವರುಗಳು) ಸಮಾನರು.

Verse 11

तत्सूतिसम्भवैर्भूमिः पालिताभून्नरेश्वरैः । यावन्मन्वन्तर तस्य मनोरुत्तमतेजसः ॥

ಅವನ ಸಂತತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ರಾಜರು, ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮನುವಿನ ಮನ್ವಂತರವು ಇರುವವರೆಗೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು।

Verse 12

चतुर्युगानां संख्याता साधिका ह्येकसप्ततिः । कृतत्रेतादिसंज्ञानां यान्युक्तानि युगे मया ॥

ಚತುರ್ಯುಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದುಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಕೃತ, ತ್ರೇತಾ ಮುಂತಾದ ಹೆಸರಿನ ಯುಗಗಳನ್ನು ನಾನು ಯುಗಗಳೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 13

स्वतेजसा हि तपसो वरिष्ठस्य महात्मनः । तनयाश्चान्तरे तस्मिन् सप्त सप्तर्षयोऽभवन् ॥

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿ, ಅವರು ಏಳು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳಾದರು।

Verse 14

तृतीयमेतत्कथितं तव मन्वन्तरं मया । तामसस्य चतुर्थन्तु मनोरन्तरमुच्यते ॥

ಈ ಮೂರನೇ ಮನ್ವಂತರವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ; ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಮನ್ವಂತರಾಂತರವು ತಾಮಸ ಮನುವಿನದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 15

वियोनिजन्मनो यस्य यशसा द्योतितं जगत् । जन्म तस्य मनोर् ब्रह्मन् ! श्रूयतां गदतो मम ॥

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು—ಅಯೋನಿಜನಾದ ಆ ಮನುವಿನ ಜನನ; ಅವನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು।

Verse 16

अतीन्द्रियमशेषाणां मनूनाञ्चरितं तथा । तथा जन्मापि विज्ञेयं प्रभावश्च महात्मनाम् ॥

ಎಲ್ಲ ಮನುವರ ಚರಿತ್ರೆಗಳು ಇಂದ್ರಿಯಗೋಚರಕ್ಕೆ ಅತೀತ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮರ ಜನ್ಮಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಅತಿಶಯ ಪ್ರಭಾವಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು.