Shloka 26
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
भयानभिज्ै्हरिणै: कौतूहलनिरीक्षित: । चालयन्नुरुवेगेन लताजालान्यनेकश:,निम्नगामिनी नदियोंसे निकला हुआ क्षोभरहित जल नीचेकी ओर इस प्रकार बह रहा था, मानो उस पर्वतका वस्त्र खिसककर गिरा जाता हो। भयसे अपरिचित और स्वस्थ हरिण मुँहमें हरे घासका कौर लिये पास ही खड़े होकर भीमसेनकी ओर कौतूहलभरी दृष्टिसे देख रहे थे। उस समय मनोहर नेत्रोंवाले शोभाशाली वायुपुत्र भीम अपने महान् वेगसे अनेक लतासमूहोंको विचलित करते हुए हर्षपूर्ण हृदयसे खेल-सा करते जा रहे थे। वे अपनी प्रिया द्रौपदीका प्रिय मनोरथ पूर्ण करनेको सर्वथा उद्यत थे
vaiśampāyana uvāca | bhayānabhijñaiḥ hariṇaiḥ kautūhalanirīkṣitaḥ | cālayann uru-vegena latājālāny anekaśaḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಭಯವನ್ನು ಅರಿಯದ ಜಿಂಕೆಗಳು ಕುತೂಹಲದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾ ಅನೇಕ ಲತಾಜಾಲಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದನು. ವಾಯುಪುತ್ರನಾದ ಶ್ರೀಮಂತ, ಚಾರುಲೋಚನ ಭೀಮನು ಕ್ರೀಡಿಸುವಂತೆ ಹರ್ಷಿತ ಹೃದಯದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದನು; ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ದ್ರೌಪದಿಯ ಪ್ರಿಯ ಮನೋರಥವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast resolve and energetic effort directed toward a worthy commitment—here, Bhīma’s determination to fulfill Draupadī’s cherished desire—showing how strength is ethically framed as service and purposeful action rather than mere display.
As Vaiśampāyana narrates, Bhīma moves through the forest with immense speed, shaking clusters of vines. Nearby deer, naturally unafraid, stand watching him with curiosity. Bhīma proceeds almost playfully, intent on accomplishing Draupadī’s desired aim.