Shloka 27
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
आक्रीडमानो हृष्टात्मा श्रीमान् वायुसुतो ययौ । प्रियामनोरथं कर्तुमुद्यतश्चारुलोचन:,निम्नगामिनी नदियोंसे निकला हुआ क्षोभरहित जल नीचेकी ओर इस प्रकार बह रहा था, मानो उस पर्वतका वस्त्र खिसककर गिरा जाता हो। भयसे अपरिचित और स्वस्थ हरिण मुँहमें हरे घासका कौर लिये पास ही खड़े होकर भीमसेनकी ओर कौतूहलभरी दृष्टिसे देख रहे थे। उस समय मनोहर नेत्रोंवाले शोभाशाली वायुपुत्र भीम अपने महान् वेगसे अनेक लतासमूहोंको विचलित करते हुए हर्षपूर्ण हृदयसे खेल-सा करते जा रहे थे। वे अपनी प्रिया द्रौपदीका प्रिय मनोरथ पूर्ण करनेको सर्वथा उद्यत थे
ākṛīḍamāno hṛṣṭātmā śrīmān vāyusuto yayau | priyāmanorathaṃ kartum udyataś cārulocanaḥ ||
ಕ್ರೀಡಿಸುವಂತೆ ಹರ್ಷಿತಾತ್ಮನಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತ ವಾಯುಸುತನು ಮುಂದುವರಿದನು. ಚಾರುಲೋಚನ ಭೀಮನು ಪ್ರಿಯೆಯ ಮನೋರಥವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉದ್ಯತನಾಗಿದ್ದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights purposeful strength guided by affection and duty: Bhīma’s exuberant power is not mere display, but disciplined resolve directed toward fulfilling a rightful, cherished request—an ethical model of channeling vigor into service.
Vaiśampāyana describes Bhīma moving forward with joyful confidence, as if playing, intent on accomplishing his beloved Draupadī’s desired aim; his demeanor conveys fearless readiness and energetic action.