Shloka 54
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणरथारोহণं सात्यकेः प्रतिरक्षणं च | Dhrishtadyumna Boards Droṇa’s Chariot; Sātyaki’s Counter-Protection
स्वस्रीये वासुदेवस्य मम पुत्रेडक्षिपन् शरान् उन क्रूरकर्मा महान् धनुर्धरोंने श्रीकृष्णके भानजे और मेरे बालक पुत्रपर मर्मभेदी बाणोंका प्रहार कैसे किया? ।। ५३ ह ।। यो मां नित्यमदीनात्मा प्रत्युद्गम्याभिनन्दति
yo māṁ nityam adīnātmā pratyudgamya abhinandati
ಆ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಭಾನೇಜನಾದ ನನ್ನ ಬಾಲಕ ಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಮರ್ಮಭೇದಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಎಸೆದರು? ಅವನು ಸದಾ ಅಡೀನಾತ್ಮನಾಗದೆ ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ಗೌರವದಿಂದ ವಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು…
संजय उवाच
Educational Q&A
The line highlights an ethical ideal of steadfastness and respectful conduct: a person of undepressed spirit who consistently comes forward to honor and welcome another, suggesting loyalty, self-control, and proper social duty even amid crisis.
Sañjaya begins a description (or characterization) of someone’s behavior toward him—someone who regularly approaches to greet him—serving as a narrative setup for evaluating character and relationships within the tense wartime context of the Droṇa Parva.