Adhyaya 7

Verse 1

सूत उवाच रहस्यं वः प्रवक्ष्यामि भवस्यामिततेजसः प्रभावं शंकरस्याद्यं संक्षेपात्सर्वदर्शिनः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಭವ, ಸರ್ವದರ್ಶಿ ಆದ್ಯ ಶಂಕರನ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

योगिनः सर्वतत्त्वज्ञाः परं वैराग्यमास्थिताः

ಯೋಗಿಗಳು—ಸರ್ವ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು—ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಪಾಶಬಂಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪತಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 3

प्राणायामादिभिश्चाष्टसाधनैः सहचारिणः

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಾದಿ ಅಷ್ಟಸಾಧನಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಪಾಶುಪತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಸಹಚರರಾಗಿ, ಪಾಶಬದ್ಧ ಪಶುವನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುವ ಪತಿ—ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

करुणादिगुणोपेताः कृत्वापि विविधानि ते कर्माणि नरकं स्वर्गं गच्छन्त्येव स्वकर्मणा

ಕರುಣಾದಿ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ತಮ್ಮದೇ ಕರ್ಮಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನರಕ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಕರ್ಮಬಂಧನರೂಪ ಪಾಶಬಲದಿಂದ ಪಶು ಫಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಪತಿ—ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವವರೆಗೆ।

Verse 5

प्रसादाज्जायते ज्ञानं ज्ञानाद्योगः प्रवर्तते योगेन जायते मुक्तिः प्रसादादखिलं ततः

ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಯೋಗ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಅಂತतः ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ.

Verse 6

ऋषय ऊचुः प्रसादाद् यदि विज्ञानं स्वरूपं वक्तुमर्हसि दिव्यं माहेश्वरं चैव योगं योगविदां वर

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಯೋಗವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಪ್ರಸಾದವಶವಾಗಿ ನೀನು ಹೇಳಲು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ದಿವ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪ—ಮಾಹೇಶ್ವರ ತತ್ತ್ವ—ಮತ್ತು ಆ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಯೋಗವನ್ನೂ ವಿವರಿಸು।

Verse 7

कथं करोति भगवान् चिन्तया रहितः शिवः प्रसादं योगमार्गेण कस्मिन्काले नृणां विभुः

ಚಿಂತನೆ-ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ರಹಿತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಯೋಗಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭು ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ?

Verse 8

रोमहर्षण उवाच देवानां च ऋषीणां च पितॄणां संनिधौ पुरा शैलादिना तु कथितं शृण्वन्तु ब्रह्मसूनवे

ರೋಮಹರ್ಷಣನು ಹೇಳಿದನು—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಶೈಲಾದಿಯು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಈಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 9

व्यासावताराणि तथा द्वापरान्ते च सुव्रताः योगाचार्यावताराणि तथा तिष्ये तु शूलिनः

ಹೇ ಸುವ್ರತಿಗಳೇ! ದ್ವಾಪರಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ವ್ಯಾಸಾವತಾರಗಳಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ತಿಷ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಶೂಲಧಾರಿ ಪ್ರಭು ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಾವತಾರಗಳಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ನಿಯಮಶಾಸನದಿಂದ ಪಶುಗಳನ್ನು ಪತಿಯ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

तत्रतत्र विभोः शिष्याश् चत्वारः शमभाजनाः प्रशिष्या बहवस्तेषां प्रसीदत्येवमीश्वरः

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಶಿಷ್ಯರು—ಶಮ (ಅಂತರ್ನಿಗ್ರಹ)ಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರರು. ಅವರಿಂದ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಿಷ್ಯರು ಉಂಟಾಗುತ್ತಾರೆ; ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಈಶ್ವರ (ಪತಿ) ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

एवं क्रमागतं ज्ञानं मुखादेव नृणां विभोः वैश्यान्तं ब्राह्मणाद्यं हि घृणया चानुरूपतः

ಈ ರೀತಿ ಕ್ರಮಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದ ಜ್ಞಾನವು ಪ್ರಭುವಿನ ಮುಖದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವೈಶ್ಯನ ತನಕ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸಂಯಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 12

ऋषय ऊचुः द्वापरे द्वापरे व्यासाः के वै कुत्रान्तरेषु वै कल्पेषु कस्मिन्कल्पे नो वक्तुमर्हसि चात्र तान्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಪ್ರತಿ ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸರು ಯಾರು? ಅವರು ಯಾವ ಯಾವ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಯಾವ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಾವ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ? ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಹೇಳಲು ಯೋಗ್ಯರು—ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸಿ।”

Verse 13

सूत उवाच शृण्वन्तु कल्पे वाराहे द्विजा वैवस्वतान्तरे व्यासांश् च साम्प्रतं रुद्रांस् तथा सर्वान्तरेषु वै

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜ ಮುನಿಗಳೇ, ಕೇಳಿರಿ; ವಾರಾಹಕಲ್ಪದ ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಈಗ ವ್ಯಾಸರನ್ನೂ ರುದ್ರರನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯವರನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುವೆನು।

Verse 14

वेदानां च पुराणानां तथा ज्ञानप्रदर्शकान् यथाक्रमं प्रवक्ष्यामि सर्वावर्तेषु साम्प्रतम्

ಈಗ ನಾನು ವೇದಗಳನ್ನೂ ಪುರಾಣಗಳನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವೆನು—ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಲ್ಲ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುವಂತೆ।

Verse 15

क्रतुः सत्यो भार्गवश् च अङ्गिराः सविता द्विजाः मृत्युः शतक्रतुर्धीमान् वसिष्ठो मुनिपुंगवः

ಅವನೇ ಕ್ರತು, ಸತ್ಯ, ಭಾರ್ಗವ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಾ; ಅವನೇ ಸವಿತೃ ಮತ್ತು ದ್ವಿಜ (ಅಂತರಜಾಗೃತಿ). ಅವನೇ ಮೃತ್ಯು, ಶತಕ್ರತು, ಪರಮ ಧೀಮಾನ, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು।

Verse 16

सारस्वतस्त्रिधामा च त्रिवृतो मुनिपुंगवः शततेजाः स्वयंधर्मो नारायण इति श्रुतः

ಅವನು ಸಾರಸ್ವತ, ತ್ರಿಧಾಮ ಮತ್ತು ತ್ರಿವೃತ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಮುನಿಪುಂಗವ, ಶತತೇಜಸ್ವಿ, ಸ್ವಯಂಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನು. ‘ನಾರಾಯಣ’ ಎಂದೂ ಶ್ರುತ—ಒಬ್ಬನೇ ಪತಿ ಅನೇಕ ನಾಮಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವನು।

Verse 17

तरक्षुश्चारुणिर्धीमांस् तथा देवः कृतंजयः ऋतंजयो भरद्वाजो गौतमः कविसत्तमः

ಹಾಗೆಯೇ ತರಕ್ಷು, ಧೀಮಾನ ಚಾರುಣಿ, ದೇವ, ಕೃತಂಜಯ, ಋತಂಜಯ, ಭರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮ ಮತ್ತು ಕವಿಸತ್ತಮ—ಇವರೂ (ಮಹರ್ಷಿಗಳು) ಇದ್ದರು।

Verse 18

वाचश्रवा मुनिः साक्षात् तथा शुष्मायणिः शुचिः तृणबिन्दुर् मुनी रूक्षः शक्तिः शाक्तेय उत्तरः

ಈ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ವಾಚಶ್ರವಾ ಮುನಿ ಸాక్షಾತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಶುದ್ಧನಾದ ಶುಷ್ಮಾಯಣಿ, ಕಠೋರ ತಪಸ್ವಿಯಾದ ತೃಣಬಿಂದು ಮುನಿ, ಮತ್ತು ಶಾಕ್ತೇಯನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಶಕ್ತಿ—ಉತ್ತರವರ್ತಿ ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು।

Verse 19

जातूकर्ण्यो हरिः साक्षात् कृष्णद्वैपायनो मुनिः व्यासास्त्वेते च शृण्वन्तु कलौ योगेश्वरान् क्रमात्

ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯನು—ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಹರಿಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದವನು—ಮತ್ತು ಮುನಿ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನು, ಅಂದರೆ ವ್ಯಾಸನು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯೋಗೇಶ್ವರರೆಂದು ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯಿರಿ।

Verse 20

असंख्याता हि कल्पेषु विभोः सर्वान्तरेषु च कलौ रुद्रावताराणां व्यासानां किल गौरवात्

ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನೇಕಾನೇಕ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭುವಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿಯೂ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ರುದ್ರಾವತಾರಗಳೂ ವ್ಯಾಸರೂ ಅಸಂಖ್ಯರು—ಅವರ ಮಹಿಮೆ ಅಪಾರವಾದುದರಿಂದ.

Verse 21

वैवस्वतान्तरे कल्पे वाराहे ये च तान् पुनः अवतारान् प्रवक्ष्यामि तथा सर्वान्तरेषु वै

ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ, ವರಾಹ ಕಲ್ಪದೊಳಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ವಿವರಿಸುವೆನು; ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 22

ऋषय ऊचुः मन्वन्तराणि वाराहे वक्तुमर्हसि साम्प्रतम् तथैव चोर्ध्वकल्पेषु सिद्धान्वैवस्वतान्तरे

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವರಾಹ! ನೀವು ಈಗ ನಮಗೆ ಮನ್ವಂತರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಊರ್ಧ್ವ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿನ ಸಿದ್ಧಗಣರನ್ನು, ಮತ್ತು ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುವವರನ್ನೂ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 23

रोमहर्षण उवाच मनुः स्वायम्भुवस्त्वाद्यस् ततः स्वारोचिषो द्विजाः उत्तमस्तामसश्चैव रैवताश्चाक्षुषस् तथा

ರೋಮಹರ್ಷಣನು ಹೇಳಿದರು—ಆದ್ಯ ಮನುವು ಸ್ವಾಯಂಭುವ; ನಂತರ, ಹೇ ದ್ವಿಜ ಋಷಿಗಳೇ, ಸ್ವಾರೋಚಿಷ ಮನುವು. ಅನಂತರ ಉತ್ತಮ, ತಾಮಸ, ರೈವತ ಹಾಗೂ ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನುಗಳು ಬರುತ್ತಾರೆ.

Verse 24

वैवस्वतश् च सावर्णिर् धर्मः सावर्णिकः पुनः पिशङ्गश्चापिशङ्गाभः शबलो वर्णकस् तथा

ಮತ್ತೆ ವೈವಸ್ವತ ಮತ್ತು ಸಾವರ್ಣಿ; ಪುನಃ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಾವರ್ಣಿಕ; ಪಿಶಂಗ ಮತ್ತು ಅಪಿಶಂಗಾಭ; ಶಬಲ ಹಾಗೂ ವರ್ಣಕ ಎಂಬವರೂ (ಮನುಗಳು) ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತರು.

Verse 25

औकारान्ता अकाराद्या मनवः परिकीर्तिताः श्वेतः पाण्डुस् तथा रक्तस् ताम्रः पीतश्च कापिलः

ಮನುಗಳನ್ನು ‘ಅ’ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ‘ಓ’ವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪರಿಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ಶ್ವೇತ, ಪಾಂಡು, ರಕ್ತ, ತಾಮ್ರ, ಪೀತ ಮತ್ತು ಕಾಪಿಲ ವರ್ಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 26

कृष्णः श्यामस् तथा धूम्रः सुधूम्रश् च द्विजोत्तमाः अपिशङ्गः पिशङ्गश् च त्रिवर्णः शबलस् तथा

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, (ಅವನು) ಕೃಷ್ಣ, ಶ್ಯಾಮ, ಧೂಮ್ರ, ಸುಧೂಮ್ರ; ಅಪಿಶಂಗ, ಪಿಶಂಗ; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿವರ್ಣ, ಶಬಲ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ—ಈ ನಾಮಗಳು ಗುಣಾತೀತ ಏಕ ಶಿವನು ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 27

कालंधुरस्तु कथिता वर्णतो मनवः शुभाः नामतो वर्णतश्चैव वर्णतः पुनरेव च

ಈ ರೀತಿ ಕಾಲಂಧುರನು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಶುಭ ಮನುಗಳನ್ನೂ—ವರ್ಣ/ವರ್ಗದಿಂದ, ನಾಮದಿಂದ, ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ವರ್ಗೀಕರಣದಿಂದ—ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 28

स्वरात्मानः समाख्याताश् चान्तरेशाः समासतः वैवस्वत ऋकारस्तु मनुः कृष्णः सुरेश्वरः

ಹೀಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶ ಅಂತರೇಶರು (ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಅಧಿಪತಿಗಳು) ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಋಕ್-ತತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪ ವೈವಸ್ವತನೇ ಮನು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ದೇವೇಶ್ವರ; ಅವನೇ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ-ನಿಯಮವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

सप्तमस्तस्य वक्ष्यामि युगावर्तेषु योगिनः समतीतेषु कल्पेषु तथा चानागतेषु वै

ಈಗ ಅವನ ಏಳನೆಯ ಯೋಗರೂಪವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಯುಗಗಳ ಆವರ್ತನದ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಆ ಯೋಗಿ (ಶಿವ, ಪತಿ) ಹೇಗೆ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಳೆದ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲೂ ಹಾಗೂ ಬರುವ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲೂ।

Verse 30

वाराहः साम्प्रतं ज्ञेयः सप्तमान्तरतः क्रमात् योगावतारांश् च विभोः शिष्याणां संततिस् तथा

ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ಮನ್ವಂತರ-ಚಕ್ರದೊಳಗೆ (ಪ್ರಭುವಿನ) ಪ್ರಾಕಟ್ಯ ವರಾಹರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭು ಶಿವನ ಯೋಗಾವತಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅವನ ಶಿಷ್ಯರ ಪರಂಪರೆಯ ಸಂತತಿಯನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರಿಯಬೇಕು.

Verse 31

सम्प्रेक्ष्य सर्वकालेषु तथावर्तेषु योगिनाम् आद्ये श्वेतः कलौ रुद्रः सुतारो मदनस् तथा

ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ ಯೋಗಿಗಳ ಆವರ್ತ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ (ಪ್ರಭುವಿನ ರೂಪಗಳು) ಹೀಗೆ—ಆದ್ಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ರುದ್ರ; ಹಾಗೆಯೇ ಸುತಾರ ಮತ್ತು ಮದನ।

Verse 32

सुहोत्रः कङ्कणश्चैव लोकाक्षिर् मुनिसत्तमाः जैगीषव्यो महातेजा भगवान् दधिवाहनः

ಸುಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಕಂಕಣ; ಹಾಗೆಯೇ ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಲೋಕಾಕ್ಷಿ; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಜೈಗೀಷವ್ಯ; ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯ ಭಗವಾನ್ ದಧಿವಾಹನ—(ಇವರು).

Verse 33

ऋषभश् च मुनिर्धीमान् उग्रश्चात्रिः सुबालकः गौतमश्चाथ भगवान् सर्वदेवनमस्कृतः

ಅಲ್ಲಿ ಋಷಭನೆಂಬ ಧೀಮಂತ ಮುನಿ, ಉಗ್ರ, ಅತ್ರಿ, ಸುಬಾಲಕ ಮತ್ತು ಗೌತಮ ಕೂಡ ಇದ್ದರು—ಸರ್ವ ದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಪೂಜ್ಯ ಭಗವಾನ್।

Verse 34

वेदशीर्षश् च गोकर्णो गुहावासी शिखण्डभृत् जटामाल्यट्टहासश् च दारुको लाङ्गली तथा

ಅವನು ವೇದವೇ ಶಿರೋಮಕುಟವಾಗಿರುವವನು; ಗೋಕರ್ಣನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರಭು; ಗುಹಾವಾಸಿ; ಶಿಖಂಡಧಾರಿ; ಜಟಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತ; ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಅಟ್ಟಹಾಸವಂತ; ದಾರುಕನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು; ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಲು (ಲಾಂಗಲಿ) ಧರಿಸಿದವನು—ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಪತಿ ಶಿವನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

महाकायमुनिः शूली दण्डी मुण्डीश्वरः स्वयम् सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशो जगद्गुरुः

ಅವನು ಮಹಾಕಾಯಮುನಿ—ಮಹಾದೇಹಧಾರಿ ಮುನಿ; ಶೂಲೀ—ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ; ದಂಡೀ—ದಂಡ ಹಿಡಿದ ತಪಸ್ವಿ; ಮುಂಡೀಶ್ವರ—ಮುಂಡಿತವ್ರತ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ರೂಪದ ಈಶ್ವರ; ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ—ಸ್ವಯಂಭೂ. ಅವನು ಸಹಿಷ್ಣು—ನಿತ್ಯ ಕ್ಷಮಾಶೀಲ; ಸೋಮಶರ್ಮಾ—ಸೋಮಸಂಬಂಧ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪ; ಹಾಗೂ ನಕುಲೀಶ—ಜಗದ್ಗುರು, ಪಶುವನ್ನು ಪಾಶಬಂಧನದಿಂದ ದಾಟಿಸುವ ಪತಿ।

Verse 36

वैवस्वते ऽन्तरे सम्यक् प्रोक्ता हि परमात्मनः योगाचार्यावतारा ये सर्वावर्तेषु सुव्रताः

ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯ ಅವತಾರಗಳು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಪ್ರತಿ ಆವರ್ತದಲ್ಲೂ ಪ್ರकट होकर ನಿಯಮಶೀಲ ಧರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಸುವ್ರತ ಗುರುಗಳು ಅವರು।

Verse 37

व्यासाश्चैवं मुनिश्रेष्ठा द्वापरे द्वापरे त्विमे योगेश्वराणां चत्वारः शिष्याः प्रत्येकमव्ययाः

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ! ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಈ ವ್ಯಾಸರು ಪ್ರकटರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಯೋಗೇಶ್ವರರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಶಿಷ್ಯರು ಇರುತ್ತಾರೆ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಅವ್ಯಯ ಶೈವ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅಚಲವಾಗಿ ಧರಿಸುವವರು।

Verse 38

श्वेतः श्वेतशिखण्डी च श्वेताश्वः श्वेतलोहितः दुन्दुभिः शतरूपश् च ऋचीकः केतुमांस् तथा

ಅವನು ಶ್ವೇತ (ನಿರ್ಮಲ), ಶ್ವೇತಶಿಖಾಧಾರಿ, ಶ್ವೇತಾಶ್ವವಾಹನ, ಶ್ವೇತ-ಲೋಹಿತವರ್ಣ. ಪವಿತ್ರ ದುಂದುಭಿನಾದಸ್ವರೂಪ, ಶತರೂಪ, ಋಕ್‌ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ದೀಪ್ತ ಕೇತುಧಾರಿ—ಇಂತಹ ಪತಿ ಶಿವನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ಮರಣೀಯನು।

Verse 39

विशोकश्च विकेशश् च विपाशः पापनाशनः सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः

ಅವನು ವಿಶೋಕ (ಶೋಕವಿಲ್ಲದವನು) ಮತ್ತು ವಿಕೇಶ (ಅವಿಕೃತ ಕೇಶಧಾರಿ); ಅವನು ವಿಪಾಶ (ಬಂಧನಾತೀತ) ಮತ್ತು ಪಾಪನಾಶಕ. ಅವನು ಸುಮુખ (ಸೌಮ್ಯಮುಖ) ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ದುರ್ಮુખ (ಭಯಂಕರಮುಖ) ಕೂಡ; ಅವನು ದುರ್ಧಮ (ಅದಮ್ಯ) ಮತ್ತು ದುರತಿಕ್ರಮ (ಮೀರಲಾಗದವನು)।

Verse 40

सनकश् च सनन्दश् च प्रभुर्यश् च सनातनः ऋभुः सनत्कुमारश् च सुधामा विरजास् तथा

ಸನಕ, ಸನಂದನ, ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಸನಾತನ; ಋಭು, ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಹಾಗೆಯೇ ಸುಧಾಮಾ ಮತ್ತು ವಿರಜಾ—ಇವರು ಶೈವ ಜ್ಞಾನಧಾರೆಯ ಧಾರಕರು; ಪಶುವನ್ನು ಪಾಶಬಂಧನದಿಂದ ಮೀರಿ ಪತಿ ಶಿವಾನುಭವದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ನಡೆಸುವ ಪೂಜ್ಯ ಋಷಿಗಳು।

Verse 41

शङ्खपाद् वैरजश्चैव मेघः सारस्वतस् तथा सुवाहनो मुनिश्रेष्ठो मेघवाहो महाद्युतिः

ಶಂಖಪಾದ, ವೈರಜ, ಮೇಘ ಮತ್ತು ಸಾರಸ್ವತ; ಹಾಗೆಯೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುವಾಹನ ಹಾಗೂ ಮಹಾದ್ಯುತಿ ಮೇಘವಾಹ—ಇವರು ಪತಿ ಶಿವನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶುಭ ಪರಿವಾರ-ಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು; ಇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಶಿವನ ವಿಶ್ವಕಾರ್ಯದ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 42

कपिलश्चासुरिश्चैव तथा पञ्चशिखो मुनिः वाल्कलश् च महायोगी धर्मात्मानो महौजसः

ಕಪಿಲ ಮತ್ತು ಆಸುರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮುನಿ ಪಂಚಶಿಖ; ಮತ್ತು ವಾಲ್ಕಲ—ಮಹಾಯೋಗಿ—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ಮಹೌಜಸ್ವಿಗಳು; ಶೈವ ಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಪಶುವನ್ನು ಪಾಶದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ಪತಿ ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವವರು।

Verse 43

पराशरश् च गर्गश् च भार्गवश्चाङ्गिरास् तथा बलबन्धुर् निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः

ಪರಾಶರ, ಗರ್ಗ, ಭಾರ್ಗವ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸ; ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಬಂಧು, ನಿರಾಮಿತ್ರ, ಕೇತುಶೃಂಗ—ಇವರೆಲ್ಲ ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳು. ಶೈವಮಾರ್ಗವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಪಸ್ಸು-ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಮೋಕ್ಷಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 44

लम्बोदरश् च लम्बश्च लम्बाक्षो लम्बकेशकः सर्वज्ञः समबुद्धिश् च साध्यः सर्वस्तथैव च

ಅವನೇ ಲಂಬೋದರ, ಲಂಬ, ಲಂಬಾಕ್ಷ, ಲಂಬಕೇಶಕ. ಅವನೇ ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸಮಬುದ್ಧಿ, ಸಾಧ್ಯ ಮತ್ತು ಸರ್ವ—ಸರ್ವವ്യാപಿ ಪರಮ ಪತಿ ಶಿವನು; ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಗೊಳ್ಳುವನು.

Verse 45

सुधामा काश्यपश्चैव वासिष्ठो विरजास् तथा अत्रिर् देवसदश्चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः कुणिश् च कुणिबाहुश् च कुशरीरः कुनेत्रकः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಸುಧಾಮಾ, ಕಾಶ್ಯಪ, ವಾಸಿಷ್ಠ, ವಿರಜಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಅತ್ರಿ, ದೇವಸದ; ನಂತರ ಶ್ರವಣ, ಶ್ರವಿಷ್ಠಕ; ಕುಣಿ, ಕುಣಿಬಾಹು; ಕುಶರೀರ, ಕುನೇತ್ರಕ—ಇಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಗಳು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಪತಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಜಾಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಜೀವನು ದೇಹಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 46

कश्यपो ऽप्युशनाश्चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः उतथ्यो वामदेवश् च महायोगो महाबलः

ಕಾಶ್ಯಪ, ಉಶನಸ್ (ಶುಕ್ರ), ಚ್ಯವನ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಉತಥ್ಯ, ವಾಮದೇವ—ಇವರು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಮಹಾಯೋಗಿ ಋಷಿಗಳು. ಪತಿ ಶಿವನ ಉಪಾಸನೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತ ಜೀವದ ಪಾಶವನ್ನು ಛೇದಿಸಿ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 47

वाचश्रवाः सुधीकश्च श्यावाश्वश् च यतीश्वरः हिरण्यनाभः कौशल्यो लोगाक्षिः कुथुमिस् तथा

ವಾಚಶ್ರವಾ, ಸುಧೀಕ, ಶ್ಯಾವಾಶ್ವ, ಯತೀಶ್ವರ; ಹಿರಣ್ಯನಾಭ, ಕೌಶಲ್ಯ, ಲೋಗಾಕ್ಷಿ, ಕುಥುಮಿ—ಇವರು ಶೈವ ಪ್ರವಾಹದ ಪೂಜ್ಯ ದ್ರಷ್ಟರು. ಪತಿ-ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹರಡಿ ಬಂಧಿತ ಜೀವವನ್ನು ಪಾಶಬಂಧನದಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 48

सुमन्तुर्बर्बरी विद्वान् कबन्धः कुशिकंधरः प्लक्षो दाल्भ्यायणिश्चैव केतुमान् गोपनस् तथा

ಸುಮಂತು, ವಿದ್ಯಾವಂತ ಬರ್ಬರೀ, ಕಬಂಧ, ಕುಶಿಕಂಧರ, ಪ್ಲಕ್ಷ, ಹಾಗೆಯೇ ದಾಲ್ಭ್ಯಾಯಣಿ—ಕೇತುಮಾನ ಮತ್ತು ಗೋಪನ ಸಹಿತ—ಇವರು ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ-ಪರಂಪರೆಯ ಗೌರವನೀಯ ಪ್ರಸಾರಕರು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 49

भल्लावी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः उशिको बृहदश्वश् च देवलः कविरेव च

ಭಲ್ಲಾವೀ, ಮಧುಪಿಂಗ, ತಪೋನಿಧಿ ಶ್ವೇತಕೇತು, ಉಶಿಕ, ಬೃಹದಶ್ವ, ದೇವಲ ಮತ್ತು ಕವಿ—ಇವರು ಶೈವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರೆಯ ಋಷಿಗಳು; ತಪಸ್ಸು-ನಿಯಮದಿಂದ ಪತಿ ಶಿವನ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 50

शालिहोत्रो ऽग्निवेशश्च युवनाश्वः शरद्वसुः छगलः कुण्डकर्णश् च कुम्भश्चैव प्रवाहकः

ಶಾಲಿಹೋತ್ರ, ಅಗ್ನಿವೇಶ, ಯುವನಾಶ್ವ, ಶರದ್ವಸು, ಛಗಲ, ಕುಂಡಕರ್ಣ, ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಹಕ—ಇವರೂ ಶಿವನ ಯೋಗ-ಪ್ರವಾಹದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು; ಅವರ ಅನುಶಾಸನದಿಂದ ಬಂಧಿತ ಜೀವ (ಪಶು) ಪತಿ ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

उलूको विद्युतश्चैव मण्डूको ह्याश्वलायनः अक्षपादः कुमारश् च उलूको वत्स एव च

ಉಲೂಕ, ವಿದ್ಯುತ್, ಮಂಡೂಕ ಹಾಗೂ ಆಶ್ವಲಾಯನ; ಅಕ್ಷಪಾದ ಮತ್ತು ಕುಮಾರ—ಹಾಗೆಯೇ ಉಲೂಕ ಮತ್ತು ವತ್ಸವೂ—ಇವರು ಹೆಸರಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಚಾರ್ಯರು; ಈ ಶೈವ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಪ್ರಸಾರಕರು।

Verse 52

कुशिकश्चैव गर्भश् च मित्रः कौरुष्य एव च शिष्यास्त्वेते महात्मानः सर्वावर्तेषु योगिनाम्

ಕುಶಿಕ, ಗರ್ಭ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಕೌರುಷ್ಯ—ಈ ಮಹಾತ್ಮ ಶಿಷ್ಯರು ಯೋಗಿಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆವರ್ತದಲ್ಲೂ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಯುಗಯುಗಾಂತರ ಪಾಶುಪತ-ಯೋಗಧಾರೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸಾಧಕರನ್ನು ಪತಿ ಶಿವಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 53

विमला ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः एते पाशुपताः सिद्धा भस्मोद्धूलितविग्रहाः

ಅವರು ನಿರ್ಮಲರು, ಬ್ರಹ್ಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಜ್ಞಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರು. ಇವರು ಸಿದ್ಧ ಪಾಶುಪತರು; ಅವರ ದೇಹವು ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಧೂಳಿಮಯವಾಗಿದೆ.

Verse 54

शिष्याः प्रशिष्याश्चैतेषां शतशो ऽथ सहस्रशः प्राप्य पाशुपतं योगं रुद्रलोकाय संस्थिताः

ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಪ್ರಶಿಷ್ಯರು ನೂರಾರು, ಸಹಸ್ರಾರು. ಪಾಶುಪತಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ಸಿದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿ ಅವರು ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾದರು.

Verse 55

देवादयः पिशाचान्ताः पशवः परिकीर्तिताः तेषां पतित्वात्सर्वेशो भवः पशुपतिः स्मृतः

ದೇವರಿಂದ ಪಿಶಾಚರವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳು ‘ಪಶು’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪತಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ಭವನು ‘ಪಶುಪತಿ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

तेन प्रणीतो रुद्रेण पशूनां पतिना द्विजाः योगः पाशुपतो ज्ञेयः परावरविभूतये

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಪಶುಗಳ (ಬಂಧಿತ ಜೀವಗಳ) ಪತಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಪ್ರಣೀತ ಮಾಡಿದ ಈ ಪಾಶುಪತಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು—ಪರ ಮತ್ತು ಅಪರ ವಿಭೂತಿಗಳ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ.