Adhyaya 69

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे वंशानुवर्णनं नामाष्टषष्टितमो ऽध्यायः सूत उवाच सात्वतः सत्यसम्पन्नः प्रजज्ञे चतुरः सुतान् भजनं भ्राजमानं च दिव्यं देवावृधं नृपम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಿಂಗಮಹಾಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ “ವಂಶಾನುವರ್ಣನ” ಎಂಬ ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಸತ್ಯಸಂಪನ್ನನಾದ ಸಾತ್ವತನು ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು: ಭಜನ, ಭ್ರಾಜಮಾನ, ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ ದೇವಾವೃಧ।

Verse 2

अन्धकं च महाभागं वृष्णिं च यदुनन्दनम् तेषां निसर्गांश्चतुरः शृणुध्वं विस्तरेण वै

ಮಹಾಭಾಗನಾದ ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ಯದುನಂದನನಾದ ವೃಷ್ಣಿ—ಅವರ ವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ನಾಲ್ಕು ನಿಸರ್ಗಗಳು (ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವಗಳು) ನನ್ನಿಂದ ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 3

सृञ्जय्यां भजनाच्चैव भ्राजमानाद्विजज्ञिरे अयुतायुः शतायुश् च बलवान् हर्षकृत्स्मृतः

ಸೃಂಜಯಾ ಮತ್ತು ಭಜನಾದಿಂದ ಭ್ರಾಜಮಾನನಿಗೆ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು—ಅಯುತಾಯು, ಶತಾಯು; ಹಾಗೆಯೇ ಬಲವಾನ್ ಎಂಬ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು, ಹರ್ಷಕೃತ್ (ಆನಂದಕಾರಕ) ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 4

तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्मरन्

ಅವರಲ್ಲಿ ರಾಜ ದೇವಾವೃಧನು ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ—“ನನಗೆ ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತ ಪುತ್ರನು ಲಭಿಸಲಿ” ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 5

तस्य बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोको नृपोत्तमः अनुवंशपुराणज्ञा गायन्तीति परिश्रुतम्

ಅವನಿಂದ ‘ಬಭ್ರು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ ನೃಪೋತ್ತಮನು ಜನಿಸಿದನು. ಅನುವಂಶ–ಪುರಾಣಜ್ಞರು ಅವನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ.

Verse 6

गुणान्देवावृधस्याथ कीर्तयन्तो महात्मनः यथैव शृणुमो दूरात् संपश्यामस्तथान्तिकात्

ನಂತರ ದೇವರುಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವಾವೃಧನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು—“ದೂರದಿಂದ ಹೇಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈಗ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.”

Verse 7

बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृधः समः पुरुषाः पञ्च षष्टिस्तु षट् सहस्राणि चाष्ट च

ಬಭ್ರು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವಾವೃಧನಿಗೆ ಸಮಾನನು. ಪುರುಷರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅರವತ್ತೈದು; ಹಾಗೆಯೇ ಆರು ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಕೂಡ (ಒಟ್ಟು) ಇದ್ದರು.

Verse 8

ये ऽमृतत्वमनुप्राप्ता बभ्रोर्देवावृधादपि यज्वा दानमतिर्वीरो ब्रह्मण्यस्तु दृढव्रतः

ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು—ಬಭ್ರು ಮತ್ತು ದೇವಾವೃಧನಿಗಿಂತಲೂ ಮೀರಿದವರು—ಯಜ್ಞಕರ್ತರು, ದಾನಪರರು, ವೀರರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಧರ್ಮಭಕ್ತರು, ದೃಢವ್ರತಿಗಳು ಆಗಿದ್ದರು.

Verse 9

कीर्तिमांश् च महातेजाः सात्वतानां महारथः तस्यान्ववाये सम्भूता भोजा वै दैवतोपमाः

ಮತ್ತೆ ‘ಕೀರ್ತಿಮಾನ್’ ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥನು. ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಭೋಜರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇವತೋಪಮರು.

Verse 10

गान्धारी चैव माद्री च वृष्णिभार्ये बभूवतुः गान्धारी जनयामास सुमित्रं मित्रनन्दनम्

ಗಾಂಧಾರೀ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರೀ ವೃಷ್ಣಿವಂಶದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯರಾದರು. ಗಾಂಧಾರೀ ಮಿತ್ರನಿಗೆ ಆನಂದಕರನಾದ ಸುಮಿತ್ರನನ್ನು ಜನ್ಮನೀಡಿದಳು.

Verse 11

माद्री लेभे च तं पुत्रं ततः सा देवमीढुषम् अनमित्रं शिनिं चैव तावुभौ पुरुषोत्तमौ

ನಂತರ ಮಾದ್ರೀ ಆ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಬಳಿಕ ಅವಳು ದೇವಮೀಢುಷನನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅನಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶಿನಿಯನ್ನು ಜನ್ಮನೀಡಿದಳು—ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮರು.

Verse 12

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः प्रसेनश् च महाभागः सत्राजिच्च सुतावुभौ

ಅನಮಿತ್ರನ ಪುತ್ರ ನಿಘ್ನನು. ನಿಘ್ನನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು—ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಪ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಸತ್ರಾಜಿತ—ಇಬ್ಬರೂ ಅವನ ಸುತ್ತರು.

Verse 13

तस्य सत्राजितः सूर्यः सखा प्राणसमो ऽभवत् स्यमन्तको नाम मणिर् दत्तस्तस्मै विवस्वता

ಸತ್ರಾಜಿತನಿಗೆ ಸೂರ್ಯ (ವಿವಸ್ವಾನ್) ಪ್ರಾಣಸಮಾನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾದನು. ವಿವಸ್ವಾನನು ಅವನಿಗೆ ‘ಸ್ಯಮಂತಕ’ ಎಂಬ ಮಣಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 14

पृथिव्यां सर्वरत्नानाम् असौ राजाभवन्मणिः कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनेन सहैव सः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಮಣಿ ರತ್ನರಾಜನಂತೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ಪ್ರಸೇನನೊಂದಿಗೆ ಮೃಗಯೆಗೆ (ಬೇಟೆಗೆ) ಹೋದನು.

Verse 15

वधं प्राप्तो ऽसहायश् च सिंहादेव सुदारुणात् अथ पुत्रः शिनेर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात्

ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ಅತಿದಾರುಣ ಸಿಂಹದ ಕೈಯಿಂದ ವಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಅನಂತರ ಶಿನಿಯ ಕನಿಷ್ಠ, ವೃಷ್ಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಪುತ್ರನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿ ವಂಶಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.

Verse 16

सत्यवाक् सत्यसम्पन्नः सत्यकस्तस्य चात्मजः सात्यकिर्युयुधानस्तु शिनेर्नप्ता प्रतापवान्

ಸತ್ಯವಾಕ್ ಸತ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಪುತ್ರ ಸತ್ಯಕ. ಶಿನಿಯ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಮೊಮ್ಮಗ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಯುಯುಧಾನನೆಂದು ಖ್ಯಾತ, ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ವೀರನು.

Verse 17

असंगो युयुधानस्य कुणिस्तस्य सुतो ऽभवत् कुणेर् युगंधरः पुत्रः शैनेया इति कीर्तिताः

ಯುಯುಧಾನನಿಂದ ಅಸಂಗನು ಜನಿಸಿದನು; ಅಸಂಗನಿಂದ ಕುಣಿಸ್ತ. ಕುಣಿಯ ಪುತ್ರ ಯುಗಂಧರ. ಇವರು ‘ಶೈನೇಯ’ ವಂಶವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು.

Verse 18

माद्र्याः सुतस्य संजज्ञे सुतो वार्ष्णिर्युधाजितः श्वफल्क इति विख्यातस् त्रैलोक्यहितकारकः

ಮಾದ್ರಿಯ ಪುತ್ರನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷ್ಣಿವಂಶೀಯ ಯುಧಾಜಿತನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವನೇ ‘ಶ್ವಫಲ್ಕ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿ, ತ್ರಿಲೋಕ ಹಿತಕಾರಕನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 19

श्वफल्कश् च महाराजो धर्मात्मा यत्र वर्तते नास्ति व्याधिभयं तत्र नावृष्टिभयमप्युत

ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಮಹಾರಾಜ ಶ್ವಫಲ್ಕನು ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ರೋಗಭಯವಿಲ್ಲ; ಅನಾವೃಷ್ಟಿಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 20

श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामवाप सः गान्दिनीं नाम काश्यो हि ददौ तस्मै स्वकन्यकाम्

ಶ್ವಫಲ್ಕನು ಕಾಶಿರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆದನು. ಕಾಶೀಪತಿಯು ಗಾಂದಿನೀ ಎಂಬ ತನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 21

सा मातुरुदरस्था वै बहून्वर्षगणान्किल वसन्ती न च संजज्ञे गर्भस्था तां पिताब्रवीत्

ಅವಳು ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದರೂ ಜನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಗರ್ಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ತಂದೆಯು ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 22

जायस्व शीघ्रं भद्रं ते किमर्थं चाभितिष्ठसि प्रोवाच चैनं गर्भस्था सा कन्या गान्दिनी तदा

“ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಜನಿಸು—ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ! ಏಕೆ ಇನ್ನೂ ಒಳಗೇ ನಿಂತಿರುವೆ?” ಆಗ ಗರ್ಭಸ್ಥ ಕನ್ಯೆ ಗಾಂದಿನೀ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

Verse 23

वर्षत्रयं प्रतिदिनं गामेकां ब्राह्मणाय तु यदि दद्यास्ततः कुक्षेर् निर्गमिष्याम्यहं पितः

“ತಂದೆಯೇ, ನೀವು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆಗ ನಾನು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬರುವೆನು.”

Verse 24

तथेत्युवाच तस्या वै पिता काममपूरयत् दाता शूरश् च यज्वा च श्रुतवानतिथिप्रियः

“ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳ ತಂದೆ ಅವಳ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅವನು ದಾತ, ಶೂರ, ಯಜ್ಞಕರ್ತ, ಶ್ರುತವಂತ, ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯ. ಇಂತಹ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಗೃಹಸ್ಥನು ದಾನ-ಯಜ್ಞ-ಸೇವೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಪಶು (ಜೀವ)ವನ್ನು ಪತಿ—ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನ—ವೈಪಿಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

तस्याः पुत्रः स्मृतो ऽक्रूरः श्वफल्काद्भूरिदक्षिणः रत्ना कन्या च शैवस्य ह्य् अक्रूरस्तामवाप्तवान्

ಅವಳಿಂದ ಅಕ್ರೂರನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು; ಶ್ವಫಲ್ಕನಿಂದ ಮಹಾದಾನಿ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಶೈವ ಪರಂಪರೆಯ ಕನ್ಯೆ ರತ್ನೆಯನ್ನು ಅಕ್ರೂರನು ವಿವಾಹದಿಂದ ಪಡೆದನು.

Verse 26

अस्यामुत्पादयामास तनयांस्तान्निबोधत उपमन्युस् तथा माङ्गुर् वृतस्तु जनमेजयः

ಅವಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು—ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯಿರಿ: ಉಪಮನ್ಯು, ಮಾಂಗು, ವೃತ ಮತ್ತು ಜನಮೇಜಯ.

Verse 27

गिरिरक्षस्तथोपेक्षः शत्रुघ्नो यो ऽरिमर्दनः धर्मभृद् वृष्टधर्मा च गोधनो ऽथ वरस् तथा

ಅವನು ಪರ್ವತರಕ್ಷಕನು, ಸಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ಉಪೇಕ್ಷಕನು; ಶತ್ರುಘ್ನನು, ಅರಿಮರ್ಧನನು. ಧರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಕೃಪೆಯಿಂದ ಧರ್ಮವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸುವವನು; ಗೋಧನದಾತನು, ಸ್ವಯಂ ಪರಮ ವರನು.

Verse 28

आवाहप्रतिवाहौ च सुधारा च वराङ्गना अक्रूरस्योग्रसेन्यां तु पुत्रौ द्वौ कुलनन्दनौ

ಆವಾಹ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿವಾಹ, ಹಾಗೆಯೇ ಸುಧಾರಾ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀ—ಅಕ್ರೂರನ ಉಗ್ರಸೇನ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ಕುಲಕ್ಕೆ ಆನಂದಕರರು.

Verse 29

देववानुपदेवश् च जज्ञाते देवसंमतौ सुमित्रस्य सुतो जज्ञे चित्रकश् च महायशाः

ದೇವವಾನ್ ಮತ್ತು ಉಪದೇವ—ಇಬ್ಬರೂ ದೇವರಿಂದ ಮಾನ್ಯರಾದವರು—ಜನಿಸಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಸುಮಿತ್ರನಿಗೆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಚಿತ್ರಕನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

Verse 30

चित्रकस्याभवन्पुत्रा विपृथुः पृथुरेव च अश्वग्रीवः सुबाहुश् च सुधासूकगवेक्षणौ

ಚಿತ್ರಕನಿಗೆ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು—ವಿಪೃಥು ಮತ್ತು ಪೃಥು; ಅಶ್ವಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಸುಬಾಹು; ಹಾಗೆಯೇ ಸುಧಾಸೂಕ ಮತ್ತು ಗವೇಕ್ಷಣ. ಪತಿ (ಶಿವ)ನ ಅദೃಶ್ಯ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಸ್ಥಿರವಾಗುವಂತೆ ವಂಶಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.

Verse 31

अरिष्टनेमिरश्वश् च धर्मो धर्मभृदेव च सुभूमिर्बहुभूमिश् च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ

ಅವನೇ ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿ ಮತ್ತು ಅಶ್ವ; ಅವನೇ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವ ದಿವ್ಯನು. ಅವನೇ ಸುಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಬಹುಭೂಮಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರವಿಷ್ಠಾ ಮತ್ತು ಶ್ರವಣ—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಗಳಾಗಿ ಪೂಜ್ಯರು.

Verse 32

अन्धकात्काश्यदुहिता लेभे च चतुरः सुतान् कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्

ಅಂಧಕನಿಂದ ಕಾಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ದೊರಕಿದರು—ಕುಕುರು, ಭಜಮಾನ, ಶುಚಿ ಮತ್ತು ಕಂಬಲಬರ್ಹಿಷ. ಪತಿ (ಶಿವ)ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ವಂಶ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು; ಪಶುಜೀವಿಗಳು ಕರ್ಮ-ಪಾಶ ಬಂಧನದಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರಿದರು.

Verse 33

कुकुरस्य सुतो वृष्णिर् वृष्णेः शूरस्ततो ऽभवत् कपोतरोमातिबलस् तस्य पुत्रो विलोमकः

ಕುಕುರುನ ಪುತ್ರ ವೃಷ್ಣಿ; ವೃಷ್ಣಿಯಿಂದ ಶೂರನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವನಿಂದ ಕಪೋತರೋಮಾತಿಬಲ, ಅವನ ಪುತ್ರ ವಿಲೋಮಕನು.

Verse 34

तस्यासीत् तुम्बुरुसखो विद्वान्पुत्रो नलः किल ख्यायते स सुनाम्ना तु चन्दनानकदुन्दुभिः

ಅವನಿಗೆ ನಲನೆಂಬ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಪುತ್ರನಿದ್ದನು; ಅವನು ತುಂಭುರುನ ಸಖನೆಂದು ಖ್ಯಾತ. ತನ್ನ ಸುನಾಮದಿಂದ ಅವನು ‘ಚಂದನಾನಕದುಂದುಭಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು—ಚಂದನಸುವಾಸನೆಯ ಡಮರುಧ್ವನಿಯಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವವನು.

Verse 35

तस्मादप्यभिजित्पुत्र उत्पन्नो ऽस्य पुनर्वसुः अश्वमेधं स पुत्रार्थम् आजहार नरोत्तमः

ಅವನಿಂದಲೂ ಅಭಿಜಿತನ ಪುತ್ರ ಪುನರ್ವಸು ಜನಿಸಿದನು. ಆ ನರೋತ್ತಮನು ಪುತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಪತಿ ಶ್ರೀಶಿವನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

Verse 36

तस्य मध्ये ऽतिरात्रस्य सदोमध्यात्समुत्थितः ततस्तु विद्वान् सर्वज्ञो दाता यज्वा पुनर्वसुः

ಆ ಅತಿರಾತ್ರ ಯಜ್ಞದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಸ್ ಮಂಟಪದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಅವನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು. ಆಗ ಪುನರ್ವಸು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು—ಕ್ರತುವಿಧಿ ತಿಳಿದವನು, ಸರ್ವಜ್ಞ, ದಾನಶೀಲ, ದೀಕ್ಷಿತ ಯಜಮಾನ; ಪತಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶ್ರೀಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ।

Verse 37

तस्यापि पुत्रमिथुनं बभूवाभिजितः किल आहुकश्चाहुकी चैव ख्यातौ कीर्तिमतां वरौ

ಅವನಿಗೂ, ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಜೋಡಿ ಸಂತಾನವಾಯಿತು—ಪುತ್ರ ಆಹುಕ ಮತ್ತು ಪುತ್ರಿ ಆಹುಕೀ. ಇಬ್ಬರೂ ಖ್ಯಾತರು, ಕೀರ್ತಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.

Verse 38

आहुकात् काश्यदुहितुर् द्वौ पुत्रौ संबभूवतुः देवकश्चोग्रसेनश् च देवगर्भसमावुभौ

ಆಹುಕನಿಂದ, ಕಾಶ್ಯನ ಪುತ್ರಿಯ ಮೂಲಕ, ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು—ದೇವಕ ಮತ್ತು ಉಗ್ರಸೇನ. ಇಬ್ಬರೂ ದೇವಗರ್ಭಸಮಾನವಾದ ಶುಭಜನ್ಮ ಹೊಂದಿದವರು.

Verse 39

देवकस्य सुता राज्ञो जज्ञिरे त्रिदशोपमाः देववान् उपदेवश् च सुदेवो देवरक्षितः

ರಾಜ ದೇವಕನಿಗೆ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ಕಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನರು—ದೇವವಾನ್, ಉಪದೇವ, ಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವರಕ್ಷಿತ।

Verse 40

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ वृषदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता

ಅವರಿಗೆ ಏಳು ಸಹೋದರಿಯರು ಇದ್ದರು; ವಸುದೇವನು ಅವರನ್ನು (ವಿವಾಹಾರ್ಥವಾಗಿ) ನೀಡಿದನು. ಅವರು ವೃಷದೇವಾ, ಉಪದೇವೀ ಮತ್ತು ಇತರರು—ದೇವರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿತರು.

Verse 41

श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा तथापरा देवकी चापि तासां च वरिष्ठाभूत्सुमध्यमा

ಶ್ರೀದೇವಾ, ಶಾಂತಿದೇವಾ, ಸಹದೇವಾ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು; ದೇವಕಿಯೂ ಸಹ. ಅವರಲ್ಲಿ ಸುಮಧ್ಯಮಾ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.

Verse 42

नवोग्रसेनस्य सुतास् तेषां कंसस्तु पूर्वजः तेषां पुत्राश्च पौत्राश् च शतशो ऽथ सहस्रशः

ನವೋಗ್ರಸೇನನಿಗೆ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಕಂಸನು ಹಿರಿಯನು. ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರೂ ಪೌತ್ರರೂ ನೂರಾರು, ಸಹಸ್ರಾರು ಜನಿಸಿದರು.

Verse 43

देवकस्य सुता पत्नी वसुदेवस्य धीमतः बभूव वन्द्या पूज्या च देवैरपि पतिव्रता

ದೇವಕನ ಪುತ್ರಿ ಧೀಮಂತ ವಸುದೇವನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು. ಪತಿವ್ರತೆಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ವಂದ್ಯಳೂ ಪೂಜ್ಯಳೂ—ದೇವರಿಂದಲೂ ಸಹ.

Verse 44

रोहिणी च महाभागा पत्नी चानकदुन्दुभेः पौरवी बाह्लिकसुता संपूज्यासीत्सुरैरपि

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ರೋಹಿಣೀ ಆನಕದುಂದುಭಿಯ ಪತ್ನಿ. ಅವಳು ಪೌರವೀ, ಬಾಹ್ಲಿಕನ ಪುತ್ರಿ; ದೇವರಿಂದಲೂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿತಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 45

असूत रोहिणी रामं बलश्रेष्ठं हलायुधम् आश्रितं कंसभीत्या च स्वात्मानं शान्ततेजसम्

ರೋಹಿಣಿಯು ರಾಮನನ್ನು (ಬಲರಾಮನನ್ನು) ಹೆತ್ತಳು—ಬಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹಲಾಯುಧಧಾರಿ; ಕಂಸಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಗೊಂಡು, ಸ್ವಾತ್ಮತೇಜದಿಂದ ಶಾಂತವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।

Verse 46

जाते रामे ऽथ निहते षड्गर्भे चातिदक्षिणे वसुदेवो हरिं धीमान् देवक्यामुदपादयत्

ರಾಮನು ಜನಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಆರು ಗರ್ಭಗಳು ಹತರಾದ ನಂತರ—ಅತಿಶಯ ಶುಭ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ—ಧೀಮಂತ ವಸುದೇವನು ದೇವಕಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದನು। ಇದು ಪರಮ ಪತಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಪಶುವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪಾಶವನ್ನು ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸಿ ಮುಕ್ತಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ।

Verse 47

स एव परमात्मासौ देवदेवो जनार्दनः हलायुधश् च भगवान् अनन्तो रजतप्रभः

ಅವನೇ ಪರಮಾತ್ಮ, ದೇವದೇವ; ಅವನೇ ಜನಾರ್ದನ; ಅವನೇ ಭಗವಾನ್ ಹಲಾಯುಧ; ಅವನೇ ಅನಂತ—ರಜತಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತ. ಈ ಎಲ್ಲ ನಾಮಗಳು ಆ ಏಕ ಪರಮ ಪತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 48

लिफ़े ओफ़् कृष्ण भृगुशापछलेनैव मानयन्मानुषीं तनुम् बभूव तस्यां देवक्यां वासुदेवो जनार्दन

ಭೃಗುಶಾಪದಿಂದ ಬಂದ ನಿಯಮವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಜನಾರ್ದನ ವಾಸುದೇವನು ಮಾನವದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೇವಕಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು। ಕರ್ಮಜಾಲದಲ್ಲಿ ಲೀಲಿಸಿದರೂ ಪರಮ ಪತಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯನಾಗಿ ಜೀವಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 49

उमादेहसमुद्भूता योगनिद्रा च कौशिकी नियोगाद्देवदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्

ಉಮಾದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಯೋಗನಿದ್ರೆ—ಕೌಶಿಕೀ—ದೇವದೇವ (ಮಹಾದೇವ) ಅವರ ನಿಯೋಗದಿಂದ ಯಶೋದೆಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಆಯಿತು।

Verse 50

सा चैव प्रकृतिः साक्षात् सर्वदेवनमस्कृता पुरुषो भगवान्कृष्णो धर्ममोक्षफलप्रदः

ಅವಳೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸాక్షಾತ್ ಪ್ರಕೃತಿ—ಪರಾಶಕ್ತಿ—ಯಾಗಿ, ಸರ್ವ ದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವರು ಪರಮ ಪುರುಷ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣ; ಧರ್ಮಮೋಕ್ಷಫಲಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವರು.

Verse 51

तां कन्यां जगृहे रक्षन् कंसात्स्वस्यात्मजं तदा चतुर्भुजं विशालाक्षं श्रीवत्सकृतलाञ्छनम्

ಆಗ ಕಂಸನಿಂದ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅವನು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಶಿಶು ಚತುರ್ಭುಜ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ, ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನಧಾರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

Verse 52

शङ्खचक्रगदापद्मं धारयन्तं जनार्दनम् यशोदायै प्रदत्त्वा तु वसुदेवश् च बुद्धिमान्

ನಂತರ ಅತಿಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ವಸುದೇವನು ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಪದ್ಮಧಾರಿಯಾದ ಸ್ವಯಂ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಯಶೋದೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 53

दत्त्वैनं नन्दगोपस्य रक्षतामिति चाब्रवीत् रक्षकं जगतां विष्णुं स्वेच्छया धृतविग्रहम्

ಅವನನ್ನು ನಂದಗೋಪನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, “ಇವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವರು ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕ ವಿಷ್ಣು; ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು. (ಶೈವ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ರಕ್ಷಕ ಅವತಾರಗಳು ಪರಮ ಪತಿ ಶಿವನ ಆಜ್ಞಾ-ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.)

Verse 54

प्रसादाच्चैव देवस्य शिवस्यामिततेजसः रामेण सार्धं तं दत्त्वा वरदं परमेश्वरम्

ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ದೇವ ಶಿವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ, ವರದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅವರು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ (ದಿವ್ಯ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿ) ಪ್ರದತ್ತನಾದನು.

Verse 55

भूभारनिग्रहार्थं च ह्य् अवतीर्णं जगद्गुरुम् अतो वै सर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति

ಭೂಭಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜಗದ್ಗುರು ಅವತಾರಗೊಂಡನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾದವರಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸರ್ವಮಂಗಳ ಸಂಭವಿಸುವುದು।

Verse 56

अयं स गर्भो देवक्या यो नः क्लेश्यान्हरिष्यति उग्रसेनात्मजायाथ कंसायानकदुन्दुभिः

“ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಶಿಶುವೇ ನಮ್ಮ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವನು”—ಎಂದು ಆನಕದುಂದುಭಿ (ವಸುದೇವ) ಉಗ್ರಸೇನನ ಪುತ್ರ ಕಂಸನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು।

Verse 57

निवेदयामास तदा जातां कन्यां सुलक्षणाम् अस्यास्तवाष्टमो गर्भो देवक्याः कंस सुव्रत

ಆಗ ಅವನು ಸುಲಕ್ಷಣೆಯ ಕನ್ಯೆ ಜನಿಸಿದುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ—“ಓ ಸುವ್ರತ ಕಂಸಾ, ಇದು ದೇವಕಿಯ ನಿನಗಾಗಿ ಎಂಟನೆಯ ಗರ್ಭಫಲ” ಎಂದನು।

Verse 58

मृत्युर् एव न संदेह इति वाणी पुरातनी ततस्तां हन्तुमारेभे कंसः सोल्लङ्घ्य चांबरम्

“ಮೃತ್ಯುವೇ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಪುರಾತನ ವಾಣಿ ನುಡಿದಿತು; ತಕ್ಷಣ ಕಂಸನು ಆಸನದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಅವಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾದನು।

Verse 59

उवाचाष्टभुजा देवी मेघगंभीरया गिरा रक्षस्व तत्स्वकं देहम् आयातो मृत्युरेव ते

ಅಷ್ಟಭುಜಾ ದೇವಿಯು ಮೇಘಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು—“ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನಿನಗೆ ಮೃತ್ಯುವೇ ಆಗಮಿಸಿದೆ।”

Verse 60

रक्षमाणस्य देहस्य मायावी कंसरूपिणः किं कृतं दुष्कृतं मूर्ख जातः खलु तवान्तकृत्

ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಸರೂಪಧಾರಿಯಾದ ಆ ಮಾಯಾವಿ ಕೇಳಿದನು—“ಓ ಮೂಢಾ! ನಾನು ಯಾವ ದೋಷಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದೆನು? ನಿಜವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ ನಿನ್ನ ಮೃತ್ಯುಕর্তಾ.”

Verse 61

देवक्याः स भयात्कंसो जघानैवाष्टमं त्विति स्मरन्ति विहितो मृत्युर् देवक्यास् तनयो ऽष्टमः

ದೇವಕಿಯ ಭಯದಿಂದ ಕಂಸನು “ಇದೇ ಎಂಟನೆಯದು” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ (ಶಿಶುವನ್ನು) ಕೊಂದನು; ಆದರೆ ಕಂಸನಿಗೆ ವಿಧಿನಿಯತ ಮೃತ್ಯು ದೇವಕಿಯ ಎಂಟನೇ ಪುತ್ರನೇ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅವನೇ ಕಂಸನಿಗೆ ಮೃತ್ಯುರೂಪವಾಗುವನು।

Verse 62

यस्तत्प्रतिकृतौ यत्नो भोजस्यासीद्वृथा हरेः प्रभावान्मुनिशार्दूलास् तया चैव जडीकृतः

ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಲು ಭೋಜರಾಜನು ಮಾಡಿದ ಯತ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು; ಓ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲರೇ! ಹರಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಡನಾಗಿ ಸ್ಥಂಭಿತನಾದನು।

Verse 63

कंसो ऽपि निहतस्तेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा निहता बहवश्चान्ये देवब्राह्मणघातिनः

ಆ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕಂಸನೂ ಹತನಾದನು; ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಕೊಂದ ಅನೇಕ ಇತರರೂ ನಾಶಗೊಂಡರು।

Verse 64

तस्य कृष्णस्य तनयाः प्रद्युम्नप्रमुखास् तथा बहवः परिसंख्याताः सर्वे युद्धविशारदाः

ಆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು—ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ—ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧವಿಶಾರದರು।

Verse 65

कृष्णपुत्राः समाख्याताः कृष्णेन सदृशाः सुताः पुत्रेष्वेतेषु सर्वेषु चारुदेष्णादयो हरेः

ಇವರು ಕೃಷ್ಣನ ಪುತ್ರರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು—ಕೃಷ್ಣನಂತೆಯೇ ಸಮಾನ ಪುತ್ರರು. ಹರಿಯ ಎಲ್ಲ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಚಾರುದೇಷ್ಣಾದಿಗಳು ಪ್ರಧಾನರಾದರು.

Verse 66

विशिष्टा बलवन्तश् च रौक्मिणेयारिसूदनाः षोडशस्त्रीसहस्राणि शतमेकं तथाधिकम्

ಅವರು ವಿಶಿಷ್ಟರೂ ಬಲವಂತರೂ—ರುಕ್ಮಿಣೀಪುತ್ರನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವರು. (ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ) ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ನೂರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇದ್ದರು.

Verse 67

कृष्णस्य तासु सर्वासु प्रिया ज्येष्ठा च रुक्मिणी तया द्वादशवर्षाणि कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा

ಕೃಷ್ಣನ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿಣೀ ಜ್ಯೇಷ್ಠೆಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯೆಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು (ಸೌಹಾರ್ದದಿಂದ) ಕಳೆದನು.

Verse 68

उष्यता वायुभक्षेण पुत्रार्थं पूजितो हरः चारुदेष्णः सुचारुश् च चारुवेषो यशोधरः

ಪುತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ವಾಯುಭಕ್ಷಣದಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು ಹರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವರು ಚಾರುದೇಷ್ಣ, ಸುಚಾರು, ಚಾರುವೇಷ, ಯಶೋಧರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು.

Verse 69

चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः साम्ब एव च एते लब्धास्तु कृष्णेन शूलपाणिप्रसादतः

ಚಾರುಶ್ರವಾ, ಚಾರುಯಶಾ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಸಾಂಬ—ಇವರೆಲ್ಲ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಶೂಲಪಾಣಿ (ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವ)ಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಲಭಿಸಿದರು.

Verse 70

तान् दृष्ट्वा तनयान्वीरान् रौक्मिणेयांश् च रुक्मिणीम् जाम्बवत्यब्रवीत्कृष्णं भार्या कृष्णस्य धीमतः

ಆ ವೀರ ಪುತ್ರರನ್ನು—ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ರೌಕ್ಮಿಣೇಯ ಪುತ್ರರನ್ನು—ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಧೀಮಂತ ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿ ಜಾಂಬವತಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು।

Verse 71

मम त्वं पुण्डरीकाक्ष विशिष्टं गुणवत्तरम् सुरेशसंमितं पुत्रं प्रसन्नो दातुमर्हसि

ಹೇ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ನನಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟನಾದ, ಗುಣವಂತನಾದ, ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 72

जाम्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथस्ततो हरिः तपस्तप्तुं समारेभे तपोनिधिरनिन्दितः

ಜಾಂಬವತಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಜಗನ್ನಾಥನಾದ ಹರಿಯು ಆಗ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ನಿಂದಾರಹಿತನಾಗಿ, ತಪೋನಿಧಿಯಾಗಿ, ಸಾಧನಾತಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು।

Verse 73

सो ऽथ नारायणः कृष्णः शङ्खचक्रगदाधरः व्याघ्रपादस्य च मुनेर् गत्वा चैवाश्रमोत्तमम्

ಆಮೇಲೆ ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪನಾದ ಕೃಷ್ಣನು—ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು—ಮುನಿ ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 74

ऋषिं दृष्ट्वा त्वङ्गिरसं प्रणिपत्य जनार्दनः दिव्यं पाशुपतं योगं लब्धवांस्तस्य चाज्ञया

ಅಂಗಿರಸ ಋಷಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಜನಾರ್ದನನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ದಿವ್ಯ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದನು—ಅದು ಪಶು (ಬಂಧಿತ ಜೀವ)ವನ್ನು ಪಾಶ (ಬಂಧನ)ದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ ಪತಿ, ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ।

Verse 75

प्रलुप्तश्मश्रुकेशश् च घृताक्तो मुञ्जमेखली दीक्षितो भगवान्कृष्णस् तताप च परंतपः

ಗಡ್ಡಮೂಚು ಮತ್ತು ಕೂದಲು ಮುಂಡಿಸಿ, ತುಪ್ಪ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುಂಜ-ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಖಲೆ ಧರಿಸಿ, ದೀಕ್ಷಿತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು—ಹೇ ಪರಂತಪ—ತಪಸ್ಸು ಕೈಗೊಂಡನು।

Verse 76

ऊर्ध्वबाहुर् निरालंबः पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितः फलाम्बनिलभोजी च ऋतुत्रयम् अधोक्षजः

ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಯಾವುದೇ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಪಾದದ ದೊಡ್ಡ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಹಣ್ಣು-ನೀರು-ವಾಯು ಮಾತ್ರದಿಂದ ಜೀವಿಸಿ, ಮೂರು ಋತುಗಳವರೆಗೆ—ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ಅಧೋಕ್ಷಜನು—ಅವನು ತಪಿಸಿದನು।

Verse 77

तपसा तस्य संतुष्टो ददौ रुद्रो बहून् वरान् साम्बं जांबवतीपुत्रं कृष्णाय च महात्मने

ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ರುದ್ರನು ಅನೇಕ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜಾಂಬವತೀಜನಿತ ಪುತ್ರ ಸಾಂಬನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು।

Verse 78

तथा जांबवती चैव सांबं भार्या हरेः सुतम् प्रहर्षमतुलं लेभे लब्ध्वादित्यं यथादितिः

ಹರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಜಾಂಬವತೀಯೂ ಸಾಂಬನನ್ನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪಡೆದಳು; ಅವಳು ಅತೂಲ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು—ಅದಿತಿ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು (ಸೂರ್ಯನನ್ನು) ಪಡೆದಂತೆ।

Verse 79

बाणस्य च तदा तेन छेदितं मुनिपुङ्गवाः भुजानां चैव साहस्रं शापाद्रुद्रस्य धीमतः

ಹೇ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ಆಗ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯು ಬಾಣನ ಸಾವಿರ ಭುಜಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು; ಇದು ಧೀಮಂತನಾದ ರುದ್ರನ ಶಾಪದ ಫಲವಾಗಿತ್ತು।

Verse 80

अथ दैत्यवधं चक्रे हलायुधसहायवान् तथा दुष्टक्षितीशानां लीलयैव रणाजिरे

ಆಗ ಹಲಾಯುಧ (ಬಲರಾಮ)ನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವನು ದೈತ್ಯವಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟ ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಲೀಲಾಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜಯಿಸಿದನು।

Verse 81

स हत्वा देवसम्भूतं नरकं दैत्यपुङ्गवम् ब्राह्मणस्योर्ध्वचक्रस्य वरदानान्महात्मनः

ದೇವಸಂಭೂತ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠ ನರಕನನ್ನು ಅವನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಇದು ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಊರ್ಧ್ವಚಕ್ರನ ವರದಾನದ ಬಲದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು।

Verse 82

स्वोपभोग्यानि कन्यानां षोडशातुलविक्रमः शताधिकानि जग्राह सहस्राणि महाबलः

ಹದಿನಾರು ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಅತುಲ ವಿಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಮಹಾಬಲನು ತನ್ನ ಭೋಗಾರ್ಥವಾಗಿ ಕನ್ಯೆಯರ ಅನೇಕ ಸಹಸ್ರಗಳನ್ನು—ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕವಾಗಿ—ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು।

Verse 83

शापव्याजेन विप्राणाम् उपसंहृतवान् कुलम् संहृत्य तत्कुलं चैव प्रभासे ऽतिष्ठदच्युतः

ವಿಪ್ರರ ಶಾಪವನ್ನು ನೆಪಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನು ಆ ಕುಲವನ್ನು ಉಪಸಂಹರಿಸಿದನು; ಆ ವಂಶವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅಚ್ಯುತನು ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು।

Verse 84

तदा तस्यैव तु गतं वर्षाणामधिकं शतम् कृष्णस्य द्वारकायां वै जराक्लेशापहारिणः

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ—ಜರಾ ಮತ್ತು ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ—ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಲ ಕಳೆದಿತ್ತು।

Verse 85

विश्वामित्रस्य कण्वस्य नारदस्य च धीमतः शापं पिण्डारके ऽरक्षद् वचो दुर्वाससस्तदा

ಆಗ ಪಿಂಡಾರಕದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಕಣ್ವ ಮತ್ತು ಧೀಮಾನ ನಾರದರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಶಾಪದಿಂದ ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಯ ವಾಕ್ಯವೇ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು।

Verse 86

त्यक्त्वा च मानुषं रूपं जरकास्त्रच्छलेन तु अनुगृह्य च कृष्णो ऽपि लुब्धकं प्रययौ दिवम्

ಜರನ ಬಾಣದ ನೆಪದಿಂದ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಮೇಲೂ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ದಿವ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದನು।

Verse 87

अष्टावक्रस्य शापेन भार्याः कृष्णस्य धीमतः चौरैश्चापहृताः सर्वास् तस्य मायाबलेन च

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನ ಶಾಪದಿಂದ ಧೀಮಾನ ಕೃಷ್ಣನ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ನಿಯರು ಕಳ್ಳರಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು—ಆ (ಶಾಪಜನ್ಯ) ಮಾಯಾಬಲದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಲೂ।

Verse 88

बलभद्रो ऽपि संत्यज्य नागो भूत्वा जगाम च महिष्यस्तस्य कृष्णस्य रुक्मिणीप्रमुखाः शुभाः

ಬಲಭದ್ರನೂ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಾಗರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಟನು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನ ಶುಭ ಮಹಿಷಿಯರು—ರುಕ್ಮಿಣೀ ಮೊದಲಾದವರು—ಅವರೂ (ಮರ್ತ್ಯಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು) ತ್ಯಜಿಸಿದರು।

Verse 89

सहाग्निं विविशुः सर्वाः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा रेवती च तथा देवी बलभद्रेण धीमता

ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಿ ರೇವತಿಯೂ ಧೀಮಾನ ಬಲಭದ್ರನೊಂದಿಗೆ (ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ) ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು।

Verse 90

प्रविष्टा पावकं विप्राः सा च भर्तृपथं गता प्रेतकार्यं हरेः कृत्वा पार्थः परमवीर्यवान्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಆಕೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಭರ್ತೃಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಳು. ಹರಿಯ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಪರಮವೀರ್ಯವಂತನಾದ ಪಾರ್ಥನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 91

रामस्य च तथान्येषां वृष्णीनामपि सुव्रतः कन्दमूलफलैस्तस्य बलिकार्यं चकार सः

ಸುವ್ರತನಾದ ಆ ನಿಯಮಶೀಲ ಮುನಿಯು ರಾಮನಿಗೂ ಇತರ ವೃಷ್ಣಿಗಳಿಗೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಲಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಕಂದಮೂಲಫಲಗಳಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 92

द्रव्याभावात् स्वयं पार्थो भ्रातृभिश् च दिवं गतः एवं संक्षेपतः प्रोक्तः कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः

ದ್ರವ್ಯಾಭಾವವಾದಾಗ ಪಾರ್ಥನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಹೀಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟ, ಅನಾಯಾಸ ಕರ್ಮಚರಿತವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 93

प्रभावो विलयश्चैव स्वेच्छयैव महात्मनः इत्येतत्सोमवंशानां नृपाणां चरितं द्विजाः

ಅವರ ಪ್ರಭಾವವೂ ಲಯವೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಇದು ಸೋಮವಂಶದ ರಾಜರ ಚರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 94

यः पठेच्छृणुयाद्वापि ब्राह्मणान् श्रावयेदपि स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪಠಣ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರ ಬೇಡ.