Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) अष्टमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः निष्कलो निर्मलो नित्यो निष्क्रियः परमेश्वरः / तन्नो वद महादेव विश्वरूपः कथं भवान्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಪರಮೇಶ್ವರನು ನಿಷ್ಕಲ, ನಿರ್ಮಲ, ನಿತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ. ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ನೀವು ಹೇಗೆ ವಿಶ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನಮಗೆ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 2

ईश्वर उवाच नाहं विश्वो न विश्वं च मामृते विद्यते द्विजाः / मायानिमित्तमत्रास्ति सा चात्मानमपाश्रिता

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ನಾನು ವಿಶ್ವವಲ್ಲ; ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ವಿಶ್ವವೂ ಇಲ್ಲ. ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ನನ್ನ ಹೊರತು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣವೆಂದು ಮಾಯೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಆ ಮಾಯೆ ಆತ್ಮನ ಮೇಲೆ ಆಶ್ರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 3

अनादिनिधना शक्तिर्मायाव्यक्तसमाश्रया / तन्निमित्तः प्रपञ्चो ऽयमव्यक्तादभवत् खलु

ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ಶಕ್ತಿ—ಮಾಯೆ—ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ. ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಪಂಚವು ನಿಜವಾಗಿ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.

Verse 4

अव्यक्तं कारणं प्राहुरानन्दं ज्योतिरक्षरम् / अहमेव परं ब्रह्म मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते

ಅವ್ಯಕ್ತವೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅದು ಆನಂದಸ್ವರೂಪ, ಅಕ್ಷರ ಜ್ಯೋತಿ. ನಾನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 5

तस्मान्मे विश्वरूपत्वं निश्चितं ब्रह्मवादिभिः / एकत्वे च पृथक्त्वे च प्रोक्तमेतन्निदर्शनम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ನನ್ನ ವಿಶ್ವರೂಪತ್ವವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ಉಪದೇಶ ಏಕತ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಪೃಥಕ್ತ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 6

अहं तत् परमं ब्रह्म परमात्मा सनातनः / अकारणं द्विजाः प्रोक्तो न दोषो ह्यात्मनस्तथा

ನಾನೇ ಆ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ, ಸನಾತನ ಪರಮಾತ್ಮನು. ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ನಾನು ಅಕಾರಣನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ದೋಷವಿಲ್ಲ.

Verse 7

अनन्ता शक्तयो ऽव्यक्ते मायाद्याः संस्थिता ध्रुवाः / तस्मिन् दिवि स्थितं नित्यमव्यक्तं भाति केवलम्

ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾದಿ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಗಳು ಧ್ರುವವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಆ ಪರಮ ದಿವ್ಯ ಧಾಮದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಕೇವಲ ಅವ್ಯಕ್ತವೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 8

याभिस्तल्लक्ष्यते भिन्नमभिन्नं तु स्वभावतः / एकया मम सायुज्यमनादिनिधनं ध्रुवम्

ಯಾವ ಯಾವ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಆ ಪರತತ್ತ್ವವು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೋ, ಅದು ಸ್ವಭಾವತಃ ಅವಿಭಕ್ತವೇ. ಆದರೆ ಒಂದೇ ಸತ್ಯೋಪಾಯದಿಂದ ನನ್ನೊಡನೆ ಧ್ರುವವಾದ ಅನಾದಿ-ಅನಂತ ಸಾಯುಜ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 9

पुंसो ऽभूदन्यया भूतिरन्यया तत्तिरोहितम् / अनादिमध्यं तिष्ठन्तं युज्यते ऽविद्यया किल

ಪುರುಷನಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭವ-ಭೂತಿ (ಸಂಸಾರಭಾವ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ತತ್ತ್ವ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅನಾದಿ-ಅಮಧ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಅದು ಕಿಲ ಅವಿದ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 10

तदेतत् परमं व्यक्तं प्रभामण्डलमण्डितम् / तदक्षरं परं ज्योतिस्तद् विष्णोः परमं पदम्

ಇದೇ ಆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿ, ಪ್ರಭಾಮಂಡಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಅಕ್ಷರ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ; ಇದೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದ.

Verse 11

तत्र सर्वमिदं प्रोतमोतं चैवाखिलं जगत् / तदेव च जगत् कृत्स्नं तद् विज्ञाय विमुच्यते

ಆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನೇಯ್ದು-ಗುಂದಿದಂತೆ ಅಡಕವಾಗಿದೆ; ಅದೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವ. ಅದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह / आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् विभेति न कुतश्चन

ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ತಲುಪದೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು—ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 13

वेदाहमेतं पुरुषं महान्त- मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् / तद् विज्ञाय परिमुच्येत विद्वान् नित्यानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

ನಾನು ಆ ಮಹಾನ್ ಪುರುಷನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ—ಸೂರ್ಯವರ್ಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಅಜ್ಞಾನತಮಸ್ಸಿನ ಪಾರ. ಅವನನ್ನು ಅರಿತ ಜ್ಞಾನಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಭೂತನಾಗಿ ನಿತ್ಯಾನಂದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

यस्मात् परं नापरमस्ति किञ्चित् यज्ज्योतिषां ज्योतिरेकं दिविस्थम् / तदेवात्मानं मन्यमानो ऽथ विद्वान् आत्मानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

ಯಾವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ಭಿನ್ನವೂ ಏನಿಲ್ಲ—ಅದು ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಜ್ಯೋತಿ, ಪರಮ ಧಾಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಏಕಪ್ರಕಾಶ. ಅದನ್ನೇ ತನ್ನ ಆತ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿ ಆತ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

तदव्ययं कलिलं गूढदेहं ब्रह्मानन्दममृतं विश्वधाम / वदन्त्येवं ब्राह्मणा ब्रह्मनिष्ठा यत्र गत्वा न निवर्तेत भूयः

ಅದು ಅವ್ಯಯ ಬ್ರಹ್ಮ—ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ತಿಳಿಯಲು ಕಠಿಣ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತ—ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದಸ್ವರೂಪ, ಅಮೃತ, ವಿಶ್ವಧಾಮ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ ಋಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವನು ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 16

हिरण्मये परमाकाशतत्त्वे यदर्चिषि प्रविभातीव तेजः / तद्विज्ञाने परिपश्यन्ति धीरा विभ्राजमानं विमलं व्योम धाम

ಪರಮ ಆಕಾಶತತ್ತ್ವದ ಹಿರಣ್ಮಯ ಕಿರಣದಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು—ಅದರ ಯಥಾರ್ಥ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಧೀರರು ಅಂತರವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿರುವ ನಿರ್ಮಲ, ದೀಪ್ತಿಮಾನ ಧಾಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ।

Verse 17

ततः परं परिपश्यन्ति धीरा आत्मन्यात्मानमनुभूयानुभूय / स्वयंप्रभः परमेष्ठी महीयान् ब्रह्मानन्दी भगवानीश एषः

ಅನಂತರ ಧೀರರು ಪರಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ—ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರುಮರು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ. ಆತನು ಸ್ವಯಂಪ್ರಭ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ, ಅತಿಮಹಾನ್; ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದಸ್ವರೂಪ, ಭಗವಾನ್ ಈಶ್ವರನೇ ಇವನು।

Verse 18

एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा / तमेवैकं ये ऽनुपश्यन्ति धीरास् तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम्

ಒಬ್ಬನೇ ದೇವನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅಂತರಾತ್ಮ. ಆ ಏಕನನ್ನೇ ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಧೀರರಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ; ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ।

Verse 19

सर्वाननशिरोग्रीवः सर्वभूतगुहाशयः / सर्वव्यापी च भगवान् न तस्मादन्यदिष्यते

ಭಗವಾನನು ಎಲ್ಲ ಮುಖಗಳು, ಎಲ್ಲ ಶಿರಗಳು, ಎಲ್ಲ ಕಂಠಗಳುಳ್ಳವನು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಗುಹೆಯಂತಿರುವ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು. ಆತನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಭಗವಾನ್—ಅವನಿಂದ ಭಿನ್ನವಾದುದೆಂದೇ ಯಾವುದೂ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 20

इत्येतदैश्वरं ज्ञानमुक्तं वो मुनिपुङ्गवाः / गोपनीयं विशेषेण योगिनामपि दुर्लभम्

ಓ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಈಶ್ವರಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಐಶ್ವರ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕು; ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಸಹ ಇದು ದುರ್ಲಭ.