Adhyaya 5

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) चतुर्थो ऽध्यायः व्यास उवाच एतावदुक्त्वा भगवान् योगिनां परमेश्वरः / ननर्त परमं भावमैश्वरं संप्रदर्शयन्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಉಪರಿವಿಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಈಶ್ವರಗೀತಾಸು ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಇಷ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿ ಯೋಗಿಗಳ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಭಗವಾನ್ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯಭಾವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ದಿವ್ಯ ನೃತ್ಯವಾಡಿದನು।

Verse 2

तं ते ददृशुरीशानं तेजसां परमं निधिम् / नृत्यमानं महादेवं विष्णुना गगने ऽमले

ಅವರು ಈಶಾನನಾದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು—ಸರ್ವ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪರಮ ನಿಧಿಯನ್ನು—ಮಲಿನರಹಿತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಕಂಡರು।

Verse 3

यं विदुर्योगतत्त्वज्ञा योगिनो यतमानसाः / तमीशं सर्वभूतानामाकशे ददृशुः किल

ಯೋಗತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ, ನಿಯತಮನಸ್ಸಿನ ಯೋಗಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುವರೋ—ಆ ಸರ್ವಭೂತಾಧಿಪತಿ ಈಶ್ವರನನ್ನೇ ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡರು।

Verse 4

यस्य मायामयं सर्वं येनेदं प्रेर्यते जगत् / नृत्यमानः स्वयं विप्रैर्विश्वेशः खलु दृश्यते

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯಾಮಯವೋ, ಯಾರಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಪ್ರೇರಿತವಾಗುವುದೋ—ಆ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನು ವಿಪ್ರ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಸ್ವತಃ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

यत् पादपङ्कजं स्मृत्वा पुरुषो ऽज्ञानजं भयम् / जहति नृत्यमानं तं भूतेशं ददृशुः किल

ಯಾರ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಅಜ್ಞಾನಜನ್ಯ ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೋ—ಆ ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಭೂತೇಶ ಶಿವನನ್ನು ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ದರ್ಶನಮಾಡಿದರು.

Verse 6

यं विनिद्रा जितश्वासाः शान्ता भक्तिसमन्विताः / ज्योतिर्मयं प्रपश्यन्ति स योगी दृश्यते किल

ನಿದ್ರಾರಹಿತರು, ಶ್ವಾಸಜಯಿಗಳು, ಶಾಂತರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯುತರು ಆದ ಯೋಗಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೋ—ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಯೋಗಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

यो ऽज्ञानान्मोचयेत् क्षिप्रं प्रसन्नो भक्तवत्सलः / तमेव मोचकं रुद्रमाकाशे ददृशुः परम्

ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನು—ಆ ಪರಮ ಮೋಚಕ ರುದ್ರನನ್ನೇ ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನಮಾಡಿದರು.

Verse 8

सहस्रशिरसं देवं सहस्रचरणाकृतिम् / सहस्रबाहुं जटिलं चन्द्रार्धकृतशेखरम्

ನಾನು ಆ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ಸಹಸ್ರ ಶಿರಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಸಹಸ್ರ ಚರಣಾಕೃತಿಯವನು, ಸಹಸ್ರ ಬಾಹುಗಳವನು, ಜಟಾಧಾರಿ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಶಿರೋಭೂಷಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು.

Verse 9

वसानं चर्म वैयाघ्रं शूलासक्तमहाकरम् / दण्डपाणिं त्रयीनेत्रं सूर्यसोमाग्निलोचनम्

ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶೂಲಯುಕ್ತ ಮಹಾರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು—ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸೂರ್ಯ-ಸೋಮ-ಅಗ್ನಿ—ಅವನನ್ನು ನಾನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 10

ब्रह्माण्डं तेजसा स्वेन सर्वमावृत्य च स्थितम् / दंष्ट्राकरालं दुर्धर्षं सूर्यकोटिसमप्रभम्

ತನ್ನ ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಆವರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತನು—ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರ, ಅಜೇಯ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನು।

Verse 11

अण्डस्थं चाण्डबाह्यस्थं बाह्यमभ्यन्तरं परम् / सृजन्तमनलज्वालं दहन्तमखिलं जगत् / नृत्यन्तं ददृशुर्देवं विश्वकर्माणमीश्वरम्

ಅವರು ದೇವನಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು ಕಂಡರು—ಅವನು ಅಂಡದೊಳಗೂ ಅಂಡದ ಹೊರಗೂ ಇರುವವನು; ಪರಮ, ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಇರುವವನು; ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ದಹಿಸುವವನು; ಸರ್ವಸೃಷ್ಟಿಯ ಶಿಲ್ಪಿ ಪ್ರಭುವಾಗಿ ನೃತ್ಯಿಸುವವನು।

Verse 12

महादेवं महायोगं देवानामपि दैवतम् / पशूनां पतिमीशानं ज्योतिषां ज्योतिरव्ययम्

ನಾನು ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಮಹಾಯೋಗಿ, ದೇವರಿಗೂ ದೇವ; ಈಶಾನ, ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿ ಪಶುಪತಿ; ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಜ್ಯೋತಿ, ಅವ್ಯಯ ಪ್ರಕಾಶ।

Verse 13

पिनाकिनं विशालाक्षं भेषजं भवरोगिणाम् / कालात्मानं कालकालं देवदेवं महेश्वरम्

ನಾನು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪಿನಾಕಧಾರಿ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ; ಭವರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಔಷಧ; ಕಾಲಸ್ವರೂಪ, ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಾಲ, ದೇವದೇವ।

Verse 14

उमापतिं विरूपाक्षं योगानन्दमयं परम् / ज्ञानवैराग्यनिलयं ज्ञानयोगं सनातनम्

ನಾನು ಉಮಾಪತಿ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪರಮ, ಯೋಗಾನಂದಮಯ; ಜ್ಞಾನ-ವೈರಾಗ್ಯದ ನಿವಾಸ; ಮತ್ತು ಸನಾತನ ಜ್ಞಾನಯೋಗಸ್ವರೂಪ।

Verse 15

शाश्वतैश्वर्यविभवं धर्माधारं दुरासदम् / महेन्द्रोपेन्द्रनमितं महर्षिगणवन्दितम्

ಯಸ್ಯ ಮಹಿಮೆ ಶಾಶ್ವತೈಶ್ವರ್ಯವಿಭವವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ, ಸ ಧರ್ಮಾಧಾರನು, ದುರಾಸದನು; ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮತ್ತು ಉಪೇಂದ್ರ (ವಿಷ್ಣು) ನಮಿಸುವವನು, ಮಹರ್ಷಿಗಣರಿಂದ ವಂದಿತನು।

Verse 16

आधारं सर्वशक्तीनां महायोगेश्वरेश्वरम् / योगिनां परमं ब्रह्म योगिनां योगवन्दितम् / योगिनां हृदि तिष्ठन्तं योगमायासमावृतम्

ಅವನು ಸರ್ವಶಕ್ತಿಗಳ ಆಧಾರ, ಮಹಾಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಈಶ್ವರನು, ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ. ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಅವನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ—ಯೋಗದಿಂದಲೇ ವಂದಿತನು. ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

क्षणेन जगतो योनिं नारायणमनामयम् / ईश्वरेणैकतापन्नमपश्यन् ब्रह्मवादिनः

ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಋಷಿಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಯೋನಿಯಾದ, ಅನಾಮಯ ನಾರಾಯಣನನ್ನು—ಈಶ್ವರನೊಂದಿಗೆ ತತ್ತ್ವತಃ ಏಕತ್ವ ಪಡೆದವನಾಗಿ—ದರ್ಶನಮಾಡಿದರು।

Verse 18

दृष्ट्वा तदैश्वरं रूपं रुद्रनारायणात्मकम् / कृतार्थं मेनिरे सन्तः स्वात्मानं ब्रह्मवादिनः

ಆ ಈಶ್ವರರೂಪವನ್ನು—ರುದ್ರ-ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕ ಏಕತ್ವಸ್ವರೂಪವನ್ನು—ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಸಂತರಾದ ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕೃತಾರ್ಥ, ಗುರಿ ಸಿದ್ಧವಾದಂತೆ, ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು।

Verse 19

सनत्कुमारः सनको भृगुश्च सनातनश्चैव सनन्दनश्च / रुद्रो ऽङ्गिरा वामदेवाथ शुक्रो महर्षिरत्रिः कपिलो मरीचिः

ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಸನಕ, ಭೃಗು, ಹಾಗೆಯೇ ಸನಾತನ ಮತ್ತು ಸನಂದನ; ರುದ್ರ, ಅಂಗಿರಸ, ವಾಮದೇವ ಮತ್ತು ಶುಕ್ರ; ಮಹರ್ಷಿ ಅತ್ರಿ, ಕಪಿಲ ಮತ್ತು ಮರೀಚಿ—ಇವರು ಪೂಜ್ಯ ಋಷಿಗಳು.

Verse 20

दृष्ट्वाथ रुद्रं जगदीशितारं तं पद्मनाभाश्रितवामभागम् / ध्यात्वा हृदिस्थं प्रणिपत्य मूर्ध्ना बद्ध्वाञ्जलिं स्वेषु शिरःसु भूयः

ಅನಂತರ ಜಗದೀಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ—ಅವರ ವಾಮಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮನಾಭ (ವಿಷ್ಣು) ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದಾಗ—ಅವರನ್ನು ಹೃದಯಸ್ಥನೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶಿರಸ್ಸು ಬಾಗಿಸಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸಿದ ಅಂಜಲಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿದರು।

Verse 21

ओङ्कारमुच्चार्य विलोक्य देवम् अन्तःशरीरे निहितं गुहायाम् / समस्तुवन् ब्रह्ममयैर्वचोभिर् आनन्दपूर्णायतमानसास्ते

ಓಂಕಾರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅಂತಃಶರೀರದ ಹೃದಯಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ನಿಹಿತನಾದ ದೇವನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಮಯ ವಚನಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡವು।

Verse 22

मुनय ऊचुः त्वामेकमीशं पुरुषं पुराणं प्राणेश्वरं रुद्रमनन्तयोगम् / नमाम सर्वे हृदि सन्निविष्टं प्रचेतसं ब्रह्ममयं पवित्रम्

ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನೀನೇ ಏಕೈಕ ಈಶ್ವರ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷ, ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರ, ಅನಂತಯೋಗಸಂಪನ್ನ ರುದ್ರ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿವಿಷ್ಟನಾದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಮಯ ಚೇತನೆಗೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ।

Verse 23

त्वां पश्यन्ति मुनयो ब्रह्मयोनिं दान्ताः शान्ता विमलं रुक्मवर्णम् / ध्यात्वात्मस्थमचलं स्वे शरीरे कविं परेभ्यः परमं तत्परं च

ದಾಂತರೂ ಶಾಂತರೂ ಆದ ಮುನಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಿಯಾಗಿ, ವಿಮಲವಾಗಿ, ರುಕ್ಮವರ್ಣನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಚಲನಾದ ಆತ್ಮಸ್ಥನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಪರ ಪರಮ, ಕವಿ-ದ್ರಷ್ಟಾ ಮತ್ತು ಪರಮ ಗಮ್ಯವೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 24

त्वत्तः प्रसूता जगतः प्रसूतिः सर्वात्मभूस्त्वं परमाणुभूतः / अणोरणीयान् महतो महीयां- स्त्वामेव सर्वं प्रवदन्ति सन्तः

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ನೀನೇ ಸರ್ವಾತ್ಮ, ಪರಮಾಣುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ನೀನೇ ಇರುವೆ. ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಅಣು, ಮಹತ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಮಹಾನ್—ಸಂತರು ‘ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ’ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

हिरण्यगर्भो जगदन्तरात्मा त्वत्तो ऽधिजातः पुरुषः पुराणः / संजायमानो भवता विसृष्टो यथाविधानं सकलं ससर्ज

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು—ಜಗತ್ತಿನ ಅಂತರಾತ್ಮ—ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಜನಿಸಿದ ಆದಿಪುರಷನು. ನಿನ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟನಾಗಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅವನು ರಚಿಸಿದನು.

Verse 26

त्वत्तो वेदाः सकलाः संप्रसूता- स्त्वय्येवान्ते संस्थितिं ते लभन्ते / पश्यामस्त्वां जगतो हेतुभूतं नृत्यन्तं स्वे हृदये सन्निविष्टम्

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ವೇದಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ—ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತಾ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.

Verse 27

त्वयैवेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रं मायावी त्वं जगतामेकनाथः / नमामस्त्वां शरणं संप्रपन्ना योगात्मानं चित्पतिं दिव्यनृत्यम्

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಚಕ್ರ ಭ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾಯಾವಿ ನೀನೇ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಏಕನಾಥನು. ಶರಣಾಗತರಾಗಿ ನಾವು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ—ಯೋಗಸ್ವರೂಪ, ಚಿತ್ಪತಿ, ದಿವ್ಯನೃತ್ಯಮೂರ್ತಿ.

Verse 28

पश्यामस्त्वां परमाकाशमध्ये नृत्यन्तं ते महिमानं स्मरामः / सर्वात्मानं बहुधा सन्निविष्टं ब्रह्मानन्दमनुभूयानुभूय

ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಮಾಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ನೃತ್ಯಿಸುವಂತೆ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇವೆ—ಮರುಮರು. ನೀನೇ ಸರ್ವಾತ್ಮ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ನಾವು ಪುನಃಪುನಃ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 29

ओङ्कारस्ते वाचको मुक्तिबीजं त्वमक्षरं प्रकृतौ गूढरूपम् / तत्त्वां सत्यं प्रवदन्तीह सन्तः स्वयंप्रभं भवतो यत्प्रकाशम्

ಓಂಕಾರವು ನಿನ್ನ ವಾಚಕ, ಮುಕ್ತಿಯ ಬೀಜ. ನೀನೇ ಅಕ್ಷರ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು. ಇಲ್ಲಿ ಸಂತರರು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಸ್ವಯಂಪ್ರಭ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 30

स्तुवन्ति त्वां सततं सर्ववेदा नमन्ति त्वामृषयः क्षीणदोषाः / शान्तात्मानः सत्यसंधा वरिष्ठं विशन्ति त्वां यतयो ब्रह्मनिष्ठाः

ಸರ್ವವೇದಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತವೆ; ದೋಷಕ್ಷಯ ಹೊಂದಿದ ಋಷಿಗಳು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಾಂತಮನಸ್ಸು, ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ ಯತಿಗಳು—ಹೇ ಹಿರಿಯನೇ—ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 31

एको वेदो बहुशाखो ह्यनन्तस् त्वामेवैकं बोधयत्येकरूपम् / वेद्यं त्वां शरणं ये प्रपन्ना- स्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम्

ವೇದ ಒಂದೇ, ಅದರ ಅನಂತ ಶಾಖೆಗಳಿದ್ದರೂ; ಅದು ಏಕರೂಪ ಪರತತ್ತ್ವವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಜ್ಞೇಯ ಪರಮವೆಂದು ತಿಳಿದು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗುವವರಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ; ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ।

Verse 32

भवानीशो ऽनादिमांस्तेजोराशिर् ब्रह्मा विश्वं परमेष्ठी वरिष्ठः / स्वात्मानन्दमनुभूयाधिशेते स्वयं ज्योतिरचलो नित्यमुक्तः

ಅವನೇ ಭವಾನೀಶ (ಶಿವ)—ಅನಾದಿ, ತೇಜೋರಾಶಿ; ಅವನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅವನೇ ವಿಶ್ವ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ತನ್ನಲ್ಲೇ ತಾನು ನೆಲೆಸಿರುವನು—ಸ್ವಯಂಜ್ಯೋತಿ, ಅಚಲ, ನಿತ್ಯಮುಕ್ತ।

Verse 33

एको रुद्रस्त्वं करोषीह विश्वं त्वं पालयस्यखिलं विश्वरूपः / त्वामेवान्ते निलयं विन्दतीदं नमामस्त्वां शरणं संप्रपन्नाः

ನೀನೇ ಏಕ ರುದ್ರ; ಇಲ್ಲಿ ನೀನೇ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೀ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ—ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ।

Verse 34

त्वामेकमाहुः कविमेकरुद्रं प्राणं बृहन्तं हरिमग्निमीशम् / इन्द्रं मृत्युमनिलं चेकितानं धातारमादित्यमनेकरूपम्

ನಿನ್ನನ್ನೇ ಏಕ ಕವಿ, ಏಕ ರುದ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ನೀನೇ ಪ್ರಾಣ, ಬೃಹತ್, ಹರಿ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರ. ನೀನೇ ಇಂದ್ರ, ಮೃತ್ಯು, ಅನಿಲ; ಸರ್ವಜ್ಞ ಚೇತನ; ಧಾತೃ ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯ—ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಏಕನು।

Verse 35

त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् / त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता सनातनस्त्वं पुरुषोत्तमो ऽसि

ನೀನೇ ಅಕ್ಷರ, ಪರಮ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನು; ನೀನೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ನಿಧಿ. ನೀನು ಅವ್ಯಯ, ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕ; ನೀನು ಸನಾತನ—ನಿಜವಾಗಿ ನೀನೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು.

Verse 36

त्वमेव विष्णुश्चतुराननस्त्वं त्वमेव रुद्रो भगवानधीशः / त्वं विश्वनाभिः प्रकृतिः प्रतिष्ठा सर्वेश्वरस्त्वं परमेश्वरो ऽसि

ನೀನೇ ವಿಷ್ಣು, ನೀನೇ ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮ; ನೀನೇ ರುದ್ರ—ಭಗವಾನ್, ಅಧೀಶ್ವರ. ನೀನೇ ವಿಶ್ವನಾಭಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಆಧಾರ; ನೀನೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರ—ನಿಜವಾಗಿ ನೀನೇ ಪರಮೇಶ್ವರ.

Verse 37

त्वामेकमाहुः पुरुषं पुराण- मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् / चिन्मात्रमव्यक्तमचिन्त्यरूपं खं ब्रह्म शून्यं प्रकृतिं निर्गुणं च

ನಿನ್ನನ್ನೇ ಏಕೈಕ ಪುರಾಣ ಪುರುಷನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಸೂರ್ಯವರ್ಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಅಜ್ಞಾನತಮಸ್ಸಿನ ಪಾರ. ನೀನು ಚಿನ್ಮಾತ್ರ; ಅವ್ಯಕ್ತ, ಅಚಿಂತ್ಯರೂಪ. ನಿನ್ನನ್ನು ‘ಖಂ/ಆಕಾಶ’, ‘ಬ್ರಹ್ಮ’, ‘ಶೂನ್ಯ’, ‘ಪ್ರಕೃತಿ’, ‘ನಿರ್ಗುಣ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 38

यदन्तरा सर्वमिदं विभाति यदव्ययं निर्मलमेकरूपम् / किमप्यचिन्त्यं तव रूपमेतत् तदन्तरा यत्प्रतिभाति तत्त्वम्

ಯಾವುದರೊಳಗೆ ಈ ಸಮಸ್ತವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ಅದು ಅವ್ಯಯ, ನಿರ್ಮಲ, ಏಕರೂಪ—ಅದೇ ನಿನ್ನ ರೂಪ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚಿಂತ್ಯ. ಅದನ್ನು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ತತ್ತ್ವವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 39

योगेश्वरं रुद्रमनन्तशक्तिं परायणं ब्रह्मतनुं पवित्रम् / नमाम सर्वे शरणार्थिनस्त्वां प्रसीद भूताधिपते महेश

ನಾವು ಯೋಗೇಶ್ವರ ರುದ್ರನಿಗೆ—ಅನಂತಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಪರಮಾಶ್ರಯ, ಬ್ರಹ್ಮತನು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ—ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳಾದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು, ಹೇ ಮಹೇಶ, ಭೂತಾಧಿಪತಿ.

Verse 40

त्वत्पादपद्मस्मरणादशेष- संसारबीजं विलयं प्रयाति / मनो नियम्य प्रणिधाय कायं प्रसादयामो वयमेकमीशम्

ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಸಂಸಾರಬಂಧನದ ಸಮಸ್ತ ಬೀಜವು ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ನಾವು ಏಕೈಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 41

नमो भवायास्तु भवोद्भवाय कालाय सर्वाय हराय तुभ्यम् / नमो ऽस्तु रुद्राय कपर्दिने ते नमो ऽग्नये देव नमः शिवाय

ಭವಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭವೋದ್ಭವನಾದ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಉದ್ಭವಕಾರಣನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಾಲಸ್ವರೂಪ, ಸರ್ವಸ್ವರೂಪ, ಹರಸ್ವರೂಪ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಪರ್ದೀ ರುದ್ರನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದೇವ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಮಸ್ಕಾರ—ಪುನಃಪುನಃ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 42

ततः स भगवान् देवः कपर्दी वृषवाहनः / संहृत्य परमं रूपं प्रकृतिस्थो ऽभवद् भवः

ಆಮೇಲೆ ಆ ಭಗವಾನ್ ದೇವ—ಕಪರ್ದೀ, ವೃಷವಾಹನ—ತನ್ನ ಪರಮರೂಪವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದನು; ಹೀಗೆ ಭವ (ಶಿವ) ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಅಂತರ್ವ್ಯಾಪಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.

Verse 43

ते भवं भूतभव्येशं पूर्ववत् समवस्थितम् / दृष्ट्वा नारायणं देवं विस्मिता वाक्यमब्रुवन्

ಭೂತಭವ್ಯೇಶನಾದ ಭವನನ್ನು ಪೂರ್ವವತ್ತಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಕಂಡು, ನಾರಾಯಣ ದೇವನನ್ನು ಭವಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ದರ್ಶಿಸಿ ಅವರು ವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 44

भगवन् भूतभव्येश गोवृषाङ्कितशासन / दृष्ट्वा ते परमं रूपं निर्वृताः स्म सनातन

ಹೇ ಭಗವನ್! ಭೂತಭವ್ಯೇಶ, ಗೋ-ವೃಷಚಿಹ್ನಾಂಕಿತಶಾಸನ—ಹೇ ಸನಾತನ! ನಿನ್ನ ಪರಮರೂಪವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತರೂ ಕೃತಾರ್ಥರೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ.

Verse 45

भवत्प्रसादादमले परस्मिन् परमेश्वरे / अस्माकं जायते भक्तिस्त्वय्येवाव्यभिचारिणी

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ, ಹೇ ನಿರ್ಮಲ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಅಚಲವಾದ ಅವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ ಭಕ್ತಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 46

इदानीं श्रोतुमिच्छामो माहात्म्यं तव शङ्कर / भूयो ऽपि तव यन्नित्यं याथात्म्यं परमेष्ठिनः

ಈಗ ನಾವು ನಿನ್ನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹೇ ಶಂಕರ; ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ನಿತ್ಯ ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು—ಪರಮೇಷ್ಠಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು—ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ।

Verse 47

स तेषां वाक्यमाकर्ण्य योगिनां योगसिद्धिदः / प्राहः गम्भीरया वाचा समालोक्य च माधवम्

ಆ ಯೋಗಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯೋಗಸಿದ್ಧಿ ದಾತನು ಗಂಭೀರ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಧವನ ಕಡೆ ನೋಡಿದರು।