
Devī-tattva, Śakti–Śaktimān doctrine, Kāla–Māyā cosmology, and Māheśvara Yoga instruction
ಕೂರ್ಮಭಗವಾನ್ ಋಷಿಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಉಪದೇಶ ಮುಂದುವರಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಬ್ರಹ್ಮನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ರುದ್ರನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವ, ಪುರುಷ-ಸ್ತ್ರೀ ತತ್ತ್ವಗಳ ವಿಭೇದ, ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರ ನಿಯೋಜನೆ. ನಂತರ ದೇವಿಯ ಅವತಾರ—ಮೊದಲು ಸತಿ, ಬಳಿಕ ಪಾರ್ವತಿ—ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ಅಭೇದವಾದ ಮಹೇಶ್ವರಿ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಕೂರ್ಮನು ಗುಹ್ಯ ಪರೋಪದೇಶ ನೀಡುತ್ತಾನೆ: ದೇವಿ ಏಕಾ, ನಿಷ್ಕಲಾ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನೀ ಶಕ್ತಿ (ವ್ಯೋಮ), ಉಪಾಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ ಶಾಂತಿ, ಜ್ಞಾನ, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ/ಸಂಹಾರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಕಾಲವು ಸೃಷ್ಟಿ-ಪ್ರಳಯಗಳ ನಿಯಂತ, ಮಾಯೆ ಪ್ರಭುವಿನ ಶಕ್ತಿ; ಅದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಮೋಹಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಹಿಮವಾನಿಗೆ ದೇವಿಯ ಭಯಂಕರ ಸಾರ್ವಭೌಮ ರೂಪವೂ, ನಂತರ ಪದ್ಮಸಮಾನ ಸೌಮ್ಯ ರೂಪವೂ ದರ್ಶನವಾಗಿ, ವಿಸ್ತೃತ ನಾಮ-ಗುಣ ಸ್ತೋತ್ರವು ವೇದ, ಸಾಂಖ್ಯ, ಯೋಗ, ಪುರಾಣ ದೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವೀತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಈಶ್ವರಶರಣಾಗತಿ, ಧರ್ಮ-ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ವೇದವೇ ಏಕಮಾತ್ರ ಪ್ರಮಾಣ, ಪಾಖಂಡಮತಗಳ ಮೋಹಕಾರಿತ್ವ, ಹಾಗೂ ಧ್ಯಾನ, ಕರ್ಮಯೋಗ, ಭಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅನಾವೃತ್ತಿಯ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭೃಗು ಮೊದಲಾದ ಆದ್ಯ ಋಷಿಗಳ ವಂಶಾವಳಿ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಧಾರೆ ಮುಂದಿನ ವಿಷಯವೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे देशमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच एवं सृष्ट्वा परीच्यादीन् देवदेवः पितामहः / सहैव मानसैः पुत्रैस्तताप परमं तपः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದ ದಶಮ ಅಧ್ಯಾಯ. ಶ್ರೀಕೂರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಪರೀಚಿ ಮೊದಲಾದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ದೇವದೇವನಾದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮಾನಸಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।
Verse 2
तस्यैवं तपतो वक्त्राद् रुद्रः कालाग्निसन्निभः / त्रिशूलपाणिरीशानः प्रदुरासीत् त्रिलोचनः
ಅವನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಮುಖದಿಂದ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಪ್ರಕಟನಾದನು—ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಈಶಾನನು।
Verse 3
अर्धनारीनरवपुः दुष्प्रेक्ष्यो ऽतिभयङ्करः / विभजात्मानमित्युक्त्वा ब्रह्मा चान्तर्दधे भयात्
ಅರ್ಧನಾರಿ-ಅರ್ಧನರ ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ, ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ದುಸ್ತರ ಮತ್ತು ಅತಿಭಯಂಕರನಾಗಿ, ಅವನು “ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ವಿಭಜಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಭಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಂತರಧಾನನಾದನು।
Verse 4
तथोक्तो ऽसौ द्विधा स्त्रीत्वं पुरुषत्वमथाकरोत् / बिभेद पुरुषत्वं च दशधा चैकधा पुनः
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಸ್ತ್ರೀತ್ವ ಮತ್ತು ಪುರುಷತ್ವ ಎಂದು ದ್ವಿಧಾ ಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತೆ ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ದಶಧಾ ವಿಭಜಿಸಿ, ಪುನಃ ಏಕಧಾ (ಏಕಾತ್ಮ) ರೂಪವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದನು।
Verse 5
एकादशैते कथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः / कपालोशादयो विप्रा देवकार्ये नियोजिताः
ಈ ಹನ್ನೊಂದು ರುದ್ರರು ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಕಪಾಲೋಶ ಮೊದಲಾದವರು ದೇವಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।
Verse 6
सौम्यासौम्यैस्तथा शान्ताशान्तैः स्त्रीत्वं च स प्रभुः / बिभेद बहुधा देवः स्वरूपैरसितैः सितैः
ಆ ಪರಮ ಪ್ರಭು ದೇವನು ತನ್ನನ್ನು ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿಕೊಂಡನು—ಸೌಮ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸೌಮ್ಯ, ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತ, ಸ್ತ್ರೀಭಾವದಲ್ಲಿಯೂ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ಯಾಮ-ಶ್ವೇತ ರೂಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।
Verse 7
ता वै विभूतयो विप्रा विश्रुताः शक्तयो भुवि / लक्ष्म्यादयो याभिरीशा विश्वंव्याप्नोति शाङ्करी
ಓ ವಿಪ್ರರೇ! ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಇವೇ ವಿಭೂತಿಗಳು—ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳು; ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಈಶಾ ಶಾಂಕರೀ (ಶಂಕರನ ಶಕ್ತಿ) ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ।
Verse 8
विभज्य पुररीशानी स्वात्मानं शङ्कराद् विभोः / महादेवनियोगेन पितामहमुपस्थिता
ಪುರರೀಶಾನೀ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಶಂಕರನಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಾತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ, ಮಹಾದೇವನ ನಿಯೋಗದಿಂದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹಾಜರಾದಳು।
Verse 9
तामाह भगवान् ब्रह्मा दक्षस्य दुहिता भव / सापि तस्य नियोगेन प्रादुरासीत् प्रजापतेः
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವಳಿಗೆ—“ದಕ್ಷನ ಮಗಳಾಗು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಅವಳೂ ಅವರ ನಿಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಸಂತಾನವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದಳು।
Verse 10
नियोगाद् ब्रह्मणो देवीं ददौ रुद्राय तां सतीम् / दक्षाद् रुद्रो ऽपि जग्राह स्वकीयामेव शूलभृत्
ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿಯೋಗದಿಂದ ದಕ್ಷನು ಆ ದೇವಿ ಸತಿಯನ್ನು ರುದ್ರನಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ರುದ್ರನೂ ದಕ್ಷನಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನದೇ ಯೋಗ್ಯ ಸಹಧರ್ಮಿಣಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು।
Verse 11
प्रजापतिं विनिन्द्यैषा कालेन परमेश्वरी / मेनायामभवत् पुत्री तदा हिमवतः सती
ಪ್ರಜಾಪತಿ (ದಕ್ಷ)ಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಮೇನಾದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಪುನಃ ಸತೀರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು।
Verse 12
स चापि पर्वतवरो ददौ रुद्राय पार्वतीम् / हिताय सर्वदेवानां त्रिलोकस्यात्मनो ऽपि च
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತ ಹಿಮವಂತನು ರುದ್ರನಿಗೆ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ವಿವಾಹಾರ್ಥವಾಗಿ ದಾನಮಾಡಿದನು—ಸರ್ವ ದೇವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ತ್ರಿಲೋಕದ ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ, ತನ್ನ ಪರಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೂ।
Verse 13
सैषा माहेश्वरी देवी शङ्करार्धशरीरिणी / शिवा सती हैमवती सुरासुरनमस्कृता
ಅವಳೇ ಮಾಹೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ, ಶಂಕರನ ಅರ್ಧಶರೀರಿಣಿ; ಅವಳೇ ಶಿವಶಕ್ತಿ—ಸತೀ, ಹೈಮವತೀ—ಸುರಾಸುರರೆಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವಳು।
Verse 14
तस्याः प्रभावमतुलं सर्वे देवाः सवासवाः / विन्दन्ति मुनयो वेत्ति शङ्करो वा स्वयं हरिः
ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಸರ್ವ ದೇವರು ಅವಳ ಅತುಲ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಮುನಿಗಳೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಂಕರನೋ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಯೋ ಮಾತ್ರವೇ ತಿಳಿದಿರುವರು।
Verse 15
एतद् वः कथितं विप्राः पुत्रत्वं परमेष्ठिनः / ब्रह्मणः पद्मयोनित्वं शङ्करस्यामितौजसः
ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಪರಮೇಷ್ಠಿನನ ಪುತ್ರತ್ವ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪದ್ಮಯೋನಿತ್ವ, ಮತ್ತು ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಶಂಕರನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆನು।
Verse 16
सूत उवाच इत्याकर्ण्याथ मुनयः कूर्मरूपेण भाषितम् / विष्णुना पुनरेवैनं प्रणता हरिम्
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಕೂರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿಗಳು ಪುನಃ ಆ ಪ್ರಭು ಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು।
Verse 17
ऋषय ऊचुः कैषा भगवती देवी शङ्करार्धशरीरिणी / शिवा सती हैमवती यथावद् ब्रूहि पृच्छताम्
ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಶಂಕರನ ಅರ್ಧಶರೀರಿಣಿಯಾಗಿ, ಶಿವಾ, ಸತೀ, ಹೈಮವತೀ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಆ ಭಗವತಿ ದೇವಿ ಯಾರು? ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ, ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ.
Verse 18
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा मुनीनां पुरुषोत्तमः / प्रत्युवाच महायोगी ध्यात्वा स्वं परमं पदम्
ಆ ಮುನಿಗಳ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಮಹಾಯೋಗಿ ತನ್ನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।
Verse 19
श्रीकूर्म उवाच पुरा पितामहेनोक्तं मेरुपृष्ठे सुशोभनम् / रहस्यमेतद् विज्ञानं गोपनीयं विशेषतः
ಶ್ರೀಕೂರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೇರುವಿನ ಸುಶೋಭಿತ ಪೃಷ್ಠಭಾಗದಲ್ಲಿ ಈ ರಹಸ್ಯವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾದದ್ದು।
Verse 20
सांख्यानां परमं सांख्यं ब्रह्मविज्ञानमुत्तमम् / संसारार्णवमग्नानां जन्तूनामेकमोचनम्
ಸಾಂಖ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸಾಂಖ್ಯವು ಬ್ರಹ್ಮವಿಜ್ಞಾನವೇ—ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ; ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅದೇ ಏಕೈಕ ಮೋಚನ.
Verse 21
या सा माहेश्वरी शक्तिर्ज्ञानरूपातिलालसा / व्योमसंज्ञा परा काष्ठा सेयं हैमवती मता
ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪದತ್ತ ಅತಿಲಾಲಸೆಯುಳ್ಳ ಮಹೇಶ್ವರನ ಪರಾಶಕ್ತಿ ‘ವ್ಯೋಮ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಪರಮ ಕಾಷ್ಠೆ ಹಾಗೂ ಪರಮಾವಸ್ಥೆ—ಅವಳೇ ಹೈಮವತೀ ಎಂದು ಮನ್ನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 22
शिवा सर्वगतानान्ता गुणातीता सुनिष्कला / एकानेकविभागस्था ज्ञानरूपातिलालसा
ಅವಳು ಶಿವಾ—ಮಂಗಳಮಯಿ ಪರಮಾ—ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ಅನಂತ; ಗುಣಾತೀತ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಕಲ. ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ವಿಭಾಗಗಳ ಆಧಾರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ, ಅವಳ ಸ್ವರೂಪ ಚೈತನ್ಯ—ಸತ್ಯಜ್ಞಾನದ ಉದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆಸಕ್ತ.
Verse 23
अनन्या निष्कले तत्त्वे संस्थिता तस्य तेजसा / स्वाभाविकी च तन्मूला प्रभा भानोरिवामला
ಅವಳು ಅವನಿಂದ ಅನನ್ಯ; ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಷ್ಕಲ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಸ್ವಭಾವತಃ ಅವನದೇ, ಅವನಲ್ಲೇ ಮೂಲ ಹೊಂದಿದವಳು; ಅವಳು ಅಮಲ ಪ್ರಭೆ—ಸೂರ್ಯನ ಶುದ್ಧ ಬೆಳಕಿನಂತೆ।
Verse 24
एका माहेश्वरी शक्तिरनेकोपाधियोगतः / परावरेण रूपेण क्रीडते तस्य सन्निधौ
ಮಾಹೇಶ್ವರಿ ಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ; ಆದರೆ ಅನೇಕ ಉಪಾಧಿಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಪರ-ಅಪರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಾಗಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 25
सेयं करोति सकलं तस्याः कार्यमिदं जगत् / न कार्यं नापि करणमीश्वरस्येति सूरयः
ಆ ಶಕ್ತಿಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಅವಳ ಕಾರ್ಯಫಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಮಾಡುವ ಸಾಧನವೂ ಇಲ್ಲ।
Verse 26
चतस्त्रः शक्तयो देव्याः स्वरूपत्वेन संस्थिताः / अधिष्ठानवशात् तस्याः शृणुध्वं मुनिपुङ्गवाः
ದೇವಿಯ ನಾಲ್ಕು ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವಳ ಸ್ವಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಅವಳ ಅಧಿಷ್ಠಾನಭೇದದಂತೆ ಅವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ಓ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ.
Verse 27
शान्तिर्विद्या प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्चेतिताः स्मृतः / चतुर्व्यूहस्ततो देवः प्रोच्यते परमेश्वरः
ಶಾಂತಿ, ವಿದ್ಯಾ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ—ಇವುಗಳನ್ನು ಅವನ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದಕಾರಣ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಚತುರ್ವ್ಯೂಹಸ್ವರೂಪ ದೇವನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
Verse 28
अनया परया देवः स्वात्मानन्दं समश्नुते / चतुर्ष्वपि च वेदेषु चतुर्मूर्तिर्महेश्वरः
ಈ ಪರಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವನು ತನ್ನ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾಲ್ಕೂ ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಹೇಶ್ವರನು ಚತುರ್ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಘೋಷಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
Verse 29
अस्यास्त्वनादिसंसिद्धमैश्वर्यमतुलं महत् / तत्सम्बन्धादनन्ताया रुद्रेण परमात्मना
ಅವಳ ಅತೂಲ್ಯ ಹಾಗೂ ಮಹತ್ತಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಅನಾದಿಯಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಪರಮಾತ್ಮ ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಅವಳು ‘ಅನಂತಾ’—ಅನಂತಸ್ವರೂಪಿಣಿ—ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 30
सैषा सर्वेश्वरी देवी सर्वभूतप्रवर्तिका / प्रोच्यते भगवान् कालो हरिः प्राणो महेश्वरः
ಅವಳೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ, ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳನ್ನು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೊಳಿಸುವವಳು. ಅವಳನ್ನೇ ಭಗವಾನ್ ಎಂದು ‘ಕಾಲ’, ‘ಹರಿ’, ‘ಪ್ರಾಣ’ ಮತ್ತು ‘ಮಹೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
Verse 31
तत्र सर्वमिदं प्रोतमोतं चैवाखिलं जगत् / स कालो ऽग्निर्हरो रुद्रो गीयते वेदवादिभिः
ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನೆಯ್ದು-ಒತ್ತಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಸಹ. ವೇದವ್ಯಾಖ್ಯಾತರು ಅವನನ್ನೇ ಕಾಲ, ಅಗ್ನಿ, ಹರ ಮತ್ತು ರುದ್ರ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.
Verse 32
कालः सृजति भूतानि कालः संहरते प्रजाः / सर्वे कालस्य वशगा न कालः कस्यचिद् वशे
ಕಾಲವೇ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಜಿಸುತ್ತದೆ, ಕಾಲವೇ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಲದ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಕಾಲವು ಯಾರ ವಶದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ.
Verse 33
प्रधानं पुरुषस्तत्त्वं महानात्मा त्वहङ्कृतिः / कालेनान्यानि तत्त्वानि समाविष्टानि योगिना
ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷ—ಇವೇ ಮೂಲ ತತ್ತ್ವಗಳು; ಅವುಗಳಿಂದ ಮಹತ್, ನಂತರ ಅಹಂಕಾರ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇತರ ತತ್ತ್ವಗಳೂ ಲಯಜ್ಞಾನಿಯೋಗಿಯಿಂದ ಸಮಾವಿಷ್ಟಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
Verse 34
तस्य सर्वजगत्सूतिः शक्तिर्मायेति विश्रुता / तयेदं भ्रामयेदीशो मायावी पुरुषोत्तमः
ಅವನ ಶಕ್ತಿ—ಅದರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ—‘ಮಾಯೆ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಆ ಮಾಯೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಮಾಯಾವಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಈಶ್ವರನು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 35
सैषा मायात्मिका शक्तिः सर्वाकारा सनातनी / वैश्वरूप्यं महेशस्य सर्वदा संप्रकाशयेत्
ಇದೇ ಆ ಮಾಯಾತ್ಮಕ, ಸರ್ವಾಕಾರ, ಸನಾತನ ಶಕ್ತಿ; ಅದು ಸದಾ ಮಹೇಶ್ವರನ ವೈಶ್ವರൂപವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 36
अन्याश्च शक्तयो मुख्यास्तस्य देवस्य निर्मिताः / ज्ञानशक्तिः क्रियाशक्तिः प्राणशक्तिरिति त्रयम्
ಆ ದೇವನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಪ್ರಕಟವಾದವು—ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ, ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ—ಈ ಮೂರು।
Verse 37
सर्वासामेव शक्तीनां शक्तिमन्तो विनिर्मिताः / माययैवाथ विप्रेन्द्राः सा चानादिरनन्तया
ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸಮಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಶಕ್ತಿಮಂತರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ನಿರ್ಮಿತರಾದರು; ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಇದು ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ, ಆ ಮಾಯೆ ಅನಾದಿ, ಅನಂತನಿಂದ ಧೃತವಾಗಿದೆ।
Verse 38
सर्वशक्त्यात्मिका माया दुर्निवारा दुरत्यया / मायावी सर्वशक्तीशः कालः कालकारः प्रभुः
ಸರ್ವಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮಕವಾದ ಮಾಯೆ ತಡೆಯಲಾಗದದು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟ; ಮಾಯಾಧಾರಿ, ಸರ್ವಶಕ್ತೀಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೇ ಕಾಲ—ಕಾಲವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಕರ್ತೃ।
Verse 39
करोति कालः सकलं संहरेत् काल एव हि / कालः स्थापयते विश्वं कालाधीनमिदं जगत्
ಕಾಲನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಕಾಲನೇ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಾಲನೇ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ—ಈ ಜಗತ್ತು ಕಾಲಾಧೀನ।
Verse 40
लब्ध्वा देवाधिदेवस्य सन्निधिं परमेष्ठिनः / अनन्तस्याखिलेशस्य शंभोः कालात्मनः प्रभोः
ದೇವಾಧಿದೇವ ಪರಮೇಷ್ಠಿ—ಅನಂತ, ಅಖಿಲೇಶ, ಕಾಲಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭು ಶಂಭು—ಅವರ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು।
Verse 41
प्रधानं पुरुषो माया माया चैवं प्रपद्यते / एका सर्वगतानन्ता केवला निष्कला शिवा
ಪ್ರಧಾನ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಮಾಯೆ—ಮಾಯೆಯನ್ನು ಹೀಗೆಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಅವಳು ಒಂದೇ—ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ಅನಂತ, ಕೇವಲ, ನಿಷ್ಕಲ—ಶಿವಾ, ಪರಮ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪಿಣಿ।
Verse 42
एका शक्तिः शिवैको ऽपि शक्तिमानुच्यते शिवः / शक्तयः शक्तिमन्तो ऽन्ये सर्वशक्तिसमुद्भवाः
ಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ; ಆ ಒಂದೇ ಶಿವನು ‘ಶಕ್ತಿಮಾನ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಇತರ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾತರೂ ಆ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।
Verse 43
शक्तिशक्तिमतोर्भेदं वदन्ति परमार्थतः / अभेदं चानुपश्यन्ति योगिनस्तत्त्वचिन्तकाः
ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಮಾನ್ಗಳ ಭೇದವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕ ಯೋಗಿಗಳು ಅವರ ಅಭೇದವನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ।
Verse 44
शक्तयो गिरजा देवी शक्तिमन्तो ऽथ शङ्करः / विशेषः कथ्यते चायं पुराणे ब्रह्मवादिभिः
ಶಕ್ತಿಗಳು ಗಿರಿಜಾ ದೇವಿ; ಶಕ್ತಿಮಾನ್ನು ಶಂಕರ. ಈ ವಿಶೇಷ ಭೇದವನ್ನು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ।
Verse 45
भोग्या विश्वेश्वरी देवी महेश्वरपतिव्रता / प्रोच्यते भगवान् भोक्ता कपर्दे नीललोहितः
ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಭಜಿಸಿ ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ ‘ಭೋಗ್ಯಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಭಗವಾನ್ ಕಪರ್ದಿ ನೀಲಲೋಹಿತನು ‘ಭೋಕ್ತಾ’ ಎಂದು ಘೋಷಿತನು।
Verse 46
मन्ता विश्वेश्वरो देवः शङ्करो मन्मथान्तकः / प्रोच्यते मतिरीशानी मन्तव्या च विचारतः
ಅವನೇ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ‘ಮಂತಾ’—ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ದೇವ, ಶಂಕರ, ಮನ್ಮಥ (ಕಾಮ) ಸಂಹಾರಕ. ಈ ಮತಿ ಈಶಾನೀ-ಶಕ್ತಿಜನಿತವೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ವಿವೇಕದಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
Verse 47
इत्येतदखिलं विप्राः शक्तिशक्तिमदुद्भवम् / प्रोच्यते सर्ववेदेषु मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः
ಓ ವಿಪ್ರರೇ! ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಮಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಸಮಸ್ತ ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶವು ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 48
एतत् प्रदर्शितं दिव्यं देव्या माहात्म्यमुत्तमम् / सर्ववेदान्तवेदेषु निश्चितं ब्रह्मवादिभिः
ಈ ರೀತಿ ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಾಂತ-ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
Verse 49
एकं सर्वगतं सूक्ष्मं कूटस्थमचलं ध्रुवम् / योगिनस्तत् प्रपश्यन्ति महादेव्याः परं पदम्
ಮಹಾದೇವಿಯ ಆ ಪರಮ ಪದವು ಒಂದೇ—ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಕೂಟಸ್ಥ, ಅಚಲ ಮತ್ತು ಧ್ರುವ. ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನ-ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
Verse 50
आनन्दमक्षरं ब्रह्म केवलं निष्कलं परम् / योगिनस्तत् प्रपश्यन्ति महादेव्याः परं पदम्
ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ಆನಂದಸ್ವರೂಪ—ಅಕ್ಷರ, ಕೇವಲ, ನಿಷ್ಕಲ ಮತ್ತು ಪರಮ. ಯೋಗಿಗಳು ಅದನ್ನೇ ಮಹಾದೇವಿಯ ಪರಮ ಪದ, ಪರಮ ಧಾಮವೆಂದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
Verse 51
परात्परतरं तत्त्वं शाश्वतं शिवमच्युतम् / अनन्तप्रकृतौ लीनं देव्यास्तत् परमं पदम्
ಪರಾತ್ಪರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರಮವಾದ ತತ್ತ್ವ ಶಾಶ್ವತ—ಶಿವ, ಅಚ್ಯುತ. ಅನಂತ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಅದೇ ದೇವಿಯ ಪರಮ ಪದ.
Verse 52
शुभं निरञ्जनं शुद्धं निर्गुणं द्वैतवर्जितम् / आत्मोपलब्धिविषयं देव्यास्तत् परमं पदम्
ಶುಭ, ನಿರಂಜನ, ಶುದ್ಧ, ನಿರ್ಗುಣ, ದ್ವೈತವರ್ಜಿತ—ಆತ್ಮಾನುಭವದಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದುದೇ ದೇವಿಯ ಪರಮ ಪದ.
Verse 53
सैषा धात्री विधात्री च परमानन्दमिच्छताम् / संसारतापानखिलान् निहन्तीश्वरसंश्रया
ಇದು ಧಾತ್ರೀಯೂ ವಿಧಾತ್ರೀಯೂ ಆಗಿದೆ; ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ, ಈಶ್ವರಶರಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಸಂಸಾರತಾಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
Verse 54
तस्माद् विमुक्तिमन्विच्छन् पार्वतीं परमेश्वरीम् / आश्रयेत् सर्वभावानामात्मभूतां शिवात्मिकाम्
ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗಬೇಕು—ಅವಳು ಸರ್ವಭಾವಗಳ ಆತ್ಮರೂಪಿಣಿ, ಶಿವಾತ್ಮಿಕೆ.
Verse 55
लब्ध्वा च पुत्रीं शर्वाणीं तपस्तप्त्वा सुदुश्चरम् / सभार्यः शरं यातः पार्वतीं परमेश्वरीम्
ಶರ್ವಾಣಿ ಎಂಬ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅತಿದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅವನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಶರಣಾದನು.
Verse 56
तां दृष्ट्वा जायमानां च स्वेच्छयैव वराननाम् / मेना हिमवतः पत्नी प्राहेदं पर्वतेश्वरम्
ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಸುಮುಖಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿಮವಂತನ ಪತ್ನಿ ಮೇನಾ ಪರ್ವತೇಶ್ವರನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು।
Verse 57
मेनोवाच पश्य बालामिमां राजन् राजीवसदृशाननाम् / हिताय सर्वभूतानां जाता च तपसावयोः
ಮೇನಾ ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಬಾಲೆಯನ್ನು ನೋಡು; ಅವಳ ಮುಖ ಕಮಲದಂತೆ. ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಅವಳು ಜನ್ಮ ಪಡೆದಳು।
Verse 58
सो ऽपि दृष्ट्वा ततः पुत्रीं तरुणादित्यसन्निभाम् / कपर्दिनीं चतुर्वक्त्रां त्रिनेत्रामतिलालसाम्
ನಂತರ ಅವನೂ ಆ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು—ಹೊಸಾಗಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳನ್ನು; ಜಟಾಧಾರಿಣಿ, ಚತುರ್ಮುಖಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರಿ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರಳನ್ನು।
Verse 59
अष्टहस्तां विशालाक्षीं चन्द्रावयवभूषणाम् / निर्गुणां सगुणां साक्षात् सदसद्व्यक्तिवर्जिताम्
ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಕಂಡೆ—ಅಷ್ಟಹಸ್ತಾ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ಚಂದ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತಳಾದವಳು; ಅವಳು ಸాక్షಾತ್ ನಿರ್ಗುಣವೂ ಸಗುಣವೂ, ಸತ್-ಅಸತ್ ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾದವಳು।
Verse 60
प्रणम्य शिरसा भूमौ तेजसा चातिविह्वलः / भीतः कृताञ्जलिस्तस्याः प्रोवाच परमेश्वरीम्
ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಶಿರಸ್ಸು ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು।
Verse 61
हीमवानुवाच का त्वं देवि विशालाक्षि शशाङ्कावयवाङ्किते / न जाने त्वामहं वत्से यथावद् ब्रूहि पृच्छते
ಹಿಮವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಶಾಲನೇತ್ರಿ ದೇವಿ, ಚಂದ್ರಚಿಹ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳೇ! ವತ್ಸೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯೆನು; ನಾನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳು.
Verse 62
गिरीन्द्रवचनं श्रुत्वा ततः सा परमेश्वरी / व्याजहार महाशैलं योगिनामभयप्रदा
ಗಿರೀಂದ್ರನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ನಂತರ ಮಹಾಶೈಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದಳು—ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವವಳು.
Verse 63
देव्युवाच मां विद्ध परमां शक्तिं परमेश्वरसमाश्रयाम् / अनन्यामव्ययामेकां यां पश्यन्ति मुमुक्षवः
ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ನನ್ನನ್ನು ಪರಮಶಕ್ತಿಯೆಂದು ತಿಳಿ; ನಾನು ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಗೊಂಡು ಅವನಿಂದಲೇ ಆಧಾರಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಏಕೈಕ, ಅವ್ಯಯ, ಅದ್ವಿತೀಯ ಶಕ್ತಿ; ಮುಮುಕ್ಷುಗಳು ನನ್ನನ್ನೇ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
Verse 64
अहं वै सर्वभावानात्मा सर्वान्तरा शिवा / शाश्वतैश्वर्यविज्ञानमूर्तिः सर्वप्रवर्तिका
ನಾನೇ ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳ ಆತ್ಮ—ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಣಿಯಾಗಿ ಇರುವ ಶಿವಾ. ನಾನು ಶಾಶ್ವತ ಐಶ್ವರ್ಯ-ವಿಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಸರ್ವ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವವಳು.
Verse 65
अनन्तानन्तमहिमा संसारार्णवतारिणी / दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे रूपमैश्वरम्
ಅನಂತ, ಅಪಾರ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ನಾನು ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವವಳು. ನಿನಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ—ಈಗ ನನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯರೂಪವನ್ನು ನೋಡು.
Verse 66
एतावदुक्त्वा विज्ञानं दत्त्वा हिमवते स्वयम् / स्वं रूपं दर्शयामास दिव्यं तत् पारमेश्वरम्
ಇಷ್ಟೆಂದು ಹೇಳಿ ಹಿಮವಂತನಿಗೆ ಸತ್ಯವಿವೇಕಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಸ್ವಯಂ ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ, ಪರಾತ್ಪರ, ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು।
Verse 67
कोटिसूर्यप्रितीकाशं तेजोबिम्बं निराकुलम् / ज्वालामालासहस्त्राढ्यं कालानलशतोपमम्
ಅವನು ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ ನಿರ್ಮಲ ಬಿಂಬವನ್ನು ಕಂಡನು—ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಕುಲ ಹಾಗೂ ಶಾಂತ; ಸಹಸ್ರ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯ ಶತಾಗ್ನಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಭಾಸಿಸಿದದು।
Verse 68
दंष्ट्राकरालं दुर्धर्ष जटामण्डलमण्डितम् / त्रिशूलवरहस्तं च घोररूपं भयानकम्
ಅವನು (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ಭೀಕರ ದಂಷ್ಟ್ರೆಗಳಿರುವ, ದುರ್ಧರ್ಷ; ಜಟಾಮಂಡಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ; ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಧರಿಸಿದ—ಘೋರರೂಪ, ಭಯಾನಕ—ಎಂದು ಕಂಡನು।
Verse 69
प्रशान्तं सौम्यवदनमनन्ताश्चर्यसंयुतम् / चन्द्रावयवलक्ष्माणं चन्द्रकोटिसमप्रभम्
ಅವನು ಪರಮ ಪ್ರಶಾಂತನಾಗಿ, ಸೌಮ್ಯಮುಖನಾಗಿ, ಅನಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಕಂಡನು; ಚಂದ್ರಸಮಾನ ಅಂಗಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।
Verse 70
किरीटिनं गदाहस्तं नूपुरैरुपशोभितम् / दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम्
ಅವನು ಕಿರೀಟಧಾರಿಯಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನೂಪುರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತನಾಗಿ; ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ ಲೇಪನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ ಕಂಡನು।
Verse 71
शङ्खचक्रधरं काम्यं त्रिनेत्रं कृत्तिवाससम् / अण्डस्थं चाण्डबाह्यस्थं बाह्यमाभ्यन्तरं परम्
ಅವನು ಶಂಖಚಕ್ರಧಾರಿ, ಧ್ಯೇಯನಾದ ಇಷ್ಟಪ್ರಭು; ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಕೃತ್ತಿವಾಸ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗೂ ಅದರಾಚೆಯೂ ಇರುವ—ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ ಪರಮನು.
Verse 72
सर्वशक्तिमयं शुभ्रं सर्वाकारं सनातनम् / ब्रह्मोन्द्रोपेन्द्रयोगीन्द्रैर्वन्द्यमानपदाम्बुजम्
ಅವನು ಸರ್ವಶಕ್ತಿಮಯ, ಶುಭ್ರ-ಪವಿತ್ರ; ಸರ್ವರೂಪಧಾರಿ ಸನಾತನನು. ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ (ವಿಷ್ಣು) ಮತ್ತು ಯೋಗೀಂದ್ರರು ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
Verse 73
सर्वतः पाणिपादान्तं सर्वतो ऽक्षिशिरोमुखम् / सर्वमावृत्य तिष्ठन्तं ददर्श परमेश्वरम्
ಅವನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡನು—ಅವನ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಗಳು, ಮುಖಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ; ಸಮಸ್ತವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ನಿಂತಿರುವವನು.
Verse 74
दृष्ट्वा तदीदृशं रूपं देव्या माहेश्वरं परम् / भयेन च समाविष्टः स राजा हृष्टमानसः
ದೇವಿಯ ಆ ಪರಮ ಮಾಹೇಶ್ವರಸಮಾನ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜನು ಭಯಭಕ್ತಿಯ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಆದರೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
Verse 75
आत्मन्याधाय चात्मानमोङ्कारं समनुस्मरन् / नाम्नामष्टसहस्त्रेण तुष्टाव परमेश्वरीम्
ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಓಂಕಾರವನ್ನು ನಿರಂತರ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಅಷ್ಟಸಹಸ್ರ ನಾಮಗಳಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
Verse 76
हीमवानुवाच शिवोमा परमा शक्तिरनन्ता निष्कलामला / शान्ता माहेश्वरी नित्या शाश्वती परमाक्षरा
ಹಿಮವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಶಿವ-ಉಮಾ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ; ಅನಂತ, ನಿಷ್ಕಲ, ನಿರ್ಮಲ. ಅವಳೇ ಶಾಂತಿ; ಮಹೇಶ್ವರನ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ಶಕ್ತಿ; ನಿತ್ಯ, ಶಾಶ್ವತ, ಪರಮ ಅಕ್ಷರ-ತತ್ತ್ವ.
Verse 77
अचिन्त्या केवलानन्त्या शिवात्मा परमात्मिका / अनादिरव्यया शुद्धा देवात्मा सर्वगाचला
ಅವಳು ಅಚಿಂತ್ಯೆ—ಕೇವಲ ಮತ್ತು ಅನಂತ; ಅವಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವೇ ಶಿವ, ಅವಳ ತತ್ತ್ವವೇ ಪರಮಾತ್ಮ. ಅವಳು ಅನಾದಿ, ಅವ್ಯಯ, ಶುದ್ಧ; ದೇವಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ಅಚಲ.
Verse 78
एकानेकविभागस्था मायातीता सुनिर्मला / महामाहेश्वरी सत्या महादेवी निरञ्जना
ಅವಳು ಏಕವೂ ಹೌದು, ಅನೇಕವೂ ಹೌದು—ಎಲ್ಲ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರುವಳು. ಅವಳು ಮಾಯಾತೀತ, ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲ. ಅವಳು ಮಹಾಮಾಹೇಶ್ವರಿ ಶಕ್ತಿ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಮಹಾದೇವಿ, ನಿರಂಜನ.
Verse 79
काष्ठा सर्वान्तरस्था च चिच्छक्तिरतिलालसा / नन्दा सर्वात्मिका विद्या ज्योतीरूपामृताक्षरा
ಅವಳು ಕಾಷ್ಠಾ—ಎಲ್ಲರ ಅಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರುವಳು. ಅವಳು ಚಿಚ್ಛಕ್ತಿ—ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕ. ಅವಳು ನಂದಾ—ಸರ್ವಾತ್ಮಿಕ ವಿದ್ಯೆ; ಜ್ಯೋತಿರೂಪಿಣಿ, ಅಮೃತಾಕ್ಷರಮಯಿ.
Verse 80
शान्तिः प्रतिष्ठा सर्वेषां निवृत्तिरमृतप्रदा / व्योममूर्तिर्व्योमलया व्योमाधाराच्युतामरा
ಅವಳು ಶಾಂತಿ—ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ. ಅವಳು ನಿವೃತ್ತಿ-ಶಕ್ತಿ; ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವಳು. ಅವಳ ರೂಪ ವ್ಯೋಮದಂತೆ; ವ್ಯೋಮ-ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುವಳು; ವ್ಯೋಮಾಧಾರಿಣಿ, ಅಚ್ಯುತಾ, ಅಮರಾ.
Verse 81
अनादिनिधनामोघा कारणात्मा कलाकला / क्रतुः प्रथमजा नाभिरमृतस्यात्मसंश्रया
ಅವನು ಅನಾದಿ-ಅನಂತ, ಅಮೋಘ—ಕಾರಣಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಎಲ್ಲ ಕಲಾ-ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲ. ಅವನೇ ಕ್ರತು, ಪ್ರಥಮಜ ತತ್ತ್ವ; ಅಮೃತದ ನಾಭಿ—ಸ್ವಾತ್ಮದಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನು.
Verse 82
प्राणेश्वरप्रिया माता महामहिषघातिनी / प्राणेश्वरी प्राणरूपा प्रधानपुरुषेश्वरी
ಅವಳು ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರನ ಪ್ರಿಯೆ, ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಮಹಾಮಹಿಷಘಾತಿನಿ. ಅವಳು ಪ್ರಾಣಾಧೀಶ್ವರಿ, ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ-ಪುರುಷಗಳ ಪರಮೇಶ್ವರಿ.
Verse 83
सर्वशक्तिकलाकारा ज्योत्स्ना द्योर्महिमास्पदा / सर्वकार्यनियन्त्री च सर्वभूतेश्वरेश्वरी
ಅವಳು ಸರ್ವಶಕ್ತಿ-ಕಲೆಯ ಸಾಕಾರರೂಪ, ದ್ಯೋರ್ಮಹಿಮೆಗೆ ಆಸನವಾದ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ನಿಯಂತ್ರಿಣಿ, ಮತ್ತು ಸರ್ವಭೂತೇಶ್ವರನಿಗೂ ಈಶ್ವರಿ.
Verse 84
अनादिरव्यक्तगुहा महानन्दा सनातनी / आकाशयोनिर्योगस्था महायोगेश्वरेश्वरी
ಅವಳು ಅನಾದಿ, ಅವ್ಯಕ್ತಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದವಳು; ಮಹಾನಂದಾ, ಸನಾತನಿ. ಅವಳು ಆಕಾಶಯೋನಿ, ಯೋಗಸ್ಥೆ—ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರನ ಪರಮೇಶ್ವರಿ.
Verse 85
महामाया सुदुष्पूरा मूलप्रकृतिरीश्वरी / संसारयोनिः सकला सर्वशक्तिसमुद्भवा
ಅವಳು ಮಹಾಮಾಯೆ, ಅತಿದುಸ್ತರ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಾಹ್ಯ; ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿಯ ಈಶ್ವರಿ. ಅವಳು ಸಂಸಾರದ ಯೋನಿ, ಸಂಪೂರ್ಣಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಸರ್ವಶಕ್ತಿಗಳ ಉದ್ಭವಸ್ಥಾನ.
Verse 86
संसारपारा दुर्वारा दुर्निरोक्ष्या दुरासदा / प्राणशक्तिः प्रणविद्या योगिनी परमा कला
ಅವಳು ಸಂಸಾರಪಾರದ ತೀರ—ದಾಟಲು ದುಸ್ತರ, ಅಗಮ್ಯ, ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ದುರ್ಳಭ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದವಳು. ಅವಳೇ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ವಿದ್ಯೆ, ಯೋಗಿನಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ಕಲಾ.
Verse 87
महाविभूतिर्दुर्धर्षा मूलप्रकृतिसंभवा / अनाद्यनन्तविभवा परार्था पुरुषारणिः
ಅವಳು ಮಹಾವಿಭೂತಿ—ಅಜೇಯ, ಅಪ್ರತಿಹತ, ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು. ಅನಾದಿ, ಅನಂತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಂತಿ; ಪರಾರ್ಥವಾಗಿ (ಪುರುಷನಿಗಾಗಿ) ಇರುವವಳು, ಪುರುಷಪ್ರಕಟನೆಯ ಅರಣಿ (ಮಥನದಂಡ) ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 88
सर्गस्थित्यन्तकरणी सुदुर्वाच्या दुरत्यया / शब्दयोनिः शब्दमयी नादाख्या नादविग्रहा
ಅವಳು ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ—ವರ್ಣಿಸಲು ಅತಿದುರ್ವಚನೀಯ, ದಾಟಲಾಗದವಳು. ಅವಳು ಶಬ್ದಯೋನಿ, ಶಬ್ದಮಯಿ; ‘ನಾದ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಳಾಗಿ, ನಾದವೇ ಅವಳ ವಿಗ್ರಹವಾಗಿದೆ.
Verse 89
प्रधानपुरुषातीता प्रधानपुरुषात्मिका / पुराणी चिन्मयी पुंसामादिः पुरुषरूपिणी
ಅವಳು ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷ—ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಿಂತವಳು; ಆದರೂ ಪ್ರಧಾನ-ಪುರುಷಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ಪುರಾಣಿ, ಚಿನ್ಮಯಿ; ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆದಿಕಾರಣ, ಪುರುಷರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವವಳು.
Verse 90
भूतान्तरात्मा कूटस्था महापुरुषसंज्ञिता / जन्ममृत्युजरातीता सर्वशक्तिसमन्विता
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳೊಳಗಿನ ಅಂತರಾತ್ಮ, ಕೂಟಸ್ಥ—ಅಚಲ ಆಧಾರ; ‘ಮಹಾಪುರುಷ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಜನನ-ಮರಣ-ಜರೆಯನ್ನು ಮೀರಿ, ಸರ್ವಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 91
व्यापिनी चानवच्छिन्ना प्रधानानुप्रवेशिनी / क्षेत्रज्ञशक्तिरव्यक्तलक्षणा मलवर्जिता
ಅವಳು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನಳಾದವಳು; ಪ್ರಧಾನ (ಆದಿ ಪ್ರಕೃತಿ)ದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಳು. ಅವಳು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಶಕ್ತಿ, ಅವ್ಯಕ್ತಲಕ್ಷಣಯುತ, ಮಲವರ್ಜಿತಳು.
Verse 92
अनादिमायसंभिन्ना त्रितत्त्वा प्रकृतिर्गुहा / महामायासमुत्पन्ना तामसी पौरुषी ध्रुवा
ಪ್ರಕೃತಿ—ಗುಹೆಯಂತೆ ಗುಪ್ತವಾದ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಆಧಾರ—ಅನಾದಿ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸಂಭಿನ್ನಳಾಗಿ ತ್ರಿತತ್ತ್ವಮಯಿ. ಮಹಾಮಾಯೆಯಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನಳಾಗಿ ತಾಮಸ ಸ್ವಭಾವದ, ಪುರುಷಸಂಬಂಧಿತ ಮತ್ತು ಧ್ರುವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 93
व्यक्ताव्यक्तात्मिकाकृष्णा रक्ताशुक्ला प्रसूतिका / अकार्या कार्यजननी नित्यं प्रसवधर्मिणी
ಅವಳು ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಕೃಷ್ಣವರ್ಣ, ರಕ್ತ-ಶುಕ್ಲ ಗುಣಯುತ—ಪ್ರಸೂತಿಕಾ. ತಾನೇ ಅಕಾರ್ಯ (ಅಜ) ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ಜನನಿ; ಅವಳ ಧರ್ಮ ನಿತ್ಯ ಪ್ರಸವ.
Verse 94
सर्गप्रलयनिर्मुक्ता सृष्टिस्थित्यन्तधर्मिणी / ब्रह्मगर्भा चतुर्विशा पद्मनाभाच्युतात्मिका
ಅವಳು ಸರ್ಗ-ಪ್ರಳಯಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮುಕ್ತಳಾದರೂ ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಅಂತ (ಲಯ) ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಗರ್ಭಾ, ಚತುರ್ವಿಂಶತಿ ತತ್ತ್ವರൂപಿಣಿ; ಪದ್ಮನಾಭಾ, ಅವಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ ಅಚ್ಯುತ.
Verse 95
वैद्युती शाश्वती योनिर्जगन्मातेश्वरप्रिया / सर्वाधारा महारूपा सर्वैश्वर्यसमन्विता
ಅವಳು ವಿದ್ಯುತ್ನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶಾಶ್ವತ ಯೋನಿ (ಆದಿ ಮೂಲ); ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಈಶ್ವರಪ್ರಿಯೆ. ಅವಳು ಸರ್ವಾಧಾರ, ಮಹಾರೂಪಿಣಿ, ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಸಮನ್ವಿತೆ.
Verse 96
विश्वरूपा महागर्भा विश्वेशेच्छानुवर्तिनी / महीयसी ब्रह्मयोनिर्महालक्ष्मीसमुद्भावा
ಅವಳು ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮಹಾಗರ್ಭೆ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಇಚ್ಛಾನುಸಾರಿಣಿ. ಅತ್ಯಂತ ಮಹೀಯಸಿ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಯೋನಿಯಾಗಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀರೂಪದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು.
Verse 97
महाविमानमध्यस्था महानिद्रात्महेतुका / सर्वसाधारणी सूक्ष्मा ह्यविद्या पारमार्थिका
ಅವಿದ್ಯೆ ಮಹಾವಿಮಾನ—ಅಂದರೆ ವ್ಯಕ್ತ ಜಗದ್ವ್ಯವಸ್ಥೆ—ಇದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಆತ್ಮನಿಷ್ಠ ಕಾರಣವಾಗಿ ಮಹಾನಿದ್ರೆಗೆ ಹೇತುವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಸರ್ವಸಾಧಾರಣ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ; ಪರಮಾರ್ಥ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಬೇಕಾದ ಮೂಲತತ್ತ್ವವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
Verse 98
अनन्तरूपानन्तस्था देवी पुरुषमोहिनी / अनेकाकारसंस्थाना कालत्रयविवर्जिता
ದೇವಿ ಅನಂತರೂಪಿಣಿ, ಅನಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳು; ಅವಳು ದೇಹಧಾರಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಅನೇಕ ಆಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ಭೂತ-ವರ್ತಮಾನ-ಭವಿಷ್ಯ ಎಂಬ ಕಾಲತ್ರಯ ವಿಭಜನೆಗೆ ಅತೀತಳು.
Verse 99
ब्रह्मजन्मा हरेर्मूर्तिर्ब्रह्मविष्णुशिवात्मिका / ब्रह्मेशविष्णुजननी ब्रह्माख्या ब्रह्मसंश्रया
ಅವಳು ಹರಿಯ ಮೂರ್ತಿ; ಅವಳಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಜನ್ಮ. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಶಿವಾತ್ಮಿಕೆ. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ (ಶಿವ) ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜನನಿ; ‘ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಿ.
Verse 100
व्यक्ता प्रथमजा ब्राह्मी महती ज्ञानरूपिणी / वैराग्यैश्वर्यधर्मात्मा ब्रह्ममूर्तिर्हृदिस्थिता / अपांयोनिः स्वयंभूतिर्मानसी तत्त्वसंभवा
ಅವಳು ವ್ಯಕ್ತಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಥಮಜಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ; ಅವಳು ಮಹತೀ, ಜ್ಞಾನವೇ ಅವಳ ರೂಪ. ಅವಳ ಸ್ವಭಾವ ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ; ಬ್ರಹ್ಮಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಅಪಾಂಯೋನಿ, ಸ್ವಯಂಭೂತಿ, ಮಾನಸೀ, ತತ್ತ್ವಸಂಭವಾ.
Verse 101
ईश्वराणी च शर्वाणी शङ्करार्धशरीरिणी / भवानी चैव रुद्राणी महालक्ष्मीरथाम्बिका
ಅವಳು ಈಶ್ವರಾಣಿ ಮತ್ತು ಶರ್ವಾಣಿ—ಶಂಕರನ ಅರ್ಧಶರೀರರೂಪಿಣಿ ದೇವಿ. ಅವಳೇ ಭವಾನಿ, ರುದ್ರಾಣಿ ಹಾಗೂ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ—ಪರಮ ಅಂಬಿಕಾ ತಾಯಿ.
Verse 102
महेश्वरसमुत्पन्ना भुक्तिमुक्तिफलप्रदा / सर्वेश्वरी सर्ववन्द्या नित्यं मुदितमानसा
ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅವಳು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ—ಎರಡರ ಫಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸರ್ವೇಶ್ವರಿ, ಸರ್ವವಂದ್ಯೆ; ಸದಾ ಹರ್ಷಚಿತ್ತಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
Verse 103
ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रनमिता शङ्करेच्छानुवर्तिनी / ईश्वरार्धासनगता महेश्वरपतिव्रता
ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಉಪೇಂದ್ರ (ವಿಷ್ಣು) ನಮಿಸುವ ಅವಳು ಶಂಕರನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈಶ್ವರನ ಅರ್ಧಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾಗಿ, ಅವಳು ಮಹೇಶ್ವರನ ಪತಿವ್ರತೆ.
Verse 104
सकृद्विभाविता सर्वा समुद्रपरिशोषिणी / पार्वती हिमवत्पुत्री परमानन्ददायिनी
ಒಮ್ಮೆ ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಒಣಗಿಸಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು. ಅವಳು ಹಿಮವತನ ಪುತ್ರಿ ಪಾರ್ವತಿ, ಪರಮಾನಂದದಾಯಿನಿ.
Verse 105
गुणाढ्या योगजा योग्या ज्ञानमूर्तिर्विकासिनी / सावित्रीकमला लक्ष्मीः श्रीरनन्तोरसि स्थिता
ಅವಳು ಗುಣಸಂಪನ್ನೆ, ಯೋಗಜ, ಯೋಗ್ಯೆ; ಜ್ಞಾನಮೂರ್ತಿ, ಸದಾ ವಿಕಸಿಸುವ ತೇಜಸ್ವಿನಿ. ಅವಳೇ ಸಾವಿತ್ರೀ, ಕಮಲಾ-ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸ್ವಯಂ ಶ್ರೀ—ಅನಂತ (ವಿಷ್ಣು)ನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಳು.
Verse 106
सरोजनिलया मुद्रा योगनिद्रा सुरार्दिना / सरस्वती सर्वविद्या जगज्ज्येष्ठा सुमङ्गला
ನೀನು ಸರೋಜನಿಲಯೆ, ಸಿದ್ಧಿಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಯೋಗನಿದ್ರೆ; ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವವಳು. ನೀನೇ ಸರಸ್ವತಿ—ಸರ್ವವಿದ್ಯೆ, ಜಗಜ್ಜ್ಯೇಷ್ಠೆ, ಪರಮ ಮಂಗಳಮಯಿ.
Verse 107
वाग्देवी वरदा वाच्या कीर्तिः सर्वार्थसाधिका / योगीश्वरी ब्रह्मविद्या महाविद्या सुशोभना
ನೀನು ವಾಗ್ದೇವಿ, ವರದಾಯಿನಿ; ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಕ ಕೀರ್ತಿ. ನೀನು ಯೋಗೀಶ್ವರಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ, ಮಹಾವಿದ್ಯೆ—ದೀಪ್ತಿಮಯಿ, ಪರಮ ಸುಶೋಭನೆ.
Verse 108
गुह्यविद्यात्मविद्या च धर्मविद्यात्मभाविता / स्वाहा विश्वंभरा सिद्धिः स्वधा मेधा धृतिः श्रुतिः
ನೀನು ಗುಹ್ಯವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿದ್ಯೆ; ಅಂತರಾತ್ಮಭಾವದಿಂದ ಭಾವಿತ ಧರ್ಮವಿದ್ಯೆ. ನೀನು ಸ್ವಾಹಾ, ವಿಶ್ವಂಭರೆ, ಸಿದ್ಧಿ; ನೀನು ಸ್ವಧಾ, ಮೇಧಾ, ಧೃತಿ, ಶ್ರುತಿ.
Verse 109
नीतिः सुनीतिः सुकृतिर्माधवी नरवाहिनी / अजा विभावरी सौम्या भोगिनी भोगदायिनी
ನೀನು ನೀತಿ ಮತ್ತು ಸುನೀತಿ; ನೀನು ಸುಕೃತಿ; ನೀನು ಮಾಧವಿ—ಮಾಧವನ ಪ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿ—ಮತ್ತು ನರವಹಿನಿ. ನೀನು ಅಜಾ, ವಿಭಾವರಿ, ಸೌಮ್ಯೆ; ನೀನು ಭೋಗಿನಿ, ಭೋಗದಾಯಿನಿ.
Verse 110
शोभा वंशकरी लोला मालिनी परमेष्ठिनी / त्रैलोक्यसुन्दरी रम्या सुन्दरी कामचारिणी
ನೀನು ಶೋಭೆ, ವಂಶವರ್ಧಿನಿ, ಲೋಲೆ, ಮಾಲಿನಿ, ಪರಮೇಷ್ಠಿನಿ. ನೀನು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸುಂದರಿ—ರಮ್ಯೆ, ಪರಮಸುಂದರಿ, ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರಿಣಿ.
Verse 111
महानुभावा सत्त्वस्था महामहिषमर्दनी / पद्ममाला पापहरा विचित्रा मुकुटानना
ಅವಳು ಮಹಾನುಭಾವಿನಿ, ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ಮಹಾಮಹಿಷಮರ್ಧಿನಿ. ಪದ್ಮಮಾಲಾಧಾರಿಣಿ, ಪಾಪಹಾರಿಣಿ, ವಿಚಿತ್ರರೂಪಿಣಿ, ಮುಕುಟಶೋಭಿತ ಮುಖವತೀ.
Verse 112
निर्यन्त्रा यन्त्रवाहस्था नन्दिनी भद्रकालिका / आदित्यवर्णा कौमारी मयूरवरवाहिनी
ಅವಳು ನಿರ್ಯಂತ್ರಾ, ಸ್ವಾಧೀನ ಶಕ್ತಿ; ಆದರೂ ದಿವ್ಯ ಯಂತ್ರವಾಹನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದವಳು. ಅವಳು ನಂದಿನೀ, ಭದ್ರಕಾಲಿಕಾ. ಆದಿತ್ಯವರ್ಣದ ಕೌಮಾರೀ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಯೂರವಾಹಿನೀ.
Verse 113
निर्यन्त्रा यन्त्रवाहस्था नन्दिनी भद्रकालिका / आदित्यवर्णा कौमारी मयूरवरवाहिनी
ಅವಳು ನಿರ್ಯಂತ್ರಾ, ಸಾರ್ವಭೌಮ ಶಕ್ತಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಪವಿತ್ರ ವಾಹನ ಹಾಗೂ ಅದರ ಯಂತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾಗಿ ಅವನ್ನು ನಡೆಸುವವಳು. ಅವಳು ನಂದಿನೀ, ಭದ್ರಕಾಲಿಕಾ. ಸೂರ್ಯತೇಜದಿಂದ ದೀಪ್ತ ಕೌಮಾರೀ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಯೂರವಾಹಿನೀ.
Verse 114
वृषासनगता गौरो महाकाली सुरार्चिता / अदितिर्नियता रौद्री पद्मगर्भा विवाहना
ವೃಷಾಸನಗತ ಗೌರೀ, ದೇವರಿಂದ ಅರ್ಚಿತ ಮಹಾಕಾಳೀ; ನಿಯತ ಸಂಯಮಿನಿ ಅದಿತಿ, ರೌದ್ರೀ; ಪದ್ಮಗರ್ಭಾ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ದಿವ್ಯ ವಾಹನಸ್ವರೂಪಿಣಿ—ಅವಳಿಗೇ ಈ ಸ್ತುತಿ ಅರ್ಪಿತವಾಗಿದೆ.
Verse 115
विरूपाक्षी लेलिहाना महापुरनिवासिनी / महाफलानवद्याङ्गी कामपूरा विभावरी
ಅವಳು ವಿರೂಪಾಕ್ಷೀ, ಲೇಲಿಹಾನಾ—ಸರ್ವಗ್ರಾಸಿ ಶಕ್ತಿ; ಪರಮಪುರದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿಸುವ ಆದ್ಯ ಮಹಾದೇವಿ. ಅವಳು ಮಹಾಫಲದಾಯಿನಿ, ಅನವದ್ಯಾಂಗೀ, ಕಾಮಪೂರಿಣೀ, ದಿವ್ಯ ವಿಭಾವರೀ (ರಾತ್ರಿಸ್ವರೂಪಿಣೀ).
Verse 116
विचित्ररत्नमुकुटा प्रणतार्तिप्रभञ्जनी / कौशिकी कर्षणी रात्रिस्त्रिदशार्तिविनाशिनी
ಅವಳು ವಿಚಿತ್ರ ರತ್ನಮಕುಟಧಾರಿಣಿ; ಶರಣಾಗತರ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ಭಂಜಿಸುವವಳು. ಅವಳು ತೇಜೋಮಯಿ ಕೌಶಿಕೀ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನತ್ತ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಕರ್ಷಿಣೀ, ರಾತ್ರಿಸ್ವರೂಪ ರಕ್ಷಕಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ದುಃಖವಿನಾಶಿನೀ.
Verse 117
बहुरूपा सुरूपा च विरूपा रूपवर्जिता / भक्तार्तिशमनी भव्या भवभावविनाशनी
ನೀನು ಬಹುರೂಪಿಣಿ, ಸರೂಪಿಣಿಯೂ ಹೌದು; ವಿರೂಪವಾಗಿ ತೋಚಿದರೂ ನೀನು ರೂಪಾತೀತ. ನೀನು ಭಕ್ತರ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವಳು; ನೀನು ಭವ್ಯಾ, ಮಂಗಳಮಯಿ; ಮತ್ತು ಸಂಸಾರಭವಕ್ಕೆ ಬಂಧಿಸುವ ಭಾವವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುವವಳು.
Verse 118
निर्गुणा नित्यविभवा निः सारा निरपत्रपा / यशस्विनी सामगीतिर्भवाङ्गनिलयालया
ಅವಳು ನಿರ್ಗುಣಾ, ನಿತ್ಯವಿಭವಸಂಪನ್ನ; ನಿಸ್ಸಾರರಹಿತ ಮತ್ತು ನಿರ್ಭಯ. ಅವಳು ಯಶಸ್ವಿನೀ; ಸಾಮವೇದದ ಸಾಮಗೀತಿಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಭವ (ಶಿವ)ನ ಅಂಗದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿಸುವವಳು ಮತ್ತು ತಾನೇ ಪರಮಾಲಯ.
Verse 119
दीक्षा विद्याधरी दीप्ता महेन्द्रविनिपातिनी / सर्वातिशायिनी विद्या सर्वसिद्धिप्रदायिनी
ಅವಳು ದೀಕ್ಷಾ, ವಿದ್ಯಾಧರಿಣಿ, ದೀಪ್ತಿಮತಿ; ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ಗರ್ವವನ್ನೂ ಕುಸಿಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿ. ಅವಳು ಸರ್ವಾತಿಶಾಯಿನೀ ವಿದ್ಯೆ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನೂ ಸಾಧನಫಲವನ್ನೂ ನೀಡುವವಳು.
Verse 120
सर्वेश्वरप्रिया तार्क्ष्या समुद्रान्तरवासिनी / अकलङ्का निराधारा नित्यसिद्धा निरामया
ಹೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರಪ್ರಿಯೆ, ಹೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಾ! ಸಮುದ್ರಾಂತರವಾಸಿನೀ—ನೀ ಅಕಲಂಕಾ, ನಿರಾಧಾರಾ (ಸ್ವತಂತ್ರಾ), ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧಾ ಮತ್ತು ನಿರಾಮಯಾ.
Verse 121
कामधेनुर्बृहद्गर्भा धीमती मोहनाशिनी / निः सङ्कल्पा निरातङ्का विनया विनयप्रदा
ಅವಳು ಕಾಮಧೇನು, ಬೃಹದ್ಗರ್ಭಾ, ಧೀಮತಿ, ಮೋಹನಾಶಿನಿ. ಅವಳು ನಿಃಸಂಕಲ್ಪಾ, ನಿರಾತಂಕಾ; ಅವಳೇ ವಿನಯಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಮತ್ತು ವಿನಯ (ಶಿಸ್ತು) ನೀಡುವವಳು.
Verse 122
ज्वालामालासहस्त्राढ्या देवदेवी मनोन्मनी / महाभगवती दुर्गा वासुदेवसमुद्भवा
ಸಾವಿರ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ ದೇವದೇವಿ ಮನೋನ್ಮನಿ—ಅವಳು ಮಹಾಭಗವತಿ ದುರ್ಗಾ, ವಾಸುದೇವದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು.
Verse 123
महेन्द्रोपेन्द्रभगिनी भक्तिगम्या परावरा / ज्ञानज्ञेया जरातीता वेदान्तविषया गतिः
ಅವಳು ಮಹೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಉಪೇಂದ್ರರ ಸಹೋದರಿ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಲಭ್ಯ; ಪರಾ-ಅವರ ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರುವ ಪರಮ ತತ್ತ್ವ. ಅವಳು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವಳು, ಜರಾತೀತ, ವೇದಾಂತವು ಬೋಧಿಸುವ ಪರಮ ಗತಿ.
Verse 124
दक्षिणा दहना दाह्या सर्वभूतनमस्कृता / योगमाया विभावज्ञा महामाया महीयसी
ಅವಳು ದಕ್ಷಿಣಾ (ಮಂಗಳ ದಾನ), ದಹನಾ (ದಹನಶಕ್ತಿ) ಮತ್ತು ದಾಹ್ಯಾ (ದಗ್ಧವಾಗುವದು); ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತ. ಅವಳು ಯೋಗಮಾಯಾ, ಎಲ್ಲ ವಿಭಾವಗಳ ಜ್ಞಾತೆ, ಮಹಾಮಾಯಾ—ಅತಿಮಹೀಯಸಿ ಶಕ್ತಿ.
Verse 125
संध्या सर्वसमुद्भूतिर्ब्रह्मवृक्षाश्रयानतिः / बीजाङ्कुरसमुद्भूतिर्महाशक्तिर्महामतिः
ಅವಳು ಸಂಧ್ಯಾ—ಕಾಲ ಮತ್ತು ಉಪಾಸನೆಯ ಪವಿತ್ರ ಸಂಧಿಕಾಲ; ಅವಳು ಸರ್ವಸಮುದ್ಭೂತಿ. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ವಿನಯನತಿ. ಅವಳು ಬೀಜ-ಅಂಕುರಗಳ ಉದ್ಭವ; ಮಹಾಶಕ್ತಿ, ಮಹಾಮತಿ.
Verse 126
ख्यातिः प्रज्ञा चितिः संवित् महाभोगीन्द्रशायिनी / विकृतिः शांसरी शास्त्री गणगन्धर्वसेविता
ಅವಳು ಖ್ಯಾತಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಚಿತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲ ಸಂವಿತ್; ಮಹಾಭೋಗೀಂದ್ರನಾದ ಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸುವವಳು. ಅವಳು ವಿಕೃತಿ, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಾಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ಹಾಗೂ ಗಣ-ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸೇವಿತಳು.
Verse 127
वैश्वानरी महाशाला देवसेना गुहप्रिया / महारात्रिः शिवानन्दा शची दुः स्वप्ननाशिनी
ಅವಳು ವೈಶ್ವಾನರೀ, ಮಹಾಶಾಲಾ—ಮಹಾನ್ ವಿಶಾಲ ಆಲಯ; ದೇವಸೇನಾ, ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ)ಪ್ರಿಯೆ. ಅವಳು ಮಹಾರಾತ್ರಿ, ಶಿವಾನಂದಾ, ಶಚೀ ಹಾಗೂ ದುಃಸ್ವಪ್ನನಾಶಿನಿ.
Verse 128
इज्या पूज्या जगद्धात्री दुर्विज्ञेया सुरूपिणी / गुहाम्बिका गुणोत्पत्तिर्महापीठा मरुत्सुता
ಅವಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಇಜ್ಯಾ, ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯಾ; ಜಗದ್ದಾತ್ರೀ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯಾ, ಆದರೂ ಸುರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ಗುಹಾಂಬಿಕಾ, ಗುಣೋತ್ಪತ್ತಿ, ಮಹಾಪೀಠಾ ಮತ್ತು ಮರುತ್ಸುತಾ.
Verse 129
हव्यवाहान्तरागादिः हव्यवाहसमुद्भवा / जगद्योनिर्जगन्माता जन्ममृत्युजरातिगा
ಅವಳು ಹವ್ಯವಾಹ (ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿ)ಯೊಳಗಿನ ಅಂತರಂಗ ಆದ್ಯ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಆರಂಭ; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು. ಅವಳು ಜಗದ್ಯೋನಿ, ಜಗನ್ಮಾತೆ—ಜನ್ಮ, ಮರಣ, ಜರೆಯನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದವಳು.
Verse 130
बुद्धिमाता बुद्धिमती पुरुषान्तरवासिनी / तरस्विनी समाधिस्था त्रिनेत्रा दिविसंस्थिता
ಅವಳು ಬುದ್ಧಿಯ ಮಾತೆ ಮತ್ತು ತಾನೇ ಪರಮ ಬುದ್ಧಿಮತಿ; ಪುರುಷನ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಚೈತನ್ಯ. ಅವಳು ತರಸ್ವಿನಿ, ಸಮಾಧಿಸ್ಥ; ತ್ರಿನೇತ್ರೆಯಾಗಿ ದಿವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 131
सर्वेन्द्रियमनोमाता सर्वभूतहृदि स्थिता / संसारतारिणी विद्या ब्रह्मवादिमनोलया
ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ತಾಯಿ; ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳೇ ಸಂಸಾರತಾರಿಣೀ ವಿದ್ಯೆ; ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪರಮ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
Verse 132
ब्रह्माणी बृहती ब्राह्मी ब्रह्मभूता भवारणिः / हिरण्मयी महारात्रिः संसारपरिवर्तिका
ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ, ಬೃಹತೀ, ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಶಕ್ತಿ—ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಿ; ಭವದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರಣಿಯಂತೆ. ಅವಳು ಹಿರಣ್ಮಯೀ, ಮಹಾರಾತ್ರೀ, ಸಂಸಾರಚಕ್ರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿ.
Verse 133
सुमालिनी सुरूपा च भाविनी तारिणी प्रभा / उन्मीलनी सर्वसहा सर्वप्रत्ययसाक्षिणी
ಅವಳು ಸುಮಾಲಿನೀ, ಸುರೂಪಿಣೀ; ಭಾವಿನೀ, ತಾರಿಣೀ, ಪ್ರಭೆ. ಅವಳು ಉನ್ಮೀಲನೀ, ಸರ್ವಸಹಾ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳಿಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಣೀ.
Verse 134
सुसौम्या चन्द्रवदना ताण्डवासक्तमानसा / सत्त्वशुद्धिकरी शुद्धिर्मलत्रयविनाशिनी
ಅವಳು ಅತಿಸೌಮ್ಯೆ, ಚಂದ್ರವದನೆ; ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ದಿವ್ಯ ತಾಂಡವದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ. ಅವಳು ಸತ್ತ್ವಶುದ್ಧಿಕರಿಣೀ—ಶುದ್ಧಿಯೇ ಸ್ವರೂಪ—ಮಲತ್ರಯವಿನಾಶಿನೀ.
Verse 135
जगत्प्रिया जगन्मूर्तिस्त्रिमूर्तिरमृताश्रया / निराश्रया निराहारा निरङ्कुरवनोद्भवा
ಅವಳು ಜಗತ್ಪ್ರಿಯೆ, ಜಗದ್ಮೂರ್ತಿಯೇ; ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಅಮೃತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೂ ಅವಳು ನಿರಾಶ್ರಯೆ, ನಿರಾಹಾರೆ; ಬೀಜವಿಲ್ಲದೆ ಉದ್ಭವಿಸುವ ವನದಂತೆ ಕಾರಣರಹಿತ ಉದ್ಭವಾ.
Verse 136
चन्द्रहस्ता विचित्राङ्गी स्त्रग्विणी पद्मधारिणी / परावरविधानज्ञा महापुरुषपूर्वजा
ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಚಿಹ್ನ; ಅವಳ ದೇಹರೂಪ ವಿಚಿತ್ರ; ಅವಳು ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಪದ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಪರ-ಅಪರ ಲೋಕಗಳ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವಳು; ಮಹಾಪುರುಷನಿಗೂ ಪೂರ್ವವಾದ ಆದ್ಯಶಕ್ತಿ ಅವಳೇ.
Verse 137
विद्येश्वरप्रिया विद्या विद्युज्जिह्वा जितश्रमा / विद्यामयी सहस्त्राक्षी सहस्त्रवदनात्मजा
ಅವಳು ವಿದ್ಯೇಶ್ವರನ ಪ್ರಿಯೆ, ಸ್ವಯಂ ವಿದ್ಯೆ; ಅವಳ ನಾಲಿಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ನಂತೆ, ಶ್ರಮವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವಳು. ಅವಳು ವಿದ್ಯಾಮಯಿ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಿ, ಸಹಸ್ರವದನನ ಆತ್ಮಜೆ.
Verse 138
सहस्त्ररश्मिः सत्त्वस्था महेश्वरपदाश्रया / क्षालिनी सन्मयी व्याप्ता तैजसी पद्मबोधिका
ಅವಳು ಸಹಸ್ರರಶ್ಮಿಯ ಪ್ರಕಾಶ, ಸತ್ತ್ವಸ್ಥ; ಮಹೇಶ್ವರನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವಳು. ಅವಳು ಕ್ಷಾಲಿನಿ—ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವಳು, ಸನ್ಮಯಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ; ಅವಳು ತೈಜಸಿ ತೇಜಸ್ವಿನಿ, ಪದ್ಮಸಮಾನ ಅಂತರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವವಳು.
Verse 139
महामायाश्रया मान्या महादेवमनोरमा / व्योमलक्ष्मीः सिहरथा चेकितानामितप्रभा
ಅವಳು ಮಹಾಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಿತಳಾಗಿ ಮಾನ್ಯಾ, ಪೂಜ್ಯಾ; ಮಹಾದೇವನ ಮನೋರಮೆ. ಅವಳು ವ್ಯೋಮಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಸಿಂಹರಥಾರೂಢೆ; ಚೇಕಿತಾನ—ಭಯಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ, ಅಮಿತಪ್ರಭೆ.
Verse 140
वीरेश्वरी विमानस्था विशोकाशोकनाशिनी / अनाहता कुण्डलिना नलिनी पद्मवासिनी
ಹೇ ವೀರೇಶ್ವರಿ! ನೀ ವಿಮಾನಸ್ಥೆ, ವಿಶೋಕಾ ಮತ್ತು ಶೋಕನಾಶಿನಿ. ನೀ ಅನಾಹತ (ಅಂತರ್ನಾದ), ಕುಂಡಲಿನಿ ಶಕ್ತಿ; ನಲಿನಿ, ಹೃದಯಪದ್ಮವಾಸಿನಿ.
Verse 141
सदानन्दा सदाकीर्तिः सर्वभूताश्रयस्थिता / वाग्देवता ब्रह्मकला कलातीता कलारणिः
ಅವಳು ಸದಾನಂದಮಯಿ, ಸದಾಕೀರ್ತಿಮಯಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ವಾಗ್ದೇವತೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿವ್ಯಕಲೆ; ಕಾಲದ ಎಲ್ಲ ಕಲಾತೀತಳಾಗಿ, ಆ ಕಲಗಳ ಮೂಲಕಾರಣಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 142
ब्रह्मश्रीर्ब्रह्महृदया ब्रह्मविष्णुशिवप्रिया / व्योमशक्तिः क्रियाशक्तिर्ज्ञानशक्तिः परागतिः
ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಶ್ರೀ, ಬ್ರಹ್ಮಹೃದಯ, ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾ-ವಿಷ್ಣು-ಶಿವರಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ವ್ಯೋಮಶಕ್ತಿ, ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ, ಪರಮಗತಿ.
Verse 143
क्षोभिका बन्धिका भेद्या भेदाभेदविवर्जिता / अभिन्नाभिन्नसंस्थाना वंशिनी वंशहारिणी
ಅವಳು ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಕ್ಷೋಭ ಉಂಟುಮಾಡುವವಳು, ಉಪಾಧಿಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸುವವಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಬಂಧನವನ್ನು ಭೇದಿಸಬಹುದಾದವಳೂ ಹೌದು. ಅವಳು ಭೇದ-ಅಭೇದ ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿ ಅಭಿನ್ನವೂ ಭಿನ್ನವೂ ಆಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ; ಅವಳು ವಂಶಿನಿ ಹಾಗೂ ವಂಶಹಾರಿಣಿ.
Verse 144
गुह्यशक्तिर्गुणातीता सर्वदा सर्वतोमुखी / भगिनी भगवत्पत्नी सकला कालकारिणी
ಅವಳು ಗುಹ್ಯ ಅಂತಃಶಕ್ತಿ, ಗುಣಾತೀತ, ಸದಾ ಸರ್ವತೋಮುಖಿ. ಅವಳು ಭಗಿನಿಯೂ, ಭಗವಂತನ ಪತ್ನಿಯೂ; ಅವಳು ಸಕಲಾ—ಸಂಪೂರ್ಣಾ—ಮತ್ತು ಕಾಲಕಾರಿಣಿ.
Verse 145
सर्ववित् सर्वतोभद्रा गुह्यातीता गुहारणिः / प्रक्रिया योगमाता च गङ्गा विश्वेश्वरेश्वरी
ಅವಳು ಸರ್ವವಿತ್, ಸರ್ವತೋಭದ್ರಾ; ಅವಳು ಗುಹ್ಯಾತೀತಳಾಗಿ, ಅಂತರಗುಹಾ-ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಅರಣಿಯಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಯೋಗಮಾತೆ; ಅವಳೇ ಗಂಗಾ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೇಶ್ವರಿ.
Verse 146
कपिला कापिला कान्ताकनकाभाकलान्तरा / पुण्या पुष्करिणी भोक्त्री पुरन्दरपुरस्सरा
ಅವಳು ಕಪಿಲಾ, ಕಾಪಿಲಾ, ಕನಕಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕಾಂತೆ; ಅವಳು ಪುಣ್ಯಾ, ಪುಷ್ಕರಿಣೀ-ಸರೋವರರೂಪಿಣಿ, ಭೋಗಪೋಷಣದಾಯಿನಿ, ಮತ್ತು ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ಪುರಿಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುವವಳು।
Verse 147
पोषणी परमैश्वर्यभूतिदा भूतिभूषणा / पञ्चब्रह्मसमुत्पत्तिः परमार्थार्थविग्रहा
ಅವಳು ಪೋಷಿಣಿ; ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವಳು, ಸಮಸ್ತ ವಿಭೂತಿಗಳಿಗೆ ಭೂಷಣರೂಪಿಣಿ. ಅವಳಿಂದಲೇ ಪಂಚಬ್ರಹ್ಮದ ಪ್ರಕಟನೆ; ಅವಳು ಪರಮಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಮ ಅರ್ಥದ ದೇಹಧಾರಿಣಿ।
Verse 148
धर्मोदया भानुमती योगिज्ञेय मनोजवा / मनोहरा मनोरक्षा तापसी वेदरूपिणी
ಅವಳು ಧರ್ಮೋದಯಾ—ಧರ್ಮದ ಉದಯಪ್ರಭೆ, ಭಾನುಮತೀ—ತೇಜಸ್ವಿನಿ; ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಜ್ಞೇಯ, ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವೇಗವತಿ. ಅವಳು ಮನೋಹರಾ, ಮನೋರಕ್ಷಕಿ; ತಪಶ್ಶಕ್ತಿಯುತ, ವೇದರൂപಿಣಿ।
Verse 149
वेदशक्तिर्वेदमाता वेदविद्याप्रकाशिनी / योगेश्वरेश्वरी माता महाशक्तिर्मनोमयी
ಅವಳು ವೇದಶಕ್ತಿ, ವೇದಮಾತೆ, ವೇದವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳು. ಅವಳು ಮಾತೆ, ಯೋಗೇಶ್ವರರ ಈಶ್ವರಿ—ಸ್ವಯಂ ಮಹಾಶಕ್ತಿ—ಮತ್ತು ಮನೋಮಯಿ।
Verse 150
विश्वावस्था वियन्मूर्तिर्विद्युन्माला विहायसी / किंनरी सुरभी वन्द्या नन्दिनी नन्दिवल्लभा
ಅವಳು ವಿಶ್ವಾವಸ್ಥಾ—ವಿಶ್ವಸ್ಥಿತಿಯ ಆಧಾರ, ವಿಯನ್ಮೂರ್ತಿ—ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಅವಳು ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಾ, ವಿಹಾಯಸೀ—ದಿವ್ಯ ಗಗನಚಾರಿಣಿ. ಅವಳು ಕಿನ್ನರೀ, ಸುರಭೀ, ವಂದ್ಯಾ—ವಂದನೀಯ; ಅವಳು ನಂದಿನೀ, ನಂದಿಯ ಪ್ರಿಯೆ (ನಂದಿವಲ್ಲಭಾ)।
Verse 151
भारती परमानन्दा परापरविभेदिका / सर्वप्रहरणोपेता काम्या कामेश्वरेश्वरी
ಅವಳು ಭಾರತೀ (ವಾಕ್/ಸರಸ್ವತಿ), ಪರಮಾನಂದಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಪರ–ಅಪರ ತತ್ತ್ವಗಳ ಭೇದವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವವಳು. ಸಮಸ್ತ ಆಯುಧಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಇಷ್ಟವರಪ್ರದಾಯಿನಿ—ಕಾಮೇಶ್ವರೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ.
Verse 152
अचिन्त्याचिन्त्यविभवा हृल्लेखा कनकप्रभा / कूष्माण्डी धनरत्नाढ्या सुगन्धा गन्धायिनी
ಅವಳು ಅಚಿಂತ್ಯಳು; ಅವಳ ವೈಭವವೂ ಚಿಂತನೆಗೆ ಅತೀತ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಲೇಖವನ್ನು ಅಂಕಿತಗೊಳಿಸುವವಳು, ಕನಕಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತಳಾಗಿರುವವಳು. ಅವಳು ಕೂಷ್ಮಾಂಡೀ, ಧನ-ರತ್ನಸಂಪನ್ನ; ಸುಗಂಧಮಯಿ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹರಡುವವಳು.
Verse 153
त्रिविक्रमपदोद्भूता धनुष्पाणिः शिवोदया / सुदुर्लभा धनाद्यक्षा धन्या पिङ्गललोचना
ಅವಳು ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿದವಳು; ಶಿವೋದಯದಿಂದ ಮಂಗಳಕರಳಾಗಿ—ಅತಿದುರ್ಳಭ. ಧನಾದಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ಯಕ್ಷರಾಣಿ, ಧನ್ಯಳಾಗಿ, ಪಿಂಗಲ (ಸುವರ್ಣವರ್ಣ) ನೇತ್ರಗಳವಳು.
Verse 154
शान्तिः प्रभावती दीप्तिः पङ्कजायतलोचना / आद्या हृत्कमलोद्भूता गवां मता रणप्रिया
ಅವಳು ಶಾಂತಿ, ಪ್ರಭಾವತಿ, ದೀಪ್ತಿ—ಪದ್ಮಾಯತ ನೇತ್ರಗಳವಳು. ಅವಳು ಆದ್ಯಾ, ಹೃದಯಕಮಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು; ಗೋವಿನ ಮಾತೆ ಎಂದು ಮಾನ್ಯಳಾಗಿ, ರಣಪ್ರಿಯಳೂ ಹೌದು.
Verse 155
सत्क्रिया गिरिजा शुद्धा नित्यपुष्टा निरन्तरा / दुर्गाकात्यायनीचण्डी चर्चिका शान्तविग्रहा
ಅವಳು ಸತ್ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಸ್ವರೂಪ, ಗಿರಿಜಾ, ಶುದ್ಧಳು—ನಿತ್ಯ ಪೋಷಿಸುವವಳು, ನಿರಂತರಳಾಗಿರುವವಳು. ಅವಳು ದುರ್ಗಾ, ಕಾತ್ಯಾಯನಿ, ಚಂಡೀ, ಚರ್ಚಿಕಾ—ಶಾಂತ-ಶುಭ ವಿಗ್ರಹಿಣಿ.
Verse 156
हिरण्यवर्णा रजनी जगद्यन्त्रप्रवर्तिका / मन्दराद्रिनिवासा च शारदा स्वर्णमालिनी
ಸುವರ್ಣವರ್ಣಾ ರಜನಿ, ಜಗದ್ಯಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೊಳಿಸುವ ದೇವಿ; ಮಂದರಗಿರಿನಿವಾಸಿನಿ ಶಾರದಾ, ಸ್ವರ್ಣಮಾಲಾಧಾರಿಣಿ।
Verse 157
रत्नमाला रत्नगर्भा पृथ्वी विश्वप्रमाथिनी / पद्मानना पद्मनिभा नित्यतुष्टामृतोद्भवा
ಅವಳು ರತ್ನಮಾಲೆ, ರತ್ನಗರ್ಭೆ; ಅವಳು ಪೃಥ್ವಿ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮಥಿಸಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಶಕ್ತಿ. ಪದ್ಮಮುಖಿ, ಪದ್ಮಸಮಾನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳು, ನಿತ್ಯತೃಪ್ತೆ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು।
Verse 158
धुन्वती दुः प्रकम्प्या च सूर्यमाता दृषद्वती / महेन्द्रभगिनी मान्या वरेण्या वरदर्पिता
ಧುನ್ವತೀ, ದುಃ, ಪ್ರಕಂಪ್ಯಾ, ಸೂರ್ಯಮಾತಾ, ದೃಷದ್ವತೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹೇಂದ್ರಭಗಿನೀ, ಮಾನ್ಯಾ, ವರೆಣ್ಯಾ, ವರದರ್ಪಿತಾ—ಇವು ಸ್ಮರಣೀಯ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು/ತೀರ್ಥಗಳು।
Verse 159
कल्याणी कमला रामा पञ्चभूता वरप्रदा / वाच्या वरेश्वरी वन्द्या दुर्जया दुरतिक्रमा
ಅವಳು ಕಲ್ಯಾಣೀ; ಅವಳು ಕಮಲಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ), ಅವಳು ರಾಮಾ. ಅವಳು ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವಳು. ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಆವಾಹ್ಯ, ವರೇಶ್ವರಿ, ವಂದ್ಯ—ದುರ್ಜಯ, ದುರತಿಕ್ರಮ।
Verse 160
कालरात्रिर्महावेगा वीरभद्रप्रिया हिता / भद्रकाली जगन्माता भक्तानां भद्रदायिनी
ಅವಳು ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ಮಹಾವೇಗವತಿ; ವೀರಭದ್ರಪ್ರಿಯಾ, ಹಿತಕರಿಣಿ. ಅವಳು ಭದ್ರಕಾಳಿ, ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುವಳು।
Verse 161
कराला पिङ्गलाकारा नामभेदामहामदा / यशस्विनी यशोदा च षडध्वपरिवर्तिका
ಅವಳು ಕರಾಲಾ, ಪಿಂಗಲಾಕಾರಿಣಿ; ನಾಮಭೇದಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಮಹಾಮದ-ಶಕ್ತಿ. ಅವಳು ಯಶಸ್ವಿನೀ, ಯಶೋದಾ; ಷಡಧ್ವ—ಆರು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ನಿಯಮಿಸುವ ಶಕ್ತಿ.
Verse 162
शङ्खिनी पद्मिनी सांख्या सांख्ययोगप्रवर्तिका / चैत्रा संवत्सरारूढा जगत्संपूरणीन्द्रजा
ಅವಳು ಶಂಖಿನೀ, ಪದ್ಮಿನೀ, ಸಾಂಖ್ಯಾ—ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗಗಳನ್ನು ಪ್ರವર્તಿಸುವ ದೇವಿ. ಅವಳು ಚೈತ್ರಾ, ಸಂವತ್ಸರಚಕ್ರಾರೂಢಾ; ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಇಂದ್ರಜಾ ಶಕ್ತಿ.
Verse 163
शुम्भारिः खेचरीस्वस्था कम्बुग्रीवा कलिप्रिया / खगध्वजी खगारूढा परार्घ्या परमालिनी
ನೀನು ಶುಂಭಸಂಹಾರಿಣಿ; ಆಕಾಶಗಾಮಿನಿಯಾಗಿಯೂ ಸದಾ ಸ್ವಸ್ಥ. ಕಂಬುಗ್ರೀವಾ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಿಯ; ಖಗಧ್ವಜಧಾರಿಣಿ, ಖಗ (ಗರುಡ)ಾರೂಢಾ—ನೀನು ಪರಮಾರ್ಘ್ಯಾ, ಪರಮಮಾಲಿನೀ.
Verse 164
ऐश्वर्यवर्त्मनिलया विरक्ता गरुडासना / जयन्ती हृद्गुहा रम्या गह्विरेष्ठा गणाग्रणीः
ಅವಳು ಐಶ್ವರ್ಯಮಾರ್ಗನಿಲಯಾ, ಸ್ವತಃ ವಿರಕ್ತ; ಗರುಡಾಸನಸ್ಥ. ಅವಳು ಜಯಂತೀ—ನಿತ್ಯವಿಜಯಿನಿ; ಹೃದ್ಗುಹೆಯ ರಹಸ್ಯ; ರಮ್ಯಾ; ಗಹನ-ಗೂಢ ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ; ಗಣಾಗ್ರಣೀ.
Verse 165
संकल्पसिद्धा साम्यस्था सर्वविज्ञानदायिनी / कलिकल्पषहन्त्री च गुह्योपनिषदुत्तमा
ಅವಳು ಸಂಕಲ್ಪಸಿದ್ಧಾ, ಸಾಮ್ಯಸ್ಥಾ, ಸರ್ವವಿಜ್ಞಾನ (ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನ) ನೀಡುವವಳು. ಅವಳು ಕಲಿಯೂ ಅದರ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸುವವಳು; ಗುಹ್ಯ ಉಪನಿಷತ್-ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಪರಮೋತ್ತಮ ಬೋಧೆ.
Verse 166
निष्ठा दृष्टिः स्मृतिर्व्याप्तिः पुष्टिस्तुष्टिः क्रियावती / विश्वामरेश्वरेशाना भुक्तिर्मुक्तीः शिवामृता
ಅವಳು ನಿಷ್ಠೆ, ಸತ್ಯದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಮೃತಿ; ಅವಳು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ಪೋಷಣೆ, ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಫಲದಾಯಕ ದಿವ್ಯ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ. ಅವಳು ವಿಶ್ವದೂ ದೇವರದೂ ಈಶ್ವರಿ—ಶಿವಾಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿ—ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಎರಡನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.
Verse 167
लोहिता सर्पमाला च भीषणी वनमालिनी / अनन्तशयनानन्या नरनारायणोद्भवा
ಅವಳು ಕೆಂಪು ವರ್ಣದವಳು, ಸರ್ಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು; ಭೀಕರರೂಪಿಣಿ, ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳು. ಅವಳು ಅನಂತಶಯನನಿಗೆ ಅನನ್ಯಳಾಗಿ, ನರ-ನಾರಾಯಣರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳೆಂದು ಕೀರ್ತಿತಳು.
Verse 168
नृसिंही दैत्यमथनी शङ्खचक्रगदाधरा / संकर्षणसमुत्पत्तिरम्बिकापादसंश्रया
ಅವಳು ನೃಸಿಂಹೀ, ದೈತ್ಯಮಥನಕಾರಿಣಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು. ಅವಳು ಸಂಕರ್ಷಣದಿಂದ ಸಮುತ್ಪನ್ನಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಂಬಿಕಾದ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 169
महाज्वाला महामूर्तिः सुमूर्तिः सर्वकामधुक् / सुप्रभा सुस्तना गौरी धर्मकामार्थमोक्षदा
ಅವಳು ಮಹಾಜ್ವಾಲೆ, ಮಹಾಮೂರ್ತಿ, ಸುಮೂರ್ತಿ; ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವಳು. ಅವಳು ಸುಪ್ರಭೆ, ಸುಸ್ತನ, ಗೌರೀ—ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವಳು.
Verse 170
भ्रूमध्यनिलया पूर्वा पुराणपुरुषारणिः / महाविभूतिदा मध्या सरोजनयना समा
ಅವಳು ಭ್ರೂಮಧ್ಯನಿಲಯಾ ಆದ್ಯಾ—ಪುರಾಣಪುರುಷನನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಅರಣಿಯಂತೆ. ಮಧ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮಹಾವಿಭೂತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ಸರೋಜನಯನೆ, ಸದಾ ಸಮಚಿತ್ತ, ಶಾಂತಳು.
Verse 171
अष्टादशभुजानाद्या नीलोत्पलदलप्रभा / सर्वशक्त्यासनारूढा धर्माधर्मार्थवर्जिता
ಆದ್ಯಾ ದೇವಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಭುಜಯುತಳಾಗಿ, ನೀಲಕಮಲದಳದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸರ್ವಶಕ್ತಿಗಳ ಆಸನಾರೂಢಳಾಗಿ, ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅತೀತಳಾಗಿ, ಲೋಕಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 172
वैराग्यज्ञाननिरता निरालोका निरिन्द्रिया / विचित्रगहनाधारा शाश्वतस्थानवासिनी
ಅವಳು ವೈರಾಗ್ಯ ಹಾಗೂ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಪ್ರಕಾಶರೂಪ ವಸ್ತುವೀಕರಣಕ್ಕೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೂ ಅತೀತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಆಧಾರ ವಿಚಿತ್ರವೂ ಅತಿಗಹನವೂ; ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು.
Verse 173
स्थानेश्वरी निरानन्दा त्रिशूलवरधारिणी / अशेषदेवतामूर्तिर्देवता वरदेवता / गणाम्बिका गिरेः पुत्री निशुम्भविनिपातिनी
ಅವಳು ಸ್ಥಾನೇಶ್ವರಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಅತೀತಳಾಗಿ; ತ್ರಿಶೂಲ ಹಾಗೂ ವರಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು. ಅವಳು ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳ ಮೂರ್ತಿ, ಸ್ವಯಂ ದೇವಿ—ಪರಮ ವರದಾಯಿನಿ. ಅವಳು ಗಣಾಂಬಿಕಾ, ಗಿರಿರಾಜನ ಪುತ್ರಿ, ನಿಶುಂಬವಿನಿಪಾತಿನಿ.
Verse 174
अवर्ण वर्णरहिता निवर्णा बीजसंभवा / अनन्तवर्णानन्यस्था शङ्करी शान्तमानसा
ಅವಳು ಅವರ್ಣಾ—ವರ್ಣಭೇದರಹಿತ, ನಿರುಪಾಧಿಕ; ಆದರೂ ಆದಿಬೀಜದ ಮೂಲ. ಅನಂತ ರೂಪ-ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದರೂ ಏಕತ್ವದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತ—ಶಂಕರೀ, ಪರಮ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನವಳು.
Verse 175
अगोत्रा गोमती गोप्त्री गुह्यरूपा गुणोत्तरा / गौर्गोर्गव्यप्रिया गौणी गणेश्वरनमस्कृता
ಅವಳು ಅಗೋತ್ರಾ—ಗೋತ್ರವಂಶಗಳಿಗೆ ಅತೀತಳಾಗಿ; ಗೋಮತೀ—ಮಂಗಳಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ; ಗೋಪ್ತ್ರೀ—ರಕ್ಷಕಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ರೂಪ ಗುಹ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಂತರ್ಮುಖ; ಗುಣೋತ್ತರಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಗೌರೀ; ಗೋವು ಹಾಗೂ ಗೋಸಂಬಂಧಿತ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಪ್ರಿಯ; ‘ಗೌ’ ತತ್ತ್ವದ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ. ಗಣೇಶ್ವರನೂ ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 176
सत्यमात्रा सत्यसंधा त्रिसंध्या संधिवर्जिता / सर्ववादाश्रया संख्या संख्ययोगसमुद्भवा
ಅವಳು ಸತ್ಯಮಾತ್ರೆ, ಸತ್ಯಸಂಧೆ; ತ್ರಿಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರೂ ಸಂಧಿ-ಭೇದರಹಿತೆ. ಎಲ್ಲ ವಾದಗಳ ಆಶ್ರಯ ಅವಳೇ ‘ಸಂಖ್ಯಾ’, ಸಾಂಖ್ಯ-ಯೋಗ ಸಂಗಮದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು.
Verse 177
असंख्येयाप्रमेयाख्या शून्या शुद्धकुलोद्भवा / बिन्दुनादसमुत्पत्तिः शंभुवामा शशिप्रभा
ಅವಳು ‘ಅಸಂಖ್ಯೇಯ’ ‘ಅಪ್ರಮೇಯ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳು; ನಿರ್ಧಾರಾತೀತ ಶೂನ್ಯಾ, ಶುದ್ಧಕುಲೋದ್ಭವಾ. ಅವಳಿಂದಲೇ ಬಿಂದು-ನಾದಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ; ಅವಳು ಶಂಭುವಿನ ವಾಮಾ ಶಕ್ತಿ, ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯಂತೆ ದೀಪ್ತ.
Verse 178
विसङ्गा भेदरहिता मनोज्ञा मधुसूदनी / महाश्रीः श्रीसमुत्पत्तिस्तमः पारे प्रतिष्ठिता
ಅವಳು ಆಸಕ್ತಿರಹಿತೆ, ಭೇದರಹಿತೆ, ಮನೋಹರೆ, ಮಧುಸೂದನಿ. ಅವಳು ಮಹಾಶ್ರೀ; ಅವಳಿಂದಲೇ ಶ್ರೀ (ಮಂಗಳಸಂಪತ್ತು) ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅವಳು ತಮಸ್ಸಿನ ಪಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತೆ.
Verse 179
त्रितत्त्वमाता त्रिविधा सुसूक्ष्मपदसंश्रया / शान्त्यतीता मलातीता निर्विकारा निराश्रया
ಅವಳು ತ್ರಿತತ್ತ್ವಗಳ ಮಾತೆ, ತ್ರಿವಿಧವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಳು; ಪರಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮಪದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಳು. ಅವಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಮಲಾತೀತ, ನಿರ್ವಿಕಾರ, ನಿರಾಶ್ರಯ.
Verse 180
शिवाख्या चित्तनिलया शिवज्ञानस्वरूपिणी / दैत्यदानवनिर्मात्री काश्यपी कालकल्पिका
ಅವಳು ‘ಶಿವಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳು; ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಳು; ಶಿವಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ದೈತ್ಯ-ದಾನವರ ನಿರ್ಮಾತೃ; ಅವಳು ಕಾಶ್ಯಪಿ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿ.
Verse 181
शास्त्रयोनिः क्रियामूर्तिश्चतुर्वर्गप्रदर्शिका / नारायणी नरोद्भूतिः कौमुदी लिङ्गधारिणी
ಅವಳು ಶಾಸ್ತ್ರಯೋನಿ, ಕ್ರಿಯಾಮೂರ್ತಿ, ಚತುರ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವವಳು. ಅವಳು ನಾರಾಯಣಿ; ನರನಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಶಕ್ತಿ; ಕೌಮುದೀ ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯಂತೆ; ಲಿಂಗಧಾರಿಣಿ.
Verse 182
कामुकी ललिता भावा परापरविभूतिदा / परान्तजातमहिमा बडवा वामलोचना
ಅವಳು ಕಾಮುಕೀ, ಲಲಿತಾ, ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳ ಆಧಾರಭೂಮಿ; ಪರ-ಅಪರ ಎರಡೂ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳು. ಅವಳ ಮಹಿಮೆ ಪರಾತ್ಪರದಿಂದ ಜನಿಸಿದದು; ಅವಳು ಬಡವಾ-ಶಕ್ತಿ, ವಾಮಲೋಚನೆ.
Verse 183
सुभद्रा देवकी सीता वेदवेदाङ्गपारगा / मनस्विनी मन्युमाता महामन्युसमुद्भवा
ಅವಳು ಸುಭದ್ರಾ, ದೇವಕೀ, ಸೀತಾ; ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳನ್ನು ದಾಟಿದವಳು. ಅವಳು ಮನಸ್ವಿನಿ, ಮನ್ಯುವಿನ ಮಾತೆ, ಮಹಾಮನ್ಯುವಿನಿಂದ ಸಮುದ್ಭವಿಸಿದವಳು.
Verse 184
अमृत्युरमृता स्वाहा पुरुहूता पुरुष्टुता / अशोच्या भिन्नविषया हिरण्यरजतप्रिया
ನೀನು ಅಮೃತ್ಯು, ಅಮೃತಾ; ನೀನು ಸ್ವಾಹಾ—ಯಜ್ಞದ ಪವಿತ್ರ ಆಹ್ವಾನ. ನೀನು ಪುರುಹೂತಾ, ಪುರುಷ್ಟುತಾ; ನೀನು ಅಶೋಚ್ಯಾ, ನಿನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಬಹುವಿಧ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಮತ್ತು ನೀನು ಹಿರಣ್ಯ-ರಜತಪ್ರಿಯಾ.
Verse 185
हिरण्या राजती हैमी हेमाभरणभूषिता / विभ्राजमाना दुर्ज्ञेया ज्योतिष्टोमफलप्रदा
ಅವಳು ಹಿರಣ್ಯಾ, ರಾಜತೀ, ಹೈಮೀ—ಸುವರ್ಣಮಯಿ, ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತಳು. ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾದರೂ ದುರ್ಜ್ಞೇಯ; ಜ್ಯೋತಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವಳು.
Verse 186
महानिद्रासमुद्भूतिरनिद्रा सत्यदेवता / दीर्घाककुद्मिनी हृद्या शान्तिदा शान्तिवर्धिनी
ಅವಳು ಮಹಾನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು, ನಿದ್ರಾರಹಿತ ಸದಾ ಜಾಗೃತ, ಸತ್ಯದೇವತೆ. ದೀರ್ಘನೇತ್ರೆ, ಪೂರ್ಣಸ್ತನೆ, ಹೃದಯಾನಂದಕರಿ—ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವಳು, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವಳು.
Verse 187
लक्ष्म्यादिशक्तिजननी शक्तिचक्रप्रवर्तिका / त्रिशक्तिजननी जन्या षडूर्मिपरिर्जिता
ಅವಳು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಜನನಿ, ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಚಕ್ರವನ್ನು ಪ್ರವર્તಿಸುವವಳು. ತ್ರಿಶಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ಮೂಲ, ಸ್ವಯಂ ಆದಿಕಾರಣ—ಷಡೂರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವಳು.
Verse 188
सुधामा कर्मकरणी युगान्तदहनात्मिका / संकर्षणी जगद्धात्री कामयोनिः किरीटिनी
ಅವಳು ಸುಧಾಮಾ, ಕರ್ಮಕಾರಿಣಿ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ; ಯುಗಾಂತದ ದಹನಾಗ್ನಿಯ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ಸಂಕರ್ಷಣೀ, ಜಗದ್ಧಾತ್ರೀ, ಕಾಮಯೋನಿ, ಕಿರೀಟಧಾರಿಣಿ.
Verse 189
ऐन्द्री त्रैलोक्यनमिता वैष्णवी परमेश्वरी / प्रद्युम्नदयिता दान्ता युग्मदृष्टिस्त्रिलोचना
ಅವಳು ಐಂದ್ರಿ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಿಂದ ನಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು; ಅವಳು ವೈಷ್ಣವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಪ್ರಿಯೆ, ದಾಂತ ಹಾಗೂ ಸಂಯಮಿನಿ; ಯುಗ್ಮದೃಷ್ಟಿ, ತ್ರಿಲೋಚನೆ.
Verse 190
मदोत्कटा हंसगतिः प्रचण्डा चण्डविक्रमा / वृषावेशा वियन्माता विन्ध्यपर्वतवासिनी
ಅವಳು ದಿವ್ಯ ಮದದಿಂದ ಉತ್ಕಟ, ಹಂಸಗತಿಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವಳು; ಪ್ರಚಂಡ, ಚಂಡವಿಕ್ರಮಿಣಿ. ವೃಷವೇಷಧಾರಿಣಿ, ವ್ಯೋಮಮಾತೆ, ವಿಂಧ್ಯಪರ್ವತವಾಸಿನಿ.
Verse 191
हिमवन्मेरुनिलया कैलासगिरिवासिनी / चाणूरहन्तृतनया नीतिज्ञा कामरूपिणी
ಹಿಮವಂತ ಮತ್ತು ಮೇರುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಳು, ಕೈಲಾಸಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು; ಚಾಣೂರವಧಕನ ತನಯೆ; ನೀತಿ-ಧರ್ಮಾಚಾರದ ಜ್ಞಾತೆ; ಇಚ್ಛಾರೂಪಿಣಿ.
Verse 192
वेदविद्याव्रतस्नाता धर्मशीलानिलाशना / वीरभद्रप्रिया वीरा महाकालसमुद्भवा
ವೇದವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ವ್ರತಾಚಾರಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಳಾದವಳು, ಧರ್ಮಶೀಲಾ, ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನೂ ಗ್ರಸಿಸುವಳು; ವೀರಭದ್ರಪ್ರಿಯೆ, ಸ್ವಯಂ ವೀರಾ; ಮಹಾಕಾಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು.
Verse 193
विद्याधरप्रिया सिद्धा विद्याधरनिराकृतिः / आप्यायनी हरन्ती च पावनी पोषणी खिला
ವಿದ್ಯಾಧರರಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದವಳು, ಸ್ವಯಂ ಸಿದ್ಧಾ; ವಿದ್ಯಾಧರರ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಳು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವಳು, ಪಾಪ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವಳು; ಪಾವನಿ, ಪೋಷಿಣಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ ಅಖಿಲಾ.
Verse 194
मातृका मन्मथोद्भूता वारिजा वाहनप्रिया / करीषिणी सुधावाणी वीणावादनतत्परा
ನೀ ಮಾಟೃಕಾ; ಮನ್ಮಥಶಕ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು. ಕಮಲಜನಿ, ವಾಹನಪ್ರಿಯೆ; ಧೇನುಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಅಮೃತಮಧುರ ವಾಣಿಯುಳ್ಳವಳು, ವೀಣಾವಾದನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತತ್ಪರ.
Verse 195
सेविता सेविका सेव्या सिनीवाली गरुत्मती / अरुन्धती हिरण्याक्षी मृगाङ्का मानदायिनी
ನೀ ಸೇವಿತಾ, ಸೇವಿಕಾ, ಸೇವ್ಯಾ; ನೀ ಸಿನೀವಾಲಿ, ಗರುತ್ಮತಿ; ಅರುಂಧತಿ; ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಿ; ಮೃಗಾಂಕಾ; ಮತ್ತು ಮಾನ-ಮರ್ಯಾದೆ ನೀಡುವವಳು.
Verse 196
वसुप्रदा वसुमती वसोर्धारा वसुंधरा / धाराधरा वरारोहा वरावरसहस्त्रदा
ಹೇ ದೇವಿ! ನೀನು ಧನಪ್ರದೆಯು, ನಿಧಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧೆಯು, ಐಶ್ವರ್ಯದ ಧಾರೆಯು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವಳೂ ಆಗಿದ್ದೀ. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಆಧಾರಗಳ ಧಾರಿಣಿ, ಪರಮೋನ್ನತಿಗೆ ಆರೋಹಿಣಿ, ಮತ್ತು ಉನ್ನತ-ನಿಮ್ನ ಸಹಸ್ರ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೂ ಆಗಿದ್ದೀ.
Verse 197
श्रीफला श्रीमती श्रीशा श्रीनिवासा शिवप्रिया / श्रीधरा श्रीकरी कल्या श्रीधरार्धशरीरिणी
ಹೇ ದೇವಿ! ನೀನು ಶುಭಫಲಪ್ರದೆಯು, ಶ್ರೀಸಂಪನ್ನೆಯು, ಶ್ರೀಯ ಅಧೀಶ್ವರಿಯು, ಶ್ರೀನಿವಾಸೆಯು, ಶಿವಪ್ರಿಯೆಯು. ನೀನು ಶ್ರೀಧಾರಿಣಿ, ಶ್ರೀಕರಿ, ಕಲ್ಯಾಣಕಾರಿಣಿ, ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರನ ಅರ್ಧಶರೀರಿಣಿ.
Verse 198
अनन्तदृष्टिरक्षुद्रा धात्रीशा धनदप्रिया / निहन्त्री दैत्यसङ्घानां सिहिका सिहवाहना
ಹೇ ದೇವಿ! ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಅನಂತವೂ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದವೂ; ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷುದ್ರಳಲ್ಲ. ನೀನು ಧಾತ್ರೀಶಾ—ಪೋಷಕಾಧೀಶ್ವರಿ, ಧನದ (ಕುಬೇರ) ಪ್ರಿಯೆ, ದೈತ್ಯಸಂಘಗಳ ನಿಹಂತ್ರಿ, ಸಿಹಿಕಾ, ಮತ್ತು ಸಿಂಹವಾಹಿನಿ.
Verse 199
सुषेणा चन्द्रनिलया सुकीर्तिश्छिन्नसंशया / रसज्ञा रसदा रामा लेलिहानामृतस्त्रवा
ಹೇ ದೇವಿ! ನೀನು ಸುಷೇಣಾ, ಚಂದ್ರನಿಲಯಾ—ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಕಾಂತಿ, ಸುಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಶಯಛೇದಿನಿ. ನೀನು ರಸಜ್ಞೆ, ರಸದಾ, ರಾಮಾ (ಶ್ರೀ); ಜಿಹ್ವೆಯಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ಅಮೃತಧಾರೆಯನ್ನು ಹರಿಸುವವಳಂತೆ ಇದ್ದೀ.
Verse 200
नित्योदिता स्वयञ्ज्योतिरुत्सुका मृतजीवनी / वज्रदण्डा वज्रजिह्वा वैदेवी वज्रविग्रहा
ಹೇ ದೇವಿ! ನೀನು ನಿತ್ಯೋದಿತೆ, ಸದಾ ಪ್ರಕಟಿತೆ, ಸ್ವಯಂಜ್ಯೋತಿ, ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಉತ್ಸುಕ, ಮೃತಜೀವಿನಿ. ನೀನು ವಜ್ರದಂಡಧಾರಿಣಿ, ವಜ್ರಜಿಹ್ವೆ, ವೈದೇವಿ, ಮತ್ತು ವಜ್ರಸಮಾನ ದೃಢವಿಗ್ರಹಿಣಿ.
It teaches one ultimate Power (Śakti) and one possessor of Power (Śiva/Śaktimān). Distinction is admitted for instruction, but yogins perceive their non-difference in realized truth; Devī is the all-pervading, partless consciousness that appears through upādhis.
Bondage persists due to Māyā’s subtle darkness; liberation arises through one-pointed devotion and right knowledge culminating in direct realization of the partless Brahman/Śiva. The liberated knower abides in Brahman, attains ‘no return,’ and sees the Self in all beings.
Kāla is presented as the sovereign governor that manifests and withdraws beings; under Kāla, tattvas arise and are reabsorbed. Pralaya is the cosmic withdrawal in which principles merge back, with liberation framed as transcending the cycle governed by time.
It prescribes refuge in Īśvara, meditation, japa, karma-yoga, devotion, and liberating knowledge; it also details recitation of Devī’s names (with worship offerings) for purification, protection from afflictions and graha-doṣas, prosperity (śrī), and final union (sāyujya) with Śiva.