Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ऽष्टमो ऽध्यायः इन्द्र उवाच भगवन्सर्व धर्मज्ञ त्रिकालज्ञानवित्तम / दुष्कृतं तत्प्रतीकारो भवता सम्यगीरितः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಯಗ್ರೀವ–ಅಗಸ್ತ್ಯ ಸಂವಾದದ ಲಲಿತೋಪಾಖ್ಯಾನದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು— ಭಗವನ್, ನೀವು ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞರು, ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞರು; ದುಷ್ಕೃತ್ಯದ ಪ್ರತಿಕಾರವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೀರಿ.

Verse 2

केन कर्मविपाकेन ममापदि यमागता / प्रायश्चित्तं च किं तस्य गदस्व वदतां वर

ಯಾವ ಕರ್ಮವಿಪಾಕದಿಂದ ಈ ಆಪತ್ತು ನನಗೆ ಬಂದಿತು? ಅದರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇನು— ವಕ್ತೃಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.

Verse 3

बृहस्पतिरुवाच काश्यपस्य ततो जज्ञे दित्यां दनुरिति स्मृतः / कन्या रूपवती नाम धात्रे तां प्रददौ पिता

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು— ಆಗ ಕಾಶ್ಯಪನಿಂದ ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ದನು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ (ಪುತ್ರ) ಜನಿಸಿದನು. ಅವನ ರೂಪವತೀ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತಂದೆ ಧಾತೃ ದೇವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.

Verse 4

तस्याः पुत्रस्ततो जातो विश्वरूपो महाद्युतिः / नारायणपरो नित्यं वेदवेदाङ्गपारगः

ಅವಳಿಂದ ನಂತರ ಮಹಾದ್ಯುತಿಯುಳ್ಳ ವಿಶ್ವರೂಪನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನು ಸದಾ ನಾರಾಯಣಪರನಾಗಿ, ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 5

ततो दैत्येश्वरो वव्रे भृगुपुत्रं पुरोहितम् / भवानधिकृतो राज्ये देवानामिव वासवः

ಆಮೇಲೆ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ಭೃಗುಪುತ್ರನನ್ನು ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ವರಿಸಿ—“ದೇವರಲ್ಲಿ ವಾಸವ ಇಂದ್ರನಂತೆ ನೀವು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥರು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 6

ततः पूर्वे च काले तु सुधर्मायां त्वयि स्थिते / त्वया कश्चित्कृतः प्रश्न ऋषीणां सन्निधौ तदा

ನಂತರ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಸುಧರ್ಮಾ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ವೇಳೆ ಋಷಿಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಿರಿ.

Verse 7

संसारस्तीर्थयात्रा वा को ऽधिको ऽस्ति तयोर्गुमः / वदन्तु तद्विनिश्चित्य भवन्तो मदनुग्रहात्

ಸಂಸಾರವೋ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯೋ—ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ? ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿರ್ಣಯಿಸಿ ನೀವು ಹೇಳಿರಿ.

Verse 8

तत्प्रश्नस्योत्तरं वक्तुं ते सर्व उपचक्रिरे / तत्पूर्वमेव कथितं मया विधिबलेन वै

ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಲು ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ನಾನು ವಿಧಿಯ ಬಲದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟೆನು.

Verse 9

तीर्थ यात्रा समधिका संसारादिति च द्रुतम् / तच्छ्रुत्वा ते प्रकुपिताः शेपुर्मामृषयो ऽखिलाः

ನಾನು ತಕ್ಷಣ—“ಸಂಸಾರಕ್ಕಿಂತ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ” ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡು ನನಗೆ ಶಾಪವಿಟ್ಟರು.

Verse 10

कर्मभूमिं व्रजेः शीघ्रं दारिर्द्येण मितैः सुतैः / एवं प्रकुपितैः शप्तः खिन्नः काञ्चीं समाविशम्

ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅಲ್ಪ ಸಂತಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರ್ಮಭೂಮಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ಕೋಪಗೊಂಡವರ ಶಾಪದಿಂದ ಖಿನ್ನನಾಗಿ ಕಾಞ್ಚಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ.

Verse 11

पुरीं पुरोधसा हीनां वीक्ष्य चिन्ताकुलात्मना / भवता सह देवैस्तु पौरोहित्यार्थमादरात्

ಪುರೋಹಿತನಿಲ್ಲದ ಆ ಪುರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಯಿತು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಆದರದಿಂದ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿರಿ.

Verse 12

प्रार्थितो विश्वरूपस्तु बभूव तपतां वरः / स्वस्रीयो दानवानां तु देवानां च पुरोहितः

ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಪ್ರकटನಾದನು. ಸ್ವಸ್ರೀಯನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ದಾನವರಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ—ಎರಡಕ್ಕೂ ಪುರೋಹಿತನಾದನು.

Verse 13

नात्यर्थम करोद्वैरं दैत्येष्वपि महातपाः / बभूवतुस्तुल्यबलौ तदा देत्येन्द्रवासवौ

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ದೈತ್ಯರ ಮೇಲೆಯೂ ಅತಿಯಾದ ವೈರವನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನೂ ವಾಸವನೂ—ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಬಲರಾದರು.

Verse 14

ततस्त्वं कुपितो राजन्स्वक्लीयं दानवेशितुः / हन्तुमिच्छन्नगाश्चाशु तपसः साधनं वनम्

ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೋಪಗೊಂಡು ದಾನವಾಧಿಪತಿಯ ಸ್ವಜನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಸಾಧನವಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋದೆ.

Verse 15

तमासनस्थं मुनिभिस्त्रिशृङ्गमिव पर्वतम् / त्रयी मुखरदिग्भागं ब्रह्मानदैकनिष्ठितम्

ಮುನಿಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನು ಮೂರು ಶಿಖರಗಳ ಪರ್ವತದಂತೆ, ವೇದಘೋಷಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮೊಳಗಿಸುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 16

सर्वभूतहितं तं तु मत्वा चेशानुकूलितः / शिरांसि यौगपद्येन छिन्नात्यासंस्त्वयैव तु

ಅವನು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹಿತೈಷಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ದೈವದ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ನೀನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದೆ.

Verse 17

तेन पापेन संयुक्तः पीडितश्च मुहुर्मुहुः / ततो मेरुगुहां नीत्वा बहूनब्दान्हि संस्थितः

ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಮತ್ತು ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ನಂತರ ಮೇರು ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದನು.

Verse 18

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा ज्ञात्वा तु मुनिवाक्यतः / पुत्र शोकेन संतप्तस्त्वां शशाप रुषान्वितः

ನಂತರ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಮತ್ತು ಮುನಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ನಿನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು.

Verse 19

निःश्रीको भवतु क्षिप्रं मम शापेन वासवः / अनाथकास्ततो देवा विषण्णा दैत्यपीडिताः

"ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ವಾಸವನು (ಇಂದ್ರನು) ಶೀಘ್ರವೇ ಶ್ರೀಹೀನನಾಗಲಿ." ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅನಾಥರೂ, ವಿಷಣ್ಣರೂ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಂದ ಪೀಡಿತರೂ ಆದರು.

Verse 20

त्वया मया च रहिताः सर्वे देवाः पलायिताः / गत्वा तु ब्रह्मसदनं नत्वा तद्वृत्तमूचिरे

ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು. ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಸದನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 21

ततस्तु चिन्तया मास तदघस्य प्रतिक्रियाम् / तस्य प्रतिक्रियां वेत्तुं न शशाकात्मभूस्तदा

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಪಾಪದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆಗ ಅದರ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 22

ततो देवैः परिवृतो नारायणमुपागमत्

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾರಾಯಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 23

नत्वा स्तुत्वा चतुर्वक्रस्तद्वृत्तान्तं व्यजिज्ञपत् / विचिन्त्य सो ऽपि बहुधा कृपया लोकनायकः

ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿ ಆ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಲೋಕನಾಯಕನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಸಹ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 24

तदघं तु त्रिधा भित्त्वा त्रिषु स्थानेष्वथार्पयत् / स्त्रीषु भूम्यां च वृक्षेषु तेषामपि वरं ददौ

ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಮೂರು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು—ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮರಗಳಲ್ಲಿ; ಅವರಿಗೋ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

Verse 25

तदा भर्त्तृसमायोगं पुत्रावाप्तिमृतुष्वपि / छेदे पुनर्भवत्वं तु सर्वेषामपि शाखिनाम्

ಆಗ ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ ಪತಿಯ ಸಂಗಮ ಮತ್ತು ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗಲಿ; ಕತ್ತರಿಸಿದರೂ ಎಲ್ಲ ಮರಗಳಿಗೆ ಪುನಃ ಉದ್ಭವವಾಗಲಿ.

Verse 26

खातपूर्तिं धरण्यश्च प्रददौ मधुसूदनः / तेष्वघं प्रबभूवाशु रजोनिर्यासमूषरम्

ಮಧುಸೂದನನು ಗುಂಡಿಗಳ ಪೂರ್ತಿಯನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಧೂಳಿ-ರಸದಂತೆ ಒಣ ಪಾಪವು ಶೀಘ್ರವೇ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು.

Verse 27

निर्गतो गह्वरात्तस्मात्त्वमिन्द्रो देवनायकः / राज्यश्रियं च संप्राप्तः प्रसादात्परमेष्ठिनः

ಆ ಗಹ್ವರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನೀನು ದೇವನಾಯಕ ಇಂದ್ರನಾದೆ; ಪರಮೇಷ್ಠಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ರಾಜ್ಯಶ್ರೀಯನ್ನೂ ಪಡೆದೆಯೆ.

Verse 28

तेनैव सांत्वितो धाता जगाद च जनार्दनम् / मम शापो वृथा न स्यादस्तु कालान्तरे मुने

ಅವನಿಂದ ಸಾಂತ್ವನಗೊಂಡ ಧಾತಾ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಋಷಿಯೇ, ನನ್ನ ಶಾಪವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ; ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಅದು ಫಲಿಸಲಿ.

Verse 29

भगवांस्तद्वचः श्रुत्वा मुनेरमिततेजसः / प्रहृष्टो भाविकार्यज्ञस्तूष्णीमेव तदा ययौ

ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ಮುನಿಯ ಆ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭವಿಷ್ಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಭಗವಾನ್ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಆಗ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ತೆರಳಿದನು.

Verse 30

एतावन्तमिमं कालं त्रिलोकीं पालयन्भवान् / एश्वर्यमदमत्तत्वात्कैलासाद्रिमपीडयत

ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಾಲ ನೀನು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದೆ; ಆದರೆ ಐಶ್ವರ್ಯಮದದಿಂದ ಮತ್ತನಾಗಿ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತವನ್ನೂ ಪೀಡಿಸಿದೆ।

Verse 31

सर्वज्ञेन शिवेनाथ प्रेषितो भगवान्मुनिः / दुर्वासास्त्वन्मदभ्रंशं कर्त्तुकामः शशाप ह

ಹೇ ನಾಥಾ! ಸರ್ವಜ್ಞ ಶಿವನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಭಗವಾನ್ ಮುನಿ ದುರ್ವಾಸರು ನಿನ್ನ ಮದವನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದರು।

Verse 32

एकमेव फलं जातमुभयोः शापयोरपि / अधुना पश्यनिः श्रीकन्त्रैलोक्यं समजायत

ಎರಡು ಶಾಪಗಳ ಫಲವೂ ಒಂದೇ ಆಯಿತು; ಈಗ ನೋಡು, ತ್ರಿಲೋಕವು ಶ್ರೀಹೀನವಾಗಿದೆ।

Verse 33

न यज्ञाः संप्रवर्त्तन्ते न दानानि च वासव / न यमा नापि नियमा न तपासि च कुत्रचित्

ಹೇ ವಾಸವ! ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ದಾನವೂ ಇಲ್ಲ; ಯಮಗಳಿಲ್ಲ, ನಿಯಮಗಳಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ।

Verse 34

विप्राः सर्वे ऽपि निःश्रीका लोभोपहतचेतसः / निःस्त्त्वा धैर्यहीनाश्च नास्तिकाः प्रायशो ऽभवन्

ಎಲ್ಲ ವಿಪ್ರರೂ ಶ್ರೀಹೀನರಾದರು, ಲೋಭವು ಅವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿತು; ಅವರು ಸತ್ತ್ವರಹಿತರು, ಧೈರ್ಯಹೀನರು, ಬಹುಪಾಲು ನಾಸ್ತಿಕರಾದರು।

Verse 35

निरौषधिरसा भूमिर्निवीर्य जायतेतराम् / भास्करो धूसराकारश्चन्द्रमाः कान्तिवर्जितः

ಭೂಮಿ ಔಷಧಿರಸವಿಲ್ಲದೆ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿ ಬಂತು; ಸೂರ್ಯನು ಧೂಸರರೂಪನಾಗಿ, ಚಂದ್ರನು ಕಾಂತಿವರ್ಜಿತನಾದನು।

Verse 36

निस्तेजस्को हविर्भोक्ता मनुद्धूलिकृताकृतिः / न प्रसन्ना दिशां भागा नभो नैव च निर्मलम्

ಹವಿರ್ಭೋಕ್ತನಾದ ಅಗ್ನಿ ತೇಜಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ಕಂಡನು; ದಿಕ್ಕುಗಳು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ।

Verse 37

दुर्बला देवताः सर्वा विभान्त्यन्यादृशा इव / विनष्टप्रयमेवास्ति त्रैलोक्यं सचराचरम्

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ದುರ್ಬಲರಾಗಿ, ಬೇರೆ ರೂಪದವರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು; ಚರಾಚರ ಸಹಿತ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯವು ಪ್ರಾಯಃ ನಾಶಪ್ರಾಯವಾಯಿತು।

Verse 38

हयग्रीव उवाच इत्थं कथयतोरेव बृहस्पतिपहेन्द्रयोः / मलकाद्या महादैत्याः स्वर्गलोकं बबाधिरे

ಹಯಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ರೀತಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಮಲಕಾದಿ ಮಹಾದೈತ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿದರು।

Verse 39

नन्दनोद्यान मखिलं चिच्छिदुर्बलगर्विताः / उद्यानपालकान्सर्वानायुधैः समताडयन्

ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಮದಿಸಿದ ಅವರು ನಂದನ ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿ, ಉದ್ಯಾನಪಾಲಕರನ್ನೆಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು।

Verse 40

प्राकारमवभिद्यैव प्रविश्य नगरान्तरम् / मन्दिरस्थान्सुरान्सर्वानत्यन्तं पर्यपीडयन्

ಅವರು ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ನಗರಾಂತರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮಂದಿರಸ್ಥರಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವರನ್ನು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದರು।

Verse 41

आजहुरप्सरोरत्नान्यशेषाणि विशेषतः / ततो देवाः समस्ताश्च चक्रुर्भृशमबाधिताः

ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಪ್ಸರೆಯರ ರತ್ನಸಮಾನವಾದ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸಿದರು; ಆಗ ಸಮಸ್ತ ದೇವರುಗಳು ಬಹಳವಾಗಿ ಬಾಧಿತರಾದರು।

Verse 42

तादृशं घोषमाकर्म्य वासवः प्रोज्झितासनः / सर्वैरनुगतो देवैः पलायनपरो ऽभवत्

ಅಂತಹ ಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾಸವನು (ಇಂದ್ರನು) ಆಸನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಎದ್ದನು; ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರಲು, ಅವನು ಪಲಾಯನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದನು।

Verse 43

ब्राह्मं धाम समभ्येत्य विषण्मवदनो वृषा / यथावत्कथयामास निखिलं दैत्यचेष्टितम्

ವಿಷಣ್ಣಮುಖನಾದ ವೃಷಾ (ಇಂದ್ರ) ಬ್ರಾಹ್ಮ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಬಂದು, ದೈತ್ಯರ ಸಮಸ್ತ ಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು।

Verse 44

विधातापि तदाकर्ण्य सर्वदेवसमन्वितम् / हतश्रीकं हरिहयमालोक्येदमुवाच ह

ವಿಧಾತಾ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಮಸ್ತ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ, ಕಳೆಗುಂದಿದ ಹರಿಹಯ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆಂದನು।

Verse 45

इन्द्रत्वमखिलैर्द्देवैर्मुकुन्दं शरणं व्रज / दैत्यारातिर्जगत्कर्ता स ते श्रेयो विधास्यति

ಹೇ ಇಂದ್ರಾ! ಸಮಸ್ತ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮುಕುಂದನ ಶರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಅವನು ದೈತ್ಯಶತ್ರು, ಜಗತ್ಕರ್ತ; ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ವಿಧಿಸುವನು.

Verse 46

इत्युक्त्वा तेन सहितः स्वयं ब्रह्मा पितामहः / समस्तदेवसहितः क्षीरोदधिमुपाययौ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ತ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 47

अथ ब्रह्मादयो देवा भगवन्तं जनार्दनम् / तुष्टुवुर्वाग्वरिष्ठाभिः सर्वलोकमहेश्वरम्

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ಭಗವಾನ್ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಣಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 48

अथ प्रसन्नो भगवान्वासुदेवः सनातनः / जगाद स कलान्देवाञ्जगद्रक्षणलंपटः

ಆಮೇಲೆ ಸನಾತನ ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ಜಗದ್ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಮೃದು ವಚನಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದರು.

Verse 49

श्रीभगवानुवाच भवतां सुविधास्यामि तेजसैवोपबृंहमम् / यदुच्यते मयेदानीं युष्माभिस्त द्विधीयताम्

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು— ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಮಗೆ ಬಲ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನೀವು ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವೇರಿಸಿರಿ.

Verse 50

ओषधिप्रवराः सर्वाः क्षिपत क्षीरसागरे / असुरैरपि संधाय सममेव च तैरिह

ಹೇ ದೇವರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿರಿ; ಇಲ್ಲಿ ಅಸುರರೊಡನೆಯೂ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಮವಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ।

Verse 51

मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं च वासुकिम् / मयि स्थिते सहाये तु मथ्यताममृतं सुराः

ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮಥನದಂಡವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಹಗ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಾನು ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಹೇ ಸುರರೇ, ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ಮಥನ ಮಾಡಿರಿ।

Verse 52

समस्तदानवाश्चापि वक्तव्याः सांत्वपूर्वकम् / सामान्यमेव युष्माकमस्माकं च फलं त्विति

ಎಲ್ಲ ದಾನವರಿಗೂ ಸಹ ಸಾಂತ್ವನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು—‘ಈ ಫಲವು ನಿಮ್ಮದೂ ನಮ್ಮದೂ ಸಮಾನವೇ.’

Verse 53

मथ्यमाने तु दुग्धाब्धौ या समुत्पद्यते सुधा / तत्पानाद्बलिनो यूयममर्त्याश्च भविष्यथ

ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥನ ಮಾಡುವಾಗ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಸುಧೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ನೀವು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗುವಿರಿ ಮತ್ತು ಅಮರರಾಗುವಿರಿ।

Verse 54

यथा दैत्याश्च पीयूषं नैतत्प्राप्स्यन्ति किञ्चन / केवलं क्लेशवन्तश्च करिष्यामि तथा ह्यहम्

ದೈತ್ಯರು ಈ ಪೀಯೂಷವನ್ನು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಪಡೆಯದೆ, ಕೇವಲ ಕಷ್ಟವನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ—ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 55

इति श्रीवासुदेवेन कथिता निखिलाः सुराः / संधानं त्वतुलैर्दैत्यैः कृतवन्तस्तदा सुराः / नानाविधौषधिगणं समानीय सुरासुराः

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀವಾಸುದೇವನು ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ದೇವರುಗಳು ಅತುಲ ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಾನ ಮಾಡಿದರು; ದೇವಾಸುರರು ನಾನಾವಿಧ ಔಷಧಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತಂದರು.

Verse 56

श्रीराब्धिपयसि क्षिप्त्वा चन्द्रमो ऽधिकनिर्मलम् / मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं तु वासुकिम् / प्रारेभिरे प्रयत्नेन मन्थितुं यादसां पतिम्

ಶ್ರೀಸಮುದ್ರದ ಕ್ಷೀರಜಲದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಹಾಕಿ, ಮಂದರಪರ್ವತವನ್ನು ಮಥನದಂಡವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಹಗ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಯಾದಸಾಂಪತಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಥಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 57

वासुकेः पुच्छभागे तु सहिताः सर्वदेवताः / शिरोभागे तु दैतेया नियुक्तास्तत्र शौरिणा

ವಾಸುಕಿಯ ಪುಚ್ಚಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿದರು; ಶಿರೋಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೌರಿ (ಕೃಷ್ಣ) ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.

Verse 58

बलवन्तो ऽपि ते दैत्यास्तन्मुखोच्छ्वासपावकैः / निर्दग्धवपुषः सर्वे निस्तेजस्कास्तदाभवन्

ಅವರು ಬಲಿಷ್ಠ ದೈತ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಉಸಿರಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ದೇಹಗಳು ಸುಟ್ಟು, ಆಗ ಅವರು ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.

Verse 59

पुच्छदेशे तु कर्षन्तो मुहुराप्यायिताः सुराः / अनुकूलेन वातेन विष्णुना प्रेरितेन तु

ಪುಚ್ಚಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದ ದೇವರುಗಳು ಮರುಮರು ಬಲವರ್ಧಿತರಾದರು; ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಅನುಕೂಲ ಗಾಳಿ ಅವರಿಗೆ ನೆರವಾಯಿತು.

Verse 60

आदिकूर्माकृतिः श्रीमान्मध्ये क्षीरपयोनिधेः / भ्रमतो मन्दराद्रेस्तु तस्या धिष्टानतामगात्

ಕ್ಷೀರಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭಗವಾನ್ ಆದಿಕೂರ್ಮರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಂದರಗಿರಿಯ ಅಧಿಷ್ಠಾನ-ಆಧಾರರಾದರು।

Verse 61

मध्ये च सर्वदेवानां रूपेणान्येन माधवः / चकर्ष वासुकिं वेगाद्दैत्यमध्ये परेण च

ಸರ್ವದೇವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಧವನು ಒಂದು ರೂಪದಿಂದ ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಎಳೆದನು; ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಿಂದ ದೈತ್ಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಎಳೆದನು।

Verse 62

ब्रह्मरूपेण तं शैलं विधार्याक्रान्तवारिधिम् / अपरेण च देवर्षिर्महता तेजसा मुहुः

ಬ್ರಹ್ಮರೂಪದಿಂದ ಅವನು ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಜಲರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು; ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಿಂದ ದೇವರ್ಷಿಯಾಗಿ ಮರುಮರು ಮಹಾತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।

Verse 63

उपवृंहितवान्देवान्येन ते बलशालिनः / तेजसा पुनरन्येन बलात्कारसहेन सः

ಒಂದು ರೂಪದಿಂದ ಅವನು ಬಲಶಾಲಿ ದೇವರನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿ ಬಲವರ್ಧನೆ ಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಬಲ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಠಿಣ ಶ್ರಮವನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು।

Verse 64

उपबृंहितवान्नागं सर्वशक्तिजनार्दनः / मथ्यमाने ततस्तस्मिन्क्षीरब्धौ देवदानवैः

ಸರ್ವಶಕ್ತಿಮಾನ್ ಜನಾರ್ದನನು ನಾಗ ವಾಸುಕಿಗೂ ಬಲವರ್ಧನೆ ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ದೇವ-ದಾನವರು ಕ್ಷೀರಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು।

Verse 65

आविर्बभूव पुरतः सुरभिः सुरपूजिता / मुदं जग्मुस्तदा देवा दैतेयाश्च तपोधन

ಆಗ ದೇವರಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾದ ಸುರಭಿ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ಓ ತಪೋಧನ, ಆ ವೇಳೆ ದೇವರೂ ದೈತ್ಯರೂ ಹರ್ಷಿಸಿದರು.

Verse 66

मथ्यमाने पुनस्तस्मिन्क्षीराब्दौ देवदानवैः / किमेतदिति सिद्धानां दिवि चिन्तयतां तदा

ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಮತ್ತೆ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ವೇಳೆ ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ‘ಇದೇನು?’ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದರು.

Verse 67

उत्थिता वारुणी देवी मदाल्लोलविलोचना / असुराणां पुरस्तात्सा स्मयमाना व्यतिष्ठत

ಆಗ ಮದದಿಂದ ಅಲೆಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ವಾರುಣಿ ದೇವಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಅಸುರರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು.

Verse 68

जगृहुर्नैव तां दैत्या असुराश्चाभवंस्ततः / सुरा न विद्यते येषां तेनैवासुरशब्दिताः

ದೈತ್ಯರೂ ಅಸುರರೂ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ‘ಅಸುರ’ರೆಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು. ಯಾರಲ್ಲಿ ‘ಸುರಾ’ ಇಲ್ಲವೋ, ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ‘ಅಸುರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.

Verse 69

अथसा सर्वदेवानामग्रतः समतिष्ठत / जगृहुस्तां मुदा देवाः सूचिताः परमेष्ठिना / सुराग्रहणतो ऽप्येते सुरशब्देन कीर्तिताः

ನಂತರ ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು. ಪರಮೇಷ್ಠಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಸೂಚನೆಯಂತೆ ದೇವರುಗಳು ಅವಳನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; ‘ಸುರಾ’ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅವರು ‘ಸುರ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 70

मथ्यमाने ततो भूयः पारिजातो महाद्रुमः / आविरासीत्सुंगधेन परितो वासयञ्जगत्

ಮಥನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೆ ಪಾರಿಜಾತ ಮಹಾವೃಕ್ಷವು ಪ್ರकटವಾಯಿತು; ಅದರ ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧವು ಸರ್ವತ್ರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಗಂಧಿತಗೊಳಿಸಿತು।

Verse 71

अत्यर्थसुंदराकारा धीराश्चाप्सरसां गणाः / आविर्भूताश्च देवर्षे सर्वलोकमनोहराः

ಹೇ ದೇವರ್ಷಿ! ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ರೂಪಗಳೂ ಧೈರ್ಯವಂತಿಕೆಯೂಳ್ಳ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಪ್ರकटವಾದವು; ಅವು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದವು।

Verse 72

ततः शीतांशुरुदभूत्तं जग्राह महेश्वरः / विषजातं तदुत्पन्नं जगृहुर्नागजातयः

ನಂತರ ಶೀತಾಂಶು (ಚಂದ್ರ) ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ಅವನನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರನು ಧರಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ವಿಷವನ್ನು ನಾಗಕುಲಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವು।

Verse 73

कौस्तुभाख्यं ततो रत्नमाददे तज्जनार्दनः / ततः स्वपत्रगन्धेन मदयन्ती महौषधीः / विजया नाम संजज्ञे भैरवस्तामुपाददे

ನಂತರ ಜನಾರ್ದನನು ಕೌಸ್ತುಭವೆಂಬ ರತ್ನವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಎಲೆಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮಹೌಷಧಿಗಳನ್ನು ಮದಗೊಳಿಸುವ ‘ವಿಜಯಾ’ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ಭೈರವನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು।

Verse 74

ततो दिव्यांबरधरो देवो धन्वन्तरिः स्वयम् / उपस्थितः करे बिभ्रदमृताढ्यं कमण्डलुम्

ನಂತರ ದಿವ್ಯಾಂಬರಧಾರಿಯಾದ ದೇವ ಧನ್ವಂತರಿ ಸ್ವತಃ ಪ್ರकटನಾದನು; ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು।

Verse 75

ततः प्रहृष्टमनसो देवा दैत्याश्च सर्वतः / मुनयश्चाभवंस्तुष्टास्तदानीं तपसां निधे

ಆಗ ದೇವರೂ ದೈತ್ಯರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನವರಾದರು; ಹೇ ತಪೋನಿಧಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳೂ ಸಂತುಷ್ಟರಾದರು.

Verse 76

ततो विकसितांभोजवासिनी वरदायिनी / उत्थिता पद्महस्ता श्रीस्तस्मात्क्षीरमहार्मवात्

ಆಗ ಅರಳಿದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ವರದಾಯಿನಿ, ಪದ್ಮಹಸ್ತೆಯಾದ ಶ್ರೀ ಆ ಕ್ಷೀರಮಹಾರ್ಣವದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ ಎದ್ದಳು.

Verse 77

अथ तां मुनयः सर्वे श्रीसुक्तेन श्रियं पराम् / तुष्टुवुस्तुष्ट हृदया गन्धर्वाश्च जगुः परम्

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ‘ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ’ದಿಂದ ಪರಮಶ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಸಂತೋಷಹೃದಯರಾದ ಗಂಧರ್ವರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಾನವನ್ನು ಹಾಡಿದರು.

Verse 78

विश्वाजीप्रमुखाः सर्वे ननृतुश्चाप्सरोगणाः / गङ्गाद्याः पुण्यनद्यश्च स्नानार्थमुपतस्थिरे

ವಿಶ್ವಾಜೀ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಅಪ್ಸರಾ ಗುಂಪುಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದವು; ಗಂಗಾದಿ ಪುಣ್ಯ ನದಿಗಳು ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ನಿಂತವು.

Verse 79

अष्टौ दिग्दन्तिनश्चैव मेध्यपात्रस्थितं जलम् / आदाय स्नापयाञ्चक्रुस्तां श्रियं पद्मवासिनीम्

ಎಂಟು ದಿಕ್ಕಾನೆಗಳು ಪವಿತ್ರ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪದ್ಮವಾಸಿನಿಯಾದ ಶ್ರೀಗೆ ಸ್ನಾನ (ಅಭಿಷೇಕ) ಮಾಡಿಸಿದರು.

Verse 80

तुलसीं च समुत्पन्नां परार्ध्या मैक्यजां हरेः / पद्ममालां ददौ तस्यै मूर्तिमान्क्षीरसागरः

ಹರಿಯೊಂದಿಗಿನ ಏಕತ್ವದಿಂದ ಪರಮಾರ್ಹ ತುಳಸಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು; ಮೂರ್ತಿಮಂತ ಕ್ಷೀರಸಾಗರನು ಅವಳಿಗೆ ಪದ್ಮಮಾಲೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 81

भूषणानि च दिव्यानि विश्वकर्मा समर्पयत् / दिव्यमाल्यां बरधरा दिव्यभूषणभूषिता / ययौ वक्षस्थलं विष्णोः सर्वेषां पश्यतां रमा

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು; ದಿವ್ಯಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾದ ರಮಾ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರಲು ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಳು.

Verse 82

तुलसी तु धृता तेन विष्णुना प्रभविष्णुना / पश्यति स्म च सा देवी विष्णुवक्षथलालया / देवान्दयार्द्रया दृष्ट्या सर्वलोकमहेश्वरी

ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುವಾದ ವಿಷ್ಣುವು ತುಳಸಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆ ದೇವಿ, ಸರ್ವಲೋಕ ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಕರುಣಾರ್ದ್ರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದಳು.