Adhyaya 10

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने अमृतमन्थनं नाम नवमो ऽध्यायः हयग्रीव उवाच अथ देवा महेन्द्राद्या विष्णुना प्रभविष्मुना / अङ्गीकृता महाधीराः प्रमोदं परमं ययुः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಅಮೃತಮಂಥನ’ ಎಂಬ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಹಯಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದನು—ಅಂದು ಮಹೇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಂದ ಅಂಗೀಕೃತರಾಗಿ, ಮಹಾಧೀರರಾಗಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 2

मलकाद्यास्तु ते सर्वे दैत्या विष्णुपराङ्मुखाः / संत्यक्ताश्च श्रिया देव्या भृशमुद्वेगमागताः

ಮಲಕಾದಿ ಆ ದೈತ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ವಿಮುಖರಾಗಿದ್ದರು; ದೇವಿ ಶ್ರೀ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಕಾರಣ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.

Verse 3

ततो जगृहिरे दैत्या धन्वन्तरिकरस्थितम् / परमामृतसाराढ्यं कलशं कनकोद्भवम् / अथासुराणां देवानामन्योन्यं कलहो ऽभवत्

ಆಗ ದೈತ್ಯರು ಧನ್ವಂತರಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ, ಪರಮ ಅಮೃತಸಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಕನಕೋದ್ಭವ ಕಲಶವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರು. ನಂತರ ದೇವರುಗಳೂ ಅಸುರರೂ ಪರಸ್ಪರ ಘೋರ ಕಲಹಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

Verse 4

एतस्मिन्नन्तरे विष्णुः सर्वलोकैकरक्षकः / सम्यगाराधयामासललितां स्वैक्यरूपिणीम्

ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಏಕ ರಕ್ಷಕನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಸ್ವೈಕ್ಯರೂಪಿಣಿಯಾದ ಲಲಿತಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದನು.

Verse 5

सुराणामसुराणां च रणं वीक्ष्य सुदारुणम् / ब्रह्मा निजपदं प्राप शंभुः कैलासमास्थितः

ಸುರರು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕಂಡು ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮವನ್ನು ಸೇರಿದನು; ಶಂಭುವು ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದನು.

Verse 6

मलकं योधयामास दैत्यानामधिपं वृषा / असुरैश्च सुराः सर्वे सांपरायमकुर्वत

ವೃಷಾ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ಮಲಕನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ಸಮರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.

Verse 7

भगवानपि योगीन्द्रः समाराध्य महेश्वरीम् / तदेकध्यानयोगेन तद्रूपः समजायत

ಭಗವಾನ್ ಯೋಗೀಂದ್ರನು ಕೂಡ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಏಕಾಗ್ರ ಧ್ಯಾನಯೋಗದಿಂದ ಅವಳ ರೂಪವನ್ನೇ ಪಡೆದನು.

Verse 8

सर्वसंमोहिनी सा तु साक्षाच्छृङ्गारनायिका / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता

ಅವಳು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳು, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶೃಂಗಾರನಾಯಿಕೆ. ಸಮಸ್ತ ಶೃಂಗಾರವೇಷಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 9

सुराणामसुराणां च निवार्य रणमुल्वणम् / मन्दस्मितेन दैतेयान्मोहयन्ती जगद ह

ದೇವರುಗಳೂ ಅಸುರರೂ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ತಡೆದು, ಮಂದಸ್ಮಿತದಿಂದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಅವಳು ಹೀಗೆಂದಳು.

Verse 10

अलं युद्धेन किं शस्त्रेर्मर्मस्थानविभेदिभिः / निष्ठुरैः किं वृथालापैः कण्ठशोषणहेतुभिः

ಯುದ್ಧ ಸಾಕು; ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರಗಳೇಕೆ? ಕಠೋರವಾದ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾತುಗಳೇಕೆ, ಅವು ಕೇವಲ ಕಂಠವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವ ಕಾರಣವೇ ಅಲ್ಲವೇ?

Verse 11

अहमेवात्र मध्यस्था युष्माकं च दिवौकसाम् / यूयं तथामी नितरामत्र हि क्लेशभागिनः

ನಾನೇ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ದಿವೌಕಸರ ನಡುವಿನ ಮಧ್ಯಸ್ಥೆ. ನೀವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇವರೂ—ಇಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕಷ್ಟದ ಪಾಲುದಾರರು.

Verse 12

सर्वेषां सममेवाद्य दास्याम्यमृतमद्भुतम् / मम हस्ते प्रदातव्यं सुधापात्रमनुत्तमम्

ಇಂದು ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮವಾಗಿ ಅದ್ಭುತ ಅಮೃತವನ್ನು ನೀಡುವೆನು. ಆ ಅನುತ್ತಮ ಸುಧಾಪಾತ್ರವನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 13

इति तस्या वचः श्रुत्वा दैत्यास्तद्वाक्यमोहिताः / पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः

ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೈತ್ಯರು ಆ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದರು; ಮುಗ್ಧಚಿತ್ತರಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಅಮೃತಕಲಶವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

Verse 14

सा तत्पात्रं समादाय जगन्मोहनरूपिणी / सुराणामसुराणां च वृथक्पङ्क्तिं चकार ह

ಜಗನ್ಮೋಹನರೂಪಿಣಿಯಾದ ಅವಳು ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಅಸುರರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

Verse 15

द्वयोः पङ्क्त्योश्च मध्यस्थास्तानुवाच सुरासुरान् / तूष्णीं भवन्तु सर्वे ऽपि क्रमशो दीयते मया

ಎರಡು ಸಾಲುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವಳು ದೇವಾಸುರರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿರಿ; ನಾನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.”

Verse 16

तद्वाक्यमुररीचक्रुस्ते सर्वे समवायिनः / सा तु संमोहिताश्लेषलोका दातुं प्रचक्रमे

ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿದರು; ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೋಹಬಂಧದಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿದಂತೆ ಬಂಧಿಸಿದ ಅವಳು ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

Verse 17

क्वणत्कनकदर्वीका क्वणन्मङ्गलकङ्कणा / कमनीयविभूषाढ्या कला सा परमा बभौ

ಅವಳ ಚಿನ್ನದ ಚಮಚ ಝಣಝಣನೆ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಮಂಗಳ ಕಂಕಣಗಳು ಕಿಣ್ಕಿಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಮನೋಹರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿ ಅವಳು ಪರಮ ಕಲೆವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು.

Verse 18

वामे वामे करांभोजे सुधाकलशमुज्ज्वलम् / सुधां तां देवतापङ्क्तौ पूर्वं दर्व्या तदादिशत्

ಅವಳ ಎಡ ಎಡ ಕರಕಮಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸುಧಾಕಲಶವಿತ್ತು. ಅವಳು ಮೊದಲು ದೇವತೆಗಳ ಪಂಕ್ತಿಗೆ ದರ್ವಿಯಿಂದ ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಹಂಚಲು ಆದೇಶಿಸಿದಳು.

Verse 19

दिशन्ती क्रमशास्तत्र चन्द्रभास्करसूचितम् / दर्वीकरेण चिच्छेद सैंहिकेयं तु मध्यगम् / पीतामृतशिरोमात्रं तस्य व्योम जगाम च

ಅವಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಂಚುತ್ತಾ ಚಂದ್ರ-ಭಾಸ್ಕರರ ಸೂಚನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈಂಹಿಕೇಯನನ್ನು ದರ್ವಿ ಹಿಡಿದ ಕೈಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ಅಮೃತ ಕುಡಿದ ಅವನ ತಲೆ ಮಾತ್ರ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು.

Verse 20

तं दृष्ट्वाप्यसुरास्तत्र तूष्णीमासन्विमोहिताः / एवं क्रमेण तत्सर्वं विबुधेभ्यो वितीर्य सा / असुराणां पुरः पात्रं सानिनाय तिरोदधे

ಅದನ್ನು ಕಂಡರೂ ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವರಿಗೆ ಹಂಚಿ, ನಂತರ ಅಸುರರ ಮುಂದೆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಂತರಧಾನಳಾದಳು.

Verse 21

रिक्तपात्रं तु तं दृष्ट्वा सर्वे दैतेयदानवाः / उद्वेलं केवलं क्रोधं प्राप्ता युद्धचिकीर्षया

ಖಾಲಿ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯ-ದಾನವರು ಕೇವಲ ಉಕ್ಕಿಬರುವ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಯುದ್ಧಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಉಗ್ರರಾದರು.

Verse 22

इन्द्रादयः सुराः सर्वे सुधापानाद्बलोत्तराः / दुर्वलैरसुरैः सार्धं समयुद्ध्यन्त सायुधाः

ಇಂದ್ರಾದಿ ಎಲ್ಲ ಸುರರು ಸುಧಾಪಾನದಿಂದ ಬಲವರ್ಧಿತರಾದರು. ಅವರು ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು.

Verse 23

ते विध्यमानाः शतशो दानवेन्द्राः सुरोत्तमैः / दिगन्तान्कतिचिज्जग्मुः पातालं कतिचिद्ययुः

ಸುರೋತ್ತಮರಿಂದ ವಿದ್ಧರಾದ ನೂರಾರು ದಾನವೇಂದ್ರರು ಚದುರಿದರು; ಕೆಲವರು ದಿಗಂತಗಳಿಗೆ ಓಡಿದರು, ಕೆಲವರು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು।

Verse 24

दैत्यं मलकनामानं विजित्य विबुधेश्वरः / आत्मीयां श्रियमाजह्रे श्रीकटाक्ष समीक्षितः

ಮಲಕನಾಮ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ವಿಬುಧೇಶ್ವರನು, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಕಟಾಕ್ಷಾನುಗ್ರಹದಿಂದ ತನ್ನದೇ ಶ್ರಿಯನ್ನೇ ಮರಳಿ ಪಡೆದನು।

Verse 25

पुनः सिंहासनं प्राप्य महेन्द्रः सुरसेवितः / त्रैलोक्यं पालयामास पूर्ववत्पूर्वदेवजित्

ಮತ್ತೆ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುರರಿಂದ ಸೇವಿತನಾದ ಮಹೇಂದ್ರನು, ಹಿಂದಿನಂತೆ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು—ಪೂರ್ವದೇವಜಿತನಾಗಿ।

Verse 26

निर्भया निखिला देवास्त्रैलोक्ये सचराचरे / यथाकामं चरन्ति स्म सर्वदा हृष्टचेतसः

ಚರಾಚರಸಹಿತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ನಿರ್ಭಯರಾದರು; ಅವರು ಸದಾ ಹರ್ಷಚಿತ್ತರಾಗಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದರು।

Verse 27

तदा तदखिलं दृष्ट्वा मोहिनीचरितं मुनिः / विस्मितः कामचारी तु कैलासं नारदो गतः

ಆಗ ಮೋಹಿನೀಚರಿತವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡಿ ಮುನಿ ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು; ಇಚ್ಛಾವಿಹಾರಿಯಾದ ಅವನು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 28

नन्दिना च कृतानुज्ञः प्रणम्य परमेश्वरम् / तेन संभाव्यमानो ऽसौ तुष्टो विष्टरमास्त सः

ನಂದಿಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವನು ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಅವರ ಸಾದರ ಸ್ವಾಗತದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಕುಳಿತನು।

Verse 29

आसनस्थं महादेवो मुनिं स्वेच्छाविहारिणम् / पप्रच्छ पार्वतीजानिः स्वच्छस्फटिकसन्निभः

ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಸ್ವೇಚ್ಛಾವಿಹಾರಿ ಮುನಿಯನ್ನು ಮಹಾದೇವನು—ಪಾರ್ವತೀಜಾನಿಃ, ಸ್ವಚ್ಛ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ—ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 30

भगवन्सर्ववृत्तज्ञ पवित्रीकृतविष्टर / कलहप्रिय देवर्षे किं वृत्तं तत्र नाकिनाम्

ಭಗವನ್, ಸರ್ವವೃತ್ತಾಂತಜ್ಞ, ಈ ಆಸನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದವನೇ; ಕಲಹಪ್ರಿಯ ದೇವರ್ಷೇ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು?

Verse 31

सुराणामसुराणां वा विजयः समजायत / किं वाप्यमृतवृत्तान्तं विष्णुना वापि किं कृतम्

ದೇವರದೋ ಅಸುರರದೋ—ಯಾರ ಜಯವಾಯಿತು? ಅಮೃತದ ವೃತ್ತಾಂತವೇನು? ವಿಷ್ಣುವು ಏನು ಮಾಡಿದನು?

Verse 32

इति पृष्टो महेशेन नारदो मुनिसत्तमः / उवाच विस्मयाविष्टः प्रसन्नवदनेक्षणः

ಮಹೇಶನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖ-ನೇತ್ರಗಳಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 33

सर्वं जानासि भगवन्सर्वज्ञो ऽसि यतस्ततः / तथापि परिपृष्टेन मया तद्वक्ष्यते ऽधुना

ಓ ಭಗವನ್, ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರು; ನೀವು ಸರ್ವಜ್ಞರು. ಆದರೂ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅದು ಈಗ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 34

तादृशे समरे घोरे सति दैत्यदिवौकसाम् / आदिनारायमः श्रीमान्मोहिनीरूपमादधे

ಅಂತಹ ಘೋರ ಸಮರದಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳು ಎದುರುನಿಂತಾಗ, ಶ್ರೀಮಾನ್ ಆದಿನಾರಾಯಣನು ಮೋಹಿನೀ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 35

तामुदारविभूषाढ्यां मूर्तां शृङ्गारदेवताम् / सुरासुराः समालोक्य विरताः समरोध्यमात्

ಉದಾರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಶೃಂಗಾರ ದೇವತೆಯ ರೂಪವಾದ ಆ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವರುಗಳೂ ಅಸುರರೂ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ವಿರಮಿಸಿದರು.

Verse 36

तन्मायामोहिता दैत्याः सुधापात्रं च याचिताः / कृत्वा तामेव मध्यस्थामर्पयामासुरञ्जसा

ಅವಳ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದ ದೈತ್ಯರು ಅಮೃತಪಾತ್ರವನ್ನು ಬೇಡಿದರು; ಅವಳನ್ನೇ ಮಧ್ಯಸ್ಥಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.

Verse 37

तदा देवी तदादाय मन्दस्मितमनोहरा / देवेभ्य एव पीयूषमशेषं विततार सा

ಆಗ ಮಂದಸ್ಮಿತದಿಂದ ಮನೋಹರಳಾದ ದೇವಿಯು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೀಯೂಷವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿತರಿಸಿದಳು.

Verse 38

तिरोहितामदृष्ट्वा तां दृष्ट्वा शून्यं च पात्रकम् / ज्वलन्मन्युमुखा दैत्या युद्धाय पुनरुत्थिताः

ಅವಳು ಅಂತರಧಾನವಾದುದನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಪಾತ್ರವು ಶೂನ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಕೋಪಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ ಮುಖಗಳ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಎದ್ದರು।

Verse 39

अमरैरमृतास्वादादत्युल्वणपराक्रमैः / पराजिता महादैत्या नष्टाः पातालमभ्ययुः

ಅಮೃತಾಸ್ವಾದದಿಂದ ಅತಿಭೀಕರ ಪರಾಕ್ರಮ ಪಡೆದ ಅಮರರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾದೈತ್ಯರು ನಾಶಪ್ರಾಯರಾಗಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 40

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः / नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्

ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿ ಭವಾನೀಪತಿ (ಶಿವ) ತಕ್ಷಣ ನಾರದನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 41

अज्ञातः प्रमथैः सर्वैः स्कन्दनन्दिविनायकैः / पार्वतीसहितो विष्णुमाजगाम सविस्मयः

ಪ್ರಮಥರು, ಸ್ಕಂದ, ನಂದಿ, ವಿನಾಯಕ—ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯದೆ, ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ (ಶಿವ) ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು।

Verse 42

क्षीरोदतीरगं दृष्ट्वा सस्त्रीकं वृषवाहनम् / भोगिभोगासनाद्विष्णुः समुत्थाय समागतः

ಕ್ಷೀರೋದದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ವೃಷವಾಹನ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಕಂಡ ವಿಷ್ಣು, ಭೋಗಿಗಳ ಭೋಗಗಳ ಆಸನವಾದ ಶೇಷಫಣಗಳಿಂದ ಎದ್ದು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದನು।

Verse 43

वाहनादवरुह्येशः पार्वत्या सहितः स्थितम् / तं दृष्ट्वा शीघ्रमागत्य संपूज्यार्घ्यादितो मुदा

ಈಶ್ವರನು ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ವಾಹನದಿಂದ ಇಳಿದು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದನು.

Verse 44

सस्नेहं गाढमालिङ्ग्य भवानीपतिमच्युतः / तदागमनकार्यं च पृष्टवान्विष्टरश्रवाः

ಅಚ್ಯುತನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಭವಾನೀಪತಿಯನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು; ನಂತರ ವಿಸ್ತರಶ್ರವನು ಅವರ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೇಳಿದನು.

Verse 45

तमुवाच महादेवो भगवन्पुरुषोत्तम / महायोगेश्वर श्रीमन्सर्वसौभाग्यसुन्दरम्

ಆಗ ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದನು— ಭಗವನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ! ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರನೇ, ಶ್ರೀಮಂತನೇ, ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಸುಂದರನೇ!

Verse 46

सर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोचरम् / यद्रूपं भवतोपात्तं तन्मह्यं संप्रदर्शय

ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ, ವಾಣಿ-ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತೀತವಾದ— ನೀವು ಧರಿಸಿದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸು.

Verse 47

द्रष्टुमिच्छामि ते रूपं शृङ्गारस्याधिदैवतम् / अवश्यं दर्शनीयं मे त्वं हि प्रार्थितकामधृक्

ಶೃಂಗಾರದ ಅಧಿದೈವತವಾದ ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದರ್ಶನ ನೀಡು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಬೇಡಿದ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು.

Verse 48

इति संप्रार्थितः शश्वन्महादेवेन तेन सः / यद्ध्यानवैभवाल्लब्धं रूपमद्वैतमद्भुतम्

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾದೇವನು ಸದಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ, ಧ್ಯಾನವೈಭವದಿಂದ ಪಡೆದ ಆ ಅದ್ವೈತ, ಅದ್ಭುತ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 49

तदेवानन्यमनसा ध्यात्वा किञ्चिद्विहस्य सः / तथास्त्विति तिरो ऽधत्त महायोगेश्वरो हरिः

ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗಿದನು; ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರ ಹರಿ ಅಂತರಧಾನನಾದನು.

Verse 50

शर्वो ऽपि सर्वतश्चक्षुर्मुहुर्व्यापारयन्क्वचित् / अदृष्टपूर्वमाराममभिरामं व्यलोकयत्

ಸರ್ವತಶ್ಚಕ್ಷುವಾದ ಶರ್ವನೂ ಮರುಮರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದ ಆ ಮನೋಹರ ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

Verse 51

विकसत्कुसुमश्रेणीविनोदिमधुपालिकम् / चंपकस्तबकामोदसुरभीकृतदिक्तटम्

ಆ ಉದ್ಯಾನವು ಅರಳಿದ ಹೂವಿನ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಜೇನುನೊಣಗಳು ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಚಂಪಕ ಗುಚ್ಛಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚುಗಳು ಪರಿಮಳಗೊಂಡಿದ್ದವು.

Verse 52

माकन्दवृन्दमाध्वीकमाद्यदुल्लोलकोकिलम् / अशोकमण्डलीकाण्डसताण्डवशिखण्डिकम्

ಅಲ್ಲಿ ಮಾಕಂದ ವೃಂದಗಳ ಮಧುರ ಮಕರಂದವಿತ್ತು, ಚಂಚಲ ಕೋಗಿಲೆಗಳು ಮಧುರ ನಾದ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು; ಅಶೋಕ ಗುಂಪುಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಿಸುವ ನವಿಲುಗಳು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

Verse 53

भृङ्गालिनवझङ्कारजितवल्लकिनिस्वनम् / पाटलोदारसौरभ्यपाटलीकुसुमोज्ज्वलम्

ಭ್ರಮರಗಳ ನವ ಝಂಕಾರವು ವಲ್ಲಕಿಯ ನಾದವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದಂತೆ; ಪಾಟಲೀ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಉದಾರ ಸೌರಭದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 54

तमालतालहिन्तालकृतमालाविलासितम् / पर्यन्तदीर्घिकादीर्घपङ्कजश्रीपरिष्कृतम्

ತಮಾಲ, ತಾಳ, ಹಿಂತಾಳ ವೃಕ್ಷಮಾಲೆಗಳ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿಸಿತು; ಅಂಚಿನ ದೀರ್ಘಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ದೀರ್ಘ ಪದ್ಮಶ್ರೀಯಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು।

Verse 55

वातपातचलच्चारुपल्लवोत्फुल्लपुष्पकम् / सन्तानप्रसवामोदसन्तानाधिकवासितम्

ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಅಲುಗುವ ಮನೋಹರ ಪಲ್ಲವಗಳಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿಸಿತು; ಸಂತಾನ ವೃಕ್ಷಗಳ ಪ್ರಸವಸುಗಂಧದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಗಂಧಿತವಾಯಿತು।

Verse 56

तत्र सर्वत्र पुष्पाढ्ये सर्वलोकमनोहरे / पारिजाततरोर्मूले कान्ता काचिददृश्यत

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುಷ್ಪಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಸರ್ವಲೋಕಮನೋಹರವಾದ ಆ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು।

Verse 57

बालार्कपाटलाकारा नवयौवनदर्पिता / आकृष्टपद्मरागाभा चरणाब्जनखच्छदा

ಅವಳು ಬಾಲಸೂರ್ಯದ ಪಾಟಲ ವರ್ಣದಂತೆ, ನವಯೌವನದ ಗರ್ವದಿಂದ ದೀಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು; ಪದ್ಮರಾಗ ಮಣಿಯ ಆಕರ್ಷಕ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಅವಳ ಪ್ರಭೆ, ಅವಳ ಚರಣಪದ್ಮಗಳ ನಖಗಳು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 58

यावकश्रीविनिक्षेपपादलौहित्यवाहिनी / कलनिःस्वनमञ्जीरपदपद्ममनोहरा

ಯಾವಕಶ್ರೀಯಿಂದ ರಂಜಿತವಾದ ಅವಳ ಪಾದಗಳು ರಕ್ತಿಮ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತವೆ; ಮಧುರ ನಾದದ ಮಂಜೀರಗಳ ಝಂಕರದಿಂದ ಅವಳ ಪದಪದ್ಮ ಮನೋಹರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 59

अनङ्गवीरतूणीरदर्पोन्मदनजङ्घिका / करिशुण्डाकदलिकाकान्तितुल्योरुशोभिनी

ಅನಂಗವೀರನ ತೂಣೀರದಂತೆ ಗರ್ವ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಅವಳ ಜಂಘೆಗಳು; ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲು ಹಾಗೂ ಬಾಳೆಕಾಂಡದ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಅವಳ ಊರುಗಳು ಶೋಭಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 60

अरुणेन दुकूलेन सुस्पर्शेन तनीयसा / अलङ्कृतनितंबाढ्या जघनाभोगभासुरा

ಅರುಣ ವರ್ಣದ, ಮೃದುಸ್ಪರ್ಶದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದುಕೂಲದಿಂದ ಅವಳು ಆವೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅಲಂಕಾರಿತ, ತುಂಬಿದ ನಿತಂಬಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿಶಾಲ ಜಘನದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 61

नवमाणिक्यसन्नद्धहेमकाञ्जीविराजिता / नतनाभिमहावर्त्तत्रिवल्यूर्मिप्रभाझरा

ನವ ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳಿಂದ ಜಡಿತವಾದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಚಿನ್ನದ ಕಾಞ್ಜಿಯಿಂದ ಅವಳು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ; ವಾಲಿದ ನಾಭಿಯ ಮಹಾವರ್ತ ಮತ್ತು ತ್ರಿವಳಿಯ ಅಲೆ-ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಅವಳು ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 62

स्तनकुड्मलहिन्दोलमुक्तादामशतावृता / अतिपीवरवक्षोजभारभङ्गुरमध्यभूः

ಸ್ತನಕುಡ್ಮಲಗಳ ಹಿಂಡೋಲೆಯಂತೆ ತೂಗುವ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳ ನೂರಾರು ಸರಗಳಿಂದ ಅವಳು ಆವೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅತ್ಯಂತ ಪೀವರ ವಕ್ಷೋಜಗಳ ಭಾರದಿಂದ ಅವಳ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ವಾಲುತ್ತದೆ।

Verse 63

शिरीषकोमलभुजा कङ्कणाङ्गदशालिनी / सोर्मिकां गुलिमन्मृष्टशङ्खसुन्दरकन्धरा

ಶಿರೀಷಪುಷ್ಪದಂತೆ ಕೋಮಲ ಭುಜಗಳವಳು, ಕಂಕಣ ಹಾಗೂ ಅಂಗದಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳು. ಉಂಗುರದ ಕాంతಿಯಿಂದ ಬೆರಳುಗಳು ಮಿನುಗಿ, ಶಂಖಸಮಾನ ಸುಂದರ ಕಂಠವಳು.

Verse 64

मुखदर्पणवृत्ताभचुबुकापाटलाघरा / शुचिभिः पङ्क्तिभिः शुद्धैर्विद्यारूपैर्विभास्वरैः

ಮುಖವು ದರ್ಪಣದಂತೆ ವೃತ್ತ, ತುಟಿಗಳು ಪಾಟಲವರ್ಣ; ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ದಂತಪಂಕ್ತಿಗಳಿಂದ—ವಿದ್ಯಾರೂಪ ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ—ಅವಳು ದೀಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 65

कुन्दकुड्मलसच्छायैर्दन्तैर्दर्शितचन्द्रिका / स्थूलमौक्तिकसन्नद्धनासाभरणभासुरा

ಕುಂದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಶುಭ್ರ ದಂತಪಂಕ್ತಿ ಚಂದ್ರಿಕೆಯ ಕಿರಣ ತೋರಿತು; ದಪ್ಪ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಿದ ನಾಸಾಭರಣ ಅವಳನ್ನು ದೀಪ್ತಳಾಗಿಸಿತು.

Verse 66

केतकान्तर्द्दलद्रोणिदीर्घदीर्घविलोचना / अर्धेन्दुतुलिताफाले सम्यक्कॢप्तालकच्छटा

ಕೇತಕೀ ದಳಗಳಂತೆ ದೀರ್ಘ ದೀರ್ಘ ಕಣ್ಣುಗಳವಳು; ಅರ್ಧಚಂದ್ರಸಮಾನ ಲಲಾಟದ ಮೇಲೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಲಕಗಳ ಛಟೆ ಹರಡಿತ್ತು.

Verse 67

पालीवतंसमाणिक्यकुण्डलामण्डितश्रुतिः / नवकर्पूरकस्तूरीरसामोदितवीटिका

ಕಿವಿಗಳು ಪಾಳೀ-ವತಂಸ ಮತ್ತು ಮಾಣಿಕ್ಯ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ; ಹೊಸ ಕರ್ಪೂರ ಹಾಗೂ ಕಸ್ತೂರಿ ರಸದ ಸುಗಂಧದ ವೀಟಿಕೆಯಿಂದ ಅವಳು ಹರ್ಷಿತಳಾದಳು.

Verse 68

शरच्चरुनिशानाथमण्डलीमधुरानना / स्फुरत्कस्तूरितिलका नीलकुन्तलसंहतिः

ಅವಳು ಶರದೃತುವಿನ ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಂತೆ ಮಧುರಮುಖಿ; ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ ಕಸ್ತೂರಿ-ತಿಲಕ, ನೀಲವರ್ಣದ ಘನ ಕುಂತಲಸಂಹತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಳು।

Verse 69

सीमन्तरेखाविन्यस्तसिंदूरश्रेणिभासुरा

ಅವಳ ಸೀಮಂತರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಲಾದ ಸಿಂಧೂರದ ಸಾಲಿನಿಂದ ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 70

स्फरच्चन्द्रकलोत्तंसमदलोलविलोचना / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणमण्डिता

ಚಂದ್ರಕಲೆಯ ಉತ್ತಂಸದಿಂದ ಮಿನುಗುತ್ತ, ಮದದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವಳು; ಸರ್ವ ಶೃಂಗಾರವೇಷಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ, ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು।

Verse 71

तामिमां कन्दुकक्रीडालोलामालोलभूषणाम् / दृष्ट्वा क्षिप्रमुमां त्यक्त्वा सो ऽन्वधावदथेश्वरः

ಕಂದುಕಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾಗಿ, ಅಲುಗಾಡುವ ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತಳಾದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಈಶ್ವರನು ತಕ್ಷಣ ಉಮೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದನು।

Verse 72

उमापि तं समोवेक्ष्य धावन्तं चात्मनः प्रियम् / स्वात्मानं स्वात्मर्सोन्दर्यं निन्दन्ती चातिविस्मिता / तस्थाववाङ्मुखी तूष्णीं लज्जासूयासमन्विता

ಉಮೆಯೂ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನನ್ನೂ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೂ ನಿಂದಿಸತೊಡಗಿದಳು. ನಂತರ ಲಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು, ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಳು।

Verse 73

गृहीत्वा कथमप्येनामालिलिग मुहुर्मुहुः / उद्धूयोद्धूय साप्येवं धावति स्म सुदूरतः

ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನು ಮರುಮರು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು; ಅವಳೂ ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾ ಬಹುದೂರ ಓಡಿಹೋದಳು.

Verse 74

पुनर्गृहीत्वा तामीशः कामं कामवशीसृतः / आश्र्लिष्टं चातिवेगेन तद्वीर्यं प्रच्युतं तदा

ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಾಮವಶನಾದ ಈಶ್ವರನು ಅತಿವೇಗದಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು; ಆಗ ಅವನ ವೀರ್ಯವು ತಕ್ಷಣ ಸ್ರವಿಸಿತು.

Verse 75

ततः समुत्थितो देवो महाशास्ता महाबलः / अनेककोटिदैत्येन्द्रगर्वनिर्वापणक्षमः

ಆಗ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಮಹಾಶಾಸ್ತಾ ದೇವನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರ ಗರ್ವವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಸಮರ್ಥನು.

Verse 76

तद्वीर्यबिन्दुसंस्पर्शात्सा भूमिस्तत्रतत्र च / रजतस्वर्मवर्णाभूल्लक्षणाद्विन्ध्यमर्दन

ಹೇ ವಿಂಧ್ಯಮರ್ಧನ! ಆ ವೀರ್ಯಬಿಂದು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿ-ಬಂಗಾರದ ವರ್ಣವನ್ನು ಪಡೆದಿತು.

Verse 77

तथैवान्तर्दधे सापि देवता विश्वमोहिनी / निवृत्तः स गिरीशो ऽपि गिरिं गौरीसखो ययौ

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ವಮೋಹಿನಿ ದೇವತೆಯೂ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು; ಗೌರಿಯ ಸಖನಾದ ಗಿರೀಶನೂ ನಿವೃತ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 78

अथाद्भुतमिदं वक्ष्ये लोपामुद्रापते शृणु / यन्न कस्यचिदाख्यातं ममैव त्दृदयेस्थितम्

ಈಗ ಈ ಅದ್ಭುತ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಹೇ ಲೋಪಾಮುದ್ರಾಪತೇ, ಕೇಳು. ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದದ್ದು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.

Verse 79

पुरा भण्डासुरो नाम सर्वदैत्यशिखामणिः / पूर्वं देवान्बहुविधान्यः शास्ता स्वेच्छया पटुः

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಂಡಾಸುರನೆಂಬ, ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ ಶಿರೋಮಣಿ, ಇದ್ದನು. ಅವನು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಿಪುಣನಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 80

विशुक्रं नाम दैतेयं वर्गसंरक्षणक्षमम् / शुक्रतुल्यं विचारज्ञं दक्षांसेन ससर्ज सः

ಅವನು ಬಲಭಾಗದಿಂದ ‘ವಿಶುಕ್ರ’ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವನು ವರ್ಗರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಮರ್ಥ, ಶುಕ್ರನಂತೆ, ವಿವೇಕಜ್ಞನು.

Verse 81

वामांसेन विषाङ्गं च सृष्टवान्दुष्टशेखरम् / धूमिनीनामधेयां च भगिनीं भण्डदानवः

ಭಂಡ ದಾನವನು ಎಡಭಾಗದಿಂದ ‘ವಿಷಾಂಗ’ ಎಂಬ ದುಷ್ಟಶೇಖರನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಧೂಮಿನೀ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

Verse 82

भ्रातृभ्यामुग्रवीर्याभ्यां सहितो निहताहितः / ब्रह्माण्डं खण्डयामास शौर्यवीर्यसमुच्छ्रितः

ಉಗ್ರವೀರ್ಯವುಳ್ಳ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತ, ಶೌರ್ಯ-ವೀರ್ಯದಿಂದ ಉನ್ನತನಾಗಿ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 83

ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च तं दृष्ट्वा दीप्ततेजसम् / पलायनपराः सद्यः स्वे स्वे धाम्नि सदावसन्

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಆ ದೀಪ್ತತೇಜಸ್ವಿಯನ್ನು ಕಂಡು ತಕ್ಷಣವೇ ಪಲಾಯನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು।

Verse 84

तदानीमेव तद्बाहुमंमर्द्दन विमूर्च्छिताः / श्वसितुं चापि पटवो नाभवन्नाकिनां गणाः

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಭುಜಮರ್ದನದಿಂದ ದೇವಗಣಗಳು ಮೂರ್ಚ್ಛಿತರಾದರು; ಉಸಿರಾಡಲೂ ಸಹ ಅವರಿಗೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ।

Verse 85

केचित्पातालगर्भेषु केचिदंबुधिवारिषु / केचिद्दिगन्तकोणेषु केचित्कुञ्जेषु भूभृताम्

ಕೆಲವರು ಪಾತಾಳದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂತ್ಯಕೋಣಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತ ಕೆಲವರು ಪರ್ವತಗಳ ಕುಂಜಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದರು।

Verse 86

विलीना भृशवित्रस्तास्त्यक्तदारसुतस्त्रियः / भ्रष्टाधिकारा ऋभवो विचेरुश्छन्नवेषकाः

ಅತಿಭಯದಿಂದ ಅವರು ಲೀನರಾದಂತೆ ಆದರು; ಪತ್ನಿ-ಪುತ್ರ-ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಧಿಕಾರಭ್ರಷ್ಟರಾದ ಋಭುಗಳು ಗುಪ್ತವೇಷದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು।

Verse 87

यक्षान्महोरगान्सिद्धान्साध्यान्समरदुर्मदान् / ब्रह्माणं पद्मनाभं च रुद्रं वज्रिणमेव च / मत्वा तृणायितान्सर्वांल्लोकान्भण्डः शशासह

ಯಕ್ಷರು, ಮಹೋರಗರು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು, ಸಮರದಲ್ಲಿ ದರ್ಪಿಗಳಾದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪದ್ಮನಾಭ ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರ—ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ತೃಣಸಮಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಂಡನು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳಿದನು।

Verse 88

अथ भण्डासुरं हन्तुं त्रैलोक्यं चापि रक्षितुम् / तृतीयमुदभूद्रूपं महायागानलान्मुने

ಆಮೇಲೆ ಭಂಡಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲು, ಹೇ ಮುನಿಯೇ, ಮಹಾಯಾಗಾಗ್ನಿಯಿಂದ ತೃತೀಯ ದಿವ್ಯರೂಪವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 89

यद्रूपशालिनीमाहुर्ललिता परदेवताम् / पाशाङ्कुशधनुर्वाणपरिष्कृतचतुर्भुजाम्

ರೂಪಸಂಪನ್ನ ಪರದೇವತೆ ಎಂದು ‘ಲಲಿತಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳಿವೆ।

Verse 90

सा देवी परम शक्तिः परब्रह्मस्वरूपिणी / जघान भण्डदैत्येन्द्रं युद्धे युद्धविशारदा

ಆ ದೇವಿ ಪರಮಶಕ್ತಿ, ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಟುವಾಗಿ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಭಂಡ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಳು।