Adhyaya 54

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरचरितेसागराविनाशो नाम त्रिपञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५३// जैमिनिरुवाच क्रोधाग्निमेनं विप्रेन्द्र सद्यः संहर्त्तुमर्हसि / नो चेदकाले लोको ऽयं सकलस्तेन दह्यते

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿನ ಸಗರಚರಿತೆಯಲ್ಲಿ ‘ಸಾಗರಾವಿನಾಶ’ ಎಂಬ ತ್ರಿಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯ. ಜೈಮಿನಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಈ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಸಂಹರಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಕಾಲದಲ್ಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕ ಅದರಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಡುವುದು।

Verse 2

दृष्टस्ते महिमानेन व्याप्तमासीच्चराचरम् / क्षमस्व संहर क्रोधं नमस्ते विप्रपुङ्गव

ಚರಾಚರವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾವು ಕಂಡೆವು. ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ; ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿರಿ. ಹೇ ವಿಪ್ರಪುಂಗವ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 3

एवं संस्तूयमानस्तु भगवान्कपिलो मुनिः / तूर्णमेव क्षयं निन्ये क्रोधाग्निमतिभैरवम्

ಇಂತೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಗವಾನ್ ಕಪಿಲ ಮುನಿಯು ಆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ತಂದು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 4

ततः प्रशान्तमभवज्जगत्सर्वं चराचरम् / देवास्तपस्विनश्चैव बभूवुर्विगतज्वराः

ಆಗ ಚರಾಚರ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಶಾಂತವಾಯಿತು. ದೇವರೂ ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ಜ್ವರರಹಿತರಾಗಿ ನಿಂತರು.

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु भगवान्नारदो मुनिः / अयोध्या मगमद्राजन्देवलोकाद्यदृच्छया

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಭಗವಾನ್ ಮುನಿ ನಾರದನು ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಯದೃಚ್ಛವಾಗಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬಂದನು.

Verse 6

तमागतमभिप्रेक्ष्य नारदं सगरस्तदा / अर्घ्यपाद्यादिभिः सम्यक्पूजयामास शास्त्रतः

ನಾರದನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಗರನು ಆಗ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದನು.

Verse 7

परिगृह्य च तत्पूजामासीनः परमासने / नारदो राजशार्दूलमिदं वचनमब्रवीत्

ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪರಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನಾರದನು ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 8

नारद उवाच हयसंचारणार्थाय संप्रयातास्तवात्मजाः / ब्रह्मदण्डहताः सर्वे विनष्टा नृपसत्तम

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಿಂದ ಹತರಾಗಿ ನಾಶರಾದರು.

Verse 9

संरक्ष्यमाणस्तैः सर्वैर्हयस्ते यज्ञियो नृप / केनाप्य लक्षितः क्वापि नीतो विधिवशाद्दिवि

ಹೇ ನೃಪಾ! ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಯಜ್ಞೀಯ ಅಶ್ವವನ್ನು ಯಾರೋ ಗಮನಿಸಿ, ವಿಧಿವಶಾತ್ ಎಲ್ಲೋ ದಿವ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು.

Verse 10

ततो विनष्टं तुरगं विचिन्वन्तो महीतले / प्रालभन्त न ते क्वापि तत्प्रवृत्तिं चिरान्नृप

ನಂತರ ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ಹೇ ನೃಪಾ, ಬಹುಕಾಲವಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ಸುಳಿವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 11

ततो ऽवनेरधस्ते ऽश्वं विचेतुं कृतनिश्चयाः / सागरास्ते समारभ्य प्रचख्नुर्वसुधातलम्

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಕುದುರೆಯನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗೆ ಹುಡುಕಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಸಾಗರನ ಪುತ್ರರು ಆರಂಭಿಸಿ ವಸುಧಾತಲವನ್ನು ತೋಡತೊಡಗಿದರು.

Verse 12

खनन्तो वसुधा मश्वं पाताले ददृशुर्नृप / समीपे तस्य योगीन्द्रं कपिलं चमहामुनिम्

ತೋಡುತ್ತಾ ತೋಡುತ್ತಾ, ಹೇ ನೃಪಾ, ಅವರು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಆ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಕಂಡರು; ಅದರ ಸಮೀಪ ಯೋಗೀಂದ್ರ ಮಹಾಮುನಿ ಕಪಿಲನನ್ನೂ ಕಂಡರು.

Verse 13

तं दृष्ट्वा पापकर्माणस्ते सर्वे कालचोदिताः / कपिलं कोपयामासुरश्वहर्त्तायमित्यलम्

ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಅವರು ಕಾಲಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ—“ಇವನೇ ಅಶ್ವಹರ್ತ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಪಿಲ ಮುನಿಯನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 14

ततस्तत्क्रोधसंभूतनेत्राग्नेर्दहतो दिशः / इन्धनीभूतदेहास्ते पुत्राः संक्षयमागताः

ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನೇತ್ರಾಗ್ನಿಯು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿತು; ಇಂಧನವಾದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಪುತ್ರರು ನಾಶವನ್ನಪ್ಪಿದರು.

Verse 15

क्रूराः पापसमाचाराः सर्वलोकोपरोधकाः / यतस्ते तेन राजेन्द्र न शोकं कर्तुमर्हसि

ಅವರು ಕ್ರೂರರು, ಪಾಪಾಚಾರಿಗಳು, ಸರ್ವಲೋಕಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದವರು; ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 16

स त्वं धैर्यधनो भूत्वा भवित व्यतयात्मनः / नष्टं मृतमतीतं च नानुशोचन्ति पण्डिताः

ನೀನು ಧೈರ್ಯವನ್ನೇ ಧನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆಗಬೇಕಾದುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಷ್ಟವಾದುದು, ಸತ್ತುದು, ಕಳೆದದ್ದು—ಇವುಗಳಿಗೆ ಪಂಡಿತರು ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 17

तस्मात्पौत्रमिमं बालमंशुमन्तं महामतिम् / तुरगानयनार्थाय नियुङ्क्ष्व नृपसत्तम

ಆದ್ದರಿಂದ, ನೃಪಸತ್ತಮ, ಈ ಬಾಲ ಪೌತ್ರ ಅಂಶುಮಂತನನ್ನು—ಮಹಾಮತಿಯನ್ನು—ಕುದುರೆಯನ್ನು ತರುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸು.

Verse 18

इत्यक्त्वा राजशार्दूलं सदस्यर्त्विक्समन्वितम् / क्षणेन पश्यतां तेषां नारदो ऽन्तर्दधे मुनिः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸಭಾಸದರು ಮತ್ತು ಋತ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಆ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮುನಿ ನಾರದನು ಅಂತರಧಾನನಾದನು.

Verse 19

तच्छ्रत्वा वचन तस्य नारदस्य नृपोत्तमः / दुःखशोकपरातात्मा दध्यौ चिरमुदारधीः

ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ದುಃಖ-ಶೋಕದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಬಹುಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು।

Verse 20

तं ध्यानयुक्तं सदसि समासीनमवाङ्मुखम् / वसिष्ठः प्राह राजानं सांत्वयन्देशकालवित्

ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತನಾಗಿ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇಶಕಾಲವಿತ್ ವಸಿಷ್ಠನು ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಾ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 21

किमिदं धैर्यसाराणामवकाशं भवदृशाम् / लभते हृदि चेच्छोकः प्राप्तं धीर तया फलम्

ಹೇ ಧೀರನೇ! ನಿನ್ನಂತಹ ಧೈರ್ಯಸಾರರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶೋಕಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಅವಕಾಶ ದೊರಕಿತು? ಹೇಳು, ಇದರಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ದೊರಕಿತು?

Verse 22

दौर्मनस्यं शिथिलयन्सर्वं दिष्टवशानुगम् / मन्वानो ऽनन्तरं कृत्यं कर्तुमर्हस्यसंशयम्

ಮನೋವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿ; ಎಲ್ಲವೂ ವಿಧಿಯ ವಶದಿಂದ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೆರವೇರಿಸು।

Verse 23

वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु राजा कार्यार्थतत्त्ववित् / धृतिं सत्त्वं समालंब्य तथेति प्रत्यभाषत

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಕಾರ್ಯಾರ್ಥತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಜನು ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ವವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ‘ಹಾಗೆಯೇ’ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 24

अंशुमन्तं समाहूय पौत्रं विनयशालिनम् / ब्रह्मक्षत्त्रसभामध्ये शनैरिदमभाषत

ವಿನಯಶೀಲನಾದ ಮೊಮ್ಮಗ ಅಂಶುಮಂತನನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಸಭಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 25

ब्रह्मदण्डहताः सर्वे पितरस्तव पुत्रक / पतिताः पापकर्माणो निरये शाश्वतीः समाः

ಮಗನೇ! ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳು ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಿಂದ ದಂಡಿತರಾಗಿ, ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪತಿತರಾಗಿ, ನರಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ.

Verse 26

त्वमेव संततिर्मह्यं राज्यस्यास्य च रक्षिता / त्वदायत्तमशेषं मे श्रेयो ऽमुत्र परत्र च

ನೀನೇ ನನ್ನ ಸಂತತಿ, ಈ ರಾಜ್ಯದ ರಕ್ಷಕನೂ ನೀನೇ; ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 27

स त्वं गच्छ ममादेशात्पाताले कपिलान्तिकम् / तुरगानयनार्थाय यत्नेन महातान्वितः

ಆದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಕಪಿಲ ಮುನಿಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಕುದುರೆಯನ್ನು ತರಲು ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿರು.

Verse 28

तं प्रार्थयित्वा विधिवत्प्रसाद्य च विशेषतः / आदाय तुरगं वत्स शीघ्रमागन्तुमर्हसि

ಅವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿ; ಮಗನೇ, ಕುದುರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮರಳಿ ಬರಬೇಕು.

Verse 29

जैमिनिरुवाच एवमुक्तोंऽशुमांस्तेन प्रणम्य पितरं पितुः / तथेत्युक्त्वा महाबुद्धिः प्रययौ कपिलान्तिकम्

ಜೈಮಿನಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅಂಶುಮಾನನು ತಂದೆಯ ತಂದೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ‘ತಥೇ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕಪಿಲನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 30

तमुपागम्य विधिवन्नमस्कृत्य यथामति / प्रश्रयावनतो भूत्वा शनैरिदमुवाच ह

ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಯಥಾಮತಿ. ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 31

प्रसीद विप्रशार्दूल त्वामहं शरणं गतः / कोपं च संहर क्षिप्रं लोकप्रक्षयकारकम्

ಹೇ ವಿಪ್ರಶಾರ್ದೂಲಾ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತನು. ಲೋಕವಿನಾಶಕಾರಿಯಾದ ಈ ಕೋಪವನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಸಂಹರಿಸು.

Verse 32

त्वयि क्रुद्धे जगत्सर्वं प्रणाशमुपयास्यति / प्रशान्तिमुपयाह्याशुलोकाः संतु गतव्यथाः

ನೀನು ಕ್ರುದ್ಧನಾದರೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನಾಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶೀಘ್ರ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯು; ಲೋಕಗಳು ವ್ಯಥಾರಹಿತರಾಗಲಿ.

Verse 33

प्रसन्नो ऽस्मान्महाभाग पश्य सौम्येन चक्षुषा / ये त्वत्क्रोधाग्निनिर्दग्धास्तत्संततिमवेहि माम्

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಸೌಮ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡು. ನಿನ್ನ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದವರ ಸಂತತಿಯೆಂದು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿ.

Verse 34

नाम्नांशुमन्तं नप्तारं सगरस्य महीपतेः / सो ऽहं तस्य नियोगेन त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षया

ನಾನು ಸಗರ ಮಹಾರಾಜನ ಮೊಮ್ಮಗ ಅಂಶುಮಂತನು; ಅವನ ನಿಯೋಗದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 35

प्राप्तो दास्यसि चेद्ब्रह्मंस्तुरगानयनाय च / जैमिनिरुवाच इति तद्वचनं श्रुत्वा योगीन्द्रप्रवरो मुनिः

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಕುದುರೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ತರುವುದಕ್ಕೆ ನೀನು ನೀಡುವೆಯಾದರೆ. ಜೈಮಿನಿ ಹೇಳಿದರು—ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಯೋಗೀಂದ್ರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿ…

Verse 36

अंशुमन्तं समालोक्य प्रसन्न इदमब्रवीत् / स्वागतं भवतो वत्स दिष्ट्या च त्वमिहागतः

ಅಂಶುಮಂತನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಹೇಳಿದರು—ವತ್ಸ, ಸ್ವಾಗತ; ದೈವಾನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ.

Verse 37

गच्छ शीघ्रं हयश्चायं नीयतां सगरान्तिकम् / अधिक्षिप्तो ऽस्य यज्ञो ऽपि प्रागतः संप्रवर्त्तताम्

ಶೀಘ್ರ ಹೋಗು; ಈ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಸಗರನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಅವನ ಯಜ್ಞವು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಈಗ ಅದು ಮತ್ತೆ ಆರಂಭವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ.

Verse 38

व्रियतां च वरो मत्तस्त्वया यस्ते मनोगतः / दास्ये सुदुर्लभमपि त्वद्भक्तिपरितोषितः

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವರವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು; ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದುದನ್ನೂ ನೀಡುವೆನು.

Verse 39

एषां तु संप्रमाशं हि गत्वा वद पितामहम् / पापानां मरणं त्वेषां न च शोचितुमर्हसि

ಇವರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೇಳು; ಇವರು ಪಾಪಿಗಳು, ಇವರ ಮರಣಕ್ಕೆ ನೀನು ಶೋಕಿಸಬಾರದು।

Verse 40

ततः प्रणाम्य चोगीन्द्रमंशुमानिदमब्रवीत् / वरं ददासि चेन्मह्यं वरये त्वां महामुने

ಆಮೇಲೆ ಅಂಶುಮಾನನು ಯೋಗೀಂದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಮುನಿ, ನೀವು ನನಗೆ ವರ ನೀಡುವಿರೆಂದರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 41

वरमर्हामि चेत्त्वत्तः प्रसन्नो दातुमर्हसि / त्वद्रोषपावकप्लुष्टाः पितरो ये ममाखिलाः

ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ವರ ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ನೀಡಲು ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದರೆ—ನಿಮ್ಮ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳು—

Verse 42

संप्रयास्यन्ति ते ब्रह्मन्निरयं शास्वतीः समाः / ब्रह्मदण्डहतानां तु न हि पिण्डोदकक्रियाः

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಅವರು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರು; ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಿಂದ ಹತರಾದವರಿಗೆ ಪಿಂಡೋದಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಇಲ್ಲ।

Verse 43

पिण्डोदकविहीनानामिह लोके महामुने / विद्यते पितृसालोक्यं न खलु श्रुतिचोदितम्

ಹೇ ಮಹಾಮುನಿ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡೋದಕವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಪಿತೃಲೋಕ-ಸಾಲೋಕ್ಯ ದೊರೆಯದು; ಶ್ರುತಿಯೂ ಅದನ್ನು ವಿಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 44

अक्षयः स्वर्गवासो ऽस्तु तेषां तु त्वत्प्रसादतः / वरेणानेन भगवन्कृतकृत्यो भावाम्यहम्

ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಸ್ವರ್ಗವಾಸವಾಗಲಿ. ಹೇ ಭಗವನ್, ಈ ವರದಿಂದ ನಾನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದೆನು.

Verse 45

तत्प्रसीद त्वमेवैषां स्वर्गतेर्वद कारणम् / येनोद्धारणमेतेषां वह्नेः कोपस्य वै भवेत्

ಆದುದರಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ಇವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಗತಿ ದೊರಕುವ ಕಾರಣವನ್ನು ನೀನೇ ಹೇಳು, ಅಗ್ನಿಯ ಕೋಪದಿಂದ ಇವರ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವಂತೆ.

Verse 46

ततस्तमाह योगीन्द्रःसुप्रसन्नेन चेतसा / निरयोद्धारणं तेषां त्वया वत्स न शक्यते

ಆಗ ಯೋಗೀಂದ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತದಿಂದ ಹೇಳಿದನು—ವತ್ಸಾ, ಅವರ ನರಕೋದ್ಧಾರವು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 47

तैश्चापि नरके तावद्वस्तव्यं पापकर्मभिः / कालः प्रतीक्ष्यतां तावद्यावत्त्वत्पौत्रसंभवः

ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವರು ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ನರಕದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಬೇಕು. ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯು, ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಜನ್ಮವಾಗುವವರೆಗೆ.

Verse 48

कालान्ते भविता वत्स पौत्रस्तव महामतिः / राजा भगीरथो नाम सर्वधर्मार्थतत्त्ववित्

ಕಾಲಾಂತದಲ್ಲಿ, ವತ್ಸಾ, ನಿನ್ನ ಮಹಾಮತಿ ಮೊಮ್ಮಗನು ಹುಟ್ಟುವನು—ಭಗೀರಥನೆಂಬ ರಾಜನು, ಸರ್ವ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು.

Verse 49

स तु यत्नेन महता पितृगौरवयन्त्रितः / आनेष्यति दिवो गङ्गां तपस्तप्त्वा महाद्ध्रुवम्

ಅವನು ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಪಿತೃಗೌರವಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗಿ, ಮಹಾಧ್ರುವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ದಿವ್ಯ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ತರಲಿದ್ದಾನೆ।

Verse 50

तदंभसा पावितेषु तेषां गात्रास्थिभस्मसु / प्राप्नुवन्ति गतिं स्वर्गे भवतः पितरो ऽखिलाः

ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಅವರ ದೇಹ, ಅಸ್ಥಿ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮ ಪವಿತ್ರವಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 51

तथेति तस्या माहात्म्यं गङ्गाया नृपनन्दन / भागीरथीति लोके ऽस्मिन्सा विख्यातिमुपैष्यति

ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ; ಓ ನೃಪನಂದನ, ಗಂಗೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೇ ಇದು—ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವಳು ‘ಭಾಗೀರಥಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆಯುವಳು।

Verse 52

यत्तोयप्लावितेष्वस्थिभस्मलोमनखेष्वपि / निरयादपि संयाति देही स्वर्लोकमक्षयम्

ಯಾವನ ನೀರಿನಿಂದ ಅಸ್ಥಿ, ಭಸ್ಮ, ರೋಮ ಮತ್ತು ನಖಗಳೂ ಸಹ ತೋಯ್ದರೆ, ಆ ದೇಹಿ ನರಕದಿಂದಲೂ ಹೊರಟು ಅಕ್ಷಯ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 53

तस्मात्त्वं गच्छ भद्रं ते नशोकं कर्त्तुमर्हसि / पितामहाय चैवैनमश्वं संप्रतिपादय

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಹೋಗು, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಶೋಕಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯುಕ್ತವಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸು।

Verse 54

जैमिनिरुवाच ततः प्रणम्य तं भक्त्या तथेत्युक्त्वा महामतिः / ययौ तेनाभ्यनुज्ञातः साकेतनगरं प्रति

ಜೈಮಿನಿಯು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಆ ಮಹಾಮತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ‘ತಥೇತಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಾಕೇತನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 55

सगरं स समासाद्य तं प्रणम्य यथाक्रमम् / न्यवेदयच्च वृत्तान्तं मुनेस्तेषां तथान्मनः

ಅವನು ಸಗರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮುನಿಯ ಹಾಗೂ ಅವರ ಎಲ್ಲರ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು।

Verse 56

प्रददौतुरगं चापि समानीतं प्रयत्नतः / अतः परमनुष्ठेयमब्रवीत्किं मयेति च

ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಂದ ಕುದುರೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ನಂತರ, “ಇದರಿಂದ ಮುಂದೇನು ಆಚರಿಸಬೇಕು? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು।