Adhyaya 43

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्विचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४२// वसिष्ठ उवाच एवं सुस्निग्धचित्तेषु तेषु तिष्ठत्सु भूपते / भवान्युत्संगतो रामः समुत्थाय कृताजलिः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ… ನಲವತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಿಗ್ಧಚಿತ್ತದಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಭವಾನಿಯ ಮಡಿಲಿನಿಂದ ರಾಮನು ಎದ್ದು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತನು.

Verse 2

तुष्टाव प्रयतो भूत्वा निर्विशेष विशेषवत् / अद्वयं द्वैतमापन्नं निर्गुणं सगुणात्मकम्

ಅವನು ನಿಯಮದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು—ನಿರ್ವಿಶೇಷನಾಗಿಯೂ ವಿಶೇಷರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನನ್ನು; ಅದ್ವಯನಾಗಿಯೂ ದ್ವೈತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವವನನ್ನು; ನಿರ್ಗುಣನಾಗಿಯೂ ಸಗುಣಸ್ವರೂಪನನ್ನು.

Verse 3

राम उवाच प्रकृतिविकृतिजातं विश्वमेतद्विधातुं मम कियदनुभातं वैभवं तत्प्रमातुम् / अविदिततनुनामाभीष्टवस्त्वेकधामाभवदथ भव भामा पातु मां पूर्णकामा

ರಾಮನು ಹೇಳಿದರು—ಪ್ರಕೃತಿ-ವಿಕೃತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ವಿಧಿಸಲು ನನ್ನ ವೈಭವ ಎಷ್ಟೆಂದು ಯಾರು ಅಳೆಯಬಲ್ಲರು? ರೂಪ-ನಾಮ ಅಜ್ಞಾತವಾದ, ಇಷ್ಟವಸ್ತುವಿನ ಏಕಧಾಮವಾದ ಆ ಪೂರ್ಣಕಾಮಾ ಭಾಮಾ (ದೇವಿ) ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 4

प्रकटितगुणाभानं कालसंख्याविधानं सकलभवनिदानं कीर्त्यते यत्प्रधानम् / तदिह निखिलतातः संबभूवोक्षपातः कृतकृतकनिपातः पातु मामद्य मातः

ಗುಣಗಳ ಪ್ರಕಾಶ ಪ್ರಕಟವಾದುದು, ಕಾಲ-ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ವಿಧಾನದಿರುವುದು, ಸಮಸ್ತ ಭವನಗಳ ಕಾರಣವಾದುದು—ಅದನ್ನೇ ‘ಪ್ರಧಾನ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮಾತೆ! ಅದೇ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ; ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದ ಅದು ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 5

दनुजकुलविनाशीलेखपाताविनाशी प्रथमकुलविकाशी सर्वविद्याप्रकाशी / प्रसभरचितकाशी भक्तदत्ताखिलाशीरवतु विजितपाशी मांसदा षण्मुखाशी

ದನುಜಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು, ವಿನಾಶದ ಲೇಖನವನ್ನು ಅಳಿಸುವವಳು; ಆದಿಕುಲವನ್ನು ವಿಕಸಿಸುವವಳು, ಸರ್ವವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳು. ಪ್ರಬಲ ವೇಗದಿಂದ ಕಾಶಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದವಳು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುವವಳು—ಪಾಶಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಷಣ್ಮುಖೀ ಮಾಂಸದಾ (ದೇವಿ) ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 6

हरनिकट निवासी कृष्णसेवाविलासी प्रणतजनविभासी गोपकन्याप्रहासी / हरकृतबहुमानो गोपिकेशैकतानो विदितबहुविधानो जायतां कीर्तिहा नौ

ಹರಿಯ ಸಮೀಪ ವಾಸಿಸುವವನು, ಕೃಷ್ಣಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವನು; ಶರಣಾದ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶ ನೀಡುವವನು, ಗೋಪಕನ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹಾಸ್ಯವಿಹಾರ ಮಾಡುವವನು. ಹರಿಯಿಂದ ಬಹುಮಾನಿತನಾದವನು, ಗೋಪಿಕೇಶನಲ್ಲಿ ಏಕತಾನನಾದವನು, ಬಹುವಿಧವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು—ಆ ಕೀರ್ತಿಹಾ ನಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.

Verse 7

प्रभुनियतमाना यो नुन्नभक्तान्तरायो त्दृतदुरितनिकायो ज्ञानदातापरायोः / सकलगुणगरिष्ठो राधिकाङ्केनिविष्टो मम कृतमपराधं क्षन्तुमर्हत्वगाधम्

ಪ್ರಭುವಿನ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು, ಭಕ್ತರ ಅಂತರಾಯಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದವನು, ಪಾಪಸಮೂಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ (ಹರಿಸಿ) ತೆಗೆದವನು, ಜ್ಞಾನ ನೀಡಲು ಪರಾಯಣನಾದವನು. ಸಕಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠನಾದವನು, ರಾಧಿಕೆಯ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ನಿವಿಷ್ಟನಾದವನು—ನಾನು ಮಾಡಿದ ಗಾಢ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಅರ್ಹನಾಗಲಿ.

Verse 8

या राधा जगदुद्भवस्थितिलयेष्वाराध्यते वा जनैः शब्दं बोधयतीशवक्त्रंविगलत्प्रेमामृतास्वादनम् / रासेशी रसिकेश्वरी रमणत्दृन्निष्ठानिजानन्दिनी नेत्री सा परिपातु मामवनतं राधेति य कीर्त्यते

ಜಗತ್ತಿನ ಉದ್ಭವ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಜನರಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ರಾಧೆ, ಈಶ್ವರನ ವಕ್ತ್ರದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಪ್ರೇಮಾಮೃತಾಸ್ವಾದವನ್ನು ಶಬ್ದದಿಂದ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಸೇಶ್ವರಿ, ರಸಿಕೇಶ್ವರಿ, ಪ್ರಿಯನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠ, ಸ್ವಾನಂದದ ನೇತ್ರಿಯಾದ ಆಕೆ ‘ರಾಧೆ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತಳು; ಶರಣಾಗತವಾದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 9

यस्या गर्भसमुद्भवो ह्यतिविराड्यस्यांशभूतो विराट् यन्नाभ्यंबुरुहोद्भवेन विधिनैकान्तोपदिष्टेन वै सृष्टं सर्वमिदं चराचरमयं विश्वं च यद्रोमसु ब्रह्माण्डानि विभान्ति तस्य जननी शश्वत्प्रसन्नास्तु सा

ಯಾರ ಗರ್ಭದಿಂದ ಅತಿವಿರಾಟ್ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಯಾರ ಅಂಶವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವರ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವಿಧಾತನು ಏಕಾಂತ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದು ಈ ಸಮಸ್ತ ಚರಾಚರ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಯಾರ ರೋಮರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆಯೋ—ಆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಜನನಿಯಾದ ಆ ದೇವಿ ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿರಲಿ।

Verse 10

पायाद्यः स चराचरस्य जगतो व्यापी विभुः सच्चिदानन्दाब्धिः प्रकटस्थितो विलसति प्रेमान्धया राधया / कृष्णः पूर्णतमो ममोपरि दयाक्लिन्नान्तरः स्तात्सदा येनाहं सुकृती भवामि च भवाम्यानन्दलीनान्तरः

ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ವಿಭು, ಸಚ್ಚಿದಾನಂದದ ಸಾಗರ, ಪ್ರकटವಾಗಿ ಪ್ರೇಮಾನ್ಧ ರಾಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಲೀಲಿಸುವನು. ಆ ಪೂರ್ಣತಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸದಾ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕರಗಿದ ಹೃದಯನಾಗಿ ಇರಲಿ; ಅದರಿಂದ ನಾನು ಸುಕೃತಿಯಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಒಳಗಿಂದ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಲಿ।

Verse 11

वसिष्ठ उवाच स्तुत्वैवं जामदग्न्यस्तु विरराम ह तत्परम् / विज्ञाताखिलतत्त्वार्थो हृष्टरोमा कृतार्थवत्

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ (ಪರಶುರಾಮ) ಪರಮ ತತ್ಪರತೆಯಿಂದ ವಿರಮಿಸಿದನು. ಸಮಸ್ತ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನಿಗೆ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು; ಕೃತಾರ್ಥನಂತೆ ಆಯನು।

Verse 12

अथोवाच प्रसन्नात्मा कृष्णः कमललोचनः / भार्गवं प्रणतं भक्त्या कृपापात्रं पुरस्थितम्

ಅನಂತರ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮನಾದ ಕಮಲಲೋಚನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಭಾರ್ಗವ (ಪರಶುರಾಮ)—ಕರುಣೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದ ಅವನಿಗೆ—ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 13

कृष्म उवाच सिद्धो ऽसि भार्गवेन्द्र त्वं प्रसादान्मम संप्रतम् / अद्य प्रभृति वत्सास्मिंल्लोके श्रेष्ठतमो भव

ಕೃಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಾರ್ಗವೇಂದ್ರ! ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಈಗ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯ. ಇಂದಿನಿಂದ, ವತ್ಸ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠತಮನಾಗು।

Verse 14

तुभ्यं वरो मया दत्तः पुरा विष्णुपदाश्रमे / तत्सर्वं क्रमतो भाव्यं समा बह्वीस्त्वया विभो

ಹಿಂದೆ ವಿಷ್ಣುಪದಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ ವರವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಹೇ ವಿಭೋ, ನೀನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದೀಯ.

Verse 15

दया विधेया दीनेषु श्रेय उत्तममिच्छता / योगश्च सादनीयो वै शत्रूणां निग्रहस्तथा

ಉತ್ತಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ದೀನರ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಬೇಕು. ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 16

त्वत्समो नास्ति लोके ऽस्मिंस्तेजसा च बलेन च / ज्ञानेन यशसा वापि सर्वश्रेष्ठतमो भवान्

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸಲ್ಲಿಯೂ ಬಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದವನು ಇಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಯಶಸ್ಸಲ್ಲಾಗಲಿ ನೀನೇ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠತಮನು.

Verse 17

अथ स्वगृहमासाद्य पित्रोः शुश्रूषणं कुरु / तपश्चर यथाकालं तेन सिद्धिः करस्थिता

ಈಗ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡು. ಯಥಾಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸು; ಅದರಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 18

राधोत्संगात्समुत्थाप्य गणेशं राधिकेश्वरः / आलिङ्ग्य गाढं रासेण मैत्रीं तस्य चकार ह

ರಾಧೆಯ ಮಡಿಲಿನಿಂದ ಗಣೇಶನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ರಾಧಿಕೇಶ್ವರನು ರಾಸಭಾವದಿಂದ ಗಾಢವಾಗಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿದನು।

Verse 19

अथोभावपि संप्रीतौ तदा रामगणेश्वरौ / कृष्णाज्ञया महाभागौ बभूवतुररिन्दम

ಆಗ ರಾಮ ಮತ್ತು ಗಣೇಶ್ವರರು ಇಬ್ಬರೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ಕೃಷ್ಣನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಓ ಶತ್ರುದಮನ, ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದರು।

Verse 20

एतस्मिन्नन्तरे देवी राधा कृष्णप्रिया सती / उभाभ्यां च वरं प्रादात्प्रसन्नास्या मुदान्विता

ಇದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯ ಸತೀ ದೇವಿ ರಾಧೆ ಪ್ರಸನ್ನಮುಖದಿಂದ ಆನಂದಭರಿತಳಾಗಿ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದಳು।

Verse 21

राधोवाच / सर्वस्य जगतो वन्द्यौ दुराधर्षौं प्रियावहौ / मद्भक्तौ च विशेषेण भवन्तौ भवतां सुतौ

ರಾಧೆ ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ವಂದನೀಯರು, ಅಜೇಯರು, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತರುವವರು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೀವು ನನ್ನ ಭಕ್ತರು, ಮತ್ತು ನೀವು ನನ್ನ ಪುತ್ರರು.

Verse 22

भवतोर्नाम चौच्चार्य यत्कार्यं यः समारभेत् / सिद्धिं प्रयातु ततसर्वं मत्प्रसादाद्धि तस्य तु

ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಯಾರು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರೂ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲಿ।

Verse 23

अथोवाच जगन्माता भवानी भववल्लभा / वत्स राम प्रसन्नाहं तुभ्यं कं प्रददे वरम् / तं प्रब्रूहि महाभाग भयं त्यक्त्वा सुदूरतः / राम उवाच जन्मान्त रसहस्रेषु येषुयेषु व्रजाम्यहम्

ಆಗ ಜಗನ್ಮಾತೆ ಭವಾನಿ, ಭವನ ಪ್ರಿಯೆ, ಹೇಳಿದರು— “ವತ್ಸ ರಾಮ, ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಯಾವ ವರವನ್ನು ನೀಡಲಿ? ಮಹಾಭಾಗ, ಭಯವನ್ನು ದೂರ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೇಳು.” ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು— “ಸಹಸ್ರ ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ, ನಾನು ಯಾವ ಯಾವ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೋ…”

Verse 24

कृष्णयोर्भवयोर्भक्तो भविष्यामीति देहि मे / अभेदेन च पश्यामि कृष्णौ चापि भवौ तथा

“ನನಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ— ನಾನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಭವನಿಗೂ (ಶಿವನಿಗೂ) ಭಕ್ತನಾಗಿರಲಿ; ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ಭವನನ್ನೂ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಣುವೆನು.”

Verse 25

पार्वत्युवाच एवमस्तु महाभाग भक्तो ऽसि भवकृष्णयोः / चिरञ्जीवी भवाशु त्वं प्रसादान्मम सुव्रत

ಪಾರ್ವತಿ ಹೇಳಿದರು— “ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ಮಹಾಭಾಗ; ನೀನು ಭವನಿಗೂ ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಭಕ್ತನು. ಸುವ್ರತ, ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಶೀಘ್ರ ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗು.”

Verse 26

अथोवाच धराधीशः प्रसन्नस्तमुमापतिः / प्रणतं भार्गवेन्द्रं तु वरार्हं जगदीश्वरः

ನಂತರ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಉಮಾಪತಿ, ಜಗದೀಶ್ವರನಾದ ಧರಾಧೀಶನು, ವರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಭಾರ್ಗವೇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 27

शिव उवाच रामभक्तो ऽसि मे वत्स यस्ते दत्तो वरो मया / स भविष्यति कार्त्स्येन सत्यमुक्तं न चान्यथा

ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು— “ವತ್ಸ, ನೀನು ನನ್ನ ರಾಮಭಕ್ತನು; ನಾನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ ವರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಸತ್ಯವಚನ, ಬೇರೆಲ್ಲ.”

Verse 28

अद्यप्रभृति लोके ऽस्मिन् भवतो बलवत्तरः / न को ऽपि भवताद्वत्स तेजस्वी च भवत्परः

ಇಂದಿನಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಂತರು; ವತ್ಸ, ನಿಮ್ಮ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ನಿಮ್ಮಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 29

वसिष्ठ उवाच अथ कृष्णो ऽप्यनुज्ञाप्य शिवं च नगनन्दिनीम् / गोलोकं प्रययौ युक्तः श्रीदाम्ना चापि राधया

ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು— ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಶಿವನನ್ನೂ ನಗನಂದಿನಿ (ಪಾರ್ವತಿ)ಯನ್ನೂ ಅನುಜ್ಞೆ ಪಡೆದು, ಶ್ರೀದಾಮನೂ ರಾಧೆಯೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಗೋಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 30

अथ रामो ऽपि धर्मात्मा भवानीं च भवं तथा / संपूज्य चाभिवाद्याथ प्रदक्षिणमुपा क्रमीत्

ನಂತರ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಮನು ಭವಾನಿಯನ್ನೂ ಭವನನ್ನೂ (ಶಿವನನ್ನೂ) ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 31

गणेशं कार्त्तिकेयं च नत्वापृच्छ्य च भूपते / अकृतव्रणसंयुक्तो निश्चक्राम गृहान्तरात्

ಓ ಭೂಪತೇ, ರಾಮನು ಗಣೇಶನನ್ನೂ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನನ್ನೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಿದಾಯ ಪಡೆದು; ಯಾವುದೇ ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯ ಒಳಭಾಗದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು।

Verse 32

निष्क्रम्यमाणो रामस्तु नन्दीश्वरमुखैर्गणैः / नमस्कृतो ययौ राजन्स्वगृहं परया मुदा

ಓ ರಾಜನ್, ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮನಿಗೆ ನಂದೀಶ್ವರ ಮುಂತಾದ ಗಣಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವು; ಅವನು ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು।