Adhyaya 21

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पो नाम विंशतितमो ऽध्यायः // २०// समाप्तश्चायं श्राद्धकल्पः / वसिष्ठ उवाच इत्थं प्रवर्त्तमानस्य जमदग्नेर्महात्मनः / वर्षाणि कतिचिद्राजन्व्यतीयुरमितौजसः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು। ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ಮಹಾತ್ಮ ಜಮದಗ್ನಿಗೆ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು।

Verse 2

रामो ऽपि नृपशार्दूल सर्वधर्मभृतां वरः / वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः

ಓ ನೃಪಶಾರ್ದೂಲನೇ, ರಾಮನೂ ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದನು।

Verse 3

पित्रोश्चकार शुश्रूषां विनीतात्मा महामतिः / प्रीतिं च निजचेष्टाभिरन्वहं पर्यवर्त्तयत्

ವಿನೀತಾತ್ಮನಾದ ಮಹಾಮತಿ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಿದನು; ತನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು।

Verse 4

इत्थं प्रवर्त्तमानस्य वर्षाणि कतिचिन्नृप / पित्रोः शुश्रूषयानैषीद्रामो मतिमतां वरः

ಹೇ ನೃಪಾ! ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು; ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 5

स कदाचिन्महातेजाः पितामह गुहं प्रति / गन्तुं व्यवसितो राजन्दैवेन च नियोजितः

ಹೇ ರಾಜನ್! ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಒಮ್ಮೆ ಪಿತಾಮಹನ ಗುಹೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು; ದೈವವೂ ಅವನನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಿತು।

Verse 6

निपीड्य शिरसा पित्रोश्चरणौ भृगुपुङ्गवः / उवाच प्राञ्जलिर्भूतवा सप्रश्रयमिदं वचः

ಭೃಗುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನು ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಶಿರಸಿನಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 7

कञ्चिदर्थमहं तात मातरं त्वां च साम्प्रतम् / विज्ञापयितुमिच्छामि मम तच्छ्रोतुमर्हथः

ಹೇ ತಂದೆಯೇ! ಈಗ ನಾನು ತಾಯಿಗೂ ನಿಮಗೂ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ವಿನಂತಿಸಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಕೇಳಲು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ।

Verse 8

पितामहमहं द्रष्टुमुत्कण्ठितमनाश्चिरम् / तस्मात्तत्पार्श्वमधुना गमिष्ये वामनुज्ञया

ನಾನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಪಿತಾಮಹನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಉತ್ಕಂಠಿತನಾಗಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ವಾಮನನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಅವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು.

Verse 9

आहूतश्चासकृत्तात सोत्कण्ठं प्रीयमाणया / पितामह्या बहुमुखैरिच्छन्त्या मम दर्शनम्

ಓ ತಾತಾ, ಪಿತಾಮಹಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಉತ್ಕಂಠೆಯಿಂದ ನನನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 10

पितॄन्पितामहस्यापि प्रियमेव प्रदर्शनम् / सदीयं तेन तत्पार्श्वं गन्तुं मामनुजानत

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹನಿಗೂ ನನ್ನ ದರ್ಶನ ಪ್ರಿಯವೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗಲು ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದರು.

Verse 11

वसिष्ठ उवाच इति तस्य वचः श्रुत्वा संभ्रान्तं समुदीरितम् / हर्षेण महता युक्तौ साश्रुनेत्रौ बभूवतुः

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನ ಆತುರದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಾದರು.

Verse 12

तमालिङ्ग्य महाभागं मूर्ध्न्युपाघ्राय सादरम् / अभिनन्द्याशिषा तात ह्युभौ ताविदमाहतुः

ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಗೌರವದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮುದ್ದಾಡಿ/ಸುವಾಸನೆ ಪಡೆದು, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಭಿನಂದಿಸಿ, ಓ ತಾತಾ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 13

पितामहगृहं तात प्रयाहि त्वं यथासुखम् / पितामहपितामह्योः प्रीतये दर्शनाय च

ಓ ತಾತ, ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ಪಿತಾಮಹನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು; ಪಿತಾಮಹ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹರ ದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ.

Verse 14

तत्र गत्वा यथान्यायं तं शुश्रूषा परायणः / कञ्चित्कालं तयोर्वत्स प्रीतये वस तद्गृहे

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರು; ವತ್ಸಾ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು.

Verse 15

स्थित्वा नातिचिरं कालं तयोर्भूयो ऽप्यनुशय / अत्रागच्छ महाभाग क्षेमेणास्मद्दिदृक्षया

ಅವರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬಾ; ಮಹಾಭಾಗನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ನಮ್ಮ ಆಸೆಯಿಂದ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಾ.

Verse 16

क्षणार्द्धमपि शक्ताः स्थो न विना पुत्रदर्शनम् / तस्मात्पितामह गृहे न चिरात्स्थातुमर्हसि

ಪುತ್ರದರ್ಶನವಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಕ್ಷಣಾರ್ಧವೂ ಇರಲಾರೆವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪಿತಾಮಹನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

Verse 17

तदाज्ञयाथ वा पुत्र प्रपितामहसन्निधिम् / गतो ऽपि शीघ्रमागच्छ क्रमेण तदनुज्ञया

ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಪುತ್ರನೇ, ಪ್ರಪಿತಾಮಹನ ಸನ್ನಿಧಿಗೂ ಹೋಗು; ಆದರೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಶೀಘ್ರ ಮರಳಿ ಬಾ.

Verse 18

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तस्तौ परिक्रम्य प्रणम्य च महामतिः / पितरावप्यनुज्ञाप्य पितामहगृहं ततः

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ಮಹಾಮತಿ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಅನುಮತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದು ನಂತರ ಪಿತಾಮಹನ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 19

स गत्वा भृगुवर्यस्य ऋचीकस्य महात्मनः / प्रविवेशाश्रमं रामो मुनिशिष्योपशोभितम्

ನಂತರ ರಾಮನು ಭೃಗು ವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾತ್ಮ ಋಚೀಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮುನಿಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 20

स्वाध्यायघोषैर्विपुलैः सर्वतः प्रतिनादितम् / प्रशान्तवैर सत्त्वाढ्यं सर्वसत्त्वमनोहरम्

ಆ ಆಶ್ರಮವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹತ್ತಾದ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಘೋಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಾದಿತವಾಗಿತ್ತು; ವೈರವಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತ, ಸತ್ತ್ವಸಮೃದ್ಧ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು।

Verse 21

स प्रविश्यश्रमं रम्यमृचीकं स्थितमासने / ददर्श रामो राजेन्द्र स पितामहमग्रतः

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಅವನು ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಋಚೀಕನನ್ನು ಕಂಡನು; ಮತ್ತು ಅವನ ಮುಂದೆಯೇ ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹನನ್ನೂ ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಕಂಡನು।

Verse 22

जाज्वल्यमानं तपसा धिष्ण्यस्थमिव पावकम् / उपासितं सत्यवत्या यथा दक्षिणायऽध्वरम्

ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಯಜ್ಞವೇದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ; ಸತ್ಯವತಿ ಅವರನ್ನು ಯಥಾ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೆಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು।

Verse 23

स्वसमीपमुपायान्तं राममालोक्य तौ नृप / सुचिरं तं विमर्शेतां समाज्ञापूर्वदर्शनौ

ತಮ್ಮ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿಂದೆ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ದರ್ಶನ ಪಡೆದಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಪುರುಷರು ಬಹುಕಾಲ ಅವನನ್ನು ನೋಟವಿಟ್ಟು ಮನದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದರು।

Verse 24

को ऽयमेष तपोराशिः सर्वलत्रणपूजितः / बालो ऽयं बलवान्भातिगांभीर्यात्प्रश्रयेण च

ಇವನು ಯಾರು—ತಪಸ್ಸಿನ ರಾಶಿ, ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು? ಬಾಲಕನಾದರೂ ಬಲವಂತನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಗಾಂಭೀರ್ಯವೂ ವಿನಯವೂ ವಿಶಿಷ್ಟ.

Verse 25

एवं तयोश्चिन्तयतोः सहर्षं हृदि कौतुकात् / आससाद शनै रामः समीपे विनयान्वितः

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ, ಹೃದಯದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ವಿನಯಸಹಿತನಾದ ರಾಮನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 26

स्वनामगोत्रे मतिमानुक्त्वा पित्रोर्मुदान्वितः / संस्पृशंश्चरणौ मूर्ध्ना हस्ताभ्यां चाभ्यवादयत्

ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ರಾಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ; ನಂತರ ತಲೆಯಿಂದ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 27

ततस्तौ प्रीतमनसौ समुथाप्य च सत्तमम् / आशीर्भिरभिनन्देतां पृथक् पृथगुभावपि

ಆಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಮನಸ್ಸಿನ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವಚನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು।

Verse 28

तमाश्लिष्याङ्कमारोप्य हर्णाश्रुप्लुतलोचनौ / वीक्षन्तौ तन्मुखांभोजं परं हर्षमवापतुः

ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮಡಿಲೇರಿಸಿ, ಹರ್ಷಾಶ್ರುಗಳಿಂದ ತೋಯ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಅವನ ಮುಖಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 29

ततः सुखोपविष्टं तमात्मवंशसमुद्वहम् / अनामयमपृच्छेतां तावुभौ दंपती तदा

ನಂತರ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ತಮ್ಮ ವಂಶೋದ್ಧಾರಕನಾದ ಅವನನ್ನು, ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಇಬ್ಬರೂ ಆಗ ಅವನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

Verse 30

पितरौ ते कुशलिनो वत्स किंभ्रातरस्तथा / अनायासेन ते वृत्तिर्वर्तते चाथ कर्हिचित्

ವತ್ಸ, ನಿನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ? ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರೂ ಹಾಗೆಯೇನಾ? ಹಾಗು ನಿನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯವು ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ?

Verse 31

समस्ताभ्यां ततो राजन्नाचचक्षे यथोदितः / तथा स्वानुगतं पित्रोर्भ्रातॄणां चैव चेष्टितम्

ಆಮೇಲೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ತಂದೆತಾಯಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಕೂಡ ತಾನು ಕಂಡಂತೆ ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 32

एवं तयोर्महाराज सत्प्रीतिजनितैगुणैः / प्रीयमाणो ऽवसद्रामः पितुः पित्रोर्न्निवेशने

ಮಹಾರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಅವರ ಸತ್ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಮನು ತಂದೆ ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡತೊಡಗಿದನು.

Verse 33

स तस्मिन्सर्वभूतानां मनोनयननन्दनः / उवास कतिचिन्मासांस्तच्छुश्रूषापरायणः

ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವವನು; ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಅವರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದನು।

Verse 34

अथानुज्ञाप्य तौ राजन्भृगुवर्यो महामनाः / पितामहगुरोर्गन्तुमियेषाश्रयमाश्रमम्

ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನ ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪಿತಾಮಹ-ಗುರುವಿನ ಆಶ್ರಯವಾದ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು।

Verse 35

स ताभ्यां प्रीतियुक्ताभ्यामाशीर्भिरभिनन्दितः / यथा चाभ्यां प्रदिष्टेन यया वौर्वाश्रमं प्रति

ಅವನು ಆ ಇಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಭರಿತ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಅಭಿನಂದಿತನಾಗಿ, ಅವರು ಸೂಚಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ವೌರ್ವಾಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 36

तं नमस्कृत्य विधिवच्च्यवनं च महातपाः / सप्रहर्षं तदाज्ञातः प्रययावाश्रमं भृगोः

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅವನಿಗೂ ಚ್ಯವನನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಹರ್ಷದಿಂದ ಭೃಗುಗಳ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 37

स गत्वामुनिमुख्यस्य भृगोराश्रममण्डलम् / ददर्श शान्तचेतोभिर्मुनिभिः सर्वतो वृतम्

ಅವನು ಮುನಿಮುಖ್ಯನಾದ ಭೃಗುಗಳ ಆಶ್ರಮಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅದು ಶಾಂತಚಿತ್ತ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 38

सुस्निग्धशीतलच्छायैः सर्वर्तुकगुणान्वितैः / तरुभिः संवृतं प्रीतः फलपुष्पोत्तरान्वितैः

ಮೃದು ಹಾಗೂ ಶೀತಲ ನೆರಳು ನೀಡುವ, ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ಫಲಪುಷ್ಪಸಮೃದ್ಧ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆ ವನವು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಕರವಾಗಿತ್ತು।

Verse 39

नानाखगकुलारावैर्मनःश्रोत्रसुखावहैः / ब्रह्मघोषैश्च विविधैः सर्वतः प्रतिनादितम्

ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಕಿವಿಗೂ ಸುಖ ನೀಡುವ ನಾನಾವಿಧ ಪಕ್ಷಿಕುಲಗಳ ಕೇಕೆಗಳಿಂದಲೂ, ವಿಭಿನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷಗಳಿಂದಲೂ ಆ ಸ್ಥಳವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 40

समन्त्राहुतिहोमोत्थधूमगन्धेन सर्वतः / निरस्तनिखिलाघौघं वनान्तरविसर्पिणा

ಮಂತ್ರಸಹಿತ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಹೋಮದಿಂದ ಏಳಿದ ಧೂಮಗಂಧವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿ, ವನಾಂತರದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಸಮೂಹಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿತು।

Verse 41

समित्कुशाहरैर्दण्डमेखलाजिनमण्डितैः / अभितः शोभितं राजन्रम्यैर्मुनिकुमारकैः

ಓ ರಾಜನೇ! ಸಮಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕುಶವನ್ನು ಹೊತ್ತ, ದಂಡ-ಮೇಖಲೆ-ಅಜಿನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮನೋಹರ ಮುನಿಕುಮಾರರಿಂದ ಆ ವನವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 42

प्रसूनजलसंपूर्मपात्रहस्ताभिरन्तरा / शोभितं मुनिकल्याभिश्चरन्तीभिरितस्ततः

ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಮುನಿಕನ್ಯೆಗಳು ಇತ್ತತ್ತ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ವನವು ಒಳಗಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 43

सपोतहरिणीयूथैर्विस्रंभादविशङ्किभिः / उटजाङ्गणपर्यन्ततरुच्छायास्वधिष्ठितम्

ಮರಿಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಹರಿಣಿಯರ ಗುಂಪುಗಳು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಗುಡಿಸಲಿನ ಅಂಗಳದವರೆಗೆ ಹರಡಿದ ಮರಛಾಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ಥಳವು ಶೋಭಿಸಿತು।

Verse 44

रोमन्थतः परामृष्टियूथ साक्षिकमुत्प्रदैः / प्रारब्धताण्डवं केकीमयूरैर्मधुरस्वरैः

ಜುಗಾಲಿ ಮಾಡುವ ಪಶುಗುಂಪುಗಳು ಸ್ನೇಹಸ್ಪರ್ಶದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ಮಧುರಸ್ವರದ ಕೇಕಿ ನವಿಲುಗಳು ತಾಂಡವ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಆಶ್ರಮವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು।

Verse 45

प्रविकीर्णकणोद्देशं मृगशब्दैः समीपगैः / अनालीढातपच्छायाशुष्यन्नीवारराशिभिः

ಸಮೀಪದ ಮೃಗಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ, ಚದುರಿದ ಧಾನ್ಯಕಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಪ್ರದೇಶವು, ಬಿಸಿಲು-ನೆರಳಿನ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದೆ ಒಣಗುತ್ತಿರುವ ನೀವಾರದ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು।

Verse 46

हूयमानानलं काले पूज्यमानातिथिव्रजम् / अभ्यस्यमानच्छन्दौघं चिन्त्यमानगमोदितम्

ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋಮಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅತಿಥಿಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಛಂದಸ್ಸಿನ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಗಮನಾಗಮನವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 47

पठ्यमानाखिलस्मार्त्तं श्रौतार्थप्रविचारणम् / प्रारब्धपितृदेवेज्यं सर्वभूतमनोहरम्

ಎಲ್ಲ ಸ್ಮಾರ್ತ ವಿಧಿಗಳ ಪಠಣ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಶ್ರೌತಾರ್ಥಗಳ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಪಿತೃ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪೂಜೆ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು—ಅದು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 48

तपस्विजनभूयिष्ठमाकापुरुषसेवितम् / तपोवृद्धिकरं पुण्यं सर्वसत्त्वसुखास्पदम्

ಆ ಆಶ್ರಮವು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ದೇವಪುರುಷರಿಂದ ಸೇವಿತ; ತಪಸ್ಸನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ, ಸರ್ವ ಸತ್ತ್ವಗಳ ಸುಖಾಶ್ರಯವಾಗಿತ್ತು.

Verse 49

तपोधनानन्दकरं ब्रह्मलोकमिवापरम् / प्रसूनसौरभभ्राम्यन्मधुपारावनादितम्

ಅದು ತಪೋಧನ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಆನಂದಕರ, ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಂತೆ; ಪುಷ್ಪಸೌರಭದಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುವ ಮಧುಕರರ ಗುಂಜಾರದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 50

सर्वतो वीज्यमानेन विविधेन नभस्वता / एवंविधगुणोपेतं पश्यन्नाश्रममुत्तमम्

ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಬೀಸುವ ವಿಭಿನ್ನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಶೀತಲಗೊಂಡ, ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ (ಅವನು ಮುಂದುವರಿದನು).

Verse 51

प्रविवेश विनीतात्मा सुकृतीवामरालयम् / संप्रविश्यश्रमोपान्तं रामः स्वप्रपितामहम्

ವಿನೀತಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನು, ಪುಣ್ಯವಂತನು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ, ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತನ್ನ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 52

ददर्श परितो राजन्मुनिशिष्यशतावृतम् / व्याख्यानवेदिकामध्ये निविष्टं कुशविष्टरे / सितश्मश्रुजटाकूर्चब्रह्मसूत्रोपशोभितम्

ಓ ರಾಜನೇ! ರಾಮನು ಸುತ್ತಲೂ ನೂರು ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮುನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೇದಿಕೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಶಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿ, ಬಿಳಿ ದಾಡಿ, ಜಟೆ, ಕುಶಕೂರ್ಚ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರದಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 53

वामेतरोरुमध्यास्त वामजङ्घेन जानुना

ಅವನು ಬಲ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಎಡ ಜಂಘೆಯಿಂದ ಮೊಣಕಾಲನ್ನು ನೆಟ್ಟಗಿಟ್ಟಿದ್ದನು।

Verse 54

योगपट्टेन संवीतस्वदेहमृषिपुङ्गवम् / व्याख्यानमुद्राविलसत्सव्यपाणितलांबुजम्

ಯೋಗಪಟ್ಟದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಗಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಕಂಡೆವು; ಅವನ ಎಡಗೈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಮುದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 55

योगपट्टोपरिन्यस्तविभ्राजद्वामपाणिकम् / सम्यगारण्यवाक्यानां सूक्ष्मतत्त्वार्थसंहतिम्

ಯೋಗಪಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಎಡಗೈಯುಳ್ಳ ಅವನು, ಆರಣ್ಯಕ ವಾಕ್ಯಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥಸಂಹತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 56

विवृत्य मुनिमुख्येभ्यः श्रावयन्तं तपोनिधिम् / पितुः पितामहं द्दष्ट्वा रामस्तस्य महात्मनः

ಮುನಿಮುಖ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ತೆರೆದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಪೋನಿಧಿ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು, ತಂದೆಯ ಪಿತಾಮಹನಾಗಿ ನೋಡಿ ರಾಮನು ಗುರುತಿಸಿದನು।

Verse 57

शनैरिवमहाराज समीपं समुपागमत् / तमागतमुपालक्ष्य तत्प्रभावप्रधर्षिताः

ಮಹಾರಾಜನೇ, ರಾಮನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅವನು ಬಂದುದನ್ನು ಕಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು ಅವನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮರುಳಾದರು।

Verse 58

शङ्कामवापुर्मुनयो दूरादेवाखिला नृप / तावदूभृगुरमेयात्मा तदागमनतोषितः

ಹೇ ನೃಪ! ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ದೂರದಿಂದಲೇ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಆಗ ಅಮೇಯಾತ್ಮನಾದ ಭೃಗು ಅವರ ಆಗಮನದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

Verse 59

निवृत्तान्यकथालापस्तं पश्यन्नास पार्थिव / रामो ऽपि तमुपागम्य विनयावनताननः

ಹೇ ಪಾರ್ಥಿವ! ಅವನು ಇತರ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅವನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು; ರಾಮನೂ ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದ ಮುಖದಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 60

अवन्दत यथान्ययमुपेन्द्र इव वेधसम् / अभिवाद्य यथान्यायं ख्यातिं च विनयान्वितः

ಉಪೇಂದ್ರನು ವೇಧಸನಿಗೆ ವಂದಿಸುವಂತೆ, ರಾಮನು ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಅವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅಭಿವಾದಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದನು.

Verse 61

तांश्च संभावयामास मुनीन्रामोयथावयः / तैश्च सर्वैर्मुदोपेतैराशीर्भिरभिवर्द्धितः

ರಾಮನು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ ಅವನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದರು.

Verse 62

उपाविवेश मेधावी भूमौ तेषामनुज्ञया / उपविष्टं ततो राममाशीर्भिरभिनन्दितम्

ಮೇಧಾವಿಯಾದ ರಾಮನು ಅವರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು; ನಂತರ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 63

पप्रच्छकुशलप्रश्नं तमालोक्य भृगुस्तदा / कुशलं खलु ते वत्स पित्रोश्च किमनामयम्

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭೃಗು ಮಂಗಳಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದನು— “ವತ್ಸ, ನೀನು ಕುಶಲವೇ? ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರೂ ಇಬ್ಬರೂ ನಿರಾಮಯರೇ?”

Verse 64

भ्रातॄणां चैव भवतःपितुः पित्रोस्तथैव च / किमर्थमागतो ऽत्र त्वमधुनामम सन्निधिम्

“ನಿನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಕುಶಲವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಈಗ ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಂದೆ?”

Verse 65

केनापि वा त्वमादिष्टः स्वयमेवाथवागतः / ततोरामो यथान्यायं तस्मै सर्वमशेषतः

“ಯಾರಾದರೂ ನಿನಗೆ ಆದೇಶಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ, ಅಥವಾ ನೀನೇ ಸ್ವಯಂ ಬಂದೆಯೇ?” ಆಗ ರಾಮನು ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.

Verse 66

कथयामास यत्पृष्टं तदा तेन महात्मना / पितुर्मातुश्च वृत्तान्त भ्रातॄणां च महात्मनाम्

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೇಳಿದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಗ ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು— ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೂ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಸಹೋದರರ ವಿಷಯವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 67

पितुः प्रित्रोश्चकौशल्य दर्शनं च तयोर्नृप / एतदन्यच्च सकलं भृगोः सप्रश्रयं मुदा

ಹೇ ನೃಪ! ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಕುಶಲ, ಅವರ ದರ್ಶನ, ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ರಾಮನು ಭೃಗುಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಿಳಿಸಿದನು.

Verse 68

न्यवेदयद्यथान्यायमात्मनश्च समीहितम् / श्रुत्वैतदखिलं राजन्रामेण समुदीरितम्

ಅವನು ವಿಧಿಯಂತೆ ತನ್ನ ಮನದ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ರಾಮನು ಹೇಳಿದ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ।

Verse 69

तं च दृष्ट्वा विशेषेण भृगुः प्रीतो ऽभ्यनन्दत / एवं तस्य प्रियं कुर्वन्नुत्कृष्टैरात्मकर्मभिः

ಅವನನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೋಡಿ ಭೃಗು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅಭಿನಂದಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 70

तत्राश्रमे ऽवसद्रामो दिनानि कतिचिन्नृप / ततः कदाचिदेकान्ते रामं मुनिवरोत्तमः

ಓ ನೃಪನೇ, ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ವಾಸಿಸಿದನು. ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಮುನಿವರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ರಾಮನನ್ನು (ಕರೆದನು).

Verse 71

वत्सागच्छेति तं राजन्नुपाह्वयदुपह्वरे / सो ऽभिगम्य तमासीनमभिवाद्य कृताञ्जलिः

ಓ ರಾಜನೇ, ಉಪಹ್ವರದಲ್ಲಿ “ವತ್ಸಾ, ಬಾ” ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಅವನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಆಸೀನನಾದವರನ್ನು ವಂದಿಸಿ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತನು.

Verse 72

तस्थौ तत्पुरतो रामः सुप्रीतेनान्तरात्मना / आशीर्भिरभिनन्द्याथ भृगुस्तं प्रीत मानसः

ರಾಮನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು. ಆಗ ಪ್ರೀತಮನಸ್ಸಿನ ಭೃಗು ಆಶೀರ್ವಚನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದನು.

Verse 73

प्राह नाधिगताशङ्कं राममालोक्य सादरम् / श्रुणु वत्स वचो मह्य यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम्

ಅವನು ಸಾದರವಾಗಿ ನಿಶ್ಶಂಕನಾದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು— ವತ್ಸ, ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು; ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು.

Verse 74

हितार्थं सर्वलोकानां तव चास्माकमेव च / गच्छ पुत्र ममादेशाद्धिमवन्तं महागिरिम्

ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಹಿತಾರ್ಥಕ್ಕೂ, ನಿನ್ನ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೂ— ಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹಿಮವಂತ ಮಹಾಗಿರಿಗೆ ಹೋಗು।

Verse 75

अधुनैवाश्रमादस्मात्तपसे धृतमानसः / तत्रगत्वा महाभाग कृत्वाश्रमापदं शुभम्

ಈಗಲೇ ಈ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಡು; ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಶುಭವಾದ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡು।

Verse 76

आराधय महादेवं तपसा नियमेन च / प्रीतिमुत्पाद्य तस्य त्वं भक्त्यानन्यगया चिरात्

ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು; ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅನನ್ಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸು।

Verse 77

श्रेयो महदवाप्नोषि नात्र कार्या विजारणा / तरसा तव भक्त्या च प्रीतो भवति शङ्करः

ನೀನು ಮಹತ್ತರ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಬೇಡ. ನಿನ್ನ ತೀವ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಂಕರನು ಶೀಘ್ರ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 78

करिष्यति च ते सर्वं मनसा यद्यदिच्छसि / तुष्टे तस्मिञ्जगन्नाथे शङ्करे भक्तवत्सले

ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾದ ಜಗನ್ನಾಥ ಶಂಕರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದರೆ, ನೀ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೇ ಏನೇ ಬಯಸುವೆಯೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿನಗಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವನು।

Verse 79

अस्त्रग्राममशेषं त्वं वणु पुत्र यथेप्सितम् / त्वया हितार्थं देवानां करणीयं सुदुष्करम्

ಓ ವಣು-ಪುತ್ರನೇ! ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಸಮಸ್ತ ಅಸ್ತ್ರಸಮೂಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ದೇವರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ।

Verse 80

विद्यते ऽभ्यधिकं कर्म शस्त्रसाध्यमनेकशः / तस्मात्त्वं देवदेवेशं समाराधय शङ्करम्

ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಇನ್ನೂ ಮಹತ್ತರ ಕಾರ್ಯಗಳಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ದೇವದೇವೇಶನಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸು।

Verse 81

भक्त्या परमया युक्तस्ततो ऽभीष्टमवाप्स्यसि

ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದರೆ, ಆಗ ನೀನು ಇಷ್ಟಾರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।